praag.co.za

Category: JH du Toit

  • JH du Toit: Milo-manie

    JH du Toit: Milo-manie

    Hoewel nuusmedia in SA sover grootliks die meteoriese opgang van die regse aktivis Milo Yiannopoulus geïgnoreer het, het hierdie fenomeen nou sulke afmetings aangeneem dat dit nie meer onder die mat gevee kan word nie. Milo is tegnologieredakteur by Breitbart.com en is ‘n enorme irritasie vir die linkses en ‘n krimpende groepie oerregses.

    As Trump die leier van die nuwe nasionalistiese beweging teen die linkse establishment is, is Milo die “popster” daarvan. Milo, ‘n gay Brit, wat Engeland verlaat het omdat die Moslems dit oorneem, is ‘n voorbrandmaker vir Trump, kampvegter teen feminisme, anti-Moslemagitator, teen gay huwelike en basies teen enigiets wat links voorkom.

    Natuurlik is dié nie so eenvoudig soos dit lyk nie, want die regse beweging in Amerika is tradisioneel belaai met godsdienstige dwepers wat die onverdraagsaamhede van die Ou Testament selektief en veral teen gays toepas. Daardie verstokte soort regsheid vind egter nie aanklank by die Amerikaanse jeug nie. Milo het die regse beweging ‘n opwindende en prettige nuwe baadjie aangetrek. Sedertdien het hierdie aktivis, wat alle regse stereotipes verbreek, ‘n superster onder die Amerikaanse regse en middelregse jeug geword.

    Met sy “Dangerous Faggot Tour” na Amerikaanse universteitskampusse het hy die landskap van die linkse akademici blykbaar vir altyd kom deurmekaar krap. Deur linkse instansies se skynheiligheid en manipulasie bloot te lê het hy ‘n anti-linkse ontwaking op kampusse veroorsaak wat ‘n blywende impak kan hê. Milo is eiehandig besig om die politieke kultuur onder die Ameriaanse jeug te verander, want danksy hom is dit nou “cool” om regs te wees. Die universiteite is besig om hul ideologiese houvas op die jeug te verloor en Milo het ‘n groot aandeel daarin.

    Boonop kan die linkses geen houvas op Milo kry nie en elke poging om hom te kelder, sterk hom net verder. Hy gaan van krag tot krag. Dat Milo die gay Brit boonop ‘n studiebeurs vir jong, minder gegoede wit (hoofsaaklik heteroseksuele) mans in Amerika gestig het, is ‘n steen des aanstoots vir beide die oerregses en die linkses — hoewel om verskillende redes. Die linkses is klaarblyklik ontwapen teen ‘n flambojante gay Joods-Brits-Griekse Katoliek met ‘n seksuele voorkeur vir swartmans, ‘n redenasiespoed soos ‘n masjiengeweer en die intellek van ‘n genie. Milo se vrugteslaaibiografie plaas hom doodeenvoudig buite die linkse raamwerk van hoe ‘n regse moet lyk. Pogings om hom as wit heerssugtige of rassis te tipeer, wil maar net nie kleef nie.

    Milo wat elke dag etlike doodsdreigemente van linkses ontvang, het intussen op sy “Dangerous Faggot Tour” vele Amerikaanse universiteitskampusse besoek, ‘n boek (Dangerous) vrygestel, ‘n regse klerereeks begin, bestuur ‘n ganse span by Breitbart en verskyn op allerhande geselsprogramme. In Amerika is jy óf mal oor hom óf jy haat hom. In die nuutste voorval het ‘n groep linkse bullebakke sy besoek aan die Universiteit van Kalifornië se Berkeley-kampus ontspoor. Een ding is seker: Selfs die linkses erken nou dat die voorval Milo net verder versterk.

    Milo het sy astronomiese gewildheid en hoon bereik binne slegs ‘n paar maande ná sy aankoms in Amerika. Dit help natuurlik dat hy reeds in die VK omstrede was. Met sy groeiende aanhang onder die jeug kan daar geen twyfel wees dat hy bygedra het tot Trump se oorwinning nie. Howel Milo as ‘n superster of aartskurk (afhangende van jou sieninge) in die VSA en die VK beskou word, kry hy geen dekking onder die linkse of regse media in SA nie. Dit laat mens wonder.

  • JH du Toit: (Pers) lewe op Mars gevind

    JH du Toit: (Pers) lewe op Mars gevind

    As daar nog enige twyfel was, of daar lewe op Mars is, is dit nou uit die weg geruim, so het NASA hierdie week bevestig. Ja inderdaad, lewe is op die diepste en donkerste krater op Mars gevind. Tot onlangs is geglo dat Helas Planitia die grootste en diepste krater op Mars is, maar hierdie week is ‘n selfs groter en dieper krater op Mars ontdek. Wetenskaplikes het die krater Stellenbosch gedoop.

    Klaarblyklik is die krater meer as net ‘n gat. Dis weliswaar ‘n portaal na ‘n ander dimensie waar die wette van ons heelal nie geld nie. In die vreemde buite-aardse werklikheid van die eindelose gat genaamd Stellenbosh, geld natuurwette wat glad nie natuurlik is nie. In Stellenbosh vloei water opwaarts, lig is donkerte en donkerte is lig. Wat nie is nie is, en wat is is nie. Niks goeds, nie eens lig kan uit hierdie swartgat ontsnap nie. Dis ‘n vreemdsoortige, verwarrende wereld wat nie vir die spesie homo sapiens sin kan nie maak. Dit is so vreemd dat dit u waarlik sal verbyster. Dit is veral gevaarlik vir die besoeker want die oomblik wanneer u die vreemde dog algemene werklikheid van hierdie onwerklike plek begryp, is u reeds stapekgek.

    Net laasweek het twee Aardlinge, nogal twee wit Suid-Afrikaners, hierdie ligging besoek. In die gees van welwillendheid en eensgesindheid met die inwoners van Mars het hulle hulself soos wesens uit die ruimte pers geverf. Tot hulle verbasing het hulle ontdek dat die Gat nie deur pers mannetjies bewoon word nie maar wel deur ‘n selfs vreemder wese. Ongelukkig is dit dieselfde grieselrige en afskuwelike gatkruiper wat elke instansie in ons land oorgeneem het, naamlike die gevreesde “Linkse Gek”.

    In sommige oorde word na hierdie eiesoortige Gek as Liberale, Progressiewe, Kulturele Marxiste, Marxiste, Feministe, Neo-Marxiste, Sosiaal-Demokrate, Christen-Demokrate en ander gesofstikeerde name verwys. Hoewel al dié verskillende subtipes van die spesie Gek verteenwoordig, is hulle almal in die bol gepik.

    Anders as die gewone gek, oftewel Gekkus Generalus, is die Linkse Gek, oftewel Gekkus Lekkusgattus dodelik giftig. Die GLS se naam is afkomstig daarvan dat hulle gedurig die diep swart gat waarin hulle woon, uitlek in ‘n poging om dit skoon te hou. Ongelukkig is hierdie poging uiters onsuksesvol want ongeag hoveel hulle lek, bevuil hulle terselfderty hul vesting met absurditeite wat jou asem sal wegslaan. Sommiges beweer die naam kom daarvan dat hulle so hoog in hul heersers se donkerkant op is.

    Een byt van die lewensgevaarlike Gekkus Lekkusgattus en jy is jou werk, reputasie en jou menswees kwyt. U sien op die bodem van die krater geld ons driedimensionele werklikheid nie. Die Linkse Gek leef in ‘n tweedimensionele wêreld waar jy net vorentoe of agtertoe kan beweeg en eintlik is dit een en dieselfde ding. In hierdie binêre raserny verkeer alle mense in een van twee kategorieë. Jy is óf ‘n onderdrukker óf ‘n onderdrukte, ook genoem ‘n oortreder of slagoffer. Die Linkse beskryf sy tweedimensionele wêreld as die “Patriargie”, “Wit Bevoorregting”, “Wit Imperialisme”, “Taalapartheid”, “Wit Monopoliekapitaal”, “Witheid” en sommer enige ander ding wat hy hom verbeel of doodeenvoudig nie van hou nie, of dalk te veel van hou.

    In die Linkse Gek se wereld móét jy sorg dat jy ‘n slagofffer is. As jy nie ‘n slagoffer is nie, is jy outomaties ‘n oortreder met slagoffers van jou eie. So ‘n persoon het geen toekoms nie en is uit die staanspoor persona non grata en voëlvry verklaar vir die ergste vorme van mishandeling. In alle geklikheid word daar ook geen bewyse vereis of jy ‘n oortreder is of nie. ‘n Blote aantyging is voldoende. Die Linkse Gek (“Leftist Lunatic” in Engels) heg nie veel waarde aan verifieerbaarheid nie. Nee in Gekkus Lekkusgattus se wêreld is niks meetbaar nie en rasionele denke het geen plek nie. Jy hoef bloot iets te voel, dan is dit sommer so, en hoe maller hoe beter.

    Daar is egter ‘n enkele konstante in die Linkse Gek se omgekeerde wêreld en dit is ras. Hoewel die Geklike Linkse beweer dat ras nie bestaan nie het hy ‘n obsessie daarmee. As lg u verwar onthou wat ek vroeër gewaarsku het – wanneer Stellenbosch vir u sin maak, is u reeds van lotjie getik. Wees dus dankbaar as dit u kop behoorlik laat draai. Teenstrydigheid en dubbelpraat is die Linkse se kos. Niks hoef sin te maak nie, solank jy net hard genoeg skree.

    U sien die kern van die Gekkus Lekkusgattus se absolutistiese rassekwessie is dat witmense rassiste is en dat swartmense wittes se slagoffers is. Amper alles wat witmense doen is op een of ander manier rassisties, aldus die Linkse. ‘n Linkse hoef bloot te sê “Jou rassis!” dan versteen jy op die plek en jou hele wêreld tuimel inmekaar. Hy’t ook ander towervloekwoorde soos “Konserwatief”, “Islamofoob”, “Chauvinis”, “Seksis”, “Imperialis”, ens, maar nie een is so dodelik soos die gevreesde “Rassis!” nie.

    En, hoewel al hierdie tipes as randfigure bestaan, het die Linkse se beskuldiging niks met hierdie miniskule minderheid te make nie maar wel alles daarmee om elkeen wat met hom verskil, of van wie hy doodeenvoudig nie hou nie, daarmee beet te kry. Dit is gek en onderduims.

    Die Linkse se obsessie eindig nie bloot by ras nie, maar gaan oor na alles wat met kleur te make het. Elke greintjie te make met die kleur swart is heilig. Dit sluit in: vanaf die woord ‘swart’ tot en met swartskoenpolitoer. U sien swartskoenpolitoer is so ‘n heiligdom dat enige aanwending daarvan op u vel die hoogste vorm van heiligskennis behels – dis selfs ‘n duisend maal erger as ‘n duisend rasgedrewe plaasmoorde. Ja, die Linkse Gek het sy heilige gekheid na die volle kleurspektrum uitgebrei.

    In sy dolle brein wat‘reeds afgebreek is tot ‘n soort ebolabesmette bloedsop, het die Geklike Linkse daarin geslaag om aan elke kleurskakering ‘n graad van heiligheid toe te ken. Soos genoem, swart is die mees heilige kleur in die Linkse se psigotiesmalle heelal. Soos jy na die ligter kant van die kleurspektrum beweeg, verloor dit heiligheid. Teen die tyd dat u die kleur “wit” op die ander uiterste van die spektrum bereik, is u omsingel deur demone.

    En dit is juis te danke aan hierdie kleurspektrum van die Linkses dat NASA die bestaan van die Stellenboschkrater finaal kon bevestig. U sien, omdat die Geklike Linkse heeltemal van sy trollie af is, is hy geneë tot die mees aggressiewe vorm van histeriese gedrag genaamd sosiale geregtigheid, ook genoem “transformasie”. Hierdie sosiopatologie het ons twee Aardse besoekers aan hierdie ondermaanse duur te staan gekom. Synde ‘n donker kleur is pers naasheilig en ons twee onwetende persgeverfde besoekers vanaf die Aarde het daarmee die hoogste wette van Gatland oortree.

