praag.co.za

Category: Thys Human

Thys Human se rubrieke

  • Thys Human: Die rugby-euforie

    Thys Human: Die rugby-euforie

    Volgens ‘n berig op Naspes se Netnuus loop Steve Hofmeyr glo deur oor ‘n twiet wat hy geplaas het.

    Die Twiet:

    Dis duidelik dat Hofmeyr hier verwys na die oorstelpende jubeling oor die sg. Springbokke se oorwinnning in die RWB.  Wat dit eintlik, na my mening, sê is dat hierdie jubeling oor ‘n getransformeerde rugbyspan deur die ANC gebruik gaan word om te beweer dat wittes – en veral Afrikaners – nou vierkantig agter die ANC staan en dat hulle nou kan maak wat hulle wil, want steun aan hierdie bontspan is gelyk aan steun vir die ANC en sy ganse beleid.

    Hofmeyr is weer eens reg – absoluut in die kol.

    Maar ek wil verder gaan as Hofmeyr:

    • Enige steun vir enige SA sportspan is verraad teen die Afrikaner
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy aanvaar die ANC-regime se reg om oor jou en jou toekoms te besluit
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy vereenselwig jou met die konsep van “One Nation” wat in wese en uiteindelik ‘n totale swart “nasie” sal wees.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy aanvaar dat Afrikaans verguis en ondergrawe word – soos op die oomblik besig is om te gebeur.
    • Enige steun vir enige sportspan sê jy sal jou verheug as jou dogter met ‘n swart sportman (of enige swartman) uitgaan.
    • As jy lustig saamsing wanneer Die Stem gespeel word, maar nie saamsing met Nkosi Sikelela nie, is jy vals en gaan jy nog van rassehaat aangekla word. Maar as jy tog Nkosi saamsing, is jy ‘n banggat, slapgat Afrikaner.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy stem toe tot korrupsie en wanbesteding van jou belastinggeld.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy stem in met swart regstellende aksie en dat wit werkers en kundiges stelselmatig uit hulle werk en poste gedruk mag word – en verarm.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê wit boere se grond mag sonder vergoeding van hulle weggeneem word en aan ‘n klomp skelm, onbekwame swartes uitgedeel word. (Soos Hofmeyr tereg uitwys.)
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê dit skeel jou niks dat wit boere (en ander gewone wittes) beroof, vermink en vermoor word nie.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy is bereid om jou huis met twee (of meer) swart gesinne te deel – en sommer vir al hulle huishoudelike goed te betaal. (Ja, moenie lag nie, dit kom, sommer een van die dae.)
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jou voorvaders in hierdie land was ‘n spul vieslike onderdrukkers en grondgrypers.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy skel en vervloek die handjie vol Afrikaners wat poog om een of ander vorm van selfbeskikking vir wit Afrikaners te bewerkstellig.
    • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy sal graag in jou kar klim en in Soweto vir die sokkerspan gaan skreeu. As jy dit nie doen nie, is jy vals en ‘n rassis!

    Is hierdie standpunte van my iets nuuts? Allermins. Ek het reeds in 1992 gesê toe Mandela (2 jaar voor hy president geword het) “toestemming” gegee het dat die SA krieketspan aan daardie jaar se Wêreldbekerreeks mag deelneem. Ek het gesien hoe julle jubel, en gewaarsku dat dit julle duur gaan kos. Dit het toe. Julle het die Afrikaner se toekoms vir die pot lensiesop van internasionale sport verkoop. Ek het net daar besluit dat ek nooit weer ‘n SA sportspan sal steun nie – en ek hou steeds by daardie standpunt.

    Benewens bostaande standpunte, eis ek dat Die Stem as een van die land se “volksliedere” afgeskaf word. Dit is nie die swartes se volkslied nie. Dis ons Afrikaners s’n – en dit mag net deur ware Afrikaners gesing word. Ek swaai ook nie die ou Unievlag rond nie. Dit is uitgedien, dit verteenwoordig die verlede en uitverkoop aan ’n swart meerderheid. (Dis miskien tyd dat ons ons eie vlag ontwerp – iets op die basis van die ou Prinsevlag.)

    En as jy my uitlag vir hierdie standpunte en dit afmaak as regse twak, wil ek verder niks met jou en jou mede-jubelaars te doen hê nie.

    Fokof uit my pad en my lewe.

  • Thys Human: ‘n Aweregse lewensgeskiedenis van Pik Botha

    Thys Human: ‘n Aweregse lewensgeskiedenis van Pik Botha

    Lofliedere wemel op die radio en TV oor Pik Botha en sy rol in die totstandkoming van die Nuwe SA, maar in my boek staan daar ‘n heel ander verhaal opgeteken – ‘n verhaal van jare lange ondergrawing en ondermyning van die Afrikaner se bestaan en sy politieke beleid. Ek sal so kort moontlik probeer wees, maar dit is ‘n lang geskiedenis.

    Pik die politikus het my joernalistieke pad gekruis toe hy in 1970 as NP-LV vir Wonderboom verkies is. Ek was toe reeds meer as ‘n jaar parlementêre beriggewer vir die Perskor-koerante. Maar dit was nie die eerste keer dat hy openbare aandag getrek het nie. As lid van Suid-Afrika se span by die Suidwes-saak in die Wêreldhof het hy as jong advokaat reeds begin om die aandag te trek en sy pad politiek toe was wawyd oop.

    En dit was nie die eerste keer dat ons paaie gekruis het nie. In my eerstejaar as PUK-student was hy Tukkies se rasieleier met die intervarsity. Hy het ons dirigent ore aangesit, want Pik was nie net baie skerp nie, maar dinamies en glad van bek. En in my eerste dienspligkamp het ons paaie ook gekruis want hy was in sy laaste 3-weke-kamp. Daar is ‘n lekker storie daar rondom ook, maar dalk anderdag meer daaroor.

    Sy parlementêre loopbaan het met ‘n “bom” begin. In sy nooiens- of eerstelingstoespraak het hy die ongehoorde ding gedoen om nie oor koeitjies en kalfies te praat, soos dit die gebruik was nie, maar ‘n sterk pleidooi gelewer dat SA die VN se Handves van Menseregte aanvaar en onderteken. Die hel was los en hy is skerp veroordeel deur verkrampte politici, maar ek het hom nie alleen gesteun nie, maar aangemoedig om die kwessie verder te vat want as ‘n mens mooi gaan kyk na daardie handves dan kon die NP se beleid van afsonderlike ontwikkeling en ‘n uiteindelike federale of konfederale Suider-Afikaanse staat, met goeie reg daaraan voldoen. Natuurlik sou die VN met sy eensydige en eintlik bekrompe sieninge, nie SA se vertolking aanvaar het nie, maar dit sou ‘n groot diplomatieke en propagandaskuif gewees het. Daar het natuurlik niks van die idee gekom nie, maar Pik het darem die storm oorleef.

    Net vier jaar later word hy aangestel as SA se ambassadeur in die VSA en by die VN. Dit was net voor SA uit die Algemene Vergadering geskop is en Pik het ‘n groot rol gespeel om dit te probeer voorkom. SA het ‘n spesiale span onder leiding van destydse Minister van Buitelandse Sake, dr Hilgard Muller, na die VN gestuur – en Perskor het my New York toe gestuur om die gebeure te dek. Uiteraard het ek noue kontak met Pik en die afvaardiging gehad, maar ek het toe reeds begin dink dat Pik nie ‘n maklike mens is om mee saam te werk as jy nie in sy goeie boekies is nie. Hy was toe al dik in die Naspers-dampkring ingetrek – seker maar weens sy goeie verhouding met David de Villiers, SA se hoofregsman by die destydse Wêreldhofsaak wat toe later voorsitter van Naspers se direksie geword het. Nogal veelseggend hierdie noue band.

    Kwalik twee jaar later is Pik weer voorbladnuus toe dit bekend word dat hy daarin geslaag het om ‘n gesprek tussen John Vorster en die destydse Amerikaanse minister van buitelandse sake, Henry Kissinger, te reël. Dit het in Duitsland plaasgevind. Weer eens het Pik my pad gekruis want ek was toe Perskor se nuusman in Londen en ek het die Vorster-Kissingergesprek gedek. Daar was groot bespiegelings waaroor die gesprek gegaan het, maar At de Beer, Perskor se man in Washington (‘n ou vriend en kollega van my) het laat weet dat dit beslis gaan oor die toekoms van SA se mandaat oor Suidwes-Afrika. Daar was later bespiegelings dat dit ook oor SA se steun vir Rhodiesië gegaan het (sien verder hieronder). Maar al my pogings om in Duitsland by Pik binne-inligting te kry, het totaal misluk. Hy wou nie eens met my praat nie – en John Vorster was net so ontwykend.

    Indien Suidwes wel die hoofsaak in die gesprekke was, het dit kort daarna platgeval toe Jimmy Carter (Demokraat) as president van die VSA verkies is. Vorster het toe weer – danksy Pik se werk – met Carter se adjunk, Walter Mondale, in Switserland gesprek gevoer, maar die twee kon mekaar nie vind nie – inteendeel, Vorster was taamlik minagtend oor Mondale se politieke intelligensie!

    Maar vir Pik was dit ‘n keerpunt in sy politieke lewe. Vorster was natuurlik in sy noppies dat hy met dié ontmoetings op die wêreldkaart geplaas is en hy het Pik gou beloon vir sy groot aandeel hierin. Toe Hilgard Muller voor die 1977-verkiesing aankondig dat hy uit die politiek tree, is Pik onmiddellik deur Vorster as minister van buitelandse sake aangestel (Pik het toe LV vir Westdene geword) – maar feitlik net daar het Pik begin om Vorster en Connie Mulder, feitlik klaargekroonde eerste minister as Vorster uittree, te ondermyn en uiteindelik heeltemal uit te werk.

    Maar nog voor dit het Pik weer eens ‘n sentrale rol gespeel in die “oorlog” in Angola. Dit is natuurlik ou nuus dat PW Botha einde 1975 ‘n hele brigade van die Weermag in Angola ingestuur het – sonder selfs Vorster se medewete. Dis ‘n storie op sy eie, maar die uiteinde was dat die SA soldate die Kubane en Angolese teruggedryf het tot aan die buitewyke van Luanda, maar toe daar moes sit en wag vir die Amerikaners om te besluit of hulle SA se optrede gaan steun of nie. Net onlangs het ‘n Weermagvriend ‘n ou storie wat ek gehoor het, bevestig dat van die soldate in “civvies” in Luanda se strate rondgeloop het – selfs vis en skyfies gaan koop het!

    Vroeg in 1976 laat weet Pik uit Washington dat die Amerikaanse State Department nié verdere SA optrede sal steun nie – en die troepe word teruggetrek tot in die suide van Angola.

    Weer eens het Pik se paaie op ‘n wyse met myne gekruis. Suid-Afrikaners het nie geweet van die “inval” in Angola nie. Die plaaslike media is gesensor en verbied om enigiets daaroor te skryf totdat die terugtrekking deur Vorster aangekondig is. Maar ek het in daardie tyd in Londen gesit en elke dag in die Britse media gelees van die “flying column” in Angola en selfs in ‘n onderhoud op BBC-nuus die mening uitgespreek dat dit nie Suid-Afrikaners kan wees nie, maar as dit is, dit ‘n ernstige fout sou wees. En my berigte wat ek na Perskor se koerante gestuur het wat die mediaberigte oorsee se bewerings oorgedra het, is eenvoudig nie gepubliseer nie.
    Teen hierdie tyd het Pik ‘n baie noue verhouding met die Amerikaanse Council for Foreign Relations aangeknoop. Die CFR was toe ‘n baie invloedryke nie-regeringsorganisasie met baie prominente sakemanne, politieke figure en ook militêre hooggeplaastes wat in ‘n hoë mate Amerika se buitelandse beleid “bepaal” het.

    Die groot maar onbeantwoorde vraag wat al die jare by my gebly het, is presies hoe sterk was die CFR se rol in die State Department se “besluit” om SA se optrede in Angola nie goed te keur nie – in weerwil van beweerde sterk steun in die Pentagon vir daardie inval? En presies wat was Pik se rol en insette in daardie “besluit” van die State Department? Ek het nie bewyse nie, maar ek het wragtag sterk suspisies en bedenkinge.

    In daardie selfde jare het Pik ook ‘n groot rol gespeel om John Vorster te oortuig om nie langer militêre en ander steun aan Ian Smith se Rhodesië te verleen nie.

