terreur – praag.co.za

Karel Combrinck: Ontwaak jy wat slaap

Ons Westerse beskawing is oor die eeue aan talle bedreigings blootgestel. Bedreigings van buite, maar dan veral, die ergste van almal: die bedreigings van binne. En as ons sê bedreigings van binne, dan bedoel ons daarmee die verskynsel dat mense hulle wil tot voortbestaan, verloor. Die beste voorbeeld hiervan uit die geskiedenis was die verval en ondergang van die Romeinse ryk. Maar daar is steeds nog die bedreigings van buite ook en die grootste hiervan is die knaende uitbreidingsdrang van die Moslemwêreld .

Die stryd tussen die Christen- en die Moslemwêreld strek oor eeue tot sover terug as die geboorte van die profeet Mohammed in 571. Kort na sy dood het die Moslemverowerings van reusagtige gebiede in Noord-Afrika, die Midde-Ooste, en die Verre-Ooste ‘n aanvang geneem. Binne die bestek van twee eeue het die Moslems vanuit hulle tuisvesting op die Arabiese skiereiland hulle heerskapy uitgebrei na (huidige benamings): Egipte, Libië, Algerië, Tunisië, Morokko, Spanje Israel , Irak, Iran, Sirië, Turkye, Oos-Europa en groot gebiede in die Verre-Ooste tot aan die grens van Indië. Vandag het bv. Indonesië die grootste Moslembevolking op aarde.

Vir ons van belang is dat tot en met die Moslemverowerings, die oorgrote meerderheid van die wêreld se Christenbevolking in Noord-Afrika gewoon het. Die Moslems het hieraan ‘n einde gemaak en sedertdien het die Christenteenwoordigheid in hierdie lande tot onbeduidende minderhede gekwyn. Deur die geskiedenis het die Westelike Christenbevolkings van tyd tot tyd daadwerklike pogings aangewend om die Moslemuitbreiding hok te slaan, maar dikwels, het hulle net kop gegee.

Na hulle verowerings van die sesde en sewende eeu het Moslems (Arabiere en Turke) talle skuiwe gemaak in die rigting van Sentraal- en Wes-Europa. Soms het hulle hulle teen sterk weerstand vasgeloop. By ander geleenthede , soos byvoorbeeld nou, sonder enige weerstand hoegenaamd.

Van 711 tot 1492 was Spanje in die hande van die Arabiere. Kort nadat hulle Spanje oorrompel het, het die Arabiese (Moslem-) veroweraars verdere invalle in Frankryk onderneem, maar daar, nadat hulle 500 km ver gevorder het, is hulle in 732 by die stad Poitiers voorgekeer deur Karel Martel en na Spanje teruggedryf. In 1492 het die Christelike Spanjaarde na agt eeue se stryd teen Moslemoorheersing die besetters finaal uit hulle land verjaag.

In 1463 het die Turke Konstantinopel, die hoofstad van die Oos-Romeinse ryk en ook van die Christelike wêreld van daardie tyd oorrompel. Konstantinopel is vernoem na die eerste Romeinse keiser wat die Christelike geloof aangeneem het. Bitter ironies was dat die Turkse inname van Konstantinopel, (voortaan bekend as Instanboel), moontlik gemaak is deur die plundering van die stad enkele jare tevore deur die Kruisvaarders wat die stad se vermoëns om homself te verdedig onherroeplik verwoes het. Die val van Konstantinopel het die deure wyd oopgegooi vir Turkse verowering van die hele Oos-Mediterreense en Oos-Europese gebied.

In 1529 vertrek ‘n reuse- Turkse vloot in die rigting van die Wes-Middellandse See. Hulle word by die slag van Lepanto in die Golf van Korinte (nie ver van Athene nie) deur ‘n koalisievloot van Christelike lande oortuigend verslaan.

Die slag van Lepanto in 1571, voorstelling deur ‘n onbekende Engelse skilder

Dwarsdeur die 17de en 18de eeue het die Turke volhardend probeer om Wene in te neem en sodoende hulle pad oorland na Wes-Europa oop te maak. In 1716 is hulle pogings finaal die nek ingeslaan deur die Oostenrykse veldheer, Prins Eugen.

Vir eeue na die val van Konstantinopel was die Turke in beheer van Griekeland en die Balkanstate totdat hulle tydens die Griekse vryheidsoorlog van die vroeë negentiende eeu verdryf is, met die uitsondering van die grondgebied aan die Westelike oewer van die Bosforus waar onder meer Konstantinopel (die huidige Istanboel) en die oudste belangrike gebou in die Christelike beskawing, nl. die Katedraal Aya Sophia, geleë is. Die Aya Sophia is terloops pas deur pres. Erdogan van Turkye tot moskee verklaar.

In ‘n onlangse artikel het Leon Lemmer die profetiese boek , Omsingel die laer van die heiliges deur Jean Raspail bespreek wat handel oor die omsingeling van die Europese beskawing deur hordes uit die derde wêreld. Profeties is dit nie heeltemal nie, want dit is gegrond op sy waarnemings van verwikkelings voor — en tydens — die skrywe van die boek. Tog is dit merkwaardig hoe dinge gebeur presies soos hy dit in 1973 voorsien het. As beskrywing van wat nou besig is om te gebeur, is “oorstroming” moontlik ‘n meer akkurate beskrywing as “omsingeling”. ‘n Vyand wat jou omsingel kan jy nog beveg, maar teen dié wat jou binnegesypel het, is jy magteloos.

Vandag beleef ons die klakkelose aanvaarding van miljoene Moslems uit Turkye en Noord-Afrika in bv Frankryk; dié land sit tans met ‘n bevolking van meer ses miljoen Moslems. En in Engeland, Nederland en Duitsland is die situasie nie veel beter nie. Hierdie instroming sou vanselfsprekend nie moontlik gewees het sonder die goedkeuring, en selfs aanmoediging van opeenvolgende Europese regerings nie. Dink vir ‘n oomblik maar aan mev Merkel wat ‘n jaar of wat gelede die instroming van miljoene “asielsoekers” uit die derde wêreld as ‘n “geleentheid vir Duitsland” beskryf het. (Eine Chance fur Deutschland).

Daar is boeke te skryf oor die maniere waarop die Westerse beskawings besig is om hulleself af te takel. Die groot vraag is natuurlik waarom hulle dit wil doen. Daar is meer as een moontlike verklaring. Een is dat ‘n beskawing wie se einde begin nader kom, die neiging het om met die naderende katastrofe te flankeer. Nog ‘n moontlikheid kan wees dat ‘n beskawing wat so’n laagtepunt bereik het soos die huidige Weste, verkies om ‘n vinnige einde daaraan te maak ten einde weer van voor af te begin of om selfs heeltemal te verdwyn. En dan is daar natuurlik die sterk moontlikheid dat iemand besig is om die situasie te manipuleer ten einde voordeel daaruit te kan trek en te kan oorheers.