    Na ‘n agterstevoorom ondersoek wat hulle hul huisvesting geskos het, is dit bevestig dat hulle nie die heilige swart nie, maar wel die naasheilige pers misbruik het. Vir die belediging en pyn wat dit al die gatlekkers en gatters meegebring het, moes hulle toe in die openbaar om verskoning vra. Terwyl regdenkende inwoners van ons sonnestelsel nie weet of hulle moet lag of huil ten aanskoue van hierdie stommiteit nie, jaag die tweedimensionele gekke in diens van die ondersoek soos wafferese Don Quijot’te na die volgende gekleurde windmeul.

    Omdat die kleur wit as die mees bose kleur op Stellenbosch geag word, verteenwoordig alles daarmee te make ‘n probleem. Dis juis hierom dat helderheid van denke, begrip, rasionaliteit, meetbaarheid, wetenskaplikeheid en redelikheid verbode is op Stellenbosh. Dit bring mee dat die inwoners van hierdie eindlose niksheid soos dolle honde in die fekale warboel van hul donker idees rondstrompel. Uit Stellenbosh kom daar geen lig nie, maar net donker gif wat oor ‘n reeds erg verdeelde landskap vloei. Dat ‘n eens gesiene universiteit so ‘n krater van sigself kan maak, is slegs te danke aan die uiterste gekheid van die linkses wat ons land en ons wêreld die afgrond insleep.

  • JH du Toit: Orania en die Soligargie

    JH du Toit: Orania en die Soligargie

    Ek het hierdie stuk geskryf kort nadat Orania en Solidariteit onlangs vir Steve Hofmeyer en Sunette Bridges as ekstremistiese rassiste gebrandmerk het. Aanvanklik het ek besluit om dit nie te plaas nie omdat ek nie verdere verdeling wou meebring nie. Ná Solidariteit se Sowjetstyl-“beraad” het ek egter besluit om hiermee voort te gaan.

    Ek was doodgewoon verbysterd om Jaco Kleynhans van die Orania Beweging se persverklaring oor die Afrikanerprotesbyeenkoms by die Krugerstandbeeld in Pretoria te lees. Hier kan u self die artikel wat in Beeld verskyn het lees:

    Orania, Solidariteit nie deel nie

    Die Orania Beweging, asook Solidariteit, was nie Woensdag by die “protesaksie” op Kerkplein in Pretoria betrokke nie.

    “Die Orania Beweging distansieer hom van enige ekstremistiese en rassistiese reaksie op die huidige vandalisering van Afrikanermonumente,” het Jaco Kleynhans, uitvoerende hoof, Woensdag aan Beeld gesê.

    “Ons is geensins daarby betrokke nie en ondersteun dit glad nie. Sou daar ’n T-hemp wees wat ons laat maak het, dan is dit moontlik een wat iemand hier gekoop het, maar dit moet nie beskou word as steun van ons kant af vir wat ons as ’n futiele oefening beskou nie. Ongelukkig het party mense ons slagspreuk, ‘Ek is Jan’, gekaap en misbruik dit,” het hy gesê.

    Flip Buys, uitvoerende hoof van Solidariteit, het ook aan Beeld gesê dié vakbond was nie daarby betrokke nie.

    “Ek dra nie kennis van presies wat daar gebeur het nie, maar verskillende organisasies het verskillende style en standpunte.”

    Hy het gesê hoewel die organisasie sterk standpunte ondersteun, moet daar wedersydse erkenning en respek wees. “In jou optrede moet jy dit weerspieël.”

    Volgens Buys het hulle die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK) genader om die moontlikheid van ’n beraad te bespreek. “Daar moet dringend nasionale dialoog oor die saak plaasvind,” het hy gesê.

    Daar is niks verkeerd daarmee om ’n ordelike en vreedsame protes te hou nie, maar mens moet só optree dat ’n gees van wedersydse verdraagsaamheid bevorder word, het hy gesê.

    By voorbaat beklad Jaco Kleynhans sy mede-Afrikaners wat in hierdie krisisuur hul vir die behoud van ons kosbaarste simbole bewil as “ekstremiste en rassiste”. Hierdie is natuurlike naamskending in die ergste graad vir die organiseerders. Nietemin, kom ons fokus op wat Kleynhans se gewraakte woorde impliseer. Wel, by die eerste lees daarvan is mens sommer gewalg. Gewalg daarin dat iemand dermate sy eie mense wat die eerbare moed het om op te staan, probeer neerslaan grond toe. En as u liewe leser, nie ook gewalg is nie, glo my Kleynhans se perverse stelling sal u absoluut walg as u die res van hierdie rubriek lees.

    Uit die Beeldartikel lyk dit asof “Soliforum” en die OB gesamentlik genader is vir ‘n verklaring. Regtig? Hoekom sou Beeld dit doen? Die een is immers in Lyttleton en die ander in die Karoo. Nee, u sien ek glo dat hierdie twee, wat mos deesdae bedmaats is, gesamentlik met aller yl hul na Adderjan Basson se koerant gehaas het om goedkoop politieke punte aan teken. Soliforum, wat sigself nie as ‘n Afrikanerorganisasie sien nie en dus geen langtermyn- strategiese plan vir Afrikaners het nie, floreer op die status quo waaruit dit miljoene, indien nie miljarde nie, maak. Nou kan u begin sien hoekom Orania, wat despreraat is om te groei, deesdee met herdie massale debietordermasjien bevriend is. Hierdie klub sluit ook die FW De Klerk-stigting, die DA, FAK en Gebroeders Mulder (VF Plus) in. Dis ‘n losse “federasie” van beroepspolitici, vakbond-miljardêrs, ‘n oud-volksverraaier (in eie reg ‘n multimiljoenêr), liberale, Karoo-maplotters en ander beginsellose trogvarke.

    As iemand wat deurgaans die Oraniaprojek in beginsel ondersteun, is dit vir my werklik ‘n steen des aanstoots dat Kleynhans sulke goedkoop punte by Naspes probeer aanteken het. Ek volg die Noordwes-Kaap-ideaal al sedert die SABRA-dae en was en bly ‘n groot aanhanger van afgestorwe prof. Carel Boshoff. Ek kan in my wildste drome nie dink dat prof Boshoff geneë met Kleynhans se afskuwelike stelling sou wees nie. Hoe op aarde kan hy die inisiatief as ekstremisties en rassisties afmaak nog voor dit gebeur het? O ja, nou onthou ek. Dis mos juis deur “rassis!” te skree dat Soliforum die ondersteuning van die liberale establishment gekry het. En met OB wat klaarblyklik wag dat krummels van die vakbond-oligarge se tafel moet afval, blaf hierdie skoothondjie nou na sy baas se bevele. Kleynhans se persverklaring erodeer die legitieme eis van diegene wat die monumente in ere wil behou, en dit gaan verder. Deur hulle met die “rassisme”-teerkwas by te dam, speel hy nie net in die hande van die Soligargie, DA, en Naspes nie, maar veral in dié van die ANC en die EFF. Uiteindelik is Jaco Kleynhans onbewustelik ‘n pion van die aartsrassis, Julius “Hitler” Malema self. Is u nog nie gewalg nie? Lees verder…

    Maar, dis eers wanneer mens Kleynhans se Oraniablog-rubriek lees dat die smerige gulsigheid van hierdie opportunis se onderrok onbeskroomd deur die modder sleep. Janee! Hier kom dit. Kleynhans verkondig met groot tevredenheid dat Orania gereed is om Afrikanermonumente vir bewaring te huisves. As u vertroud is met die sukkelende groei van Orania (oor 21 jaar het die dorp nog net iets oor ‘n duisend inwoners) dan sal u ook verstaan dat hulle alles moontlik nodig het om hul profiel en legitimiteit sodanig te verhoog dat dit kan uitstaan as Afrikanervesting en natuurlik toerismebestemming. Hiermee kan die vermoënde miljarde van die Soligargie en skitterende trots van Afrikanersimbole sommer baie help. Dit maak nie saak of die verwydering ook die aspirantvolksmoordenaar, Julius Malema, se agenda dien nie. Nou ja, ek wil ook hê Orania moet groei, want nog steeds dink ek dat dit ‘n uitstekende poging bly. Nietemin, ek wil nié hê daardie groei moet ten koste van die veiligheid en voorbestaan van my volk in die res van SA gebeur nie. Orania is nié die Afrikanerdom nie, dis slegs ‘n dorpie van 1000 mense, al is dit ‘n bewonderenswaardige poging. Kleynhans se taai vingers is een te veel vir my!

    Laat ek verder verduidelik. Ons móét nóú die streep voor Oom Paul se beeld in Kerkplein trek. As ons ‘n “laat dit maar na Orania verhuis word”-houding inneem, dan is dit nog ‘n wins in die swart rassiste se sak, en sal nog meer momentum gevoeg word by hul uiteindelike doel teen ons. Nadat al die monumente verwyder is wat dan? Nadat die volkseiendom uitgewis is, wat is dan hul volgende teiken? Ek kan u waarborg dit gaan op die minste u persoonlike eiendom wees. Die aanslag gaan kom teen u plaas en u stedelike woonhuis. Kort na die Bolsjewiste Rusland oorgeneem het, het hulle die Russiese middelklas se huise genasionaliseer. Nes in SA was daar in Rusland enorme armoede en ‘n behuisingstekort. Middelklasgesinne mag aangebly het in die huise wat voorheen aan hul behoort het, op voorwaarde dat hulle vir elke vertrek wat daar in die huis is ‘n ekstra gesin moes inneem. Jou huis raak dus ‘n kommune. Hierdie sal nogal ‘n goeie uitkomste wees, want die erger scenario is iets meer soos Rwanda.

    Tydens die opkoms van die Nazi’s het baie Jode gelag vir Hitler soos ons lag vir Hanswors Malema se manewales (hoewel ek nou al minder mense sien lag). Toe Hitler aan bewind kom het hulle hom probeer paai. Vir mekaar het hulle gese, “alles sal uitwerk, ons moet die Duitsers net tevrede hou”. Sommmige Jode het die insig gehad om te sien wat kom en het betyds pad gegee na die VSA, SA, ens. Hul familie in Duitsland het aanvanklik vir hulle gesê dat hulle oorreageer en selfs vir hulle gelag. ‘n Jaar of wat gelede het dr Gregory Stanton, hoof van International Genocide Watch vir my aanbeveel om my familie uit SA te kry terwyl ek nog kan. Die meeste Afrikaners wat nog in SA is, is daar vasgevang. Dis nie nou tyd om swak te wees en die strydperk nader na u voorhuis te bring nie. Hou dit ver weg, daar by Oom Paul. As die ZAR-staatshoof uit konteks van Kerkplein na ‘n Karookoppie geskuif word, raak dit bloot ‘n misplaaste kunswerk.

