Category: Anton Barnard

Só het die kwansuis-gelowige Jackson in bogenoemde rubriek klaarblyklik die stuk in die Bybel misgelees wat mense maan tot vredeliewendheid – draai die ander wang – en probeer hy desperaat om sy gewelddadige Xhosagodjie, Mandela, en trawante se destydse terreurdade goed te praat. Jackson probeer Mandela se moord op onder andere onskuldige swartes regverdig met die volgende: “Uiteindelik het selfs ‘n groothartige mens soos Nelson Mandela tot die gevolgtrekking gekom dat ‘n gewapende stryd die enigste opsie is.” Ek neem aan Jackson sal konsekwent wees en presies dieselfde argument gebruik om tot vermeende regse terreurgroepe se verdediging te snel. Blankes soebat en smeek immers ook al vir jare dat die ANC-regime se rassistiese praktyke moet staak, maar dit val ook op dowe ore. Die regime se rassisme en aanslag op ons kultuur en taal word inteendeel al hoe erger. Beteken dit ook, as mens Jackson se poging tot regverdiging van sy Xhosagodjie se gewelddadigheid in ag neem, dat Jackson te vinde sou wees vir regse terreur?

Ek twyfel sterk. Wat Jackson ons eerder probeer bied, anders as die ANC se lafhartige, misdadige terreurveldtog, is die Boesakbelydenis. Die Bybel sê weliswaar Christus is die Weg, die Waarheid en die Lewe, maar volgens Jackson is laasgenoemde nou klaarblyklik vervang deur die Boesakbelydenis. Ek haal weer hom eens aan: “Pleks daarvan is in die Belydenis van Belhar gesê die Bybelse pad uit die moeras van apartheid en geweld loop deur die eenheid van gelowige…” Dus – vergeet maar van Christus, maak eerder die Boesakbelydenis jou eie as jy gered wil word.

Lees mens sulke kranksinnige propagandastukke, sou jy kon sweer dat die NGK se oorlewing afhang van die aanvaarding van die Boesakbelydenis. Die kerk en sy gereformeerde voorgangers het weliswaar vir donkiejare op ‘n raaiselagtige wyse oorleef met ander belydenisskrifte, en sonder dié Marxistiese prul, maar te oordeel aan Jackson en ander Naspersskrywers se angstigheid om dit in ons keelgate af te dwing, gaan die NGK nie sommer maklik die volgende vyf jaar oorleef sonder om die Boesakbelydenis sy eie te maak nie.

Jackson is uiteraard nie alleen in sy politieke korrektheid, tot op die punt van kulturele Marxisme nie. Dié ideologie kontamineer eweneens groot dele van die NGK se leraars. Die Boesakbelydenis is deur ‘n meerderheid van dominees by die algemene sinode aanvaar. Steun vir die Marxisme en gewelddadige rewolusie is egter ook geen nuwe verskynsel onder die NGK se leraars nie. Mens hoef bloot aan Nico Smith en die sogenaamde Oom Bey (dankie tog hy was nie letterlik familie van my nie) te dink.

Alhoewel ‘n kerk nie ‘n demokrasie is nie, wonder ek tog wat die gewone lidmaat se siening oor die Boesakbelydenis is. Stem die gewone lidmaat wat Sondag op die kerkbanke sit, saam met die kulturele Marxisme verwoord in die Boesakbelydenis? Stem hy saam dat hy, benewens die erfsonde, ook tot in die sewende geslag sal moet boete doen vir kwansuise sondes wat in baie gevalle gepleeg is vóórdat hy eens gekatkiseer het? Beskou hy die veroordeelde bedrieër Boesak waaragtig as een van sy kerk se intellektuele leiers? Glo hy in sy hart dat die kerk op magiese wyse sal verbeter (hóé?) as dit tog net die Boesakbelydenis aangryp?

Ek glo bostaande nie vir een oomblik nie. Daarom wil ek ‘n openbare uitdaging aan beide die Nasperspropagandiste asook die politiek-korrekte dominees rig: Stel julle kerk se gewone lidmate se steun vir die Boesakbelydenis op die proef. Indien ‘n kerklike stemming onder die gewone lidmate te veel vrees by die agitatordominees inboesem, kan Jackson altyd sy base oortuig om ‘n aanlynmeningsopname te doen.

Soos die cliché in die TV-program Survivor lui: Laat die stam praat.

Александр Фильчаков

Dit is moeilik vir my as Afrikaner, synde die teiken van en aan die ontvangkant van baie van die ANC se veldtogte van etniese reiniging; oa regstellende aksie, die Hoërskool Ermelo en dies meer, om die volgende te skryf: Ek koester simpatie vir president Zuma. Dít skryf ek, ten spyte daarvan dat ek vantevore al dikwels teen hom as individu, asook sy party, te velde getrek het.

Nie net is mnr Zuma op die oog af ‘n heel aangename, gemoedelike en vriendelike persoon nie, nie net het hy dr Mulder genooi om deel van sy kabinet te wees nie, en nie net het hy saam met Dan en Steve sosiaal verkeer nie, maar ook is hy getrou aan sy trotse volk, die Zoeloes, se tradisies. Daarom vind ek die bykans-histeriese veroordeling van mnr Zuma vanuit die Engelse pers vreemd. Ek vind dit byvoorbeeld uiters skynheilig om Zuma se veelwywery te veroordeel, veral as diegene wat dit veroordeel, bande het met ‘n agterlike moddereiland, waarop die huidige kroonprins vir sy buite-egtelike minnares en bywyf oor die foon gesê het dat hy wens hy was haar tampon. Jy kan kwalik ‘n veelwywer wil verkwalik vir sy gewoontes, as jy self afstam van of lojaal is aan  ‘n koningshuis wat berug is vir sy teregstelling van sy eggenote, en vir wie skelmpies en buite-egtelike liaisons alledaags is.

My simpatie met Zuma word eweneens bykans elke dag versterk wanneer ek in die Engelse en Broederpers die rubrieke, berigte en meningsstukke lees, wat te velde trek teen Zuma se hortende voorlesery van sy toespraak op die 100-jarige vierings van die ANC se bestaan in die Rosestad. So ook vind ek die intellektuele snobisme van die Soutsakke teenoor Zuma afstootlik. Ja – hy het slegs ‘n St 2-kwalifikasie. Daar is egter verwardes met doktorsgrade  op Stalinbos wat duidelik erg sukkel om helder te dink, en sal baat by ‘n paar goedgeplaaste klappe, of wat seg ek als, Abel Malan? Waarom blote akademiese kwalifikasies so hoog ag, as die besitters daarvan dikwels sulke volslae morone is?

Zuma is immers niks indien nie ‘n ras- en stamegte Zoeloe nie. Natuurlik sukkel hy met die taal van die ware onderdrukker, indien nie die Antichris nie, naamlik Engels! Wat verwag die Jingo-redakteurs? Ek nooi die redakteurs van onder andere Business Day, wat Zuma so veroordeel, om voor ‘n volgepakte stadion in ‘n inheemse taal wat nie hul moedertaal is nie, sê maar Afrikaans of Zoeloe, ‘n politieke toespraak te lewer.