Maar as daar dan nou wel ‘n ontwaking in Europese lande sou kom oor die snelle oorname van hulle lande deur Moslem indringers, dan gebeur dit, ironies genoeg, danksy die optredes van die Moslemekstremiste self. Ten einde die artikel nie te lank te maak nie, noem ons net kortliks enkele onlangse gevalle :

2015: Aanslag teen die Paryse hekelpublikasie Charlie Hebdo. 12 mense gedood en 11 verwond.
2015: Aanval op die Paryse nagklub Bataclan. 130 mense dood en 413 beseer.
2016: ‘n Moslembesetene jaag met ‘n vragmotor in ‘n skare feesvierendes in die stad Nice in. 86 mense dood en talle beseer.
‘n Week of wat gelede word ‘n Franse onderwyser in Parys voor sy skool, ten aansien van talle skoolkinders deur ‘n Moslem maniak onthoof.
En pas weer word drie vrouens in ‘n kerk in Nice keelaf gesny.

In die afwesigheid van enige wil om die invloei van inkommers aan bande te lê, probeer die Europese regerings die probleem besweer met spoeg-en-plakmaatreëls wat maar net die uiteindelike ramp uitstel. Al die beklekkery en stertswaaiery van Westerse regerings stel die Moslems allermins tevrede. Inteendeel is daar miljoene Moslems wêreldwyd aan die betoog teen Frankryk en dit is wensdenkery dat hierdie oorverhitte atmosfeer nie na Europa gaan oorwaai nie. Vir hierdie situasie het die huidige en ‘n reeks vorige regerings net hulself te blameer. Daar is politieke partye, publikasies en indiwidue wat dekades lank reeds teen hierdie dreigende katastrofe probeer waarsku, maar hulle word deurgaans afgemaak as “ekstreemregs” en dus ignoreerbaar. Daar is niemand so doof as hy wat nie wil hoor nie. Klink bekend nè?

Veral ontstellend is dat die Moslems, benewens die besetting van gedeeltes van Europese stede, ook voorskriftelik wil wees oor beleid buite die gebiede wat hulle vir alle praktiese doeleindes volledig beheer: Halaalkos in skoolkafeterias, selfs in openbare staatskole, Moslemskole waar kinders teen die Weste geïndoktrineer word, die toepassing van Moslemwette deur Moslemhowe, moskees om elke draai ten spyte daarvan dat Christene wêreldwyd uit Moslemlande verdryf word en geen Christelike kerke aldaar toegelaaat word nie.

Te midde van dít alles maak die Europese Unie en EU-lidlande net nog meer en meer regulasies en voorskrifte wat ” diskriminasie” teen die Moslem- en ander inkommers verbied. Dis asof hulle hul eie graf nie vinnig genoeg kan grawe nie. Die geykte argument is altyd “Ja, maar Moslems is nie almal radikaal nie.” Dit is so, maar hoe weet die Franse en ander Europese lande se polisie watter Moslems is radikaal, of potensieel radikaal en watter nie en as hulle weet, waarom vind die aanvalle dan plaas? Daar is natuurlik gevalle waar hulle wel duidelik geweet het dat ‘n bepaalde persoon ‘n radikaal is en hom nogtans vryelik laat rondloop het soos in die geval van die maniak wat die onderwyser onthoof het. En in elk geval, Moslems radikaliseer oornag.

Een van die redes waarom die Moslems so suksesvol is in hulle pogings om die Westerse wêreld te oorspoel, is dat hulle in sekere opsigte die waardes respekteer wat die Westerse samelewings lank reeds verwerp het: Hulle is konserwatief, hulle het die wil om te wen, hulle is familievas, geheg aan hulle geloof, hulle duld nie homoseksuele huwelike nie, hulle het hoër morele standaarde, hulle vrouens loop nie half kaalbas in die straat en selfs in kerke rond nie. In ‘n neutedop, in Europa is die moskees vol en die kerke leeg.

Natuurlik is daar dié in hulle geledere wat onskuldige mense vermoor en vermink en dis ‘n probleem — ‘n probleem vir ons, maar ook ‘n probleem vir hulle want die oorgrote meerderheid slagoffers van Moslemterreur is ander Moslems. Lankal reeds het die Moslemwêreld tot die besef gekom dat hulle met ‘n frontale gewelddadige aanslag teen die Weste nie veel verder sal kom nie. Daarom het hulle eerder die strategie begin volg van geleidelike insypeling, want hulle het maar te goed verstaan dat die Westerse humanistiese samelewings teen die instroming van “arme drommels ” uit die derde wêreld nie bestand is nie. Enkele jare gelede het die Turkse president, Erdogan, tydens ‘n toespraak voor ‘n Turkse gehoor in Duitsland uitgeroep: “Dis nie nodig om Turkye as lid van die Europese Unie toe te laat nie. Turkye is reeds in Europa!”

Het die Europese beskawings ‘n kans om hulle teen hierdie dreigende oorstroming te verweer? Die kanse lyk uiters skraal, maar as daar dan tog ‘n kans is, sal dit in die eerste plek afhang daarvan of die Europese beskawings daarin kan slaag om eers die stryd teen hulleself te wen.

Leon Lemmer: Die ANC as oorlogsugtige instansie

“KZN [KwaZulu-Natal] is a province awash with violence. It is no longer the violence of the late 1980s and early 1990s, when the ANC and IFP fought a bitter battle for supremacy in the province. That contest has been decided, and the ANC has come out on top. Now the murderous battles take place within the party, in the fight for office and material benefits” (Kindle 97). So begin die eerste hoofstuk van Greg Ardé se boek, War Party: How the ANC’s political killings are breaking South Africa (Cape Town: Tafelberg, 2020, 256p, R215 (loot), R297 (Exclusive); Amazon Kindle $13,34). Die outeur is ‘n koerantman wat reeds dekades lank ondersoekende joernalistieke werk in veral Natal doen. Ten einde die lengte van my teks te beperk, onderskei ek nie altyd duidelik tussen Ardé en ander mense se menings nie.

Die boek is die resultaat van navorsing wat ‘n jaar in beslag geneem het (2181, 2477). “This book is highly critical of the ruling party” (1540). “The narrative points to a ruling party, an organised group of people controlling the levers of the state, who, by their collective action, be it by omission or commission, are perpetuating violence” (2490). “[The ANC] has become a war party” (2509). “Arguably a growing number [of ANC members] are getting up with murderous intent, prepared to kill one another in their quest for power or to satisfy their greed” (2513).

Die ANC is in 1912 gestig en het hom aanvanklik besig gehou met besware teen veral die paswet en arbeidsake, wat soms tot protesaksies en stakings gelei het. Die ANC het toe vir die blanke regering nie veel meer as lastigheidswaarde gehad nie. Op 16 Desember 1961 het die ANC sy tweede fase betree toe sy militêre vleuel, Umkhonto weSizwe (MK), tot geweldpleging oorgegaan het. Die latere vredesikoon, Nelson Mandela, het beslag aan gewelddadigheid as die nuwe hoofkenmerk van die ANC gegee. ANC-geweldpleging word tot op hede voortgesit. Dit is dié nalatenskap van Mandela. In 1964 is Mandela tot lewenslange tronkstraf veroordeel en is die terrorisme van die ANC/MK deur ander gewelddadige kamerade voortgesit.