    As Kleynhans dink hy kan hierdie krisis misbruik om Orania in ‘n “Temapark van Afrikanersimbole” te verander dan sê ek vir hom: “Wees versigtig, meneer. As ons nie nou vasstaan nie, sal die aanslag wel nog soos ‘n warrelwind oor die Karoo Orania van die kaart afvee. Dan is u Temapark bloot ‘n begraafplaas van beelde en meer… Maak oop u oë! As u dink dat hierdie dapper volkslede wat ‘n optog na Kerkplein onderneem het ekstremistiese rassiste is, verduidelik dan vir my hoe die afsondering van uself in ‘n gehuggie in die middel van die woestyn, in ‘n poging om van swartmense te ontsnap, nie ekstreem rassisties is nie? Mense wat in glashuise woon…

    Voordat Kleynhans al my kommentaar op die OB-blog verwyder het, het hy aan my beweer dat dierdie aanslag op ons simbole niks nuuts is nie aangesien dit ook voorheen in die onlangse verlede gebeur het. Hier lees hy die situasie geheel en al verkeerd. In die onlangse verlede het ANC-beheerde stadsrade wel ontslae geraak van standbeelde van apartheidsleiers, maar hierdie is iets geheel anders. Wat ons nou sien, is woedende populistiese en gewelddadige vandalisme van simbole van alle wittes, ongeag die era. Hierdie is die koorsige simptoom van ‘n nasionale raserny wat aan die oplaai is. Ek kan die OB waarborg dat hierdie vandalisme bittermin met die beelde as simbole van apartheid of kolonialisme te make het, maar wel alles met swart-op-wit haat. Die beelde is maar net ‘n voorspel vir groter dinge wat kom en daarom moet ons alles in ons vermoë doen om dit hier te stuit en nie een duim toegee nie. Ek sal eerder sien dat ons die geveg om die simbole voer al verloor ons dit. Ja, selfs al kap hulle dit stukkend en smelt vir Oom Paul af tot kombuiskrane, dan sal ek liewer dat hý in die spervuur van die frontlinie is as Afrikanerlewens. Dan het ons ten minste tyd gekoop, ons die vyand se spoed gebreek, en meer belangrik, ons eie mense weer geïnspireer om ruggraat styf te maak. Laat hierdie drama eerder op Kerkplein en in die howe afspeel, as wat dit straat af na na wit woonbuurte toe kom.

    Tans is die rassesituasie in SA so erg gepolariseer dat die middelgrond wat voorheen deur liberale sentriste gevul is vinnig aan die verdwyn is. Orania probeer saam met die Soligarge en kie. nou ook hierdie middelgrond beklee. Die probleem vir hulle is dat hulle ideologiese kontinent soos die mitiese Atlantis aan die wegsink is. Sonder hierdie middelgrond sal Orania nooit d.m.v. enige vorm van onderhandeling ooit onafhanklikheid ontvang nie. Die venster vir daardie geleentheid het ná die Volkstaatsraad reeds grotendeels toegemaak, maar ek beweer dat dit nou heeltemal toe is. Dis sleg vir alle Afrikaners. Ons beweeg nou ‘n volgende fase in waar selfbeskikking nie meer die doelwit is nie, maar wel oorlewing. Dit sal die moeite werd wees vir almal om spoedig hiermee verlief te neem. Die tyd vir saamstaan is nou hier. Die fokus moet nou wees om enige verdere aanslag op ons leefruimte te beveg, wat ons simbole insluit.

    Terug by Solidariteit: Dis juis die wegkalwe van die middelgrond en die eksponensiële opkoms van Steve Hofmeyer se gewildheid wat die vakbond-oligargie angstig maak. Daar is ‘n nuwe gety onder Afrikaners en die Soligargie skip het gesink. Ten minste het hulle nog die debietorders…

  • Amerika speel ‘n gevaarlike spel

    Sedert die einde van die Koue Oorlog het Amerika sigself die titel as oorwinnaar van daardie konflik opgeëis. Natuurlik is daar groot waarheid daarin, want destyds, net soos tans het Amerika die olieprys afwaarts gemanipuleer en daardeur Sowjetinkomste nadelig beïnvloed. Die eskalering van die wapenwedloop onder leiding van Ronald Reagan het boonop meegebring dat die Sowjetbegroting  weens militêre besteding uitgeput is. Die afname in inkomste en gelyktydige vehoging in millitêre uitgawes het die Sowjetekonomie op sy knieë gedwing.

    Tog, dit was nie net Amerika wat die USSR ekonomies verslaan het nie. Nee, sedert die Bresjnjef-jare het die Sowjetekonomie gebuk gegaan onder korrupsie en stagnasie. Teen die tagtigerjare het hierdie wanfunksie van die Sowjetekonomie tesame met die lompheid van ‘n sentraal beplande ekonomie reeds dit sodanig afgetakel dat slegs groteske hervorming (vandaar Gorbatsjof se perestroika) dit van totale ondergang sou kon red. Perestroika was egter te min, te laat.

    Nietemin, sedert die einde van kommunisme en veral sedert Amerika se eerste golforlog het daardie land ‘n toenemend aggressiewe internasionale rol begin speel. Amerika se siening van haarselfs as die wêreld se enigste oorblywende supermoondheid is versterk. Ook met die konflik in Joegoe-Slawië sien ons hoe Amerka haar die rol van internasionale polisieman toeëien. Boonop orkestreer die CIA ‘n hele rits “kleurrewolusies” in voormalige Oosbloklande. Meer as ooit word “regimeverandering” Amerika se mantra. Onder die vaandel van “demokrasie” word pro-Amerikaanse regerings geïnstalleer. Met die histerie wat volg op die 9/11-aanval in New York, word Amerika se intervensionisme tot nuwe hoogtes gedryf.

    Onder die korrupte alkoholis, Boris Jeltsin, was Rusland presies waar Amerika dit wou hê. Sonder die USSR was hierdie sentrale republiek (RSFR) van die voormalige Unie se bevolking die helfte van die oorspronklike Moederland s’n. Boonop was dit in ekonomiese vryval waar alles te koop was aan die hoogste bieder. Tesame met Russiese oligarge was dit soos Kersfees vir Westerse grootsake. Alles, van Sowjet- militêre tegnologie, wat sorgvuldig oor dekades opgebou en geheim gehou is, tot die enorme Russiese minerale rykdom kon nou op die internasionale markplein deur die Westerse elite en hul Russiese eweknieë opgeraap word.

    Boonop was Jeltsin, wat soos ‘n benewelde Kersvader die gegryp na die Kersgeskenke onder die boom toelaat, ‘n geliefde figuur in Westerse hoofstede. Onder Jeltsin was geen CIA-kleurrewolusie  in Moskou nodig nie, want Jeltsin het beter meegedoen aan die afbreek van sy land as wat enige Amerikaanse popperegering sou kon doen. Rusland was in chaos, op sy knieë en daar vir die wêreldkapitaliste om  na hartelus te plunder. Dis presies waar die Weste Rusland wou hê – verneder en misbruik. Terloops, dit laat my heelwat aan die Afrikaner se situasie sedert 1994 dink.

    Dan verskyn Wladimir Wladimirowitsj Poetin op die toneel. Alles verander. Die “verskynsel Poetin” verdien ‘n skrywe opsigself. Hoe Poetin die situsie omkeer, wat hom dryf en sy strategie verdien ‘n aparte artikel. Poetin herstel orde in Rusland en daarmee saam Russiese trots. Soos die USSR, herstel Poetin ook Rusland se status as ‘n land met ‘n onafhanklike internasionale beleid en status. Meteens is Rusland nie onder die Amerikaanse invloedsfeer nie, en hier begin die probleme. Wat die Westerse media betref, is Poetin ‘n oorlogsugtige diktator. Ons moet onthou dat die Westerse media deur dieselfde belangegroepe wat by Amerikaanse millitêre besteding baat en wat onder Jeltsin vrye toegang tot die Russiese skatte gehad het, beheer word. Op die hoogste vlakke is daar geen onderskeid te tref tussen die belange van die Westerse kapitalistiese elite, Washington, die VSA- millitêre bedryfsektor, en die Westerse media nie.

    Laat ons nou die tyd aandraai tot waar ons vandag is: Amerika het onder leiding van die CIA en Victoria Nuland (van die Amerikaanse dept. van buitelandse sake) ‘n poetsj in Kiëf uitgevoer en daarmee ‘n pro-NAVO/VSA/EU-regering in die Oekraïne aangestel. Dit is gedoen om van die pro-Russiese president Viktor Janoekowitsj ontslae te raak. Die Amerikaanse/Westerse plan, wat reeds in 2013 deur die Jalta- Europese Strategieberaad bedink is, is bedoel om die Oekraïne nader aan die EU te bring. “EU” is ook kodetaal vir NAVO. Die staatsgreep in Kiëf is bewerk deur ‘n CIA- en Amerikaanse-buitelandsesakegekonkel waardeur Neo-Nazi-bullebakke en Oekraïniese oligarge gesamentlik Kiëf in chaos gedompel het en die demokraties verkose pro-Russiese regering van die dag verjaag het.

    Elke optrede in hierdie teater, deur Rusland, was deurgaans slegs ter wille van selfbeskerming. Die mees drastiese in hierdie stappe, nl. die terugname van die Krim deur demokratiese referendum (nadat Kroestjof dit in die vyftigerjare op ondemokratiese wyse aan die Oekraïne oorhandig het (let wel die Oekraïne was deel van die USSR), was om te verseker dat die eeue oue Russiese vlootbasis van Sewastopol, nie in NAVO-hande beland nie. Wie kan Rusland hiervoor blameer? Ook beweerde Russiese militêre betrokkenheid in die Russiessprekende Oos-Oekraïne, is moreel regverdigbaar, gegewe dat Kiëf hierdie provinsies eerste aangeval het.

    Rusland het geen ander opsie as om te verseker dat die Oekraïne nie in NAVO-hande beland nie, want indien NAVO-magte in die Oekraïne gestasioneer word, bring dit daardie bedreiging tot op die Russiese grens. Maar erger, dit bring dan ook Amerikaanse missielverdedigingstelsels tot op die Russiese wesgrens. Hierdie stelsels het die vermoë om Rusland se kernarsenaal groot skade te berokken. Sonder sy kernarsenaal is die Russiese beer se tande getrek. Die rede waarom daar nooit ‘n “warm millitêre konflik” in die Koue Oorlog-jare tussen die VSA en die USSR uitgebreek het nie, was juis omdat elk van hierdie moondhede oor ‘n kernarsenaal beskik. Hierdie vermoë van beide die VSA en die USSR het voorkom dat hulle mekaar enigsins direk militêr aanvat, selfs konvensioneel, want enige gevegshandeling sal vinnig tot ‘n kernaanval eskaleer. In so ‘n geval sou dit hul gesamentlike en totale vernietiging verseker, sg. “mutually assured destruction” of “MAD”. Eintlik sou die totale mensdom in so ‘n situasie omkom.

    Hierdie wedersydse skaakmat van die Koue Oorlog het ‘n kernoorlog voorkom. Amerika wil dit nou verander. Sommiges mislei hulself met die idee dat Rusland hardhandig hanteer kan word omdat dit kwansuis net ‘n skadu van die voormalige USSR is, ‘n argument wat net op konvensionele vlak geld. Hulle dink waarskynlik in terme van ‘n toekonstige situasie waar Amerikaanse missielverdedigingstelsels reeds op die Russiese Rostofgrens ontplooi is. In so ‘n geval sou Rusland teoreties gesproke slegs op sy konvensionele magte kon staatmaak. Hierdie is egter ‘n gevaarlike dobbelspel, want hoewel Rusland tot op datum enorme selfbeheersing uitgeoefen het, sal die ontplooiing van Westerse missielstelsels in die Oekraïne al die waarskuwingsligte in die Kremlin laat afgaan. Rusland sal so ‘n skuif probeer voorkom nes daar vroegtydig opgetree is om Sewastopol onder hulle beheer te hou. Hierdie sou dus ‘n strategiese rooilyn vir die Russe verteenwoordig. Die Weste moet nie Rusland se konvensionele vermoë onderskat nie, en dan die moontlikheid van nog erger – sy kernmagte.

    Vir Rusland is die Navofisering van die Oekraïne op elke vlak net so ‘n groot bedreiging as wat die ontplooiing van Sowjetmissiele in Kuba vir President Kennedy se VSA ingehou het. Intussen is NAVO/VSA besig met ‘n millitêre opbou in Pole en die Baltiese state, op die Russiese grens. Boonop suggereer Washington d.m.v. nuwe wetgewing ‘n rigting van millitêre opleiding en hardeware aan die Oekraïne. Verder streef die Oekraïne daarna om ‘n NAVO-lid te word en die ope geheim is dat Brussel dit ook begeer.

