praag.co.za

Author: Dan Roodt

  • Potgooi deur Dan Roodt: En in die skaduwee brand Suid-Afrika

    Potgooi deur Dan Roodt: En in die skaduwee brand Suid-Afrika

    Net soos wat Mugabe vir die hele ramp in Zimbabwe geblameer word, is ons veronderstel om te glo dat een mens, Jacob Zuma, vir die huidige vlaag onstabiliteit in Suid-Afrika verantwoordelik sou wees. Dan Roodt verduidelik waarom dit ‘n illusie is en skryf die geweld in die land toe aan juis die ontkenning van etnisiteit wat aan ons die verkeerde politieke stelsel nagelaat het. Luister gerus deur hier onder te klik.

  • Dan Roodt: Waarom ek nie die inspuiting wil hê nie

    Dan Roodt: Waarom ek nie die inspuiting wil hê nie

    ‘Spuit in, druk geld, sensureer en beheer mense met vrees en stigmatisering. Dis blykbaar die Groot Plan,’ skryf Dan Roodt

    Toe ek ‘n student was, het ek nogal in heelwat argumente met mediese studente betrokke geraak. Ek het hulle probeer oortuig dat hulle manier van kyk na die wêreld, of dan hulle wêreldbeskouing, net een tussen ander was. Vandag het hulle almal egter groot viertrekvoertuie en vakansiehuise by Plettenbergbaai of Hermanus terwyl ek steeds ‘n arm skrywer/kunstenaar/denker gebly het. Want dokters skryf mos medisyne voor en maak saam met die farmaseutiese maatskappye geld daaruit, amper soveel soos Nigeriese dwelmhandelaars uit dwelms.

    Intussen is toordoktery of, meer polities korrek, “tradisionele geneeskunde”, kragtens wetgewing in ons land tot wetenskap verhef. Die twee is gelykgestel. Dit bevestig so min of meer die “epistemologiese anargisme” van my gunstelingfilososoof van destyds, Paul Feyerabend. Hy het geskryf dat die wetenskap “maar net een feëverhaal” tussen ander is. Baie van wat ons nou beleef, is inderdaad soos ‘n feëverhaal, of ‘n wetenskapfiksienagmerrie.

    Nou is my eerste vraag: as “tradisionele geneeskunde” so wonderlik is as wat die ANC en vele linkse denkers in ons land beweer, waarom moet ons inentings teen korona uit Westerse lande invoer?

    My tweede en derde vrae is: Vertrou u die ANC? Asook: Vertrou u vir Pfizer, AstraZeneca en Johnson & Johnson?

    Al die joernaliste (of hoernaliste soos ek hulle noem) sal hierdie vrae luidkeels met krete van “Jaaaa!” beantwoord, maar dan het hulle hulle nog nooit verdiep in die geskiedenis van die mensdom en veral die wetenskap nie.

    Ons weet ook dat hier belange, sowel finansieel as polities, op die spel is. En die media, die “hoofstroommedia” of HSM soos hulle deesdae genoem word, dien altyd iemand se belang. Hulle maak propaganda vir iets of iemand. Soos byvoorbeeld die groot farmaseutiese maatskappye. Of Brittanje. Of Bill Gates en Georges Soros. Regstreeks of onregstreeks.

    Daarom, ongeag al die probleme rondom die sogenaamde “inentings” – wat afwyk van die tradisionele definisie van ‘n inenting – verkondig al wat ‘n koerant of ‘n HSM-webblad is dat jy jou so gou moontlik moet laat inspuit. Maak nie saak waarmee nie, want lyk my enige middel is goed genoeg, solank een of ander Groot Farmaseutiese Maatskappy dit beskikbaar stel.

    Mense is skape, word daar dikwels gesê. Van nature is hulle daartoe geneig om te konformeer en om te doen wat die groep doen. Daar is mense soos ek wat so half stroomop is, dinge bevraagteken en bewyse wil sien, maar ‘n mens betaal ‘n duur prys daarvoor want die skape en die konformiste wil jou daarvoor op die brandstapel sit. Of as daar nie ‘n brandstapel beskikbaar is, jou ten minste brandmerk of “kanselleer” soos dit tans heet.

    Een van die mees patetiese onlangse skrywes in Afrikaans is dié van Koos Kombuis, wat hom jare lank as ‘n linkse hippie of “kunstenaar” voorgedoen het. Hy is steeds in opstand teen PW Botha en een of ander gewaande “konserwatiewe kultuur” van die sewentigerjare, maar as dit by die Inspuiting kom, staan hy eerste in die ry. Trouens, al klagte wat hy het, is dat hy nié eerste in die ry kan wees sodat sy genetika deur Pfizer of Johnson en Johnson permanent verander kan word nie. Koos Kombuis: En eindelik kry ek toe my steek. Sy steek, nogal. Dis seker ‘n Naspersgrappie. Miskien moet hy eerder sy verhoognaam na Koos Konformis verander. Dermate dat hy jags was vir die inspuiting, om nou by die platvloerse humor van die Naspers- en Netwerk24-hoernaliste te hou.

    Daar is verskeie moderne omskrywings van wetenskap, maar ‘n gangbare een is: ‘n Teorie of hipotese wat reg of verkeerd bewys kan word. As iets “net reg” is, soos godsdiens of dalk toordoktery, dan is dit nie wetenskap nie. Dis waarom Galileo en die Pous so vasgesit het toe eersgenoemde gesê het dat die aarde om die son draai. Op die ouderdom van 69 moes Galileo Galilei op sy knieë gaan en die gedagte dat die aarde om die son draai “afsweer, vervloek en verafsku” en elke dag sewe psalms opsê. Ook is alles wat hy ooit geskryf het, op die Indeks van verbode boeke geplaas.

    Sowel die uitvinder van die PCR-toets, Kary Mullis, as die uitvinder van die boodskapper-RNS-metode, Robert Malone, het ernstige bedenkinge oor dít wat tans aan die gang is sover dit die intentings betref. Ons weet ook dat geen van die middels wat nou by die miljoene dwarsoor die wêreld toegedien word, aan die normale proses van kliniese beoordeling deur die FDA in die VSA onderwerp is nie. Ons eie Mediese Navorsingsraad is deesdae so hopeloos “getransformeer” dat ‘n mens wonder of hulle gebore daartoe in staat is om enige ingewikkelde middel wetenskaplik te kan toets en beoordeel.

    Laas het die tannie van die Suid-Afrikaanse Mediese Vereniging, dr. Angelique Coetzee, haar nog vrek gelag toe mense haar oor ivermektien uitvra. Sy het te kenne gegee dat ivermektien ‘n absurde bygeloof was, of iets na aan toordoktery. Ekskuus, “tradisionele genesing”. (En moet my nou asseblief nie weer aankla omdat ek dit waag om die woord “toordoktery” te gebruik nie.) Tans geniet ivermektien wêreldwyd ‘n toenemende reputasie as ‘n middel wat die virale lading van ‘n pasiënt tydens Covid-19 kan laat afneem, soos wat ‘n Israelse studie ‘n maand of twee gelede bevind het.

    Op 6 April 2021, Van Riebeeckdag, het die Hooggeregshof in Pretoria die minister van gesondheid, asook die Suid-Afrikaanse gesondheidsprodukte-owerheid, beveel om die gebruik van ivermektien by die behandeling van Covid-19 toe te laat.

    In Desember 2020 nog het die mediese skool van die Universiteit van Pennsilwanië in die VSA alle gepubliseerde mediese navorsing oor die boodskapper-RNS-inentings in oënskou geneem en tot die volgende gevolgtrekking gekom:

    “The current evidence base on messenger RNA (mRNA) vaccines is made up entirely of small early-stage trials, nearly all of which examined only short-term outcomes. They lack sufficient power for testing the statistical significance of most results, and for assessing the risk of serious but uncommon adverse events.”

    Self gaan ek my nie laat inspuit nie, omdat ek nóg die ANC nóg die farmaseutiese maatskappye vertrou. Ek sal eers wag dat daar behoorlike kliniese toetse op die middels gedoen word en die kat uit die boom uitkyk.

    Behalwe die pro-farmaseutiese propaganda wat die hoernaliste elke dag opdis, is dit belangrik om ook van die teenargument kennis te neem. Die webblad nojabforme.info bevat inligting en nuus in 39 tale rondom die inspuitings, asook die koronavirus.

    Ek wil nie aan enigeen voorskryf om die inspuiting te kry of nie te kry nie. Hoewel ek ouer as 60 is, weier ek self om enige inspuiting te ontvang en as ek daartoe gedwing word, sal ek my daarteen verset. As ‘n mens nie meer mag vlieg of openbare plekke mag besoek as jy nie ingespuit is nie, sal ek maar net met Jan Tuisbly se karretjie ry, soos wat ek in elk geval reeds doen.

    Noorweë het reeds besluit om alle inentings met die virale vektor van Johnson en Johnson te staak en wil hul oorblywende voorraad aan Afrika, waaronder Suid-Afrika, verkoop. Dit veroorsaak te veel bloedklonte.

    Sommige mense beskou die tipe inspuitings wat tans toegedien word as biologiese wapens omdat dit elke sel in jou liggaam binnedring en heel moontlik jou immuunstelsel permanent verander. Die langtermyngevolge daarvan is nog nie verreken nie; almal wil net hê “die ekonomie moet weer werk” en hulle wil weer kroeg toe of restaurant toe kan gaan.

    Terloops, iemand vertel my gister dat al die restaurante by die Cresta-winkelsentrum in Johannesburg gesluit is, maar mens kan steeds wegneemetes daar verkry. Nou loop almal in die sentrum en selfs in die winkels rond terwyl hulle eet – sonder maskers. Die hele Cresta is nou een groot restaurant. Hoe beperk dit die virus se verspreiding, wonder ‘n mens?

    ‘n Klomp van die maatreëls en optrede wat tans aan die gang is, is geheel en al absurd.

    Die ekonomie gaan ook nie “net weer werk nie”, want die sentrale banke druk al van 1998 af aanmekaar geld om ‘n ineenstorting van die aandelebeurse te verhoed, met die gevolg dat die rykes ryker word en die armes armer. In dié opsig bevoordeel Covid-19 vir Jeff Bizos, Elon Musk, Bernard Arnault, Bill Gates en Mark Zuckerberg, die vyf rykste mense ter wêreld, want hulle aandele styg gedurig terwyl gewone mense verarm. En die sentrale banke hou aan geld pomp om die beurse nog hoër te druk.

