Etiket: Suid-Afrika

Leon Lemmer: Die kultuur van kultuurvernietiging

‘n Mens kan geneig wees om te dink dat Afrikaners geen vriende in ander lande het nie. In werklikheid is daar al hoe meer ingeligte, denkende mense wat die situasie van blankes in sowel die ou as die nuwe Suid-Afrika goed verstaan. Dit is veral die geval in lande wat reeds lank ‘n aansienlike (oproerige) swart bevolking het, bv Amerika. Sedert die Tweede Wêreldoorlog het die grootskaalse immigrasie uit die Derde Wêreld na Brittanje en die Europese vasteland begrip vir die dilemma waarin Suid-Afrikaanse blankes verkeer aansienlik aangewakker. In tradisioneel (grootliks) monokulturele lande was daar tot enkele dekades gelede geen werklike besef van die sosiale probleme wat die saambestaan van radikaal verskillende etniese denk- en leefwyses veroorsaak nie. Weens dure eerstehandse ervaring het insig hierin in baie Europese lande eers in hierdie eeu merkbaar geword. Heldersiende blankes in Westerse lande besef deesdae toenemend dat dit nie meer net gaan om die behoud van hulle tradisionele kultuur in hulle eie land nie, maar ook om die voortbestaan van die blanke groep as sodanig. Blankes het wêreldwyd ‘n bedreigde spesie geword, soos aangetoon deur bv Lothrop Stoddard (Praag 28.02.2015). Hierdie insig het ongelukkig eers na 1994 werklik in die buiteland posgevat, dus nadat die blanke politieke bewind in Suid-Afrika weens verraad in eie geledere reeds ondergegaan het.

Wat die blanke bewind in Suid-Afrika gedoen het, word deesdae dikwels tot rassesegregasie verskraal. Wat andersins tot stand gebring is en deesdae deur die nuwe bewindhebbers benut en deurgetrek word, word geïgnoreer. In die koloniale era was rassesegregasie die standaardbeleid wat ontwikkeling en vooruitgang in ‘n ordelike samelewing moontlik gemaak het. Apartheid het uit kolonialisme voortgespruit en het as afsonderlike ontwikkeling die potensiaal gehad om verskillende etniese groepe polities en kultureel tot hulle reg te laat kom. Dit is waarom daar groot begrip in veral die suidelike state van Amerika vir apartheid is en toenemend in ander Westerse lande, wat die erge negatiewe gevolge van die invloei van immigrante uit die Derde Wêreld ervaar.

Die huidige energie- en planloosheid van die plaaslike blanke politiek spruit nie soseer voort uit skaamte oor apartheid nie, al is dit wat die nuwe bewindhebbers ons probeer wysmaak, gerugsteun deur “meningsvormers” soos Leopold Scholtz (Praag 29 Mei). Die blankes en veral die Afrikaners is verdwaas en skaam oor die verraderlike manier waarop hulle eie mense hulle mandaatloos aan swart mag uitverkoop het. Dit kan ‘n geruime tyd duur voordat genoeg blankes tot verhaal kom en strategieë bedink en deurvoer wat sowel hulle voortbestaan as die behou van hulle kultuur verseker.

Wat Suid-Afrikaanse blankes (veral Afrikaners) deesdae daagliks in toenemende mate ervaar, is pogings tot kulturele uitwissing. ‘n Sprekende aktuele voorbeeld is die afskaling en selfs afskaffing van Afrikaans. Hierin neem verloopte Afrikaners dikwels die leiding. Wêreldwyd ervaar blankes ook reeds in ‘n mate hierdie kultuur van kultuurvernietiging, maar in die Weste tans nog op ‘n baie kleiner skaal as plaaslik. In die Weste is blanke kultuurvernietiging dus in groot mate toekomsmusiek. Soos in die res van Afrika (Kenia, Zimbabwe, Namibië) is blanke kultuurvernietiging in Suid-Afrika, met sy verswelgende 80%+ swart meerderheid, egter ‘n eietydse dodemars. Veral Afrikaners is hopelik bestem om hierdie doodsmusiek met die uitbundige sing van bv ‘Die Stem’ te verdring.

In hierdie konteks skryf ek vandag na aanleiding van ‘n Amerikaanse publikasie, The great erasure: The reconstruction of white identity, edited by Richard B Spencer (Whitefish, MT: Washington Summit Publishers, 2012, 300p; Amazon Kindle $9,11).

In die inleiding beskryf Spencer die inhoud van hierdie bundel opstelle soos volg:

“Its theme is the deconstruction of European, White identity worldwide – in terms of culture, politics, and historical heritage. It ultimately entails the destruction of Europeans as a unique biological entity. Though it was not planned this way at the outset, South Africa – and the Boer people in particular – serves as a Leitmotif throughout the collection. It seems that in the ghettos and security fences of contemporary Johannesburg, and in plucky Boer ethno-communities like Orania, one sees the worldwide status of the White man laid bare. He faces formidable challenges; the greatest of which is not, in fact, demographic decline, but that he has become the Zeitgeist‘s favorite villian” (Kindle 38).

“Beyond the crisis in South Africa, the experience of European peoples worldwide can be said to be distinctly ‘post-Apartheid’, ‘post-colonial’, and ‘post-national’. The White man lives in a world his race once dominated – and in which Black and Brown are now colonizers, in which European heritage is being taken away piece by piece: cultural heroes, literature, popular icons, identity – ultimately, everything. The Boers themselves can be counted as exceptional in this regard, for … they are actively resisting these trends and have not lost their self-respect and will to survive” (46).

Dít is waar van die regte Afrikaners; nie van die verlooptes nie. ‘n Verloopte Afrikaner is iemand wat bv sy eie mense doelbewus benadeel en ander mense bevoordeel; wat bv sy eie mense onnodig slegmaak en ander mense haas onherkenbaar goedpraat en onvoorwaardelik ondersteun.

Alex Kurtagic skryf: “‘Immigration’ is no longer an adequate term to describe the social, political, and racial transformation resulting from mass migration” (57). “Immigration” het ‘n eufemisme vir “invasion” geword. “Guillaume Faye calls it ‘colonization'”* (60). Faktore wat hierdie verskynsel vertroebel, is die omvang, permanensie en nie-assimileerbaarheid van hierdie immigrante. “It is well known that Third World settlers in the West … take advantage of the indigenous’ welfare state and concessionary provisions, and that these benefits are often a reason for immigrating in the first place; indeed, on the whole, these settlers consume more than they produce” (213). [Die verwysing is na Faye se boek, The colonisation of Europe, (2016, 330p; Amazon Kindle $12,53).]

Die frase “settler colonialism” is aanvanklik gebruik vir die baie positiewe dinge (uit die Westerse oogpunt) wat histories voortvloeiend uit blanke immigrasie in bv Suid-Afrika, Israel en Amerika gebeur het. “Among the characteristics of settler colonialism is that settlers come to stay and do not appeal to the established indigenous sovereignty, but rather deny it and seek to remove it in order to replace it with a reproduction or regeneration of their own society” (145).

Hierdie blanke setlaars het die genoemde drie lande dramaties ontwikkel/verbeter. Wat opgebou is, word deesdae deur revolusionêre magte bedreig. Die oogmerk is “to recast European society in their image” (201). Sedert 1990/1994 is Europese beskawing in Suid-Afrika al hoe meer deur afrikanisering verdring. In Israel word die Joodse beskawing aktief deur Palestyne/Arabiere/Moslems ondergrawe. Sedert veral die jare sestig word die blanke beskawing in Amerika deur gewelddadige swartes gyselaar gehou. Anders as die Hispaniste, Asiate en Indiane is die swartes die enigste Amerikaanse minderheidsgroep wat hulle (by voorkeur) tot geweld wend om politieke oogmerke te bereik. Lees gerus John D Skrentny se gesaghebbende boek, The minority rights revolution (Cambridge, Mass: Harvard University Press, 2002, 496p; Amazon Kindle $28,16). Die gewelddadige voorbeeld wat deur Amerikaanse swartes gestel word, is en word steeds slaafs deur swartes in Suid-Afrika nagevolg. Kurtagic beweer selfs: “Indigenous Others are rarely virtuous” (190) en hy vestig die aandag op die “often dysfunctional nature of Third World societies” (236).

In Suid-Afrika het die blankes aanvanklik per skip hier aangekom terwyl die swartes dit ongeveer dieselfde tyd te voet gedoen het. In die Weste (Amerika en Europa) het die swartes ná die blankes daar aangekom. “Most likely, given the multiracial character of settler colonization in the West, is that one ethnicity would gain the ascendancy over all the others, and it would be they who become the new indigenous. The Bantus in South Africa provide a historical example” (265).

Kurtagic sonder Jode, veral “radical Marxist Jews,” uit as diegene “that subjected traditional European identity and institutions to radical critiques. Their effect was die gradual deprecation of European tradition and racial identity and the development of universalism to its logical extreme. Interacting with guilt as the primary method of social control in the West, this made it possible even for genetically distant immigrants eventually to become legislators because it had become impossible for the indigenous to argue against exclusion based on race” (283). Kurtagic dink hier veral aan Brittanje, Wes-Europa en Amerika. Hy noem “changes in legislation that privilege settlers over the indigenous, abdication of indigenous racial consciousness as a morally legitimate cognitive structure, or discrimination policies against the indigenous designed disproportionately to enchance settlers’ access to higher education and the job market” (288).

“Third World settler colonization of the West is possible only as a result of a uniquely Western ideology (egalitarianism) and an autochthonous political system (democracy), both of which morally and ideologically disarm the indigenous against settler ascendancy and predation” (300). “Settler colonization is … a game of erasure: settlers erase or are erased” (318). “The single biggest impediment to Whites’ avoiding erasure is the hegemonic belief in the West in equality as an absolute moral good … Whites in Europe and North America, as well as in former colonies … currently lack a moral theory … with which to justify and secure their continuity. Unless a new moral theory of difference can be formulated to support an ideology and legal framework that both justifies and enables its self-preservation as a unique biological entity in their own homelands, the White race faces complete erasure from the earth” (323).

In sy essay skryf Andy Nowicki: “Compared to the rest of Africa … Blacks actually prospered in Apartheid-era South Africa” (364). Hy verwys na rolprente se “simplistic cinematic morality … with noble and magic Negro/White liberal heroes and hateful, mean-faced, invariably Afrikaner villians” (356). Wat literatuur betref is daar diegene “who want to dethrone the ‘Dead White Male’ Western canon and have us all reading crappy books written by semi-literate Aboriginal Eskimo albino lesbian hunchbacked cripples out of deference to a specious ‘inclusivity'” (376). Sedert 1994 “Johannesburg is newly notorious … as the rape and murder capital of the world” (395).

“Blacks have turned on the Boer nation – their former rulers – with particularly hateful ferocity … The democratically-elected ANC government changes the names of Afrikaans roads and cities in a transparent effort to punish the people who they felt oppressed them in the past, and imposes ruthless and insane racial quotas upon businesses and social services – even to the point where, for example, prospective black doctors in medical school are held to far less rigorous standards than their White counterparts, in order to increase the representation of Black doctors … White farmers (predominantly Afrikaner) are asked to cede ever more of their private property in the interests of agricultural affirmative action; meanwhile, farm murders continue apace in a steady, dreary campaign of terror” (428).

Nowicki verwys na “irresponsible, vindictive anti-White rhetoric and propaganda, creating an atmosphere of hate” (434). Die blankes “accept responsibility” vir wat hulle doen. Die swartes, daarenteen, “replace responsibility” (452). Byvoorbeeld, daar is “mounting Black frustration over unemployment and poverty, which haven’t improved and have in fact largely worsened since Mandela’s election in 1994, but both of which are still commonly blamed on the ‘legacy of Apartheid’ and White racism and colonialism” (476).

Tydens sy besoek aan Suid-Afrika het Nowicki met Dan Roodt, “a distinguished writer and long-standing Afrikaner activist,” gesprek gevoer. Hy haal Roodt soos volg aan: “In South Africa, we have the most violent peacetime society in the world … It’s almost like a low-intensity war” (501). “Roodt blames the ‘climate of hate’ created by an ANC-dominated education system. ‘South African Blacks are more anti-White than any population in the world … It’s a part of this whole “victim” mentality. The ANC has created a fictional past “reality” that feeds the present violence'” (501). “Foremost among the goals of Roodt and others like him is to forge an authentic Afrikaner homeland, a place where the descendents of the historic ‘Boers’ can feel safe and can be assured of their legitimate interests being protected” (538).

Sommige Afrikaners “have staked their hopes on the prospect of seceding from the current wreck of a ‘Rainbow Nation,’ and constructing a kind of Boer ethno-state in its very midst, with the intention of reclaiming their genetic and cultural self-determination, and saving the Afrikaner identity from dilution and eventual extinction” (558). Nowicki verwys na twee konkrete voorbeelde van etniese gemeenskappe: Orania en Kleinfontein (558). Die refrein wat hy daar gehoor het, is “self-reliance” (575) en “self-sufficient” (580).

Daar is sowat 5 miljoen blankes wat 9% van die Suid-Afrikaanse bevolking van meer as 50 miljoen uitmaak (580), “with the untold numbers of non-White illegal immigrants pouring in daily through the porous northern border, rendering the Whites of the country even more racially outnumbered. Of that five million, it’s estimated that around three and a half million are of Afrikaner descent – the rest being chiefly British. With such dwindling minority status, Afrikaners zealous to maintain their heritage must take particular precautions” (587). Hy skryf goed ingelig oor die trotse geskiedenis van die ou Suid-Afrika, maar kom dan tot hierdie gevolgtrekking: Die Afrikaner se “country, in essence, no longer exists” (792).

