Helen Zille – Bladsy 4

DA verbaas oor vyandigheid by Fort Hare

Die DA-leier Helen Zille het die ANC Jeugliga en die studenteorganisasie Sasco van intimidasie beskuldig ná haar toespraak by die Fort Hare Universiteit deur uitjouery en ‘n kragonderbreking onderbreek is.

Dit is nie duidelik wat die kragonderbreking veroorsaak het nie.

Zille is deur die DA Studenteorganisasie genooi om in die aanloop tot die studenteraadsverkiesing by die Universiteit te praat.

Sy het na afloop van die onderbreking aan die SAUK gekla dat die stryd om demokrasie in die land gedaal het tot “onverdraagsaamheid en ondemokratiese gedrag”. Die DA het egter self in Midvaal asook Kaapstad alle Afrikanersimbole laat verwyder om hul eie onverdraagsaamheid teenoor Afrikaners te laat botvier.

Die party het twee maande gelede ‘n Xhosa-koning oorreed om aan te sluit in die hoop om in die Oos-Kaap stemme te trek. Dié openlike vyandigheid van die studente moes vir Zille ‘n verrassing gewees het aangesien sy spog dat sy en ander Litouers vir die ANC se bewindsoorname verantwoordelik is.

Die president van Sasco by Fort Hare, Mawande Njeza het ontken dat hulle vir die kragonderbreking verantwoordelik was. Hy sê Sasco kry die skuld vir alles wat verkeerd gaan op die kampus.

Alternatiewe vir ANC, DA se vernietigingswerk

Welklinkende beloftes oor die beskerming van minderhede se regte het twee derdes van Suid-Afrika se witmense in 1992 oorreed om te stem ten gunste van ‘n nuwe politieke bestel.

Van daardie beloftes het niks gekom nie en die wrange vrugte daarvan word vandag gepluk, sê mnr. André Fourie, oud-minister en die Vryheidsfront Plus se raadslid vir Stad Kaapstad.

Mnr. Fourie is tans besig met ‘n toer deur Swellendam, George (17 September) en Mosselbaai (18 September) waar hy praat oor hierdie en ander onderwerpe wat elke minderheidsgroep in Suid-Afrika direk raak en tans baie aktueel is.

Oor die destydse onderhandelinge sê mnr. Fourie dat die belofte van politieke regte en daarmee gepaardgaande beskerming van gemeenskappe nooit gerealiseer het nie en dat die ANC vir alle praktiese doeleindes ‘n blanko tjek gegee is om mee te handel.

“Die res is ongelukkig nie net geskiedenis nie. Ons sien vandag die tragiese gevolge daarvan in die vorm van regstellende aksie, Swart Ekonomiese Bemagtiging (SEB), werkloosheid onder minderhede weens transformasie, swak dienslewering, bankrot munisipaliteite, korrupsie en bedrog, toesmeerdery, toenemende misdaad…. Die lysie is eindeloos.

“Dit het reeds daartoe gelei dat sowat 20% van die land se witmense al sedert 1994 geëmigreer het.

Opnames wat onlangs gedoen is, toon aan dat tot 25% van jongmense geen toekoms sien nie en die land wil verlaat. Dit is skrikwekkend,” sê mnr. Fourie.

Oor die DA se beloftes om ‘n beter alternatief te bied, sê mnr. Fourie die naakte waarheid, soos uitgespel deur die DA self, is dat hy al die ANC se beleidsrigtings omarm asof dit sy eie is.

“Die DA is ten gunste van regstellende aksie en pas dit self toe, hulle steun SEB, aborsie, is gekant teen die doodstraf, swyg oor stakings wat die land lamlê… Ook hier hou die lysie net aan. Tot so ‘n mate dat mense al van die DA praat as die ANC-light.

“Onder DA-bewind sedert 2006 is Kaapstad se belastings al met meer as 100% verhoog, salarisse in die provinsie maak meer as 31% van die stad se totale begroting uit, daar was die peperduur fiasco met die Groenpunt-stadion, ‘n luukse busdiens is ingestel wat die belastingbetaler nou R38 per persoon per rit kos om te subsidieer… Ook hier hou die lysie net aan.

“U het gelukkig nog ‘n keuse. Die Vryheidsfront Plus is die enigste party wat nog opstaan en veg vir die regte van die Afrikaner en alle minderheidsgroepe.

“Die party het hom nou verbind tot samewerking met ander partye wat die ANC op sy vernietigingspad wil stuit, en om die regte van alle groepe in Suid-Afrika te waarborg. Dit kan gedoen word indien almal hande vat en ingelig oor hul stem besluit in aanstaande jaar se verkiesing,” sê mnr. Fourie.

Helen en Joe hou kajuitraad oor die bevryding

deur Skoppensboer

Die toneel is ‘n suite in ‘n vyfsterhotel in Johannesburg. Satan het so pas vir Joe Slovo (gebore Yossel Mashel Slovo, in Obeliai, Litaue) pas gegee om vir ‘n paar dae weer die ondermaanse te kom bewandel waar hy sy handewerk kan gadeslaan.

Helen Zille (gebore Helene Otta Zille in Hillbrow, Johannesburg) strek haarself uit om Slovo te omhels.

Helen: “Joe, Joe, hoe wonderlik om jou weer te sien! Hoe gaan dit daar bo met jou?”

Joe: “Baie goed. Al my beste vriende is hier, al die ou bomplanters uit Rivonia se dae. En ou Bram Fischer, hy is die enigste Boertjie hier, ons spot hom daaroor.”

Helen: “Dit klink wonderlik! Wel, ons gee die Boere sommer hel hier in die nuwe Suid-Afrika. Het jy die DA se nuwe manifes gesien? Grondhervorming is heel bo! En swart ekonomiese bedrog. Ons gaan die skroewe nou aandraai.”

Joe: “Ek het so skrams iets gesien, ja. Die revolusie loop klopdisselboom en jy verrig wondere. Ons het sommer nou twee sosialistiese partye in die land, ons en julle!”

Helen: “Presies, Joe! Vryheid lê net om die draai.”

Joe: “Ek kan nie wag nie. (Sy oë raak mistig agter sy dik brilglase.) Die dag as die laaste Afrikanerboer van sy plaas af is, sal ek voel my taak is volbring.”

Helen: “Dis wat ek ook sê, Joe. Ons sal hulle sommer gou-gou verjaag en ons kolgosse oral in die land oprig: in Noordwes, die Vrystaat, Limpopo, oral. Die werkers sal regeer!”

Joe (grinnik): “Vertel my nou: is die Afrikaners nog so dom?”

Helen: “O ja, geen bekommernis daar nie. So dom soos altyd. Dié dat hulle as die ‘dumb Dutchmen” bekendstaan. Hulle is net so… onnosel en naïef. Goedgelowig. Mens kry hulle amper jammer.”

Joe (onthuts): “Jammer? Jy moet hulle nie jammer kry nie. Hulle is die klassevyand! Die fascistiese kleinburgery!”

Helen (paaiend, verskonend): “Nee, nee, Joe. Ek grap net. Natuurlik kry ek hulle nie jammer nie. Ek lees elke dag met genoegdoening hoe ons kaders hulle daar op die plase uitmoor. Of sommer in hul voorstedelike huisies. Die revolusie is asemrowend, bloedig, jy is ‘n genie dat jy dit vir ons gebring het.”

Joe (verleë): “Nee wat, Helen, iemand moes dit doen. Die teenstrydighede het revolusie onafwendbaar gemaak. Ek was maar net die instrument wat die triomf van die proletariaat verseker het.”

Helen: “Ons triomf is naby, Joe. Dit sal groter as ooit wees. Hulle sal finaal vernietig word, die klassevyand.”

Joe: “Sê my, Helen, is dit waar dat al die Afrikaners vir jou stem? Dis nou jammer ek het dit nooit probeer nie. Hulle sou seker vir my ook gestem het, as ek hulle net gevra het. Hulle kan mos nie ‘nee’ sê nie, haha.”

Helen (laggend): “O ja, Joe, hulle is uiters getrou. Getrou soos honde. Niks ter wêreld sal hulle daarvan weerhou om vir my te stem nie. Maar ons het mos Naspers ook aan ons kant, die grootste mediagroep in die land. Die arme stommerike aanvaar alles wat Naspers vir hulle vertel.”

Joe: “Maar wat nou van die internet? Ek hoor daar is van dié Afrikanergroepe wat los en vas allerlei dingetjies op webblaaie skryf? Hoe gaan ons dit keer? Ons wil nie hulle moet nou op die vooraand van die slotbedryf van die revolusie hergroepeer nie?”

Helen (verbaas): “Maar Joe, is jy dan nie op hoogte nie? Kameraad Jeff Radebe het reeds die wetgewing gereed. Dis mos nou die dag aangekondig: haatspraak gaan ‘n kriminele oortreding raak! Dus as enigeen op ‘n webwerf iets teen my of jou of die revolusie sê, gaan hy van haatspraak aangekla word en in die tronk beland.”

Joe (verlig): “Haatspraak! Watter wonderlike idee! Ek moet sê, ek is siek en sat daarvoor dat hulle my ‘n terroris noem, net omdat ons daardie Kerkstraatbommetjie laat afgaan het. Dit sal die swernote ‘n les leer. Haatspraak! Moet sê: ek hou daarvan!”

Helen (vertederend): “Jy sien, Joe, ons hou jou erfenis lewendig. Ons sit die stryd voort en binnekort is al die plase, al die myne, die banke, ons s’n! Die revolusie snel voort, onstuitbaar! Viva SACP! Viva!”

Terwyl hulle oor die boomryke voorstad van Johannesburg uitkyk, slaan Helen en Joe ‘n veglustige soort proletkult-houding in, met vuiste in die lug, terwyl hulle luid om die beurt “Amandla!” en “Viva SACP!” skree…

‘n Afrikanerkalkoen se eiertjie oor die demockracy

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Ek het dit geniet om prof Danie Goosen se rubriek oor die demokrasie te lees. Alhoewel ek seker is Dan sal hom ook beantwoord, sal ek ook my eiertjie lê, al is ek ‘n selferkende leek in die politieke wetenskap.