    Smith vertel in sy outobiografie hoe hy en Vorster nog besig was om die netelige kwessie te bespreek, toe storm Pik die vertrek binne met ‘n stuk papier en sê dit is ‘n teleks wat nou net aangekom het waarin die Amerikaners glo dreig met optrede teen SA as SA voortgaan om Rhodesië te help – of iets in daai rigting. Daar was blykbaar toe al sulke geluide, maar volgens Smith was daai teleks al ‘n week of twee oud – hy en sy mense het lankal daarvan geweet! Hy verwys baie snedig na Pik se bedrieglike manewales. Smith bestempel Pik as ‘n “actor” wat dit blykbaar genoet om rolletjies in politieke dramas te speel! En hy is reg. Dit was tipies van Pik om sulke “krisisdramas” te ontwikkel waarin hy die hoofrol speel!

    Met die 1980-verkiesing in Rhodesië het Pik wyd en syd verkondig dat Abel Mazurewa gaan wen. Ek het met die Lancaster House-beraad einde ’79 in Londen al gesien hoe dinamies en doelgerig Mugabe is – en toe en later in Oggendblad voorspel dat hy gaan wen.

    Die Inligtingskandaal

    Maar Pik se grootste sege was sy agterbakse en doelbewuste rol om Connie Mulder en toe ook Vorster in hulle politieke maai te stuur.

    Die storie begin eintlik in 1974 toe Vorster ‘n goedontwerpte plan van Eschel Rhoodie en Connie Mulder goedgekeur het om ‘n onortodokse en soms rewolusionêre inligtingsveldtog te begin om anti-Suid-Afrikaanse propaganda hier en in die buiteland teen te werk. Met gebruik van geheime fondse het hulle joernaliste omgekoop, probeer om koerante in die VSA en elders te koop, invloedryke mense na SA gebring, Afrikaleiers gekry om Vorster te ontmoet en ‘n klomp ander dinge. Rhoodie vertel breedvoerig hieroor in sy boek, Die Ware Inligtingskandaal.

    Een van die mees omstrede aksies was om met geld uit PW Botha se geheime wapenfondse ‘n Engelstalige dagblad met die naam The Citizen hier te begin. Hulle het kunsmismagnaat Louis Luyt as frontman gebruik. Daar was glo al skimpe en bedenkinge oor die blad se ontstaan in die plaaslike Engelse pers, maar toe Vorster aankondig dat hy uittree as Eerste Minister en staatspresident wil word, het die wiele begin rol.

    Connie Mulder was, soos al gestel, beskou as Vorster se kroonprins, maar PW het aangekondig dat hy hom ook beskikbaar stel vir die pos. Pik het sy kans gesien om Mulder in sy maai te stuur, PW aan bewind te kry en so sy eie invloed en aansien in die NP te bevorder.

    As minister van buitelandse sake het Pik oor heelwat inligting oor Rhoodie en kie se inligtingsaksies beskik – en glo self aan sekere dinge deelgeneem of ‘n rol gespeel.

    Die storie, soos ek dit uit minstens twee bronne gehoor het – en, as ek reg onthou,verwys Rhoodie ook daarna in sy boek – bel Pik wat in Pretoria sit vir PW in die Kaap en vertel hom dat hy pas verneem het dat Mulder en Rhoodie staatsfondse gebruik het om The Citizen te begin. En PW is ewe geskok – al het hy en ander kabinetslede toe lankal daarvan geweet want die geld vir die koerant se stigting het uit PW se geheime Weermagfonds gekom – en hy moes teken om dit los te kry.

    PW beveel Pik om dadelik Waterkloof-lughawe toe te gaan waar ‘n militêre vliegtuig gereel word om hom Kaap toe te vlieg – maar hy moet eers in Bloemfontein aandoen om Alwyn Schlebusch, Vrystaatse leier van die NP, op te laai.

    Na ‘n lang gesprek in die Kaap word daar toe ooreengekom dat Pik homself ook as kandidaat vir die EM-pos beskikbaar sal stel, stemme so van Connie sal wegvat, en dan sy volle steun aan PW gee in die finale stemming. Die NP-koukus sal volledig ingelig word oor Mulder se “onbehoorlike” optrede – en sommer ‘n paar ander stories sal ook opgedis word.

    Dis geskiedenis dat Pik toe in die eerste ronde uitgeval het, sy stemme aan PW toegesê het vir die finale ronde – en so gesorg het dat PW die stryd wen – en hy wat Pik is ‘n ongekende hefboom het om PW in die toekoms te manipuleer!

    Maar PW en Pik was nie tevrede om Mulder net te klop nie – hy moes polities vernietig word. Die hel het behoorlik losgebars toe die dinge begin uitlek en PW was gou om regter Anton Mostert aan te stel om die dinge te ondersoek – en dit toe opgevolg met ‘n kommissie onder ‘n obskure regter, Roelof Erasmus wat ‘n uiters verdraaide, maar verdoemende verslag uitgebring het wat daartoe gelei het dat Mulder uit die kabinet geskop is – en selfs Vorster moes uittree as staatspresident.

    Weer eens het Pik se dinge ook oor my pad gekom. Ek sit toe nog in Londen en op ‘n goeie dag kry ek ‘n telefoonoproep en die persoon stel homself voor as regter Anton Mostert en hy wil met my kom gesels. Ek het vir hom bier gekoop in die London International Press Club – en hy pak toe daar uit oor al die dinge wat Connie aangevang het – en vertel sommer vir my van die foto’s wat hulle het wat van Connie in ‘n bordeel in New York of so iets geneem is.

    Tot hede dag wonder ek nog hoekom ek – obskure joernalisie in die verre Londen – uitgekies is om dié dinge te moet hoor? Maar dit was algemeen bekend dat ek ‘n Connie-man was en ek kan net vermoed dat iemand erens besluit het dat daar seker gemaak moet word dat ek nie dinge skryf wat hulle kaarte deurmekaar kan krap nie. Ek het egter toe al Mostert se stories met ‘n sterk knippie sout geneem – en tereg ook want die stories oor die foto’s het toe ook gou verdwyn!

    Dit was egter nie die einde van my “betrokkenheid” by die “Inligtingskandaal” nie. Daar sal onthou word dat daar toe ‘n lasbrief vir Eschel se inhegtenisname uitgereik is en generaal Lang Hendrik van den Berg en ‘n bekende sakeman het daar in Londen rondgehol om hom te soek – en ek al agterna om te sien wat hulle aanvang. En my jong Londense kollega is na die Suide van Frankryk toe Rhoodie daar in die hof verskyn het. Rhoodie is uiteindelik totaal onskuldig bevind aan alle aanklagte teen hom en die staat moes hom derduisende rande terugbetaal – en sy regskoste ook vergoed! Vir Pik en PW was dit seker ‘n groot teleurstelling want in wese is Mulder toe ook “onskuldig” bevind van al die bewerings teen hom!

    Maar Pik het hom nie daardeur laat afsit nie. Agter die skerms was hy een van die hoofagente vir PW se “Nuwe Bedeling” – en dit sou later ook weer ‘n regstreekse uitwerking op my en my doen en late en loopbaan hê. My openlike teenstand teen die nuwe bedeling het my verbintenis met Perskor beëindig toe Oggendblad en Die Transvaler toegemaak is weens die sirkulasiebedrog van Die Transvaler. Oggendblad se sirkulasie het in sy laaste paar maande verdubbel! Maar dis ‘n ander storie.

    Ek is toe Suidwes toe en het uiteindelik by die ou SWAUK beland. Ek was net besig om huis daar te koop, toe beklink Pik ‘n ooreenkoms met die VN om die 435-verkiesing te laat plaasvind. Weer eens het Pik verkondig dat die Turnhalle-groep gaan wen en Swapo gaan verloor. Weer eens het ek hom nie geglo nie – en vir my ‘n werk by ‘n staatsdepartement in Pretoria gekry – en ‘n week na die aankondiging van Swapo se oorwinning my goed gepak en padgegee.

    Neem enigeen my kwalik dat ek hierdie totaal ander siening van Pik en sy dade en aksies het?

    Maar dinge het vir Pik ook begin skeefloop. Op ‘n dag het ‘n berig verskyn dat Pik ‘n prostituut na sy hotelkamer in Durban laat kom het. Hy moes bontstaan tot sy privaatsekretaris in die oepnbaar verklaar het dat dit hy was wat die prostituut vir homself gehuur het. Maar snaaks genoeg, die PS se vrou het hom nooit gelos nie – en vandag sit hy seker nog in ‘n lekker buitelandse pos in buitelandse sake wat Pik vir hom besorg het!

    En toe beland Pik se vrou, die “skone Helena” soos sommige van ons haar genoem het, in die hospitaal en in ‘n rystoel. Mooi en baie aangename mens. Die stories loop dik dat Pik haar (weer) gebliksem het, maar dit word ontken en toegesmeer. Maar op ‘n goeie dag het ek uit ‘n goeie bron na aan die familie gehoor dat sy seun. Piet, gesê het dat as sy ma doodgaan na die “val”, gaan hy sy eie pa van moord laat aankla. Helena is in 1996 dood na ‘n lang tyd in ‘n rystoel – en Pik is betreklik kort daarna weer getroud.
    Want Pik Botha kan net met die Engelse woord “a womanizer” beskryf word. Sy manewales met vroumense was wyd bekend onder die mediamense. Ek self het minstens twee van hulle geken, maar laat hulle name maar verswyg word. Hulle leef nog.

    En die tweede woord waarmee mens Pik reg en goed kan beskryf, is “suiplap”. Veral rooiwyn was sy gunsteling. Weer eens was Pik se dronkmanewales wyd onder die media bekend, maar dit is toegesmeer en verswyg. Betreklik onlangs het ‘n weermaglid-vriend nog vir my vertel hoe kabinetsministers glo op ‘n wildplaas van die KwaNdebele-regering gaan jag het, maar eintlik daar was vir suipsessies – en hy en sy makkers wat hulle moes oppas, moes vir Pik (en andere) uit hulle braaksels optel en in die bed sit.

    Pik Botha word nou geloof – veral deur die ANC wat hom as ‘n “freedom fighter” bestempel. En tereg ook want as daar een enkele politikus is wat ‘n lang reeks van dinge gedoen het wat ons in die huidige gemors laat beland het, was dit Pik.

    In my Afrikaner-boek sal hy vir ewig geskryf staan as ‘n agterbakse ondermyner, ‘n leuenaar en ‘n bedrieër, en ‘n verraaier van die Afrikaner en sy bestaan.

  • Thys Human: Soweto-jeugdag – die ware oorsprong

    Thys Human: Soweto-jeugdag – die ware oorsprong

    Op hierdie 40ste herdenking van die Soweto-opstand, is dit gepas en nodig dat die werklike oorsaak van daardie opstande weer eens duidelik gestel word: Dit was nie die gebruik van Afrikaans as onderrigtaal soos vandag steeds valslik beweer word nie. Dit was ‘n regstreekse gevolg van PW Botha se onwettige en uiteindelik mislukte aanval in Angola wat tot gevolg gehad het dat die wêreld vertel is dat die Suid-Afrikaanse soldate uit Angola verslaan en weggejaag is en die indruk wêreldwyd, maar veral in Afrika en hier in Suid-Afrika geskep is dat die Afrikaner kwesbaar is.

    In vandag (16 Junie) se Naspers-blaaie is daar weer ‘n artikel onder die opskrif “Bloed vloei oor Afrikaans”. Dit is ‘n liegstorie wat nou al 40 jaar lank verkondig word en wyd geglo word – veral danksy die soort berigte in Afrikaanse media. Maar dit bly ‘n liegstorie en ‘n verdoeseling van die ware feite.

    Die liegstorie probeer veral oor die jare steeds vir dr. Andries Treurnicht, latere leier van die KP, die skuld gee vir die opstand van Soweto se jeug. Feit is dat Treurnicht slegs die adjunk-minister van Bantoe-onderwys op daardie tydstip was en dat die besluit dat Afrikaans saam met Engels en waar moontlik die swart kind se moedertaal, as onderrigtaal gebruik moet word vir sekere vakke, reeds aan die begin van 1975 – LW ‘n goeie 18 maande voor Junie 76 – geneem is en geleidelik geïmplementeer is. Treurnicht was bloot die adjunk aan wie die taak toegeken is.

    Die vraag kan met reg gestel word hoekom daar nie dadelik na die Kabinetsbesluit oor Afrikaans opstande begin het nie? Die antwoord moet egter teruggevoer word na die einde van 1975 toe Angolese troepe op SA wagtroepe by die Calueque-dam net noord van die Suidwes-Angola-grens geskiet het.