In sy artikel bevestig Derek Turner wat Nowicki geskryf het: In die ou Suid-Afrika “life for the ordinary people was infinitely better than anywhere else between the Limpopo and the Sahara” (878). Hy meld “the British had introduced laws discriminating against Blacks as early as 1847” (1019). Daar is hierdie verwarrende sin: “In 1994, the world had its way, and White voters voted two to one in favour of power-sharing” (1057). In 1992 was daar ‘n referendum waarin toestemming van die blanke kiesers vir onderhandeling met die oog op politieke magsdeling verkry is. Daar is toe plegtig maar valslik belowe dat enige ooreenkoms in ‘n latere referendum aan die blanke kiesers vir goedkeuring voorgelê sou word. Dit is nooit gedoen nie. FW de Klerk het sy flagrante versuim probeer regverdig met die redenasie dat magsoorgawe en sy belofte van magsdeling eintlik maar dieselfde is. In 1994 was daar ‘n een mens, een stem verkiesing wat nie politieke magsdeling as resultaat gehad het nie maar revolusionêre oorheersing deur swart mag.

“Gallant writers (always too few), like Dan Roodt, Philip du Toit, and Ilana Mercer*, have written powerfully of what had happened since – the increasing inefficiency and corruption of government, the decline in public health, the coarsening of culture, the humiliations visited upon the former masters by the former servants, the symbolic renaming of landmarks – the carjackings, the robberies, the rapes, the drive-by shootings, and, most symbolically of all, the farm murders. The proud pioneers who persuaded the deserts to bloom … are being picked off one by one” (1063). “A few … lounge Lenins are even now attempting to assure Afrikanerdom’s extirpation … Many have already outspanned overseas – strangely enough, often those who decided not to be racists, not to be fools, and so voted for power-sharing. But many others have nowhere to go or cannot afford to leave, and must take their chances in a country which has already changed hugely and will every year become less familiar and less safe” (1080). [* Ilana Mercer, Into the cannibal’s pot (Praag 29.12.2013).]

“Afrikaners … for the foreseeable future exist on sufferance, playing a loaded game by alien rules, swimming in an ocean of Others … For the foreseeable future, they are constrained to do what persecuted peoples have always done in evil times – inspan into Bantustans of their own, look in on themselves and heal their hurts, tend the groves and mend the walls, teach the children and make plans. But howsoever hurt, they still have strengths – their tried and tested faith, their cultural identity, their shared history, their close links to the landscape – and inside the timidest heart subsists something of the psalm-singing corduroy commandos who once set the world at defiance, and may one day ride again” (1085).

In sy hoofstuk skryf KR Bolton: “While Washington pursued its decolonization agenda, the White peoples of Africa simply became collateral damage,” bv vir “the thugs who hold sway today in former Rhodesia and South Africa. Washington not only left the Whites to their fate but actually empowered their Black enemies and usurpers” (1203), bv met studiebeurse uitsluitlik vir swart studente. “The strategy to destroy White rule in Rhodesia [was] … a pincer movement of terrorism from below and economic pressure from above” (1305). “In former Rhodesia, 4 000 farmers have been driven from their land” (1332).

“South Africa, the final redoubt of White rule anywhere in the world, lost its vision after the assassination of Prime Minister Hendrik Verwoerd in 1966” (1317). “Since ‘liberation’ in 1994, over 3 000 White farmers have been killed. The old ANC slogan is again popular: ‘One settler, one bullet!’ ‘Kill the Boer, kill the farmer!’ ‘Maak dood die wit man'” (1332).

Ek verskaf slegs twee aanhalings uit Colin Liddell se opstel. “One of the functions of civilization is to shape its people, to give them a collective set of precepts, a way of looking at the world, and an identity” (2754). Die Weste het sy morele kompas verloor. “The morality of the West becomes the enforcement of the anti-morality: gay rights, the mass murder of fetuses, a culture of divorce and one-parent families, the privileges of the immigrant over the rights of the indigenous, the enforced equivalence of all forms of dysfunction with normalcy; while its identitarianism becomes a negative one of not belonging to the despised groups, the ‘racists,’ ‘neo-Nazis,’ and ‘haters,’ who crave a positive civilizational identity” (2761).

Samuel Francis delf in die geskiedenis van die eerste blankes en gebruik gevolglik die term “Ariërs”. Hy verwys na Jared Taylor se mening: “Every other race tends to think in terms of its own race and group, and, ‘Only whites pretend that pluralism and displacement are good things and that the measures necessary to ensure group survival may be immoral.’ We tend to think that way because we are naturally prone to transcend subjective and particular interests and to idealize what is objective and universal. But this misapplication of a natural and healthy Aryan instinct is not in itself natural but rather the result of ethical and philosophical confusions that have arisen in modern times” (3286). Die “Aryans … never confused honor with equality or sameness” (3308).

“I do not see that such traits as missionary activity, the passion to improve or change the world, the elimination of hereditary class differences, competition according to individual ability, concern for the natural environment are particularly characteristic of Aryans, however. Some of these may be desirable traits, though they have obviously gone far beyond what was really characteristic of early Aryans and what can be useful for white racial survival. Nevertheless, some of them, such as missionary activities and crusading to change or reform society, may well ultimately derive from Aryan dynamism and expansionism, while competition according to individual merit may be a modern form of single combat and a reflection of Aryan individuality. The modern demand to eliminate hereditary class distinctions may be an exaggerated but not very healthy version of this instinct” (3314). Ek is geneig om teen oorgeërfde klasse (soos die koninklikes en aristokrate) te wees, maar die uitwissing van alle klasse, insluitende meriete gebaseerde klasse, is ‘n simptoom van die ongesonde gelykverklaringsmanie.

“What is important to understand, however, is that Aryans, because of their Faustian dynamism and individuality, seem to be especially prone to misapplications of their most ennobling traits, and when the modern ideologies of egalitarianism, leveling, feminism, and universalism are joined to forces such as modern capitalism and technology, the danger of losing contact with and understanding of the natural propensities of our own racial character and of misunderstanding their limits and proper functions is great” (3325). Blankes/Afrikaners moet hulle nie laat intimideer deur diegene wat skynbaar skaam oor hulle etnisiteit is nie. Eeue lank was blankheid die aanvaarde norm waarna ander etnisiteite gestreef het. Ons kan en behoort ons steeds trots op blankheid te beroep wanneer dit ons pas.

Wat plaasgevind het, is “the alienation of modern European man from his natural inclinations and ancient heritage … we can work to correct the misapplications of our talents and traits, to eradicate the confusions and degenerations of modern mass democracy and culture, and eventually to restore or create anew a social, political, and cultural order that incorporates and reflects the healthy and natural instincts of our race” (3330). Dus, “we can make the enduring characteristics of our race serve us again in our endless quest to meet the destiny of European man” (3336).

Forbes: 3 uit 7 Suid-Afrikaanse dollarmiljardêrs is Afrikaners

Die Amerikaanse tydskrif Forbes het so pas sy jongste lys van dollarmiljardêrs gepubliseer en Bill Gates is steeds die rykste man op aarde met ‘n fortuin van $77,7 miljard. Slegs sewe Suid-Afrikaners verskyn op die lys, waarvan drie Afrikaners is.

Mnr. Christo Wiese (foto hier bo), die kleinhandelmagnaat wat die beherende aandeel in Shoprite besit, beskik oor ‘n persoonlike boedel van $7,1 miljard (ongeveer R100 000 000 000). Hy is tans die rykste man in Suid-Afrika. Mnr. Nicky Oppenheimer, erfgenaam van mnr. Harry Oppenheimer wat jare lank die rykste man in die land was, staan deesdae in die tweede plek met ‘n fortuin van $6,7 miljard.

In die derde plek verskyn Johann Rupert van die Richemont- en Rembrandtgroep, insgelyks die erfgenaam van die bekende Afrikanersakeman, wyle Anton Rupert. Hy beskik oor rykdom van $5,4 miljard. Onlangs was hy in die nuus weens sy uitlatings oor die Afrikaanse taalstryd.

In die vierde plek op die Suid-Afrikaanse lys verskyn die belegger Allan Gray, die enigste nie-Joodse Engelsman op die lys, met $1,9 miljard.

‘n Kortkop agter hom, op $1,8 miljard, figureer mnr. Koos Bekker van Naspers wat danksy sy maatskappy se belegging in die Hongkongse maatskappy Tencent meteoriese opgang gemaak het. Bekker is tans die vyfde rykste man in die land.

Hoewel mnr. Nicky Oppenheimer van Joodse afkoms is, was sy vader ‘n bekeerde Christen wat met ‘n Engelse vrou getroud was, dus word hy nie meer deur die Joodse gemeenskap as Joods beskou nie. Die sesde rykste man in Suid-Afrika, mnr. Stephen Saad van die Aspen- farmaseutiese groep, speel wel ‘n leidende rol in die Suid-Afrikaanse Joodse gemeenskap wat reeds verskeie toekennings aan hom gemaak het. Hy beskik oor bates van $1,5 miljard en het veral begin ryk word toe tenders vir die verskaffing van generiese Vigs-medisyne deur die ANC-regering aan sy Aspen-groep toegeken is. Dié medisyne word ook gedeeltelik deur die Amerikaanse regering se USAID befonds.

Die enigste swartman op die lys van sewe SA dollarmiljardêrs is Patrice Motsepe. Die randwaarde van sy aandeelhouding in African Rainbow Minerals het die afgelope aantal jare aansienlik gedaal weens die probleme in die mynbedryf, dus staan sy fortuin tans min of meer gelyk met dié van Stephen Saad op $1,5 miljard.

 

Dan Roodt: Ná Nice lyk ANC-terreur en NP-oorgawe nóg skrikwekkender

Donderdag se bloedige terreuraanval in Nice deur die Moslemvragmotorbestuurder Mohamed Lahouaiej-Bouhlel het oor die aardbol weergalm. Die aaklige gewetenloosheid van terrorisme is opnuut onder die kollig. Ironies genoeg het die leier van die ANC en president van Suid-Afrika, Jacob Zuma, sy medelye aan die Franse volk betuig.

Ironies, want nie lank gelede nie het die ANC en die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty lustig van dié lafhartige metode van “oorlogvoering” gebruik gemaak. Die Kerkstraatbom, die Amanzimtoti-bom, Magoo’s Bar en baie ander voorvalle is nog vars in ons geheue.

za-nl_roodt-danDie enigste verskil met die huidige voorvalle in Frankryk (Parys, Nice) en die VSA (Orlando) is dat die hoofstroommedia terreur afkeur, waar hulle dit nie aan die “beskikbaarheid van wapens” toeskryf nie. Ná Nice sal van die meer liberale en linkse meningsprekers seker argumenteer teen “die beskikbaarheid van gehuurde vragmotors”.

Feit is egter dat daar onder gewone mense ‘n wêreldwye afkeer van terreur aanwesig is. Maar danksy die medepligtigheid van die hoofstroommedia, veral in Londen, met die ANC-SAKP in die tagtigerjare, is daardie terroristegroep se aanvalle op burgerlikes nie met dieselfde afgryse verwerp as wat tans die geval is nie. Selfs koningin Elizabeth II van Brittanje het oor die afgelope paar dae haar meegevoel met die Franse Republiek uitgespreek. Ek herinner my nie dat sy dieselfde meegevoel met die Republiek van Suid-Afrika ná 20 Mei 1983 betoon het toe die ANC die Kerkstraatbom in Pretoria laat ontplof het nie.

Gebeure wat so skokkend en radikaal is soos Nice of verlede jaar se aanvalle op die Bataclan-kafee en ander plekke in Parys, wat ongeveer 130 mense gedood het, verander die geskiedenis. Die hele verhaal van derdewêreldopstand teen die Weste is besig om voor ons oë herskryf te word. Die Westerling, die blanke, is skielik nie meer die dader of booswig nie, maar die slagoffer en lid van ‘n bedreigde spesie.

Wat vir die Franse geld, geld ook vir ons. Die terreur waarmee die ANC en die SA Kommunisteparty die land se futlose leiers destyds oorrompel het, was ewe immoreel en afskuwelik as Mohamed Lahouaiej-Bouhlel wat hele gesinne met hul ewe onskuldige kinders voor die voet met sy vragmotor en vuurwapen afgemaai het.

Mev. Marine Le Pen, die opkomende regse Franse politikus wat aanstaande jaar gaan poog om in die presidentsverkiesing die leisels by die uiters ongewilde Sosialis François Hollande oor te neem, het nie gehuiwer om ‘n baie sterk boodskap uit te stuur dat Frankryk haar met alle mag teen radikale Islamterreur moet verdedig nie. Sy eis dat die minister van binnelandse sake, Bernard Cazeneuve, wat ook met veiligheid belas is, moet bedank. Ook wil sy hê dat die militêre begroting tot 3% van die land se bruto nasionale produk verhoog moet word, dat die inligtingsdienste moet verbeter en dat daar ‘n spesiale polisie-eenheid teen terrorisme in die lewe geroep moet word.

Ons as Afrikaners kan net hoop dat sy, asook mnr. Donald Trump wat hom insgelyks teen Islamitiese terreur uitgespreek het, in hul onderskeie presidentsverkiesings sal slaag. Terselfdertyd kan ons nie anders as om weer die hoofstuk van mnr. FW de Klerk se onbesonne kapitulasie voor ekstremistiese terreur deur die ANC en Kommunisteparty te open nie.

Daar waar ander volkere bereid is om saam te staan en terreur met wortel en tak uit te roei, het die Afrikanerelite onder invloed van linkse buitelandse meningsvormers en die plaaslike media – wat nog altyd anti-Afrikaans en selfs anti-Suid-Afrikaans was – besluit om aan die duiwelse geweldenaars oor te gee.