Eerstens sou ek reageer deur te sê dat Afrikaners en Boere na my mening diep in ons harte demokrate is, selfs diegene wat miskien as vêrregs afgemaak kan word. Die Geloftevolkbeweging het immers onlangs die VVK in die lewe geroep, wat ‘n verkiesing gehou het. Goed; linkse gillers sal weliswaar probeer sê die VVK se verkiesing het misluk, maar hoe suksesvol daardie verkiesing was in numeriese terme, is nie eintlik vir hierdie gesprek ter sake nie. Die VVK se verkiesing is immers privaat befonds, anders as die luukse wat die OVK het om belastinggeld te kan gebruik. Die punt is wel dat selfs bewegings soos die Geloftevolk insien dat die gewone man op straat se stem gehoor moet word, al word hulle deur die libverkramptes as ekstremiste geëtiketteer.

Die geneuk kom egter in by hierdie deel van prof Goosen se rubriek: “Ingevolge Aristoteles se omskrywing dui laasgenoemde op daardie politieke orde waar die eie gemeenskap aan gemeenskaplike sake deelneem met die oog op die verwesenliking van hulle gemeenskaplike goed (bonum commune).”

Dáár het ons die Guptatopiese demockracy se doodsteek, in daardie een woordjie: Gemeenskap. Daar is geen Guptatopiese gemeenskap nie. Buiten vir selfone, geldgierigheid en ‘n voorliefde vir bier, het die inwoners van Suid-Afrika bitter, bitter min in gemeen. Daar is bloot ‘n vrugteslaai en deurmekaarspul van radikaal-uiteenlopende gemeenskappe, elkeen met unieke en meestal botsende belange. Die gebrek aan enige identifiseerbare Guptatopiese gemeenskap, maak dat die een-man-een-stem demockracy hopeloos en fundamenteel wanfunksioneel en gedoem is tot mislukking.

‘n Vereiste vir ‘n suksesvolle, moderne demokrasie is dat daar ‘n min-of-meer eenvormige gemeenskap moet wees, wat stem vir sake van gemeenskaplike belang. Wanneer daar egter ‘n mengelmoes van gemeenskappe bestaan, met botsende belange. en met uiteenlopende beskawingspeile, en veral wanneer die demografie teen kleiner gemeenskappe opgestapel is, is deelname aan so ‘n demockracy vir die kleiner gemeenskappe eintlik sinneloos.

Vir die voordeeltrekkers uit regstellende aksie is dit byvoorbeeld belangrik dat daar ‘n Spesiale Olimpiade vir hulle in die werkplek of op universiteit geskep moet word, want anders sou hulle nooit op gelyke voet met ander kon meeding nie. Ander groepe, wit mans spesifiek, word egter regstreeks benadeel deur die voorgee wat op hulle deur hierdie Spesiale Olimpiade afgedwing word. Gegewe die getalle-oorwig van diegene wat ‘n onregverdige en rassistiese voordeel benodig, misluk die Guptatopiese demockracy volledig en klaaglik daarin om diegene aan die ontvangkant van die Spesiale Olimpiade se belange te dien.

Die ironie is dus dat die VVK se verkiesing, onderbefonds en kleinerig soos hy was, in een sin meer suksesvol was as wat enige van die Guptatopiese verkiesings oor die afgelope 20 jaar was. Die VVK se verkiesing se teikenmark was ‘n min-of-meer eenvormige en identifiseerbare gemeenskap, en die leiers wat daartydens verkies is, is verteenwoordigend van daardie gemeenskap. Vergelyk mens die VVK se verkose leiers met diegene waarvoor baie Afrikaners amper by verstek stem; die onheilige drie-eenheid van Helen Zille, Lindiwe Mazibuko en Patricia de Lille, word dit duidelik dat daar iewers ‘n groot skroef los is.

Hoe kan vreemdes wat niks met my gemeenskap uit te waai het nie; ‘n Engelssprekende vrou van Duits/Joodse afkoms, ‘n Afro-Sakser en ‘n voormalige PAC-lid, wat sogenaamde setlaars wou verjaag, ooit in der ewigheid my as Afrikaner se belange wil dien? Die antwoord is dat hulle self nie eens voorgee dat hulle so wil maak nie. Die einste rassistiese Spesiale Olimpiade, regstellende aksie, wat ek hierbo genoem het, is immers amptelike DA-beleid. Die DA staan ook grondroof voor, en kon nie wag om onskuldige straatname in Kaapstad te teiken bloot omdat hulle Afrikaans was nie. Die leierskap van die DA praat eerder Spaans as Afrikaans, en skree soms, soos Athol Trollip, dat Afrikaners “idiots” is.

Waarom stem Afrikaners dan vir die DA, eerder as vir ‘n party soos die VF+, wat sekerlik meer verteenwoordigend van die Afrikanergemeenskap is, kan mens dan vra? Waarom sou Afrikaners dan willens en wetens, soos kalkoene vir Kersfees, eerder stem vir ‘n party wat niks met hom te make het nie, en wat beleidsrigtings voorstaan wat teen Afrikaners se belange indruis?

Die antwoord is sekerlik dat dit weer eens ‘n bekentenis is dat die Guptatopiese demockacy eenvoudig nie werk nie. ‘n Stem vir die DA is bloot ‘n teken van wanhoop, gebou op die vae hoop dat enige iemand beter sou wees as die ANC-bewind, en dat genoegsame opposisie eendag die ANC sal ontsetel. Geen rasionele DA-stemmer glo egter in sy hart dat die DA binne die volgende 50 jaar die ANC by die stembus sal kan klop nie. Die ANC sal eerder van die linkerkant af verslaan word, deur splinterfaksies en populistiese partye, maar sulke partye gaan weer eens niks met die Afrikanergemeenskap se belange uit te waai hê nie.

Wat is die oplossing dus vir Afrikaners? Omdat Afrikaners demokrate is, was die VVK op die regte pad, en identifiseer prof Goosen dit ook in sy stuk se laaste paragraaf, al verwys hy eerder na gemeenskappe as volke en selfbeskikking. Die enigste volhoubare langtermynoplossing is ‘n regering vir Afrikaners, deur Afrikaners, oor Afrikaners, deur leiers wat ons self kon verkies. Selfbeskikking, dus. Indien dan nie in ‘n volkstaat nie, dan moontlik in die vorm van ‘n eie owerheid of, les bes, in die opbreek van die Guptatopiese gedrog in ‘n federale bestel (alhoewel die ANC-bewind totaal hierteen gekant is).

Die tweede-beste oplossing, indien selfbeskikking nie haalbaar is nie, is reeds deur honderde duisende Afrikaners aangegryp. Hulle het geëmigreer na lande waar die gemeenskappe meer lyk soos wat Afrikaners lyk. Die kloof wat gemeenskaplike belange betref tussen ‘n Kiwi en ‘n Afrikaner is veel, veel kleiner as dié tussen ‘n Afrikaner en Lindiwe Mazibuko.

Gaan stem dus maar gerus in 2014 se Guptatopiese verkiesings. Ek is egter skepties, indien nie sinies nie, of deelname aan die Guptatopiese demockracy vir my as Afrikaner iets in die sak gaan bring. Hierdie kalkoen gaan nie in 2014 vir Kersfees stem nie.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Kastrate in die Nuwe Suid-Afrika-koor

deur Leon Lemmer

Kastrate het tot die einde van die 19de eeu dikwels in kore en as soliste opgetree. Hulle het hulle voorpubertydse stemtoon behou en kon note sing wat nie vir vroue moontlik is nie. Danksy oefening kon kastrate groot longkrag ontwikkel en dus lank en hard sing. Omdat hulle nie testosteroon in hulle bloed gehad het nie, was hulle beenstruktuur nie sterk nie. Hulle kon en wou nie veg nie. Pleks van hulle te verset, was hulle hoogs aanpasbaar. Hierdie buigsaamheid het meer as net hulle stemme gegeld.

Die motivering vir kastrasie was dikwels om ‘n gewaande groter saak as eie belang te dien. Dit kom neer op eie verslawing, onderwerping en bestraffing. Ná kastrasie was dit steeds moontlik om met oorgawe in ‘n koor te sing en daarvoor komplimente te ontvang, maar dit was nie moontlik om ‘n nageslag te verwek en bv leiers op te lewer nie. Tog was daar kastrate wat ná so ‘n katastrofe steeds gedink het dat hulle hulle goed van hulle taak gekwyt het; dat mense aan hulle dank verskuldig is en eerder die onomkeerbare moet aanvaar.

Kastrasie ontneem ‘n man van sy seksuele vermoëns. Sodanige aksie klink na ‘n dwase stap. Dit is egter moontlik om ook in ‘n ander sin gekastreer te word, bv om willens en wetens jou politieke mag te verloor en dan weens ‘n gebrek aan politieke testosteroon net lof vir hierdie steriliteit te hê en selfs sover te gaan om met die vyand te heul. Sodanige kastrasie geld dan nie net mans nie en kan dus ook by vroue aangetref word.

Kastrasie kan dus letterlik of figuurlik vertolk word. Politieke kastrate is diegene wat aktief meegewerk het om die blankes en veral Afrikaners van hulle politieke mag te ontneem en/of juig omdat dit deesdae die geval is. Politieke ontmanning is vir hierdie kastrate heeltemal aanvaarbaar. Sodanige toestand word nie deur hulle afgekeur nie omdat gemeen word dat die land nou in beter hande is. Hierdie kastrate probeer om mense met propaganda sag te maak en om die deugde van politieke steriliteit te besing.

In die pers was daar onlangs ‘n klassieke voorbeeld van figuurlike kastrasie. Die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK) was sedert sy ontstaan ‘n oorwegend Afrikaanse inrigting. Onder die leiding van Jakes Gerwel as rektor en Jaap Durand as viserektor is die UWK tot ‘n eentalige Engelse universiteit getransformeer.

Die huidige rektor, Brian O’Connell, het hom soos volg hieroor uitgelaat: “Daar kan mense wees wat sê dit is onregverdig teenoor Afrikaanssprekendes, maar daardie was ‘n groothartige gebaar soos min. ‘n Opoffering deur Afrikaanssprekende studente … Hulle het gesê aangesien ons broers en susters nie toegang het tot hierdie taal nie, gaan ons hulle help deur onderrig in Engels te ontvang. Dit was amper asof studente Afrikaans opgeoffer het ter wille van goeie lesings, want wanneer jy lesings in twee tale aanbied, neem dit jou twee keer so lank” (Die Burger, 28.06.2013, p 15).