    Met totale minagting van ‘n kabinetsbesluit vroeër in 1975 dat slegs wapenhulp aan Jonas Zavimbi en Holden Roberto gegee mag word en geen, herhaal geen, SA troepe in Angola ingespan mag word nie, het PW en sy tog so gretige weermaghoof Magnus Malan, ‘n mengelmoes van taamlike flentergat swart Portugese soldate en ‘n klompie Boesmans in Angola ingestuur om die Angolese te verjaag.

    Hulle het dit ook goed gedoen, maar hulle toe in die Kubaanse soldate vasgeloop. Net daar is PW en sy generaals gedwing om SA troepe met pantserkarre en selfs Mirage-vliegtuie in te span. Angola is behoorlik binnegeval – maar sonder die medewete laat staan nog goedkeuring van John Vorster en die kabinet. (Sien nota onderaan)

    Ondanks uiters moeilike omstandighede met vol riviere en ook sterk weerstand deur die Kubane, het die Suid-Afrikaanse gevegsgroep tot op die drumpel van Luanda beweeg. PW het aan Vorster en kie vertel dat dit net ‘n verkenningsgroep, ‘n “recce group” is totdat Lang Hendrik met een sy besoeke aan die CIA se man in Zaïre hoor wat aangaan en toe na Vorster is met die inligting dat dit ‘n hele brigade is wat PW daar ingestuur het en dat dit Suid-Afrikaanse troepe is wat Angola feitlik beset.

    Vir iets soos drie weke of langer kamp die SA soldate uit net buite Luanda voordat die Amerikaners by monde van die State Department amptelik aankondig dat hulle die Suid-Afrikaanse optrede afkeur. Vorster en kie besluit om hul troepe terug te trek en dit word ook gedoen. Daar is ordelik teruggetrek met enkele agterhoede-gevegte wat deeglik gevoer is – en daarvoor moet Magnus en sy topbevelvoerders erkenning kry. Van vlug en uit Angola gejaag was daar hoegenaamd geen sprake nie – maar dit sou SA se vyande, buite én binne die land – nie afsit nie.

    Benewens die feit dat die MPLA en die Kubane toe tot teenaan die Kunene trek en Swapo se terroriste kort op hulle hakke kampe in die suide van Angola en net noord van die Suidwesgrens kan inrig, gaan daar dwarsdeur die wêreld en ook in SA ‘n koor van stemme op wat jubelend juig: Die Boer is kwesbaar! Die Boere is deur Afrika in Angola verslaan en uit die land gejaag!

    Daar moet ook onthou word dat die gewone man in Suid-Afrika nie van hierdie dinge geweet het nie totdat Vorster vroeg in 1976 ‘n openbare aankondiging daaroor gemaak het. PW het met sy wette wat enige berigte oor weermagaksies verbied het, gesorg dat die kiesers nie weet van sy oorlogeskapades nie. Om presies te wees, selfs die volle kabinet het nie geweet dat SA troepe in Angola geveg het nie.

    Maar ek het daarvan geweet want ek het toe in Londen gesit as Perskor se Europese korrespondent. Ek het elke dag die vloedgolf berigte in die Britse pers gesien. Veral die Financial Times in Londen het besonder goeie kontakte in Zaïre en Zambië – en waarskynlik met die CIA in daardie lande – gehad en sy berigte was deurentyd in die kol. Ek het feitlik elke dag berigte na Suid-Afrika geteleks (geen e-pos, ens. in daardie dae nie!), maar dit is nie gebruik nie weens PW se sensuur. En ná die aankondiging dat die troepe teruggetrek word, het die berigte oor die “neerlaag” van die SA troepe en die “kwesbaarheid” van die Afrikaner in oorvloed in die buitelandse media verskyn.

    Soweto ’76

    Enkele weke na Vorster se aankondiging, het die onrus onder swart skoliere begin. Berigte oor wanneer die eerste skoolboikotte en opstande begin het, verskil, maar volgens Wikipedia was daar reeds in April 76 betogings, klasboikotte en selfs geweld, soos skole wat afgebrand is. Die storie is versprei dat die swart skoliere in opstand gekom het teen regeringsbesluite dat Afrikaans saam met Engels die onderrigtaal in sekere vakke moet wees. Daar was baie duidelike bepalings dat moedertaalonderrig eintlik die belangrikste was, maar die feite rondom die hele kwessie is so verdraai dat baie mense in Suid-Afrika en selfs ondersteuners van die NP geglo het dat die taalstorie waar was.

    Maar ek dink nie daai taalstorie was ooit die ware of hoofrede nie. Ek dink dit was, tipies van swart Afrika, bloot ‘n handige verskoning om hul werklike oogmerke te verdoesel, nl. om die Boer, die Afrikaner-regering wat na hulle mening kwesbaar was, te vernietig. Dit is tog so tipies van swart Afrika om hul eintlike oogmerke so te verdoesel. Dit word vandag nog gedoen met liedjies soos “Kill the boer” wat eintlik teen wittes en in besonder Afrikaners gemik is.

    Die onrus en geweld het veral in Junie 1976 opgevlam en daar is ‘n hele aantal mense gedood – sommige van hulle wittes en selfs ‘n paar wit polisiemanne wat glo met assegaaie doodgesteek is, maar ook ‘n hele aantal swartes wat doodgeskiet is in reaksie deur die polisie. Vreemd dat die dood van wittes en polisiemanne vandag totaal verswyg word!

    Die onrus en geweld is egter betreklik gou deur die veiligheidsmagte vasgevat, maar wat gebeur het, het Suid-Afrika dwarsdeur die wêreld oneindig groot skade aangedoen. Die wêreld is vertel dat die wit regering sonder meer swart skoliere doodskiet en doodmartel – soos in Steve Biko se geval.

    Soweto ’76 het ook groot skade aan John Vorster se premierskap aangerig. Daar was baie duidelik bitter min vertoue in sy oordeelsvermoë en in sy durf om sterk op te tree. Dat hy versuim het om sterk teen PW Botha op te tree oor sy totaal onwettige en onnosele misbruik van SA troepe, het sterk teen Vorster getel in die binnekringe. En Vorster se swakheid het PW en sy trawante se hand versterk om met hulle finale uitklophou te kom om Vorster en sy kroonprins Connie Mulder uit die kussings te lig en beheer oor die NP-regering te verkry.

    Slotsom

    Dit was dus nie Afrikaans as onderrigtaal wat tot Soweto 76 aanleiding gegee het nie. Dit was PW en sy gereelde pogings om die bynaam Piet Wapen “waardig” te wees, wat regstreeks en onregstreeks daartoe aanleiding gegee het. En dit was helaas die begin van die einde van Afrikanerbeheer oor die land. Van daar af was dit net een steil afdraande na 1994.

    Nota oor inval in Angola

    Daar is verskeie bewyse dat Vorster en die Kabinet nie van die inval geweet het nie.

    My goeie vriend en kollega van destyds, At de Beer, wat Perskor se man in Washington was, het blykbaar by Pik (wat toe ambassadeur in die VSA was) gehoor dat die ding selfs vir die kabinet stilgehou was.

    Eschel Rhoodie vertel in sy boeke, “Die Ware Inligtingskandaal” en “PW Botha, The Last Betrayal” dat sy minister, Connie Mulder, en van sy kabinetskollegas nie amptelik daarvan geweet het tot kort voor Vorster se aankondiging nie.

    Met my terugkeer na SA einde 1979, het ek as redakteur van Oggendblad direksievergaderings van Perskor bygewoon. Op een daarvan het ek kans gekry om met MC Botha, destydse minister van swart sake, hieroor te gesels. Hy het bevestig dat die kabinet nie ten volle ingelig was nie. Hy self het eers van die SA troepe in Angola gehoor toe hy ‘n vergadering van die SA Veiligheidsraad moes bywoon en iemand dit toe daar ophaal. “Ek was diep geskok dat PW en sy generaals sulke dinge kon doen en toegelaat was om dit te doen,” het hy toentertyd aan my gesê. Ek wou baie graag oor hierdie dinge skryf toe PW en sy handlangers met hulle “nuwe bedeling” idees begin het, maar ek is afgeraai om dit te doen want PW en sy manne was in totale beheer en hulle sou my op een of ander manier die stilswye opgelê het.

  • Vrydaggesprek met Hans, die Vloeker

    Vrydaggesprek met Hans, die Vloeker

    vloeker

    deur Thys Human

    Doer in Stalinbos is daar ‘n bekende aktivis oor veral godsdienssake met die naam Hans Pietersen. Hy het veral bekend verwerf toe hy aksies teen godsdiensonderrig by skole oorgeneem het ná George Claassen skielik en vinnig die aftog geblaas het. Hans het selfs ‘n boek uitgegee onder die titel: Die vrese van ons vaders: Geloof, onderrig en die Afrikanerkind.

    Hans is baie lief om op sy eie Facebook allerhande foto’s en sketse van homself te plaas. Bietjie baie narsisties, maar elkeen van ons het maar sy foute! Hans en ‘n paar van sy vriende is ook lief om allerlei dinge op sekere webblaaie en FBs te plaas en ek het veral probleme met hom begin optel toe ek sy groot liefde vir Mandela hier oor die begrafnistyd begin aanvat het. Sommer van pure asprisgeit het ek toe annerdag vir hom Sunette Bridges se jongste lys van wittes wat verlede jaar aangeval, vermoor en gemartel is – meer as 200 gevalle in die jaar – aangestuur.

    Maar waar ontplof onse Hans. Hy wys my daarop dat baie meer swartes deur swartes vermoor en aangeval is, en toe ek weer stel dat mense soos Sunette en ek gereeld daarop wys en dit ook betreur, beskuldig hy my eers daarvan dat ek nie die statistieke wil aanvaar nie. Toe ek hom vra om vir my dan syfers te gee van hoeveel swartes sommer net deur wittes aangeval en vermoor is, is hy eers woedend. Hy voer toe ook sommer aan dat van die aanvalle op wittes is oor die grond wat wittes by swartes gesteel het.

    Laasweek loof hy weer vir ou Max du Preez oor die se nuwe werk wat glo die titel “Rumour of Spring” het, en ek skryf vir hom dat dit eerder “The Winter of our Discontent!” behoort te heet! Hans vlieg net daar weg en beweer ek het nie sy vraag oor statistiese gegewens beantwoord nie en voeg by: “Feit is, jou rassisme is gegrond op sentiment, nie rede nie. Jy, Sx en Steve gebruik feite soos ‘n dronkie ‘n lamppaal gebruik – vir ondersteuning in plaas van verligting. En terwyl jy luister: uit die statistiek wat ek aanhaal is daar geen aanduiding van ‘n aanslag teen wittes nie. Hoekom kleef jy dan aan die mite? Omdat dit jou pas, of omdat jy te dom is om statistiek te ontleed?”

    Weens ander verpligtinge sien ek die antwoord eers Vrydag en ek antwoord toe: “Hans, ek dink jy is nie dom nie – net domastrant, en dis byna dieselfde! Lees nou mooi: Ek weet van al daardie statistiek wat jy aanhaal. Ek en andere – onder wie Sunette en Steve – sê aanhoudend dat die moord- en aanvalsyfer van swart op swart ook heeltemal te hoog is. Die gebrek aan respek vir enige lewe is skrikwekkend. Die syfers wat Sunette aangehaal het, is baie spesifiek: dit gaan oor aanvalle deur swartes op wittes die afgelope jaar. Dit gaan nie net oor boere op plase of mense met net Afrikaanse vanne nie – dit gaan oor alle gevalle waar wittes aangeval – en gemoor en gemartel is. Jy kan nou maar draaie gooi soos jy wil en verskonings maak wat uit die lug gegryp is: die syfers is sorgwekkend – veral as ‘n mens dan vra hoeveel gevalle was daar van wittes wat swartes so aanval en martel? Self kan ek nie een geval onthou nie – daar was pogings om sulke gevalle aan te bied, maar toe blyk dit dit is gevalle waar boere op stropers en willddiewe geskiet, ens. As jy beskik oor ‘n bron waar sulke syfers gegee kan word, gee dit asb. En om hierdie kommer oor die aanvalle as rassisties te bestempel, is nie alleen onwaar nie, maar tiperend van jou liederlike ingesteldheid teenoor wittes. En nou het jy hierbo êrens nog viesliker geword deur te beweer dat die aanvalle onder meer is omdat wittes swartes se grond gesteel het. Jy lieg, ou Hansie. Jy lieg nie alleen nie – jy hits eintlik swartes aan om wittes aan te val want grond is glo gesteel. Ek dink jy kan met reg as ‘n medepligtige aangekla word as daar weer ‘n geval kom van ‘n wit boer wat aangeval word – veral een wie se grond onder ‘n grondeis staan. Ek was in my laaste werksjare onder meer by die Kommissie op die Herstel van Grondregte (onder Joe Seremane). So hard as wat die kommissarisse ook al probeer het, kon hulle nie een geval kry van waar swartes se grond “gesteel” en aan wittes oorgedra is nie. Daar is stapels leggers en dokumente wat wys dat in elke geval van onteiening is swartes nie alleen met kontant vergoed nie, maar ook met meer grond as wat hulle gehad het – net elders. Dis hoekom ek sê jy lieg – en jy doen dit net om op die Afrikaner te spoeg en te vloek. Nou wil ek mooi vra dat jy asb. in die toekoms al jou skrywes in Engels doen – en die Afrikaner uitlos. Jy wil nes ou Max nie ‘n Afrikaner wees nie, maar jy wil op hulle vloek en skel. Skei uit.”