    Spuit in, druk geld, sensureer en beheer mense met vrees en stigmatisering. Dis blykbaar die Groot Plan.

    Dr. Maré Olivier van Kuilsrivier in die Kaap wat dit gewaag het om mense op Facebook aan te raai om ‘n “ingeligte besluit” aangaande inspuitings te neem, word nou gedreig dat sy by die Mediese Raad aangekla kan word want sy het dit gedurf waag om die alwysheid van die farmaseutiese reuse te bevraagteken.

    Selfs as jy ‘n mediese dokter is, mag jy nie ‘n mening oor die inspuitings uitspreek of selfs net vra dat mense behoorlik daaroor nadink nie.

    Miskien werk jy met mense en loop jy die risiko om aan Covid-19 blootgestel te word. En jy voel oortuig deur die beperkte kliniese studies wat daar tot dusver op dié middels gedoen is. Dan is die inspuiting dalk reg vir jou.

    Maar as jy in staat is om groot groepe mense te vermy, van die huis af werk en glo dat jou immuniteit goed is, waarom dan die risiko en moontlike langtermyngevolge van ‘n inspuiting neem?

    Ek mag verkeerd wees, maar persoonlik voel ek dat my immuniteit goed is. Ek rook nie, drink nie en eet meer vars vrugte en groente in een week as die meeste mense in ‘n jaar. Ook pampoenpitte vir sink en ‘n wye verskeidenheid ander voedselsoorte. So een keer per jaar kry ek dalk verkoue maar herstel gewoonlik binne ‘n dag of twee daarvan sonder dat ek enige medikasie hoef te neem. My liggaamsmassa-indeks is presies waar hy moet wees, rondom ‘n 22, dus is ek nie te vet of te maer nie.

    Negentig persent van mense wat aan Covid-19 sterf, is oorgewig. Eers het jy op McDonald en Cadbury vertrou, nou plaas jy jou hoop op Pfizer. Sterkte daarmee.

    Die rol van dieet in al ons moderne gesondheidsprobleme word totaal onderskat. Die meeste dokters weet ook nie veel daarvan af nie, want dieetkunde is nie deel van die gemiddelde mediese kursus nie. Die voedselbedryf en die mediese bedryf teer op mense se versugtinge na gemorskos: een verkoop die kos en die ander die middels wat veronderstel is om die gevolge daarvan te behandel. Dus kan mens sowel McDonald as Pfizer in jou aandeleportefeulje hê. Hoewel, ten spyte van korona styg Pfizer se aandeelprys nie eintlik nie. ‘n Mens wonder hoekom? Miskien weet die beleggers iets wat ons nie weet nie.

    Selfs al doen ek korona op, dink ek nie die virus gaan my doodmaak nie. Ek sal dit eerder vermy om die virus onder lede te kry as om my doelbewus met die pylproteïen (spike protein) deur middel van ‘n inspuiting te besmet. Ek verkies géén virus in my liggaam nie: nóg Covid-19, nóg Pfizer, Moderna, Johnson en Johnson of AstraZeneca of wie ook al se mensgemaakte “gesonder” virusse.

    Dr. Robert Malone, wat as jong navorser in die 1980’s by die Salk-laboratorium eintlik die wetenskaplike deurbraak gemaak het wat nou deur die farmaseutiese maatskappye gebruik word om pylproteïen na jou selle oor te dra, verduidelik in hierdie video waarom die huidige inspuitings gevaarlik kan wees. Kyk daarna, en maak ‘n ingeligte besluit.

    Kyk na die argiefkopie van die onderhoud (2021)

  • Dan Roodt: Dalk kan blankes steeds in SA wegkruip?

    Dan Roodt: Dalk kan blankes steeds in SA wegkruip?

    Ek het so pas teruggekeer van ‘n effense vakansie in Plettenbergbaai. Op pad terug het ons motor se koppelaar ingegee en vanweë die langnaweek verlede week is ons gestrand gelaat op Graaff-Reinet. Maar dit was allermins ‘n straf om dié historiese Afrikanerdorp te voet te verken.

    Anders as in Johannesburg en Pretoria — die hele Gautengprovinsie soos dit deesdae alte aaklig heet — is daar geen hoë mure en elektriese drade rondom huise op Graaff-Reinet nie. Dit dui aan dat daar nie soveel misdaad soos in ons groot stedelike gebiede is nie.

    Wat ‘n mens ook tref as jy so 1200 km of meer deur ons land ry, is hoe léég dit is. Nêrens in Wes-Europa, byvoorbeeld, sal mens soveel kilometer aflê sonder om huise, geboue of mense teë te kom nie.

    Soos ek reeds iewers in ‘n YouTube-video gesê het, is dit te laat om uit die land te wil emigreer. Dit is ook te laat om elders ter wêreld ‘n veilige hawe te vind, want alle tekens dui daarop dat ten minste die hele Westerse wêreld, d.w.s. Wes-Europa, Noord-Amerika, selfs Australië en Nieu-Seeland, binnekort dieselfde soort verval in wet en orde, asook amptelike anti-blanke diskriminasie, as Suid-Afrika gaan ervaar. 

    Joe Biden het aangekondig dat hy $2,3 triljoen vir nuwe behuising in die VSA beskikbaar gaan stel, maar dié geld gaan gebruik word om swartes en gekleurde Spaanssprekendes in die oorblywende blanke voorstede in te voer sodat “segregasie” die nekslag toegedien kan word. Vele groot stede in Amerika se misdaadsyfers is in elk geval reeds so hoog soos dié in Suid-Afrika.

    Verder gaan Biden natuurlik die deure oopgooi vir immigrante, ook uit Afrika en ander swart lande soos Haïti.

    In ‘n neutedop: blanke bevolkings wêreldwyd verkeer onder beleg, behalwe miskien in Oos-Europa. Maar gaan Hongarye, Pole en selfs Rusland onder die aanslag vanuit ‘n geradikaliseerde, multikulturele Amerika kan staande bly?

    Die Russiese minister van buitelandse sake, Sergei Lawrof, het hom onlangs hieroor uitgelaat:

    Russian Foreign Minister Sergei Lavrov on Thursday warned against growing anti-white racism in the United States and said that political correctness “taken to the extreme” would have lamentable consequences.

    Terwyl blanke bevolkings demografies kwyn, vind ‘n bevolkingsontploffing in Afrika plaas, tesame met die opkoms van aggressiewe anti-blanke rassisme en ideologieë in die hoofstroommedia, in die akademie (sg. “witheidstudies”) en in die politiek.

    In een van haar onverskrokke dog insiggewende rubrieke, praat die Suid-Afrikaans-gebore skryfster Ilana Mercer van “die sistemiese oorlog teen blankes”. (Lees Wake up. Systemic anti-whiteness is deadly. Witness South Africa.) Sy skryf:

    “America is indeed racially divided. Blacks, for the most, hate whites for a variety of unjust reasons, not least the incessant, institutionalized, propagandizing by other progressive whites. They want to hurt them and make them pay. For what? For everything; for whatever is wrong with their lives.”

    Die punt is: Hoewel ons in Suid-Afrika die ergste vorms van anti-blanke diskriminasie ter wêreld moet verduur, beskik ons oor geen illusies meer nie. “Demokrasie” en “menseregte” gaan ons nie red nie. Daarom “trek ons laer” of trek ons eenvoudig weg van die probleem af: ons woon in veiligheidsbuurte of agter hoë mure met elektriese heinings, behandel ons motorruite met film teen grypdiewe of, les bes, trek Wes-Kaap toe of na plattelandse dorpe wat nie so erg deur misdaad geteister word nie.

    Kortom, in Suid-Afrika kan ‘n blanke nog wegkruip. Vele van die groot Westerse stede in Wes-Europa of Noord-Amerika is glad nie daarvoor toegerus nie. Die misdadiger gebruik gesubsidieerde openbare vervoer om by sy slagoffer uit te kom. Linkse en liberale politici wil die samelewing “integreer” en “meer gelyk maak”, daarom neem hulle dieselfde tipe anti-blanke wetgewing as in Suid-Afrika aan.

    In Frankryk kon mens tot onlangs nog in klein dorpies, waar slegs blankes en geen immigrante bly nie, gaan wegkruip. Maar Emmanuel Macron, die president, het besluit dat immigrante nou oral oor die land heen versprei moet word sodat selfs die klein plekkies aan misdaad en geweld blootgestel gaan word.

    Nêrens in die Weste word enige vorm van segregasie of apartheid vandag geduld nie. Selfs kritiek op derdewêreldimmigrante word gekriminaliseer en ‘n mens kan maklik tronk toe gaan as jy jou teen byvoorbeeld Moslems uit die Midde-Ooste uitspreek.

    Vandaar die begrip “Islamo-linksheid” wat veral in Wes-Europa posgevat het. Linkses en radikale, anti-blanke Moslems het ‘n bondgenootskap gesmee.

    Hier in Suid-Afrika geld daar egter steeds, in weerwil van ‘n kwarteeu van ANC-heerskappy, ‘n natuurlike segregasie. Blankes woon steeds in enklawes, of dit nou eksplisiet soos in Orania of in veiligheidsbuurte in Johannesburg of Pretoria is.

    Ons kan nog steeds wegkruip vir die gevaar daarbuite wat soos Raka buite die kraal rondsluip. In ons groot land wat deur so ‘n klein groepie Afrikaners oor eeue heen beset en makgemaak is, is daar steeds duisende vierkante kilometer grond of ruimte wat braak lê, onbeset, waar ‘n mens afgesonderd kan gaan woon. Mits jy oor ‘n goeie internetverbinding beset, kan jy selfs van daar af werk en jou dienste globaal verkoop.

    Jy kan Orania of Kleinfontein toe trek, of jy kan jou eie Orania skep net waar jy wil. Dit maak ons in vele opsigte vryer as ander blankes in Europa of Noord-Amerika. Of selfs ‘n land soos Nieu-Seeland waar ‘n polities korrekte staat jou binnekort gaan dwing om te “integreer” en ondergeskik aan die swartman en die Arabier te raak.

    Die tweede element waaroor ons beskik, benewens ruimte, is ons volksheid of etnisiteit. Op ‘n dorp soos Graaff-Reinet kom ‘n mens onder die indruk van ons lang geskiedenis van stryd teen ons plaaslike en buitelandse vyande soos Groot Brittanje. Deur geskiedenis, afkoms en taal word ons aan mekaar verbind. Ons beskik oor ‘n sterk identiteit, anders as die Australiër of die Nieu-Seelander of die Kanadees byvoorbeeld wat willoos die polities korrekte hoofstroomkultuur vanuit die VSA navolg. Die staat definieer sy identieit, nie sy verhouding tot ‘n organiese volkseenheid nie. Ons staat is revolusionêr verander of, in die jargon van die verdrukker, “getransformeer”.