‘n Beter manier van doen vir sowel die UWK as tradisioneel Afrikaanse universiteite sou wees om, soos in die res van die wêreld, van studente te verwag om die onderrigtaal van die universiteit aan te leer as hulle verkies om juis daar te studeer. O’Connell se redenasie dui op ‘n tipiese kastraatmentaliteit.

In die politiek van die nuwe Suid-Afrika is daar baie blanke Afrikaanse mans, insluitende Broeders van weleer, wat die kastrate se hoë C’s (of is dit A’s vir Afrika?) sing. FW de Klerk se refrein is dat hy ‘n onbewysbare groter ramp as die huidige ANC-bewind voorkom het. Pik Botha het in 1994 die deuntjie gesing dat die Nasionale Party (NP) die verkiesing met miljoene stemme sou wen. Willie Esterhuyse het luid vir die ANC gesing, maar sedert sy groot vriend Thabo Mbeki die trekpas gekry het, het sy stem nogal stil geword. Marthinus van Schalkwyk is seker die hoogs betaalde koorknaap in die wêreld omdat hy passievol daaroor was dat die NP deur die ANC verswelg moet word.

In die kastratekoor is daar talle ander wat met oorgawe die lof van die nuwe Suid-Afrika besing: Roelf Meyer, Leon Wessels, Dawie de Villiers, Sampie Terreblanche, Jaap Durand, Frits Gaum, Max du Preez, JP Landman, Pierre de Vos, Wannie Carstens, ens. Sedert Anton van Niekerk se politieke testosteroon onder sy lessenaar vergruis is, sing hy ekstra hard in hierdie koor. Vergoeding bly nie agterweë nie. Vandeesweek is berig dat ‘n minister hom in ‘n etiekkomitee aangestel het (Die Burger, 30 deser, p 5). As ‘n mens se ego dors is, word publisiteit om die geringste rede gesoek.

Piet Crowcamp is die baba in hierdie groep lofsangers. Hy word maklik uitgeken omdat hy weens onbeholpenheid sy doek verkeerd aan het. Oor wat hy ‘n egte akademikus ter wille van politieke gewin aangedoen het, het hy blykbaar geen gewete nie. Dit is verblydend dat haar kollegas in die departement aanvanklik Crowcamp se opdringerige inmenging teengestaan het. Die tragedie is egter dat (sover bekend) geen akademikus vir haar daadwerklik in die bres getree het nie. Dit is gewoon ‘n skande dat die universiteit dadelik en sonder meer haar bedanking aanvaar het. Hiervoor kan daar geen akademiese regverdiging wees nie. Die motivering is suiwer op politiek gegrondves. Wat hiermee tuisgebring word, is dat al die plaaslike universiteite en hulle akademici in die ban van die ANC en sy kommunistiese minister van hoër onderwys verkeer.

Behalwe diegene wat voluit in die Nuwe Suid-Afrika-koor sing, is daar darem ook diegene wat die haglike verval om hulle raaksien en deesdae ‘n bietjie sagter sing: Tim du Plessis, Theuns Eloff, André Brink, Breyten Breytenbach, ens.

Kastrasie kan onnatuurlik beslag kry of dit kan aangebore wees. Voorbeelde van gebore kastrate wat lustig die loflied “Nelson Mandela is die volmaakte ikoon” sing, is Helen Zille, Patricia de Lille, Ruda Landman en Antjie Krog.

Weens fundamentalisme, fanatisme, dogmatisme, opportunisme, ens, is die kern van die genoemde kastratekoor goed gevestig. Nogtans word verdere nominasies van verdienstelike kandidate ingewag.

Zille storm uit vergadering oor SANW nie ontplooi word

Die emosionele uitbarstings van die Wes-Kaapse premier, Helen Zille is al bekend agv haar energieke Twitter-vingers.

Zille het Donderdag weer vir ongelukkigheid gesorg nadat sy uit ‘n vergadering met die minister van polisie Nathi Mthethwa gestorm het. Die vergadering is belê om hernude bendegeweld te bespreek op die Kaapse Vlakte.

Mthethwa se woordvoerder, Zweli Mnisi, het gesê Zille het die vergadering vroeg verlaat, met die verskoning dat sy ‘n afspraak met die minister van menslike nedersettings Connie September het.

“Die minister was hier teen 10:30 vir die geskeduleerde vergadering om 11:00. Maar ons moes lank wag vir die premier om te kom,” het hy gesê.

Die vergadering is belê nadat Zille ‘n ope brief aan die minister van polisie gerig het waarin sy vra dat die SANW ontplooi word in warm kolle soos Manenberg.

By die vergadering het Mthethwa gesê dat sosio-ekonomiese toestande op die Kaapse Vlakte agter die geweld sit en dit moet verbeter word.

Maar Zille het haarself glo gewip en gesê troepe moet dadelik ingeroep word om die strate te patrolleer.

Zille het haarself skielik verskoon om blykbaar vir September te gaan ontmoet. Mthethwa en sy amptenare moes daarna ontdek dat sy by inligtingsessie joernaliste by die parlement toegespreek het.

Zille se woordvoerder, Zak Mbhele, het ontken sy Donderdagmiddag uit die vergadering gestorm het. – timeslive.co.za

Mandela-pad teen R6 miljoen opgeknap

Die Wes-Kaapse premier Helen Zille het die opgeknapte ‘Madiba Vryheidspad’ by die Drakensteinse korrektiewe dienste-sentrum naby die Paarl geopen.

Oudpresident Nelson Mandela het in Februarie 1990 sy eerste tree na vryheid op die historiese pad by die destydse Victor Verster-gevangenis gegee.

Die provinsiale pad is deur die Wes-Kaapse departement van vervoer in samewerking met die distriksmunisipaliteit van die Kaapse Wynlande opgegradeer teen ‘n koste van sowat ses miljoen rand.

Zille sê die inisiatief is ‘n waardevolle belegging in ‘n deel van die land se geskiedenis. – RSG

Grondwethofuitspraak oor polisiëringskommissie verwag

Die Wes-Kaapse Premier Helen Zille gaan nie die kommissie wat in Augustus jaar aangestel is om ondersoek in te stel na beweerde ondoeltreffendeheid van die polisie in die Kaapse Vlakte, se geldigheid verdedig nie.

Die Kommissie van ondersoek na die doeltreffendheid van polisiëring in Khayetlisha sal nie ‘n aansoek om sy geldigheid te bevraagteken in die Konstitusionele Hof teenstaan nie, het die DA aangedui.

Die sekretaris van die Kommissie, Amanda Dissel sê die Kommissie het inligting aan die Grondwethof deurgegee en sal daarom berus by die uitspraak van die hof.

Die minister van Polisie, Nathi Mthetwa het die ondersoek in die Wes-Kaapse hooggeregshof teengestaan, waar die aansoek van die hand gewys is.

Mthethwa het besluit om teen die Wes-Kaapse hooggeregshof se uitspraak te appèlleer. Die aansoek word vandag in die Grondwethof aangehoor.

Die Kommissie se kantoor in Khayelitsha is egter steeds oop vir lede van die publiek wat verklarings oor polisiëring in die gebied wil indien, en inligting oor polisieoptrede in die gebied word steeds ingesamel.

Geen uitspraak nog oor Tlokwe nie

Die stryd om die burgemeesterspos van Tlokwe Munisipaliteit gaan onopgelos bly.

Die aansoek om die raadsvergadering – wat geëindig het in die skorsing van Tlokwe-munisipaliteit se uitvoerende burgemeester Maphetle Maphetle – tot niet te maak, is uitgestel in die Noord-Gauteng Hooggeregshof Dinsdag.

Regter Neil Tuchten het gesê: “Ek sal my tyd neem om hierdie saak te oorweeg, maar ek sal aandring dat geen prokureurs van enige party betaal moet word met behulp van staatsgeld nie.”

Die ANC is steeds vol vertroue dit sal die vergadering nietig verklaar sal kry en Maphetla herstel sal word in sy amp. Volgens die ANC-woordvoerder vir Noordwes Kenny Morolong, is die ANC nog steeds die gesag in Tlokwe.

“Geen regering kan gesag uitoefen tensy dit deur die meerderheid van die burgers aangewys nie. Ons het nog steeds die volle steun van die mense van Tlokwe,” sê Morolong.

Maar Tuchten sal die aansoek om die vergadering en die besluite nietig verklaar te kry bestudeer, en oorweeg of die meerderheid tans DA is, tegniese aspekte ter syde gestel.

Op 2 Julie 2013 het 48 Tlokwe raadslede vir ‘n vergadering wat na bewering deur die Speaker van die munisipaliteit gekanselleer is, gesit. Die DA het aangevoer dat nie alle kiesafdelings in kennis gestel is van die kansellasie nie en omdat die kworum toe bereik is, is die vergadering beskou as geldig.

Intussen het dit aan die lig gekom dat Vodacom DA-propaganda op voorafbetaalde selfoontyd uitstuur waarin Zille spog dat sy terroriste in haar huis versteek het en die “waarheid” omtrent Steve Biko rugbaar gemaak het.

SA politiek verskuif van links na vêrlinks, met ‘n kappie!

Die Suid-Afrikaanse politiek verskuif al hoe verder na links: van links na vêrlinks, met ‘n kappie! In vandag se Rapport verklaar Zille in wese dat haar party, die DA, vir die ANC se rassewetgewing stem waarmee blankes benadeel en swartes bevoordeel word. Watter “nuanse” is hier ter sprake? Dat die mense wat die groot bedrae geld ontvang van die ANC is en nie van die DA nie? Op Midvaal het ons gesien hoe DA-raadslede te werk gaan om hul sakke te vul en hoe die sogenaamde fluitjieblaser, Kobus Hoffman, deur Zille vervolg is!

Zille en die DA sit op twee stoele: aan die een kant beroep die party hom op die “ou Liberale Party” se beginsels en aan die ander kant steun hy swart bevoordeling. Ook staan hy staatsinmenging in die ekonomie voor.