Omdat die ANC ‘n verbanne organisasie in Suid-Afrika was, is die United Democratic Front (UDF) in 1983 gestig om as binnelandse vleuel van die ANC te funksioneer. Hierdie derde fase van die ANC se geweldstradisie het onder die leiding van Desmond Tutu en Allan Boesak plaasgevind. Die vierde fase, met die noodlottigste geweld, het van 1990 tot 1994 geduur en is onder die leiding van Mandela bedryf. Dit was die direkte gevolg van FW de Klerk se dwase toespraak op 2 Februarie 1990. ANC- en SAKP-lede is toegelaat om vryelik Suid-Afrika binne te kom. Wapens is op groot skaal die land ingebring. Die ANC se geweldsaksie het toe van die blankes na die swartes verskuif ten einde alle swart kiesers tot onderdanigheid aan die ANC te dwing. Die ANC wou veral die Inkatha-Vryheidsparty (IVP), potensieel die hoofopposisieparty, ten alle koste vernietig, sodat die ANC politieke beheer oor die land kon oorneem.

Nadat die ANC die algemene verkiesing in 1994 gewen het, het die ANC sy vyfde fase, die vierde gewelddadige een, betree. Die huidige geweldsfase is nie na buite die ANC gerig nie. Dit is ‘n stryd om poste en materiële gewin binne die ANC. Dit is die onderwerp van Ardé se boek. Die beste karakterisering van die ANC as gewelddadige instansie is egter te vinde in Anthea Jeffery se boek, People’s War: New light on the struggle for South Africa (2009, Kindle $9,19). Jeffery se boek handel oor die vierde fase in die ANC se bestaan, toe baie meer swartes in politieke geweld deur die ANC gedood is as waaraan die blanke politieke bewind ooit met sy sogenaamde sistemiese geweld skuldig was.

Ten einde sy gewelddadigheid te kamoefleer, het die ANC (grootliks) valslik gepoog om die geweldpleging aan ‘n “Derde Mag”, die blanke bewind se veiligheidsmagte (polisie en weermag), toe te dig. Dit was veral die geval ná die Boipatong-slagting in 1992 toe Inkatha die ANC vir ‘n verandering goed opgehel het. Die dodetal was 45. Maar wat moet ons dikwels in die praktyk aanhoor? Die absolute valsheid dat die 1990/94-era ‘n vreedsame oorgang na bevryding en demokrasie was. Ardé stel dit onomwonde: “Violence is the political capital [of the ANC]” (1333). ‘n ANC-lid skryf: “Never in their wildest dreams did the ANC founding fathers, when they met in Bloemfontein [1912], imagine that they were in effect colluding in the creation of a criminal syndicate … The ANC exists for no other purpose than to loot the state” (2424).

In 1990/94 het die stryd tussen die ANC en Inkatha aan die Rand en veral in Natal gewoed. Sedertdien word hierdie geweldpleging, nou reeds ‘n goed gevestigde ANC-tradisie, in veral hierdie twee gebiede voortgesit, maar hierdie keer binne ANC-geledere. Dit is waarop Ardé sy aandag toespits. Dat die ná-1994-geweld in ‘n mate ‘n voortsetting van die ANC se 1990/94-geweld is, blyk uit die feit dat daar bv steeds sogenaamde “Self-Defence Units (SDUs)” is; hierdie keer om die belange van spesifieke ANC-politici of aspirantpolitici te bevorder (128). “ANC members seem to have become more at ease with violence, be it to settle scores or to remove obstacles in the path of their enrichment or power play” (736). “Violence increasingly features in the factional disputes and competition for jobs, favours and tenders that make up life in the ANC. It is becoming the dominant currency of the party in KZN” (746).

Daar is groot werkloosheid onder veral swartes, wat saamhang met ‘n groot gebrek aan sowel talent as bekwaamheid by sommige ANC-lede. “Some people who wouldn’t qualify for jobs as labourers were earning R15 000 a month as councillors. They immediately adjust their lifestyle and thereafter clung to their jobs” (816). Dit is bekend dat sommige van hierdie politici nie funksioneel geletterd is nie. “There is no consequence management. People in power don’t answer when you question their actions. If they do, their answers are thin and evasive” (378). Dit is hierdie relatief talentlose elemente wat verbete om poste in die politiek meeding. Sedert 1994 is daar op die drie vlakke van regering (sentraal, provinsiaal en munisipaal) meer hoogslonende politieke poste as ooit tevore geskep.

“There were about 400 MP’s countrywide, 80 MPLs in KZN and more than 200 councillors in Durban alone … The remuneration packages [are] … inordinately high. Extra money is derived from the tender system, corruption and kickbacks” (820). In die Ramaphosa-kabinet is daar ‘n sestigtal ministers en adjunkministers wat elkeen buitensporige salarisse en byvoordele ontvang. Die opset is sodanig dat ANC-kamerade feitlik enigiets sal doen om politieke poste in te palm en daarna sal poog om niks te doen wat meebring dat hulle die voordele van hulle luukse leefstyl moet inboet nie. “They believe it was time to eat” (413). “The culture of ‘our turn to eat’ had developed around council posts, with business people lining up to secure favours from the councillors and benefit from municipal contracts” (1888). “Being indepedent-minded, being caring: these are scarce traits in the ANC now” (365).

Dit is nie ‘n verskynsel wat tot Natal of die Rand beperk is nie. Die staatsdiens en semi-staatsdiens is grootliks ‘n verlenging van ANC-politiek. Daar is nie meer ‘n (duidelike) skeiding van die wetgewende en uitvoerende mag nie. Die oorvloed poste wat sedert 1994 in hierdie sektore geskep is, is seker die ANC-regime se suksesvolste poging tot werkskepping. By verre die meeste poste is tans slegs vir ANC-lede beskikbaar. Dit bring noodwendig mee dat opportuniste uit ander politieke partye na die ANC migreer. Die verlies aan lidmaatskap wat die IVP weens ANC-geweldpleging in 1990/94 gelei het, word gevolglik voortgesit.

Ardé vertel bv van iemand wat van die IVP na die ANC oorgeloop het. “The ANC helped him set up a security company … and then they gave him government tenders” (943). Hy het vir hom ‘n luukse Lamborghini-motor aangeskaf (952). Sowel die Economic Freedom Fighters (EFF) as die National Freedom Party (NFP) word as surrogaat ANC-partye getakseer, wat migrasie na die ANC vergemaklik (1040). “What became clear in KZN over the years was that the ANC, having once overcome the IFP and determined not to lose against them again, absorbed many of its former enemies, especially the strongmen. Their background, ideology and personal morality are of no consequence to the ANC, especially when measured against their ability to mobilise or terrorise” (1535).