    Hans antwoord: (Hans Pietersen 02:52 NM)

    “Jy rammel kak af soos ‘n draaiorrel maar ignoreer my data en vrae – tipies. En dan probeer jy vir my sê wat ek moet doen? Vlieg in jou moer in. Ek sal graag in Engels skryf, eerstens omdat ek kan en tweedens om die wye wêreld te vertel watse fucked up dose julle rassiste is. Oor hierdie onderwerp is die wêreld aan my kant. Skryf maar julle droom van ‘n wit land op julle magies en vee dit met julle Voortrekkerkappies af.”

    Ek antwoord: (Thys Human 02:54 NM)

    “Een van my probleme met jou en jou Stellenbosse vriende is dat julle my taak bemoeilik om dit by Afrikaners tuis te bring dat alle Afrikaners nie godgelowiges is nie. Daar is heelwat mense soos ek wat as ateïste bestempel word, maar kulturele en volksgebonde Afrikaners is – en WIL wees. Maar dan is hulle vinnig om vir my uit te wys hoe mense soos jy en Claassen en daai simpel paleontoloog op US ook ongelowiges is wat op die Afrikaner vloek en skree. Ek sal dit waardeer as jy – en jou vriende – nou ophou om Afrikaans te gebruik – dis nie meer JULLE taal nie. Gebruik liefs Kaaps. Groete”

    Hans 02:55 NM: “Jy’s ‘n poes. ‘n Wit ene.

    Thys 02:55 NM: “Sien jy wat ek bedoel! Die oomblik as jy vasgevat word, begin jy vloek en skel! Foeitog.”

    Daar was nog ‘n vloekwoord of twee, maar voordat ek dit kon kopieer (soos die aanhalings hierbo) sluit hy sy FB.

    As iemand wat wel toegang het tot sy FB hom wil vertel dat ek hom sy gevloekery hier op Praag aangehaal het, sal ek dit nogal verwelkom. Maar wees maar gereed vir die blou dampe wat kan ontstaan!

  • ‘n Ateïstiese boek in Afrikaans

    Dis ‘n yslike mite dat daar godsdiensvryheid in Suid-Afrika is. Dit is dalk waar dat daar ietwat meer ruimte is vir andersdenkendes – grotendeels “ongelowiges” – om hulle sieninge selfs in die openbaar te stel, en selfs op hierdie forum sterk standpunte oor godsdiens in te neem, maar sekere dinge van die ou bedeling vier steeds hoogty.

    Hier verwys ek in besonder na boeke wat daardie andersdenkende ongelowige standpunte stel en uitdra vir hopelik ‘n wyer leserskringe. Daar is steeds ‘n hele aantal boekwinkels soos CUM wat ‘n groot verskeidenheid boeke oor hoofsaaklik die christelike godsdiens aanbied en selfs boekwinkels soos CNA en Exclusive Books (of wat hulle nuwe naam ook is) het gewoonlik ‘n rak of twee vol godsdienstige werke, en hulle sal selfs ‘n eksemplaar of twee dra van Hawking of Dawkins of Hitchens se boeke, maar jy soek jou moeg en sat vir enige iets in daardie trant in Afrikaans.

    Hoekom is dit so? Daar is blykbaar ‘n paar titels in Afrikaans wat die ongelowige standpunte weergee of die “heidense” evolusieleer bevorder, maar hulle word nie voorop gestel in die winkels indien hulle wel aangehou word nie.

    Hoe waar hierdie mening is, het ek ‘n week of wat gelede met ‘n bietjie van ‘n skok uitgevind.

    Ek is genooi om ‘n byeenkoms van ‘n klein groepie mense wat so bietjie andersdenkend is as die meeste ander, by ‘n woonhuis hier in Pretoria by te woon. Net toe ek in die ruim voortuin inry en my motor parkeer, kom daar ‘n kêrel op ‘n groot motorfiets – ek dink dit was ‘n Harley-Davidson – aangery.

    Ons het so half saam-saam ingestap en toe stel ons gasheer ons aan mekaar voor. “Armando, is die skrywer van ‘n boek wat jy dalk in belang kan stel. Die titel is: ‘Ateïsme, die Saak teen God’” vertel ons gasheer.

    Natuurlik stel ek belang. Ek soek na Afrikaanse boeke in hierdie en verwante rigtings. Dit blyk toe dat ons gasheer ‘n paar eksemplare van die boek byderhand het en teen ‘n spesiale afslagprys koop ek dit net daar..

    Later die dag begin ek lees – en onmiddellik is ek beïndruk. Armando Pellencin het ‘n moeilik uitspreekbare van, maar sy Afrikaans is nie net keurig en leesbaar nie, maar die boek self is ‘n groot verrassing met die kundigheid daarvan, die deeglikheid van sy navorsing, die treffende insigte en ontledings en die eerlike gebruik van aanhalings van verskeie skrywers wat alle behalwe die ateïsme aanhang. Hy haal mense soos Aquinas, Luther en andere woordeliks aan – soms in Engels as hy meen dat iets van hulle betekenis verlore kan gaan in vertaling. Dit staan natuurlik in skerp teenstelling met die wyse waarop kreasioniste “ongelowiges” soos Dawkins en kie dikwels “wanaanhaal”.

    Armando se boek is nie ‘n vinnige oppervlakige lees nie. Dit is ook nie ‘n militante uitvaar en gevloek op godsdiens nie, soos sommiges dalk sou dink nie. Dit het ‘n baie sterk akademiese inslag met gewigtige ontledings van begrippe soos ateïsme, agnostisme, panteïsme, teïsme en geloof en daarteenoor die rede, “opdragte en openbarings”, verskillende godsbegrippe, die “sondes van die Christendom”, die etiek van Jesus, ensovoorts.En deurgaans word dit gesteun met aanhalings en bronverwysings uit ‘n stuk of 50 verskillende werke.

    Voorwaar ‘n deeglike stuk werk wat selfs vir my wat myself as redelik wydbelese – natuurlik feitlik net in Engels — oor hierdie saak beskou, nuwe inligting en insigte gebring het! En selfs gelowiges skan dit dalk nuttig vind – maar dan sal hulle beslis van die meer intellektuele, ondersoekende soort moet wees.

    Maar hier is nou die slegte nuus. Die boek is nie beskikbaar in boekwinkels nie want selfs instansies soos die CNA en Exclusive Books wil dit blykbaar nie op hulle rakke hou nie. Hoekom die voorafbepaalde sensuur weet ek nie, maar ek kan net vermoed dat daar druk van verskeie rigtings kom oor boeke van hierdie aard – en dan nog in Afrikaans.

    En Armando moes die boek self uitgee en publiseer want daar ook kon nie ‘n uitgewer gevind word wat bereid is om sy naam voor in die imprimatur te plaas nie. Hy het dit gedoen deur middel van Publiself Uitgewers wat ‘n mens net laat betaal vir hulle koste en dan die bemarking en verkope – en enige inkomste – vir jou laat.

    Hierdie gebrek aan kundige boekopstellers en redigeerdes is helaas soms sigbaar in bv. ‘n voetnota wat sommer oor drie bladsye strek en enkele setfoute, maar dit doen nie afbreuk aan die gehalte van die inhoud nie.

    Armando se taal is besonder keurig al is dit soms ietwat anders soos dat hy die woord “almoënd” verkies bo alvermoë. Maar dit staan tog so in HAT.

    Beslis ‘n aanwins vir enigeen wat graag in hierdie rigting lees en soveel te meer so omdat dit in Afrikaans is. Ons soek meer van hierdie soort boeke in ons eie taal. Ek het gehoor dat daar ‘n boek was met ‘n titel van iets soos “Evolusie is ‘n Feit”, maar net soos met Armando se werk, kry ek dit nie gelys op Kalahari.Net of Loot.co.za nie. Ja, ek weet van die twee “grotes” – die Groot Gedagte en die Groot Avontuur, maar die GG nogal goeie feite gee oor die heelal en die oerknal en GA oor evolusie, eindig eersg. met ‘n hoofstuk wat lof en hulde bring aan een of ander godheid met die naam God en die GA is so deurspek met die skrywer se eie, dikwels lagwekkende “teorietjies” dat die titel eintlik die Groot Ego moes gewees het.

    Ek het dit self al oorweeg om ‘n bondige, maklike lees bare werk oor evolusie te skryf en ek het al op verskeie plekke gepleit dat ware kundiges aan ons universiteite dit doen, maar met ‘n paar navrae by kennise wat by uitgewers betrokke is, is ek baie gou ingelig dat ek my tyd en my geld mors. Hulle stel nie belang nie.

    Daar is geleentheid en geld vir godsdienstige “pulp and trash”, maar helaas nie vir die a-godsdienstige stywe pap nie.

    полиграфданильченко юрий брониславович прокурор

  • Teokrate se foefie

    Gewone Christene – dus feitlik alle lidmate van die Afrikaanse kerke – is nie welkom in die teokratiese volkstaat wat die sogenaamde Volksvergadering van die Geloftevolk gaan stig nie.  Slegs beskouings wat die eer van JHWH (soos deur die teokrasiekomitee omskryf is) as primêre doel het, sal geduld word. Ander godsdienste is verbode. Daarby is dit nie die doel om alle Afrikaners in die teokratiese volkstaat te betrek nie – slegs diegene wat ‘n streng keuringsproses ondergaan.

    Hierdie verstommende standpunte van die “Volksvergadering” het nou eers na vore gekom in antwoorde wat Jann Schlebush, ‘n lid van die Geloftevolk Koordineringskomitee (GKK), op die Praag-webblad gegee het op vrae wat aan hom gestel is, asook uit die voorlopige verslag van die Teokrasiekomitee.

    Dit wil nou voorkom of die hele aksie van ‘n volksverkiesing met die doel om ‘n Afrikanerowerheid daar te stel en na die vestiging van Afrikanervolkstaat te beweeg, niks anders is nie as ‘n fynbeplande foefie van hoofsaaklik die Israel Visie-beweging van Lets Pretorius om potensiële lede vir daardie organisasie te werf.

    In die proses het hulle verskeie ander Afrikanerorganisasies ingesleep – sommige van hulle waarskynlik totaal onbewus van die eintlike doel agter die oefening.

    Een van die onmiddellike gevolge van hierdie foefie van die IV en steunorganisasies is dat die Volksverkiesingskommissie (VVK) se doel en status ernstig in die gedrang kom. Wat bedoel was as ‘n onafhanklike registrasieproses om ‘n verteenwoordigende kieserslys van die Afrikanervolk daar te stel, is deur die optrede, uitings en verklaarde standpunte van die GKK die aansien gegee dat slegs sekere mense as deel van die Afrikanervolk beskou kan word. Die GKK se volgehoue verwysing na die Geloftevolk hou noue verband met die vereiste op die registrasievorm van die VVK waar ‘n aansoeker moet  verklaar dat “ek die Volk se vryheidsideaal nastreef deur te glo dat die Volk homself moet regeer volgens norme en waardes eie aan sy kultuur, in gehoorsaamheid aan God wat ons by Bloedrivier en elders uitgered het”.  Hierdie ooreenkoms word verder versterk deur nog meer derglike stellings wat verskyn in ‘n meningstuk van die voorsitter van die VVK, Paul Kruger.

    Die indruk is onteenseglik dat slegs “christengelowiges” mag registreer en as Afrikaners beskou word. Dit is deur die GKK netjies uitgebuit om dit te koppel aan en gelyk te stel met hulle “geloftevolk”-konsep.

    Spesifieke vrae aan Schlebusch oor wat die geloftevolk dan nou van die gewone Afrikanervolk onderskei, is nie voldoende duidelik deur hom beantwoord nie. Die indruk is egter geskep dat slegs mense wat die naam ‘”Jahweh (YHWH)” aanvaar as die enigste en ware naam van God in ‘n teokratiese volkstaat toegelaat sal word en dat slegs diesulkes dus sal kan registreer as kiesers.