Terloops, dié Liberale Party “uit die vroeë 1960s” waarvoor Zille soveel bewondering koester, was die einste wat ‘n Olimpiese boikot teen Suid-Afrika bepleit het en ook vir die stasiebom verantwoordelik was. Op sahistory.org.za gestel word daar oor die stasiebomterroris en lid van die Liberale Party, John Haris, gesê: “Cut off by his banning order from normal political activity, he became convinced that the only way left to fight for human dignity and freedom in his country was by more drastic means. He joined the African Resistance Movement (ARM), mostly members of the Liberal Party whose frustration with the lack of success of traditional politics had driven them, like those in the ANC who joined Umkonto we Sizwe, to engage in acts of sabotage.”

Wyle ZB du Toit, wat eens in Rapport geskryf het, het altyd gewaarsku dat indien daar twee groot swart partye in Suid-Afrika ontstaan wat mekaar probeer oorbie of aanhits om blanke bates af te vat of swart ekonomiese bevoordeling toe te pas, sou dit ‘n kwade dag wees.

Met die radikale “liberale” Zille aan die stuur, is dit besig om sienderoé te gebeur: die DA en die ANC wedywer nou om blankes te benadeel. Natuurlik steun die DA insgelyks “grondhervorming”: die etniese suiwering van Afrikanerboere vanaf hul familieplase.

Sedert die ineenstorting van die Berlynse Muur in 1989, het die aard en definisie van linkse politiek verander van ekonomiese marxisme na wat “kulturele marxisme” genoem word. Kulturele marxiste is gewoonlik anti-Westers, wat ook anti-blank beteken en wil die tradisionele gesin afbreek. Die blanke, heteroseksuele man, is vyand nommer een, omdat sommiges dalk nog aan die hoof van sulke gesinne met ‘n vader, moeder en kinders staan.

Ons het gesien hoe die DA, nes die ANC, die gedagte van homoseksuele huwelike en selfs aanneming van kinders deur homoseksuele paartjies ondersteun. Anders as in Frankryk, waar die Sosialistiese Party in die aangesig van hewige konserwatiewe teenkanting homoseksuele huwelike gewettig het, was daar feitlik geen openbare debat daaroor in Suid-Afrika nie. Wat nog te sê teenkanting.

Feit is dat die linkse konsensus in Suid-Afrika so sterk is dat vrae van konserwaties, “regses” en selfs klassieke, nie-marxistiese liberale, nie geduld word nie. Die hoofstroommedia het nog lank voor die politieke partye ‘n hele paar treê na links geneem – sewemyllaarsetreë om presies te wees. Marxistiese feministe soos Christi van der Westhuizen, wat eens die politieke redaktrise van Beeld was, het die vêrlinkse beleidshandboek vir die hoofstroommedia geskryf.

Daarvolgens moet blankes en heteroseksuele mans die skuld gegee word vir alles wat in die land verkeerd loop. Dis nie hoofsaaklik swart of bruin mans wat roof, moor en vroue verkrag nie. Dis “die patriargie” (lees: blanke mans met gesinne).

‘n Mens sou ‘n hele artikel oor die simboliek van die DA se verkiesingsplakkate wat Zille, De Lille en Mazibuko vertoon, kon skryf. Die afwesigheid van die blanke man op die DA se plakkate dra stilswyend die boodskap van kulturele marxisme oor: dat die wêreld gered moet word deur bruin en swart vroue en daardie blanke vroue wat hulle met die anti-blanke, anti-Westerse beweging vereenselwig.

Waarskynlik steun die DA ook SAL of SAA, soos dit deesdae eentalig Engels bekendstaan, se beleid dat geen blanke mans meer as kadetvlieëniers in diens geneem mag word nie. In ‘n rojale toegewing aan politieke korrektheid, word blanke vroue steeds by SAL as vlieëniers geduld.

Vandeesweek is daar deur sowel die ANC as die DA groot gewag van die 1913-Wet op naturellegrond gemaak wat kastig “87% van die land se grond in blanke besit gelaat het”. Dit het geskied as deel van die “honderdjarige herdenking” van die 1913-maatreëls. In werklikheid was daardie wet, wat deur die ou Sap-regering van Louis Botha ingestel is, bedoel om swart stamgrond teen blanke mededinging te beskerm. In 1936 is swart grondbesit verder uitgebrei. Tuislandkonsolidasie het bykomende grond van blanke boere vervreem en aan swartes oorgedra.

Soos dr. Pieter Mulder van die Vryheidsfront vandeesweek in sy parlementêre toespraak duidelik gemaak het, behoort die drie onafhanklike protektorate, Botswana, Lesotho en Swaziland, by die persentasie grond wat swartes in Suid-Afrika besit of beheer, ingereken te word. In 1913 is die Unie van Suid-Afrika as deel van “British South Africa” beskou en daarom is grond in die BLS-lande as swart grond gesien wat die verdeling in Brits-Suid-Afrika billik maak, iets naby aan 50-50.

Dit is nou afgesien van die Karoo. Daardie dorre woestyngebied maak 70% van Suid-Afrika se grondgebied uit. Indien die Karoo buite rekening gelaat word, beheer swartes reeds 50% van Suid-Afrika se landbougrond, selfs afgesien van die LBS-lande.

Vir Suid-Afrika se horde kulturele marxiste aan die universiteite en in die hoofstroommedia, gaan dit egter kwalik om historiese of ekonomiese argumente. Die ANC-regering is reeds besig om eiendomsreg van plaasgrond wesentlik aan te tas, iets wat die land op die sosialistiese, kollektiwistiese weg plaas.

Alle aanduidings is daar dat niks die ANC-bewind gaan stuit om “grondhervorming” na die Zimbabwiese model ook in Suid-Afrika in te voer nie. Op enkele “nuanseverskille” (soos mev. Zille dit noem) na, sal die DA hom hierin steun. Net soos die DA vandeesweek vir die ANC se SEB-wet gestem het.

Die gevolge van Suid-Afrika se verlinksing is rampspoedig. Opgeleide blankes, veral in die vrugbare ouderdomsgroep 20 tot 40, is besig om die land te verlaat. Nie net verloor die land só sy kundigheid nie, maar dit laat die blanke bevolkingsyfer nog verder daal omdat ‘n aansienlike persentasie van ons kinders deesdae in die buiteland gebore word.

SEB, oftewel, swart ekonomiese bemagtiging, was nog altyd ‘n uitnodiging vir korrupsie. Direkteure en uitvoerende beamptes van SEB-maatskappye sorg dat hulle altyd eerste bevoordeel word. Dit is nou nog behalwe die banke en ander finansiële instellings wat aardige fooie inoes om sogenaamde SEB-transaksies te “struktureer”.

Werkloosheid is besig om skerp toe te neem ondat entrepreneurs, waaronder ‘n groot aantal van die verguisde blanke mans, deur al die rassewetgewing aan bande gelê word en selfs deur die banke kapitaal ontsê word.

Die ergste gevolge van sosialisme en kollektiwisme het Suid-Afrika egter nog nie getref nie en sal eers voelbaar raak wanneer radikale grondhervorming binnekort plaasvind. Voedselpryse gaan die hoogte inskiet en omdat ‘n groot deel van ons kos ingevoer sal moet word, gaan die betalingsbalans nog meer onder druk kom as wat hy reeds is. Die rand sal na alle waarskynlikheid tuimel, met ‘n inflasionêre skok soos wat voedsel, maar ook brandstof, vir die gemiddelde inwoner van die land onbetaalbaar raak.

Die ANC se enigste opsie gaan wees om Sasol ook te nasionaliseer om sodoende gesubsidieerde petrol aan swart taxi’s beskikbaar te maak. Trevor Manuel het reeds geluide gemaak dat Sasol “te veel wins maak”. Een van die argumente wat linkses tans oor grond gebruik, is dat boere “tydens apartheid subsidies van die staat ontvang het”. Daarom behoort hul grond “in elk geval aan die staat” en kan maar “gevat” word.

As voedsel en brandstof begin klim, voorspel ek dat dié linkse argument oor plase ook op Sasol van toepassing gemaak gaan word. Omdat ‘n groot aantal Afrikaners steeds Sasol-aandele besit, ná dié staatsonderneming se destydse privatisering, sal hulle deur beide die ANC en die DA as ‘n ‘sagte teiken” gesien word wie se bates sonder vergoeding gekonfiskeer mag word.

Dis waarna u in ‘n toenemend vêrlinkse Sud-Afrika kan uitsien: grondgryp, ‘n randnoot waarop Mandela se gesig meer werd gaan wees as die monetêre waarde daarvan, asook uiteindelike nasionalisering van sekere sleutelsektore van die ekonomie soos Sasol.

Onthou net: u het dit eerste hier gelees.

Zimbabwe is vir ons ‘n voorbeeld. Juis vandeesweek het Mugabe aangekondig dat hy voortaan goedkoper petrol beskikbaar gaan stel. Ook die MPLA in Angola subsidieer petrol met behulp van sy olierykdom.

Groter armoede en selfs meer geweld as tans lê net om die draai.

Die wolk van kulturele marxisme en breinspoeling deur die hoofstroommedia verhoed egter die man op straat om dit raak te sien. Maar selfs al weet mense wat kom, is daar ‘n eienaardige fatalisme onder Afrikaners werksaam wat veroorsaak dat hulle maar gedweë hul lot aanvaar.

Soos kalkoene wat vir Kersfees stem, staan hulle ook tou by die DA-tent van die liberale marxis, Helen Zille.

Volg Dan Roodt op Twitter en “hou van” sy Facebook-blad.

Het die Helens (Suzman en Zille) ook die Kerkstraatbom ondersteun?

Gister ry Skoppensboer verby Diepsloot, ‘n swart woonbuurt ten noorde van Johannesburg. Dis die soort plek wat eers ‘n plakkerskamp was. Toe pomp die Johannesburgse munisipaliteit miljarde rande daar in en omskep dit in ‘n formele woonbuurt. Maar weerskante van Diepsloot is daar steeds plakkerskampe wat uitbrei, wat die beginsel bewys dat geen lokasie ooit werklik tot formele behuising opgehef kan word nie. Al bestee die staat ook hoeveel geld daaraan.

By die ingang van Diepsloot staan ‘n ontsaglike polisiestasiegebou wat insgelyks miljoene moes gekos het. Die ongelukkige is dat die polisiestasie nooit voltooi is nie. Blykbaar het die geld of die wil om dit te voltooi, opgeraak. Nou is dit ‘n murasie of monument aan die Nuwe Suid-Afrika.