Moenie dink dat hierdie probleem slegs eie aan Natal is nie. Dit kom landswyd voor, maar in groter mate in Natal. By ‘n vorige geleentheid het ek oor die toestand in Knysna geskryf en ‘n plaaslike raadslid aangehaal: “The people instigating the riots and the violence are those who want to become leaders themselves … They can’t all be councillors … In my place is going to be one councillor … I see four of them who want to be in the race. And only one of them can win. It will split them and that is going to cause a problem” (Anelia Schutte, For the people, 2014; Kindle 3289, 3337 – Praag 5.10.2019). Die onrus sal dus voortduur. Opstoking tot geweld is die bewese manier om ‘n leier in die (swart) gemeenskap te word. Mandela het geweldpleging op die hele plaaslike samelewing losgelaat en op hierdie manier die staatshoof en selfs ‘n wêreldvredesikoon geword.

“The horror of political assassination in KwaZulu-Natal, beyond what it foretells for the country as a whole, is that people have become inured to the violence. The bloody brutality, the cruelty and the human loss have largely become masked in the public eye. It is the new normal” (610). Die plaaslike politiek en samelewing is na verloop van dekades in so ‘n mate deurdrenk van moord en verwoesting dat die inwoners geneig is om (oor)gewoond daaraan te word en gevolglik hulle senstiwiteit vir misdaad, selfs moord, te verloor. Daar is beperkte belangstelling in wat in hierdie opsig daagliks in die land gebeur, gevolglik is daar min berigte daaroor in die massa-inligtingsmedia. Aan slegs die afgryslikste gevalle word publisiteit verleen en selfs dan nie eens prominent nie. Wanneer laas het u ‘n berig oor bv ‘n plaasmoord op die voorbladsy van ‘n koerant gesien?

Ardé het ten minste met die oog op die historiese waarde daarvan ‘n groot guns aan ons en ons nageslag bewys deur die huidige funksionering van ANC-lede as gewelddadig of oorlogsugtig te dokumenteer; dus by implikasie dat die ANC eintlik’n oorlogsparty is. Dit gaan letterlik om “thousands of politically attributed murders” (49). “Mass murder [1990/94] morphed into targeted assassinations” (75). Dit is dus ironies dat “our constitution enshrines the right to life” (365).

“The ANC is spinning out of control because of violence” (370). “KZN … threatens to be the harbinger of a fully fledged gangster state where might is right and the big guns call the shots” (80). “[It is] a ‘culture of blood’ [2652] fed by greed, which prizes money over human life. In KZN murder is increasingly the currency of power … The ANC, the party of liberation, is becoming a war party” (85). Dit is waarom ek Frans Cronje se deurgaans vreedsame toekomsscenarios onaanvaarbaar vind (Praag 18.07.2020).

Dit het geen of min sin om in hierdie rubriek die name te noem van al die vermoordes en al die moordenaars wat in Ardé se boek vermeld word. Daar is ‘n lys van tersaaklike inligtingsbronne in die boek (2546-2642). Ek bepaal my by algemeenhede. Dit is eintlik bewonderenswaardig hoe die outeur die onverkwiklikhede van individuele gevalle ontrafel het. “Few journalists have the time or the inclination to unpack a welter of names, places and events to find common threads and see the bigger picture, to unearth the convergence between the hitmen, their paymasters and ANC dynamics in KZN” (1101). Ongelukkig kom hy nooit uit by breër perspektiewe oor die saak nie, soos die afbrekende rol van nieu-marxisme, die negatiewe voorbeeld wat wetteloosheid en chaos in ander lande aan plaaslike misdadigers stel en die absolute ongeskiktheid van (Westerse) demokrasie as staatsvorm vir Suid-Afrika.

As lede van ‘n gemeenskap oorwegend tot ‘n ander party as die ANC behoort, word hulle voordele ontsê, dus benadeel (173). ANC-gesinde gemeenskappe en individue, daarenteen, word bevoordeel, bv veroordeelde misdadigers word na vrylating uit die tronk in regeringsposte aangestel (205). Oud-MK-terroriste speel ‘n rol in die geweld. “The vets were demanding jobs, tenders and government houses” (205). Na aanleiding van “the 2017 demonstration by Umkhonto weSizwe Military Veterans who laid siege to the ANC’s headquarters of Luthuli House in Johannesburg” is gesê: “This sort of thing deliberately lays the groundwork for civil war … This is leading to the militarisation of South Africa” (374).

Korrupsie neem talle vorme aan, bv: “In 2019 it was an open secret in Richmond that R30 million worth of timber grown on munisipal land had been stolen and the … ANC councillors had turned a blind eye in return for a slice of the proceeds” (223). Die gesin van die korrupte hooffinansiële beampte van Richmond het 16 voertuie besit (241). In Umzimkhulu in daar in 2012 begin om die Gedenksaal te moderniseer teen R4 miljoen. “Five years and two contractors later, the cost of the project had escalated to R16 million but most of the work was still incomplete” (624). Intussen is drie van die betrokke persone vermoor (624), insluitende ‘n raadslid wat geweier het om dokumente vir hierdie projek te onderteken (628). ‘n ANC-kameraad in ‘n ander geval “benefited from an inflated municipal contract to run public viewings of Nelson Mandela’s funeral” (763). “The bid was awarded the contract at five times the amount that it cost to provide the service” (772), naamlik R994 500 pleks van R196 319, “a profit of R798 181 for work it did not itself undertake” (782). Sulke vergesogte munisipale dienste word gelewer pleks van die dienste wat deur plaaslike owerhede ekonomies en doeltreffend gelewer behoort te word.

Wat Ardé duidelik uitwys, is dat daar ‘n onder- en ‘n bowêreld in die ANC se korrupte geledere bestaan (268). In die onderwêreld is daar diegene wat die misdade pleeg, bv sluipmoordenaars. In die bowêreld is die ANC-kornuite wat die misdadigers betaal en deur die misdade bevoordeel word, bv met poste of ander finansiële gewin. Daar is vroeër vanjaar berig “that around 90 people with some official standing have been killed in KZN since 2015. They were councillors, political party officials or municipal officials; most were affiliated to the ANC” (274). Die dooies sluit fluitjieblasers teen korrupsie in (283). Korrupsie neem onder meer die vorm aan van die onwettige verkoop van “RDP houses” vir eie gewin (301).

Dit is dikwels moeilik om die veroordeling van misdadigers te bewerkstellig omdat die saaklêers gesaboteer word (310) of verdwyn. Getuies word geïntimideer om nie in sulke hofsake te getuig nie, of word selfs vermoor (507, 597, 1893, 2305). Party keer verdwyn ‘n hoofgetuie in die niet (1518). Die polisie word soms omgekoop sodat sulke sake nie ondersoek word nie (561). “Police incompetence and political manipulation” kom voor (838). “50 magistrates … had been found to have taken bribes between 2014 and 2019” (2319). Dit is nie duidelik of hierdie getal op KZN of die land in sy geheel betrekking het nie. ‘n Gebrek aan getuienis lei dikwels tot die ontslag van misdadigers, insluitende moordenaars (702). Die regskoste van ANC-kamerade wat van misdade aangekla word, word soms deur die ANC betaal (324, 422). As iemand ‘n lojale of invloedryke ANC-lid is en aan misdrywe skuldig is, word hy dikwels in ‘n ander pos herontplooi (328, 422). Diegene wat wel in ‘n hof tot tronkstraf gevonnis word, word (spoedig) op parool vrygelaat (383, 471).