Die eintlike vraag in hierdie verband is: Waarom haat en vrees die Jingo’s en versugters na die moddereiland Zuma so? Ek meen persoonlik dit is omdat hulle Zuma se ware magsbasis vrees, en laasgenoemde is sy etniese, Zoeloe-identiteit.  Want sien; die paleisrevolusie van 2008 in Pietersburg was niks minder as ‘n etnies-gebaseerde staatsgreep nie, goddank sonder die tipiese Hutu/Tutsi-agtige bloedvergieting. Die Xhosa, Mbeki; die Engelse marionet, is ontset deur die Zoeloes, vergestalt deur die “100% Zulu boy”, soos die T-hemde gelui het, Zuma. Mbeki was die laaste Engelse leier van die ANC, al was hy op die oog af kwansuis ‘n Xhosa; Mbeki verteenwoordig die laaste stuiptrekkings van die manipulasie van mag deur die Engelse Boerehaters en Joodse kommuniste wat sy oorsprong in die 1960’s en selfs vroeër had.

In die 1960’s is die uiters-middelmatige Mandela; daardie heilige-vir-sommige middelmatigheid; hy wie se grootste sogenaamde intellektuele prestasie die lagwekkende traktaatjie  “How to be a good Communist” was, iemand wat deur ‘n kombinasie van moddereilandbewonderaars en Joodse kommuniste as die ware leier van die ANC voorgehou is, omdat die Joodse kommuniste Zoeloe-oorheersing binne die ANC gevrees het. Een van Mandela se voorgangers, Albert Luthuli, was byvoorbeeld immers ‘n Zoeloeleier van die ANC. Uit hoofde van blote getalle was Zoeloe-heerskappy oor die ANC bykans ‘n gegewe, en was die kunsmatige en gedwonge vooropstelling van die Xhosa-afgodjie Mandela beide onlogies en ondemokraties.

Die Engelse en Joods/kommunistiese magte agter die ANC; die Engelse sendingskole in die Ooskaap, onder andere, wou egter eerder plooibare, Engels-opgevoede Xhosas aan die stuur van Suid-Afrika se mineralerykdom sien, as wat hulle onvoorspelbare, stamlojale leiers wou sien wat nie noodwendig Whitehall se belange wou dien nie – Zuma, met ander woorde. Mbeki kon dus sy volksmoord pleeg  agv sy vigsontkennery – wat is 300,000 dooie swartes immers vir Downingstraat 10? – maar ten minste het hy Whitehall se deuntjie gesing, en het hy homself minstens as ‘n swart Soutsak beskou.

Die nuutste en mees klinkklare bewys van die ondermynende rol wat Engelse belange speel in die Suid-Afrikaanse politiek, vind mens in die sentrale regering se ingrypery in Limpopo. Malema, aangevuur deur sy marionetmeesters (die Engelse rampokker en mynmagnaat, wyle Brett Kebble, was byvoorbeeld ‘n groot ondersteuner van die ANCYL)  het die gesag van die ANC openlik uitgedaag. Die Noord-Transvaal was Malema en sy trawante se persoonlike spaarbussie. Zuma het sy Einsatzgruppe, olv Pravin Gordhan, ingestuur om die geplunder van die Pedi’s, Noord-Sotho’s en Tswanas in Limpopo aan bande te lê, maar belangriker, om laasgenoemde etniese groepe te verhoed om die Zoeloes se gesag openlik uit te daag.

Die reaksie van die Engelse pers oor bostaande optrede was interessant: Hulle teem geweldig oor korrupsie, maar toe die Zoeloemag op Pietersburg neerdaal om die Malema-plunderaars in die bek te ruk, kla hulle dat ander provinsies ook met soortgelyke misbruike wegkom.

Фільчаков Олександр Васильович прокурор

So ook vereis akademiese sukses ‘n hoë mate van frustrasietoleransie en ‘n helder visie van die toekoms. Jy moet jou dus nie blindstaar teen die huidige nie. Semestertoetse, praktiese sessies, opdragte en eksamens is tydelike, verbygaande vermoeienisse en struikelblokke. Staar jy jou blind teen die hoop werk wat in jou vierjaarkursus voorlê, en hou jy nie jou oog op die langtermyndoelwit (jou graad) nie, gaan jy eweneens nie sommer die mas opkom nie. Jy gaan ontmoedig raak en waarskynlik ook sommer gou besluit om op te skop.

Bostaande is die eerste gedagte wat by my opgekom het gister toe ek verneem het van die stormloop by die Universiteit van Johannesburg, waartydens een persoon dood is en nog 22 beseer is. Politieke partye soos die DA het vinnig vingers gewys na die ANC se mislukte onderwysstelsel, maar het in die proses die belangrikste sondebokke, die voornemende studente self, se aandeel geïgnoreer.

Diegene wat aan die stormloop deelgeneem het, kan kwalik ‘n gebrek aan opvoeding vir hul barbaarse optrede blameer. Slegs ‘n klein fraksie van diegene wat met skoolopleiding begin, verkry immers uiteindelik universiteitsvrystelling. Diegene wat buite UJ se hek saamgedrom het, was dus in Suid-Afrikaanse terme die room van die oes, die leiers van môre, die elite.

Kom ek begin dus by toekomsvisie, of eerder diegene wat aan die stormloop deelgeneem het, se gebrek daaraan. Aansoeke om akademiese toelating sluit gewoonlik rondom die middel van die vorige jaar, en toelating word dikwels gebaseer op Graad 11-punte. Waarom dan wag tot op die nippertjie om aansoek te doen? Hoort diegene wat klaarblyklik oor geen toekomsvisie beskik nie, hoegenaamd op universiteit?

Oor die volslae gebrek aan selfdissipline wat gister uitgestal is, hoef ek nie veel te sê nie. William Golding se boek, The Lord of the Flies, behoort verpligte leesstof te wees vir almal wat nog nie van hulle linksheid of liberalisme genees is nie. Dit handel oor ‘n groep skoolseuns wat gestrand word op ‘n eiland, en dié groep se vinnige regressie na ‘n primitiewe, pre-beskaafde toestand. Hier in Afrika vat dit egter nie eens ‘n skeepswrak vir die dun vernis van beskawing om te verdwyn nie. Dit kos bloot ‘n bietjie selftoegediende frustrasie buitekant ‘n universiteitskampus vir die pre-beskaafdheid om na vore te kom.

As ons nie kry wat ons wil hê nie, gooi ons dus klippe, brand ons treine af of bestorm die universiteit en trap in die proses mense dood. As jy jouself so maklik oorgee aan die mentaliteit trop, as jy geen selfbeheersing het nie, hoe gaan jy ooit die mas akademies opkom? Goed, ek weet, dis ‘n retoriese vraag. Kyk maar gerus hoe vinnig breek onsluste op universiteitskampusse uit. Verduidelik hierdie volslae gebrek aan selfdissipline eweneens die feit dat Suid-Afrika die wêreldkampioen is waar dit by vigsbesmetting kom?

Die tropdieragtige optrede van diegene wat die stormloop veroorsaak het, diegene wat veronderstel is om die intellektuele klas te verteenwoordig; hul gebrek aan selfdissipline, asook hul gebrek aan enige toekomsvisie, toon duidelik waarom Suid-Afrika gedoem is.

лобановский супермаркет класс

Drankwinkels, veral die verkopers van Johnny Walker Blue Label en soortgelyke duur sopies, verwag ongetwyfeld rekordverkope. So ook die Rosestad se prostitute. Die vigsvirus gaan sekerlik ook ‘n rekordverspreidingskoers toon. Gewone, wetsgehoorsame burgers van die Rosestad sidder sekerlik aan die gedagte dat hul stad gasheer moet speel vir hierdie tipe gespuis, en ‘n ongekende misdaadepidemie is stellig Bloemfontein se voorland, siende hoe selfs die mees senior ANC-lede, oa die Travelgate-kriminele, se misdadigheid welbekend en inderdaad skynbaar ‘n vereiste vir ‘n senior pos binne die ANC is.