So ‘n “onvoltooide” monument of kunswerk kan nogal interessant wees, want die kyker kan vele dinge daarin lees. Net voor die onvoltooide polisiestasie-installasiekunswerk staan daar ‘n groot reklamebord. Gewoonlik word slegs twee soorte produkte daarop geadverteer: bier of velsorg. SA Brouerye of Nivea.

Tot gister. Want nou het Diepsloot ook politieke velsorg ontvang in die vorm van ‘n reuse-DA-advertensie. Asof die snel uitbreidende lokasie nie in sy redelike kort bestaan al genoeg politieke sorg in die vorm van onvoltooide kunswerke ontvang het nie.

Trouens, die DA-reklamebord en die polisiestasie kan as ‘n eenheid gesien word, ‘n soort tweeluik aan die Nuwe Suid-Afrika. Te oordeel aan die DA-advertensie, veg dié party nou éérs hard teen apartheid. Blykbaar het die DA die Groepsgebiedewet, aanhouding sonder verhoor en die tuislande “teengestaan”.

Wat het geword van die destydse “Praat Prog, stem VP en dank die Here dat die Nasionale Party aan bewind is”? Dis mos min of meer hoe die “liberale Engelse en Jode” in die veel verguisde apartheidsdae gedink en opgetree het.

Skoppensboer is daarvan bewus dat dr. Dan Roodt van PRAAG as student in die laat sewentigerjare die spot met mev. Helen Suzman se skynheilige liberalisme gedryf het deur met ‘n gholfsak op die verhoog van die Wits-grootsaal te verskyn, kompleet met ‘n swart joggie wat die sak dra. Daarna het hy ‘n ongestoor ‘n gholfballetjie in die verhoor in geslaan. Dit was so ‘n oefenballetjie van ligte plastiek en niemand is beseer nie, hoewel ‘n deel van die gehoor wild gekoes het.

Die parallel tussen liberale politiek en gholfspeel wat Roodt destyds as student wou tref, duur vandag voort in die skynheiligheid van die DA-veldtog in Diepsloot. Die gedagte dat mev. Helen Suzman, die Progressiewe-partylid vir Houghton in Johannesburg, destyds ‘n “bevrydingsbeweging” soos Ché Guavara gelei het, is omtrent ewe absurd as om te dink dat Mao Tsetoeng die Chinese vasteland met plastiekspeelgoed uit ‘n gelukspakkie verower het. “Mag groei uit die loop van ‘n geweer,” was mos sy beroemde spreuk. Nie uit die onderpunt van jou setyster op die Houghton-gholfbaan nie.

Skoppensboer het al ‘n potjie op die Houghtonse baan gespeel, terloops. Nie een van Johannesburg se beste bane nie, hoewel Standardbank dit op ‘n stadium as ‘n soort maatskappybaan toegeëien het.

Maar, met apologie aan die jong Dan Roodt, kom ons skei vir ‘n oomblik gholf en politiek, as dit enigsins moontlik is. Netnou eindig ons by politiek en soesji. Iemand het eenkeer vir Skoppensboer gesê toe Vorster eerste minister geword het, het hy geweet ons gaan die land verloor, want hy het gholf gespeel en brandewyn gedrink. Of gholf die grootste bydrae gelewer het of brandewyn, weet Skoppensboer nie. Hy is geneig om te dink brandewyn. Pik Botha het mos ook halfdronk oor aanloopbane geslinger en naderhand nie meer geweet watse ooreenkomste hy met die Kubane teken en watter nie. Dis dalk ‘n onderwerp vir heelwat navorsing: Die rol van brandewyn in die ondergang van die Afrikanervolk.

Oude Meester is blykbaar die gunstelingbrandewyn van swartes in New York, volgens ‘n ander reklamebord hier in Johannesburg. Nogal in Hans Strijdomlaan, wat tans as “Malibongwe” bekendstaan. Maar kom ons los eers die drank en bepaal ons by velsorg, want dit lyk my die Botox waarmee Helen die Tweede (Zille) haar gesigvel behandel, tas haar harsings ook aan.

Mmm, Skoppensboer wonder nou skielik: as dit nie brandewyn en bier is nie, is dit velsorg in die politiek. Daardie twee Krok-tweelingbroers, Abe en Solly, het mos soveel geld uit gesigroom vir swart vroue met ‘n behoefte aan witter velle gemaak dat hulle agterna ‘n casino, Gold Reef City en ‘n sokkerspan (Mamelodi Sundowns) kon koop. En sommer ook die Apartheidsmuseum oorkant Gold Reef City kon bou waar toeriste deesdae vertel word watter groot Nazi’s die Afrikaners was. Nou baklei die Krok-kinders oor die Kroks se aansienlike boedel in die howe. Terloops, Antjie Krok is nie familie van hulle nie.

Maar as Skoppensboer die Krok-tweeling se lewenswerk reg verstaan, is dit iets van: Ons gee jou ‘n witter vel in ‘n swarter Suid-Afrika! Dat hul velbleikrome boonop kanker veroorsaak het, is ‘n sakie wat nie in al die lowende biografieë oor die Krok-miljoenêrs vermeld word nie. Immers gee die Nuwe Suid-Afrika almal kanker, dus is ons almal seker gelyk voor die velsorgmiljoenêrs.

Helena van Troje het ‘n gesig gehad “wat ‘n duisend oorlogskepe van stapel gestuur het”. Dieselfde kan egter nie van die twee Helens gesê word nie, al gebruik hulle nou watse gesigroom! Aan Joodse goetspa – ek dink in Afrikaans noem ons dit domastrantheid – het hulle egter geen gebrek nie.

Blykbaar glo Helen die Tweede (Zille) dat Helen die Eerste (Suzman) en Chris Hani ewe hard deur die Sowjetunie en Duitsland ondersteun is om die land met geweld te verower. Nou die dag het sy in die Kaapse wetgewer erg ontsteld geraak toe ‘n swart ANC-lid verklaar het dat Suzman “ons wou laat doodmaak”. Hier is ‘n kort YouTube-video daarvan.

Op dié video kry Skoppensboer so half die gevoel Helen die Tweede se propaganda het dalk té goed gewerk. As jy die apartheidsmite glo, dan dink jy mos alle witmense het vóór 1994 swartes voor die voet doodgemaak, nie waar nie? Dit lyk my Zille het ‘n nuanseprobleem daar.

Dat die DA en die destydse Progge waaruit die party stam egter nie net “teen apartheid gepraat het” nie, maar ook deel van die “ondergrondse stryd” was, bring nou interessante vrae na vore. Soos byvoorbeeld: het die Helens ook die Kerkstraatbom ondersteun?

Môre, 20 Mei, herdenk ons die Kerkstraatbom wat op dié dag in 1983 ontplof het. Miskien moet iemand reguit vir Zille vra of stedelike terreur en lafhartige aanvalle op burgerlikes iets was wat sy destyds as klandestiene lid van die ANC onderskryf het?

Of moet ons die DA se reklamebord by Diepsloot sien as maar net nog ‘n sinnelose oefening in die sinnelose politiek van die Nuwe Suid-Afrika waar dit gaan om die uitgil van mites, leuens en vooroordele?

En waar die plakkerskampe en die onvoltooide polisiestasies vermeerder soos die korrupte inkomstes van politici, ook die DA-politici wat hulle in Midvaal dik gesteel het deur onskuldige mense se huise te laat onteien en vir ‘n appel en ‘n ei op veilings op te koop?

Wie sal die Boere kom lei? ‘n Bruin man, Engelse vrou of ‘vrolike’ man?

Skoppensboer vind dit al hoe moeiliker om grappies te maak oor die nuwe Suid-Afrika. Daar is sommer baie om oor te lag, van die Gupta-gedoente tot dik ousies met dikker brille in swart luuksemotors wat jou op die paaie wil doodry, maar dikwels is dit “lag met ‘n traan”.

Uiteindelik laat Skoppensboer hom maar, soos die res van die volk, lei deur die skoppelmaaipers, oftewel Naspers. Sommige mense noem hulle Nazipers, wat dalk ‘n belediging vir die Nazi’s kan wees. Want sowat van ‘n voorliefde vir die kleure rooi en swart het lanklaas buite Duitsland in die 1930s bestaan! Skoppensboer kan skaars meer Beeld se webwerf lees, want dit laat hom voel soos Tom Cruise in daardie fliek Valkyrie waarin die Nazi-kostuums met groot sorg uitgebeeld word, tesame met daardie rooi vlae met ‘n groot wit kol waarop die swastika pryk. Op Beeld en selfs Rapport, is dit net rooi en swart waar jy kyk.

Of miskien lees Koos Bekker die Franse skrywer Stendhal wat mos ‘n boek genaamd Die rooi en die swart geskryf het? Hoewel, Koos hou blykbaar meer van Franse kos as Franse letterkunde en dalk was die tafeldoek iewers ‘n dramatiese bistrot-rooi.

Nie verniet noem Koos Bekker en sy vrou die restaurant op hul luuksehotelplaas “Babel” nie, want onder sy heerskappy het die Afrikaanse media beslis ‘n Babelse verwarring onder gewone koerantlesers gesaai. Skoppensboer wou nog gewoond raak daaraan om ‘n “Afrikaanse” te word, toe skaf hulle dit sommer weer af! Nou is ons almal weer Afrikaners, of Suid-Afrikaners. Of Provencaalse smulpape. Of so iets. Die rooi-en-swart manne kon vrek oor Superdik Van Zyl Slabbert, wat mos ‘n boek met die titel Afrikaner/Afrikaan geskryf het. Solank Nazipers ons net nie begin “ware Afrikane” soos die Zimbabiërs en Malawiërs noem nie, want netnou-netnou maak ons swart landgenote ons dan dood.

Benewens Koos Bekker en sy magtige persgroep, is daar reeds ‘n horde mense wat die Boere mislei. Maar soos die liedjie lui: “Wie sal die Boere kom lei?”

As Skoppensboer die saak nou so bekyk, dan lyk dit asof daar ‘n drietal kandidate vir dié taak naderstaan: die Engelse vrou, doer van die Kaap (Helen Zille), die bruin man, deesdae van Bloemfontein (Jonathan Jansen), asook die “vrolike” man van Darling wat lyk my nou soos Mamphela Ramphele sy eie “politieke beweging” loop stig het.