Hoe gevaarlik die situasie vir ‘n raadslid kan wees as hy korrupsie probeer bestry, blyk uit die geval van iemand wat om hierdie rede binne ANC-geledere geïsoleer is. Hy is voor ‘n keuse gestel: “If he didn’t resign, he would be dead … [He] didn’t trust the police to help. He also ‘did not trust the security company that was contracted by the municipality'” (444). ‘n Munisipaliteit soos Dundee verkwansel maandeliks R1 miljoen aan veiligheidsdienste (477). In die Gwala-distrik (Kokstad, Umzinkhulu, Bulwer, Ixopo, Underberg) is R8.7 miljoen vir sekuriteitsdienste in ‘n enkele jaar betaal, terwyl dit veronderstel is om R241 000 per maand te kos, maar “in some months payments ballooned to almost double that amount” (667). In Gwala het ‘n raadslid verplig gevoel om sy besware op skrif te stel: “about the financial irregularities and misconduct of comrades and [he] sent it to the ANC provincial head office. It was suggested that he be charged with misconduct for bringing the ANC into disrepute” (667).

Dit is nie net Natal wat ‘n oorlogsone is nie. Die hele land gaan gebuk onder geweld veroorsaak deur ANC-kornuite of geweld wat voortspruit uit die korrupsie en ondoeltreffendheid van die owerheid. In 2017 is berig: “South Africans spend R45 billion a year on private security, 30% more than the government allocated to the police force. In that year there were 490 000 active private security personnel in South Africa, working in armed response, cash-in-transit, and guarding. By contrast, the South African Police Service employed 194 852 people and the South African National Defence Force 77 597 … In 2018 … government spending on private security had ballooned from 6.1 billion in the 2015/16 financial year to R7 billion in 2017/18” (956).

Soos by begrafnisse vóór 1994 word die begrafnis van ‘n raadslid wat in onguns verval het deur die ANC gekaap (458) en word daar dan valslik voorgegee dat die ANC teen korrupsie gekant is en daarteen optree. Daar word beweer: “As the ANC we are a law-abiding organisation, and we will always abide by the law” (698). ‘n Waarnemer het egter gesê: “The national evil … has seen the ruling party manipulate and undermine the rule of law and effectively replace it with the politics of the stomach, enforced mainly in KZN through the barrel of a gun” (914). “ANC leaders in KZN often claim that their actions are aimed at advancing peace but it often seems more like entrenching ANC hegemony at any cost” (1540).

In 2016 is die Moerane-kommissie aangestel (785) om “violence in KZN between 2011 and 2017” te ondersoek (794). Verslag is in 2018 gelewer (802). Advokaat MTK Moerane se verslag “is a damning indictment of the politics of KZN” (798). “The violence in KZN demonstrated the ‘depravity to which human beings can descend … to murder another human being for material gain'” (811). “Corruption is the backbone of South African politics, Moerane said. ‘And that’s the cause of violence'” (824). ‘n ANC-kameraad het voor die kommissie getuig: “The only way to stop political killings would be for his beloved ANC to lose at the polls” (861). “Moerane’s report seems to be largely ignored by the government” (785). “The exercise cost R15 million” (802). “He slated the political deployment of ANC cadres in government” (802). Onlangs het dit uit persberigte geblyk dat twee van Nelson Mandela se dogters, Zindzi en Zenani, as ambassadeurs in onderskeidelik Denemarke en Suid-Korea gedien het. Sover ek weet is geen beswaar teen sodanige kaderontplooiing in die onlangse koerantberigte geopper nie.

Die omvang wat ondoeltreffende bestuur en administrasie, asook korrupsie, by munisipaliteite aanneem, is ongelooflik. Byvoorbeeld: “When we visited, Newcastle had debts amounting to about R1.3 billion and its income was less than its expenses. Ten years earlier the municipality had cash reserves of R248 million” (516). R400 miljoen is aan ‘n nuwe seweverdieping munisipale gebou bestee terwyl die inwoners meer as R1 biljoen aan onbetaalde dienste skuld (530). ‘n Vorige burgemeester het ‘n R2 miljoen selfoonkontrak aan sy broer toegeken (525). Hierdie burgemeester het sedertdien sy multimiljoenrand huis verkoop en na Dubai uitgewyk (521). “Most Newcastle comrades … seem equally tainted and to have benefited from a range of multi-million-rand contracts either not completed or shoddily finished, including a swimming pool and two community halls” (602).

Daar is entrepreneurs in hierdie moordbedryf. “He will arrange the hit and take a percentage. He doesn’t do the shooting. He gets the hitman” (746). Sluipmoordenaars word in die taxi- of privaat sekuriteitsbedryf gewerf (498, 746, 1296) of in die (afgetrede) geledere van die polisie en weermag (971). “Hostels [are] reservoirs for hitmen” (870). “Between 70% and 90% of [hostel] residents are unemployed” (874). “Residents living in blocks controlled by hitmen were forced to pay ‘protection money’, the funds from which bought guns and ammunition, paid for killers, and used to bribe police officers and court officials” (879). “Too many cops were on the take” (1342).

“Hitmen … often … come from the rural areas and are known as izinkabi (singular inkabi) … They are increasingly being used in political assassinations, in the factional feuds within the ANC, to eliminate opponents” (1296). “Izinkabi … are there because the government doesn’t regulate [the taxi] industry” (1342). “The real masterminds behind the killings, the mafiosi, remained untouched” (1347). “All types of weapons are in circulation and it is not effectively controlled” (842). Soms word “state-issued R1 firearm[s]” in sluipmoorde gebruik (685) of polisiedienspistole (975). “State-issue firearms, such as R4s and R5s, police radios, uniforms and other police and army equipment were often recovered during hostel raids” (883).

Die taxibedryf is ‘n prominente werklikheid in Suid-Afrika. Ardé wy ‘n hele afdeling in sy boek daaraan omdat dit ‘n integrerende deel van die geweldskultuur is. “According to a 2017 report, the South African National Taxi Council (SANTACO) estimated there were 200 000 minibus taxis in the country, generating R90 billion in fares a year, or R450 000 on average per taxi for every owner. Other figures suggest there are upwards of 250 000 minibus taxis … The industry is reputedly the biggest purchaser of fuel in the country and it pays significant indirect taxes, including the fuel levy imposed on petrol and diesel sales and value added tax on vehicle purchases and spare parts” (1113). Dit word as ‘n “wildly profitable industry” beskryf (1118).

Gewone sterflinge betaal egter ook al die genoemde belastings maar daarbenewens ook inkomstebelasting. Die kern van die saak is dat die taxibedryf inkomstebelasting op groot skaal vryspring. “No receipts are issued” (1624). “A taxi running the route between Chatsworth and the Durban CBD made about R15 000 a week, mostly tax-free” (1150). Daar is bv eienaars met ‘n vloot van 20 taxi’s (1136, 1166). “[A] taxi boss told me he made R25 000 a day in profit on his fleet … ‘The only reason to have taxis is to steal from SARS” (1180). ‘n Ander taxi-eienaar het 24 taxi’s met ‘n maandelikse omset van R400 000. “He had a string of luxury cars, three wives and eight children” (1459). Dit is ‘n voorbeeld van “a culture of bling” (2466).