Daardie oorgawe het geen vrede gebring nie, inteendeel. ‘n Mens kan die afgelope twee dekades van regering deur die voormalige terroristeorganisasie as die “voortsetting van terreur met ander middele” bestempel. In die plek van bomme op straat en in winkelsentrums het plaasmoorde, huisaanvalle en ongebreidelde misdaad gekom. In haar reaksie op die terreur in Nice, het mev. Le Pen ook klem gelê op die deels misdadige element van die terreur wat haar land tans teister sodat Franse gevangenisse “universiteite vir terreur” geword het. Arabiere en swartes wat vir gemeneregoortredings gevonnis word, word in die tronke verpolitiseer en geleer om die inheemse Franse te haat. Mohamed Lahouaiej-Bouhlel is so ‘n geval, wat reeds vir gewone misdaad gevonnis is, maar wat as immigrant nie uit die land gesit is nie en hom toe tot Islamitiese terreur gewend het.

Die uitgebreide bedrog, diefstal, korrupsie en ander misdaad wat die ANC-terroristegroep pleeg sedert hy aan bewind gekom het, spreek van dieselfde “vloeibaarheid” tussen misdaad en politiek in Suid-Afrika. Die rede waarom “regimeverandering” in die vroeë negentigerjare hier by ons moes plaasvind, had min te make met die “politieke regte van gekleurdes” en meer met die wil om die staat, die munisipaliteite en selfs privaat bates na willekeur te kom stroop.

Terreur verteenwoordig ‘n internasionale misdaad, maar terreur werk ook ander soorte misdaad en geweld in die hand wat op die oog af nie polities of ideologies gemotiveer is nie. Dit maak van terreur inderdaad ‘n tweesnydende swaard wat op die duur vir state en volkere vernietigend is. Indien die Afrikanervolk in Suid-Afrika ophou bestaan, sal dit regstreeks aan terreur en die gevolge daarvan te wyte wees.

Anders as die negatiewe beeld wat die hoofstroommedia van haar skets, is mev. Marine Le Pen ‘n uiters bekwame politikus wat met streng logiese argumente poog om kiesersteun te werf. Enigeen wat Frans verstaan, kan haar TV- en radio-onderhoude aanlyn volg en moet onder die indruk van haar bedrewenheid as debatsvoerder kom. Dikwels ontwapen sy haar teenstanders met haar welsprekendheid, kwinkslae en kennis aangaande politieke en maatskaplike kwessies.

Dog mev. Marine Le Pen word gerugsteun deur honderde en selfs duisende Franse intellektuele, skrywers en meningsvormers wat te velde trek teen die dekadente toestand waarin dekades van lakse sosialistiese en hoofstroom- regse regering die land gelaat het.

In dié opsig kan Afrikaners maar net die Franse beny, al het ons nie onlangs onder ‘n massaterreuraanval deur die ANC-SAKP, APLA of ander ekstremistiese organisasies deurgeloop nie. Frankryk staar baie groot probleme in die gesig en word van alle kante bedreig, maar nogtans is daar sprake van ‘n rasionele reaksie by die bevolking en hul leiers.

Hier by ons is Afrikaners, ná twintig jaar van histeriese propaganda deur die einste gewetenlose terreurbeweging, soos slaapwandelaars wat besig is om op ‘n afgrond af te stuur. Van rasionele denke is daar min tekens. Erger, die oorblyfsels van die Afrikanerelite wat nog nie deur die meedoënlose “transformasies” van die ANC-SAKP-terroriste vernietig is nie, het vir alle praktiese doeleindes na die vyand toe oorgeloop.

Waar hulle nie letterlik by die ANC aangesluit het nie, tree hulle as meelopers van die huidige bewind op. Sulke meelopers maak jag op die enkele oorblywende figure of groepe wat poog om nog ‘n kersie van insig in die duisternis al flikkerende te laat brand.

Geen wonder dat die terreuraanval in Nice binne ‘n dag of so vanuit die plaaslike media verdwyn het nie, want ons joernaliste en meningsvormers verkies om as apologete vir terreur niks oor die aangeleentheid te sê nie. Hulle hoop dat niemand die parallel tussen die huidige Frankryk en Suid-Afrika in die tagtigerjare sal trek nie.

Die definisie van terrorisme soos dit in vele internasionale wette en konvensies, asook woordeboeke, opgesom word, is:

“Die gebruik van geweld en dreigemente om te intimideer of te dwing, veral vir politieke doeleindes.”

Tot Suid-Afrika se groot skande, is die land deur lafhartige terreur en intimidasie tot oorgawe gedwing. Sekerlik het die verraad van die Afrikanerelite ‘n groot rol daarby gespeel, maar dit neem nie weg dat ons in die eerste plek – soos Frankryk en ander lande tans – met terreur te kampe gehad het nie.

Daardie joernaliste, skrywers, akademici en meningsvormers wat aanhou om die ANC op te hemel en sy aanhoudende terreur en misdade te verskoon of te regverdig, is as meelopers ewe medepligtig aan terreur as die ANC en sy verwante organisasies self. Max du Preez, Adriaan Basson, Piet Croucamp, Christi van der Westhuizen, selfs meer “gematigde” of “behoudende” figure soos Leopold Scholtz of Tim du Plessis, is almal terroriste of terroristemeelopers. In vele Europese lande bestaan daar deesdae wetgewing wat terroriste en hul apologete of diegene wat terreur verdedig of aanhits, oor dieselfde kam skeer.

Dat ‘n kentering in die Westerse wêreld besig is om plaas te vind, is gewis. Sowel Donald Trump as Marine Le Pen mag dalk nie aan bewind kom nie. Nogtans sou ek uiters verbaas wees indien albei teen die gediskrediteerde links-liberale establishment in die VSA en Frankryk sou verloor, gegewe die tragiese terreurdade wat kort-kort plaasvind.

Die wiel draai stadig, maar hy draai. Die dag is dalk nie meer ver dat ons nie langer in die media gaan verneem dat Joe Slovo, Ronnie Kasrils en Aboobaker Ismail, asook Solomon Mahlangu na wie etlike strate in Pretoria vernoem is, nie blote “anti-apartheidsaktiviste” was nie, maar terroriste soortgelyk aan Mohamed Lahouaiej-Bouhlel.

As daardie dag aanbreek, sal ons ook met die terroristemeelopers afreken, wat elkeen etlike jare in die gevangenis verdien.

Vier Suid-Afrikaners wat by ISIS wou aansluit vas

Vier Suid-Afrikaners wat in verband met terreur aangekeer is, sal vandag in Johannesburg en aan die Wes-Rand in die hof verskyn.

Die drie mans en een vrou is almal in hul vroeë twintigs en vermoedelik Moslems.

‘n Woordvoerder van die Valke, Hangwani Mulaudzi sê hulle is Saterdag in Azaadville in Krugersdorp en Newclare in Randburg in hegtenis geneem voordat hulle na Sirië kon vertrek.

Die Valke het beslag gelê op ammunisie, skokgranate, rekenaars en dokumente, het RSG berig.

Twee van die verdagtes sal in Johannesburg in die hof verskyn en die ander twee in die landdroshof in Kagiso.

Buitelanders stroom na Sirië om by die Islamitisese Staat (ISIS) aan te sluit teen betaling.

Vroeër is berig dat ten minste 140 Suid-Afrikaners reeds by ISIS aangesluit het.

Veiligheidsamptenare sê egter geen militante groepe is sover bekend, in Suid-Afrika aktief nie.

Brittanje en Amerika het verlede maand waarskuwings gerig oor moontlike aanvalle op buitelanders in Suid-Afrika, maar Moslems is slegs 1,5% van die land se bevolking.

Die vier wou vermoedelik in Sirië gaan veg. Hulle is aangekeer voordat hulle die naweek sou vertrek en die lugredery waarmee hulle sou reis is ook kennis gestel.

ISIS het dié naweek ‘n helikopter afgeskiet van die Russiese lugmag naby die stad Palmyra in Sirië. Twee Russiese vlieëniers is dood toe hulle deur ‘n TOW-missiel getref is.

Dié Amerikaanse missiele wat deur ISIS bekom is, het tot vrae gelei oor die VSA se houding teenoor die terreurgroep.

President Vladimir Poetin se woordvoerder het nalv NAVO-oefeninge in Oos-Europa gesê dit is verbasend dat NAVO oos kyk en nie suid nie na waar die terreurbedreiging van ISIS groei.

Britse media probeer moord op Jo Cox aan Suid-Afrika en ‘wit heerssug’ verbind

Die moord helder oordag op straat op die Arbeiderpolitikus, Jo Cox, het die hele Brittanje geskok en veroorsaak dat referendumveldtogte rondom die Brexit-referendum vandag vir die tweede dag opgeskort is. Intussen poog van die meer liberale tot linkse Britse koerante soos die Independent om die verdagte moordenaar, Thomas Mair, 52, met Suid-Afrika en sogenaamde “wit heerssug” te verbind. In vandag se uitgawe beweer die koerant dat “die polisie Mair se moontlike belangstelling in in verregse politiek en pro-apartheid-Suid-Afrika ondersoek”.

Hierdie “verbintenis” sou verband hou met Mair, ‘n Skot van geboorte, se intekening op ‘n nuusbrief van die Springbokklub, ‘n polities-kulturele groep in Brittanje wat ook soms lesings organiseer. Die “verregse” element wat deur die Independent in ‘n onlangs nuusbrief van die Springbokklub geïdentifiseer is, is die volgende reëls:

“Daar wag ‘n goue toekoms op Brittanje daarbuite as die land eers weer na sy tradisionele visie terugkeer van na die oop see te kyk en na sy etniese broers en susters in die Statebond rondom die aardbol. Die dae wat kom, sal ons inspireer!”

Nog ‘n bewering wat oor Mair gemaak word, is dat hy “Brittanje eerste!” (Britain first) sou geskree het tydens sy inhegtenisname deur die polisie, en terwyl die gewonde Jo Cox in ‘n ambulans gelaai is. “Britain First” is ook die naam van ‘n politieke party in Brittanje wat teen immigrasie gekant is en wil hê dat Moslems na hul lande van oorsprong moet terugkeer.

In haar eerste toespraak in die Britse Laerhuis het me. Cox daarna verwys dat haar kiesafdeling “deur diversiteit (veral Moslems) verryk is” en sy was ook ten gunste van meer immigrasie en die inneem van Siriese vlugtelinge in Brittanje.

Haar man, Brendan Cox, wat vir linkse organisasies wat deur George Soros befonds is, gewerk het, is by Save the Children van “onvanpaste gedrag teenoor vroue” beskuldig.

Thomas Mair, die beweerde moordenaar, is vir geestessiekte behandel en word deur bure en mense in wie se tuine hy gewerk het as “stil en ingetoë” beskryf. Benewens tuinmaak en die weer, het hy volgens kennisse oor niks anders gepraat nie en veral nie oor politiek nie. Op sy minste lyk dit dus vreemd dat hy daartoe sou oorgaan om die Arbeider-LP vir dié Yorkshire-kiesafdeling helder oordag op straat dood te skiet.

Dat “wit heerssug in Suid-Afrika verder die skuld moet kry, verhoog die indruk dat alles nie met die moord pluis is nie. Die Britse Arbeidersparty het destyds in die tagtigerjare openlik terreur in Suid-Afrika gesteun, asook geld en ander steun aan die ANC en Suid-Afrikaanse Kommunisteparty verleen. Die Miliband-broers, Ed en David, wat heel onlangs ‘n prominente rol in die party speel, se vader Ralph Miliband was ‘n boesemvriend van die Suid-Afrikaanse kommunis Joe Slovo en insgelyks ‘n oortuigde kommunis.

Karel Combrinck: Suid-Afrikaanse ‘demokrasie’ is reg vir die slopemmer

Soos ons teen hierdie tyd seker almal weet, is demokrasie die godsdiens van die dag. Demokrasie het nie vir alle mense, te alle tye en op alle plekke dieselfde betekenis nie. So het die lakeistate van die Sowjetunie hulleself sonder om te blik of te bloos Demokratiese Republieke of Volksrepublieke genoem. Van die lande wat nog steeds as demokratiese republieke of volksrepublieke bekendstaan, is Sjina, Noord-Korea, die Kongo, Laos, Algerië, Sri Lanka en Ethiopië. Onder dié wat in die verlede so bekend gestaan het is : Oos-Duitsland, Roemenië, Joegoslawië, Georgië, Tsjeggoslowakye, Pole , Albanië, ens., nie juis regimes waarmee ordentlike mense in die openbaar gesien sou wou wees nie.

‘n Demokratiese- of volksrepubliek is een waar die regering geskied deur ‘n handjie vol potentate of ‘n kliek wat hoofsaaklik daarop uit is om hulleself te verryk en te bevoordeel. Die Sowjette en hulle satelliete het hierdie regerende kliek genoem die apparatsjieks of die nomenklatoera.

Een van die kenmerke van ‘n regering deur apparatsjieks is dat hulle nasionalismes en minderhede binne hulle grense meedoënloos onderdruk. ‘n Verdere eienskap is dat hulle geen werklike politieke opposisie duld nie. Dis óf die kommunistiese party óf niks.

Suid-Afrika is, hoewel nie amptelik so genoem nie, in wese tog duidelik ook ‘n «demokratiese» republiek . Dis ‘n republiek waar die enigste kwalifikasie om te regeer ‘n swart vel is. Politieke partye bestaande uit wittes, of waarin daar ‘n betekenisvolle wit verteenwoordiging is, word nie noodwendig verbied nie, maar word deur ‘n oorwig swart velle outomaties van enige deelname aan die landsregering uitgeskakel.