Hoe meer swart babas Helen Zille in Soweto soen, hoe hoër styg haar Boeremeter van steun in die Noord-Transvaal, Wes-Transvaal, die Vrystaat, die Kaapse platteland en oral waar daar nog boere met hoof- of kleinletters is! Skoppensboer verstaan die wêreldpolitiek, maar Boerepolitiek is vir hom te ingewikkeld.

Op die rooi-en-swart webwerwe van Nazipers skree hulle as’t ware Sieg Heil! telkens as Miesies Helen uit haar koets klim. Hoewel, hoewel… by verre die grootste goeroe van almal is sy Edele Jonathan Jansen wat vanuit die Kaapse Vlakte die raadsale van Bloemfontein en die rektorstoel bestyg het. Glo danksy appèlregter Faan Hancke wat hom nes ‘n sokkerspeler vir sy alma mater vanaf Tukkies oorgekoop het. Amper sê ek oorgekoep, op Kaaps.

Dié bruin man – wat homself graag “swart” noem – gee gereeld les in “leierskap” en dus is niemand seker beter as Jansen gekwalifiseer om die Boere te kom lei nie. Hy vloek net bietjie baie in die openbaar, maar dis seker die nuwe etiket daar op die bevryde Bloemfontein. Dit gaan fokken goed op Kovsies vandat al die koshuise geïntegreer is, seg die rektor.

Asof twee gesiene leiers nie genoeg was nie, het die vrolike vermaaklikheidster en transvestituut, Pieter-Dirk Uys, vandeesweek insgelyks kom aantree met ‘n politieke beweging genaamd “Suid-Afrika se Demokratiese Nasionale Alternatief (SA-DNA)”. Dis voorwaar ‘n mondvol. Die alter ego van Evita Bezuidenhout noem dit “‘n konsep wat kleiner politieke partye moet aanneem en met hul eie idees moet vorentoe neem”.

Dit klink nog meer deurmekaar as enigiets wat by ‘n Babel-dinee uitgedink kan word. Maar ten minste is daar ‘n tikkie van die genetika daarby in die vorm van die afkorting DNA, Engels vir DNS. Word hier dalk politieke eugenetika gepleeg? Die homoseksuele beskryf hoeka hul lewenstyl as “alternatief”. Hoe lyk ‘n “Demokratiese Nasionale Alternatief” dus? Is dit mooi mans in daardie pragtige Nazi-weermaguniforms van Tom Cruise met bypassende swart leerjasse wat op en af paradeer om die “vroliker” Boere te vermaak? Het Pieter-Dirk Uys se nasionaal-demokratisme enigiets met nasionaal-sosialisme te make, benewens die klere en kleure?

Iewers op die internet sien Skoppensboer onlangs ‘n video van Goebbels waar hy spog dat Duitsland nou van die Jode ontslae geraak het en daarom oor “Duitse musiek, Duitse letterkunde en ‘n Duitse pers beskik”. Net so is daar Boere wat nie danig van Jode hou nie, maar hoe meer regs en nasionaal-sosialisties hulle raak, hoe meer stuur hulle hul kinders na Engelse skole! Eendag sal die Boere seker na Goebbels se uitspraak kan sê: “Ons beskik nou oor Engelse musiek, Engelse letterkunde en ‘n Engelse pers.”

En soveel Engelse leiers is ook vrolikes, soos dié mnr. Nigel Evans van die Britse Konserwatiewe Party wat net gister in hegtenis geneem is omdat hy na bewering ‘n ander man verkrag het. Gerugte doen die rondte dat omtrent die helfte van al die joernaliste by Nazipers insgelyks homoseksueel is. Om nie te praat van al die vrolikes wat in die Boereparty, die DA, onder mev. Zille dien nie.

Soos dr. Dan Roodt al hier iewers geskryf het, die probleem is nie die gebrek aan figure om die Boere te kom lei nie; dis eerder die teendeel. Daar is te veel Afrikanerleiers!

Gee Afrikaners ‘n Nürnberg-verhoor!

Aan die begin van die week het daar weer luide krete opgegaan dat Afrikaners en blankes in die algemeen nog nie genoeg vir apartheid geboet het nie. Is dit toevallig of het ons hier met ‘n georkestreerde veldtog te make? Veral die kinders van onlangse immigrante soos Helen Zille, Steven Friedman en Paul Berkowitz verkeer op die voorpunt van die aanklagte teen ons inheemse Afrikaners. Hierby moet nog prof. Pierre de Vos, die gay akademikus van Kaapstad, gevoeg word.

Apartheid is nou ‘n groter probleem as in 1994 en vorentoe gaan dit waarskynlik net aangroei. Ek begin dink dat dit tyd is om hierdie mense se bluf te roep en hulle uit te daag om ‘n Nürnberg-verhoor te hou waar elke lewende NP-minister en staatsamptenaar uit die ou bedeling in die hof kan verskyn op ‘n klag van “misdaad teen die mensdom” sodat daar klinies na die getuienis agter dié stelling gekyk kan word.

Tans is Afrikaners heeltemal te veel op die verdediging as dit oor hul sogenaamde “besmette verlede” gaan. Pierre de Vos vra mos op sy woernaal in Rebranding the DA Nostalgia for a past that never was:

“After all, how is it possible to be nostalgic about your own past when that past is littered with memories of racial oppression and exploitation from which you, your parents or grandparents benefited – often handsomely?”

De Vos is Claude-Leon-professor van Grondwetlike Reg aan die Universiteit van Kaapstad en word gereeld oor grondwetlike kwessies in die media aangehaal. Daarom moet ons sy uitspraak ernstig opneem.

Maar De Vos reageer eintlik net op ‘n toespraak van Helen Zille verlede Saterdag waarin sy die destydse Progressiewe Party as die “ware bevryders” van Suid-Afrika beskryf. Trouens, die huidige grondwet met sy sentralistiese “een-nasie”-ideologie kan teruggevoer word na die Progressiewe Party se Molteno-kommissie van 1961:

“Not many people know that the Constitution that emerged from the Codesa negotiations has its roots in the Molteno Commission set up by the Progressive Party back in 1961. We recommended a national convention, an entrenched Constitution, a bill of rights, a common voters’ roll, a clearly defined role for the provinces and an independent judiciary. We had been preparing for the constitutional negotiations for three decades, and we were ready for them when they finally came. That is why our team played such a crucial role in shaping our country’s founding compact.”

Daardie toespraak is betitel: The DA’s untold story: Part 1. Vandag sit Zille die DA se selfadvertensie as “bevrydingsbeweging” voort in The DA’s untold story: Part 2. Ná die kritiek vroeër vandeesweek dat sy al die blanke mans uit die party se geskiedenis “uitgeskryf” het, erken sy vandag die “enorme bydrae van reuse soos Colin Eglin, Ray Swart and Frederik van Zyl Slabbert”, asook Tony Leon.

Dog op ‘n manier stem Zille se uiteensetting van die geskiedenis ooreen met my eie, wat die Britse tradisie soos ‘n “goue draad” deur die Suid-Afrikaanse geskiedenis sien loop en dat ons nie soseer deur die ANC in 1994 “verower” is nie, maar deur die Britte. Daarom verwys Helen Zille spesifiek na die Britse sendelinge en veral dr. John Phillip as die oorsprong van die DA se Brits-liberale tradisie. Wat sy nalaat om te noem, is dat eenduisend Afrikaners tydens Graaf Caledon se bewind onskuldig deur die Engelse sendelinge, Read en Van der Kemp, aangekla is omdat hulle kwansuis hul slawe of bediendes sou vermoor, verkrag of aangerand het. Ná die gevreesde rondgaande howe, wat in die volksmond as die swarte ommegang bekendgestaan het, hul werk gedoen het, is geen van die aangeklaagdes skuldig bevind nie!

Soos Jaap Steyn dit stel:

“Die regters het verklaar dat as die sendelinge die sake eers vooraf ondersoek het, hulle nie die hof met al die leuens sou lastig geval het nie. Van Bethelsdorp sê hulle dat ‘luiheid en ledigheid en derhalwe morsigheid en smerigheid daar opgroei tot perfeksie”. Beelaerts van Blokland het verklaar dat die beskuldigdes hul mense goed behandel het. Afrikaners het die swarte ommegang as ‘n gruwelike onreg ervaar. Hul goeie naam is wel tydelik in ere herstel, maar hul belastering is gou hervat.”

Zille meen dat Britse liberalisme soos ‘n goue draad deur ons geskiedenis loop. Maar so ook die belastering wat daarmee gepaardgaan! Die leidster van die DA is nes dr. John Phillip ‘n nuwe aankomeling in die land, synde die dogter van Duitse immigrante maar wat hier Engels grootgeword het. Tans is sy, nes haar berugte voorganger uit die 1820s en 1830s, besig om ons inheemse Afrikaners te belaster met bewerings dat ons ‘n klomp bose rassiste is wat ‘n “misdaad teen die mensdom” gepleeg het.

Noudat die Afrikaner van alle mag en invloed gestroop is, is ons vyande besig om die skroewe aan te draai. Steven Friedman en Paul Berkowitz meen dat die regering sy dienslewering moet verbeter, maar dat “apartheid” – en daarom Afrikaners – vir swart armoede verantwoordelik is. “Apartheid was very good at destroying wealth and entrenching poverty,” sê Berkowitz.

Om Afrikaners te belaster en vir alles te blameer wat in Suid-Afrika verkeerd loop, ook onder die ANC-bewind, het al gewoonte geword. Ons is die sondebokke. In die Tsjeggies-Duitse skrywer Franz Kafka se roman Die verhoor, word ‘n man, Josef K, van ‘n misdaad aangekla. Hy weet egter nie wat die klag is nie en kan hom nêrens daarteen verweer nie.