Die taxibedryf is feitlik uitsluitlik in swart besit. Om hierdie rede is die ANC-regime hierdie bedryf goedgesind. Talle ander bedrywe en beroepe ly groot finansiële verliese weens die Covid-19-inperking. Met hulle het die ANC-regime min simpatie. Die taxibedryf, daarenteen, is vir regeringsbystand van miljoene der miljoene rand uitgesonder, al ontduik die eienaars inkomstebelasting. Pleks van dankbaar te wees, kla taxi-eienaars steen en been dat te min Covid-19-skadevergoeding aan hulle betaal word. Hulle het daarop aangedring dat taxi’s (oor)vol gelaai moet kan word. Die ANC-regime het voor hierdie eis geswig ten spyte van die wesenlike gesondheidsgevaar wat dit inhou.

“On the face of it, the taxi industry is out of control, resistant to regulation, and a law unto itself” (1687). “Even the violence that marks it is a means of regulating the market, by keeping competition down and prices up … With its estimated annual turnover of R90 billion, it bears comparison as a form of organised crime with the illicit tobacco industry” (1691). “They were now run like a mafia and the leaders had become warlords” (1718).

Omdat taxi’s so ‘n lonende bedryf is, asook weens die grootskaalse werkloosheid, is daar sterk kompetisie in hierdie sektor (1145), wat op sy beurt tot omvangryke geweldpleging, insluitende moorde, lei. Volgens ‘n waarnemer was daar in hierdie sektor volgens mediaberigte 458 moorde in 16 jaar (1243). Daar is te veel mense wat in hierdie rykdom wil deel. “The market is overtraded” (1180). “Route dominance was down to firepower” (1175). “The problem with the taxi industry … is that too many cops are involved. They own taxis or they take bribes” (1170). “[A] taxi cop described the industry as a ‘mafia business driven by sheer greed” (1225). “It is not unfair to accuse the police of not having a handle on taxi violence” (1252). “Too many cops and government officials are involved” (1230).

Die taxi-oorlog (1101) woed veral oor die hoogslonende langafstandroetes (1092). “Short routes like Soweto to Johannesburg are small potatoes … The big money is made on long-haul routes like Durban to Johannesburg. Twenty-two-seater [Toyota] Quantum vehicles run these routes and the fares were R450 per passenger one way. The profits are massive … The income is R9 900 per trip. Petrol for one trip is R1 200, tolls about R250, and you pay the driver one passanger fare of R450. So R9 900 less R1 900. That is R8 000 for your pocket …If you have 10 taxis, you are making R80 000 profit a day … With that kind of money at stake, no wonder that protection rackets have sprung up in the industry, enforced by big, well-armed security firms” (1189). “PSIRA, the Private Security Industry Regulatory Authority … has 1.5 million security guards on its books, though only 500 000 are active and they work for nearly 9 000 security firms” (1221).

Taxibestuurders is dikwels die enigstes in die bedryf wat die gramskap van die publiek moet verduur. ‘n Taxibestuurder wat nie ‘n taxi besit nie, het egter geen weelderige of gerieflike lewe nie. “Most Johannesburg [taxi] drivers worked six or seven days a week and earned on average R2 000 a month … They had no job security and put in 14 to 16 hours a day. The pressure on them to turn a buck and their fatigue made them liable to cause fatal accidents” (1722).

Die laaste afdeling in die boek handel oor Durban, wat beskryf word as “the city central to the rot that had spread through the ruling party during Zuma’s years in the presidency” (1924). Die taxibedryf is so uitermate lonend nie net omdat inkomstebelasting ontduik word nie, maar ook omdat ander openbare vervoer gebrekkig is. In stede soos Kaapstad en Durban is gepoog om owerheidsvoorsiende openbare vervoer per bus en trein te verbeter. Maar dit maak inbreuk op die aanvraag en dus winsgewendheid van die taxibedryf (1549). Daar word dus met eise vir skadevergoeding vorendag gekom. Omdat dit ‘n manier is wat nooit bevredigende resultate kan oplewer nie, word die toevlug tot die Mandela-opsie, geweld, geneem.

Die poskantoor kan nie sinvol skadevergoeding eis omdat elektroniese boodskappe sy eertydse glorie geknou het nie. Maar die taxibedryf beskou homself as ‘n uitsonderlike geval wat op vergoeding van owerheidsweë geregtig is. Hierdie dispuut het al in Durban tot sluipmoorde gelei (1567). Die voorgestelde vervoerstelsel word GO!Durban genoem. “GO!Durban promised to reduce violent taxi competition … More than a hundred taxi drivers and bosses had been assassinated in west Durban in recent years” (1602). Diegene in beheer van die taxibedryf kla dat daar nie genoeg met hulle oorleg gepleeg word nie, maar terselfdertyd word vergoeding geëis vir die tyd wat hulle aan samesprekings met die owerheid moet afstaan (1593).

Dat daar groot fout in die bestuur en administrasie van Durban is, blyk uit die feit dat die eThekwini-munisipaliteit, die plaaslike owerheid vir Durban en omstreke, nie voor die Moerane-kommissie getuig het nie (1764). Hierdie gebied word gekenmerk deur dieselfde misdrywe en misdade as wat elders in Natal voorkom, soos mense, bv getuies, wat vermoor word om hulle stil te kry (1838, 1847). Daar is onmin oor wie die ANC-leiers en -lede mag wees (1870). “Armed guards controlled who was allowed to enter meetings and policed what was allowed to be said. Other allegations include branch numbers being inflated with ghost members and legitimate members not being informed of last-minute venue changes for meetings … The ANC’s internal democracy … was being suppressed as a result, and careerism and corruption had become institutionalised in the party. In poor areas … becoming a branch leader or a councillor seemed to be one of the few ways out of penury … Manipulation of the process of selecting councillors … stoked political violence” (1879). “Procedures were manipulated and votes were bought” (2158).

Munisipale bouprojekte word vertraag omdat hulle onderbreek word weens geldafpersing (1951). Ouditeure word verhinder om hulle werk te doen omdat hulle met die dood gedreig word (1968). Soos elders in die land is daar onwettige water- en elektrisiteitsverbindings (2042). Dit kom onder meer voor by huise wat televisie-ontvangs het (2047). Ensovoorts. Durban toon in geografies gekonsentreerde vorm al die onverkwiklikhede wat in die res van die provinsie aangetref word.

‘n Ingeligte waarnemer, Adriaan Kruger, het plaaslike bestuur in Suid-Afrika soos volg gekarakteriseer. “Imagine a retail chain with nearly 300 outlets, supplying essential services to a captive market, with guaranteed annual price increases and no competition. It would be unbelievable if this retailer struggled to survive, especially if taxpayers were forced to support the enterprise to the tune of 40% of its annual turnover. Kruger said municipalities were essentially retailers of water, electricity, refuse removal, sewerage services and car licences. Municipal revenues were nearly R400 billion in the year to September 2019 … Of that, R106 billion went to salaries. Municipalities wrote off R16 billion to bad debt and spent less than 10% of their budget on the maintenance of infrastructure such as roads and water pipes” (2429).