Wat hulle presies gaan vier, is nie heeltemal duidelik vir my nie. Die land word immers deur die grootskeepse onbevoegdheid van die ANC teen ‘n voortsnellende tempo die dieptes van ellende en die tipiese Afrika-verval ingesleep. Miskien is daar wel tog een ding waaroor hulle kan feesvier, en dit is die vloekskoot van 1994. In die ganse 100 jaar van sy bestaan het hierdie gawe versameling terreursaaiers, misdadigers en diverse ander skuim een en slegs een prestasie behaal: Met die hulp van die Oosblok en veral linkse Engelssprekendes, het die swaksinnige NP-kapituleerders by Kodesa die rykste en mees suksesvolle land byna by verstek aan die ANC oorhandig; ‘n ramp wat slegs in omvang deur Napoleon se besluit om Rusland in die winter binne te val en ander, soortgelyke kranksinnige besluite, geëwenaar kan word.

Dit was vir my as belastingbetalers egter veral ‘n riem onder die hart om die ANC se dankiesêplakkate wat Zastronrylaan (wat kennelik tans na ‘n ou terroris vernoem is in terme van die ANC se veldtog om vergeefs sy diepgesetelde minderwaardigheidsgevoelens te probeer besweer) ontsier, gade te slaan. Daar is verskeie van hierdie plakkate wat dankie sê aan illustere ANC-bondgenote. Een lees: “Thank you, Zimbabwe” en nog een: “Thank you, Cuba.”

Tja. Aan jou vriende sal jy inderdaad geken word; die ANC se plakkate is ‘n lys van meeste van die wêreld se muishondbewinde. Mug-aap en die huidige Kubaanse diktator sal sekerlik ook op jou en my as belastingbetalers se rekenings in Bloemfontein as eregaste getrakteer word, ongetwyfeld in luukse omstandighede wat ‘n wêreld verwyder is van hul eie onderdane se haglike sukkelbestaan.

Waarom skitter ‘n plakkaat wat lui “Thank you Libya” in sy afwesigheid, moet mens jou terloops afvra? Vrees die ANC heimlik dat ‘n Navomissiel of ‘n teregstelling langs ‘n stofpad ook hulle eie voorland kan wees? As Kim Jong-Il nie onlangs gesterf het nie, sou laasgenoemde ook sekerlik ‘n eregas vir een van die aarde se laaste hardekwas Stalinistiese partye en sy afstootlike bestaansvieringe gewees het.

лобановский александр дочь

Maar goed, ek verstaan wat die probleem met die wet is, en as ‘n belastingmelkkoei bekommer die wet my uiteraard. Dit is duidelik ontwerp om die waarheid van die publiek weg te hou, sodat vriende van die Shaik-familie nie aan ongewenste publisiteit blootgestel moet word nie, of wat seg ek als, Mac? Dis sal ongetwyfeld en onafwendbaar lei na nog groter plundery en korrupsie, iets wat niemand buiten vriende van die Shaiks of ANC-kaders wil hê nie. My probleem is dus nie soseer met teenstand teen die wet nie, maar eerder met diegene wat die weerstand bied.

Wat my aanbetref is baie van hulle net so aandadig aan die verstekery van die ongemaklike waarheid as wat die ANC self is en dus probeer hulle hulself heiliger as die Pous hou. Daar is geen beter voorbeeld van hierdie skynheiligheid as die voorsanger in die Job-koor teen die Inligtingswet, Mondli Makhanya, nie. Makhanya is die voorsitter van SANEF (die Suid-Afrikaanse Nasionale Redakteursforum.) ‘n Emosionele Makhanya het gebieg dat hy gebroke voel omdat die ANC hierdie wetsonwerp goedgekeur het. Ag foei. My hart bloei vir hom.

Was dit immers nie die einste Makhanya wat in 2008 vir David Bullard afgedank het nie? Bullard het ‘n satiriese fantasie in die Sunday Times geskryf waarin hy gespekuleer het dat, indien Afrika nie deur Europa gekoloniseer was nie, dit waarskynlik deur China gekoloniseer sou word. Nes ‘n wafferse Maharaj wat nie van die waarheid oor sy misstappe hou nie, het Makhanya nie van die elemente van satiriese waarheid in Bullard se stuk gehou nie. Bullard is dus deur Makhanya afgedank. Die boodskapper is dus geskiet. Bullard is vir ‘n rassis uitgekryt en ontslaan.

Is dit net ek wat die ironie hierin sien? Makhanya beskou die waarheid as ongerieflik en dank dus vir Bullard, die boodskapper wat die waarheid oordra, af. Die ANC beskou die waarheid oor die grootskeepse korrupsie wat endemies binne sy geledere voorkom as ongerieflik, en wil dit onderdruk en die draer van die boodskap summier in die tronk stop.

Bogenoemde geld eweneens vir ‘n hele aantal van die einste redakteurs en joernaliste, onder andere Mad Max du Preez, wat so in rep en roer is oor die voorgestelde wet. Hulle wil self niks van die waarheid weet nie, byvoorbeeld dat die Nuwe Suid-Afrika ‘n nare gedrog is wat op ‘n ramp afstuur omdat multikulturalisme eenvoudig nie werk nie, of dat die sogenaamde glorieryke ou generasie van die ANC ook bloot net ‘n spul terroriste was. Die waarheid hieroor sal jy egter byna nooit in hulle publikasies lees nie. Boodskappers wat die waarheid praat, word moedswillig in die media gemarginaliseer met diegene soos Leopold Scholtz en Mad Max se gunstelingskelwoordjies: “Rassis!” of “regses!” As Mad Max en kie maar net kon, sou diegene wat die ongemaklike waarheid bly praat, sekerlik self in die tronk gestop word.

Verskoon my dus as ek weliswaar gekant is teen die nuwe wet, maar andersyds uiters skepties staan oor die integriteit van die luidste stemme van protes daarteen.

Фильчаков

Tony Yengeni is in 2004 skuldig bevind en tot tronkstraf gevonnis agv magsmisbruik. Hy het sy posisie misbruik en op korrupte wyse ‘n onregverdige afslag op ‘n luukse viertrekvoertuig bekom. In die vreemde Nuwe Suid-Afrika was ‘n kleinerige minderheid, stellig iewers tussen 10% en 20% van die bevolking, destyds gewalg deur die onverkwiklike spektakel van Tony Yengeni wat na die tronk as ‘n held begelei is. Die meerderheid van die bevolking het egter aanhou stem vir sy party, en was klaarblyklik nie juis ontstig deur die verering van die anti-held nie. Die minderheid wat wel deur die heldeverering vir ‘n misdadiger afgestoot is, het hulself kennelik moreel meerderwaardig gevoel. Die Demokratiese Alliansie  was voor in die koor van diegene wat Yengeni se begeleiding veroordeel het.

Net jammer die DA het geen morele lessies aan ander te leer nie.

Voorts herinner die flou pogings tot verontskuldiging van die DA sterk aan die spektakel rondom Yengeni, waartydens die ANC hom steeds as ‘n held voorgehou het. Die DA probeer tans desperaat om te skerm vir Odendaal en sy trawante, deur te beweer dat die Openbare Beskermer geen korrupsie bemerk het nie. Die vervolging van korruptes is egter die plig van die Departement van Justisie, nie van die Openbare Beskermer nie, en dit is nie net moontlik nie, maar inderdaad waarskynlik, dat veral Odendaal, maar ook ander DA-kaders, hulself eersdaags in ‘n hof kan bevind, indien nie agter tralies nie.