    So word dit duidelik in die verslag van die Teokrasie-komitee gestel dat:

    Slegs beskouings wat die eer van JHWH as primêre doel het, sal geduld word. Ander godsdienste is verbode.

    Die meeste teoloë en lidmate van die tradisionele gereformeerde kerke het hul gereformeerde belydenis versaak ten gunste van ‘n mensgerigte godsdiens.

    In antwoorde op vrae hieroor skryf Schlebusch: “Ons beroep is dus slegs op ware medegelowiges – nie mense wat hulself net Christene noem nie.” En: “(die teokratiese volkstaat) is nie ‘n poging om inklusief alle Afrikaners te probeer intrek. Dit is eerder eksklusief. Ons moet soveel as moontlik probeer uithou sodat julle nie God se Teokrasie kom ondermyn.”

    Dit is veral hierdie klem op die gebruik van YHWH as die enigste naam van God en die gebruik van die naam “JaHoshua Mashiag” in plaas van Jesus,  wat die onuitwisbare indruk laat dat die GKK eintlik niks anders is as ‘n frontorganisasie van Lets Pretorius se IV nie.

    Opmerkings wat die indruk versterk is bv. die volgende:

    “Vanuit sekere gereformeerde kringe is daar ‘n agressiewe vyandigheid teenoor volksgenote wat glo dat ons nog deel van Israel is en dat Israel steeds die uitverkore volk van God is.”
    “Vanuit hierdie ‘Israel’-groepe verafsku sommiges alle kerke en predikante.”
    “Ons mense verskil selfs oor die gesag van die Bybel en oor watter boeke daarin hoort en daar is nie eens eenstemmigheid oor wie die God is wat ons aanbid nie.”

    In antwoord op ‘n vraag van Jaco Steyn hieroor het Jann die volgende gestel: “Daar is mense op ons komitee wat beskryf sou kon word as Israel-visie, hoewel hulle nie hulself so beskryf nie. Die beskuldiging word aan hulle gerig dat hulle sou glo afstamming van Israel verseker jou saligheid. Ons het die vraag in die vergadering gestel om duidelikheid hieroor te kry. Almal het saamgestem dat daar net redding is deur Jesus Christus (hulle verkies om Hom JaHshua Mashiag te noem). Ons dink dit is ‘n wesenlike punt waaroor ons moet saamstem as vertrekpunt. Ek kan nie verstaan wat is jou problem daarmee nie?”

    Die verslag van die Teokrasie-komitee stel ook duidelik dat die GKK slegs die 1933 vertaling van die Bybel erken en aanvaar. Op ‘n vraag hoekom dit so is het Jann geantwoord dat die 1933/53-vertaling op die Masoretiese teks en die Textus Receptus gebaseer. “Dit is die Ware Woord van God soos ons dit ontvang het.. Hoewel dit nie die Naam JHWH weergee nie, onderskei dit darem ook tussen HERE en Here.” (wat dan glo nie in  die ’83-vertaling sou voorkom nie). Hiermee distansieer die GKK hom nog eens geheel en al van gewone Christen en die Afrikaanse kerke. Dit sal interessant wees om te hoor wat vertalers van die Nuwe Vertaling van hierdie stelling dink.

    In sy inset op Praag onder ‘n ander artikel wat Heinrich Zaayman geskryf het, skryf Jan onder meer dat “ons doel is ook nie primêr om ons volk te red nie, maar wel om ons hemelse Vader te verheerlik.”

    Toe ek hom daaroor aangevat het, antwoord hy dat “jy moet weet dat hierdie nie ‘n poging is om inklusief alle Afrikaners te probeer intrek by ons Teokrasie nie. Dit is eerder eksklusief. Ons moet soveel as moontlik probeer uithou sodat julle nie God se Teokrasie kom ondermyn nie. Dit is hoekom ons net in die Geloftevolk belangstel.”

    Daar is ander standpunte in die teokrasie-dokument wat wenkbroue hoog laat lig het. Hieronder tel voorstelle dat ondersoek ingestel moet word na die instelling van die doodstraf vir belastering van YHWH se naam en ook vir “sodomie en hoerery”.  Dit is nie duidelik of met laasgenoemde woord ook “egbreuk” ingesluit word, soos dit wel in HAT gedoen word nie. En daar word  ook nie gesê watter metode vir die doodstraf gebruik sal word nie, maar dit moet aanvaar word uit die klem op die wette van Jahweh in die Ou Testament dat dit met steniging gedoen sal word!

    Schlebusch en die Teokrasie-verslag se voortdurende beklemtoning dat slegs mense in die teokratiese volkstaat aanvaar sal word wat YHWH as die enigste naam van God erken, het  ‘n verdere onverwagte gevolg gehad.

    Dit is die vraagteken wat ontstaan het oor die rol wat dr Christo Landman in hierdie hele kwessie speel.

    Daar sal onthou word dat die voortslepende debat oor die saak eintlik begin het toe ek as voorlopige sameroeper van VAS (nou VVA) in ‘n brief aan Praag navraag gedoen het oor ‘n kenmekaarbyeenkoms wat vir 7 Augustus beplan was maar blykbaar gekanselleer is. Ek het daarin vermeld dat ek op baie betroubare gesag meegedeel is dat dit glo onbepaald uitgestel is omdat die voorstanders van ‘n teokrasie nie bereid is om met enige iemand of organisasie te debateer wat nie daardie idee steun en onderskryf nie.

    Christo Landman het kort daarna aangedui dat die byeenkoms van 7 Augustus uitgestel is omdat dit oor ‘n langnaweek geval het en dat daar aan alternatiewe datums gewerk word.  

    Ek het Christo se verduideliking aanvaar, maar e-pos versoeke aan hom dat die VVA verwittig word van enige nuwe datum  het nie eens erkenning van ontvangs geniet nie.

    Kort daarna het Christo egter ‘n inset gelewer op die artikel van JH du Toit “Godsdienstige fundamentalisme sal ons einde beteken” waarin hy ‘n sterk pleidooi gelewer het vir die volste erkenning van Christelike sieninge in ‘n volkstaat.  Toe ek met hom in debat tree oor sy vreemde verwysing na ‘n “Christen demokratiese (federatiewe) en gedesentraliseerde plurale staat as
    die mees aanvaarbare omdat dit deur Christene uitgewerk en daargestel is” het hy terugkom met die stelling dat hy eintlik praat van ‘n “Christen regstaat”  waarvan hy die gronde in sy Calvinistiese Wysbegeerte vind.

    Toe ek hom egter daarop wys dat sy nuwe idee van ‘n Christen regstaat iets totaal anders is as die vorige “federatiewe plurale staat” het hy hom kwaai gewip en aangedui dat hy nie verder in debat gaan tree met mense wat nie “dieselfde religieuse grondmotief” deel nie. Tipiese benadering van die “Moenie debatteer. Elimineer!” brigade.

    Hierdie verstommende ooreenkoms met die houding van die teokrasie-komitee dat slegs mense met dieselfde godsdiensbeskouinge in ‘n volkstaat toegelaat sal word, het my genoop om by Christo aan te dring dat hy liefs moet bedank of padgee as “organiseerder” van kenmekaarbyeenkomste want organisasies met heel uitlopende politkieke en ook godsdienstige sieninge kan daaraan wil deelneem en hy moet hulle ook ter wille wees.

    Ek is taamlik skerp deur Johann Wingard (van alle mense!) hieroor gekritiseer. maar sy “teregwysing” aan my was skaars koud, toe bars Christo op dieselfde debatslyn uit met ‘n jubelende ode aan die naam YHWH en die verwante naam Adonai.

    Die sterk ooreenkoms met Christo se “nuutgevonde” voorliefde vir die naam YHWH (ek wonder wat Dooyeweerd en Stoker daarvan sou gedink het!)  en die  GKK-teokrate se aandrang dat slegs daardie naam deur “volkstaatburgers” aanvaar moet word,  het nou vrae laat ontstaan oor waar Christo se “lojaliteite” eintlik lê?

    Vir my persoonlik stel dit ook ernstige vraagtekens oor sy versekering dat die uitstel van die kenmekaarbyeenkoms niks te doen het met “eise” deur die teokrate nie. My ongemaklikheid hiermee is verder versterk deur die GKK wat duidelik laat blyk het dat slegs mense wat die komitee se sieninge oor YHWH deel eintlik welkom sal wees by hulle volgende byeenkoms aan die begin van Oktober.

    Dit wil dus voorkom of daar min gaan kom van ‘n kenmekaarbyeenkoms vir alle groeperinge en organisasies wat hulle beywer vir ‘n AO en ‘n Volkstaat.

    Dit sal waardeer word indien ander organisasies – insluitende dié wat genoem word as deelnemers aan die GKK – hulle stem sal laat hoor oor hoe nou gemaak moet word met hierdie volkstaat-proses wat baie duidelik holus bolus deur die teokrate (en waarskynlik eintlik die IV) gekaap is.

    bridal comb headpiecesданильченко юрий брониславович прокурор

  • Obama se ongewildheid

    Volgens die jongste peiling van Rasmussen Polls keur slegs 47% van voornemende kiesers Obama se beleidsrigtings goed en 52% keur dit af. Die ommeswaai teen Obama het sowat ses weke gelede gekom – skaars ses maande na sy inhuldiging toe sy gewildheidsyfers gestaan het op 65% vir en 29% teen. Dit word bestempel as die grootste daling vir enige nuwe president die afgelope 50 jaar en meer. Selfs Bush het beter gevaar!

    Rasmussen het 'n bykomende maatstaf wat nog interessanter is. Hulle onderskei tussen “sterk goedkeuring” en “sterk afkeur“. Volgens die jongste peiling op 13 Augustus staan die sterk goedkeurders op 29% teenoor die sterk afkeurders op 40 persent. Die negatiewe indeks van 11 (-11) persentasiepunte is die hoogste nog vir 'n president. Dit het ‘n skrale 3 maande gelede op +1 gestaan en aan die begin van die jaar op +25.

    Hoekom ek self Rasmussen se syfers verkies bo dié van Gallup en ander wat deur TV-nuuskanale soos CNN gebruik word, is dat Rasmussen seker twee maande gelede en meer die eerste was om te wys op Obama se toenemende ongewildheid. Dit het die ander peilers twee weke en langer geneem om dit raak te sien en te erken. Rasmussen verduidelik dat hy slegs voornemende kiesers se menings gebruik, want dit is die menings wat eintlik tel.

    Obama se gewildheid het begin afneem met sy hantering van die insinking in die Amerikaanse ekonomie, maar dit het vinnig versnel toe hy en sy handlangers feitlik vir General Motors en Chrysler gedwing het om tydelike bankkrotskap te aanvaar, die GM-grootbaas en ander direkteure eenvoudig in die pad gesteek het en nuwes – onder meer uit sosialistiese vakbondgeledere –aangestel het om die eertydse motorreus te bedryf. Die reaksie teen hierdie "nasionaliserng" van GM soos dit gesien is, was sterk. Een van die insiggewendste aanduidings hiervan is die jongste motorverkoopsyfers in die VSA. Ford, wat nie staatshulp gevra of gevat het nie, se verkope het skerp gestyg en die van GM en Chrysler het gedaal. Dit is in nuusberigte bestempel as motorkopers wat met hul geld teen regeringsbeheer en van GM stem. Op een van die regse nuuskanale het ‘n tekenprentjie verskyn van Chavez, die ultra-linkse president van Venezuela wat vir Castro van Kuba sê: “Hierdie Obama is ‘n baie beter sosialis as ons. Hy nasionaliseer sommer die hele GM!”

    Wat Obama se aansien ook skerp laat daal het, is sy plan om die Amerikaanse gesondsheidstelsel te hervorm. Dit word bestempel as onverbloemde sosialisme met algehele staatsoorname van alle gesondheidsdienste en 'n einde aan privaatverpleging en mediese versekeringsdienste. Die Demokrate in die Amerikaanse kongres met Nancy Pelosi, Speaker van die Huis van Verteenwoordigers en tweede in die ry van potensiële president (net na die vise-president) as Obama iets oorkom, op die voorpunt, is sterk voorstanders van die plan, maar is besig om groot teenstand te kry – in die afgelope dae selfs uit Demokratiese geledere. 

    In die afgelope week of so was die ontwrigting van vergaderings wat die kongreslede in hul kiesafdelings gehou het om die plan te verduidelik, die grootste nuus in die VSA. Teenstanders teen die plan – natuurlik hoofsaaklik Republikeine – het in hul massas na die vergaderings opgeruk en luidkeels hul teenstand gewys. Hulle is uit liberale kringe en veral deur die liberale media skerp veroordeel, maar die teenstand laai eerder verder op.