Wat beteken die woord demokrasie dus in Suid-Afrika ? Dit beteken gewoon permanente regering deur ‘n ANC-kliek. Demokrasie beteken swart en swart beteken ANC.

Pas het ons verneem dat ‘n Moslem tot burgemeester van Londen verkies is. Dit lyk na een van twee dinge : óf die meerderheid bruikbare idiote het vir die Moslemkandidaat gestem, óf die Moslems maak nou in Londen die meerderheid uit en ‘n Moslemkandidaat is daar nou ook van ‘n outomatiese meerderheid verseker. Die posisie is nou dat in die hoofstad van die eens magtigtige Britse ryk, geen ander kandidaat vir ‘n burgemeestersverkiesing gevind kan word nie as ‘n Jood en ‘n Mohammedaan en dat die getalle-oorwig noodwendig ‘n Moslemburgemeester beteken. Dit kom van politiek korrek wees en linkse media klakkeloos napraat en nadoen. Dit lyk werklik asof die produk van breinspoeling, die nuttige idioot, ons voortbestaan op die aardbol op demokratiese wyse gaan vernietig.

Die Amerikaners woon nou al tien jaar onder ‘n swart president danksy nuttige idiote enersyds en outomatiese meerderhede andersyds, maar danksy, boweal, die demokrasie.

Sinies beskou, is die demokratiese stelsel gegrond op ‘n massa konformerende en manipuleerbare idiote. Churchill het op ‘n keer die kwinkslag kwytgeraak : «The best argument against democracy is a five-minute conversation with the average voter.»

Plato het gesê dat tirannie heel maklik ontwikkel uit die demokrasie. En omdat die moderne demokrasie ‘n situasie is waar bloot koppe getel word, maak dit Plato se stelling net nog meer waar. ‘n Regeringsmodel wat berus op getalle en dus op massas, sit logieserwyse sonder moeite om in ‘n diktatuur waar die massas as onderbou dien vir die ambisies van ‘n handjie vol uitbuiters. Aangesien ons in ‘n krimpende wêreld lewe waar skeidslyne en grense al hoe meer vervaag en waar die wêreld ontwikkel in, soos dit genoem word, ‘n «global village», gaan dit beteken dat hulle wat die getalle het, noodwendig die aarde gaan beërwe en ons weet mos wie hulle is. Wie kan nog onthou hoe Nelson Mandela gebulder het: «We have got the powa, bacause we have got the nambas?» Met demokrasie van hierdie aard is die Westerse beskawing en die Westerse mens gedoem om te verdwyn.

En dan loop die moderne demokrasie en die groot geldmagte ook hand aan hand. Karl Marx het iewers gesê die demokrasie is die produk van die bourgeoisie. Bourgeoisie was Marx se term vir grootkapitaal. Wat hy daarmee bedoel het, is dat die grootgeld die moderne demokrasie geskep het ten einde sy poel van potensiële winste uit te brei. En, natuurlik noudat die Europese volkree, die Duitsers, die Franse en die Engelse se getalle nie meer noemenswaardig groei nie, probeer die grootgeld om hulle winspoel te vergroot deur immigrante in te bring en basters van hulle te maak. Maar hierdie is miskien ‘n onderwerp vir ‘n afsonderlike artikel.

Dog daar is ook ‘n meer idealistiese siening. Op sy beste is ‘n demokrasie ‘n bestel wat minderhede beskerm, wat vryheid van mening en spraak maksimaal toelaat, wat die onafhanklikheid van die regbank te alle tye waarborg, wat geregtigheid aan al sy mense bied, wat landsburgers teen misdaad en geweld verweer, wat gelyke behandeling gee aan alle etnisiteite en godsdienste, insluitende dus die reg om om hulle kinders op te voed in die taal van hulle keuse en wat allermins «ongeregtighede van die verlede» uitbuit om wraak te neem en een groep bo die ander te bevoordeel. Is so ‘n demokrasie in Suid-Afrika moontlik ? Dis onwaarskynlik dat Suid-Afrika, met sy bevolkingsamestelling en geskiedenis, ooit ‘n werklike demokrasie kan wees.

As ons dan nie so’n demokrasie is nie en dit nie kan word nie, as ons inteendeel ‘n demokrasie het wat ons onderwerp aan die tirannie van getalle en wat bloot ‘n voorwendsel is vir die élite van een bepaalde ras om hulleself aan ongekende rykdomme te vergryp, wil ons dan hoegenaamd ‘n demokrasie wees ? Die Bybel sê, as jou oog jou laat struikel, ruk dit uit. Die Bybel sê ook die mens is nie gemaak vir die Sabbat nie, maar die Sabbat vir die mens. So is die mens ook nie gemaak vir die demokrasie nie, maar die demokrasie is gemaak vir die mens. Dus, as die «demokrasie» jou laat struikel, trek dit uit soos ‘n vuil en verslete jas en smyt dit in die slopemmer.

Duitsland is beter: Repliek op Dan Roodt se ‘Hokaai, moenie emigreer nie’

Ek is in Duitsland gebore, maar het in Suid-Afrika grootgeword. Tien jaar gelede het ek egter Duitsland toe geëmigreer. Hoewel nie ideaal nie, is dit vir my beter hier. Ek antwoord punt vir punt op dr. Roodt se stellings in sy rubriek Hokaai, mense! Moenie emigreer nie.

Nou die dag gesels ek met ‘n studente van Tukkies. Feitlik al die “kinders” – sy praat nog steeds soos op skool, van “kinders” – in haar klas wil ná hul studies uit Suid-Afrika vort. Hulle sien vir hul geen toekoms hier nie. Die gras is groener aan die ander kant van die draad, ens. Sekerlik word hulle dit ook deur hul ouers wysgemaak, want wat weet ‘n jongmens van 19 of 20 jaar oud ook nou?

My neef het so pas by Tukkies begin swot. Daarso waar hulle nou opstande maak en afbrand. Ek is onrustig – is hy veilig? Ondenkbaar hierso. Hy wou rekenaarwetenskap swot. Sy wiskunde- en wetenskappunte uit Suid-Afrika moes bo 60% wees, dan kry hy ook hierso (in Duitsland) universiteitstoelating. Maar hy was lui. Nou moet hy daarso swot. Of hy was bang om in Duits te swot, want hy was by die Hoërskool Menlopark. Sy ma het hom uit die Duitse skool gehaal, en gesê hy is Afrikaans, hy bly hier. Sy ma is geskei.

Ek het daar en dan verduidelik waarom Suid-Afrika steeds die land van melk en heuning is. In weerwil van ons mensgemaakte (as FW ‘n mens is) probleme, bied ons land steeds die hoogste lewensgehalte ter wêreld.
Kom ons begin by die klimaat en die natuur: ‘n Halfuur se ry uit die stad uit, kan jy iewers in ‘n ongerepte omgewing ontspan, na die voëls luister, gaan stap, fietsry of wat ook al. Heel jaar deur.

Het in Pretoria gewoon, en in Durbanville. Alles is afgesper, met ‘n bordjie: „privaateiendom“.  Jare gelede kon ek in Gordonsbaai by die kus inkom, daar was ‘n hotel waar ek met my verloofde geëet het, dit was mooi. Vandag: Gesper: privaat! Jy kan nie eers meer herinneringe navolg nie – gesper, privaat, verbode. Dit is nie meer my land nie – dit is iemand se privaateiendom. Vir wat het ek op die grens geveg?

Oral moet jy betaal om in te kom. Op afgeleë plekke word jy beroof en oor die kop geslaan.

Hierso is ek binne vyf minute binne die natuur, woude, oral met afgemerkte fiets- en wandelpaadjies, met bordjies. Dit kos niks nie. Dit is veilig. Orals in Duitsland lyk dit so.

In ‘n plek soos Kanada is dit 9 maande van die jaar so koud dat jy in jou huis of kantoor vasgekluister is. As jou motor in Kanada op die pad gaan staan, kan dit lewensgevaarlik wees, want jy kan binne enkele ure verkluim. Ons het geen aardbewings, orkane, oorstromings, sneeustortings, vulkane of ander natuurrampe nie. In San Francisco, Kalifornië of Auckland, Nieu-Seeland, loop jy gevaar dat jy in ‘n aardbewing sterf.

Duitsland het vloede. Duitsland lê in Middeleuropa, dit kan vrekwarm in die somer word. So warm, dat die teerlaag op die snelweë bars. Die winters is nie so lank nie. Dit rek en krimp. Ons is nou in ‘n lang krimpperiode.

‘n Mens moet elke dag eet. In die meeste ander lande is voedsel duur of sleg of albei. Die Franse moet hul vleis met allerlei souse doodgooi, anders kan jy dit nie in jou liggaam kry nie. In Amerika is ‘n hamburger omtrent ‘n gourmet-dis, want die res is oneetbaar. In die meeste supermarkte sien jy geen vars kos nie en as jy dit daar vind, is dit omtrent vyf of tien keer die prys wat jy hier sal betaal.

In Duitsland is inflasie prakties nul. Kospryse styg stadig. Die winkel „Aldi“ se kos is relatief goedkoop. Ook in ander winkels kan mens basiese benodigdhede goedkoop koop. As mens hierso lewe, leer mens die winskopies ken.
Ongelukkig is die rentekoerse ook prakties nul, en dit beteken groot probleme vorentoe vir die pensioenstelsel.

Jy moet ook aantrek. Een van die voordele van die massas swartes in ons land – miskien die enigste – is dat klere betreklik goedkoop is. As jy oordeelkundig in sekere winkels koop, kan jy eintlik vir ‘n appel en ‘n ei soos ‘n Europese aristokraat aantrek. Vanweë ons klimaat, hoef jy ook nie duur wintersklere en stewels te koop nie. Wat voedsel en kleding betref, leef ons in die paradys.

Hierso bestaan genoeg goedkoop winkels – KIK, AWG, ens. Hierso bestaan ‘n groter spektrum winkels en keuse.

Daar is die een-euroshops. Somer en winterklere word geruil tussen die seisoene, dan kry mens winskopies, as mens nie op die beste klere gesteld is nie. Jy koop eenkeer as grootmens, dit hou dan lank. Vir kinders bestaan daar baie staatshulp. Mens kry kindergeld van €190 per maand (ongeveer R3100 – red.), onafhanklik van die inkomstevlak.

Suid-Afrika se pryse begin aan te pas by Europese pryse, maar sonder Europa se salarisse.

In die onlangse verlede as ek op die kampus van Tukkies gekom het, het dit my opgeval hoe modieus al die studente aantrek. Laggend en sorgvry sit hulle in die kafees of op die grasperk rond. Wat ‘n idilliese studentelewe. Geen kommer oor verhitting, waar die volgende bord kos vandaan gaan kom of waar hulle uiteindelik werk gaan kry nie. In die meeste Europese lande is die werkloosheidskoers onder jongmense 30% of meer. Vele van hulle studeer jare lank sonder dat hulle ooit kan hoop om ‘n behoorlike werk te kry.

Werkloosheid is laag in Wes-Duitsland. Oos-Duitsland het ‘n probleem. Vanaf die ouderdom 50 het jy ‘n probleem om weer werk te kry, en vanaf 55 is dit amper onmoontlik. As jy vanaf „Afrika“ kom het jy ‘n probleem, want niemand weet wat Suid-Afrika is nie. Dit verskyn nie hierso op die radar nie. As dit verskyn, word dit as die reënboogparadys verkoop.

Maar daardie sorgvrye studente wat lyk my almal geld het om mooi aan te trek, in redelik nuwe karretjies rond te rits en R20 of meer vir ‘n capuccino te betaal, is dié wat steen en been oor ons land kla en wil emigreer!

Daar bestaan klaarblyklik nog ‘n laag blankes met wie dit baie goed gaan, as hulle so kan lewe. Waar kom hulle geld vandaan? Duisende ouers sit sonder werk. Hoekom het hulle geld? Hoekom het hulle nog werk? Geld BEE nie vir hulle nie? 8% van die blankes mag nog werk, demografiese verteenwoordiging! Ek ken kollegas wat nog werk het. Van hulle het net matriek, werk as kontrakteurs by die staatsdiens en banke. As matrikulante is hulle nie kompetisie vir die swartes nie, dis meer aanvaarbaar. Probleem is as jy verstand en kwalifikasies het, dan is jy ‘n bedreiging.

Dit bring my by nog ‘n punt: Hoe goedkoop dit is om in Suid-Afrika te studeer. Goed en wel, in sommmige Europese lande soos Duitsland is universiteitstudie gratis, maar verblyf, kos, vervoer en die res is nie.

Verblyf is baie duur in Duitsland. Maar diegene wat hierso grootgeword het, het ouers wat hierso grootgeword het en ‘n loopbaan gemaak het. Ek sien dit tog by my eie neefs. Hulle ouers maak voorsiening vir verblyf. As mens hierso plaaslik werk, kry mens ‘n plaaslike inkomste wat goed genoeg is om al daardie items te dek. Reiskostes – jy kry maandkaartjies vir studente en skoliere vir die oorvloed van openbare vervoer – dit is glad nie duur nie.

Vergelyk jy egter ons kampusse met dié in die VSA, is klasgeld in Suid-Afrika gemiddeld tien tot vyftien keer goedkoper by ons. As ek ‘n jong Amerikaner was, het ek in Suid-Afrika kom studeer! Die gemiddelde jong Amerikaner begin sy lewe met studieskuld van honderde duisende dollar, miljoene rande in ons geld. Hy kon ‘n huis daarmee gekoop het of sy eie onderneming begin het, maar nou het hy net ‘n stuk papier en nog geen werk nie. Miljoene der miljoene blanke Amerikaners is ook arm, werkloos of kan net by McDonalds of agter die kasregister by Wal-Mart ‘n laag besoldigde betrekking verkry.