    Maar die Afrikaner, nou staatloos, het gebly. En bly steeds, op allerlei plekke waar die vyand ons nie verwag of selfs raaksien nie. Wegkruipplekke, skuilplekke, toevlugsoorde.

    Plekke waar ons in staat is om te oorleef. Want dit is inderdaad waaroor dit tans gaan: oorlewing. Niks meer en niks minder nie.

  • VS-verkiesing: het swart amptenare in 4 state die stem gekook?

    VS-verkiesing: het swart amptenare in 4 state die stem gekook?

    Die legitimiteit van die Amerikaanse verkiesingstelsel het ‘n geweldige knou gekry. Trump verwerp die uitslag en ‘n bekende ontleder skryf in ‘n nuusbrief dat al vyf state waar die tellery vir 3 ure gestaak is en Biden daarna “wonderbaarlik” alle bykomende stemme ontvang het oor Demokratiese goewerneurs beskik. Die groot stede in ten minste vier van daardie state beskik oor groot swart meerderhede, asook swart kiesbeamptes wat die stemme getel het, iets wat op Twitter tot die volgende kommentaar gelei het:

    Die klimaat rondom die uitslag van die Amerikaanse presidentsverkiesing gaan steeds agteruit. Beskuldigings van bedrog deur die Trump-groep duur voort as gevolg van die vele onreëlmatighede in die stemming en tellery. Hierdie onreëlmatighede in die stemmerny is nie beperk tot die volgende nie: die onverklaarbare staking van tellery in vyf state laat op die verkiesingsaand nie; die voortdurende en geheimsinnige “vondse” van groot hoeveelhede stembriewe wat oorweldigend – en in sommige gevalle uitsluitlik – ten gunste van Biden was; “rekenaarfoute” wat die rooi Republikeinse stemme laat kantel het ten gunste van blou demokratiese stemme; mense wat opdaag om persoonlik te stem, net om te hoor dat hulle reeds gestem het hoewel hulle nooit ‘n afwesige stembriefie aangevra het nie; Demokraties beheerde state wat toegang tot Republikeinse waarnemers beperk, selfs in weerwil van eksplisiete hofbevele; ens.

    En hoewel sulke ernstige vrae nie beantwoord word nie, het ‘n lid van Joe Biden se veldtogspan op Vrydag 6 November die toon aangegee. Andrew Bates – ook ‘n woordvoerder van die Demokratiese kandidaat – het op die beskuldigings van bedrog deur die Trump-span gereageer deur te sê dat indien Donald Trump sou weier om die nederlaag toe te gee, daar geen probleme sou wees om die “indringers” uit die Withuis te “verdryf” nie:

    “Die Amerikaners sal die uitslag van hierdie verkiesing beslis. (…) Die Amerikaanse owerhede kan die indringers uit die Withuis verdryf.”

    Benewens die vele vermoedens van bedrog wat die Republikeinse kamp vir etlike dae geopper het, is vandeesweek ook deur geweld en intimidasie gekenmerk. Vanaf verlede Dinsdag het groot betogings in Washington voor die Withuis uitgebreek. ‘n Paar dae voor die verkiesing het die hoofstad homself heeltemal afgesper, uit vrees vir groot onluste. Betogings in Seattle en Portland was ook gewelddadig. In laasgenoemde stad, die hoofstad van Oregon, waar Joe Biden heel ver gewen het, het betogers gewapen met aanvalsgewere opgeruk en Amerikaanse vlae gebrand.

    Trump het reeds daarop gewys dat Biden ondersteun word deur “spesiale belangegroepe” wat bevestig dat Biden se donateurs hoofsaaklik uit beleggingsbankiers, tegnologiereuse en mediamaatskappye bestaan. Terwyl Biden deur 47 groot Amerikaanse koerante onderskryf is, kon Trump net op 7 kleiner firmas reken. Ook het Twitter die president se twiets oor onreëlmatighede by die stemmery aktief beperk. Daar is verhoed dat enigeen van sy twiets kon hou en dit te hertwiet. Ander twiets van Trump is met waarskuwingsetikette uitgereik, wat deur Twitter aangebied is as hul “veiligheidsbeleid”.

    Dit is dus nie verbasend dat die media Biden as die wenner verklaar het nie. Maar soos Trump-prokureur Rudy Giuliani Saterdag in Philadelphia voor die pers opgemerk het: “Die media besluit nie wie president is nie.”

    “Op nasionale vlak was die grootste donateurs van ons opponente Wallstraatbankiers en spesiale belangegroepe,” het Trump gesê: “Ons donateurs was polisiebeamptes, boere, alledaagse burgers.” Die bydraes van die Trump-veldtog kom hoofsaaklik van Amerikaners uit die werkers- en middelklas, van gewone mense soos bestuurders, konstruksiewerkers, masjiniste, boere en loodgieters.

    Aangesien 2020 verreweg die duurste federale verkiesing in die geskiedenis van die Verenigde State was, het die Demokrate boonop byna twee tot een meer as die Republikeine bestee. In 2012 en 2016 was die besteding nog eweredig gebalanseer tussen die twee partye, volgens gegewens wat deur OpenSecrects.org opgestel is.

    President Donald Trump het intussen ‘n verklaring uitgereik oor die verkiesingsuitslag van die 2020-verkiesing wat deur die pro-Biden-media uitgeroep is.

    “Ons weet almal waarom Joe Biden haastig is om hom valslik as die wenner voor te stel, en waarom sy media-bondgenote hom so hard probeer help: hulle wil nie hê dat die waarheid blootgelê moet word nie. Die eenvoudige feit is dat hierdie verkiesing nog lank nie verby is nie. Joe Biden is nie as die wenner van enige state gesertifiseer nie, wat nog te sê van enige van die hoogs betwiste deelstate wat op pad is na verpligte hertellings, of state waar ons veldtog geldige en wettige regsgedinge het wat die uiteindelike oorwinnaar kan bepaal. In Pennsilvanië, byvoorbeeld, is ons wettige waarnemers nie betekenisvol toegelaat om die telproses waar te neem nie. Wettige stemme besluit wie president is, nie die nuusmedia nie.

    “Maandag begin ons proses om ons saak in die hof te bring om te verseker dat die wette van die verkiesing ten volle gehandhaaf word en dat die regmatige wenner aangewys word. Die Amerikaanse volk is geregtig op ‘n eerlike verkiesing: dit beteken dat u alle wettige stembriewe moet tel, en geen onwettige stembriewe moet tel nie. Dit is die enigste manier om te verseker dat die publiek die volle vertroue in ons verkiesing behou. Dit bly skokkend dat die Biden-veldtog nie met hierdie basiese beginsel wil saamstem nie en dat hulle meen die stembriewe getel moet word, selfs al is dit bedrieglik, vervals of onregmatig of behorende aan oorlede kiesers. Slegs ‘n party wat verkeerd optree, sal waarnemers onwettig uit die telkamer hou — en dan in die hof veg om toegang daartoe te weerhou.

    “Wat steek Biden dan weg? Ek sal nie rus voordat die Amerikaanse volk die eerlike stemme het wat hulle verdien en wat die demokrasie vereis nie. ”

    Die verklaring is uitgereik terwyl Trump by sy klub in Virginia gholf gespeel het.

     

  • Dan Roodt: Nuwe Kommando’s is al antwoord op Brendin Horner-tipe moorde

    Dan Roodt: Nuwe Kommando’s is al antwoord op Brendin Horner-tipe moorde

    Soos duisende ander mense, is ek geskok en woedend oor die jongste plaasmoord, dié op Brendin Horner. Hy was maar een-en-twintig jaar oud, met sy hele voor lewe hom. Hy is op wreedaardige wyse vermoor. Sy lyk is teen ‘n paal vasgemaak waar sy pa Robby, tesame met sy vriendin, Lenize Taljaard, hom Vrydagoggend vroeg aangetref het. Hier bo is ‘n Facebook-foto van Brendin en Lenize waarop hulle dolgelukkig lyk, alvorens hy soos soveel ander deur volksmoordenaars neergevel is.

    Mense sal my seker kwalik neem dat ek die term “volksmoord” gebruik, maar wat anders kan ‘n mens hierdie aanhoudende stroom grudade noem wat teen boere en landelike Afrikaners gepleeg word? Op sy minste is dit georganiseerde terrorisme.

    Soos meeste mense weet, was die afskaffing van die Kommando’s in die vroeë 2000’s ‘n absolute ramp vir landelike veiligheid in Suid-Afrika. Op daardie stadium het ek kontak met heelwat kommandolede gehad, sowel in die Vrystaat as in die Noord-Transvaal en ek was beïndruk met hul erns, georganiseerdheid en gemeenskapsbetrokkenheid. Mosiuoa “Terror” Lekota, wat tussen 1999 en 2008 minister van verdediging was, het in sy wysheid besluit om die Kommando’s af te skaf.

    Kort ná hierdie besluit het plaasmoorde die hoogte ingeskiet. Van die mense wat by die Kommando’s betrokke was, het hul eie plaaswagte begin, maar vanweë die gebrek aan openbare befondsing kon hulle nooit dieselfde vlak van paraatheid en organisasie as die ou Kommando’s bereik nie. Immers het die Kommando’s ‘n lang geskiedenis gehad wat terug te voer was na die ou Boererepublieke toe, as ‘n soort landelike gendarmerie.

    Volgens die Afrikaanse Wikipedia is ‘n “gendarmerie (verbastering van die Franse gens d’ armes, krygsvolk, letterlik mense met wapens)… ‘n gewapende diens wat algemene polisietake uitvoer en (van oorsprong) ‘n onderdeel van die weermag is”. Hulle word ook “polisiesoldate” genoem. ‘n Aantal lande in Europa beskik oor sulke gendarmes of kommando’s onder verskillende name:

    • België: Rijkswacht/Gendarmerie (opgehef na eenwording van die polisiedienste in 2001)
    • Frankryk: Gendarmerie Nationale
    • Italië: Carabinieri
    • Spanje: Guardia Civil
    • Portugal: Guarda Nacional Republicana
    • Nederland: Koninklijke Marechaussee
    • Roemenië: Gendarmerie Romania
    • Oostenryk: Bundesgendarmerie (opgehef in 2005)
    • San Marino: Gendarmeria
    • Turkye: Jandarma

    Die Kommando’s móét terugkom. ‘n Afvaardiging van boereverenigings, asook Afrikaners — want meesal is dit ons familie en vriende wat die slagoffers van hierdie moorde is — moet onmiddellik eis dat die Kommando’s herstel word, tesame met ‘n begroting wat deel kan uitmaak van die Weermagbegroting soos dit was.