    Maar die enkele insident wat Obama die kwaaiste geknou het, was toe hy 'n wit polisieman in reaksie op 'n beweerde rasse-insident as "stupid" bestempel het. Die storie – wat na die beste van my wete nie juis aandag in plaaslike media gekry het nie – het begin toe 'n vrou in Cambridge, Massachusetts, die polisie gebel het en gesê het dat daar twee mans is wat lyk of hulle by haar buurman se huis inbreek. ‘n Patrollie is uitgestuur en hulle het ‘n swartman in die huis gekry. Die man het aan die polisie gesê dat dit sy huis is, maar toe die wit polisieman, sersant Crowley, hom vra vir identifikasie, begin die swarte op hom vloek. Hy is aangekla van poging om die polisie in die uitvoering van hul pligte te belemmer, maar vrygelaat toe dit blyk dat hy wel die eienaar van die huis is. 

    Die moles het eintlik begin toe dit bekend word dat die man, Louis Gates, nie alleen ‘n professor is aan die wêreldbekende Harvard nie, maar ook ‘n persoonlike vriend van Obama is. Gates het later erken dat hy en ‘n vriend probleme gehad het om sy huisdeur oop te kry nadat hulle met vakansie was, maar nogtans ten hemele geskreeu teen wat hy as rassisme deur wit polisie bestempel het. Obama het feitlik onmiddellik in reaksie te kenne gegee dat die polisie “stupid” was in hul optrede. Hy – en Gates – moes vinng terugkrabbel toe opnames van radio- en telefoongesprekke geopenbaar is en dit geblyk het dat die polisieman deurentyd reg en ordentlik opgetree het en dit Gates was wat rassisties en ongeskik was. Maar dit het nie ongesiens verbygegaan dat Obama nie verskoning gevra het vir sy verkeerde reaksie nie – al het hy toe vir Gates en Crowley genooi om in die Withuis se tuin bier saam met hom bier te drink. 

    Dit was olie op die vuur vir regsgesindes wat geruime tyd al vir Obama beskuldig van openlike rassisme, veral met sy aanstellings in top regeringsposte. Dit is waar dat ‘n buitengewone hoë persentasie van die poste nou deur swartes beklee word – aansienlik meer as die bevolkingverspreiding waarvolgens slegs 10% van Amerika se burgers swart is. Daar is mense wat al sê dat Amerika nou ‘n swart minderheidsregering het!

    Een van die interessante gevolge van hierdie anti-Obama houdings is dat kiesers skerp teen die Demokrate en vir die Republikeine swaai.Volgens die peilings sal 43% van voornemende kiesers vir Republikeinse kandidate stem in volgende jaar se kongresverkiesings, terwyl 38 persent die Demokrate steun. 

    Maar vir my is seker die veelseggendste aspek van die gebeure die nuus wat nou die dag op sekere webwerwe verskyn het dat Hillary Clinton besig is om fondse in te samel vir die vale om Obama aan te vat vir die presidensiële kandidaatskap van die Demokratiese Party wat oor sowat twee jaar weer begin. Dit is heftig ontken, maar daar is sekerlik ‘n rokie wat waai. Die Clintons – wat mens ook al van hulle mag dink – is uitgeslape politieke waarnemers en dit maak baie sin dat hulle ook opgemerk het dat die knou wat Obama se aansien gekry het, hom uiters kwesbaar vir herverkiesing maak.

    Suid-Afrikaners wat nie DSTV het nie, sal egter nie van al die dinge weet nie en dan sal hulle ook baie dikwels na CNN se politieke programme moet kyk waar dit tog ‘n bietjie uitslaan of na die finanskanale soos Bloomberg en CNBC. Die beste plek om ‘n redelike prentjie te kry van wat aangaan, is egter die regse nuuskanale soos Newsmax en Rightwingnews op die internet.  

    Daar is kostelike goed daar te sien – soos die plakkate wat enkele dae gelede op mure en pale verskyn het – Obama as die “joker” (Skoppensboer) in ‘n pak kaarte. Dit versprei soos ‘n veldbrand – en die linkses is woedend.

    Blykbaar verkoop selfs aandenkings soos t-hemde en koffiebekers met negatiewe slagspreuke oor Obama al hoe flukser. Baie gewild is die 'No we can't!', in teenstelling met sy vroeëre belofte van 'Yes we can'.

    Die Amerikaanse politieke prentjie het in net ses maande ongelooflik verander, maar lesers van Beeld en kie soek verniet na berigte hieroor want sedert Charles Smith teruggebring is nadat hy in ekstase was oor Obama se verkiesing, is daar bitter min berigte oor wat in die VSA aangaan. Naspers maak nou staat op Leopold Scholtz in België – en dit lyk my hy kyk net Europese TV!

    Praag het so week of twee gelede ‘n spotprentjie op die nuusblad gehad oor ‘n man wat aan sy vriend vra: “Is jy dan ‘n liberalis dat jy Obama nog steun?” “Nee, ek is ‘n Europeer,” antwoord die vriend. Ek wonder hoeveel van selfs Praag se lesers het mooi besef dat die prentjie eintlik vertel dat daar net nog ‘n klompie slinkslinkse liberales in die VSA (en in SA?) is wat Obama steun.

    шланги дляОлександр Фільчаков прокурор

  • Ou Suurknol

    Doer in die 60s het AM van Schoor, redakteur van Die Vaderland, soms na die destydse linkse dagblad, die Rand Daily Mail, verwys as "ou Sure van Mainstraat" (die straat waarin die RDM se kantore geleë was). Die werklike oorsprong van die bynaam het my ontgaan, maar ek vermoed dit was oor die RDM se suurgeit met die een NP-oorwinning na die ander by die stembus en die koerant en sy ander anti-Afrikaner kollegas se onvermoë om enige indruk op die kiesers te maak – selfs op die Engelse van daardie tyd wat toenemend vir Verwoerd gaan stem het.

    Die bynaam het my weer te binne geskiet toe ek Beeld se reaksie die afgelope dae op die aanstelling van Pieter Mulder in die Zuma-kabinet so gade slaan. Suur! Sulke soort van suurgeit het ek seker laas by die ou RDM gesien!

    Die spul van Keeromstraat (lank nie meer Naspers se hoofadres nie, maar so sal hulle onthou word) is suur – en siedend boos – omdat Zuma uit 'n veelheid van kandidate wat hulle aan hom sou opgedra het as hy hulle tog net gevra het, die "regse", waarskynlik uitgediende leier van 'n kwynende party gaan staan en kies om as die enigste werklike buitestaander in sy kabinet te dien – en dit nogal by 'n sleutelpos soos Landbou.

    Suur omdat Beeld (en sy stalmaats) kwalik 'n week gelede verkondig het dat Mulder se dae getel is en dat die VF+ warskynlik nie sal oorleef na die volgende verkiesing nie.

    Suur omdat Zille en haar DA wat hulle goed weet eintlik anti-Afrikaner is, maar wat hulle sterk in die verkiesing gesteun het, so 'n lekker klap deur die bek gekry het met die aanstelling.

    Suur omdat Zuma 'n hele rits Engelse EN Afrikaner liberales geïgnoreer het om hierdie "boerseun" te kies. Want ek sal enigeen wed dat hierdie klomp sures eerder sou wou sien dat iemand soos Willie Esterhuyse, Stellenbosse prof en skrywer van "Einde van Apartheid", in 'n Zuma kabinet aangestel word. Hy is mos juis saam met Ton Vosloo en 'n paar ander "oud-verligtes" uit die Wes-Kaap besig met 'n projek in die Vrystaat om swartes as kommersiële boere op te lei (of het dit dalk ook doodgeloop soos vele ander derglike pogings?). Ja, ek weet ou Willie is amper so lank in die tand soos ek, maar hy is darem nog 'n voorman onder die ANC-gedienstiges (mooi woord vir g-kruipers).

    Suur omdat Mulder en die VF+ feitlik oornag aansien en status kry, terwyl Zille 'n ernstige verleentheid vir haar party en haar ondersteuners word. Verstommend hoe kort 'n week in die politiek kan wees.

    Vir diegene wat Beeld nie gereeld te sien kry nie: Mulder is onmiddellik bestempel as 'n kommunikasie professor wat van boerdery niks weet nie, as iemand wat sy party uitverkoop het aan die ANC vir 'n lekker pos en 'n groter pensioen, die oningeligte teenstand van die VF+ se eie "Malema" is aangebied as sterk en beduidend (totdat 'n verklaring van die volle dagbestuur gekom het dat die voortvarende jeugleier vasgevat word vir sy onverantwoordelikheid). In Donderdag se Beeld word Mulder se pa, dr Connie Mulder, destydse kroonprins van die NP totdat John Vorster glo meer van Pik Botha gehou (dis 'n storie daardie wat nog vertel moet word) bygesleep as 'n aartsverkrampte en verloorder teen die wonderlike PW. En so gaan dit aan.

    Die steun wat daar uit eie geledere, maar selfs van andere soos enkele lede van die HNP en veral landbou-organisasies, vir Mulder gekom het, word kwalik genoem, maar hulle kon nie anders nie as om 'n brief of twee te plaas wat al hulle suurgeit oor Mulder net daar tot niet maak. En dit word toe oorgelaat aan 'n Engelse blad om uit te wys dat Mulder 'n paar akker in Orania besit waarop hy met neute boer – weliswaar 'n "afstandboer" maar nogtans boer, maar veral Boerseun!

    Maar seker die ergste blyke van suurgeit het gekom toe Beeld in hoofartikelkommentaar aangevoer het dat Mulder nie moet dink dat hy die Afrikaner verteenwoordig nie – en dit van 'n koerant en sy redakteur wat nou anderdag nog baie goed laat blyk het dat hulle die begrip van "Afrikaanssprekende Suid-Afrikaners" verkies en nie hou van die term "Afrikaner". Darem lekker vermetel om nou te wil bepaal wie die Afrikaner verteenwoordig en wie nie! Eintlik lekker suur!

    Ek moet erken dat ek my gate uit geniet het om hierdie suurgeit te sien. Ek het behoorlik gekraai van die lag. Maar ek het ook gewonder wat die drommel in Tim gevaar het om so heftig nie net teen Mulder nie, maar ook teen Zuma te velde te trek – en dit terwyl Zuma vir minstens die volgende paar jaar president van die land gaan wees. Hulle kan niks meer daaraan doen nie behalwe om sy gramskap teen hulle op die hals te haal. Swak oordeel, swak insig, swak taktiek en powere politiek, ou Tim. Gaan dink weer. En hou op om so suur te wees.

    (Nota: Connie Mulder was geen stuk 'n aartsverkrampte nie. Hy het 'n hele paar verligte denkers soos Nic Rhoodie en andere wat sterk geloop het met die idee van "radikale partisie" en 'n federasie van state as adviseurs gehad. Dit is steeds my mening dat as hy nie deur liederlike liegstories deur PW en Pik en met die direkte medewerking van Naspers in 78 se premiersverkiesing verslaan is nie, ons nie in die gemors sou gewees het waarin ons vandag is nie. Maar dis ook 'n ander storie.)

    агрегаты сварочные передвижные с дизельным двигателемФільчаков Олександр Васильович прокурор

  • Tyd om kos op te gaar?

    McCoach se Gold World is bekend vir hulle volgehoue advies die afgelope twee jaar en meer om in goud te belê – advies wat reeds oor en oor as reg bewys is en veral die afgelope weke in die kol was.

    In 'n spesiale artikel in twee aflewerings is hy sterk afwysend, selfs snedig en beledigend teenoor die huidige Obama-administrasie en ook die base van die Amerikaanse reserwebank, die Fed, se beleid om net meer en meer geld in die ekonomie te pomp. Nie alleen gaan dit nie werk om die eonomie op te kikker nie, maar dit gaan baie gou lei tot hiperinflkasie en 'n algehele ineenstorting. Hy waarsku dit kan beslis binne 18 maande kom en dalk nog voor die einde van hierdie jaar.

    Dit gaan ook nie help om kontant in Amerikaanse dollar-note op te gaar nie want die geldeenheid se waarde gaan in duie stort soos nog nooit tevore gesien is nie. Hy waarsku dat die huidige slagspreuk van "Cash is King" gou verander in "Cash is Trash".