Dankie tog dat ek nie in Amerika beland het nie. Die Amerika wat ons sien, is hoofsaaklik Hollywood-Amerika. Amerika word nie deur die etniese Amerikaners regeer nie. En Suid-Afrika se tersiêre onderwys was nog nooit goedkoop nie, al is dit blykbaar 15 keer goedkoper. As so baie Amerikaners graad kan vang, dan is dit ‘n ryker land, want die banke soek sekuriteit en gee nie geld verniet weg nie. Dan is ons eenvoudig armer, dit kanselleer die 15 keer goedkoper uit. My pa was immigrant in Suid-Afrika met ‘n PhD in organiese skeikunde, topwetenskaplike by Sastech (Sasol se navorsingsdept.) wat van die begin af dit opgebou het. Hy kon net een jaar vir my broer se Wits BSc Meganiese Ingenieurswese betaal. Ek is ouer as my broer. Toe ek wou swot, was daar nie geld nie, nie eers vir ‘n kursus nie. Ek moes in die staatsdiens begin, sodat hulle my kursusgelde kon betaal. My pa sou baie beter oorsee gedoen het met sy soort kwalifikasies. Hy was ‘n doktorsvader vir voornemede doktorandi. Hy het ‘n Nobelpryserkenningsmedalje gekry van sy professor (ene prof. Grob), wat as Nobelpryskandidaat genomineer was, en gedeeltes van my pa se proefskrif gebruik het. Maar my pa kon nie ons studies betaal nie! Die mense wat geld verdien het by Sasol, was in die administrasie en produksielyne, nie die wetenskaplikes en navorsers nie. Hy het ‘n klomp patente geregistreer, maar dit moes Sasol toekom (want Sasol het geredeneer dat hulle die gereedskap beskikbaar gestel het). Hy is ook deur Afrikaner bedrieg (eers na jare is agtergekom sy bevorderings is teruggehou, ander onreëlmatig bevorder. Dit is ongedaan gemaak, my pa is bevorder, maar toe was hy al oud en kort voor pensioen).

Afrikaanse bestuur jaag aan. Statistiekdiens toendertyd. Broederbond Sloet se Saambou. Rentmeester. Dept. Grondsake. Alles Afrikaanse werkgewers. Ek het daarso gewerk – ek het gesien. Swak bestuur. Jy het niks daarvan gelees in die pers nie. Mense het bedank as hulle kon. Hoekom? Swak mensebestuur.

Vandag sit ek arm, oud, grys en sonder pensioen. Deels weens die politiek, maar ook weens wanbestuur deur Afrikaners. Ek kan dit bewys. Ek het die dokumentasie. Ek ken nog mense wat saam met my gewerk het wat saam met my tydgetuies daarvan is, almal nou ook oud en verloorders van die stelsel. Die tegnikons – dit was noodmaatreëlkwalifikasie tydens die sanksiejare – in die vorm wat dit onstaan het sou dit nie hierso denkbaar gewees het nie. Daar is vir ons vertel dis op dieselfde vlak as ‘n graad – dit was ‘n leuen, ons is mislei. Daar is op ander maniere gekroek met tegnikons. Alles nog onder die blanke bewindsjare. Ek het sewe vakke op skool gehad, volle universiteitsvrystelling. Alles in Suid-Afrika onstaan uit die nood uit, dit groei nie op ‘n natuurlike wyse nie.

So pas het die ANC R41 miljard gestem om nog beurse en lenings aan studente beskikbaar te stel. Ek sê: terwyl Tukkies, Stellenbosch, die PUK en ander nog redelik goed funksioneer, laat ons jongmense almal gaan studeer en goeie kwalifikasies bekom!

Kry blankes ook hierdie geld, en is die geldvloei volhoubaar? Hierdie geld gaan nie lank hou nie, iets moet ingee as die lenings nie op gesonde eknomiese beginsels toegeken word nie. Selfs privaatsektor-IT-kursusse so duur, geen normale mens kan dit meer betaal nie, want dit is dollarpryse wat gevra word, en die wisselkoers is swak. Die (dikwels oorsese) kursusaanbieders is daar om geld te maak, nie om teen ‘n verlies kursusse aan te bied nie. So die enigste manier hoe die geld volhoubaar kan word, is om standaarde te verlaag en personeel af te dank, of elders by noodsaaklike dienste te bespaar.

Daar is maatskappye van regoor die wêreld in Suid-Afrika wat geld moet maak. Daarvoor het hulle opgeleide mense nodig. Al stem die ANC nou hoeveel wette om blankes in die werkplek te benadeel, gaan maatskappye iewers die oë toeknyp en mense aanstel wat die werk kan doen. In die Sowjetunie het Stalin mense doodgemaak wat sy vyfjaar- ekonomiese planne oortree het, nogtans het baie hulle nie daaraan gesteur nie. Daar gaan ‘n tyd kom dat regstellende aksie net in die staatsdiens sal geld, want die privaat sektor gaan dit toenemend verwerp.

Watter maatskapye van regoor die wereld gee die blankes werk? Hulle outomatiseer, en hulle volg BEE-wette. Hulle stel hulle eie mense in beheerposte aan. Die wins vloei oorsee.

Dus, my boodskap aan Afrikanerjongmense is: Daar wag ‘n blink toekoms in Suid-Afrika, mits jy hardwerkend of goed gekwalifiseer of albei is.

Hoe werk jy hard, as jy nie werk kry nie, en ook geen geld het om te kwalifiseer nie? Universiteite word afgebrand. Ons word vermoor. Vat die elektriese heinings en afgesperde woongebiede weg, en die blankes hol noord, soos eens die Portugese in Angola suid.

Maar selfs al kan jy nie sonder meer ‘n werk kry wat jou geval nie: Ons land is een van die maklikstes ter wêreld om ‘n eie onderneming te begin. In Europa is daar veel meer rompslomp en kostes as hier. As jy iemand in diens neem, moet jy benewens sy salaris, nog 60% salarisaftrekkings bytel wat aan verskeie staatsagentskappe verskuldig is. Dis nou nog afgesien van gewone belasting en BTW. Deesdae kan jy in Suid-Afrika binne ‘n maand tot ses weke ‘n maatskappy registreer, ‘n bankrekening open en daar gaan jy! Jy kan uitvoer, invoer, goedere of dienste verkoop, en die ANC beskik nóg oor die mannekrag nóg oor die vermoë om ons werklik almal te kan beheer.

As dit so maklik was, hoekom vou so baie besighede? Hoekom sit so baie mense in plakkerskampe? Jy moet ‘n produk he, en ‘n mark daarvoor, maak nie saak of dit op die web of per hand is nie. Sakebeginsels tel orals. Ek het probeer – jy is basies aan jouself oorgelaat, plekke soos die kleinsakeontwikkelingskorporasie help jou nie, hulle is agter swart geld aan, of steun BEE-projekte. Ek het aan Louis Luyt geskryf om my te help – hy antwoord nie eens nie. Die hele stelsel is gerat om net swartes te help. Ek kan uitbrei daarop, ek het ondersoek. Ek moes, ek was desperaat. Ek ken iemand wat van die staanspoor af ‘n swart vennoot moes as bestuurder aan boord moes neem, sonder dat een sent wins gemaak is. Die man soek sy motorvoordele en die geld, sonder dat hy werk. Ek het ‘n Duitse sakeman (familievriend) en fabriekstigter geken, baie hoë IK, doktorsgraad in chemiese ingenieurswese, eens topbestuur by AECI, wat spyt was dat hy ooit Suid-Afrika toe gekom het. Heel dag sit hy in die hof en beveg vakbonde en diefstal, in plaas daarvan om dit te doen waarvoor hy lus was, naamlik sy besigheid. Ek het GNLD verkoop, daardeur baie sakemanne ontmoet. Dit is nie so maklik nie.

Die meeste entrepreneurs waarvan ek weet, betaal die absolute minimum aan belasting. Hulle het slim rekenmeesters en sorg dat hulle nie groot salarisse uit hul besighede onttrek nie. Met die globale geleenthede wat die internet en aanlynverkope bied, kan enige jongmens binne tien jaar lag-lag ‘n miljoenêr word – in dollar of euro.

Deur die internet en aanlynverlope lag-lag ‘n miljoenêr raak – ek wil dit eers sien. Ek kon nie eers ‘n ordentlike internetverbinding in Suid-Afrika kry nie – daarso heers geen flatrate nie. Ek kry gedurig verkeerde rekeninge, en niemand help my nie, sodat ek net armer en armer raak. Jy seil ‘n dag lank, dan is jou pakket klaar en jy moet nuwe grepe aankoop, en met watter geld? Niks werk ordentlik nie, dis net ‘n gesukkel. Toe ek hierso kom, gaan my oë oop.

Wat die gehalte van ons behuising betref, troon Suid-Afrika kop en skouers bo alle ander lande uit. Jy kan deesdae in ‘n veiligheidsbuurt woon waar jy teen die meeste misdaadgevare beskut word, teen ‘n breukdeel van die prys van ‘n piepklein woonstelletjie in die meeste wêreldstede. In Londen of New York sal jy nie eens ‘n toilet kan koop met die prys van ‘n groot huis in Suid-Afrika nie. Nou onlangs het ‘n vriend sy luukse huis in ‘n Johannesburgse veiligheidsbuurt vir iets meer as R5 miljoen verkoop en Australië toe geëmigreer. In sy eie woorde, het hy nou huisvesting in ‘n “kleinerige, stokou huisie soos in Benoni”. Dis nou in Perth. As jy regtig Benoni toe wil trek, doen dit, maar sonder om jou en jou gesin se werlvaart aan die Australiese droom op te offer.

Tog het mense huise in die VSA en in die VK, en in Duitsland en Holland. As jy hierso of daarso grootgeword het in die sestigerjare. Ordentlike huise. Ek sien dit mos. Selfs vandag bou mense huise. Mense wat minder as ek gekwalifiseer is. Jong mense. Dit maak my boos. Ek sit met niks, kon niks opbou in Suid-Afrika nie. Dis net politiek, slapgat blankes en swart korrupsie.

Jy betaal vir gehaltebehuising in Suid-Afrika. Geen normale mens kan bv. in Die Wilgers in Pretoria bly nie. Die gehalte van die behuising is glad nie so goed nie, die wind waai deur die splete en krake, maar die pryse gaan mal. Gedurig breek iets. Minderwaardige materiaal word gebruik. Die erwe en huise raak al kleiner, maar nie goedkoper nie. Ou eiendom is net te groot om instand te kan hou, dit raak te duur. Die bure het nie maniere nie, die honde blaf dag en nag, die hifis raas.

Toe ek jonk was, was dit normaal om in woonstelle in bv. Sunnyside te bly, en dan spaar om in die middelklasbehuisingsmark in te kom. Sunnyside is swart en vol dwelmhandelaars deesdae – waar bly jy dan as jong mens? In duur meenthuise saam met ander jong mense in een kamer?

Afgesien nog van al die materiële voordele wat Suid-Afrika bied: fantastiese voedsel, groente en vrugte, klere, huisvesting, ens., beskik ons Afrikaners oor ‘n kultuur wat met dié van enige Europese staat vergelyk kan word.

Dít kan ek nie sien nie. Die middestede is dood en swart. Dis daar waar in Europa jy die kultuur en teaters kry. Baie van Suid-Afrika se middestede was nog altyd sonder naglewe: Pretoria. Bloemfontein.

Toe ek jonk was, het my ouers saam met my ‘n klomp uitvoerings bygewoon, van Shakespeare se opelugtoneelstukke im Mowbray (Kaapstad), en toe ek begin werk kon ek nog staatsteater toe gaan in Pretoria. Deesdae is dit ‘n misdaadnes en kaartjies is onbekostigbaar. Freiburg is vol kultuur en klassieke konserte, Pretoria is agterlik, die ontwikkeling het op ‘n punt eenvoudig net stilgestaan. Toe die Voortrekkers deur die Karoo akker, toe is groot musiek en kultuurgeskiedenis in Europa gemaak.

Ons het ons eie taal, letterkunde, musiek, rolprente, kookkuns, styl, argitektuur, tradisies, geskiedenis, noem maar op. Die meeste “nuwe lande” soos die VSA, Kanada, Australië en Nieu-Seeland droom daarvan. Hulle voel minderwaardig teenoor Europeërs, veral die Britte en die Franse, en doen hul bes om hulle na te aap. Voel ons minderwaardig teenoor Britte? Miskien bestaan daar ‘n paar gedekultureerde Naspersjoernaliste wat so voel, maar die deursnee-Afrikaner is trots op wie en wat hy is. In weerwil van ‘n stortvloed propaganda, asook die ANC se meedoënlose verengelsingsbeleid, eet ons nog steeds boerewors en melktert, praat, skryf en sing Afrikaans, en onderhou die vernaamste aspekte van ons tradisie.

Die Afrikaners waarmee ek in aanraking gekom het, kyk net Rugbykultuur, werk en bid. Verder niks nie. Deksels oppervlakkig. Ek kan boeke skryf van wit Afrikaanse „tappets“ wat my lewe swaar gemaak het. Nie dat dit hierso beter is nie. Brood en spele is ook hierso aan die daaglikse orde. Die mense verdom. Afrikaners het minderwaardig teenoor die Engelse gevoel – seker die oomblik toe hulle vergeet het hulle was eens trotse Franse, Hollanders en Duitsers wat ‘n groot geskiedenis agter hulle gehad het.