Is dit moontlik om entoesiasties oor en positief beïndruk met die nuwe Suid-Afrika en talle van sy inwoners te wees? Gaan die ANC/SAKP se helde na. Hulle het nie opgebou nie. Hulle het afgebreek. Die nuwe Suid-Afrika is ‘n noodlottig gebroke weergawe van die ou Suid-Afrika.

#Kerkstraatbom ontplof vandag 37 jaar gelede

Vandag is dit presies 37 jaar gelede dat die Kerkstraatbom ontplof het. Hier volg ‘n uittreksel uit Trou tot die dood toe – die Suid-Afrikaanse polisiemag deur die voormalige kommissaris van polisie, Johan van der Merwe. Die boek van 440 bladsye verskyn het in Junie 2010 by Uitgewery Praag verskyn.

EEN van die skokkendste terreurvoorvalle in die geskiedenis van Suid-Afrika het op 20 Mei 1983 plaasgevind. ŉ Motor met ŉ kragtige lading springstof het omstreeks vieruur die middag voor die Nedbankpleingebou in Kerkstraat, Pretoria, ontplof. (Die gebou het in Engels as die Nedbank Square Maritime House bekend gestaan.) Altesame 19 mense is dood, onder wie 12 burgerlikes en 7 Weermaglede. Altesame 219 mense is erg beseer of vermink, onder wie 217 burgerlikes en 2 Weermaglede.

Die hoofkwartier van die Suid-Afrikaanse Lugmag was op die eerste, tweede en derde verdiepings van die gebou. Die res van die dertien verdiepings is deur burgerlikes gebruik. Op die grondverdieping was ŉ kafee en ander sake-ondernemings.

Kol. Basie Smit (later generaal) en maj. Suiker Britz (later generaal) van die speurafdeling was in daardie stadium in Klub 34, nie ver van die ramptoneel af nie. Hulle het hulle na die toneel gehaas en was die eerste polisielede op die toneel. ŉ Afskuwelike gesig van dood en verwoesting het hulle begroet. Oral het lyke, erg beseerde of verminkte mense, ledemate, stukke verskroeide vlees, beendere en bebloede en verskeurde klere rondgelê. Voor die gebou was die wrak van ŉ motor met menslike oorblyfsels, vermoedelik die oorsprong van die ontploffing.

Lede van die taakmag en teeninsurgensie-eenheid onder bevel van genl. Bert Wandrag en die onlusbestrydingseenheid onder maj. Loots het die gebied dadelik afgekamp sodat moontlike bewysstukke nie versteur word nie.

Kundiges op verskillende terreine het dadelik aan die werk gespring: die Forensiese Wetenskaplaboratorium onder genl. Lothar Neethling het noukeurige opnames gedoen, die ingenieursafdeling van die Kwartiermeester het die motorwrakstukke ondersoek en plofstofkundiges het die toneel gefynkam om vas te stel watter en hoeveel springstof gebruik is.

Alles is met video- en ander kameras op film vasgelê.

Die Forensiese Wetenskaplaboratorium het later deur bloed- en weefseltoetse bepaal watter ledemate aan wie behoort en só kon die identiteit van die 19 oorledenes bepaal word.

By sy aankoms op die toneel het maj. Britz ŉ lyk oorkant die pad regoor die motorwrak sien lê. Die man het vir hom bekend gelyk, maar hy kon nie onthou waar hy sy gesig al gesien het nie. Nadat hy op die ramptoneel gehelp het, het hy by sy huis lêers en foto’s van mense wat hy gearresteer het, nagegaan. Hy het op die foto van Ezekiel Maseko afgekom, wat hy jare tevore weens huisbraak, diefstal en gewapende roof aangekeer het. Maseko is aan al die aanklagte skuldig bevind en tot gevangenisstraf gevonnis. Dit was inderdaad hy wat oorkant die motorwrak gelê het.

Die volgende dag is ŉ ondersoekspan uit die veiligheidstak, speurtak, moord-en-roofeenheid en die Forensiese Wetenskaplaboratorium saamgestel. Kapt. Frik Nel en lt. Hennie Britz van die veiligheidstak was deel van die ondersoekspan.

Inligting wat die verskillende eenhede ingewin het, is daagliks saamgevoeg om ŉ geheelbeeld van die voorval te kry. Kapt. Nel het deur ŉ informant vasgestel dat Maseko en Freddie Shongwe by die ontploffing betrokke was. Dit het die inligting van maj. Suiker Britz bevestig en hulle is na Maseko se huis in Mamelodi-Oos, waar hulle sy ma aangetref het. Volgens haar het Maseko haar vroeg die vorige dag gebel en gesê hy is per motor van Swaziland op pad na hul huis. Hy en ŉ ander man het later met ŉ Colt Galant by die huis aangekom. Hulle het toe die enjinnommer van die motor met ŉ hoekslyper weggeskuur. Sy het die hoekslyper en die ystervysels aan hulle gewys. Lt. Hennie Britz het op die hoekslyper beslag gelê en dit as bewysstuk ingelewer. Maseko se ma het ook ŉ metaaltrommeltjie met R3 000 in kontant wat Maseko van Swaziland saamgebring het, aan hulle gegee.

Lede van die Forensiese Wetenskaplaboratorium het later die monsters van die ystervysels ontleed en vasgestel dat dit wel van die wrak kom wat die lading springstof bevat het.

Kapt. Nel en lt. Hennie Britz het vervolgens by Shongwe se ma navraag gedoen. Sy het oorblyfsels van haar seun se klere herken en só bevestig dat dit inderdaad Shongwe se verminkte lyk in die wrak van die Colt Galant was. Nes Maseko was Shongwe ŉ geharde misdadiger. Die wit Colt Galant waarin die bom ontplof het, is ongeveer ŉ jaar voor die voorval aan die Oos-Rand gesteel.

Daar is vasgestel dat Maseko en Shongwe met Maseko se Kombi na die middestad gery en toe met die Colt Galant na die Nedbankpleingebou gery het. ŉ Soektog na die Kombi is dadelik op tou gesit, want as dit deel van die ontploffingsplan was, moes dit naby die toneel van ontploffing geparkeer gewees het. Twee lede van die veiligheidstak het toe wel die Kombi naby die ramptoneel opgespoor, op die sypaadjie by ŉ parkeerterrein op die hoek van Schubart- en Vermeulenstraat.

In die Kombi was ŉ draagbare radio wat in ŉ sender omgeskep is, asook springstof. Die sender het ŉ skakelaar gehad om die afstandbeheermeganisme te aktiveer. Oorblyfsels van die ontvangstoestel is in die wrak van die Colt Galant aangetref. Dit het ŉ ook skakelaar gehad om die afstandbeheermeganisme te aktiveer.