    Slegs tien persent van die ou Kommandolede is deur die staat besoldig. Die res was almal vrywilligers wat gemeenskapsdiens gedoen het. Dis ‘n goeie model, juis omdat dit gemeenskapsbetrokkenheid aanmoedig. Daarbenewens is dit baie kostedoeltreffend.

    Destyds het die Kommando’s ‘n skamele begroting van R25 miljoen gehad. Dis minder as wat een kader in ‘n enkele korrupte tender opslurp. Duisende lewens, asook ons landbou, kan deur ‘n geringe bedrag geld gered word.

    Indien die ANC-bewind soos gewoonlik alles teëgaan wat ons voorstel, moet ‘n ander plan gemaak word. Die Europese Unie of die Verenigde State moet dan instaan. As USAID ‘n paar honderd miljoen dollar per jaar kan skenk om gratis vigsmedisyne in ons land te verskaf, kan dié land sekerlik vyf of tien miljoen dollar verskaf om ons boerebevolking van uitdelging te red?

    Afgetrede weermagoffisiere en -lede behoort die voortou te neem om mense met organisasie en opleiding te help.

    Om in die Kommando’s te dien, behoort vir elkeen ‘n saak van trots te wees. Stedelike jongmense kan vir drie of ses maande diens in die Kommando’s doen om ons mense op die platteland te gaan beveilig en sodoende gemeenskaps- en kultuurbande versterk.

    Die Suid-Afrikaanse Polisiediens het al oor en oor bewys dat hy nie in staat is om landelike veiligheid te verseker nie. Daarom moet die Kommando’s in ‘n gemoderniseerde gedaante met voertuie, digitale kommunikasiemiddele, hommeltuie en alle tegnologie wat nodig is, herrys.

    Dis ‘n saak van nasionale en internasionale belang. Daarsonder gaan Suid-Afrika net nog ‘n mislukte staat van die Afrika-tipe word, soos wat in Stephen Smith se boek Negrologie beskryf word. Watter verskil is daar tussen plaasmoordenaars en rebellegroepe wat ander Afrikabevolkings teister?

    Alle Afrikaners moet nou hande vat en voorbrand maak vir die idee. Die ANC en die wêreld sal nie kan nee sê vir ‘n goeie plan om plaasmoorde vir eens en vir altyd te stuit nie.

    Ons skuld dit aan almal wat reeds aangeval of vermoor is, asook hul geliefdes en gesinne. Soos aan my vriendin Annette Kennealy wat verlede jaar naby Louis Trichardt vermoor is.

    Asook aan ‘n jongman soos Brendin, sy gesin en sy vriendin Lenize Taljaard wat vandag verpletter moet wees.

    My innige meegevoel aan hulle. Maar dié afskuwelike moorde moet nou end kry.

    Kyk ook Dan Roodt en Gustav Venter se YouTube-onderhoud oor die voorval.

  • #Kerkstraatbom ontplof vandag 37 jaar gelede

    #Kerkstraatbom ontplof vandag 37 jaar gelede

    Vandag is dit presies 37 jaar gelede dat die Kerkstraatbom ontplof het. Hier volg ‘n uittreksel uit Trou tot die dood toe – die Suid-Afrikaanse polisiemag deur  die voormalige kommissaris van polisie, Johan van der Merwe. Die boek van 440 bladsye verskyn het in Junie 2010 by Uitgewery Praag verskyn.

    EEN van die skokkendste terreurvoorvalle in die geskiedenis van Suid-Afrika het op 20 Mei 1983 plaasgevind. ʼn Motor met ʼn kragtige lading springstof het omstreeks vieruur die middag voor die Nedbankpleingebou in Kerkstraat, Pretoria, ontplof. (Die gebou het in Engels as die Nedbank Square Maritime House bekend gestaan.) Altesame 19 mense is dood, onder wie 12 burgerlikes en 7 Weermaglede. Altesame 219 mense is erg beseer of vermink, onder wie 217 burgerlikes en 2 Weermaglede.

    Die hoofkwartier van die Suid-Afrikaanse Lugmag was op die eerste, tweede en derde verdiepings van die gebou. Die res van die dertien verdiepings is deur burgerlikes gebruik. Op die grondverdieping was ʼn kafee en ander sake-ondernemings.

    Kol. Basie Smit (later generaal) en maj. Suiker Britz (later generaal) van die speurafdeling was in daardie stadium in Klub 34, nie ver van die ramptoneel af nie. Hulle het hulle na die toneel gehaas en was die eerste polisielede op die toneel. ʼn Afskuwelike gesig van dood en verwoesting het hulle begroet. Oral het lyke, erg beseerde of verminkte mense, ledemate, stukke verskroeide vlees, beendere en bebloede en verskeurde klere rondgelê. Voor die gebou was die wrak van ʼn motor met menslike oorblyfsels, vermoedelik die oorsprong van die ontploffing.

    Lede van die taakmag en teeninsurgensie-eenheid onder bevel van genl. Bert Wandrag en die onlusbestrydingseenheid onder maj. Loots het die gebied dadelik afgekamp sodat moontlike bewysstukke nie versteur word nie.

    Kundiges op verskillende terreine het dadelik aan die werk gespring: die Forensiese Wetenskaplaboratorium onder genl. Lothar Neethling het noukeurige opnames gedoen, die ingenieursafdeling van die Kwartiermeester het die motorwrakstukke ondersoek en plofstofkundiges het die toneel gefynkam om vas te stel watter en hoeveel springstof gebruik is.

    Alles is met video- en ander kameras op film vasgelê.

    Die Forensiese Wetenskaplaboratorium het later deur bloed- en weefseltoetse bepaal watter ledemate aan wie behoort en só kon die identiteit van die 19 oorledenes bepaal word.

    By sy aankoms op die toneel het maj. Britz ʼn lyk oorkant die pad regoor die motorwrak sien lê. Die man het vir hom bekend gelyk, maar hy kon nie onthou waar hy sy gesig al gesien het nie. Nadat hy op die ramptoneel gehelp het, het hy by sy huis lêers en foto’s van mense wat hy gearresteer het, nagegaan. Hy het op die foto van Ezekiel Maseko afgekom, wat hy jare tevore weens huisbraak, diefstal en gewapende roof aangekeer het. Maseko is aan al die aanklagte skuldig bevind en tot gevangenisstraf gevonnis. Dit was inderdaad hy wat oorkant die motorwrak gelê het.

    Die volgende dag is ʼn ondersoekspan uit die veiligheidstak, speurtak, moord-en-roofeenheid en die Forensiese Wetenskaplaboratorium saamgestel. Kapt. Frik Nel en lt. Hennie Britz van die veiligheidstak was deel van die ondersoekspan.

    Inligting wat die verskillende eenhede ingewin het, is daagliks saamgevoeg om ʼn geheelbeeld van die voorval te kry. Kapt. Nel het deur ʼn informant vasgestel dat Maseko en Freddie Shongwe by die ontploffing betrokke was. Dit het die inligting van maj. Suiker Britz bevestig en hulle is na Maseko se huis in Mamelodi-Oos, waar hulle sy ma aangetref het. Volgens haar het Maseko haar vroeg die vorige dag gebel en gesê hy is per motor van Swaziland op pad na hul huis. Hy en ʼn ander man het later met ʼn Colt Galant by die huis aangekom. Hulle het toe die enjinnommer van die motor met ʼn hoekslyper weggeskuur. Sy het die hoekslyper en die ystervysels aan hulle gewys. Lt. Hennie Britz het op die hoekslyper beslag gelê en dit as bewysstuk ingelewer. Maseko se ma het ook ʼn metaaltrommeltjie met R3 000 in kontant wat Maseko van Swaziland saamgebring het, aan hulle gegee.

    Lede van die Forensiese Wetenskaplaboratorium het later die monsters van die ystervysels ontleed en vasgestel dat dit wel van die wrak kom wat die lading springstof bevat het.

    Kapt. Nel en lt. Hennie Britz het vervolgens by Shongwe se ma navraag gedoen. Sy het oorblyfsels van haar seun se klere herken en só bevestig dat dit inderdaad Shongwe se verminkte lyk in die wrak van die Colt Galant was. Nes Maseko was Shongwe ʼn geharde misdadiger. Die wit Colt Galant waarin die bom ontplof het, is ongeveer ʼn jaar voor die voorval aan die Oos-Rand gesteel.

    Daar is vasgestel dat Maseko en Shongwe met Maseko se Kombi na die middestad gery en toe met die Colt Galant na die Nedbankpleingebou gery het. ʼn Soektog na die Kombi is dadelik op tou gesit, want as dit deel van die ontploffingsplan was, moes dit naby die toneel van ontploffing geparkeer gewees het. Twee lede van die veiligheidstak het toe wel die Kombi naby die ramptoneel opgespoor, op die sypaadjie by ʼn parkeerterrein op die hoek van Schubart- en Vermeulenstraat.

    In die Kombi was ʼn draagbare radio wat in ʼn sender omgeskep is, asook springstof. Die sender het ʼn skakelaar gehad om die afstandbeheermeganisme te aktiveer. Oorblyfsels van die ontvangstoestel is in die wrak van die Colt Galant aangetref. Dit het ʼn ook skakelaar gehad om die afstandbeheermeganisme te aktiveer.

    Daar word vermoed dat Shongwe die Colt Galant met die bom en ontvangstoestel in Kerkstraat voor die Nedbankpleingebou geparkeer het. Hy het daar bly sit terwyl Maseko die afstandbeheermeganisme van die sender in die Kombi gaan aktiveer het. Maseko het teruggekeer en aan die oorkant van die pad aan Shongwe die teken gegee dat dit gedoen is. Shongwe het die ontvangstoestel geaktiveer en die bom het onmiddellik ontplof. Blykbaar moes die ontvangstoestel in die Colt Galant eers geaktiveer gewees het en die sender in die Kombi later op die tyd waarop ooreengekom is.