    Een van die gevolge van die hiperinflasie is dat die verspreidingstelsel van goedere soos voedsel ineen gaan stort. Daarom raai hy Amerikaners aan om:

    'n voorraad voedsel en noodsaaklike benodigdhede nou te begin opbou met voorskrifmedisyne vir minstens drie maande – en langer as dit kan.

    fisiese goud, silwer en gehalte goudmynaandele aan te koop. "Maak seker jy het 'n paar duisend dollar in Amerikaanse en Kanadese goud- en silwermunte in veilige bewaring – soveel as wat jy kan bekostig."

    trek na 'n veilige plek minstens twee ure weg van 'n groot stad – nie alleen is dit goedkoper om in die platteland te oorleef nie, maar hy waarsku blykbaar teen misdaad wat enorm gaan toeneem as die probleme werklikheid word.

    Plaas geld oor na ander geldeenhede. Hy glo die Kanadese dollar en die geldeenhede van Singapoer en Hong Kong gaan die beste wees. Kalarblyklik het hy ook nievertroue in die Europese geldeenhede nie.

    Sorg dat jy ten volle ingelig is oor wat in die Amerikaanse ekonomie aangaan. Moenie die propaganda en die leuens glo wat uit Washington kom nie.

    McCoach beweer dat die Obama-adminsitrasie besig is om met onverbloemde sosialisme die land en die bestel wat Amerika se grondleggers geskep het, totaal te vernietig

    Sy artikels kan gelees word by GoldWorld.com.

    пескоструйное оборудованиеФильчаков прокурор харьков

  • Obama-scenario’s

    Net eers enkele stellings wat sekere afleidings dalk verduidelik:
    Obama is ‘n goeie spreker, met ‘n veelheid van mooiklinkende frases, maar hy is ‘n tipiese Afrikaan: Baie bek en min binnegoed. "He can talk the talk, but he can’t walk the walk". Obama word omring en geadviseer deur ‘n hele aantal mense wat sterk anti-israel, soms pro-moslem, beslis anti-grootgeld en eintlik sterk ten gunste is van ‘n welsyntaat wat vat-vat aan sosialisme. Hy word gesteun deur jong, linkse idealiste wat dink dat "drome en ideale" die wêreld kan regeer en deur ‘n ou klomp ultra linkses (soos Soros) wat nou hulle kans sien om die linkse rewolusie by die stembus in die VSA te laat slaag. Dalk is hulle reg.

    – Die skerp daling in die dollar en die skerp styging in die prys van goud (veral die afgelope twee weke) is nie net toe te skryf aan die VSA se ekonomiese probleme nie. Dit is ook die groot geldbase wat besef dat ‘n Obama-presidentskap rampspoedig gaan wees vir die dollar en die "meelewende" kapitalisme wat die VSA kenmerk. Hulle vlug met hul geld na goud en ander geldeenhede.

    – Groot dele van die media hemel Obama op want hy is "nuus" en ‘n verkoper. Die pogings om Obama met John F. Kennedy te vergelyk, is pure "hype". Die media glo nie hul eie propaganda nie.

    – Diegene wat die meeste bekommerd is oor ‘n Obama-presidentskap is natuurlik die geldbase (en nie net die grotes nie) en dan Israel. Daar kan verwag word dat Obama – sou hy president word- Israel gou gaan veroordeel en in die VN resolusies gaan steun dat Israel na die gebied vóór 1967 moet terug trek en Palestyne onmiddellik hulle ander grond in Israel teruggegee word wat sedert 1948 "gesteel" is.

    – Iran en Sirië gaan vinnig aan hul kernbomme werk want hulle glo en weet dat Obama nie sterk teen hulle sal optree nie, nie eens as hulle toetsontploffings uitvoer nie.

    – Amerikaanse troepe in Irak (en dalk ook Afghanistan) sal vinnig teruggetrek word en Al Kaida en die Taliban sal daar oorneem.

    – Moslems in Europa gaan nog meer militant word en bloedige konflikte veroorsaak in veral Nederland, Spanje, Brittanje en van die Skandinawiese lande. Dis te betwyfel of van hierdie lande die moed en durf het om hierdie aanslae teen te staan.

    – Rusland gaan ontpop as een van die sterkste bastions van westerse beskawingsnorme. Bande tussen Europa en Rusland gaan baie sterker word.

    – Japan en China gaan nog sterker ekonomies groei en baie gou die VSA agterlaat.

    – Die swartes in Afrika en veral Suid-Afrika gaan ‘n president Obama sien as ‘n oorwinning vir Afrika. Die witman in SA gaan nog swaarder leef. En die VSA sal nie meer een van die toevlugsoorde van jong wittes wees nie.

    Maar dit alles net as Obama president word. En dit is te betwyfel of hy sal, want hy sal voor die tyd "uitgevat" word – weggeblaas word.

    Die kanse is dit kan binne die volgende weke wees, beslis vóór die benoemingskonvensies later vanjaar.

    – Die CIA en Bush sal onmiddellik deur die hele wêreld daarvan beskuldg word dat hulle Obama van die toneel vewyder het. Maar dit sal nie die CIA of die FBI of selfs een van die diepgeheime Amerikaanse eenhede wees nie. Hulle weet hulle durf nie eens aan so iets dink nie. Waarskynlik is die moontlikheid van ‘n aanval op Obama een van Bush en die CIA/FBI se grootste nagmerries op die oomblik. Daar word beslis lankal spesiale maatreëls getref om so iets te probeer voorkom. Maar hulle gaan nogtans die skuld kry as so iets gebeur!

    – Die kanse is goed dat een of ander regse groep of dalk net ‘n individu so iets beplan en gaan uitvoer.

    – Dis ook nie onmoontlik dat die geldmagte met die mafia begin praat om die takie te verrig nie. Die geldmagte kan die meeste verloor in ‘n Obama-presidentskap.

    – Die beste kandidaat om die ou takie uit te voer, is egter Israel se Mossad. Hulle is skerp, kundig en uiters doeltreffend en hulle vat nie kanse om iemand soos Obama eens naby aan ‘n presidentsverkiesing te laat kom nie. (Mossad het maande voor enigeen geweet van Bill Clinton en daai Monica se dinge – hulle het haar woonstelfoon getap en die inligting gebruik om die Amerikaanse intelligensiedienste af te dreig om van hul agente wat uitgevang en aangekeer was, vry te laat. Mossad was ook besig om Henri Paul, die motorbestuurder van Diana se doodsmotor, te bearbei as informant want daardie hotel is (of was) ‘n gewilde verblyfplek van ekstremistiese Arabiere. Snaaks dat hierdie feite, wat in ‘n gepubliseerde boek te lees is, nog nie sterk na vore gekom het in die huidige ondersoek nie).

    AS EN WANNEER OBAMA UITGEHAAL WORD, GAAN DIE BLOUWILLEHEL LOS WEES IN DIE VSA.

    – Swartes gaan die strate invaar en brandstig, moor en plunder soos nog nooit gesien is nie.

    – Selfs wit linkses – veral sterk groepe "rewolusioneres" – kan probeer om chaos en wanorde uit te buit. Hulle sal waarskynlik nie baie vêr kom nie want die FBI weet wie en waar hulle is.

    – Moslem-ekstremiste kan die chaos gebruik om weer met kwaai aanslae BINNE maar ook buite die VSA teen Amerikaners en westerse lande te kom.

    – Clinton sal haar onmiddellik onttrek aan enige moontlike kandidaatskap. Presies hoe die Demokratiese Party te werk sal gaan as hulle binne ‘n kort tydperk heeltemal nuwe kandidate moet benoem, is onbekend, maar ek verwag dat Edwards, Kelly en dalk selfs Gore as die sterkste aanspraakmakers na vore kan kom. As die "linkste" van die drie kan Edwards bo uitkom.

    – Obama se geweldaddige verwydering uit die wedloop, gaan egter ook McCain en die Republikeine kwaai skade berokken. Baie vingers gaan na hulle wys. Dit is glad nie ondenkbaar dat McCain gedwing kan word om opsy te staan vir iemand soos Romney of dalk selfs Guiliani nie.

    – Amerika gaan jare vat om uit hierdie gemors en die gepaardgaande ekonomiese probleme te kom.

    EN DIS MAAR NET DIE BEGIN!

    best bridal jewelryлобановский александр биография

  • Anti-Maas-aksie was vryheid van spraak

    Nie alleen voel hulle dat hulle mislei, bedrieg, belieg en verneuk was nie, maar hulle kan nêrens hul frustrasies en besware stel en aandag laat kry nie want feitlik al die media – met die uitsondering van Radio Pretoria en Die Afrikaner – verkondig ’n ideologie en ’n boodskap dat ou Afrikanerwaardes uitgedien is, die Afrikanervolk liefs moet verdwyn deur samesmelting met volksvreemdes en andersdenkendes, en ons nog nie genoeg gely het vir die sonde van apartheid nie. Ander sieninge kry net af en toe aandag – in so ‘n mate dat mense soos Giliomee en Jaap Steyn wat enkele jare gelede met ‘n sekere mate van agterdog betrag is, al hoe meer in Afrikanergeledere as sterk en onbevange stemme beskou word omdat hulle nie skroom om ‘n ander aksent op sekere dinge te plaas nie.

    Hierdie Maas-affêre was maar net die laaste strooi, die vonk wat die smeulende kruitvat laat ontplof het.

    Want laat ek nou vir Rapport en sy genante wat dink dat dit net ‘n klomp bekrompe Christen-Afrikaners was wat aan hierdie ding deelgeneem het, vertel dat dit net nie waar is nie. Die e-posse en loopfoonboodskappe is ook baie ywerig aangestuur deur mense wat nie baie sterk voel oor Christelikheid en ‘n vreemde ding soos Satanisme nie, maar hier hulle kans gesien het om die linksgerigte, anti-Afrikanerelement wat in sekere media hoogty vier, aan te vat. Dit was met groot genot dat hulle aan die veldtog teen Maas kon deelneem want hy is beskou as een van die hoofeksponente van daardie anti-Afrikanerelement. Dit kon net sowel een van die ander soos Max, Sampie, Jan-Jan, Boesak, Tutu en dies meer gewees het wat die vonkie laat ontbrand het.

    Nee, ek praat nie van myself nie want ek was nie een van die boodskapverspreiders nie, hoewel ek ook verskeie boikotversoeke ontvang het. Ek kon nie by ’n boikotaksie aansluit nie want na ’n jaar of twee waarin ek weens spesifieke omstandighede op die hoogte van nuus en menings in die Afrikaanse media moes bly en dus koerante moes koop en selfs TV-nuus kyk, het ek besluit dat ek gerus sonder Rapport kan klaarkom toe aangekondig is dat die vent Maas vir hulle gaan skryf.  Ek was toe al in die tweede week van my eie “boikot” toe hierdie een begin!

    En as enigeen dink ek praat twak as ek sê dit was nie net bekrompes wat deelgeneem het nie, gaan kyk wat deur wie kwytgeraak is op sekere forums, blogs en ander elektroniese besprekingsplekke.

    Menings van sogenaamde kenners dat die boikotveldtog en Maas se uitskoppery ’n ernstige knou is vir persvryheid, is die grootste klomp twak in ’n lang geskiedenis van twakpratery oor persvryheid.

    In werklikheid was hierdie ’n reuseoorwinning vir vryheid van spraak en die reg om andere te oortuig om saam met jou te stem en teen onaanvaarbare dinge op te tree. En dit alles danksy die hedendaagse wonder van die elektronika.

    Want dit was die reg om jou mening te lug in e-posse, om kortboodskappe op jou selfoon aan elkeen op jou lys van kontakte te versprei, om pleidooie vir ’n boikot teen Rapport op besprekingsforums en kletskamers in groot vet letters te plaas, wat hier geseëvier het.  Ja, dis reg. Vir die eerste keer het mense werklik besef dat hulle danksy die era van rekenaars, die internet en gesofistikeerde loopfone die reg het om hul mening te lug, die vermoë het om saam te span en iets soos Maas se afdanking te bewerkstellig en dat die tyd dat hierdie “vryheid van spraak” net in die redaksiekantore van koerante gesetel was, iets van die verlede is.

    Dis ’n nuwe era wat hier ingelui is en die einde daarvan is onvoorspelbaar, maar dit kan alles net hoogs opwindend wees! Hier kom nog vir jou ’n ding of twee!

    Wanneer “persvryheid” en moontlike aantasting daarvan deur mense soos Anton Harber en Raymond Louw opgerakel word (soos hulle hede Sondag weer in Rapport doen), is dit eintlik ’n pleidooi vir die reg van ’n individu of ’n groep individue in ’n mediamaatskappy om hulle unieke, enkele mening wyd en syd te kan verkondig. Dit is waar dat hulle dit klee in mooi woorde van “vryheid van spraak”, maar die gewone ou, die koerantleser en die TV-kyker en die andersdenkende, geniet ook daardie vryheid van spraak in teorie, maar in die praktyk kan hy dit nie toepas nie – beslis nie in hierdie land nie – nie onder die huidige regering nie, maar ook nie onder vorige NP-regerings nie.