Hoe kan ‘n mens so iets kosbaars wat oor eeue tot stand gekom het, verruil vir ‘n ersatz, nagebootste lewe in ‘n ander land? Ek sou kon verstaan indien mense sou wou emigreer na Frankryk, Italië of Oostenryk, selfs Nederland, waar jy elke week opera toe kan gaan of museums kan besoek en sodoende ‘n eeue oue, ryk kultuur kan inadem, maar baie min Afrikaners emigreer soontoe. Die meeste vertrek juis na daardie kultuurarm, oppervlakkige, Engelssprekende lande waar jy maar net nog ‘n stuk papier is wat deur die wind aangewaai kom. Jy is niks beter as ‘n Chinees, ‘n Indiër, ‘n Somaliër, ‘n Nigeriër of armoedige Oos-Europeër wat op soek na ‘n beter lewensgehalte na die VSA, Kanada of Australië emigreer nie.

Selfs as gebore Duitser voel ek soos ‘n Oos-Europeër hierso. Mens moet hierso grootgeword het. Maar die Russlandduitsers het dit hierso gemaak, nadat hulle vir jare aaneen harde bene gekou het. Ek kan nie met die Engelse lande identifiseer nie. Maar dié wat daarheen gaan, het dalk nie ‘n ander keuse nie. Niemand anders vat Suid-Afrikaners nie (ek ken uitsonderings). En daar is ook die taalprobleem.

Die enigste verskil vir die Afrikaner-emigrant is egter: Hy aanvaar ‘n verlaging in lewenstandaard en -gehalte! Hy gee iets kosbaars prys vir die illusie van “veiligheid en welvaart”.

Dit is hope veiliger hierso. Dit vergelyk nie met Suid-Afrika nie. Nog is die blankes in die meerderheid. Welvaart? Dit is vir die mense wat hierso hulle lewe begin het. Dit gaan goed met die mense hierso. Geen rooi tapyt word oopgegooi vir buitestaanders en Johny-come-lately’s nie. Die vlugtelingeverskynsel is ‘n kunsmatige produk, dit sal eendag duik. Ek het niks van die lewenstandaard en gehalte in Suid-Afrika gehad nie. My ouers het, in die sestigerjare toe dinge nog goed gegaan het. Ek het die arbeidsmark in 1981 betree met sanksies, inflasiekoerse van tot 18% (voedsel 27%), oorloë, diensplig en kampe, maatskappye wat vou, geen vakansies, die NP wat in die KP verdeel, rewolusies sonder einde. Ek weet niks van gehaltelewe nie.

Daarmee wil ek nie sê dat Suid-Afrika nie groot probleme het nie. Maar dis probleme wat ons goed verstaan en wat sekere “leiers” doelbewus geskep het. Die oomblik wat ons begin om hulle regtig aan te pak, sal hulle soos mis voor die son verdwyn. Ons word egter verlam deur die Naspersmedia, die ANC se propaganda, die soeke na kitsoplossings (soos emigrasie), sonder dat ons doelgerig en planmatig optree. Aan ‘n groep mense, en veral ‘n volk, wat optree, is daar geen keer nie. Toe Afrikaners dit in die dertiger- veertigerjare van die vorige eeu begin doen het, het ons die land verower. In die vroeë sewentigerjare het Ken Owen van die Sunday Times gevrees dat Engels in Suid-Afrika sou uitsterf want dit word nêrens in die staatsdiens of die parlement gebruik nie. Van daar af het ons tot hier geval waar ons tans so dikwels aan onsself en aan hierdie mooi land wat ons voorouers opgebou het, begin twyfel.

Dit is die groot knakpunt. Die blanke volk staan nie as een magsblok saam nie. Hulle getalle is te laag, en die blanke elite verkoop hulle uit. Dit gaan nou al jare so aan, stadigaan begin die aantal jare ANC-bewind die NP-bewindsjare verby te steek. Die blanke bevolking krimp met elke generasie wat afsterwe – ons ouers, dan ons, dan ons kinders, en daarna is daar niks meer oor nie. Daar bestaan geen aanduiding dat die tendens omkeer nie.

Europa sit met ‘n Moslemprobleem, en gepaardgaande bomme in hul stede. Amerika en Kanada se blanke getalle neem skerp af en binnekort gaan hulle dieselfde soort regering hê as ons in Suid-Afrika, met dié verskil dat hulle doeltreffend verdruk gaan word.

Die hele blanke ras veg om sy oorlewing. Die res van die wêreld begin nou stadig daarso te kom waar blank Suid-Afrika reeds is. Geneties is daar geen verskil tussen die blankes wêreldwyd nie, dus geen bewys dat Europa beter sal vaar as blank Suid-Afrika nie.

Die ANC is te hopeloos om ons doeltreffend te verdruk. Daarom word daar bloot misdadigers of “vryheidsvegters” ingestuur om ons lukraak te vermoor, te verkrag of te beroof. Dis egter ‘n baie primitiewe vorm van verdrukking wat gou-gou opgelos kan word deur tegnologie en beter veiligheidstelsels. Byvoorbeeld bestaan daar reeds stelsels waarmee jy vir ‘n paar rand enigiemand se misdaadrekord aanlyn met behulp van sy ID-nommer kan opkyk. As niemand meer misdadigers in diens neem of naby ons toelaat nie, sal hulle naderhand moet terugkeer na die tuislande toe. Of Zimbabwe toe emigreer.

Ons beveg nie die bobbejaan wat uit die hok gelaat is nie. Hy doen maar net wat ‘n bobbejaan doen. Die werklik gevaarlike een is hy wat hulle uit die hok gelaat het. En hulle is nie dom nie, en het tyd aan hulle kant. Hulle ageer wêreldwyd. Hulle is slimmer, of beter gestel, sluwer en gewetenloser as die meeste blankes.

Swart demografie in ons land het ook myns insiens gestabiliseer, veral weens die Vigsprobleem. Voorheen het die swart bevolking in ons land elke twintig jaar verdubbel, maar tans sukkel dit om verby veertig mijoen te kom. Weliswaar stroom daar steeds onwettige immigrante oor ons grense, maar die plaaslike swartes maak hulle dood en diskrimineer teen hulle. As ek ‘n Nigeriër was, het ek eerder Kanada toe as Suid-Afrika toe gegaan.

Mag wees – maar ons mense kry ook vigs, en ons hou aan krimp. Die dom en kortsigtige gemors van wetenskaplikes werk dag en nag vir ‘n vigsoplossing. Hulle is op pad om die malariaprobleem op te los. Vir ‘n Nobelprys en gepaardgaande eer sal hulle alles doen, selfs teen die natuur werk.

As ons genoeg werk vir ons eie mense kan skep, kan ons selfs weer Europese immigrante – daardie werklose jongmense – hierheen lok en sodoende ‘n beter demografiese balans in die land tussen blank en nie-blank skep, soos dit in die sestigerjare was.

Portugese trek weer Angola toe, noudat hulle nie in Portugal werk kry nie. Maar dis soos die Weskaap-volkstaatprobleem – as dit daarso goed gaan, trek die swartes soos die vlieë agterna. Dit gebeur reeds. Die Karoo as natuurlike hindernis is nie ‘n probleem nie. My bejaarde moeder bly daarso, sy sien dit gebeur. ‘n Afrikaanse polisiekolonel en sy vrou wat tydelik by haar gehuur het, bevestig dit. En oppas om enige blanke uit Europa te vat. Alles is nie goud wat blink nie.

Daar het ‘n aansienlike wanseleksie in die natuur tussen die blankes plaasgevind. Andersom geld ook – ek sal nie elke Afrikaner en Engelsman in Europa wou sien nie. Ek kan verhale skryf van wit Afrikaanse kroeks. Vra vir kolonel Wille l. R – hy wou nie meer deel van die SAW-weermag wees nie, so oud soos ek. Sy Afrikaanse sakevenoot het sy pensioen gesteel, ‘n volgende een, nogal een met ‘n doktorsgraad (sit nou in die tronk), die res, en Willie sit nou en leef op sy seun se genade. Vat die tolhekke en die platinumsnelweg en die Wonderboomlughawe-uitbreidings – ek het siek geword van die klomp slapgat Afrikaners in die noord-ooste. ‘n Klein handjie vol mense het die werk gedoen – die res het geprofiteer. Ook die plaaslike buurtwag wat opgepak het. Die mense was te slapgat. Woon in groot huise teen die berg, ry groot motors. Jy kan nie ‘n oorlog met sulke mense wen nie.

Weerstand lyk anders. Ek lees nou iets oor die Freikorps met verwysing na die boekie “Brennende Ruhr“, deur Karl M. Buschbecker. Dit gaan om die PWV-gebied van Duitsland, die Ruhrgebied, wat na die eerste wêreldoorlog deur die Franse beset is. Duitsland moes sy staal en steenkool aan Frankryk gee as reparasie, terwyl hulle self gesukkel het. Die Duitse arbeider het sy graaf neergelê, geweier om te werk, die bedrywe en myne lamgelê met sitstakings. Bomme geplant, spoorweë opgeblaas. Van die topbestuur tot die eenvoudige werker. Want nie te lank gelede het beide van hulle in WO1 se loopgrawe gele en geveg. Uit hierdie range het persone soos Schlageter gekom. Uit die Swartwoud, waar ek nou bly. Geskiedkundige persone van die Freikorps, wat teen die kommunisme geveg het (Rosa Luxemburg, Karl Liebknecht) wat amper Duitsland oorgevat het. My mense. Ek is ook in die Swartwoud gebore. Vandag se Duitser – nes die Suid-Afrikaner. ‘n Verskil soos die dag van die nag. Hulle voorgeslagte – jy sou nie met hulle gesukkel het nie. Die slapgatte en verraaiers – hulle is geskiet of verwyder.

‘n Luitenant (later generaal geraak) wie se troepe in gevaar is weens T-34 tenks. Die tenks is met sement besmeer, so die kleefmyne (shaped charges) kan nie kleef nie. Hy hardloop langs die tenk, en hou die myn vas, sodat dit nie afgly nie. Die myn ontplof, die tenk is daarmee heen, en so ook die luitenant. Hy doen dit om sy troepe te red, leierskap van heel voor, nie om ‘n held te word nie. Daarvan was daar al te veel. Geen bang haar op die kop nie, mens kan bang raak vir sulke mense. Hy was nie ‘n uitsondering nie, maar een van duisende wat hulle lewens jonk vir hoër ideale gegee het. Die mense se gesindheid was net anders. Gustav Venter – geskiedkundige – hy sou hierdie boekies geniet het.

Ons moenie dié land prysgee nie. Hy is geologies stabiel, strategies uitstekend geleë, met hope sonskyn, natuurskoon, goeie infrastruktuur en steeds met ‘n skatkis van minerale onder die grond.

Dit is waar. Maar die land is mos prysgegee deur die dom en kortsigtige blanke elite. Nou veg die internasionale aasvoëls rondom dít wat oorgebly het. Van die destyds strategiese minerale tydens die koue oorlog kan mens vandag elders kry. Rusland het baie daarvan. Ons goudmyne loop leeg.

Zuma en ‘n paar Zoeloes, of Malema en enkele Pedi’s, kan ons mos nie so bang maak dat ons stert-tussen-die-bene elders heen wil vlug nie? As ons voorouers by Vegkop en Bloedrivier ewe skrikkerig was, was ons mos nie vandag hier nie? En die ou liberale Engelse in Johannesburg en Kaapstad wat aanmekaar “rassisme” skree… is hulle nie eintlik skadeloos nie? Hul polities korrekte gesanik neem vir my so ‘n histeriese huiltoon aan, soos hulpkrete. As enigiemand deur swart geweld verdryf gaan word, gaan dit juis die liberale element wees wat gedink het “demokrasie” gaan vrede en voorspoed bring, maar nou uitvind dat dinge in Afrika glad nie so eenvoudig is nie. Weet dat die wanorde, stakings en betogings wat plek-plek losbars, ons hinder, maar ons vyande nog meer. Mens kan amper praat van: hulle kry hul verdiende loon.

As daar grootskalse geweld soos in Rwanda (of destyds Bromberg in Pole met die Duitsers) uitbreek, sal almal deurloop, nie net die linkses nie. Ons velkleur is ons uniform.

Selfs Telkom begin plek-plek optiese vesel beskikbaar stel. (Ongelukkig het die swernote ons voorstad oorgeslaan, maar nogtans kan ek 40 Megagrepe per sekonde kry, as ek sou wou.) Een van die dae het ons dieselfde internetspoed as enigiemand in Stockholm of München, om en by 100 Megagrepe per sekonde.

Teen watter prys, as jy nie werk het nie, of swak betaalde werk? Ek was by @lantic en Telkom, hulle het my die mure opgedryf. Ek kon maar ‘n uur lank seil per dag, so stadig soos slakkepos, en ‘n week later was my grepe opgebruik. Ek moes vir oproepe betaal wat swartes gedoen het wat ek nie ken nie, dit is op my rekening, Telkom beskuldig my dis ek, ek sê ek het dit nie gebel nie. Die probleem swaai tussen Telkom en @lantic en my, maande lank. En ek moet betaal, ek was half bankrot en werkloos. Ons praat van R600 se rekeninge, en ek was werkloos. Mens was te bang om te seil. Selfs om te bel, want ander mense se nommers verskyn daarop, van swartes wat ek nie geken het nie. Dit was net te duur, en dan die swak diens van Telkom en hulle foutiewe rekeninge.

‘n Meenthuis in ‘n Suid-Afrikaanse veiligheidsbuurt, met ‘n hoëspoedverbinding.  Wat meer het jy nodig? Kom ons bóú daardie meenthuise, met Afrikaanse name, veiligheid, optiese vesel en al! Dalk iewers in die Suid-Kaap. Dis baie mooi en Afrikaans daar, en ‘n bietjie weg van die Afrosentriese gedrang in die groot stede.