    Uit: Trou tot die dood toe – die Suid-Afrikaanse polisiemag deur Johan van der Merwe. ISBN 978-1-920128-08-1. Verskyningsdatum: 18 Junie 2010. Prys: R280. (Bestel by inlig@praag.org)

    т 25Александр Фильчаков прокурор

  • Video: Trouma is ‘n monster – Dan Roodt in gesprek met Mariandra Heunis

    Video: Trouma is ‘n monster – Dan Roodt in gesprek met Mariandra Heunis

    Mariandra Heunis, weduwee van plaasmoordslagoffer Johann Heunis, praat openhartig oor hoe sy die voorval wat in haar woorde “ons gesin uitmekaar geruk het” oorkom het. Binne twee weke ná haar man se dood moes sy begrafnis hou en geboorte aan ‘n seuntjie, hul vierde kind, skenk. Drie jaar lank het sy vir die saak teen plaasmoorde geveg, hier en oorsee, maar ná vele dreigemente gekies vir haar en haar kinders se veiligheid en ietwat teruggetree uit die stryd. “My hart is altyd by die saak, maar ek moes terugtree op ‘n persoonlike vlak… Ons is ‘n volk van oorwinnaars, ons oorleef,” sê sy.

    Haar man was die broodwinner en ná sy dood moes sy dringend ‘n inkomste verdien deur by dieselfde begrafnisonderneming te gaan werk wat haar man se teraarderbestelling hanteer het. Op hierdie ongewone wyse het sy ‘n nuwe beroep betree en is vandag ‘n volwaardige begrafnisondernemer. “Ons werk nie met die dood nie, ons werk met liefde,” sê sy. “Ek het ook aan die ander kant van die tafel gesit, ek verstaan werklik die proses, ek verstaan die rouproses, ek verstaan trouma.” Haar verhaal is een van dapperheid, herstel en om vir haar oorlede man “die beste weduwee te wees wat daar bestaan”. Sy tree insgelyks op as rouberader, troumaberader, lewensafrigter en motiveringspreker. “Ek het self hierdie pad gestap, dit is my roeping,” meen sy.

    Kyk die video op die praag-YouTube-kanaal.

  • Dan Roodt: Herinneringe aan Wits: die begin van Afrikaneronderdanigheid?

    Dan Roodt: Herinneringe aan Wits: die begin van Afrikaneronderdanigheid?

    Hoe het dit gekom dat Afrikaners so onderdanig aan linkse Engelse en swartes geraak het? Tans te midde van die inperking of “grendeltyd” soos dit ook genoem word, volg almal die voorskrifte wat deur die ANC-terroristebewind afgekondig word. Nie dat ek in beginsel teen sosiale afstand om die virus te kortwiek gekant is nie, maar selfs van die ultraliberale sluipskrywers van Media24 begin al wonder of ons ooit van ANC-krygswet gaan ontslae raak, noudat Bhekokwakhe “Bheki” Hamilton Cele so gewoond daaraan geraak het om ons te hiet en gebied.

    Wanneer het dié onderdanigheid begin? Mens kan dit selfs na die klein groepie linkse Afrikaners in Johannesburg terugvoer wat in die sewentiger- en tagtigerjare reeds hul lot by die Anglo-Afromarxiste ingewerp het. ‘n Paar dae gelede koop ek toe mos Glen Moss se vergete boekie uit 2014, The New Radicals: A Generational Memoir of 1970s South Africa, op Amazon Kindle en laai dit af. Glenn Moss is ‘n paar jaar ouer as ek en was in die sewentigerjare ‘n lid van die berugte NUSAS, oftewel (National Union of South African Students), ‘n organisasie wat deur die destydse Veiligheidspolisie dopgehou is vanweë die revolusionêr-marxistiese menings van die leiers. NUSAS het boonop dikwels geld uit die buiteland ontvang om studente op Engelse kampusse tot marxisme, kommunisme en “die stryd” teen die Nasionale Party oor te haal.

    Met die lees van Glenn Moss se boekie, is dit asof die tydmasjien my weer terug Wits toe voer; al die bekende name en gebeure. Ek onthou hoe ek in die universiteitskafeteria tydens my honneursjaar elke oggend ‘n Engelse ontbyt geëet het. Ja, vandag erken ek dit tot my skaamte. Spek en eier, met ‘n sny roosterbrood en so ‘n halwe tamatie daarby. Aaklig, olierig en ongesond. Maar dit was omtrent my enigste behoorlike maaltyd van die dag want ek het in ‘n kommune in Yeoville gebly, tesame met ‘n kunsstudent of twee, ‘n filosofiestudent genaamde Rai Turton en dan was daar ek wat besig was om my eerste roman op ‘n tikmasjien met ‘n stukkende letter “J” te tik. Elke keer as ek by “J” gekom het, moes ek die sleutel met die hand optel en teen die lint druk om die letter op my teks getik te kry. Turton het hom eerste ongewild gemaak omdat hy kritiese geluide oor marxisme en kommunisme begin maak het; hy was naamlik ‘n aanhanger van Karl Popper, Wittgenstein en die logiese positiwisme. Ek het insgelyks omtrent enige verdere loopbaan in Johannesburg gekelder deur ‘n lesing met die titel “Marx is dead” te organiseer. Dit was in die tyd van die Franse nouvelle philosophie wat uiters krities oor marxisme en kommunisme begin raak het. Onder die “nuwe filosowe” indertyd tel Alain Finkielkraut, André Glucksmann, Pascal Bruckner, Bernard-Henri Lévy, Jean-Marie Benoist, Christian Jambet, Guy Lardreau, Claude Gandelman, Jean-Paul Dollé and Gilles Susong.

    André Glucksman (links) en BHL (Bernard-Henri Lévy) in 1994

    Oorkant my in die kafeteria soggens by ‘n tafel was daar altyd so ‘n klein bende marxistiese studente, o.a. Barbara Hogan wat later in die vroeë tagtigerjare tot tien jaar tronkstraf vir hoogverraad gevonnis sou word. Dié “kwalifikasie” het haar ná 1994 goed te staan gekom, want op ‘n stadium is sy as blanke vrou vir ‘n kort rukkie as minister van gesondheid (2009 tot 2010) aangestel. ‘n Ander vroulike Witsstudent, wat in my tyd op die kampus was, Barbara Creecy, is die huidige minister van omgewingsake in Ramaphosa se kabinet. Dít wil gedoen wees, want sy is die enigste blanke in die hele kabinet. Watter hoër trou het sy aan die kommunisme en Afromarxisme gesweer om dié eer te beurt te val?

    Ironies was Creecy in haar tyd as ondergraadse student ‘n “Prog” of “liberaal” en het haar eers later tot die marxisme bekeer. Ek onthou dat sy op ‘n keer vir die studenteraad as kandidaat gestaan het en tydens ‘n toespraak gegil het: “I’m not a polemicist!” Wat dit ook al mag beteken. Dog na my ervaring is ‘n liberaal in Suid-Afrika maar net iemand wat nog nie ‘n marxistiese seminaar bygewoon het nie.

    In Glenn Moss se boek verwys hy juis na al die marxistiese seminare wat in sommige van die kommunes in Yeoville en Yeoville gehou is. Hy skryf:

    Two communes where older radical students lived – one in Yeoville, the other in Melville – provided spaces where a younger group joined in discussions over whether the organisations of student government provided a vehicle for or obstacle to the politicisation of students. The anti-institutional mantra of America’s counter-culture heroes – Jerry Rubin, Abbie Hoffman – seemed to offer attractive alternatives to the formal processes of student representation. How could one, as a radical, represent students whose interests were embedded in white privilege and elitism? Surely the very institutions of student government were part of the problem and inhibited the ‘changes in individual consciousness’ that the then-influential Charles Reich believed would result in revolution.1 Student government was intrinsically authoritarian, hierarchical and part of ‘the system’ – or so it seemed.

    By March 1972, growing student radicalism was increasingly challenging the strong liberal consensus on campus. A younger group of students who had arrived at university with a background of activism brought welcome numbers and ideas to radical activity. Some had been educated at Woodmead School, a private but progressive institution on the northern fringes of Johannesburg.

    Toevallig was Glen Moss ‘n paar jaar gelede op ‘n slag in my huis, het een kyk na my stel leergebonde eksemplare van die WAT gegee en ewe sarkasties opgemerk: “Hopefully that will be redundant soon.”

    Dis nogal ‘n bitter pil om te sluk: dat Glen Moss en sy klein groepie dom Engelse marxiste (dis nogal amusant om in sy outobiografie  te verneem hoe hy sukkel hy om Louis Althusser en die “ingewikkelde Franse marxiste” te verstaan) uiteindelik sou seëvier en aan ons dié Afromarxistiese utopie sou nalaat. Tydens dieselfde aflaai vanaf Amazon, het ek sommer Adderjan Basson van News24-faam se boek oor Gavin Watson en Bosasa aangeskaf. Watson was nog ‘n linkse Engelsman wat toe die Dept. van Korrektiewe Dienste van A tot Z besteel het. Ook baie snaaks in die boek is hoe een of ander swendelaar die Watson-familie oortuig het om R128 in sy skema met finansiële opsies te bele (dít wat ek tydens my bankloopbaan verhandel het) en toe alles verloor het. Toe doen hulle maar nog ‘n tender met die DKD!

    Moss vermeld dat hulle tydens die Republiekdagviering in 1966 by Pretoria Boys High ‘n Union Jack by die skool gehys het en die Republiekvlaggies wat uitgedeel is, só gevou het dat net die Union Jack wys en dit dan trots in hul skoolbaadjiesakke gedra het. Dit was die begin van sy “rebellie”.

    South Africa was declared a Republic, outside the Commonwealth of Nations, on 31 May 1961. Only a small majority of the white electorate had endorsed this, with just over 52 per cent of voters approving the proposal. This part of the electorate looked back to a nationalist and anti-imperialist past associated with the Boer Republics of the Transvaal and the Orange Free State, and viewed the ‘re-establishment’ of the Republic as a victory against the British, who had conquered the Boers in war but not in spirit.

    Most English-speaking white South Africans, wedded to Commonwealth and Queen, opposed the formation of a Republic. For the vast majority of the population, the new ‘Republic of South Africa’ represented further exclusion from the central institutions of government and administration and a consolidation of apartheid-based power.

    White schools were centrally involved in successive celebrations of Republic Day. I was among the primary school children in Pretoria who were handed replicas of the South African flag and a special Republic Day coin at school ceremonies in 1961. By 1966, a few pupils and teachers at the high school I attended had become less than enthusiastic about celebrating five years of a Republic. A handful of brave boys climbed the two bell towers flanking the school’s central building, erecting a Union Jack on each one in protest against what was seen as a Republic ‘for the Afrikaners’. Again, small flags were handed out as part of the festivities. I was one of the group of younger pupils who expressed opposition in a way that reflected our ‘pro-English’ bias. We folded the flags so that only the small Union Jack showed, and displayed this, handkerchief-style, in the top pockets of our school blazers.