    Want die doodgewone werklikheid is dat dit waarskynlik sedert die vyftigerjare gans onmoontlik vir ’n individu, selfs ’n groep vermoënde individue geword het om koerante te stig en uit te gee en so hul eie vryheid van spraak te beoefen. Dit kos miljoene om ’n koerant te begin, dit kos tien keer soveel om ’n TV-stasie te begin – selfs al kry jy ’n lisensie.

    Die doodgewone werklikheid is ook dat selfs ’n koerantredakteur nie ongebreidelde “vryheid van spraak” of persvryheid het nie. Dit is deel van die mediawerklikheid dat mediagroepe gewoonlik een of ander politieke party of siening of ideologie steun en dit word van redakteurs verwag om in die breë daarby in te val.

    Dit is nie ’n nuwe ding nie. Dit was die situasie sedert die heel eerste koerante in die land verskyn het en dit was veral die situasie in die Afrikaanse mediagroepe die afgelope 100 jaar.  Die stigters en direksies van Afrikaanse koerante het in beginsel besluit dat hulle die Nasionale Party (en vir ’n kort ruk die Verenigde Party van Hertzog en Smuts) sou steun.  Redakteurs is aangestel met die ongeskrewe maar vaste aanvaarding dat hulle in die breë by daardie beginsel sal hou. Hulle kon aspekte van die party se beleid en sieninge (hetsy in regering of nie) ontleed, kritiseer en selfs probeer beïnvloed, maar die party afskryf en ’n ander een begin steun? Nooit in der ewigheid nie.

    Ek het nooit vir Engelstalige koerantgroepe gewerk nie, maar uit my noue kontak met die politieke skrywers en redakteurs van hierdie koerante, het dit geblyk dat presies dieselfde vir hulle gegeld het. Eendag, as die joernalistieke muse my weer ‘n klap of twee gee, vertel ek van die probleme wat hierdie aspek van “persvryheid”vir sommiges soos wyle Tertius Myburgh –­ en in ‘n geringe mate ook vir my en van my kollegas – gebring het.

    Nou is dit helaas so dat met die oorname van die ANC en daarmee die Engelstalige media se angstige gekruip by die nuwe heersers deur swartes as rubriek- en politieke skrywers en as redakteurs aan te stel, daar vinnig onder hierdie mense die idee ontstaan het dat as jy by ’n koerant (of ’n TV- of radiostasie) as verslaggewer of omroeper of so iets aangestel word, jy onmiddellik ’n ruim, onbeteulde en onbegrensde “vryheid” geniet om te skryf en te sê wat jy wil.

    Dit het, na wat ek verneem, soms komiese insidente by hierdie instansies afgegee, maar daar het nogtans ’n nuwe en skewe idee van “persvryheid” ontstaan, en dit wil soms lyk of selfs mense soos Harber en Louw daardeur aangetas is. Dit is hierdie skewe sienings wat meebring dat Rapport se afdanking van Maas deur sommiges as ’n “inbreuk” op daardie vryheid gesien word.

    Rapport verduidelik dat Maas ’n deeltydse medewerker was, maar deeltyds of heeltyds, die werklikheid is dat geen rubriekskrywer of redaksielid van ’n koerant sy ou meninkie kan lug as dit nie die redakteur van die koerant  (of dan sy luitenante in sy hoofredaksie as hy nie beskikbaar is nie) behaag nie.

    Dus, Maas kan net so min op “vryheid van spraak” aanspraak maak as wat ek kan éísdat Rapport my menings plaas.

    Dit bring my by ’n belangrike punt in die hele kwessie: Dat Maas se kop gerol het, verskaf groot genoegdoening, maar hy is nie al een wat hier verantwoording verskuldig is nie. Tim du Plessis behoort eintlik te verduidelik hoekom hy Maas se satanisme-rubriek vir plasing goedgekeur het. Hy het dit klaarblyklik vóór publikasie onder oë gehad. Hy het dus geweet wat hy doen en die finale verantwoordelikheid berus by hom.  Maar moenie nou beweer dat ek ’n nuwe anti-Tim veldtog wil laat begin nie!

    Die laaste punt in ’n inset wat al weer te lank is, gaan oor Rapport se “erkenning” dat die besluit om Maas te pos, op grond van “kommersiële” oorwegings geneem is. Daar was glo sprake van verspreiders en verkopers wat wou weier om Rapport te hanteer. Daar is diegene wat Rapport wil verkwalik omdat hy om “kommersiële” redes so opgetree het. Maar hulle vergeet klaarblyklik dat Rapport om presies hierdie redes vir Maas as rubriekskrywer aangestel het.

    Baie duidelik is daar aanduidings in sirkulasiesyfers en lesersgetalle dat dinge nie meer so voor die wind gaan met Rapport nie. Die redakteur van Sondag, ’n mededinger in dieselfde stal as Rapport, het met blad se verskyning erken dat Rapport se syfers ’n afname toon.

    Maas het met sy rubriek in BY (bylaag by Naspers se dagblaaie) en ook sy optrede elders, heelwat reaksie uitgelok – sowel vir as teen, maar veral teen. Dit was mos so duidelik soos daglig dat deur Maas aan te stel, Rapport gehoop het om diegene wat Maas haat of geniet, as lesers te lok en so sy verkope op te stoot – puur en suiwer “kommersiële” redes!

    Nugter weet wat hy nou gaan doen, maar iets sal hy moet doen om lesers iets anders te gee as die gereelde spul vervelige en so dikwels anti-Afrikanerskrywers en bydraers.

    Soos iemand op een van die internetforums dit gestel het: Rapport kan nou gerus ook die byl inlê onder mense soos Heinrich Wyngaard, Jacob Rooi en ander regstellende-aksie-aanstellings.

    Goeie idee!

    воронеж моечно-уборочноелобановский депутат

  • Coenie gee vinnig pad by die ATKV

    Met die skrywe hiervan was daar nog nie berigte in die media wat ek gesien het oor Coenie se vertrek nie. Ek het dit Donderdag, 18 Oktober, op die ATKV se webwerf gesien in ’n mediaverklaring wat dieselfde dag vrygestel is. Miskien is dit vir sommiges wat hier lees ook nuus, maar dit staan daar swart op wit.

    Volgens die verklaring is hy nie afgedank nie en het glo ook nie bedank nie – hy word net in ’n ander hoedanigheid aangewend nadat hy ’n hoë pos by ’n advertensie- en reklame-agentskap in Johannesburg aanvaar het. Hy is nou kultuurkonsultant van die ATKV – maar klaarblyklik net in ’n deeltydse hoedanigheid.

    Nou kan hulle maar met woorde en begrippe speel soos hulle wil, maar in my boek beteken dit hy is nie meer in die topkultuurpos by die ATKV nie, die konsultantstorie is waarskynlik ‘n tydelike een en oor wat presies agter die skerms gebeur het, kan ons net raai – totdat dit dalk uitlek.

    Maar ek is bereid om ‘n rand of twee te verwed dat onse Coenie en die topbestuur – in besonder die dagbestuur en dalk die hele direksie – mekaar nie kon vind  nie. Ons sal maar vir die huidige moet wag vir ’n duidelike antwoord op die ou vraag: Het hy gespring of is hy gestamp?

    Daar kan goeie redes vir enigeen van die twee wees. Aan die een kant dink ek onse Coenie is ’n man wat daarvan hou om in beheer te wees, die toon aan te gee, die topman te wees.  Maar daar sit mense soos Johan van Schoor (voorsitter) en prof. Hans du Plessis (onder-voorsitter) en enkele ander in die direksie wat self sterk idees het oor die ATKV se taak en toekoms en hulle plek daarin. Dit is vir my baie duidelik uit ’n hele reeks gebeure van die afgelope jare dat hulle nie daarvan hou om voorgeskryf te word nie en nog op die agtergrond geskuif te word deur enige vrypostige twak wat op die toneel verskyn nie.

    Ek vermoed – want dit kan niks meer as ‘n vermoede wees in hierdie stadium nie – dat daar erge spanning tussen Coenie en sekere mense ingetree het wat ’n punt bereik het waar dinge óf vir Coenie óf vir ander topmense nie aanvaarbaar was nie. 

    Met sy aanstelling was daar by sommiges – soos ek – bedenkinge oor wat gaan gebeur, maar uiteraard is hy kans gegee om hom in die nuwe pos in te grawe. Daar was mense wat met belangstelling gekyk het hoe hy op sy eerste kongres gaan vaar, maar by gebrek aan berigte wil dit voorkom of daar nie ernstige probleme was nie.  Coenie was een van diegene wat hard probeer het om bewerings dat ATKV-lede maar lekker verkramp was deur nie ’n kleurling as lid van die direksie te kies nie, die nek in te slaan met verduidelikings dat hulle maar net hulle demokratiese regte uitgeoefen het.

    Maar kort na die kongres was daar die klaaglike mislukking van die groot konsert wat in Johannesburg se middestad gereël is om anderskleuriges aan Afrikaanse musiek bloot te stel. Daar het glo net ’n handjievol mense daar opgedaag. Nie eens wittes nie, want watter witte by sy volle verstand sal dit in Newtown waag sonder swaargewapende begeleiding! Swak oordeel, swak beplanning, powere politiek en uiters gebrekkige insig.

    Dit was, sover dit ons buitestaanders betref, Coenie se eerste groot poging om een of ander skouspel aan te bied. Het die feit dat dit misluk het dalk iets te doen met sy skielike vertrek uit die kultuurpos? Net ’n paar mense weet – en hulle praat nog nie.

    Maar die nuus en veral die wyse waarop dit bekend gemaak is, is vir my nogal tiperend van wat die afgelope paar jaar in die ATKV aangaan.

    Ek het heel aan die begin na die ATKV verwys as ‘n “monolitiese, geslote” organisasie. En dit is hoe ek dit die afgelope drie jaar ervaar het toe ek my sterk teenkanting jeens sekere optredes te kenne gegee het – soos die toekenning van ’n erepenning aan die ANC-terroris Beyers Naude kort voor sy dood. Daar was ook ander gebeure wat ek nog volledig hier uiteen sal sit.

    Nie alleen is my briewe aan Die Taalgenoot nie gepubliseer nie, maar ander optredes om die ATKV van sy skewe koers te laat afsien, is soms met siedende woede doodgesmoor en verswyg. Die gewone ATKV-lid het tot hedendag nie gehoor dat die direksie vir Kok en die vorige redakteur van Die Taalgenoot oor die vingers getik het ná die verskyning van ’n foto van ’n bruin model wat ewe wulps op die sarkofaag in die Voortrekkermonument uitgestrek gelê het nie – om maar net een kwessie te noem waarna ek vollediger sal verwys.

    In daardie tyd is feite verswyg en verdraai en soms selfs openlik gelieg. En nou met Coenie se vertrek, kry ek die indruk dat dinge al weer nie lekker is nie. Daar word voorgegee dat hy net “verskuif” is na ‘n “konsultantpos”. Nou kan dit waar wees dat hy vir ’n ruk nog bietjie gekonsulteer gaan word en dalk het die reklamemaatskappy waar hy nou gaan werk, selfs ’n kontrak met die ATKV, maar om te maak asof hy tans nog aan die organisasie verbonde gaan wees, is mos twak en vals.

    Ek was juis besig om te werk aan die artikel wat ek nou al ’n hele klompie weke hier belowe toe ek op die ATKV se webblad op die aankondiging afkom.  Die artikel het ek weens veranderende omstandighede – waaronder probleme aan my kant met breëband-verbindings vir my rekenaar – al drie of vier keer herskryf en nou moet ek dit weer doen. Maar ek kla nie. Dit word interessant.

    In die weergawe waaraan ek toe besig was, wou ek juis voorspel dat ek onse Coenie net ’n jaar of twee se verblyf by die ATKV gee voordat hy “spring” of “uitgeskop” word. Dit was op daardie oomblik dat ek besluit het om op die webblad te gaan kyk wat hy in sy verslag voor die kongres kwytgeraak het en toe op die aankondiging afkom oor sy “verskuiwing”. Daar stuur hulle my ou voorspellinkie sommer gou in sy maai – maar darem in die regte rigting! 

    Voorlopig genoeg oor die ATKV. Kom ons kyk wat spring agter die bos uit!

    летние сарафаны для малышейФільчаков прокурор