Deur die geskiedenis het die belastering van volkere of godsdienstige groepe ‘n vername rol gespeel. Een van die maniere waarop die Katolieke Kerk haat en nyd jeens ons Hugenote-voorouers in Frankryk aangehits het, was deur verguising en valse beskuldigings. Hoe verder ons van die historiese werklikheid van die NP se bewind tussen 1948 en 1994 staan, hoe grotesker raak die voorstellings daarvan. Daar is reeds die Apartheidsmuseum in Johannesburg, wat deur Abe en Solly Krok reg langs Gold Reef City gebou is, waar toeriste van regoor die wêreld besoek aflê. Die skatryk Krok-tweeling, waarvan een intussen oorlede is, het hul fortuin uit karsinogeniese bleikmiddels gemaak waarmee veral swart vroue poog om hul velle ligter te maak. Besoekers aan die Apartheidsmuseum word subtiel gebreinspoel om te dink dat apartheid eintlik ‘n vorm van volksmoord was. ‘n Video waarin dr. Verwoerd onskuldig die Engelse sinsnede, “I believe in final solutions”, gebruik, word oor en oor herhaal om die parallel met die Nazi’s se Endösung vir die Jodeprobleem in Duitsland te skep.

Tydens ‘n konferensie enkele jare gelede by die SA Menseregtekommissie se kantore in Johannesburg, het ‘n Indiërvrou wat blykbaar ‘n professor by Wits is, op my geskree: “Apartheid het miljoene mense doodgemaak!” Wat is volgende? Terwyl FW de Klerk en die res van die voormalige NP-regering hul leierskapsrol geabdikeer het, is die veld oop om eintlik enige oordrywing of selfs verdigsel aan Afrikaners toe te skryf. Reeds in die WVK-verslag het Tutu en Boraine bedenklike parallelle tussen die nazisme en apartheid getref. Gaan ons binnekort lees van die “apartheid holocaust”? Gaan toekomstige geslagte Afrikaners aantygings van ‘n volksmoord op swartmense moet weerlê terwyl hul vyande al die argiewe en bewysstukke beheer?

Dit kan selfs gebeur dat ons vyande sulke bewyse van ‘n “apartheid holocaust” in die argiewe “plant”! Briewe tussen NP-ministers wat lankal reeds dood is, kan vervals word om die indruk te skep dat Afrikaners inderdaad ‘n volksmoord op swartmense uitgevoer het. Vreemder dinge het al in die politiek en in die geskiedenis gebeur. Só byvoorbeeld was die wêreld vyftig jaar lank salig onder die indruk dat die Duiters tydens die tweede wêreldoorlog derduisende Poolse nasionaliste en offisiere in die Katyn-woud laat doodmaak het. Eers in die negentigerjare het mnr. Boris Jeltsin met die waarheid vorendag gekom deur die Russiese argiewe oop te maak en te onthul dat dit maar een van Josef Stalin en die gevreesde Beria se vele volksmoorde was.

Daar is een ding wat erger is as om onskuldig van moord aangekla te word en in hegtenis geneem te word en dit is om nié in hegtenis geneem te word nie! Dit is laster in sy suiwerste vorm, om ‘n veldtog teen iemand te voer deur hom van moord te beskuldig, sonder dat hy ooit geleentheid kry om sy onskuld in die hof te bewys.

Dit is egter presies wat tans aan die gang is. Daar gaan nie ‘n dag verby dat politici van die DA, die ANC en sogenaamde politieke kommentators nie die toenemende enormiteit van die “apartheidsmisdaad” aan die groot klok hang nie. Soos ek vandeesweek aan Berkowitz geskryf het, is “apartheid” eintlik ‘n metoniem vir Afrikaners. Agter die gewraakte begrip “apartheid” staan Afrikaners, die “daders” wat konstant sal moet boet en wie se regte daarom na willekeur vertrap mag word.

Dis waarom ek vandag die handskoen teenoor al ons vyande neergooi en sê: gun ons ons verhoor! Kla ons onverwyld van oorlogsmisdade of die “misdaad teen die mensdom” aan dat ons die feite oor Afrikanerregering tussen 1948 en 1994, gebreke en al, voor die howe kan lê. Die meeste van die NP-ministers en staatsamptenare lewe nog. Kla hulle aan, mev. Zille, mnr. Solly Krok, mnr. Alex Boraine, mnr. Desmond Tutu en elke ander persoon wat glo dat Afrikaners iewers in die verlede ‘n volksmoord op swartmense gepleeg het.

Kom arresteer my sommer eerste. Al het ek destyds bloedweinig met apartheid te make gehad, sal ek saam met die res van ons volk staan. Ons is oorwin, nie net deur Umkhonto we Sizwe nie, maar ook deur die Progressiewe Party wat ons vanuit Houghton en Seepunt verower het. As ons oorlogskuld vir ons sogenaamde “misdaad teen die mensdom” te betaal het, laat dit ons opgelê word.

Dit is beter om daardie oorlogskuld nóú te betaal as om vir ewig in die toekoms daaraan herinner te word. Trek sommer ook die triljoene rande se bates wat in 1994 by ons afgevat is daarvan af. As daar nog iets oorbly, sal ons met graagte die rekening vereffen, Calviniste wat ons is.

Maar eers eis ons om verhoor te word. Gee ons ons Nürnberg-verhoor dat ons die getuienis van wat ons werklik in dié land vir veertig jaar gedoen het, kan voorlê.

Anders gaan ons nog vir geslagte lank met groter wordende beskuldigings van ‘n “apartheid holocaust” moet saamleef en gaan ons kinders en ons kleinkinders en selfs agterkleinkinders die smet moet verduur.

Pasop vir Amerikaanse destabilisering van Suid-Afrika!

Telkens as ek die hoofstroom- liberale webwerwe op my rekenaarskerm oopmaak, moet ek eers my lagbuie tot bedaring bring voor ek verder kan lees. Dieselfde koerante en joernaliste wat tot enkele maande gelede nog “ons wonderlike demokrasie” met “die beste grondwet ter wêreld” besing het, is tans besig om die ANC-bewind fel te kritiseer. Die 13 soldate wat in die Sentraal-Afrikaanse Republiek omgekom het, is die jongste voorwendsel om president Jacob Zuma so sleg te sê dat die see hom nie kan afwas nie.

Ek wil vra: maar is dit nie julle alwetende mediamense wat so graag wou gehad het die ANC moet Suid-Afrika regeer nie? Wat het geword van al die lofsange aan Madiba, transformasie, versoening, grondhervorming en ander grondslae van liberale sikofansie in dié land?

Dis seker erg dat dertien SA soldate weens ‘n gebrek aan ammunisie in die SAR moes sterf. Maar dis vir my erger dat tienduisende plaas- en stadsmoorde al gepleeg is en geen dooieboomnuusorgaan soos Rapport of Beeld het al ooit geskryf nie: “Dis ‘n krisis. Só kan dit nie aangaan nie!”

Wat is nou eintlik aan die gang met “die media” soos hulle genoem word? Hoe op aarde het dit gebeur dat hulle al weer ‘n regsomkeer gemaak het, “sonder om ‘n paradepas te mis”, soos Breyten Breytenbach dit eenkeer gestel het?

Eens is regering deur die ANC en veral die halfgod Mandela as die wonderkuur vir al Suid-Afrika se etniese en politieke probleme beskou. Nou wil dit lyk asof ons twintig jaar van transformasie in trurat moet gooi, van Zuma en sy Zoeloe-magsbasis moet ontslae raak en ‘n ander regering kry. Wie sal daardie regering wees? wonder ek so by my selwers? Mev. Zille en haar ondersteuners onder die minderheidsgroepe?

Die DA wat die ANC kort-kort as “immoreel” en “korrup” tipeer, laat my insgelyks glimlag. In Midvaal het die DA ook korrupsie gepleeg en in Kaapstad is “pienk” sekstoerisme bevorder, wat tot ‘n toename in kinderprostitusie in die Moederstad gelei het. Is Kaapstad regtig ‘n meer morele plek as Nkandla?

Op PRAAG skryf ons al maande en jare oor die geostrategiese herskikking in die wêreld, asook die nuwe “stormloop na Afrika” deur die groot moondhede soos China, die VSA, Frankryk en Rusland. Soos almal weet, gaan dit om grondstowwe soos goud, diamante en veral olie. My vrou Karin het reeds ‘n spioenasieverhaal, Duiwelsasem, oor die stryd in die Meregebied naby die SAR geskryf, wat einde verlede jaar gepubliseer is. By PRAAG is ons hiperbewus van die stormloop na Afrika en hoe Afrikaners uiteindelik daarby betrek gaan word, hetsy willekeurig, hetsy onwillekeurig.

Die groot stryd is egter tussen China en die VSA. As lid van BRICS, bevind Suid-Afrika hom reeds in die China-kamp. Eintlik is dit ‘n ongelooflike geostrategiese verskuiwing wat plaasgevind het toe die ANC hom uit die omhelsing van Londen en Washington losgemaak en sy heil in Moskou en Beijing gaan soek het!

Soos ek al soveel kere gesê het, is die ANC ‘n maaksel van Groot Brittanje. Dis waarom daar ‘n standbeeld vir Nelson Mandela langs die Westminster-parlementsgebou op hul Parlementsplein in Londen opgerig is. Ook die Swart Koukus in die VSA het ‘n sleutelrol in die opkoms en magsoorname van die ANC gespeel deur president Ronald Reagan se vetoreg in 1986 te laat ophef en sodoende sanksies teen die destydse Afrikanerregering van Suid-Afrika ingestel te kry.

Veral onder Mandela, maar ook daarna, het die ANC streng in die Anglo-Amerikaanse invloedsfeer verkeer. Feitlik onmiddellik ná 1994 het ons insgelyks weer ‘n Statebondland geword en Mbeki het saam met die Britse koningin in ‘n oop koets deur Londen se strate gery.

Dat ons nou onder Zuma ‘n BRICS-land geword het, is op sy minste merkwaardig. Net soos Brittanje en Amerika die Afrikanerregering van destyds, wat gedurende die hele twintigste eeu hul bondgenoot was, weggesmyt het om die ANC te omhels, wil dit voorkom asof die ANC nou op sy beurt opsy gestoot is! Net soos Libië, Egipte, Sirië, noem maar op. Die Anglo-Amerikaanse Ryk verander maklik van bondgenote; eendag is jy nog ‘n vriend, en die volgende dag steun hulle die rebelle in jou land en stuur hul spesmagte om jou bewind omver te werp.