    Dis ‘n ander teorie wat ek het: dis ‘n maar ‘n paar treë vanaf die Union Jack tot by die hamer-en-sekel. Soos Barbara Creecy en baie ander wat as Prog begin het en as kommunis geëindig het. Daar is iets aan die Suid-Afrikaans-Engelse etnisiteit wat hom tot ekstremisme leen. In my tyd het ek gesien hoe maklik dit is om ‘n Engelse student te radikaliseer, net soos wat Moslemsgevangenes vandag in Franse tronke geradikaliseer word. Hy kom in as ‘n motordief of dwelmhandelaar en verlaat die gevangenis as oortuigde djihadis. Daar was iets soortgelyks aan Wits in die sewentiger- en tagtigerjare, hoewel dit al vroeër in die 1940’s begin het, met die twee aartskommuniste Joe Slovo en Ruth First op die kampus, wat ook hul eie marxistiese seminaar saam met ene Nelson Mandela in ‘n woonstel in die Johannesburgse middestad bygewoon het. (Dit word vertel in Alan Wieder se Ruth First and Joe Slovo in the War Against Apartheid. Monthly Review Press, 2013.)

    Glen Moss

    Glenn Moss se opmerkings oor hoe sy Engelse identiteit by Pretoria Boys High gevorm is, toon vir ons dat die hele terreur- en propagandaveldtog vanaf 1960 af minder met “apartheid” te make had, as met etniese haat vir die Afrikaner en Afrikaans, iets wat geensins in die “postapartheidsutopie” afgeneem het nie, inteendeel. “Afrikaans must fall.”

    Die streek in Frankryk waar ek by tye woon, is Auvergne. Ek lei van die plekname af dat daar eens op ‘n tyd in Auvergne Oksitaans gepraat is. Dis eintlik tragies, hoeveel minderheidstale die revolusionêre Franse doodgemaak het. Toe ek van die breinskade by Wits herstel het — omring deur die wêreldvreemde, dom koloniale Engelse wat ‘n marxistiese klok gehoor het en nie weet waar die bel hang nie — het ek besef: Ek haat die revolusie! Dié van 1789, 1917 en veral 1994.

    Ongelukkig staan ons maar nog aan die begin van ons lyding: die rand is nou op R20 teen die euro, maar ons gaan nog R30 en R50 en R100 sien. As die Glen Mosse en die Gavin Watsons en hul ANC-surrogaatvriende die staatskas leeg gesteel het en die staatsdienspensioenfonds klaar geplunder het, gaan die privaatpensioene volg. En natuurlik die paar Afrikanerboeregesinne se grond.

    Daar is mos so ‘n Engelse tannie by ‘n ding genaamd PLAAS, Ruth Hall. Sy adviseer Ramaphosa oor sy “grondbeleid” en wil volslae kommunisme en kolgosse invoer. Dis nog ‘n fassinerende onderwerp: die Engelse marxistiese tannies, van Ruth First af tot by Ruth Hall. Die boek Rut, as’t ware. Dalk stof vir ‘n artikel in ‘n buitelandse publikasie. Dis nodig dat die hele wêreld agterkom op watter manier Suid-Afrika die prooi van die “nuwe radikale” geword het. Ons is die Kuba of Sowjetunie van die een-en-twintigste eeu.

    Die digteres Annesu de Vos is nog ‘n slagoffer van Wits wat al 30 jaar lank ‘n futiele politieke korrektheid in Toronto bedryf. Antjie Krog, daarteenoor, is winsgewend polities korrek in Suid-Afrika. Sy is een van die min Afrikaners wat deur die regime op die hande gedra word.

    Die meeste ander linkse of kwasilinkse Afrikaners het bedroë daarvan afgekom. Die Dakargangers byvoorbeeld, wat destyds deur die ANC-SAKP gebruik of misbruik is om as terreurorganisasie politieke legitimiteit in Suid-Afrika te bekom, is oorgesien as dit by regeringsaanstellings (en tenders) kom. Van my vorige Afrikaansdosente by Wits was Dakargangers: John Miles, Ampie Coetzee (skrywer van die boekie, Marxisme en die Afrikaanse letterkunde). Coetzee se stukkie “Afrikaanse marxisme” begin met die onsterflike woorde:

    Hierdie boek wil ‘n alternatiewe benadering tot die Afrikaanse letterkunde beproef deur enkele prosatekste as voorbeeld te neem. Dit is nie ‘n literêrsosiologiese studie wat die maatskappy vanuit die letterkunde wil verklaar nie; eerder ‘n Marxistiese benadering vanuit ‘n siening dat ‘n letterkunde gedetermineer is deur dieselfde magtewat ook die aard van ‘n maatskappy bepaal. Alhoewel dié ondersoek nie literêr-sosiologies is nie, sal dit nietemin sekere eienskappe in die totstandkoming en ontwikkeling van die Afrikaner se ideologie onderstreep. Soos byvoorbeeld sy strewe om ‘baas’ in sy ‘eie land’ te wees, 1) of die feit dat die Afrikaner aanvanklik teen kapitalisme en imperialisme was as eksploitasie, maar dat hy tog mettertyd die vrye ondernemingstelsel as sy uiteindelike redding gesien het.

    Uiteindelik het die hele Oos-Europa, Rusland daarby inbegrepe hul “uiteindelike redding” in die “vrye ondernemingstelsel” gesien. In die tagtigerjare toe Coetzee hom toe marxisme bekeer het, kon hy dit egter nie sien nie. Soos die vele Engelstalige marxiste met wie hy omring was, het hy die Afrikaner se verknogtheid aan ‘n konserwatiewe ekonomiese beleid en vyandigheid teenoor sosialisme as ‘n vorm van “agterlikheid” gesien.

    Suid-Afrika beskik nou nog oor die mees linkse Engelssprekende bevolking ter wêreld. Nêrens elders, in die VSA, VK, Kanada, Australië of Nieu-Seeland, sou Engelssprekendes so ekstreem en radikaal raak soos in Suid-Afrika nie. Glen Moss skryf trots oor dié proses in The New Radicals. Maar uiteindelik sou dit ook na Afrikaners oorspoel, om ‘n verskeidenheid van redes, sommige ideologies en ander nie.

    In die eerste plaas sou geen Afrikaner werk in ‘n Afrikaanse departement werk gekry het aan ‘n Engelstalige universiteit as hy nie links was nie. Dit verklaar in vele opsigte die linkse ywer van Afrikaanse akademici aan Engelse universiteite. In die huidige Suid-Afrika heers daar so te sê ‘n linkse hegemonie aan álle universiteite sodat dieselfde beginsel deesdae aan die meeste akademiese instellings geld. Maar in die 1980s was die Afrikaanse universiteite steeds redelik gematig en nog nie verower deur marxisme en feminisme nie.

    Met die ideologiese verowering van sowel die media as die universiteite deur linkse Engelssprekendes het Afrikaners toenemend onderdanig aan die “nuwe ideologie” (eintlik is die marxisme ‘n baie ou ideologie wat uiteraard na die negentiende eeu en Marx en Engels se geskrifte teruggespoor kan word) geraak. In die tagtigerjare sien ons egter die aanvang van hierdie onderdanigheid onder die klein aantal Afrikaners aan Engelse kampusse.

    Gerhard Maré

    Een van Glen Moss se boesemvriende was ‘n Afrikaner, Gerhard Maré. Nie dat “Gerry Maré” hom ooit as “Afrikaner” sou definieer nie, maar hy was wel van huis uit Afrikaanssprekend met ‘n Afrikaanse naam. “Gerry” figureer insgelyks in The New Radicals wanneer dit kom by die klandestiene besoek van Breyten Breytenbach aan die land in 1975:

    I did not need more detail. A close colleague had asked that I come to Cape Town, and that was enough. However, finances for a flight were an issue, and Gerry indicated that the costs would be covered through the Nusas student travel agency. Early on the morning of 13 August 1975, I flew to Cape Town. When I met up with Gerry, he was disinclined to tell me whom I would be meeting, or for what purposes. Again, this was not particularly unusual. Together with a number of colleagues, I had been spending more and more time in a twilight world between legality and illegality, above-ground activity and clandestine plans and intentions. This was the reality of trying to fashion a political role beyond the structures and constraints of student and campus politics.

    We set off from the Nusas head office, with Gerry driving a yellow Volkswagen Beetle used as a run-around by the student organisation. Weaving our way through the city centre, we stopped at an intersection. I got out and moved into the back seat at Gerry’s request. A tall bespectacled man, wearing a white trench coat, slipped into the front passenger seat. As we drove off, he spoke to me over his shoulder, introducing himself as ‘Christian Galaska’. After a few minutes in which he and Gerry talked to each other in Afrikaans, he turned round and began asking about the publications I intended producing, and how he could get access to them. While I was cautiously explaining that subscription would be possible, with delivery by mail, Gerry suddenly pulled up. The vehicle behind us came close to tail-ending the yellow VW, confirming Gerry’s terse statement: ‘We are being followed.’

    Gerry pulled off slowly, then accelerated, and began a hair-raising drive through the city centre, swinging right across ongoing traffic, turning suddenly left down smaller side streets, and accelerating up wider main roads. It soon became obvious that there was a phalanx of cars following us, no longer making any effort to avoid detection. Gerry speeded up further, onto De Waal Drive at the top of the city, along the M3, and finally cut across traffic to begin the climb up Rhodes Drive past Kirstenbosch.

    A massive storm was lashing the Peninsula. Sheets of rain made it difficult to see, and strong gusts of wind threatened to blow us off the road. Conversation had ceased, as Gerry concentrated on keeping the car on the road. I watched through the rear window to see if we were making any headway in losing the line of vehicles behind us.

    As we rounded a bend, Gerry braked hard. Lying across the road was a massive tree, uprooted by the high winds. We swung round in a tight turning circle and headed back down Rhodes Drive, passing the line of cars which had been following us. Slowly, they repeated the turning manoeuvre with less ease than the little VW had managed, and the procession made its way down behind us.

    Back in the city centre, it was agreed that we would stop suddenly at an intersection, ‘Christian’ would jump out of the car and run off down a side street, and Gerry would drive off as fast as possible. ‘You must leave, get out of South Africa, immediately,’ Gerry told ‘Christian’. As he left the VW, two men jumped from one of the cars behind us, and followed him down a side street.