    Terwyl die Weste die oorlogstromme slaan, die Russiese ekonomie deur sanksies en olieprysmanipulasie (weereens) deur die VSA en Saoedi’s gekniehalter word, en onderlangs bedink word hoe om die Oekraïne by NAVO in te lyf en daarmee NAVO tot op die grens van Rusland se Rostofstreek te bring, word die Russiese beer in ‘n hoek gedryf. Die oorlogsugtige Weste moet baie versigtig wees, want met 2500 strategiese kernplofkoppe en nog sowat 2000 taktiese kernplofkoppe is Rusland nie ‘n Afghanistan, Irak of Sirië nie. Die Weste mag weliswaar nog hulle oorlog met Rusland kry, maar dit sal nie langer as ‘n halfuur duur nie…

  • Stryd teen anti-rassisme ‘n verkeerde perd om op te saal

    Persoonlik dink ek nie dat Afrikaners, of dan nasionalistiese Afrikaners, werklik ‘n stryd voer nie. Ek sien nog geen massamobilisering van Afrikaners wat vir my werklik op ‘n stryd dui nie.

    Dink maar hoe die UDF in die tagtigerjare nie gesukkel het om massas saam te bring nie. Waar doen Afrikaners dit rondom ‘n politiek ideaal? Jammer, maar kultuurfeeste tel nie. Ek praat nie nou van pret en partytjies nie, daarmee is ons klaarblyklik heel goed.

    Nietemin, laat ons maar vir ‘n oomblik die enkele hofsake wat ‘n paar brawe siele (met hoogste waardering aan hulle) voer beskou as ‘n stryd. Daarby gooi ons sommer ook al die internet gesprekke en verklarings in. Hierdie is die “stryd” waaroor ek vandag skryf. Behalwe dat dit geen noemenswaardig populêre Afrikanerondersteuning toon nie, wat is nóg daarmee verkeerd?

    Vir my is dit so sigbaar soos die son in die hemelruim. Dit gaan oor die “stryd teen anti-rassisme”. Vir die oningewyde blyk dit dat die debatvoerder teen anti-rassisme dan juis ten gunste van rassime is. Hierdie is die eerste struikelblok wat die gesprek teen anti-rassisme by die naïeweling nie gaan oorkom nie. Dit herinner my aan die AWB wat ‘n mank-swastika as simbool gekies het. As jy daardie vlag hys, gaan niemand jou as ‘n redelike persoon beskou nie. Vanuit die staanspoor is jy ‘n Nazi.

    Wat die debat teen anti-rassisme nog verder kelder is dat dit deur Afrikaners gevoer word. Siende dat ons die argitekte van daardie “misdaad teen die mensdom”, nl. apartheid is, bevestig dit die aanhoorder se ergste vermoedens.

    Nouja, as ingewyde verstaan ek heel goed dat die debatvoerder eintlik verwys na die rassisme wat deur anti-rassiste teen die wit minderheid gevoer word. Dit klink soos ‘n paradoks, maar dis ‘n werklikheid. Die oningewyde sal om vorig genoemde redes egter nooit die debat tot op daardie logiese punt volg nie. Dus is die gesprek verlore.

    Nou dink ek mos: Waarom die paradoks in stand hou? Waarom nie reguit tot die logiese einde beweeg nie? As die gesprek oor die “anti-rassis” se rassisme teen Afrikaners handel, dan gaan die gesprek mos eintlik oor rassisme. Nie waar nie?

    Persoonlik verstaan ek glad nie waarom Afrikaners nie hierdie ooglopende debat voer nie. Die klag van rassisme is so kragtig dat dit enige verweerder skadeloos laat. As linkses glo dat hulle oor ‘n monopolie op hierdie klag beskik, sal ons kaping daarvan eindelose wroeging vir hulle meebring, wat beteken dat hulle rassisme jeens ons in felheid sal toeneem en dus selfs meer ooglopend raak, vir almal om te sien.

    Soos ek sê, ek kan nie verstaan waarom Afrikaners nie hierdie kragtige wapen opneem nie. Oral oor die wêreld is dit die oortreding wat die mag outomaties in die klaer se guns swaai.

    Wat is die rede dat Afrikaners nie hul onderdrukkers hiermee aanvat nie? Glo Afrikaners daar steek dalk iets in rassisme en dat hulle dit dus ook nie by hul opponente wil aanspreek nie? Dan moet hulle vinnig hul houding verander, want hulle sal niks daarmee vermag nie. Of glo Afrikaners dat die groeiende Europese regse beweging ook die stryd teen anti-rassisme voer en dat die gety dus aan’t swaai is ten gunste van hierdie argument? Vergeet daarvan! Wat in Europa plaasvind, is wel ‘n stryd teen die onverdraagsaamheid van instromende Moslems, maar Europese regses het nog lank nie meerderheidsondersteuning nie. Boonop, gegewe dat Afrikaners mos “Nazi’s is”, sal enige poging deur ons om dieselfde standpunt in te neem, nie geduld word nie.

    Maar waarom sou ons so ‘n argument in elk geval wou voer? Ons is nie ‘n meerderheid wit mense wat ‘n eerste-wêreldmoondheid in Europa bestuur nie. Ons vrees nie dat ons land deur donkeres oorgeneem gaan word nie. Nee! Ons het rééds alles verloor en ons ís ‘n oorheerste en teen gediskrimineerde minderheid. Ons hoef géén gekompliseerde gesprekke oor “anti-rassiste” of “kulturele marxiste” te voer nie. Nee wat, ons benodig nie sulke gevleuelde sosiologiese terminologie wat jan-alleman in elkgeval nie verstaan nie. Ons is “gelukkig”! Ons situasie is so sleg dat ons sommer die groot kanon kan uitruk. Daardie klag, ‘n ware wapen van massavernietiging wat die ganse wereld verstaan: Rassisme!

  • Moet ons leiers hoegenaamd Engels praat?

    Moet ons leiers hoegenaamd Engels praat?

    unionjack_naelsdeur JH du Toit

    Hierdie vraag impliseer ‘n oorvereenvoudiging van die dilemma wat ek wil bespreek, omdat ons vir eers nie ten volle van die Rooitaal sal wegkom nie. Nietemin, glo ek dat die onderliggende logika wat my noop om hierdie vraag te stel baie relevant is. Laat ek verduidelik.

    Steve Hofmeyer maak die stelling, “We are not used to being raped by black people.” teenoor ‘n TV-joernalis ten tyde van Rooi Oktober. Is die teendeel dan dat ons gewoond is om deur witmense verkrag te word? Ek twyfel dis wat Hofmeyer bedoel het. Die brawe Sunette Bridges vir wie ek sedert Rooi Oktober baie respek ontwikkel het, neem deel aan regter Davis se Judge for Yourself en doen haar bes. Vir ‘n tweedetaalspreker vaar sy glad nie te sleg nie, maar gemeet aan die standaard van ‘n eerstetaalspreker is sy maar power. Wees verseker dat die aanvallende Davis op Bridges se taalagterstand gereken het.

    Nóg Steve hofmeyer, nóg Sunette Bridges se vertoning is uniek. Meeste van ons wat tweedetaalsprekers is, sal onder soortgelyke omstandighede dalk nog swakker as hulle presteer. Vir die Suid-Afrikaanse gehoor is hulle Engels neffens substandaard, maar tog goed genoeg. Kom dit egter by die buiteland wil mens hulle liewer uitdoof. Hulle gebruik van die taal en hul swaar aksent laat veel te wense oor en sal enige aanhoorder van kanaal laat verander. Ongelukkig is die Engelssprekende wêreld baie rassisties en mense wat nie hul taal op standaard kan praat nie word gewoonlik as dom beskou.

    Ek woon nou reeds ses jaar in ‘n Engelssprekende land. Voordat ek hier aangeland het was ek onder die indruk dat my Engels heel goed was. Ek het immers my eie besigheid in Johannesburg bedryf. Hier het ek egter ontdek dat ek as tweedetaalspreker erg te kort skiet. Boonop het ek besef dat die Engels wat selfs deur eerstetaalsprekers in SA gebesig word ‘n verleentheid vir hierdie internasionale taal is.

    In die ou Suid-Afrika het ons twee amptelike tale gehad, nl. Engels en Afrikaans. Dit het Nasionale Party-eersteministers en later staatspresidente in die prekêre situasie geplaas waar hulle, anders as hul Europese eweknieë, hulle in twee tale vlot moes wees. Ek sal nooit vergeet hoe John Vorster kleigetrap het op internasionale perskonferensies nie. Sy onvermoë om die woorde reg uit te spreek het hom heeltemal belaglik laat oorkom. PW Botha was nie veel beter nie en Pik Botha (buitelandse minister) was amper net so erg soos Vorster. Hulle was in ‘n onbenydenswaardige posisie want soos Steve Hofmeyer, Sunette Bridges en Dan Roodt moes hulle ook ‘n moeilike saak aan Engelse media in hul tweede taal
    stel.

    Ons Afrikaneraktiviste het klaarblyklik nog nie besef dat toe ons land elf amptelike tale gekry het hulle van Engels bevry is nie. Anders as eertydse NP-ministers is daar geen verpligting om enigsins meer met die media op Engels te kommunikeer nie.

    Reeds in die Sowjet-jare het Russiese regeringslui doodeenvoudig geweier om met die Weste op Engels te komminikeer.

    Soos sy voorgangers is Gorbatsjof en sy ministers altyd deur hul eie tolke vergesel. Daar kan geen twyfel wees dat ‘n intelligente en geleerde man soos Mikhail Gorbatsjof Engels magtig was nie. Nietemin, met elke staatsbesoek aan die VSA moes elke sin van Ronald Reagan eers deur Gorbatsjof se tolk na Russies vertaal word en dan is die Sowjetleier se Russiese antwoord weer na Engels vertaal. Ek is seker Gorbatsjof het Reagan in die eerste plek goed verstaan, maar niks ooit laat blyk nie.

    Behalwe dat Russiese/Sowjet-trots nie sou duld dat die USSR-sekretarisgeneraal/president Engels met die VSA-president praat nie, sou dit ook strategies dom wees. Gorbatsjof sou nooit die moeilike ontwapeningsonderhandelinge so effektief in Engels kon behartig as in sy eie moedertaal, Russies, nie. Terloops, President Poetin en heelwat ander Europese regeringshoofde pas ook hierdie benadering toe.

    Howel ons leiers/aktiviste se Engels goed genoeg is om nie te wag vir die vertaling van ‘n Engelse vraag nie, sou ek ernstig aanbeveel dat hulle oorweeg om slegs op Afrikaans te antwoord en veral waar hulle aan formele debatte deelneem. Dan sal daar geen probleem met die kwaliteit van die inhoud van die antwoord, die taalgebruik of die aksent wees nie. Vir seker moet daar Engelse Magisters onder ons wees wat as vrywillige tolke vir ons aktiviste by sulke geleenthede sal optree. Waar dit nie moontlik is nie kan ons aandring op onderskrifte met dien verstande en voorwaarde dat ons die bypassende Engelse teks na die opname self sal voorsien. Immers kan ons nie die vertaling aan vyandiges oorlaat nie.