данильченко юрій броніславович

Lindiwe Mazibuko is pas tot die nuwe parlementêre leier van die Demokratiese Alliansie verkies. Ek gaan terloops nou nie juis vreeslike krokodiltrane huil omdat haar teenstander, Athol Trollip, die verkiesing verloor het nie, buiten om te wonder of sy aggressiewe jingo-haat vir diegene wat hy “idiots” noem, Afrikaners, nie bygedra het tot sy nederlaag nie. Of dit nou bygedra het of nie, verkneukel ek my kennelik aan die einde van Trollip se politieke aspirasies. Kry vir jou gerus nog ‘n paar houe van die blinde sambok, en geniet jou obskure bestaan in die asblik van die geskiedenis, met komplimente van hierdie “Dutchman”!

Maar goed, me Mazibuko is nou die parlementêre leier van die DA. Sy is heel moontlik sjarmant, intelligent en goed gekwalifiseerd, noem maar op. Maar is sy waaragtig só talentvol dat die DA eenvoudig nie sonder haar as parlementêre leier kon klaarkom nie? Ek laat my nie vir een oomblik vertel daar is nie ander, ewe talentvolle, intelligente jong leiers in die DA nie, en ek laat my veral nie vertel sy het die nodige politieke ervaring nie. Intelligensie of bekwaamheid beteken egter in die Nuwe Suid-Afrika niks nie. Dit word telkens getroef deur die een eienskap wat Mazibuko het, maar die meeste ander jong leiersfigure binne die DA nie: haar etnisiteit. 

Mazibuko is verkies vir een, en slegs een rede, en dit is dat sy ‘n swarte is.

In die proses het die DA alle geloofwaardigheid oorboord gegooi. Die DA moet nou nooit weer hoogheilig vir ons wil preek oor hoe meriete glo die maatstaf moet wees wanneer dit byvoorbeeld by aanstellings vir die staatsdiens kom nie. Weer eens: Mazibuko is nié daar op grond van meriete nie, maar op grond van haar pigmentasie. Sy is gekies omdat die DA meen dat haar velkleur byval by swart kiesers sou vind. Dit is presies dieselfde soort blatante regstellende aksie wat swartes bestuurders laat word, al het hulle geen idee wat hulle veronderstel is om in die poste maak nie.

Die DA het ook in die proses afstand gedoen van alle geloofwaardigheid in terme van sy posisie jeens identiteitspolitiek. Vergeet van die DA se diversiteit-liegstories en vergeet veral van sy hoogheilige kwansuise weiering om aan identiteitspolitiek deel te neem. As Mazibuko nie swart was nie, het sy nie die verkiesing gewen nie. Die DA het dus die mees blatante identiteitspolitiek denkbaar gepleeg. Sy is as ‘n regstreekse gevolg van haar identiteit as swarte gekies, juis om aanklank te probeer vind by ander swartes, omdat hulle, hoop die DA, met haar as mede-swarte sal identifiseer. Naakte identiteitspolitiek, dus. Ek sou hoop die VF+ striem die DA hieroor, want die DA het so pas bewys dat hy lustig aan swart identiteitspolitiek wil deelneem, iets waarvan die DA die VF+ al lankal beskuldig.

Ongelukkig vir die DA is dit so dat daar baie swartes, selfs die meerderheid van hulle, is wat dwarsdeur hierdie flou poging gaan sien. Die gemiddelde ANCYL-lid, ongeskoold soos hy is, is polities veel meer intelligent as wat die liberale in die DA hom voor erkenning gee. Mazibuko gaan bloot gesien word vir presies wat sy is: ‘n fopspeen, ‘n marionet wie se toutjies steeds getrek gaan word deur die blanke, Engelse liberale wat die ware mag in die DA verteenwoordig.

Фильчаков прокурор харькова

Sensusse in lande met grensbeheer maak nog sin. In ‘n land soos Suid-Afrika, waar die vigsbesmette SANW se soldate eerder deelneem aan muiterye of seksuele eskapades met hul kamerade, is grensbeheer egter ‘n grap, en stroom miljoene Zimbabwiërs, Kongolese en al wat ‘n dwelmhandelaar uit Lagos is, na hartelus oor die grense, teen ‘n koers van ‘n miljoen of meer per jaar. Tel jy vandag almal in Suid-Afrika, is daar môre 3000 meer, wat oornag oor die grens gesluip het.

Selfs die getransformeerde Statistiek SA besef dit, en het nou skynbaar besluit om eerder ‘n wasmasjiensensus te hou. Die 2011-sensus gaan dus klaarblyklik nie meer oor mense nie, maar oor toestelle; oor wasmasjiene, DSTV-dekodeerders en plasmaskerms. Bladsy na bladsy van die 2011-vorms vra vrae wat niks met demografie te make het nie, en alles met marknavorsing. Mens sou sweer die Suid-Afrikaanse Advertensienavorsingsstigting (Engelse akroniem SAARF) het ‘n coup d’etat uitgevoer by Statistiek Suid-Afrika.

Die SAARF doen kommersiële navorsing. Hulle stel belang in verbruikersake en bestedingspatrone. So ook klaarblyklik Statistiek Suid-Afrika en laasgenoemde se politieke meesters. Die SAARF publiseer opnames soos die AMPS-opname (All Media and Products Survey), wat onder andere kyk na die radio- en TV-stasies waarna mense luister en kyk. Die mees bekende produk van die SAARF is die LSM (Living Standards Measure) wat mense kategoriseer in terme van lewensstyl en inkomste, op ‘n skaal van 1 tot 10. Op laasgenoemde skaal is iemand in ‘n blanke plakkerskamp by 1, terwyl die ANC se gierige, kriminele trogvarke waarskynlik by 1000 trek. Hoe dit ook al sy, die 2011-sensusvorm lyk baie na een van SAARF se opnames.

Nou goed, die SAARF se klandisie is maatskappye wat produkte aan mense wil smous. Dit is heeltemal verstaanbaar dat ‘n maatskappy sou belangstel waarna ek luister op my motorradio, ten einde sy advertensies te kan teiken op die regte gehoor. Waarom sou ‘n regering egter wou weet of ek ‘n wasmasjien het? Wat het dit met hom te doen of ek SABC of DSTV op my TV kyk? Ek is bevrees dat daar ‘n wesentlike agterdog by my bestaan dat daar uiters verdagte motiewe agter Statistiek SA se vreemde vrae is.

Statistiek SA beweer eweneens dat die persoonlike detail op p 1 van die sensusvorm kwansuis nie gekoppel word aan die res van die ellelange vorm nie, maar slegs die mees naïewe indiwidu sou daardie bewering op sigwaarde aanvaar. Al die bladsye van ‘n sensusvorm het strepieskodes, en selfs ‘n getransformeerde IT-kader sal verstaan dat dit triviaal eenvoudig sou wees om die res van die vorm met die eerste bladsy te kan koppel.

Die mees onskuldige verklaring wat ek kan bedink, is dat Statistiek SA die sensusdata aan kommersiële kliënte wil verkoop, soos wat SAARF maak. Statistiek SA maak inderdaad alreeds vir jare so, maar met demografiese data. Sou Statistiek SA homself egter nou met my belastinggeld omvorm het in ‘n kommersiële marknavorsingsmaatskappy met winsbejag, het ek ‘n enorme probleem daarmee. Dis onaanvaarbaar dat die staat met die privaatsektor kan meeding met my belastinggeld. Ek is egter meer bekommerd dat hierdie skielike fokus op mense se besittings ‘n veel, veel meer duistere motief het as die reeds-onaanvaarbare kommersialisering van sy bedrywighede.