    Gerry and I drove back to the Nusas head office. I made it clear that I did not want to know any details of the man we had met or his mission. I decided to return to Johannesburg as soon as possible, but did have enough time for a brief discussion with Cedric de Beer. Like everyone else in the Nusas head office, he seemed to know that something dramatic had happened. Without giving any details, I told Cedric that I was worried about the events of the past hours and feared problematic consequences.

    If Cedric was aware of unusual activity, then others in the Nusas offices, including Craig Williamson and Karl Edwards, must also have known. Williamson, as Nusas treasurer, would have been aware that an air ticket had been bought for me through the student travel office. Apart from any other leaks in security – and there were in all probability many – these alone made the contact between ‘Christian’ and people like Gerry compromised from the start.

    ‘Christian’, of course, was Breyten Breytenbach, although I did not know this at the time. I did, however, know that there was a move afoot to recruit whites from the left to an organisation which appeared to have some ANC support. I had discussed this in Durban when I visited the Nusas congress held in July. Shortly afterwards, Jeanette Curtis mentioned that she understood that some of the non-communist leaders in the ANC were committed to loosening the influence of the SACP.

    They were willing to support an initiative to set up a left-wing, but non-communist, organisation, made up predominantly of white intellectuals, who might provide some balance to the centralist and pro-Soviet form of communism represented by the SACP.

    Both Jeanette and I had thought the initiative sounded dangerous and ill-conceived, although we did not have any further details about it. She did mention that there was someone in the country from whom she might obtain more information, but I think this referred to Barend Schuitema, who was apparently in Johannesburg, rather than Breytenbach. Jen had been quite ill with a bout of rheumatic fever and was confined to bed. Our discussions about what I later learnt was Okhela were limited, and the main purpose of my visits was to check on her health and establish whether she needed more reading material.

    Terugskouend het Breyten Breytenbach verniet bykans agt jaar in die gevangenis deurgebring. Daar is selfs sprake daarvan dat die hele Okhela-gedoente ‘n strik was wat deur buitelandse inligtingsdienste gestel is en dat die volle besonderhede van sy koms onder ‘n skuilnaam na Suid-Afrika vooraf aan die plaaslike Veiligheidspolisie gekommunikeer is.

    ‘n Ander lid van Okhela, Berend Schuitema, wat oorspronklik die AABN (Anti-apartheidsbeweging Nederland) gestig het, skryf die volgende op sy woernaal:

    After Breyten’s arrest and trial I was detained under the direct supervision of Johnny Makhatini in Algiers, ostensibly for an internal post mortem/inquiry/disciplinary hearing that had to take place. In the beginning of 1977 I was able to get out of Algiers while Makhatini was on a mission somewhere else, and settled in with the bulk of the remaining “Okhela” comrades in New York. The discussion was, as I found it to be, whether or not we should denounce Breyten. I vehemently objected to this approach. Breyten was in jail and it’s not ethical to denounce any one unless the facts were on the table. And in the case of Breyten these facts would only become known upon his release from jail. The position adopted that through thick and thin we would defend Breyten and maintain his integrity, while at the same time doing everything possible to make amends with the ANC. I have no qualms about Breyten and to this day still feel he was victim rather than villain. But with regard to the ANC I discover that we were both victims. And there were more victims who paid heavy prices. The whole “white left” became victim! In these latter days the ANC in fact is spinning its “liberation movement” credentials out of existence!

    Wat Schuitema hier skryf oor die “white left” wat almal “slagoffers” geword het, het betrekking op hoe sommige Afrikaners en Engelssprekendes as “nuttige idiote” gebruik is om die blankes en veral Afrikaners te verdeel ten einde die magsgreep van 1994 uit te oefen. Tans word dieselfde tegnieke steeds aangewend om ons te verdeel tussen “verlig” en “verkramp”, “regs” en “links”, terwyl die ANC en SAKP na hartelus die land plunder en op die duur in ‘n tweede Zimbabwe verander.

    Sodoende het Suider-Afrika, tesame met Kuba en Noord-Korea, die laaste buitepos van die kommunisme geword. Is dit iets om op trots te wees?

    Kennelik dink Glen Moss en Gerry Maré só, asook natuurlik die vele hedendaagse bekeerlinge tot Suid-Afrikaanse marxisme, soos Adriaan Basson en Pieter du Toit van News24, Piet Croucamp wat so gereeld op RSG sy ANC-propaganda uitsaai, Azille Coetzee oor wie ek voorheen hier geskryf het en ‘n hele horde Engelssprekendes wat steeds onherroepelik in die greep van die “nuwe radikalisme” verkeer.

    Hulle is die waghonde van die stelsel wat moet sorg dat Afrikaners en blankes in die algemeen gehoorsaam aan die ANC en SAKP bly in hierdie radikale Klein Engeland met sy deftige ousies — ons ekwivalent van die Russiese nomenklatoera — wat in Porsche Panameras rondry.

    Arme Verwoerd, die gebore Amsterdammer wat hom daar op die Parlementsvloer doodgebloei het, ná die messteke van die Baster-Griek waaraan die lintwurm van kommunisme insgelyks gevreet het. Onlangs ontvang ek dié interessante aanhaling in my e-pos:

    “I want to emphasise that South Africa should not be condemned in the way she is condemned; that there should be no interference with her affairs; and that South Africa cannot allow it, but will have to oppose every attempt to interfere in our affairs, also if it comes in the form of an attempt to change the sentence imposed by our courts. I shall not be a party to anything of this nature. When saying this, I ask the Western world at least also to look after its own interests, and to realise that if South Africa were to fall a prey to Communist conspiracies, the West would suffer also. Even if the West assists in making us fall prey by trying, in the atmosphere which prevails, to gain the friendship and support of everybody else at the cost of South Africa, it should bear in mind that if a conquered South Africa becomes Communist, the noose about the neck of Europe and America will only be drawn tighter.

    It will not only be the end of us, but also the beginning of the end for them. When therefore it is said in those circles that they are glad that Mandela received a life sentence and not the death sentence, because he may still, like Kenyatta, become the leader of the future, then I say, ‘God forbid!’ If that were to happen, not only would South Africa be doomed and become Communist, but then the world would in time be conquered by Communism, because after that the only bastions which still protect White civilization against that pernicious ideology would fall one after another.” Dr Verwoerd’s comment after the conclusion of the Rivonia trial. Quoted in Lauritz Strydom Rivonia unmasked, Voortrekker Pers, Johannesburg.

    As ‘n mens na die manewales van Europese diplomate in Pretoria kyk, dan is Verwoerd se profesie al bewaarheid. Dit moet nog net na Merkel en Macron toe deursyfer, sou ek sê.

    Glen Moss gaan nog Duitsland regeer, of ten minste, die Glen Moss-idee van “gelykheid tussen rasse en klasse”, soos verkondig in die gefotokopieerde blaadjie “Work in progress” en befonds deur die alomteenwoordige Sweedse geldstroom, wat hy volgens The new radicals vanaf die Afrikanerdominee, Beyers Naudé, onvang het. Blykbaar het Oom Aambei, soos ek hom noem, by tye tot die Here gebid en gevra dat hy hom nie in versoeking moet stel met al die Sweedse geld in sy bankrekening nie.

    Die ironie is dat verskeie Westerse lande, waaronder Nederland, maar veral Swede, in die vroeë negentigerjare gesorg het dat Suid-Afrika wel deur ‘n kommunistiese party en sy frontorganisasie, die ANC, regeer sou word terwyl die res van die wêreld in Oos-Europa, maar ook Asië, op daardie stadium kommunisme grondig verwerp het.

    Waar Afrikaners eens sterk anti-kommunisties was, het baie soos die Oos-Duitsers voor hulle, “goeie kommuniste” geword en staan immer gereed om ‘n mede-Afrikaner by die owerheid te gaan verkla of by die werk te laat afdank omdat hy hom nie by die heersende ideologie neerlê nie.

    As organisasie het Okhela destyds misluk, maar die kiem van onderdanigheid aan die groter ANC is daar geplant en leef vandag voort aan die Universiteit van Stellenbosch en by Media24 wat natuurlik deur die bank die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty as ‘n geskenk van God ophemel. Nie verniet nie het Stellenbosch ‘n eredoktorsgraad postuum aan Bram Fischer toegeken, met die volle ondersteuning van Koos Bekker, die miljardêr-voorsitter van Naspers, die moedermaatskappy van Media24.

  • Engelse vrouens met doktorsgrade: ‘n gevaar vir die Afrikaner!

    Engelse vrouens met doktorsgrade: ‘n gevaar vir die Afrikaner!

    Die grootste gevaar vir die Afrikaner is… Engelse vrouens met doktorsgrade. Swart politici is skadeloos: hulle drink whisky in 5-sterhotelle. Die Engelse vrouens bepaal beleid en kry hul handtekeninge op dokumente wat ons ondergang bewerk.

    Ongelukkig het die gemiddelde Afrikaner geen benul hiervan nie en fokus op Malema wat eintlik maar net ‘n nar is. Ook Afriforum dink Malema is belangriker as dié hekse agter die skerms wat ons land se ekonomie met hul radikale planne gaan ruïneer.

    Bogaande twiet van Dan Roodt, wat ook op Facebook geplaas is, het heelwat reaksie ontlok. Is dit ‘n vergesogte stelling, of nie? Lewer hier op Disqus kommentaar of gaan na Facebook.

  • Video: SA se rommeldriekuns ná Moody: wat hou die toekoms in?

    Video: SA se rommeldriekuns ná Moody: wat hou die toekoms in?

    Moody, een van die twee groot Amerikaanse kredietgraderingsagenskappe het Suid-Afrika Vrydagaand 27 Maart 2019 tot ‘rommel’ afgegradeer, oftewel ‘n gradering van Ba1, met ‘n ‘negatiewe vooruitsig’ wat beteken dat die land nog verder by die leer van rommelstatus kan afgly. Dit beteken dat Suid-Afrika nou ‘n ‘rommeldriekuns’ hehaal het, want sowel Standard & Poor as Fitch, die ander twee bekende graderingsagentskappye, het ons land reeds voorheen tot dié vlak afgegradeer. Dan Roodt bespreek die implikasies hiervan en sien darem ‘n sprankie hoop op die horison wat Afrikanervoortbestaan betref.

  • Video: Die film in jou kamera en die koronavirus

    Video: Die film in jou kamera en die koronavirus

    Dan Roodt bespreek ‘n nuwe middel teen die koronavirus wat in Japan uitgevind is en in China vervaardig gaan word. In Frankryk geld drakoniese maatreëls wat byna op huisarres vir die totale bevolking voorkom. Maar is dit noodwendig verkeerd? En het ons nie ook nodig om meer reëls en wette in Suid-Afrika te begin nakom nie?