    Wanneer ‘n tweedetaalspreker se spanningsvlakke toeneem, soos tydens ‘n debat, verswak hul Engels. Glo my, ek het nou reeds ses jaar se intensiewe Engelse ervaring agter die rug en nog steeds het ek hierdie probleem met nie meer as 70% oorkom nie. Dus, waarom wil ons Afrikaner-aktiviste enigsins geleerde Engelssprekende Suid-Afrikaners op hul taal aanvat? Dit is dom. Immers is dit ‘n baie ongelyke speelveld. Ja, daar sal geleenthede wees waar daar nie ‘n vertaler sal wees nie, en waar mens doodeenvoudig onmiddellik in Engels moet antwoord, soos tydens Rooi Oktober. Immers is ons leiers aktiviste en nie regeringslui nie en sal daarom nie heeltyds die gerief van tolke hê nie. Nietemin, hou die Engels slegs vir waar dit nie anders kan nie. Ons hoef onsself nie as Engelsmagtig aan die Engelssprekende wêreld voor te doen nie. Om Engels te praat, is ‘n vorm van selfdiskriminasie en wys tot watter mate ons minderwaardig oor ons eie taal en kultuur voel.

    Waarom demonstreer ons nie ons uniekheid nie? Ons het ons eie trotse taal, ons eie kultuur en identiteit en ons soek ons eie staat. Ons wil nie deel van hierdie Afro-Angel-Saksiese staat wees nie.

  • Die teenmiddel

    Die teenmiddel

    rassisme_logodeur JH du Toit

    Toevallig kyk ek vanaand die Hollywood-aksieprent World War Z. Dis tipiese breinlose Hollywood-vermaak, wat meestal op baie aksie, spesiale effekte en ‘n redelike spanningslyn vertrou om die kyker te boei. Dit gaan oor ‘n wêreldwye epidemie wat mense in zombies verander. Dis eintlik ‘n simpel ou storie, maar tog het iets daarin my aan die dink gesit. Op een punt sê die een karakter wat die viroloog is, dat die patogeen se wreedse kenmerk gewoonlik ook sy swakheid is. Nou ja kom ons los World War Z daar en gesels verder oor ons eie sake.

    Ek is nie ‘n wafferse bioloog nie, maar verduur maar vir ‘n oomblik my vergelyking al is my wetenskap dalk so bietjie skeef op ‘n plek of drie.

    Hier gaan ons: Wanneer ‘n organisme deur ‘n patogeen aangeval word, tree die immuunsisteem in om die organisme te beskerm. Indien die immuunsisteem onbekend met die patogeen is, sal dit aanvanklik deur die patogeen verower word en die organisme word siek.

    By herhaalde aanvalle sal die immuunsisteem sy opponent begin verken. Dit sal swakhede in die mondering van die patogeen vind en teenliggaampies sal gebou word. Uiteindelik sal die teenliggaampies die patogeen aanval en as die infeksie nie te ver gevorder is nie, sal dit die infeksie uitwis. Die organisme sal dan herstel.

    Net soos ‘n organisme word die Afrikaner deur ‘n patogeen aangeval. Die huidige Suid-Afrikaanse bestel en al sy marxistiese voorstanders is daardie patogeen.

    Patogene vind gewoonlik ‘n swakheid in die gasheer en val dit juis daar aan. Die Afrikaner se apartheidsverlede is sy swakheid en dit word met welslae teen ons gebruik. Boonop het daar in die 20ste eeu ‘n marxistiese wêreldkultuur posgevat wat blanke identiteit verdag maak. Die Afrikaner is dus nie net binnelands nie, maar ook wêreldwyd geneutraliseer.

    Enige poging van die Afrikaner om selfbeskikking te herwin, word onmiddellik beskryf as ‘n onbereidwilligheid om onder ‘n swart regering te dien. Dit word verstaan as blanke oorheersing en dus rassisme teenoor swartes. Die oomblik as daardie beskuldiging geslinger word, stigmatiseer dit ons en dan luister niemand meer nie.

    Patogene soos virusse verander egter dikwels hul struktuur. Wanneer die organisme deur die veranderde virus aangeval word, herken die immuunsisteem dit nie en die teenliggampies kan dit nie neutraliseer nie. Die patogeen wat die Afrikaner aanval, is egter minder intelligent as ‘n virus. Hy verander nooit sy genetiese struktuur nie en val altyd die Afrikaner op dieselfde swakheid aan. Tog ontwikkel die Afrikaner oënskynlik nooit teenliggaampies hierteen nie. Dis asof ons net nie leer nie.

    Die infeksie is suksesvol en ons het min weerstand daarteen. Al is die aanklag van rassisme ‘n leuen, ons verlede en die wêreldkultuur word gedurig effektief teen ons ingespan. Al ons klagtes oor misdaad, RA, SEB ens., slaag nie daarin om die aanslag te neutraliseer nie. Ons maak nie ‘n duik in die patogeen nie.

    Ons moet egter die vraag vra waarom die Afrikaner nooit immuniteit hierteen ontwikkel en dit oorwin nie? ‘n Tweede vraag is hoe sulke immuniteit of teenliggaampies sou lyk? Oor die eerste vraag kan ‘n hele gesprek gevoer word, maar kom ons los dit vir later en spring vir nou direk na die tweede vraag toe. Evolusie word in hoë mate deur toeval gedryf. Verskillende mutasies van ‘n organisme ontwikkel oor lang periodes, maar dit is die mutasies wat toevallig die beste by hul omgewing aanpas wat oorleef en hulself verder verfyn. Dit staan as natuurlike seleksie bekend.

    Afrikanerpolitiek het die afgelope maand so ‘n mutasie ervaar. Of dit toeval, intelligente ontwerp of blote frustrasie is wat dit meegebring het, is eintlik minder belangrik as dat dit wel gebeur het. Die Rooi Oktober-gebeurtenis, so klein as wat dit in getalle was, was die eerste teenliggaampies wat die patogeen suksesvol aangeval het. Om hierdie rede het die patogeen bitterlik teruggeveg, amper soos ‘n gasheer wat geïnfekteer is en het die politieke koors gestyg.

    Wat was hierdie amper toevallige Afrikaner teenliggaampies wat die NSA-virus so geweldig beetgekry het? Overgezet synde, wat was die Afrikanervirus wat die NSA-organisme so koorisg gemaak het? Toevallig of nie, het Rooi Oktober die NSA in sy swakheid getref. Vir die eerste keer het die Afrikaner die NSA-virus se vorm nageboots. Eerstens het die veldtog die aanvaller se marxistiese omhulsel nage-aap deur sigself na die rooi rewolusie te vernoem. Dít het die vyand gefrustreer. Maar, ons mense het verder gegaan.

    In stede daarvan om vir blote selfbeskikking te vra, oor RA, SEB, of plaasmoorde te kla, het die Afrikaner tot die kern van die saak self gekom, naamlik rassisme. Dit is gedoen deur die ras van die aanvaller uit te wys, asook dié van die slagoffer. Dit het geïmpliseer dat die aanvaller ‘n rassis is. Die Afrikaner het die vorm en inhoud wat gedurig teen hom aangewend word teen die NSA aangewend. Daar het ‘n nuwe dialoog begin waar die Afrikaner hom as die slagoffer van rassehaat posisioneer. Hiermee het ons rassisme verwerp en daarop gewys dat ons die slagoffers van gewelddadige rassisme is.

    Hoewel die woord “rassisme” wel in die aanklag voorgekom het, is dit nog relatief onderspeel. Die feit dat dit nie meer eksplisiet was nie het my laat dink dat dit eerder toevallig as doelbewus was. Nietemin was dit ‘n waardevolle ontdekking en het die rigting aangedui.

    Hierdie klag het die marxiste woedend gehad omdat hulle hul eie medisyne ingekry het. Onthou die beswaar van rassisme veroorsaak dat flou Oros aan koshuiswerkers ‘n groter misdaad as Willemientjie Potgieter se teregstelling is. Dus, die klag dat moorde op ons weens rassisme jeens ons gepleeg word, is vir hulle onverteerbaar. Die rassismeklag ruk die morele fondament onder hulle bestel uit, want in die NSA is rassisme ‘n erger misdaad as moord.

    Omdat die getuienis (ek sal later hieroor skryf) so oorweldigend in ons guns is dat hierdie moorde wel rassisties gedrewe is, het hulle dus bitter min immunitiet daarteen . Hulle enigste verweer was om ons in ruil van rassisme aan te kla maar dit het eintlik net ons aanval se geldigheid verder bevestig en hulle swakker as ons gelaat. Noudat ons ‘n rasseminderheid is met geen politieke mag nie, wat boonop deur rassewetgewing geteiken word terwyl daaglikse haatmisdaad teen ons gepleeg word, raak dit baie moeilik om die klag, dat ons die rasseverdrukker is, lewendig te hou. Die rolle het nou omgekeer. Ons is die slagoffer en hulle die verdrukker; ons bepaal nou die debat en die marxiste is nou die reaksionêres. Noudat ons die swakheid in hul mondering gevind het, moet ons die aanval volhou, verskerp en verfyn.

    Nou bepaal ons die taal wat gebruik word. Ons gebruik hulle taal teen hulle, nie omdat dit bloot strategies effektief is nie, maar ook omdat die klag van rassisme teen hulle die waarheid is. Nou moet ons op die rassisme teen ons infokus. Ons moet dit ontleed en die gesprek tot die hoogtes voer wat die wêreld verdien om te hoor. Ons moet gedurig hulle gesigte daarin druk. Dit moet met feite gestaaf word en die grusame wreedheid daarvan moet onbeskaamd en in al sy aakligheid uitgewys word. Ons moet ons bloeiende slagofferskap opeis en die moorddadige verdrukker aan die wêreld ontbloot. Terselfdertyd moet ons die enigste remedie aanbied, naamlik selfbeskikking, maar nie selfbeskikking bloot om selfbeskikkingsontwil nie, maar om ons te verlos van die lyding onder rassistiese verdrukking. Dit was die Jode ná hul volksmoord beskore en dit is ons ook. ‘n Kruipende volksmoord is reeds in volle swang.

    Ons moenie meer die geveg bloot kragtans ons “etniese regte” veg nie, want dit veroorsaak net agterdog jeens ons. Dit moet die tweede plek inneem. Eerder, ons is die slagoffers van rassisme en dit is die waarheid. Daar kan geen groter rassisme wees as om die slagoffer van rassehaat van rassisme te beskuldig nie. Dis uiters immoreel om die slagoffer se verweer van hom te ontneem. Hierdie is hulle maaksel; met hierdie einste klag neutraliseer hulle ons en dan pleeg hulle boonop die mees brutale rassisme teenoor ons. Dis hulle wapen, maar dis ook hulle swakheid. Hulle het geen verweer teen hulle eie wapen nie. Hulle wreedste punt is ook hul swakste.

    Nou is die geveg aan die gang. Laat ons oorverdowend die klag van “Rassisme!” aan die ganse wêreld uitbasuin.

  • Stop die rassis!

    Stop die rassis!

    red_october_projdeur JH du Toit

    Die afgelope Rooi Oktober-veldtog het op die oog af klein voorgekom (sowat 500 ondersteuners by die Pretoriase optog), maar dit moet nie onderskat word nie. Hoewel die opkoms sekerlik baie beter sou wees indien dit op ‘n naweek eerder as op ‘n werksdag gehou was, het dit nietemin ‘n veel groter impak gehad. Die gunstige gesprekke wat op Facebook en Twitter ontluik het, asook op vele webwerwe het getoon dat Afrikaners dit in veel groter getalle ondersteun as wat dit bygewoon het. Die goeie ontvangs voorspel goed vir ‘n opvolggebeurtenis, bv op 16 Desember (hoewel 15 Desember, ‘n Sondag ‘n veel beter keuse sou wees).

    Selfs interessanter as Afrikaners se ontvangs van die gebeurtenis is die senuagtige, selfs histrioniese ontvangs van die gebeurtenis deur die marxisties georiënteerde hoofstroommedia en sommige van hul marxisties-rassistiese rubriekskrywers. Dit mag vreemd voorkom om die woord rassisme te verbind aan die sg. ’egalitêre’ marxisme, maar in werklikheid is dit ‘n onvermydelike simbiose. In ‘n Afrikaland sal marxisme altyd wentel na anti-withaat. So het International Genocide Watch vir Julius Malema as ‘n radikale marxistiese-rassis bestempel.