Wie gaan dit bou? Die bouers is gierig. Die mense is ongedissiplineer, bly in die klein meenthuise soos in groot huise, hulle raas en die hoëtroustelle gaan tekere. In Duitsland slaan mense op mekaar ag. Dít wat in meenthuise intrek, is primitief. Dié wat in duur areas intrek, is ryk. Dis die minderheid blankes.

R. Dressler

SA het die vier mees gewelddadige stede in Afrika

Suid-Afrika het vier van die gewelddadigste stede ter wêreld met Kaapstad as dié misdaadvoorloper.

Suid-Amerika het die meeste stede op die lys maar Afrika het net vier.

Die stad Caracas in Venezuela is as die gewelddadigste in die wêreld uitgewys.

Die Instituut vir Sekerheidstudies het die bevindings van ‘n Meksikaanse navorsingsorganisasie egter verwerp.

Die vier Suid-Afrikaanse stede wat glo volgens dié navorsing onder die 50 gewelddadigste stede ter wêreld is, is Kaapstad, Durban, Port Elizabeth en Johannesburg.

Die organisasie het Kaapstad negende in die wêreld geplaas vir geweldsmisdade. Die ander is onderskeidelik 41ste, 42ste en 47ste geplaas.

‘n Woordvoerder van die Instituut, Lizette Lancaster, sê hulle het ‘n probleem met die organisasie se navorsingmetodologie.

Die Council for Public Security and Criminal Justice in Mexiko het die lys saamgestel, wat aantoon dat 2 451 moorde verlede jaar in Kaapstad gepleeg is.

Die stad is wyd bekend vir sy dwelmverwante bendebedrywighede.

Van die gewelddadigste en gevaarlikste stede in Afrika waar konflik tans woed, het egter nie hulpbronne om betroubare statistiek te publiseer nie.

Die ranglys is gegrond op die getal moorde per 100 000 inwoners verlede jaar in stede met bevolkings van meer as 300 000 mense.

Vier stede in die VSA is ook op die lys.

Stryd rondom BRICS verhewig

Die BRICS-groepering se posisie teenoor korporatiewe mag, het gelei tot die jongste skermutseling tussen die VSA en BRICS.

By die vierde BRICS-byeenkoms in Durban het lede gesê gesonde kompetisie is ‘n voorvereiste vir ekonomiese groei.

Dit is bo-aan die agenda in Durban om onmededingende gedrag in die onderskeie lande te oorkom.

Die groep sê hulle is vasbeslote om weg te doen met monopolieë en die verbetering van die groei in opkomende ekonomieë.

Duur verbruikersgoedere, gebrek aan innovasie en stadige ekonomiese groei is rampspoedig vir opkomende ekonomieë, net soos monopolieë en nywerheidskartels sê lidlande.

Brasilië ondersoek tans sement- en koffiekartels.

Rusland se ekonomie is geruk deur samespanning toe Samsung, LG en Phillips pryse op monitors gemanipuleer het.

Indië sukkel met monopolieë op natriumkarbonaat wat gebruik word om glas te maak asook in sy sementbedryf.

En China het reeds motorvervaardigers soos Audi en Chrysler beboet vir onmededingende gedrag.

‘n Raadgewende maatskappy oor ontluikende markte, Frontier Advisory Deloitte sê egter dit is noemenswaardig dat die beleggingsbestuursmaatskappy, Goldman Sachs sy BRICS-fonds gesluit het.

Deloitte se besturende direkteur, Martyn Davies het aan ‘n beleggingsberaad in Johannesburg gesê beleggers het verkeerdelik geglo dat die wêreldekonomie na ontluikende markte verskuif, met die BRICS-lede Suid-Afrika, Brasilië, Rusland, Indië en China as die vernaamste rolspelers.

Hy sê Rusland en Brasilië se ekonomië is aan die afneem, terwyl Suid-Afrika se ekonomie vasgeval het. Slegs China is nog sterk, ten spyte van laer groeisyfers.

Suid-Afrika verkoop meer as 13 ton goud aan Iran, oortree VN-sanksies

Volgens ‘n berig in die plaaslike Times-koerant, het Suid-Afrika meer as 13 ton goud aan Iran verkoop, iets wat op ‘n oortreding van VN-sanksies teen die land sou neerkom.

Die sentrale bank van Iran het verlede week aangekondig dat “‘n som van 13 ton goud voorheen aangekoop is en oor die afgelope twee jaar in Suid-Afrika gedeponeer is en nie na Iran oorgeplaas kon word nie, te wyte aan sanksies. Dié berig is deur die Irannese nuusagentskap Fars vrygestel.

Die hoof van die Irannese sentrale bank, Waljolla Seif, sê die geslaagde vervoer van die goud verteenwoordig getuienis dat ‘n transaksie in die gange van die kerksamesprekings in Wene saamgestel is.

Iran onderhandel met die M5 + 1-groep, die VSA, Brittanje, Frankryk, Rusland, China, asook Duitsland, oor sy kernprogram.

Volgens die Times wou nóg die SA Reserwebank nóg die nasionale tesourie kommentaar lewer oor watter Suid-Afrikaanse instelling die goud verkoop en hanteer het.

‘n Woordvoerder vir die tesourie Phumza Macanda het bloot bekendgemaak dat ‘n “Suid-Afrikaanse instelling” betrokke was by die onderneming waaroor Iran en die VN ooreengekom het en “die regering geen rol by die oorplasing van die goud gespeel het nie”.

Sieklike Nederlandse skoolhandboek wys SA is ‘vry’

Asof dit was nie heeltemal erg genoeg is om volwassenes te breinspoel nie, moet Nederlandse kinders ‘n baie vreemde kaart van die wêreld op skool leer.

Dié kaart is glo om tieners te help verstaan ​​watter lande “goed” en “sleg” is, en watter “vry” en “onvry”.

Suid-Afrika onder die ANC word gelys as ‘n ligte groen “vry”.

Maar wat word as “vry” en “goed” beskou? Blykbaar sluit dit onder meer in gedwonge rasvermenging soos ons tans by Curro-skole sien, hebsug, onsmaaklike gayvertoon, xenofobie en toenemende polisiegeweld.

Kinders glo wat hulle sien in hul handboeke. Hulle aanvaar dit as evangelie. Die inhoud moet dus gebalanseerd wees, en verkieslik streng by die feite hou.

Enigiets anders moet nie toegelaat word in ‘n klaskamer nie.

In Suid-Afrika se geval is die Nederlandse voorstelling doelbewus daarop gemik om ‘n soort uiterste of gevaarlike politieke siening te bevorder dat swart aansprake altyd regmatig is, ook waar dit om moord, volksuitwissing, etniese suiwering en ander ekstremistiese houdings en uitsprake gaan.

Maar wat maak ‘n land “vry” of “goed”, en wie besluit daaroor? Volgens die handboek het die begrippe iets te doen met “menseregte” in die VSA en Europa.

Nie die VSA òf Europa stel belang in menseregte vir blankes nie. Dit geld alleen vir swart of Arabiese “vlugtelinge” of “migrante”. Die VSA is ook die plek waar sowat 550 mense, meestal blankes, vermoor is deur polisiebeamptes in die eerste helfte van hierdie jaar alleen.

Volgens die mees onlangse (2011) FBI-statistiek was die slagoffers swart in van die 2695 moorde, en 91% daarvan is gepleeg deur mense van dieselfde ras. Blankes en wit Latino’s was in net 193 (7%) gevalle die daders.

Dubbel soveel blankes word deur swartes vermoor in die VSA, naamlik 14%, waar dit nie gaan om intra-rassige geweld nie.

Interessant genoeg, het die Nederlandse premier Mark Rutte aangevoer dat die beperking van regte vir gays in Rusland onvryheid veronderstel.

Poetin het Rutte daarna gevra waarom organisasies wat pedofilie ondersteun toegelaat word om te funksioneer in Nederland.

Dit is duidelik dat ‘n baie eng begrip van vryheid in die VSA en Europa heers en die begrippe van wat goed en kwaad verteenwoordig geen morele basis het nie.

Carlien Greyling

Dan Roodt: Sal ons ooit die waarheid oor Dylann Roof en die Charleston-skietery hoor?

Die wêreld, en veral natuurlik lande soos die VSA en Suid-Afrika, is besig om rasmal te raak. Enkele dae gelede het ‘n 21-jarige blanke Amerikaner, Dylann Roof, in ‘n kerk op swart gemeentelede losgebrand en nege van hulle doodgeskiet. Enkele ure later is hy aangekeer en intussen is ‘n eienaardige Facebook-foto van hom met die ou Suid-Afrikaanse en Rhodesiese vlae daarop gepubliseer. Dis heeltemal moontlik dat dit ‘n gemanipuleerde foto kan wees, want ons weet almal dat Photoshop en ander grafiese programme ‘n mens in staat stel om enige digitale foto te kan omskep in enigiets. Trouens, in aksiefilms word motors en geboue digitaal “opgeblaas”, dus is die aanbring van twee vlaggies op ‘n baadjie sommer kinderspeletjies. (Ek het nie eens Photoshop op my rekenaar nie, maar sal dieselfde met ‘n gratis Linuxprogram genaamd Gimp kan doen.) Daar is ook berig dat Dylann Roof psigiatriese medikasie gebruik wat gewelddadige gedrag by ander pasiënte veroorsaak het.

‘n PRAAG-ondersteuner, Henri le Riche, het ‘n ontleding van die Roof-baadjie-foto op sy woernaal gedoen onder die titel: #CharlestonShooting – Photo of shooter manipulated by adding flags on top of Obama Election Emblem.

Die verhaal wat die hoofstroommedia aan ons opdis, is die volgende: dat Dylann Roof weens blootstelling aan “rassistiese” of “haatgroepe” op die internet daarvan oortuig geraak het dat ‘n blanke volksmoord voor die deur lê en daarom het hy tot die massamoord oorgegaan. Die New York Times se korrespondent in Suid-Afrika, Lydia Polgreen, het laas nog oor die “geslaagde grondhervorming in Zimbabwe” gepopel – terwyl Zimbabwe tans weer hongersnood in die gesig staar al ontvang die land rééds $1 miljard aan hulpgeld, asook voedselhulp vir drie miljoen mense. Dieselfde Polgreen het nou in die blaaie van die New York Times losgetrek en blameer sommer alle blankes vir Roof se daad, behalwe dat sy die “twee rassistiese state”, Suid-Afrika en Rhodesië, aan hom verbind. Die veelseggende titel van haar stuk is: From Ferguson to Charleston and beyond, anguish about race keeps building. Let op die gebruik van die woord “anguish” of “angs”. Nadat die Berlynse Muur afgebreek is, was linkses vir ‘n dekade of so ‘n bietjie in hul dop gekruip, maar “ras” blyk ‘n veel vrugbaarder propagandaterm te wees as “klas”. Daarom word ons elke dag met die soveelste “rassevoorval” in die hoofstroommedia begroet: of dit nou laerskoolkinders by die Curro-skool Roodeplaat is wat nie “gemeng genoeg” uit die bus uit klim nie is, of ‘n versteurde blanke wat nege swartes in ‘n kerk in Charleston, Suid-Carolina, doodskiet.

Op 25 Julie 1993 het vier “vryheidsvegters” van APLA tydens ‘n erediens by die St. James-kerk in Kenilworth, Kaapstad, ingestorm en met outomatiese wapens op die gemeente losgebrand. Hulle het ook handgranate gebruik om die weerlose kerkgangers aan te val. Elf mense is gedood en 58 gewond. Indien een van die kerkgangers, Charl van Wyk, nie met sy .38-kortlooprewolwer begin terugskiet het nie, sou selfs méér mense gesterf het. In daardie geval was die aanvallers swart en die slagoffers blank. Die aanval is egter geensins aan alle swartmense of “swart rassisme” jeens blankes verbind nie. Trouens, die swart Amerikaanse leier, eerwaarde Jesse Jackson van die “Rainbow Coalition” (waarvan Suid-Afrika se “reënboognasie” afkomstig is) het besoek aan die Suid-Afrikaanse ambassade in Washington gebring en die daad aan “apartheid” toegeskryf! Jackson het volgens ‘n berig in Beeld van 29 Julie 1993 verklaar:

”As deel van die internasionale gemeenskap rou ons oor die verlies van hierdie jongste slagoffers van die barbaarse apartheidstelsel, soos ons in die verlede gerou het oor die duisende slagoffers van staatsgeborgde terrorisme wat in tronke dood is weens marteling, wat in Bantoestans dood is weens verhongering, of doodgeskiet is ten tyde van vreedsame betogings’.”

As swart terroriste moor, is diegene wat hulle doodskiet bloot “slagoffers van die barbaarse apartheidstelsel”, maar as ‘n blanke – na bewering, want ons het nog geen regstreekse getuienis dat hy wel die daad gepleeg het nie – op swart kerkgangers skiet, is alle blankes aandadig, weens “internasionale blanke rassisme en wit heerssug”. Dus, dit maak nie saak wie die sneller trek of wie die slagoffers is nie, die blankedom sal altyd die skuld kry. Vandaar dus ook Lydia Polgreen se treurmare oor die groot aantal (meer as ‘n miljoen) swart Amerikaanse misdadigers wat tans in die gevangenis verkeer en, soos sy dit stel, “if current trends continue, one in three black men are expected to spend time in prison at some point in their lives”. Dis nie hul gedrag of die misdade wat die probleem is nie, dis “blanke heerssug”. Trouens, die jongste term wat deur rashisterici rondgeslinger word, is “strukturele rassisme”. Polgreen haal ‘n swart aktivis en “styldeskundige”, Michaela Angela Davis, aan wat dié term gebruik. Soos alle slagspreuke uit die VSA klakkeloos deur plaaslike linkses oorgeneem word, kan ‘n mens maar seker wees dat dit binnekort in die blaaie van Beeld of Die Burger ook sal verskyn, uit die pen Adriaan Basson of Max du Preez. Berei dus maar voor om “strukturele rassisme” nog sommer baie te hoor; dis die boetie van die kulturele marxis, Herbert Marcuse, se begrip dóér uit die sestigerjare, toe hy gepraat het van die “strukturele geweld” van kapitalisme. Eers was daar “strukturele geweld”, nou is daar “strukturele rassisme”. Hoe meer dinge verander, hoe meer bly hulle dieselfde.