  • Word lid van die groep van onskuldige Afrikaners

    Word lid van die groep van onskuldige Afrikaners

    Hiermee word u uitgenooi om lid te word van die Groep van onskuldige Afrikaners.

    Ons weier om om verskoning te vra vir die optrede of beleid van enige Boere- of Afrikanerregering in die verlede sedert 1652, veral nie vir sogenaamde “apartheid” nie.

    Feit is dat feitlik alle groepe (Afrikaners, Engelse, bruines, Indiërs, swart etniese groepe) in die verlede aan allerlei vorme van segregasie en self-segregasie deelgeneem het, en dit tot vandag toe doen. Geen ander groep het tot dusver daarvoor om verskoning gevra nie; waarom sou ons?

    Op die vasteland van Afrika beklee Afrikaners die eerste posisie sover dit regverdige en menslike optrede betref. Anders as die koloniale moondhede en verskeie postkoloniale state op die vasteland, het ons ons nog nooit aan georganiseerde massamoord, marteling, terreur of etniese suiwering skuldig gemaak nie.

    Daarom is ons onskuldig en amper moreel onkreukbaar. Ons verteenwoordig ‘n voorbeeld van wetsgehoorsaamheid, selfbeheersing en etiese optrede in die aangesig van intense vyandigheid, terreur en onreg, in die verlede soos in die hede.

    Trouens, vele ander groepe in die land behoort ons om verskoning te vra vir hul groteske misdade soos die Britse konsentrasiekampe, die 200 voorvalle van terreur in die tagtigerjare, steun vir kommunisme wat op sigself ‘n misdaad teen die mensdom was, asook ons huidige verdrukking by wyse van kulturele, talige en rassediskriminasie, plaasmoorde en die aanhoudende diefstal van ons bates, hetsy deur gemeneregmisdaad, hetsy deur amptelike wetgewing soos “onteiening sonder vergoeding”.

    Ons verwerp enige opportunistiese poging deur sogenaamde “wit Afrikaners wat deur apartheid bevoordeel is” om namens Afrikaners te erken dat hulle as groep aan ‘n vergesogte “misaad teen die mensdom” skuldig is, nóg dat óns meer as enigiemand anders in die verlede bevoordeel of benadeel is. Hierdie poging word gemotiveer deur intellektuele oppervlakkigheid, sikofansie en gedienstigheid aan die korrupte ANC-terroristebewind.

    Weens die verdeeldheid wat daar tans heers, sowel tussen die onbenullige kliek van Kruiperkaners en gewone Afrikaners, asook tussen die regime en die meeste minderheidsgroepe, is geen demokratiese debat moontlik nie. Boonop word streng sensuur deur die ANC-gedienstige hoofstroommedia toegepas sodat geen dissidente mening geduld of selfs buite die internet om gepubliseer mag word nie.

    Nietemin wil ons die skuldige “wit Afrikaners” vra om te besin oor hul onsinnige, onnosele standpunte wat die huidige klimaat van Boerehaat en etniese wrewel jeens Afrikaners kan vererger omdat dit Anglo-Afromarxisme en ander vorme van ekstremisme onderskraag en aanhits.

    Soos ons voorouers oor eeue heen, sal ons bly voorstry vir vryheid en geregtigheid.

    Maar bowenal is ons onskuldig in elke moontlike sin van die woord. Ons beaam dit met vreugde, teen die hele wêreld in.

    Teken die onderstaande petisie indien u wil lid word van hierdie meningsgroep. En moenie vergeet om dié skakel te twiet en te deel op Facebook nie!

    Eerste 4 lede:

    Dr. Dan Roodt, skrywer en aktivis

     

     

    Steve Hofmeyr, sanger, skrywer en aktivis

     

     

    Fransi Phillips, skryfster

     

     

    Gustav Venter, skrywer, draaiboekskrywer en filmmaker

     

     

    [emailpetition id=”2″]

    [signaturelist id=”2″]

  • Dan Roodt: Korona en vleislus

    Dan Roodt: Korona en vleislus

    Ek sit hier en moet besluit of ek oor ‘n dag of wat op die vliegtuig moet klim Frankryk toe of nie. Almal raai my af om te gaan, want die hele land is nou in ‘n toestand van afsondering: skole, restaurante, kafees, openbare plekke en alle winkels wat nie van lewensbelang is nie, is gesluit. Vandag vergader die Suid-Afrikaanse kabinet van die ANC-terroristebewind en waarskynlik gaan hulle ook drakoniese maatreëls afkondig. Ek sien nog kans vir Frankryk onder beleg van korona, maar ek is nie lus om by my terugkeer by Jan Smutslughawe iewers in ‘n ANC-konsentrasiekamp onder “kwarantyn” geplaas te word nie.

    ‘n Doktersvriend, wat my ook afraai om te vlieg, noem terloops dat hy nou self onder kwarantyn verkeer want hy moes ‘n week of wat gelede ‘n pasiënt uit Iran in Pretoria ondersoek en agterna het die man positief vir Covid-19 getoets. Gelukkig is my vriend darem tuis onder kwarantyn en nie in ‘n Proteahotel of ander vreemde plek tussen ander moontlike draers van die virus nie. Dit sal my nie pla om onder tuiskwarantyn te wees nie; ek sal net my kruideniersware aanlyn bestel en laat aflewer.

    Die globale toestand waarin ons verkeer het my gister weer so ‘n bietjie laat wonder oor die vleisprobleem. Meeste mense hou van vleis en Chinese selfs van vlermuis- en ietermagôvleis. Of pas uitgebroeide klein voëltjies wat hulle sommer so uit die nes haal en lewendig opvreet; daar is so ‘n video op Twitter wat ek eerder nie hier sal plaas nie, dis te grillerig.

    Die probleem lyk vir my só: As jy doer op ‘n plaas as bestaansboer leef met ‘n paar beeste en hoenders vir eie gebruik, met die diere wat vry rondloop, sal dit waarskynlik nie lei tot ‘n globale epidemie of pandemie soos tans nie. Maar sodra mense in groot stede in hul miljoene begin leef en diere op ewe groot skaal geteel, gevoer en geslag word om hulle te voed, ontstaan allerlei risiko’s. Sulke diere het geen natuurlike lewens nie en bring hul bestaan in eng ruimtes vol ontlasting, urine, virusse en bakterieë deur. Eintlik is hulle nie lewende wesens nie, slegs “vleis” wat “geproduseer” word.

    Chinese eet blykbaar ook katte en honde. Dis seker insgelyks “vleis”, nes ‘n vlermuis of ‘n ietermagog.

    Die probleem is egter dat die onhigiëniese toestande van Chinese “nat markte” waar diere terstond geslag en verorber word, ewe seer deur die hele “dierlike voedselketting” bestaan – ook in die Weste en in Suid-Afrika. Dis ‘n teelaarde vir mikro-organismes, soos die koronavirus, voëlgriep (SARS), varkgriep en die res.

    Dis seker nie toevallig dat daar die afgelope tien tot twintig jaar telkens ‘n virale uitbraak was nie. Want ons skep die ideale toestande waaronder daardie virusse van dier tot dier, en van dier tot mens, oorgedra kan word. En soos wat die Chinese ryker geword het, het hul nuwe koopkrag hul vleislus aangewakker. Pleks dat hulle by rys en tofu gebly het!

    Een antwoord is natuurlik om van vleis af te sien, nie omdat dit polities korrek of “goed vir die klimaat” is nie, maar omdat dit die planeet dalk veiliger kan maak. As dit so aanhou, gaan jy dit naderhand nie meer op straat kan waag sonder ‘n wit pak met ‘n helm en ‘n asemhalingstoestel nie, want die kieme gaan oral krioel.

    Wie onthou nog malkoeisiekte? Terwyl almal nou gal braak oor China waar Covid-19 ontstaan het, vergeet hulle van malkoeisiekte oftewel bees- sponsagtige ensefalopatie (BSE) wat in die middeltagtigerjare in die Verenigde Koninkryk uitgebroei het. Sover ek dit verstaan, was dit te wyte aan die breine van dooie koeie wat aan lewende koeie gevoer is. Dis seker ‘n vorm van beeskannibalisme wat deur mense op dié arme diere afgedwing is. Een bees kon dit nie aan ‘n ander bees oordra nie, maar mense wat die besmette beeste eet, ontwikkel ‘n soortgelyke breinsiekte genaamd Creutzfeldt-Jakobsiekte wat gate in hul harsings veroorsaak. Hieroor bevat Wikipedia die volgende interessante inskrywing:

    It is thought that humans can contract the variant form of the disease by eating food from animals infected with bovine spongiform encephalopathy (BSE), the bovine form of TSE also known as mad cow disease.

    Cannibalism has also been implicated as a transmission mechanism for abnormal prions, causing the disease known as kuru, once found primarily among women and children of the Fore people in Papua New Guinea. While the men of the tribe ate the body of the deceased, women and children consumed other parts, such as the brain, and were more likely than men to contract kuru from infected tissue.

    Ek leef van rys, tofu, neute, sade, groente en vrugte, en was nog nooit gesonder nie. Toenemend laat die eet van vleis my gril, of dit nou mensvleis, vlermuisvleis, ietermagôvleis, beesvleis, varkvleis, hoendervleis of wildsvleis is.

    Ek het via Google op die volgende aanhaling afgekom:

    “Meat and poultry producers must bear primary responsibility for keeping pathogens out of their products, but when it comes to beef, chicken, and other raw meats, restaurateurs and home cooks must treat them like hazardous materials and take steps to minimize risk,” said CSPI senior food safety attorney Sarah Klein. “Care should be taken to avoid spreading germs from the meat around the kitchen, and meat thermometers should be used to ensure that ground beef, chicken, and other meats are fully cooked.”

    “Hazardous materials,” inderdaad.

    Hier is iets oor tofu.

  • Video: Permanente kwytskelding vir die ANC en sy mederampokkers

    Video: Permanente kwytskelding vir die ANC en sy mederampokkers

    Daar is nou gerugte dat die ANC en sy meelopers wat voor die Zondo-kommissie verskyn het, geheel en al kwytgeskeld gaan word vir die honderde miljarde rande wat by die staat en staatsondernemings gesteel is. Dit is soortgelyk aan ‘n ander boendoehof, die WVK, wat in die negentigerjare die ANC van 200 terreurdade op SA bodem kwytgeskeld het.

    Dr. Dan Roodt lewer kommentaar op onderstaande video.