    Hoewel marxiste dit sal ontken, is die verhouding tussen hul ideologie en rassisme niks nuuts nie. Nie alleen is dit in amper elke Westerse kolonie wat in Afrika deur marxisties geinspireerde bevrydingsbewegings oorgeneem is gedemonstreer nie, maar selfs in die heimat van kommunisme naamlik die Sowjetunie, was rassisme lewendig. Gruweldade is bv teen die Joodse minderheid gepleeg. Die dominante Russe het die hele USSR oorheers en die vele etniese minderhede moes maar altyd by hulle inval. Die Russe het die USSR en sy minderhede gehanteer soos die swartes vandag Suid-Afrika met hierdie land se minderhede hanteer. Hierdie parallelle sal geen linkse ooit erken nie, want of daar nou SEB, RA, en watter ander anti-wit wet toegepas word, “ons is almal gelyk voor die reg”.

    Rassisme is die vlieg in die linkse salf en hulle sal alles doen om dit te versteek, te ontken of daaroor te lieg. Die rassistiese vlieg in die linkse SA salf het egter ‘n brommer geraak. ‘n Groot vet brommer blyk op die linkse salf te teer terwyl dit net groter en meer brutaal word. Hoe groter hierdie lelike insek raak, hoe meer moet daar gelieg en oëverblindery toegepas word om dit te versteek.

    Twee gebeurtenisse het die linkse kulkunstenaars egter onverhoeds betrap. Eerstens het geen “regdenkende” linkse kon voorsien dat Julius Malema ooit werklik sy EFF tot ‘n politieke party sou omskakel nie. Hoe nou gemaak? Nie alleen is Malema ‘n uitgesproke rassis en propagandis vir volksmoord op wittes nie, maar 15 000 swartes daag toe vir sy partyloodsing op. Hierdie 15 000 verteenwoordig sekerlik nie eens die top van die ysberg nie, maar wat dit wel wys, is dat sommer baie swartes van Malema en sy rassistiese idees hou.

    Die geval Malema pas boonop binne die ergste vooruitsige van die mees ‘geharde stoere ”rassisitese” Afrikaner-ideoloë en moet dus vir die linkses ‘n geweldige dilemma verteenwoordig. Dit bevestig dat die ‘regses’ nog altyd reg was. Die linkse koerante steier nou nog met ontledings van hierdie gebeurtenis soos die een rubriekskrywer na die ander probeer om dit te onderspeel as ‘n beweging wat nie juis ‘n toekoms het nie. Die gemiddelde skatting is dat die EFF so 1% tot 2% van die stemme in 2014 sal trek. Ek dink daar wag ‘n verassing vir hierdie linkses. Ongeag Malema se radikalisme, is hy niks meer rassities as die gemiddelde linkse nie. Dis net sy middele wat verskil. Malema sê wat die ander dink. Alle linkses is rassiste, want haat vir die ras wat besit, is die onafwendbare gevolg van marxisme. In die Suid-Afrikaanse geval dui hierdie rassisme natuurlik op die mislukking van die Reënboognasie.

    Dit bring ons by die marxistiese-rassiste se tweede dilemma, nl. Rooi Oktober. Natuurlik weet hulle al jare lank dat Afrikaners deur swartes uitgemoor word, maar dit word gerieflikheidshalwe, of dalk om rassistiese onthalwe, as blote misdaad afgemaak. Persoonlik dink ek dat hulle bevrediging daaruit put – hulle is immers rassiste. Dat wittes nie swartes vermoor nie, gaan hulle egter verby. “Nee, dis rassisties om oor die aanvaller se ras te praat.” Tog, vir die linkses, is dit behaaglik om ‘n rasseherrie te maak wanneer wit studente flou Oros vir koshuiswerkers aanbied en dit verfilm. Laasgenoemde word as ‘n rassistiese insident getipeer en tot ‘n nasionale, selfs internasionale krisis verhef. Desnieteenstaande mag ras nie genoem word wanneer Willemientjie Potgieter deur swart moordenaars aan haar hare opgetel en tereggestel word nie. Die ontkenning van die rol van ras in moorde in ‘n omgewing waar wetgewing, poltieke uitsprake en propaganda die slagofferras voortdurend verontmenslik en dus as teiken legitimeer, dít is ware rassisme. Dis selfs erger, dis volksmoordontkenning.

    Rooi Oktober het egter ‘n krisis vir die marx(istiese)-rassiste veroorsaak. Toevallig, in ‘n tyd wat die EFF se loodsing die mislukking van die reënboognasie beklemtoon, ontwikkel die verdrukte minderheid die moed om hul slagofferskap toe te eien. Dit was egter nie as blote slagoffers van misdaad nie – nee nie ‘n blote antimisdaadveldtog nie. In die gloeiende lig van die televisie maak hulle beswaar teen hul witslagofferskap aan die hand van hul swart geweldenaars. Hoe durf hulle! Hierdie is ‘n waarheid wat nié gespreek mag word nie, want nie alleen vestig dit die aandag op die rassisties-gewelddadige aard en dus mislukking van die reënboognasie nie, maar selfs erger: Ander wittes se oë mag oopgaan en ook begin protesteer. Twee uiteenlopende gebeurtenisse wat die mislukking van die linkse droom aksentueer, is te veel vir ons marx-rassiste. ‘n barrage van anti-Rooi Oktober en anti-wit propaganda volg.

    Die geweldige intensiteit van die aanval op Rooi Oktober bewys twee dinge, naamlik die sukses daarvan, asook die besef onder die marx-rassiste dat hul orde besig is om te verkrummel. Die boodskap hieruit is ‘n versterkende een. Die beweging wat met Rooi Oktober begin het, moet momentum behou. Smee die yster terwyl dit warm is. Nou is die tyd om ‘n opvolgprotes te reël, nou terwyl amper elke Afrikaner daardeur meegevoer is. My persoonlike advies aan die organiseerders is: maak dit maklik vir mense om by te woon; moet dit nie op ‘n werksdag hou nie. Soos Pallo Jordan gese het: “Voordat julle nie in jul duisende in die strate afmarsjeer nie, sal ons nie na julle luister nie.”

    Wees verseker in die marx-rassis het ons te make met die mees uitgeslape vyand. Hy het daarin geslaag om ‘n hele wêreldkultuur te bou na  die beeld van sy leuen. In die twintigste eeu het hy die universiteite, mediahuise, filmwese, kuns en vele meer regoor die Westerse wêreld geïnfiltreer en besmet met sy haat vir die blanke ras. Hy het ons sukseskvol gedemoniseer. In Suid-Afrika het die marx-rassis die eerste volwaaridge marxistiese-rasse-orde opgerig. Alle vorige marxistiese eksperimente het marxisme as die hoofdoel gehad met rassisme as ‘n onbedoelde newe-effek. In Suid-Afrika is rassisme verhef tot die hoofdoel met marxistiese idees as die voertuig daartoe.

    Die mislukking van hierdie bestel lê toenemend die rassisme bloot en maak dit al makliker om te teiken. Ons moet die felheid van ons aanslag daarteen dramaties verskerp. Dis maklik, want ons moet bloot die wreedheid daarvan blootlê. Dit is die geldige rede waarom ons onsself wil bestuur. Ons móét, anders sal die rassis ons uitmoor.

  • Ons ergste vrese

    Ons ergste vrese

    frankensteindeur JH du Toit

    Dan Roodt se toekomsvisie vir Afrikaners Elf jaar van nou af: ‘n toekomsvisie is ter sprake. Eerstens is dit inspirerend. Roodt skep ‘n toekomsbeeld waarin Afrikaners ekonomies, biologies en kultureel herstel en gedy. Hy doen dit met inbegrip van die berperkinge van die situasie waarin Afrikaners tans verkeer. Hy voorsien ‘n soort groeiende onafhanklikheid wat deels onstaan weens Afrikanervoortreflikheid en deels weens die agterlike verval van die Afrikanistiese “Reënboognasie” en sy Trans(De-)formasiestaat.

    Dis egter nie net die beeld van oorlewing op verskeie vlakke wat mens hoop gee nie. Nee, daar is meer. Hierin sien mens ook die herstel van trots en die beëindiging van die gedurige vernedering. Ons word gedurig verneder aan die hand van die swarte en sy Naspes-meelopers. Dit kom in die vorm van swart politieke oorheersing, Swart Eknonomiese Bevoordeling, “Regstellende Aksie”, die vernieting van Afrikaanse skole en universiteite, woonbuurte, dorpe, stede, swart disinformasie en haatspraak, aanranding, verkragting, moord. In Roodt se stuk word ‘n streep hierdeur getrek. Genoeg is genoeg!

    Natuurlik is hierdie visie nie net Dan Roodt s’n nie. Vele ander Afrikaners en -bewegings deel ‘n visie van die herstel van Afrikanerselfregering. Roodt se skrywe, wat open met die 2024-Olimpiese-spele is egter ook fiksie en daarop gemik om die verbeelding aan te gryp en dit is belangrik, want in die tyd wat voorlê, sal Afrikaners verbeeldingryk moet wees. Hulle sal beide hul pragmatisme, wat Roodt se stuk goed belig, en hul verbeeldingskrag moet kombineer om ‘n oorlewingspad oop te beur. Daarsonder bestaan daar geen toekomsvisie nie en dus geen oorlewing nie.

    Verbeelding is iets wat ons almal in gemeen het en is ook die element waarmee ons ons onderlinge verdelings oorkom. Deur die gedeelde beeld van die toekoms te omhels, kan Afrikaners die gemene grond vind om faksionele verskille tersyde te stel. Roodt self bereik daardie eenheid met uiteenlopende bewegings wanneer hy byvoorbeeld vir Kleinfoltein en Orania opwinded intrek by sy toekomsvisie. Hiermee sien mens ‘n vertrek weg van vorige menings wat deur hom geuiter is. Daarin ontbloot Dan Roodt deur sy eie evolusie ‘n belangrike Afrikanereienskap: wanneer dit werklik sleg gaan, slaag ons tóg daarin om saam te staan. Tans gaan dit baie sleg.

    Sy beeld dat die ANC-staat oplaas onder sy eie slegtigheid in duie begin stort, hou water. Ons sien dit reeds gebeur met munisipaltiete en regeringsdepartmente wat al meer disfunksioneel raak. Die hele Afrika bestaan uit mislukkende state en daar is geen rede waarom SA nie daardie paadjie gaan loop nie. Die verval van die Afrikanistiese staat op sigself waarborg egter nie Afrikaner-oorlewing nie. Alleen is dit nie genoeg nie, want die Afrikaner as volk, kan ewenwel soos die oud-Rhodesiërs (‘n volk wat nouliks meer bestaan) onder die swart verdrukker ontbind.

    Nee, ons het meer nodig en dit belig sy toekomsvisie ook. Ons sal ons ondernemendheid en voortreflikheid moet koester en dit moet deur eenheid bereik word. Roodt se stuk belig ook samewerking en dit impliseer die broodnodige Afrikanereenheid. Sonder eenheid is ons gedoem, want daarsonder sal ons nie die krag kan monster om die strukture waaroor Roodt skryf te kan oprig nie. Onderlinge pogings sal stukrag ontbreek.

    Dis gepas dat sy toekomsvisie juis na 2024 kyk. Juis rondom daardie tyd sal die meeste NSA-kiesers jeugdiges wees, aldus Frans Cronjé van die SAIRR. Soos Cronjé aangedui het, is die jeug meesal radikaal. Dis juis onder hulle wat mense soos Malema se gewildheid gedy. Wanner hierdie radikale SA oorneem, gaan hulle die wittes van alle bates stroop. Dis dus belangrik dat ons teen daardie tyd genoeg mag gemonster het om teenkanting te kan bied, iets wat ons nou amper glad nie kan doen nie.