Volgens beskikbare meningsopnames glo die meerderheid Amerikaners nie meer die amptelike weergawe van die gebeure op 11 September 2001 toe twee vliegtuie in die World Trade Center vasgevlieg het nie. ‘n Aansienlike persentasie meen dat dit óf die Israeli’s óf die Bush-regerings self is wat agter die terreur van daardie dag sit. Hoe gebeur dit dat ‘n 21-jarige jongman sommer by ‘n swart kerk inloop en nege mense doodskiet? Direk daarna word foto’s van hom by die ingang van die kerk en van sy baadjie met ou SA en Rhodesiese vlae wêreldwyd gepubliseer. En hy word binne enkele ure in hegtenis geneem. Indien hy werklik ses maande lank aan sy daad beplan het, sou hy hom tog kon vermom het, vals nommerplate op sy motor gehad het, ens., tensy hy gevang wóú word. Of tensy een van die VSA se 18 duistere geheime dienste wat mense in kampe oral ter wêreld martel en allerlei sielkundige eksperimente op hulle uitvoer, ‘n handjie daarin gehad het… Wie weet?

Oor die egtheid van die voorval en van die vlae op die baadjie, sal ons seker tydens die hofsaak wat kom, moet oordeel. Bygesê: as daar ‘n hofsaak is, want soms word sulke “massamoordenaars” mos gerieflikheidshalwe deur ander gevangenes om die lewe gebring. Aangesien die meerderheid gevangenes in Amerikaanse tronke swart is, kan ons nou al voorspel dat Roof, die “wit, rassistiese moordenaar” nie baie gewild by sy medegevangenes gaan wees nie. Hopelik oorleef Roof totdat hy in die hof kan verskyn.

Roof se borgaansoek op die moordklagtes is reeds afgekeur, dus verkeer hy incommunicado in die tronk. Intussen gaan die “vertelling” rondom hom egter ongesteur in die hoofstroommedia voort. Die jongste bewering is dat hy glo ‘n webblad by die domein lastrhodesian.com bedryf het, waarop hy, soortgelyk aan die Noorse skieter Anders Breivik, ‘n “rassistiese manifes van 2000 woorde” sou gepubliseer het. Ek het intussen ondersoek ingestel en, hoewel die domein lyk my intussen vanlyn gehaal is, met behulp van Google se kasgeheue wel die teks kon aflaai. Volgens “Whois”-inligting is die domein op 9 Februarie 2015 geregistreer, maar nêrens kon ek sien dat die domein spesifiek aan Roof verbind word nie, aangesien die privaatheid van die ware eienaar deur die registrateur beskerm word. So iets word gewoonlik teen ekstra koste gedoen. Indien Roof sy manifes wou publiseer, waarom sou hy lastrhodesian.com se eienaarskap wou verdoesel?

In sy (beweerde) manifes sê Roof die volgende oor die Amerikaanse Suide en oor Suid-Afrika:

Some people feel as though the South is beyond saving, that we have too many blacks here. To this I say look at history. The South had a higher ratio of blacks when we were holding them as slaves. Look at South Africa, and how such a small minority held the black in apartheid for years and years. Speaking of South Africa, if anyone thinks that think will eventually just change for the better, consider how in South Africa they have affirmative action for the black population that makes up 80 percent of the population.

It is far from being too late for America or Europe. I believe that even if we made up only 30 percent of the population we could take it back completely. But by no means should we wait any longer to take drastic action.

Is Roof se verhaal eg of verteenwoordig dit een groot manipulasie? Die redes vir so ‘n manipulasie is voor die hand liggend: Regoor die wêreld is daar ‘n ontwaking van patriotiese gevoelens onder blanke volkere, veral in Europa. Terwyl die swartman in Suid-Afrika slegs 20 jaar gelede as ‘n onskuldige slagoffer van blanke boosheid beskou is, met Mandela as ‘n soort heilige en martelaar, is die bordjies redelik onlangs verhang en word die swartman deesdae as die dader gesien wat op ongekende skaal in ons land moor, roof en verkrag. Die Zuma-bewind se korrupsie en spandabelheid het ook die “morele kapitaal” van die ANC selfs in die hoofstroommedia uitgeput. Die stelsel van swart oorheersing in Suid-Afrika, asook regstellende aksie in die VSA en immigrasie na Europa, is gegrond op die idee dat swartes en Arabiere eintlik net onskuldige slagoffers van Westerse boosheid is wat verdien om in magsposisies oor blankes aangestel te word. Beleefde versoeke van Afrikaners dat ons taalregte en menseregte eerbiedig moet word, word byvoorbeeld honend deur linkses met uitroepe van “verlange na blanke heerssug” begroet.

In meerdere of mindere mate, geld hierdie situasie dwarsdeur die Westerse wêreld en by uitstek in die VSA waar blankes in sommige stede en deelstate reeds in die minderheid verkeer. Linkse blankes en swartes is met ‘n onophoudelike propaganda-oorlog rondom die begrippe “ras” en “rassisme” besig, wat dié tussen die Weste en die ou USSR tydens die koue oorlog na ‘n vulletjie laat lyk.

In haar kommentaar op Dylann Roof se beweerde massamoord het mev. Hillary Clinton na “Amerika se lang stryd met ras” verwys:

“It’s tempting to dismiss a tragedy like this as an isolated incident, to believe that in today’s America bigotry is largely behind us, that institutionalized racism no longer exists. But despite our best efforts and our highest hopes, America’s long struggle with race is far from finished.”

Elke rassevoorval, gefabriseer, gemanipuleer of nie, sal as ammunisie in dié konstante sielkundige en inligtingstryd gebruik word.

Dit geld veral ‘n geval soos dié van Dylann Roof en sy aanval op die Emanuel African Methodist Episcopal Church in Charleston, Suid-Carolina.

Van foefies en fopspene

Onder die foefiebelonings waarmee die linkses mekaar probeer gelukkig hou, is die ere-doktorsgraad seker die gunsteling. Dis eintlik vreemd dat De Klerk, nuttige idioot by uitstek, nog nie so’n foefietoekenning ontvang het nie. Of het hy dalk waarvan ek nie weet nie? Beslis het hy ‘n fopspeentoekenning in die vorm van ‘n halwe Nobelprys gekry as beloning vir sy rol in die skandelike uitlewering van Suid-Afrika aan ‘n terroristebende.

Maar wat ere-doktorsgrade betref, is dit moeilik om beter te doen as die dwergaap-diktator hier oorkant die grens wat nie ‘n wit gesig wil sien nie. Agt, ja agt, ere-doktorsgrade is oor die jare deur Westerse universiteite aan hom toegeken, ondermeer deur die Universiteit van Edinburg, die Universiteit van Massachusetts Amhurst en die Michigan State University. ‘n Ere-Doktorsgraad is skynbaar ook deur die Anglikaanse kerk aan hom toegeken vir outstanding leadership en in 1994 het mev Windsor die ridderskap Knight of the Grand Cross (KGC) ook aan hom toegeken.

Teen September 2008 kon ‘n honderdmiljoen Zimbabwiese dollar drie eiers koop, na nie eens drie dekades van Mugabe se “uitnemende leierskap” nie.

Nader aan die huis staan gedienstiges, inskiklikes en politiek korrektes ook nie juis terug wanneer dit by fopspeentoekennings kom nie, veral as hulle Afrikanerhaters is (en is hulle nie almal nie !) Die halwedop-Nobelprys toekenning aan leëdop De Klerk is reeds genoem. Maar daar is ook nog die reeks toekennings aan rosyntjiegesig, André P vir sy uitnemende bydrae tot die aftakeling en ondermyning van Afrikaners. Pryse wat bedoel is om jong talent aan te moedig en te beloon, is keer op keer aan die afgeleefde ou pruimedant toegeken, natuurlik uit erkennig vir sy Afrikanerhatery. Onlangs was hy juis weer op pad terug van Europa waar hy ‘n, raai wat, ere-doktorsgraad van die Universiteit van Leuven ontvang het, toe Skoppensboer hom op die vlieguig aantree. Die arme vlugpersoneel wat so-iets moes hanteer!

Maar die eerste prys vir die belaglikste van foefiepryse moet sekerlik gaan aan die Kaapse liberaliste wat onlangs op die gedagte gekom het om ‘n straat na FW (Fopspeen Wenner) De Klerk te vernoem. As hierdie lagwekkende inisiatief enige meriete het, dan is dat die honne minstens voortaan hulle been in styl sal kan lig teen die oubaas se naampaaltjie.

In die onlangse verlede is daar ook heelwat ink bestee aan uitsprake van die “Afrikaner”, rykman Doktor (nog ‘n foefie) Johann Rupert. Tydens ‘n beraad van die Fopspeen Wenner De Klerk-stigting lewer Rupert ‘n relaas oor agteruitgang in die land en sluit dan af met: “Ek dink ons het meer van die gees nodig wat FW De Klerk 25 jaar gelede openbaar het. Mense wat bereid was om te doen wat reg is en onpopulêr te wees.” Droom ek of droom hy? Bid jou aan, “onpopulêr” te wees. De Klerk was bereid om alles in die weegskaal te plaas ter wille van juis wêreldwye populariteit en ‘n foefieprys daarvoor te kry. Maar kan ‘n mens beter denke verwag van Rupert? Hyself het uitgesak in sy studies in ekonomiese wetenskappe aan Stellenbosch en hom toe maar verskeie foefiepryse in die vorm van ere-doktorsgrade laat welgeval, ondermeer een in ekonomiese wetenskappe van die Universiteit van Stellenbosch! Dit as beloning vir die groot prestasie dat hy hom ryk geërf het.

Die regte ding! Hy vra meer van dieselfde medisyne! Herinner amper aan Daisy De Melker wat aangehou het om haar sterwende mans meer en meer gif in te gee. Alles pogings van die linkses en die politiek fatsoenlikes om ontslae te raak van die nare ontnugtering dat die “nuwe” demokratiese Suid-Afrika ‘n mislukking is. Kyk gerus wat sê en skryf Max Du Preez en Tim Du Plessis deesdae. Juis hierdie week moes Du Preez sy lot bekla omdat Edward Zuma, Jacob se seun, hom as rassis uitgekryt het en beveel het om sy bek te hou of pad te gee. Watter demokrasie! En dan R8 miljoen van belastingbetalers se geld vir Ace Magashula se ampswoning en swembad en R156 000 per dag vir fopspeen “koning” Goodwill Zwelithini met sy 6 vrouens en 27 kinders. Hoeveel gesinne in Suid-Afrika moet lewe op R156 000 en minder per jáár? Demokraties né.

Die rookskerm waarmee die linkses die mislukking van die Suid-Afrikaanse demokrasie deesdae probeer kamoefleer is skynbaar nou Jacob Zuma. Dis Jacob Zuma se skuld as die Suid-Afrikaanse demokrasie nie werk nie. Wat hulle gerieflikheidshalwe nie wil raaksien nie, is dat Jacob Zuma die produk is van die Suid-Afrikaanse demokrasie. Hy is nie ‘n soort toevalligheid of ongeluk nie nie. Hy is dit wat die Suid-Afrikaanse kieserspubliek wil hê en wie hulle reeds twee keer ingestem het. Jacob Zuma ís die Suid-Afrikaanse demokrasie.

Hierdie week skryf Henry Jeffreys, voormalige redakteur van die Burger: “Laat ons nou maar in hierdie 21ste jaar van demokrasie erken ons is baie ver van Desmond Tutu se reënboognasie of van Nelson Mandela se droom van ‘n beter lewe vir almal.” Die demokratiese perd wil maar net nie loop nie, maar pleks van af te klim, probeer hulle die ding met foefies aan die lewe hou.

Dis duidelik dat hulle begin verstaan, maar hulle het net nie die moed om dit tot sy volle uiteinde deur te trek nie.

Laat my dit dan maar vir hulle doen: Demokrasie in Suid-Afrika werk nie, sal nooit werk nie en is trouens besig om die land te vernietig. En dit beskou Rupert as die regte ding! As hulle dit tog maar net wil erken: Demokrasie in Suid-Afrika is en was uit die staanspoor die grootste foefie van almal.

SA vaar goed op BRICS-indeks

Suid-Afrika is die tweede beste presteerder onder BRICS lande ten opsigte van die omskakeling van regstreekse beleggings na maatskaplike vooruitgang, het RSG berig.

Dié prestasie is gegrond op die bevindings van ouditeure van Deloitte.

Volgens ‘n maatskaplike vorderings-indeks is Suid-Afrika op 63 punte, wat sewe indekspunte laer as Brasilië is.

Rusland, China en Indië is na Suid-Afrika op die indeks.

Die BRICS lande is onder die top 30 ontvangers van buitelandse beleggings, maar bly agter as dit by maatskaplike vordering kom.

Suid-Afrika het die beste gevaar in die toegang tot basiese kennis, voeding, basiese gesondheidsorg en toegang tot inligting.

Die land het egter swak gevaar in die volhoubaarheid van die ekostelsel, toegang tot gevorderde onderwys en persoonlike veiligheid.