Gaan die ANC byvoorbeeld die rasgroep op die vorm aan die besit van ‘n wasmasjien koppel, en dit dan as ‘n voorwendsel gebruik om te “bewys” dat blankes steeds te veel besit, ten einde die koddige mannetjie met sy skril stemmetjie in die pers rok se blanke belasting op ons af te dwing?

Gaan Statistiek SA met behulp van sagteware soos SAS ‘n vergelyking doen tussen wat jy op jou vorm aangedui het jy besit, en jou inkomste wat jy ook op die vorm aangedui het, en dit dan aan die SAID deurgee, sodat jy ‘n belastingoudit te wagte kan wees?

Statistiek SA beweer weliswaar dat hierdie inligting vertroulik is, maar gegewe wie in beheer van sake is, is ek allermins oortuig en moet ek weer eens vra wat die motief agter die ernstige skending van ons privaatheid en irrelevante vrae op die sensusvorms is.

прокурор Фильчаков

Gelyk het onder andere beteken almal, buiten die binnekring van die Party, was eendragtig misrabel, verarm en agterlik, maar was ook veel meer as dit; die bevolking moes met álles gelyk wees.

Фильчаков прокурор харькова

Ons word telkens gekonfronteer met verwarde siele in wie se deurmekaar koppies ‘n storm van eksistensiële angs woed. Dikwels doseer sulke verwardes op Stalinbos, of skryf hulle vir een van Naspers se publikasies. Die kenmerk van hierdie angs is die kwelvraag: “Wat is ‘n Afrikaner?”, wat dan gewoonlik een of ander linkse politieke motief het en daarom meestal retories is. Onafwendbaar lei die verwarde se deurmekaargeit hom om die standaard-cliché te besig: “Ek is nie ‘n Afrikaner nie, maar ‘n Suid-Afrikaner.”

Die nuutste voorbeeld van só ‘n verwarde individu is Adriaan Basson, adjunkredakteur van die City Press, wat na die tipiese fatsoen van die kruiperige meeprater, hom genoodsaak gevoel het om sy Afrikanerskap te probeer ontken en te verruil vir ‘n soort reënboogwensdenkery. Helaas vir Basson weet selfs die leier van die ANCYL baie goed wat ‘n Afrikaner is, en gaan Basson se kruiperigheid hom nie juis veel in die sak bring nie.

‘n Buitelander wat nie vertroud is met Afrikaners nie, kan egter moontlik sukkel om ons te herken. Baie van ons ken die Rough Guide-reisgidse wat mens in jou rugsak ronddra oorsee. Vir diegene wat besoekers aan die land is, en wat deur die verwardes mislei word, bied ek dus die Ruwe Gids tot Afrikaners aan.

Kom ons kry die formele definisie uit die pad uit: Afrikaners is Afrikaanssprekende inwoners van of emigrante uit Suider-Afrika, wat nie volgens die ANC kwalifiseer as voorheen benadeeldes nie, wat meestal Gereformeerde Christene is, en wat ‘n Westerse kultuur aankleef. Ja, heeltemal reg: Afrikaners is blankes. Wie blankes sou wees en wie nié, weet slegs die ANC amptelik, want sy rassistiese praktyke soos regstellende aksie is uit en uit op ras geskoei. Bou dus ‘n brug en kom daaroor as jy links en verward is: Afrikaners is witmense. Allan Boesak en Jonathan Jansen beskou hulself immers beslis nie as Afrikaners nie, en wie is ons om met sulke hooggeleerdes en kreatiewe aanwenders van donateurfondse te stry?

Bostaande help egter nie eintlik om my te onderskei van die res van die Europeërs as ek sê maar in Frankryk rondloop nie. Die winkeleienaars begin dus gesprekke met my in Frans as ek daar is, totdat ek hulle in Frans probeer groet, waarná hulle dadelik oorslaan na Engels. Hoe eien mens dus ‘n Afrikaner wat jy iewers op straat sien, buiten natuurlik in Menlynpark se winkelsentrum? Hier is ‘n paar riglyne vir besoekers uit die buiteland of vir inwoners van ander lande met ‘n bevolking van Afrikanerimmigrante om Afrikaners te kan eien:

Daar is iets van die plaas en die wildernis in elke Afrikaner, al woon hy in Sandton of selfs Upminster. Die besit van ‘n viertrekbakkie is ‘n goeie aanduiding dat die bestuurder ‘n Afrikaner is. ‘n Veldfokus-hempie, rugbybroekie, Hi-Tec-stewels en lang kouse plaas die identifikasie bo enige twyfel. Ook fantaseer byna elke Afrikaner daaroor om eendag ‘n plaas te besit, en kry die boere op die Kyknet-program Boer Soek ‘n Vrou daarom hordes briewe van vrouens wat daaroor droom om met ‘n boer te trou. Wys dus vir ‘n persoon wat jy vermoed kan ‘n Afrikaner wees ‘n foto van ‘n trekker en ‘n windpomp, en as hy droomverlore begin lyk, kan jy maar wéét.

‘n Verdere sekere teken dat die blanke persoon wat jy teëkom ‘n Afrikaner is, is sy eetgewoontes, veral sy voorliefde vir rooivleis. As Afrikaners groente wil eet, slag ons ‘n hoender.  Die Afrikaner-emigrante wat op die moddereilandjie woon, sug oor die koste van die rooivleis op daardie eilandjie, en smag na die smaak van skaapboud afkomstig van diere wat Karoobossies gevreet het. Sou jy as buitelander na ‘n huis genooi word vir ‘n Sondagmiddagete, en die tannie gee vir jou industriële hoeveelhede rooivleis; vark, bees en lam, vier verskillende tipes stysel, en dis net die voorgereg, kuier jy in ‘n Afrikanerhuis.

Die stereotipe van Afrikaners wat van brandewyn hou, is soos baie stereotipes nie sonder sy feitelike grondslag nie. My pa was ‘n Boeremusiekmusikant in sy jonger dae. Een slag op toer vra een van die insittendes van die VW Kombi waarin hulle getoer het: “Hoeveel brandewyn is nog oor?” ‘n Ander musikant bekyk die bottel en sê: “Omtrent drie myl!” Dus: Brandewyn gemeng met Coca-Cola of water is ‘n goeie aanduiding. Ja, ja, ek weet; daar is ook die pretensieuse chardonnay-snobs wat neersien op diegene wat brandewyn drink. Elke volk het maar sulkes.

So van musikante gepraat: Ek sal die eerste wees om toe te gee dat Afrikaners se musieksmaak raaiselagtig is. Hoe swakker, hoe beter. Hoe meer van ‘n gebrabbel soos “A-a-a!”, “Da-idi” of swak paarrym: “My bokkie dra ‘n rokkie en ons gaan sokkie”, hoe meer hou ons van die musiek. Op enkele uitsonderings na verkoop diegene wat intelligente lirieke skryf in Afrikaans en die wysies nie steel by Europese kunstenaars nie, bykans geen eksemplare van hulle musiek nie. As jy dus op ‘n konsert kom waar iemand jodel of ‘n gatstamp-treffer speel, bevind jy jou tussen Afrikaners.