Dink ook hieraan, liewe leser. Die meeste Amerikaanse toeriste wat die land binnekom – of hulle nou blank, swart of van gemengde afkoms is – gaan besoek die Hector-Peterson-monument in Soweto of die plek waar die Freedom Charter aangeneem is, Kliptown. Dit strook met hul siening van Suid-Afrika, as ‘n rassestryd tussen swart en wit, soortgelyk aan hul burgerregtebeweging, wat op die triomf van swart uitgeloop het. Amerika se swart president, Barack Obama, word allerweë met sowel Martin Luther King as Nelson Mandela vergelyk.

Miskien weet u reeds waarheen die meeste Chinese toeriste in Suid-Afrika gaan? Na die Voortrekkermonument! Net gister tydens die viering van Stigtingsdag by die Voortrekkermonument loop ek ‘n toeristegids raak, ‘n vrou wat gewoonlik Duitssprekende toeriste vanuit Duitsland, Switserland en Oostenryk by die monument vergesel.

“Is daar nog heelwat Chinese wat die monument besoek?” vra ek haar.

Haar blou oë rek groot. “Hordes!” roep sy uit. “Elke dag hou hier ‘n stroom toerbusse stil. Dan klim skares Chinese uit. Hulle het hul eie toergidse wat hulle rondneem en in Mandaryns oor die monument uitwei.”

Die hoeveelheid Chinese wat die Voortrekkermonument besoek oortref die aantal Afrikanerbesoekers by verre. Wat sien die Chinese in die Voortrekkermonument raak? wonder ek. Vir seker gaan ek dit navors en moontlik een of ander tyd daaroor berig.

Suid-Afrika het radikaal verander. Maar so ook die wêreld. Binnekort gaan China oor ‘n groter ekonomie as dié van die VSA beskik. China is ‘n handelsland wat sy produkte aan almal wil verkoop. Amerika, aan die ander kant, is ‘n hegemoon wat die wêreld militêr en ideologies wil oorheers. Hy destabiliseer en vernietig kleiner lande, veral in die Midde-Ooste. Libië, Egipte, Sirië, Irak en Afganistan sal moontlik nooit van Amerikaanse politieke en militêre inmenging herstel nie.

Wee die dag as Amerika sy vliegdekskepe na ons land stuur om hier te lande ‘n “regimeverandering” te bewerkstellig! As ek so na ons histeriese media luister en sien hoe Rapport, Beeld, Business Day, die Mail & Guardian, die Sunday Times en die res ‘n intense propagandaveldtog teen die Zuma-ANC voer, dan wonder ek: Wat presies wil hulle hê? Die gedagte dat Helen Botoxilla vir die charismatiese Zuma by die stembus gaan kafdraf, is gewoon vergesog. Die LGBT-gemeenskap van Kaapstad is groot, maar daar is meer as tien miljoen Zoeloes wat sal aanhou om Zuma getrou te ondersteun.

En as die stembusopsie nie werk nie, wat dan? ‘n Sluipmoord op Zuma soos destyds op Verwoerd? Toe die presidensiële vliegtuig in Rwanda in 1994 afgeskiet is, het ‘n volksmoord daar uitgebreek. ‘n Multietniese samelewing soos dié van Suid-Afrika verkeer maar altyd op ‘n mespunt, met gevoelens wat na weerskante toe hoog kan loop.

Kragdadige Anglo-Amerikaanse inmenging in Suid-Afrika kan maklik op burgeroorlog uitloop, soos in soveel ander lande. En watter model kan Amerika ons bied? Slegs multikulturalisme wat geensins rassekonflik besweer nie, maar dit eerder aanblaas. Lees hierdie artikel vir insig oor die vrese van blanke Amerikaners wat tot 1960 ‘n meerderheid van 90% in hul land geniet het, maar wat tans ‘n ongekende demografiese afgang en toenemende diskriminasie en geweld beleef.

Soos voor die tweede wêreldoorlog, sal Afrikaners moet kies: óf Engeland óf Duitsland. Smuts was ‘n groot bewonderaar van die Duitsers maar het ter wille van realpolitik die kant van Engeland gekies. Vele Afrikaners het hom egter nie hierin gevolg nie, wat tot groot verdeeldheid onder ons mense gelei het.

Smuts het ook gesê dat “die lot van Suid-Afrika altyd buite die land se grense beslis sal word”. Dit is al oor en oor bewys. Die ANC het feitlik sonder enige bewese steunbasis in Suid-Afrika self die land in 1994 verower, bloot vanweë grootskaalse buitelandse steun.

Die afgelope week se gebeure toe ‘n skermutseling in die Sentraal-Afrikaanse Republiek plaasgevind het, verteenwoordig ‘n baie kort hoofstuk in ‘n veel groter verhaal. Dit is die geopolitieke wedstryd tussen China en die Anglo-Amerikaanse Ryk in Afrika wat van nou af aan sal woed.

Waar staan ons Afrikaners in dié konflik? By die mense wat Soweto besoek of dié wat die Voortrekkermonument aandoen? Anders as Amerika, is China ‘n land met ‘n baie ou geskiedenis wat nie aan sy eie identiteit twyfel nie. Die president is ‘n Chinees, met ‘n Chinese vrou wat blykbaar oulike Mandarynse liedjies sing. Hy is nie ‘n halwe Keniaan met ‘n Arabiese voornaam wie se geboortesertifikaat uit Hawai in sy eie land omstrede is nie.

Ek het nêrens nog gehoor dat Chinese kritiek lewer op die taal of identiteit van Afrikaners, soos die Amerikaners en Britte maak, nie. Chinese is versigtig, diplomaties. Hulle wil ons nie verander om soos hulle te word, hulle taal te praat en hulle onsinnige multikulturele idees aan te hang nie.

Dít alles laat my dink dat Afrikaners ten eerste in hul eie belang moet optree en versigtig die nuwe gegewe in Afrika en in die wêreld moet opweeg. Dalk bied China en BRICS ons veel meer as die Anglo-Amerikaanse Ryk aan wie ons vir so lank lojaal was, maar wat ons soveel kere reeds in die rug gesteek het.

En Zuma? Toegegee, daar is baie dinge in Suid-Afrika wat verkeerd loop. Maar ons kan nie alles sonder meer aan die ANC toeskryf nie. Myns insiens het blanke Engelse en die Afrikanerverraaiers – ons kan hulle gerus “Verraaierkaners” doop – sedert 1994 veel meer gedoen om ons volk te benadeel as die ANC self. Wie het ons Afrikaanse skole begin aanval? Meesal wit Engelse of Indiërs in die provinsiale onderwysdepartemente. Die eerste skoot in die hof teen Afrikaanse skole was daardie aaklige ou Sap-regter Johan Kriegler se absurde uitspraak in Johannesburg dat swart kinders in die taal van hul keuse by ‘n Afrikaanse skool onderrig behoort te ontvang, “selfs al is dit Yslands”. Yslands? Kriegler se kop het geraas. En wie het die Afrikaanse universiteite begin “transformeer” en verengels? Oorwegend Verraaierkaners wat sodoende ‘n geleentheid gesien het om bevordering te kry of om hul universiteite internasionaal as Anglo-Amerikaanse universiteite te posisioneer. Kovsies sou nou nog ‘n voortreflike Afrikaanse universiteit gewees het as Verraaierkaners op die raad nie besluit het om Jonathan Jansen daar in te voer nie.

Wat van grondhervorming? Weereens is dit Britse NRO’s en veral twee wit Engelse vrouens, Cheryl Walker en Ruth Hall, wat die meeste doen om Afrikanerboere van hul grond te beroof. Hulle beïnvloed die ANC téén Afrikaners, pleks van andersom.

Sedert Zuma as ANC-leier oorgeneem het, het hy die party geheel en al omvorm. Onder andere het hy van Malema ontslae geraak. Hy het Afrikaners in die openbaar erken as ‘n “inheemse wit stam van Afrika”.

Etnies het die ANC vir alle praktiese doeleindes ‘n Zoeloe-party geword. Ek verstout my om te sê dat die ANC vandag baie nader aan die Inkatha van die 1970s is as aan die soort kommunistiese terroristebeweging wat die Britse Arbeidersparty, die Anglikaanse Kerk, asook Swede, Noorweë en Nederland in ballingskap befonds het.

Destyds was Buthelezi een van ons getrouste bondgenote en ‘n groot voorstander van etniese federalisme, totdat Roelf Meyer, nog ‘n Verraaierkaner, hom met militêre geweld gedreig het indien Kwazulu sou probeer afstig. Soos die Amerikaners en Engelse, het ook ons Afrikaners ons bondgenote in die rug gesteek: Buthelezi, Ian Smith, Jonas Savimbi en baie ander.

Dis tyd dat ons die groter prentjie begin raaksien. Hier is ‘n paar opsies om te oorweeg:

Ons doen eenvoudig niks nie en besoek maar die winkelsentrums en kyk rugby. Om Gods water oor Gods akker te laat loop, is beter as om deur die media opgesweep te raak en saam met die Amerikaanse faksie, waaronder die DA, die Zuma-ANC te probeer ontsetel.
Ons hergroepeer as ‘n volk en begin iets doen aan ons veiligheid, die plattelandse munisipaliteite waar alles verval, asook ons ekonomiese situasie waar werkskepping vir Afrikaners prioriteit behoort te geniet. Soos die Jode, Grieke of Portugese, moet ons ‘n eie netwerk vorm en begin saamwerk.
As ons oor die moed en visie beskik, sluit ons as volk informele bondgenootskappe met die Zuma-ANC, asook Rusland en China binne die BRICS-verband. Ons vertaal Russiese en Afrikaanse boeke oor en weer, stuur ons skrywers en sangers Moskou en Beijing toe, en word volwaardig deel van die post-Amerikaanse wêreld wat besig is om tot stand te kom. Ons onderhandel met Zuma oor grond, onderwys, veiligheid, gesondheid en selfs buitelandse kulturele verhoudinge sodat ons so selfstandig as moontlik kan begin optree. Omdat daar steeds Afrikaners by die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag betrokke is en Zuma van ons Afrikanerwapens (bv. die Rooivalk) gebruik maak, kan die versterking van die SANW een van die kwessies wees waaroor ons met Zuma kan onderhandel en waartoe Afrikanerkundigheid ‘n bydrae kan lewer.

Ten minste sal die soldate se ammnunisie dan nie sommer opraak nie.