    En nou word dit werklikheid: Soos Viktor Frankenstein het die Reënbognasie oor die naweek ‘n monster in die vorm van Julius Malema se EFF die lewe ingeroep. Hierdie onheispellende gebeurtenis is ‘n waterskeidingsoomblik. Terwyl die Naspes- (Naspers-) dampkring, wat ‘n jaar of wat gelede in die hemel was oor die “ondergang van Malema”, nou verbaas voorkom, is dit vir die res van ons geen verrassing nie. Die baring van hierdie gedrog bevestig ons ergste vrese. Al singend het Malema weer om volksmoord op ons geroep terwyl hy ook die roof van ons bates beloof het. Hierdie bedreiging behoort alle Afrikanerfaksies te oortuig dat die tyd vir samewerking nie langer uitgestel kan word nie.

    Die uurglas loop leeg; die tyd vir binnegevegte is voorwaar verby.

  • Tannie Anna en Oom Soutie is Naspers-‘agente’

    Tannie Anna en Oom Soutie is Naspers-‘agente’

    1994-stembrief

    deur JH du Toit

    In die Beeld-artikel “Egpaar se brief ontroer Thuli” word Afrikaners se sin vir sentiment deur bekookte leuens opgejaag om lojaliteit teenoor die siek status quo van die NSA op te tower.

    Lees die artikel hier voordat jy hierdie kommentaar lees: Egpaar se brief ontroer Thuli.

    My kommentaar op hierdie siek leuenspel:

    Hierdie is absolute Naspers-leuens en -propaganda. Daar is geen Tannie Anna en Oom Soutie (Soutie! Hoe slim! ‘Sout van die aarde’…) Strydom nie. Hierdie stembrief kom uit Naspers se eie argiewe.

    Oom Soutie: “My vrou en ek is groot bewonderaars van u omdat u optrede waardes weerspieël wat ons trots Suid-Afrikaners maak . . .” Hierdie is ‘n Naspers slapriem om op Afrikaners se sin vir sentiment te speel om lojalitiet teenoor die Afro-fascistiese kleptokrasie op te klits. Dis pateties!

    Hoe toevallig dat Naspers daar was om foto’s te neem en te berig toe Modonsela die brief ontvang…

    Tannie Anna: “Ek en my man is so sentimenteel en het die stembrief al die jare gehou, want eendag is daar dalk iemand wat dit opreg sal waardeer.” Woorde van ‘n Naspers-leuenskepper.

     “Oor waar die oorspronklike stembrief vandaan kom, is tannie Anna vaag en vertel eerder hoe Madonsela se oproep ’n hoogtepunt was.” Nee, sy kon nie vertel nie want sy bestaan nie en Naspers se argiewe is nie ‘n plek waar ‘n ou Afrikaanse Tannie Anna vertoef nie. Boonop kon die skepper van hierdie leuen nie ‘n manier bedink hoe “Tannie Anna” haar stembrief op daardie dag in 1994 gesteel het eerder as om dit in die stembus te gooi nie.

    “Byna soos die keer toe sy oudpres. Nelson Mandela ontmoet het.” Want Madiba Magic maak dit mos altyd meer geloofwaardig.

    Tannie Anna: “Ek was so thrilled toe sy (Madonsela) bel.” Ja ou Afrikaanse tannies gebruik mos woorde soos thrilled net soos die Afrikaanses van Naspers met hulle cool Afrikaans.

    Hierdie is ‘n patetiese poging om die toenemende getal ontnugterde Afrikaners te breinspoel om mushy (cool Afrikaanse dialek) oor die NSA te voel.

    Gelukkig is ek nie ingeskrewe op aanlyn-Beeld nie en dus mag ek nie daar kommentaar lewer nie, maar ene Koos Koekemoer (‘n argetipiese Afrikanernaam – à la Naspers) lewer die volgende ‘kommentaar: “Dit is hartroerend dat Adv. Madonsela waarde aan ‘n stembrief heg van die 1994-verkiesing. Wys jou daar is nog mense wat waarde het vir ’eenvoudige’ dinge wat vir hulle belangrik is en plesier verskaf. Daar is n gesegde wat sê “That man is richest whose pleasures are the cheapest”

     “Koos Koekemoer” is ook ‘n fiktiewe karakter en boonop een wat jou oproep om met die “eenvoudige dinge” tevrede te wees, ma.w. moenie hoe verwagtinge in die NSA he nie, maar wees tevrede met die bietjie wat jy wel het/kry.

    Is jy  weemoedig nadat jy van die dierbare Tannie Anna en Oom Soutie gelees het? Jy moet wees want dis wat die Naspers-NSA-paradysprojek  met jou wil doen. “Tannie Anna” en “Oom Soutie” verwag dit van jou!

  • Ope brief aan Tim du Plessis: Huidige ‘argitektuur’ ís defektief

    Ope brief aan Tim du Plessis: Huidige ‘argitektuur’ ís defektief

    viktimokrasie

    deur JH du Toit

    In u Rapport-rubriek van verlede Sondag uiter u die volgende gewigtige stelling: “Anders as onder apartheid is die argitektuur van die huidige politieke bedeling nie defektief nie.”

    Geen mate van ontkenning kan meer die hoë geweldsmisdaad teen die minderheid, gedwonge verengelsing, ekonomiese diskriminasie, toenemende haatspraak, ens. verdoesel nie.

    Hierdie situasie is simptomaties van die onwerkbaarheid van die huidige grondwetlike model in ‘n hoogs verdeelde samelewing. Die liberale demokratiese sisteem binne ‘n eenheidstaat is besig om liederlik in Suid-Afrika te misluk. Vir so ‘n sisteem om vreedsame naasbestaan moontlik te maak moet daar ‘n hoë graad van sosiale kohesie tussen onderskeie groepe bestaan. Daar moet ‘n mate van konsensus tussen almal wees oor wat in die gemeenskaplike belang is. In SA bestaan daar nie ‘n begrip van gemeenskaplike belang nie en dis te verstane, gegewe ons verlede.

    In samelewings waar daar histories erge verdeling tussen groepe bestaan, ontbreek hierdie soort konsensus. Lande soos die VSA het wel tot ‘n groot mate daardie konsensus bereik, maar Suid-Afrika beskik oor ‘n heel ander samestelling en sal dit baie onwaarskynlik ooit bereik. In die VSA was die meerderheid altyd bemagtig, in SA streef die meerderheid konstant na bemagtiging ten koste van die minderheid. Dit is ‘n onuitputbare bron van spanning en konflik.

    Die De Klerk-regering het glad nie hierdie hoogs verdeelde aard van SA in berekening gebring by die finale skikking nie. Eintlik is dit uiters ironies as mens in ag neem dat Kodesa die einste produk van ‘n samelewing in konflik was. Dit is ‘n gegewe dat sonder beskerming aan die minderhede die “onderdrukte” meerderheid geensins in die beste belang van hul voormalige “onderdrukker” sou regeer nie.

    Te midde van hierdie risiko sou verantwoordelike risikobestuur vereis dat ‘n nuwe bedeling hierdie bedreiging vir die minderheid in ag neem. Blote grondwetlike “waghond”-instellings sou dit nie kon verseker nie omdat sulke instellings nie deur die minderheid beheer word nie. Nee, die nuwe bedeling sou die minderheid met ‘n sekere beheer oor hul eie lot moes laat. Daar bestaan verskeie modelle wat wissel van die konsosiatiewe tot die streekskonfederale. Selfs in lande met hoë sosiale kohesie, soos Nieu-Seeland, geniet die minderheid bepaalde konsosiatiewe beskerming.

    Magsdeling was in elk geval FW De Klerk se mandaat, dus kan daar nie nou gepleit word dat die NP-regering nie sou kon voorsien dat blankes die onderspit sou delf in die nuwe bedeling nie. Ek dink dit is tyd dat Rapport en ander Nasperspublikasies begin erken dat die “argitektuur” van die huidige bedeling nie na die minderheid kan omsien nie en dat die Afrikaner en ander etniese minderhede toenemend die onderspit delf.

  • Die wit poppekas

    Afrikaners ondersteun die DA omdat Helen Zille ‘n moeilike tannie is. Laat ons nou maar nie daaroor twyfel nie. Hulle gee werklik nie om of sy Duits, Engels, of ‘n voormalige Black Sash-aktivis is nie. Om die waarheid te sê, die  jonger geslag weet in elk geval te min van die geskiedenis om te verstaan hoekom enige van daardie aspekte problematies is. Die oueres se besluite word ook nie meer deur die verlede beïnvloed nie. Vir hulle is dit net nie meer relevant nie.

    Wat hulle wel ís, is die bliksem in. Hulle is, om dit nou maar kru te stel, de móér in vir ‘n ANC-regime wat hulle om elke hoek en draai en sommer in die oopte óók verneuk. Boonop is hulle siek en sat vir misdaad. Vir die gemiddelde Afrikaner is die ANC waarskynlik die simbool van alles wat verkeerd in SA is – en met reg.

    Ek dink stellig dat bitter min Afrikaners en amper net so min Engelse omgee vir die DA se multikulti- smeltkroesideologie. Om die waarheid te sê, ek vermoed dat die benardheid wat swart regering oor SA gebring het, die gemiddelde witte tot sulke raserny dryf dat die meeste in mindere of meerdere mate woede teenoor die huidge bestel koester. Hóé anders verduidelik mens dat 20% van blankes reeds die land verlaat het?

    Dis hoekom Helen Afrikaners se steun het. Eintlik was dit Tony Leon wat reeds daardie insig gehad het met sy “Gatvol”-veldtog. Hoe ironies tog dat juis die Progge dít, wat niks anders as “regse” woede is nie, vir eie gewin uitgebuit het.

    Die DA se ambisies oortref egter wat sy blanke ondersteuningsbasis se demografiese perke kan oplewer en daarom moet die party nou verswart. Dit hang natuurlik ook saam met die oorname van die party deur die sosialistiese faksie. Terwyl Tony Leon, Athol Trollip e.a. die Houghton- kapitalistiese faksie verteenwoordig het, was Helen Zille eintlik nog altyd ‘n heimlike sosialis. Om die hele spulletjie bymekaar te hou, moes ‘n ware eierdans kos. Sy sug sekerlik van verligting noudat dit tot ‘n einde kom. Met die opkoms van mense soos Mazibuko, Wilmot James, Patricia de Lille e.a. neem die swart sosialiste finaal die party oor.

    Dit linkswaartse verskuiwing van die DA sal Afrikaners nie onmiddellik pla nie. Dit vat maar lank voordat ons goedgelowige ou volkie enige onraad vermoed. Kort naá die opkoms van Cope, wat wesenlik ‘n wegbreekfaksie van die ANC was, het heelwat Afrikaners dit as die hoop vir ‘n nuwe regering gesien. ‘n Linkse DA sal heelwat verkeerd moet doen voordat Afrikaners daarvan sal afstand doen.

    Teen 1994 was die DP en die VF albei maar bitter klein.  Dis moelik om te glo, maar die VF (2,17%) was destyds groter as die DP (1,73%). Die DP en sy opvolger (DA) het die pad van konfrontasie met die ANC gekies. Dit het tot Afrikaners en bruines gespreek en vandag is dit ‘n 24%-party. Die VF het die pad van “samewerkende opposisie” gekies. Dit was ‘n rampspoedige strategie wat beteken dat die party op groot skaal deur sy eertydse ondersteuners verlaat is. Ná die onlangse plaaslike verkiesings staan die party op 0,5%. Met die DA wat dus met 1 387 % gegroei het en die VF wat met  77% gekrimp het, glo ek dis duidelik dat konfrontasie ‘n beter strategie as “samewerkende opposisie” is.