Dan die sport. Sou jy na ‘n laerskoolwedstryd gaan waar twee skole se onder 11-kannetjies teen mekaar speel, die een span wen 87-0, en die sport is sokker, kan jy maar seker wees dat die skool wat so ver met sokker wen, ‘n Engelse skool is, en die verloorders die Afrikanerskool. Afrikaners hou nie juis van sokker nie, buiten vir ‘n bietjie opgewondenheid wat sommiges in 2010 beleef het toe die “Ariër”, Diego Forlán, met geweldige ironie die doel teen die pikswart Banana-span aangeteken het. Afrikaners se sportpassie (of is dit obsessie?) is rugby.

Dit sal ook nuttig wees om ‘n aanduiding te gee wie nié Afrikaners is nie. Die verwarde siele heel bo meen dat Afrikanerskap eintlik oop is vir enige iemand, wat uiteraard ‘n teenstrydigheid is, want dan kan ek seker ook aanspraak maak daarop dat ek ‘n Japannees is, nie waar nie? (Goed, dis nie onmoontlik om my met ‘n Sumo-stoeier te verwar nie.) Afrikaners smeer nie hulle gesigte swart en marsjeer dan in raserige optogte met Nuwejaar nie. Daar is amper geen Afrikanermoslems nie. Jong Afrikanermans sal nie sommer die Amerikaanse ghettokultuur hul eie maak en in motors met geweldige klankstelsels stadig op en af ry om ander bendelede te intimideer nie.

Фильчаков прокурор харькова

In die opvolgboek van Freakonomics, naamlik Superfreakonomics, maak die outeurs Dubner en Levitt byvoorbeeld ‘n fassinerende studie van prostitusie in die VSA. Die feminismebeweging van die 1960’s en veral die voorbehoedpil het die onbedoelde gevolg gehad dat dit prostitusie baie minder winsgewend gemaak het. Anders as wat baie mense mag dink, was prostitusie veel meer wydverspreid vóór die aankoms van die voorbehoedpil in die 1960’s. Ons voorvaders was dus nie heeltemal so behoudend soos ons ons wil verbeel nie. Die voorbehoedpil het die onbedoelde gevolg gehad, waar dit prostitute betref, dat vroue minder bang was vir swangerskappe en dus het seks sonder vergoeding, prostitusie se groot mededinger, baie meer beskikbaar geraak, tot nadeel van die prostitute. Dit was uiteraard nooit die bedoeling met die voorbehoedpil nie en dus ‘n goeie voorbeeld van die wet hierbo genoem.

Alhoewel ek nou geensins die Afriforum, of die TLU, met prostitute wil vergelyk nie, moes die onbedoelde uitkoms van hulle oorwinning in die hofsaak oor die “Kill the Boer”-lied hul eweneens totaal onverhoeds betrap het, veral vir Afriforum. Ek verwys egter nie na die ANC se voorspelbare reaksie om appèl aan te teken teen die hofsaak nie. Dat dit sou gebeur, kon ‘n blinde man met ‘n stok voel. Ek verwys eerder na die verstommende reaksie (wel, verstommend vir liberales) vanuit swart geledere op die uitspraak.

Alhoewel daar diegene is wat beweer dat Solidariteit, Afriforum se vader-organisasie, sy bestaan te danke het aan regstellende aksie, en dat voortgesette diskriminasie teen blankes dus regstreeks in Solidariteit en gevolglik Afriforum se belang is, sal ek Afriforum die voordeel van die twyfel gee, en aanneem dat sy bedoeling met die hofsaak was om die rassespanning wat die sing van “Kill the Boer” tot gevolg gehad het, te ontlont. Afriforum het dus waarskynlik gemeen die verklaring van die lied tot haatspraak en ‘n verbod daarop sou bydra tot nasiebou en versoening, daardie gunstelingwoordjies van diegene wat nog verkramp bly vaskleef aan die mitiese reënboognasie.

Ongelukkig vir Afriforum het dit die lynreg-teenoorgestelde gevolg gehad. Weer eens was dit nie die voorspelbare appèl wat die ANC aangeteken het nie, maar die reaksie van al wat ‘n swart leiersfiguur is. Byna elke swart leier en meningsvormer was, vanaf die ANC tot by rubriekskrywers soos Aubrey Matshiqi, eensgesind in hulle veroordeling van die uitspraak. Diegene wat die uitspraak nie openlik veroordeel het nie, se stilswye is dawerend. Dis moeilik om selfs een swart meningsvormer of leiersfiguur te kry wat die uitspraak openlik verwelkom het.

Ek moet veral vra waar is die Xhosa-afgodjie, Sint Mandela, se stem in dié ganse, onsmaaklike petalje. Is hy nie veronderstel om so ‘n heilige, versoenende figuur te wees nie? Die Bybel praat nie verniet van voete van klei nie, en dié gewelddadige afgodjie se stilswye spreek boekdele oor sy ware aard. Van die kwansuise groot staatsman wat die blanke liberales so klakkeloos vir Moeder Teresa aansien, is daar geen teken nie.

Heel voorspelbaar het selfs die DA vinnig gesien hoe waai die wind, en op die mees siniese wyse denkbaar ook op die wa gespring en die uitspraak bevraagteken, in ‘n skokkende en deursigtige poging om na swart steun te vry. Wat is ‘n paar duisend dooie boere nou vir die DA se leierskap agter hul elektriese heinings in Constantia en Houghton, as hulle ‘n paar honderd ekstra swart kiesers kan bykry? Wat die DA wel akkuraat bemerk het, is die onverwagte uitkoms van Afriforum se hofgeding, naamlik om die ongemaklike waarheid oor sogenaamde versoening op die lappe te bring. Versoening, kan almal nou sien, moet klaarblyklik net vanuit blanke geledere kom. Die groot gros swartes voel hulle geregtig daarop om liedjies te sing wat aanbeveel dat Boere – blankes dus – doodgeskiet moet word, vir “historiese” redes. Rassesolidariteit troef alles vir die swarte. Dieselfde voorreg word egter nie aan blankes gegun nie. Selfs die waai van die ou landsvlag is verboten deur die Gedagtepolisie, laat staan nog die gebruik van woorde met ‘n sterk historiese presedent soos die oorsprong van die naam van die landstreek Brits-Kaffraria. Blanke rassesolidariteit word onmiddelik met ‘n skril koor van “rassisme” doodgeskree.

Afriforum het dus onbedoeld daarin geslaag om die mees oortuigende bewys tot nog toe te verskaf dat die mitiese reënboognasie se spektrum monochroom swart is, dat swartes nie in die minste belangstel daarin om een sentimeter toe te gee nie, en dat dit slegs die mees naïewe blankes is wat die drogfilosofie van sogenaamde versoening aanhang.

лобановский александр дочь

Ek het onlangs begin om ‘n amperse verslawing te ontwikkel, maar gelukkig is hierdie ‘n relatief skadelose. Dis aan oudioboeke. Daar bestaan hope klassieke boeke wat gratis beskikbaar is om van die internet af te laai, byvoorbeeld boeke van Dostojewski en Kafka. Een van die boeke wat ek onlangs afgelaai het, is Orwell se 1984. Ek het die gedrukte weergawe jare gelede gelees, maar dit was vóór 1994. (Laai 1984 gerus hier af vir jou MP3-speler of om op jou rekenaar te luister.)

Vandag is 1984 uiters relevant vir die kommunistiese staat wat die Nuwe! Verbeterde! Azanië sedert 1994 geword het. Die titel kon inderdaad net sowel 1994 gewees het.  1984 is al beskryf as ‘n verstommende insig in die daaglikse lewe in ‘n kommunistiese staat, sonder dat die outeur self in so ‘n staat gewoon het. Orwell was wel self eens ‘n toegewyde sosialis, wat aan die kant van die sosialiste in die Spaanse burgeroorlog geveg het. Hy is egter ontnugter deur die vergrype van Stalin, en die fisiese beskrywings van Big Brother se gesig wat in 1984 op plakkate verskyn, klink baie na dié van Stalin.

Dit is ysingwekkend om die ooreenkomste tussen die distopiese Oceania van 1984 en die huidige Azaniese bestel raak te sien. Dan Roodt se rubriek oor die absurde standpunt van prof Pierre de Vos, ‘n homoseksuele aktivis en professor in die regte tydens ‘n sogenaamde SABC-debat, wat meen dat daar nie so ‘n ding soos ‘n Afrikanerminderheid is nie, maar andersyds en op klaarblyklik skisofreniese wyse ‘n belasting op daardie einste Afrikanerminderheid voorstaan, het my juis genoop om hierdie rubriek te skryf. Die alomteenwoordige verteller in 1984 beskryf die kranksinnige vermoë om twee teenstrydige standpunte soos De Vos s’n te internaliseer, soos volg:

“The power of holding two contradictory beliefs in one’s mind simultaneously, and accepting both of them… To tell deliberate lies while genuinely believing in them, to forget any fact that has become inconvenient, and then, when it becomes necessary again, to draw it back from oblivion for just as long as it is needed, to deny the existence of objective reality and all the while to take account of the reality which one denies — all this is indispensably necessary. Even in using the word doublethink it is necessary to exercise doublethink. For by using the word one admits that one is tampering with reality; by a fresh act of doublethink one erases this knowledge; and so on indefinitely, with the lie always one leap ahead of the truth.”

Verteenwoordig bostaande paragraaf, wat in 1948 reeds geskryf is, nie ‘n uitstekende insig in die absurde en inderdaad kranksinnige politieke korrektheid en leuens waaraan onder andere De Vos hom skuldig maak nie? De Vos koester eweneens die teenstrydige gedagtes dat blankes ‘n skuldlas dra en moet opdok, behalwe natuurlik hy, die blanke De Vos self, wat self tog te lekker op die blanke belastingbetaler teer, daar in sy akademiese pos. Konsekwentheid sou uiteraard van De Vos vereis om onmiddellik ten gunste van ‘n swart regstellende-aksie-aanstelling uit sy “onverdiende” pos as professor in die regte te bedank. Eintlik is dit nie net De Vos nie, maar baie blankes wat sulke waansin ons eie gemaak het. Daar is geen beter voorbeeld van “dubbeldinkery” as die teenstrydigheid van regstellende aksie nie. Jy sal byvoorbeeld dikwels kry dat baie blankes apartheid sonder meer veroordeel, maar dan instemmend knik dat die skreiende rassisme van antiblanke regstellende aksie noodsaaklik sou wees.

Rassisme is dus verkeerd, behalwe as die ANC-regime se Big Brother dit toepas, dan word dit eensklaps noodsaaklik.  Baie liberale blankes sal, nes De Vos, ook instem dat blankes kwansuis ‘n onregverdige voordeel destyds geniet het, maar dan op die mees hoogheilige wyse denkbaar steeds self in ‘n voormalig blanke buurt woon, en hulle kinders na ‘n meestal blanke skool stuur. Boetedoenery, in terme van De Vos en hierdie hoogheiliges se dubbeldinkery, is dus iets wat ánder mense moet doen.

Nog ‘n sentrale tema in 1984 is die stelselmatige uitwissing van die verlede en die moedswillige demonisering van die vorige bestel. Die owerhede in 1984 skep dus ‘n karikatuur van die bose kapitalis van die vorige bedeling, wie se dienaars glo die gepeupel uit die pad gestamp het as die kapitalis op die sypaadjie geloop het, en wat die gewone man op straat glo gewetenloos uitgebuit het. Dink bloot aan die onnadenkende demonisering van die vorige bestel in Suid-Afrika, wat sonder meer as boos uitgekryt word, om die ooreenkoms te sien. Niks wat die vorige bedeling gedoen het was goed nie; nie die bou van die beste infrastruktuur in Afrika nie, nie die afwesigheid van werkloosheid onder Verwoerd nie, nie die lae moordkoers vergeleke met vandag s’n nie,nie die goeie gesondheidsdienste vir alle bevolkingsgroepe nie, niks nie. Aan die ander kant word die sogenaamde prestasies van die huidige bestel opgehemel, al stort die rioolplase in duie en al plunder die kaders na hartelus.

In 1984 word die geskiedenis telkens aangepas om die huidige bestel ter wille te wees. Vorige toesprake van Big Brother wat foutiewe voorspellings maak, word in die media aangepas (laasgenoemde is juis die hoofkarakter se werk), denkbeeldige en fiktiewe helde word geskep (Albertina Sisulu en ‘n legio ander sogenaamde struggle-onbenullighede na wie diverse strukture vernoem word, strukture wat ironies deur die vorige bedeling opgerig is). Mense wat by Oceania se regime in onguns verval het, word letterlik uitgewis – hul foto’s word verwyder uit vorige koerantuitgawes. Dink bietjie aan die stelselmatige verguising van die Afrikaner se geskiedenis, die letterlike uitwissing van Afrikanername, die afbreek van Afrikanermonumente, die heldeverering van die Xhosa-afgodjie Mandela en die uitwissing van sy gewelddadige terreurdade, en die ooreenkomste tussen Oceania in 1984 en Azanië in 2011 is onmiskenbaar.

‘n Aanpassing van 1984 sou inderdaad ‘n goeie grondslag wees vir ‘n nuwe, satiriese roman in Afrikaans om die distopiese, gewelddadige anti-blanke en anti-Afrikanerdubbeldinkery van die post-1994-Azanië te beskryf.

интернет магазин товаров для новорожденныхФильчаков прокурор

Oor die afgelope jaar of wat het die pessimisme oor Suid-Afrika merkbaar toegeneem, veral na aanleiding van die gerugte oor nasionalisering van die myne en banke. Afro-pessimisme, ook oor die mislukte sogenaamde reënboognasie, is egter niks nuut nie. Veral die meer ekstremistiese regse organisasies koester donker fantasieë oor ‘n rasse-oorlog en maak gevolglik planne om kos op te gaar en oor hoe hulle op ‘n heroïese wyse op die trappe van die Voortrekkermonument sal sneuwel. Baie van hierdie selfde regse organisasies beleef ook emosies wat wissel van ongeloof tot intense frustrasie omdat die meeste blankes so passief en onbetrokke is. Politieke analiste soos professor Steven Friedman, daarenteen, lewe in vrees en bewing vir ‘n opstand deur die swart onderklas, diegene wat buitebande en biblioteke brand agv die ANC-regime se fundamentele onbekwaamheid en korrupsie.

Ek is egter van mening dat die rewolusie in Suid-Afrika op ‘n onverwagte wyse sal plaasvind. George Orwell het die opmerking gemaak dat rewolusies deur die middelklas gelei word, en nie deur die lumpenproletariaat nie. Alhoewel baie mense ‘n opstand deur die swart onderklas vrees, meen ek dat die opstand eintlik gaan kom vanuit die blanke middelklas. ‘n Suksesvolle rewolusie benodig organisasie en bronne, iets wat swart oproeriges wat klippe gooi agv swak dienslewering nie tot hul beskikking het nie. Lech Walesa se Solidariteit-vakbond in Pole se lede was nie die armstes van die armes nie, maar eerder die Poolse werkersklas. Solidariteit se verset, verlammende stakings en dapper optrede in Pole se dokke het regstreeks bygedra tot die val van die kommunisme in die ganse Oosblok.