    Die VF se leierskap het geen insig in Afrikaner- politieke sentiment getoon nie. Die party wil aan die Afrikaner voorskryf eerder as om na die Afrikaner te luister. Keer op keer het die Afrikaner se steun aan die DA getoon dat die volk konfrontasie verkies en tog het die VF lynreg teen hierdie logika ingegaan.

    Pieter Mulder probeer aan die volk vertel dat hy agter die skerms hardekwas is, maar die party se krimpende ondersteuning toon dat die volk dit nie koop nie. Verbysterend genoeg kan die VF dit nie begryp nie.

    Afrikaners ondersteun in elk geval nie meer Afrikanerpolitiek nie. Naspers en die SABC het dit suksesvol gediskrediteer. Afrikaners se politieke strategie is gereduseer tot my “vyand se vyand is my vriend”.  Die volk streef nie meer na ‘n volksparty nie en Afrikanerselfbeskikking is nie iets wat ernstig opgeneem word nie. Afrikanerpolitiek het doodgewoon geloofwaardigheid verloor.

    Omdat Afrikaners nóg ‘n Afrikanerparty soek nóg ‘n deeglike begrip van die proporsionele kiesstelsel het, stel hulle nie in ‘n klein etniese belange party belang nie. Hulle soek ‘n enkele sterk party wat die ANC kan teengaan. Hulle verstaan nie die potensiaal van ‘n eie party in ‘n opposiekoalisie nie. Dis net te ingewikkeld en boonop het die VF se deelname aan die ANC-regering daardie logika ondermyn.

    Die VF kan nét homself vir sy ondergang blameer. Ek is daarvan oortuig dat daar ‘n kritieke uitbloeipunt is waar enige politieke party alle geloofwaardigheid verloor. Vanaf daardie punt is daar geen kans op herstel nie. Ek is van mening dat die VF reeds daardie punt oorgesteek het.

    Daar is wel ‘n nuwe geleentheid aan die ontwikkel. Hierdie geleentheid word deels deur die ondergang van die VF en deels deur die linkswaartse verskuiwing van die DA geskep. Ongelukkig sal die DA nog verder links moet beweeg voordat dit noemenswaardige Afrikanerondersteuning gaan verloor. Tóg, die party moet bloot sy huidige linkswaartse momentum volhou en kort voor lank sal daardie punt bereik word.

    Dit is my mening dat dit nou die tyd is om ‘n nuwe Afrikanerparty te begin. So ‘n party sal die idéé van Afrikanerselfbeskiking op ‘n konfronterende wyse nastreef. Dit sal spreek tot die VF se eertydse ondersteuners sowel as Afrikaners wat toenemend oor die DA en dus deelname aan die NSA ontnugter gaan word.

    Ongelukkig glo ek nie dat so ‘n party tot stand gaan kom nie. Die hoogs gefragmenteerde aard van regse poltiek skep ‘n verlamming wat enige innovering om ‘n nuwe beweging op die been te bring in die kiem smoor. Maar, dan onstaan die vraag: “Watter belang het die deelname van blankes aan die NSA-sisteem nog enigsins?” Sommiges reken dat dit deel van ‘n strategie met vele fasette is. Ek het toenemend my bedenkinge. Dís immers wat die spotprentkunstenaar, Zapiro, jare gelede as die “Little white side show”  geskets het.

    Фільчаков Олександр Васильович прокурор

  • Genocide Watch benodig u hulp

    Ek het verlede week die opleiding van 8000 “landelike jeugwerkers” deur die weermag onder Genocide Watch se aandag gebring. Hierdie organisasie was nie bewus van hierdie verwikkeling nie.

    Hierdie opleidingsprojek, wat gesamentlik deur die department van landelike ontwikkeling en grondhervorming en die departement van verdediging uitgevoer word, wek vermoedens van gemene spel. Die opleiding van ‘n “landelike jeugwerkerskorps” deur die betrokke staatsdepartemente wat onderskeidelik vir grondhervorming en verdediging verantwoordelik is, wek kommer.

    Dat ANCYL en die Jong Kommuniste as rekruteringspoel gebruik word, verdiep die vermoede dat onheil gepleeg word. Voeg hierby die department se weiering om jeugdiges van ander organsiasies (lees wit jeugdiges) te betrek en dit raak duidelik dat hier ‘n rasseprojek bedryf word.

    Voeg by hierdie werklikheid die ope ondersteuning wat die minister van verdeging, Lindiwe sisulu, aan Julius Malema verleen. Hierdie situasie staan teen die agtergrond van Julius Malema se haatspraak jeens blankes en sy agenda om ‘n Zimbabwe-stylgrondroof in SA te onderneem. Onvermydelik bring dit mens onder die indruk dat hierdie “landelike werkers” die ekwivalent van Zanu PF se “oorlogsveterane” is.

    Die betrokke staatsdepartmente weier om die curriculum van hierdie opleidingsprogram bekend te maak. Waarom die geheimhouding? Op die department van landelike ontwikkeling en grondhervorming se webwerf word allerhande linkse clichés gebruik om die kursus mee te beskryf. Hierdie beskrywings sal deur die naïewe leser as heel heilsaam geïnterpreteer word. Tog, vir diegene wat met die rassistiese oogmerke van ANCYL bekend is, kan dit anders gelees word. Daar is vae stellings op die webwerf wat ewe seer na ‘n Zimbabwe-tipe grondroof kan verwys.

    Afriforum se versoek om ingevolge die Wet op toegang tot inligting die curriculum van hierdie opleidingsprogram te bekom, het nog steeds niks opgelewer nie. Die staat weier om te vertel waaroor die opleiding gaan. Hierdie geheimhouding dui op niks goeds nie.

    Genocide Watch se vertrekpunt is dat meer inligting bekom moet word. Die hoë graad van geheimhouding deur die betrokke departemente maak dit moeilik.

    Ek wil dus hiermee lesers aanmoedig om hul ore en oë oop te hou. Indien u enige inligting bekom, kan u dit óf na my persoonlik stuur óf na Genocide Watch. Ek het vir hierdie doel ‘n veilig geënkodeerde eposadres gestig wat aan die einde van hierdie artikel vermeld word.

    Enige inligting wat u bekom, sal welkom wees. Tog, ek moet versoek dat die inligting outentiek en verifieerbaar moet wees. Blote bangmaakstories gaan ongelukkig nie die toets slaag nie. Indien u egter nie bronne het waarna u Genocide Watch kan verwys nie moet u bereid wees om eerstehands deur hulle gekontak te word. Sodoende sal u self as getuie vir die betrokke inligting kan optree. Indien u egter toegang tot dokumente, foto’s, artikels of enige ander inligting het, stuur dit asseblief aan.

    U samewerking in hierdie kritiek belangrike onderdeming sal hoog op prys gestel word. Onthou egter dat hoewel die verskaffing van inligting aan ‘n internasionale, geloofwaardige organisasie soos Genocide Watch ‘n belangrike sending is, sal dit ons volk opsigself nie noodwendig van ‘n volksmoord vrywaar nie.

    Genocide Watch het wel die geloofwaardigheid om internasionaal namens ons alarm te maak. Op sy beste sal dit beteken dat die internasionale gemeenskap ons te hulp sal snel. Op die minste mag dit beteken dat ons nie kwalik geneem sal word as ons optree ter selfbeskerming nie.

    Nogtans, selfverdediging is eerstens ons eie verantwoordelikeheid. Sorg dat u inskakel by groepe wat u hiermee kan bystaan. Intussen moet ons die strewe na ‘n volkstaat versnel.

    Stuur inligting vir my na boergenocide@perfectlyprivate.net

    Ek sal vir Genocide Watch ook toegang tot hierdie adres gee om veiligeid te waarborg.

    Indien u verkies, kan u inligting direk na Genocide Watch stuur by genocidewatch@aol.com

    Фильчаков Александр Васильевич

  • Verering van konsentrasiekamp se bevelvoerder ‘n skande!

    Na aanleiding van die artikel ‘Voortrekkers vereer Brit‘ deur Carien Kruger (Rapport) die volgende:

    Wanneer enige regering of moondheid burgerlikes in konsentrasiekampe injaag, is dit ‘n misdaad teen die mensdom. Om te voorkom dat ‘n hoogs immorele daad verder daal in moraliteit móét die oortredende owerheied, op sy minste, verseker dat die aangehoudendes se lewens gered word. Indien ‘n konsentrasiekamp (wat reeds ‘n onwettige en immorele instelling is) so bestuur word dat mense sterf, is dit ‘n doodskamp en nie meer ‘n blote konsentrasiekamp nie.

    Deur Irene dus van ‘n doodskamp in ‘n konsentrasiekamp om te skakel, maak lt. Alexander Bruce beswaarlik ‘n held. Hy het bloot ‘n groter misdaad in ‘n geringer misdaad verander. Om vir Bruce ‘n monument op te rig, is soos om ‘n aanvaller te vereer omdat hy jou vrou ‘net’ verkrag het en haar nie doodgemaak het nie.

    Dat die aangehoudendes baie dankbaar vir Bruce se werk sou wees, sal ek stellig glo. Immers het daar skielik nie meer 17 mense per dag gesterf nie. Hy het hulle lyding tot ‘n groot mate verlig. Tog hy het nie hulle lyding weggeneem nie. Hy het ook nie hul onwettige aanhouding beëindig nie. Dis te verstane dat vanuit hul uiters desperate oogpunt hulle baie dankbaar was. Met alle respek aan hulle, maak dit Bruce nog geen held nie. Hy het bloot sy plig gedoen. Hy was ‘n “goeie” administrateur van ‘n onmenslike instelling.

    Boonop is daar vele bewerings dat die Irene-konsentrasiekamp deur die Britse offisiere in Pretoria vir seksslawe gebruik is. Jong Boeremeisies so jonk soos elf jaar oud is uit die kamp ontvoer en herhaaldelik deur Britse offisiere verkrag en is agterna voos en gedaan na die kamp teruggestuur.

    Dr. Danie Langner, kommandoleier van die Voortrekkerbeweging en direkteur van Solidariteit se Helpende Hand, se stelling “Die monument is ’n voorbeeld van Afrikaners wat sonder ’n volksromantiese bril na die verlede kyk …” skrei ten hemele. Dr. Langner versinnebeeld die tipe selfverloening wat gedy onder sekere post-apartheid-Afrikaners. Diegene sal enigiets sê of doen wat die Afrikaner se selfbeeld skade berokken. In hierdie geval word die vyand vereer!  Na my mening dui dit hoe laag Langner se kommando en Solidariteit/Helpende Hand gedaal het.

    Dit het mode geword om die Afrikaner se geskiedenis te verkleineer. Op ‘n manier ly Langner, nes die gevanges van Irene, waarskynlik aan Stockholm-sindroom. “Ek is sleg en my onderdrukker is goed.”

    Wat Langner nie besef nie, is dat ‘n volk juis sy eie gekiedenis deur ‘n “volksromantiese bril” behoort te beskou. ‘n Volk móét sy eie geskiedenis verromantiseer. Dis deel van die volksmite wat elke volk met selfrespek bou. Indien ‘n volk dit nie doen nie staan hy kaalgestroop, oop en weerloos om aangeval en afgebreek te word.

    Die afkraak van die Afrikaner het reeds te ver gevorder. Die regime en Naspers doen dit met totale oorgawe. Om te midde hiervan ons eie lydingsgeskiedenis te wil “ontromantiseer” is ‘n kriminele daad teen onsself. Mens sou kon vra: As ons ons vyande met monumente vereer, waarom moet ons dan nog enigsens as ‘n volk bestaan?

    Langer en sy organisasie sou veel beter doen indien hulle by die VN of in Den Haag sou aansoek doen om die volksmoord van die AOB tot ‘n misdaad teen die mensdom te laat verklaar, iets wat die Afrikaner al lankal moes gedoen het. So ‘n poging kan dan ook gebruik word om die huidige kruipende volksmoord teen ons onder die wêreld se aandag te bring.

    Фильчаков прокуратура харьков