Blanke ontevredenheid is weliswaar aan die oplaai sedert 1994, maar die ANC se veldtog teen die blankes was tot op hede meestal passief verdra deur die blanke slagoffers daarvan. Ons mor weliswaar om braaivleisvure oor regstellende aksie, maar bykans niemand verset hulle op aggressiewe wyse teen die skreiende rassisme wat die ANC-regime se ideologie van rassistiese transformasie verteenwoordig nie. Hierdie passiewe toedrag van sake gaan egter binnekort tot ‘n einde kom. Die Nasionale Demokratiese Rewolusie, die ANC se Sowjet-geïnspireerde program van die omvorming van Suid-Afrika na ‘n kommunistiese hel, is besig om momentum te kry, en die voorbodes raak by die dag donkerder. Die NDR gaan blankes regstreeks in ons beursies tref, en dit het die potensiaal om dinge tot op ‘n breekpunt te dryf.

‘n Blogger op Business Day se werf het byvoorbeeld bereken dat ‘n huishouding wat ‘n relatief-beskeie salaris van R400,000 per jaar verdien , ‘n salaris wat kwalik eens een van Julius se motorpaaiemente sal kan betaal, iets soos R60,000 per jaar aan addisionele belastings moet opdok om die waansinnige Nasionale Gesondheidsversekeringsprogram (NGV) van die ewe kranksinnige ANC-regime te moet befonds. Daardie miljarde sal ongetwyfeld deur kaders gesteel of verkwis word, want ‘n ANC-kader se bestuursvaardighede is soortgelyk aan die sokkervernuf van hulle nasionale span. Koppel hieraan die eweneens-kranksinnige Eksdom-prysverhogings en verregaande Gautengse tolpadtariewe, en dit is duidelik dat die ANC uit is daarop om die grootliks-blanke middelklas leeg te tap en finansieël uit te mergel. Ek ken bitter min huishoudings wat R400,000 bruto per jaar verdien, wat dan sowat R20,000 per maand netto huistoe neem, en wat sommer maar net ‘n addisionele R5000 (en dit om aan die massas sonder seksuele selfbeheersing vyfster-gesondheidssorg te verskaf), nog R1000 aan tolgelde, en nog R1000 per maand ekstra aan elektrisiteit kan spandeer, sonder om bankrot te speel of om selfs hulle huise te verloor. Hierdie kranksinnige belastings impliseer vir só ‘n huishouding iets soos ‘n 40% daling in netto inkomste. Hierdie belastings beteken kortom die vernietiging van die Suid-Afrikaanse middelklas en derhalwe ook die ekonomie as geheel.

My voorspelling is gevolglik dat ons ‘n nuwe tydvak in Suid-Afrika gaan betree, een wat baie gaan herinner aan Cosatu se verlammende stakings en die UDF se verset in die jare tagtig. Dit gaan baie mense verras, omdat die opstande vanuit blanke geledere sal kom. Daar is weliswaar ook swart lede van die middelklas, maar agv swart rassesolidariteit sal hulle nie noodwendig in opstand kom teen die ANC-regime nie. Hierdie opstande gaan veroorsaak word deur desperate ekonomiese omstandighede. Dit gaan blankes wees wat hulle op allerlei wyses gaan verset, wat kan insluit belastingboikotte, stakings, burgerlike ongehoorsaamheid ensovoorts. Mnr Gary Ronald van die AA het byvoorbeeld alreeds voorspel dat motoriste hulself gaan verset teen die kranksinnige Gautengse toltariewe dmv burgerlike ongehoorsaamheid. Bid jou aan – die Outomobiel-Assosiasie se voorsitter, van alle mense, praat rewolusie!

Daar is niemand so ryp vir opstand en rewolusie as iemand wie se lewensstandaard by hom weggeneem word deur ‘n regering wat hy alreeds verag se optrede nie, en dit is presies wat in Suid-Afrika gaan gebeur. Die gefrustreerde regses se geledere gaan eensklaps aangevul word met miljoene voormalig-middelklas blankes, wie se lewensstandaard by hulle weggeneem is deur die ANC-regime se kommunistiese waansin. Daar is niemand so gevaarlik as iemand wat in ieder geval niks het om te verloor nie, en wat weet wie het hom na daardie toestand gereduseer.

силкомпрокурор харьковской области

Om bostaande redes geniet ek die beelde van ‘n brandende moddereiland gate uit. Ons almal weet wie die meerderheid van daardie oproeriges is, maar die media is net te polities-korrek om die ding op sy naam te noem. Ek sal dus die vrymoedigheid neem en, nes die Poms wat destyds hoogheilig vir die ou Suid-Afrika wou preek, vir hulle daarop wys dat die ware probleem ‘n gebrek aan diversiteit in Brittanje is. Ja, te min diversiteit, daardie pragtige ou woordjie wat so dikwels aan ons voorgehou word as so positief en begeerlik. Die oproeriges is immers bloot pionne wat deur wrede, blanke rassiste in Brittanje uitgebuit word. Ons weet ook almal dat daardie oproermakers en plunderaars eintlik inherent onskuldige, vredeliewende outjies is, wat bloot reaktief optree agv die rassisme wat hulle onder die Gestapo-agtige stewel van die blanke Britte moet ervaar. Daar is steeds heeltemal te veel ouens soos ek met ons bleek velle en blou oë, Enoch Powell se “Rivers of Blood”-toespraak van 1968 desnieteenstaande. Want sien, as ‘n klein bietjie diversiteit soos die Britte tans beleef, slegs sowat 15%, ‘n goeie ding is, is sommer baie diversiteit hoeka ‘n veel beter ding, nie waar nie?

Ek stel dus voor Brittanje neem onmiddelik stappe om die volle genot van diversiteit vir hulself te ervaar. Ek, as ‘n getransformeerde Suid-Afrikaner, is sommer lus en gaan betoog voor die Britse Hoëkommisaris hiervoor, nes daar ‘n bykans konstante stroom van betogings voor die Suid-Afrikaanse ambassade in Londen was onder die ou bedeling. Ek dring aan die Britte gooi hulle grense oop, ten einde hul moddereilandjie geheel en al te transformeer. Basta met slegs 15% “ander” en steeds 85% rassistiese onderdrukkers. Laat staan rassistiese werkspermitte en immigrasiebeperkings – dis apartheid! Ek dring aan die Britte nooi nog 100 miljoen Afrikane of inwoners van die Indiese subkontinent binne, soveel as wat hulle moddereilandjie maar kan vat. Sorg in die proses dat daardie wrede, rassistiese blankes ‘n minderheid word. Moet egter nie daar stop nie. Skakel Wesminster se abdy en St Paul’s in moskees om. Neem dan sommer ook die ANC se religie van rassistiese transformasie aan, een wat ongetwyfeld deels in Engeland bedink is, en reinig rassistiese blanke onderdrukkers uit hulle poste, veral hulle bestuursposte. Na die maan met meriete en kundigheid – demografiese verteenwoordigendheid, sê ek vir julle, is nie onderhandelbaar nie!

Sit dan terug en ervaar diversiteit in sy volle glorie, terwyl menslike afval verby die parlementsgeboue in Westminster op die Teemsrivier dryf, en toeristebote daarvoor moet koes. Dis nou die oorblywende bote wat die enkele toeriste wat nie bang sal wees vir Brittanje se Suid-Afrika-agtige moordkoers nie, wil dra.

насосные станции дляФильчаков