Daar word vermoed dat Shongwe die Colt Galant met die bom en ontvangstoestel in Kerkstraat voor die Nedbankpleingebou geparkeer het. Hy het daar bly sit terwyl Maseko die afstandbeheermeganisme van die sender in die Kombi gaan aktiveer het. Maseko het teruggekeer en aan die oorkant van die pad aan Shongwe die teken gegee dat dit gedoen is. Shongwe het die ontvangstoestel geaktiveer en die bom het onmiddellik ontplof. Blykbaar moes die ontvangstoestel in die Colt Galant eers geaktiveer gewees het en die sender in die Kombi later op die tyd waarop ooreengekom is.

Uit: Trou tot die dood toe – die Suid-Afrikaanse polisiemag deur Johan van der Merwe. ISBN 978-1-920128-08-1. Verskyningsdatum: 18 Junie 2010. Prys: R280. (Bestel by inlig@praag.org)

т 25

Steve, Toekomsvonk en PRAAG gedenk Kerkstraatbom

Saterdagoggend het Steve Hofmeyr, Toekomsvonk en PRAAG die ANC se Kerkstraatbom wat op 20 Mei 1983 dood en verwoesting gesaai het, gedenk. ‘n Simboliese heropvoering van die bom is gehou, met 19 mense van verskillende rasse wat elkeen op die toneel “gesterf” het en met ‘n wit laken bedek is.

Kenmerkend van vanjaar se herdenking was die groot aantal swartmense wat ook deelgeneem het. Hier lê twee van hulle blomme op die gedenksteen in Kerkstraat.

Nadat PRAAG in 2003 vir die eerste keer so ‘n herdenking gereël het, werk mnr. Wessel Basson van Toekomsvonk hard om die seremonie jaarliks te laat plaasvind. ‘n Gedenksteen is ook twee jaar gelede sonder enige amptelike toestemming op die sypaadjie waar die bom afgegaan het, ingemessel. Daar word nou elke jaar blomme op die gedenksteen gelê.

In sy toespraak het dr. Dan Roodt van PRAAG gesê dat “‘n terreurdaad nooit ‘n heldedaad kan wees nie”, maar ook dat terreur gewoonlik deur state en lande ondersteun word, nes die Kerkstraatbom destyds deur Swede, Oos-Duitsland en die voormalige Sowjetunie moontlik gemaak is. Tans word terreur egter toenemend verwerp omdat soveel Westerse lande en hoofstede onlangs daaronder deurgeloop het.

Hou PRAAG dop vir verdere beriggewing en video’s van dié geleentheid.

Dan Roodt se toespraak by die herdenking van die Kerkstraatbom op 19 Mei 2018:

Isis aanvaar verantwoordelikheid vir Las Vegas maar FBI ontken verbintenis

Volgens ‘n ISIS-webblad het die Las Vegas-skieter, wat 58 mense gedood en honderde meer beseer het, as hul verteenwoordiger opgetree, maar die FBI sê die aanvaller had geen verbintenisse met internasionale terreurgroepe nie.

‘n FBI-reddingspan het egter Antifa-literatuur in sy hotelkamer gevind, volgens ‘n bron wat bande met die span het. Die span het ook foto’s gevind wat in die Midde-Ooste geneem is van ‘n vrou wat met die verdagte, die 64-jarige Stephen Paddock, verbind word.

“Die Las Vegas-aanval is deur ‘n soldaat van die Islamitiese Staat uitgevoer en is uitgevoer in reaksie op oproepe om state binne die koalisie te teiken,” het Amaq, die webblad met ISIS-bande volgens Reuter gesê. “Die Las Vegas-aanvaller het hom enkele maande tevore tot Islam bekeer,” het Amaq verklaar.

Die terroristegroep sê die skieter het “die operasie uitgevoer in reaksie op oproepe om die koalisielande te teiken” maar hulle het nie die aanvaller by naam genoem nie.

VS-veiligheidsagentskappe het nie die ISIS-bewering gekontroleer nie, het Reuter berig, en amptenare aangehaal. Twee senior VS-amptenare wie se name nie genoem is nie, het aan Reuter gesê dat daar geen getuienis bestaan wat ‘n verbintenis tussen die skieter en enige internasionale militante groep suggereer nie.

Die Las Vegas-aanvaller het nie selfmoord gepleeg soos die hoofstroommedia tans berig nie, maar is deur ‘n FBI-gyselaarreddingspan gedood. Die FBI-span het die verdagte gedood nadat hy op hulle begin vuur het, volgens die bron.

Sheriff Joseph Lombardo het gesê die owerheid glo hy het op eie houtjie gehandel en die broer van die aanvaller, Eric Paddock van Orlando, het gesê dat Stephen hom nie met enige politieke of godsdienstige groep verbind het nie. “Geen politieke verbintenis nie,” het hy aan CBS News gesê. Maar hy kon geen verklaring bied oor waarom sy broer besluit het om op dié wyse op te tree nie.

Eric Paddock het ook gesê dat sy broer geen geskiedenis van geestessiekte het nie.

‘n Polisiebeampte het aan die New York Times bevestig dat 19 gewere, waaronder twee met teleskope wat op driepootstaanders gemonteer was, asoook honderde rondtes ammunisie in Paddock se hotelkamer gevind is.

Taakmagbeamptes is volgens berigte gewaarsku aangaande Paddock se posisie toe rook vanuit sy wapen die rookverklikkers in sy kamer laat afgaan het. Hy het ook blykbaar ‘n kamera opgestel om die polisie se naderkoms te monitor.

Daar is berig dat Paddock voor die aanval betrokke was by tienduisende dollar se dobbeltransaksies by dieselfde Mandalay Bay-casino waar hy die status van ‘n BBP gehad het.

Die Britse Daily Mail het berig dat ISIS verantwoordelikheid vir die massaskietery aanvaar het, en Associated Press het opgemerk dat ISIS nie gewoonlik verantwoordelikheid aanvaar tensy hulle op ‘n manier met die aanval verbind is nie. ISIS het ‘n amptelike communiqué oor die aanval uitgereik, waarin Paddock “Abu Abd Abdulbar al-Ameriki” genoem word.

Aan die ander kant het ISIS geen verantwoordelikheid aanvaar vir die naweek se aanval in Kanada, waartydens ‘n vragmotor mense in Edmonton, Alberta, doodgery het nie.

Abdulahi Hasan Sharif, 30, was reeds bekend aan die polisie vir sy ekstreme ideologiese opvattings en ‘n ISIS-vlag is in sy voertuig gevind. Die Kanadese eerste minister, Justin Trudeau, het dit ‘n “terroriste-aanval” genoem en gesê dat hy “diep besorg en woedend” was oor “dié sinnelose daad van geweld”. Trudeau het ook ‘n beroep gedoen op ‘n einde aan “blanke heerssug” ná die aanval deur die Somalies-gebore vlugteling.

Die Somaliese verdagte wat ‘n beampte met ‘n mes gesteek en voetgangers opsetlik raakgery het tydens ‘n hoëspoedagtervolging in ‘n gehuurde vragmotor, het om asiel aansoek gedoen was aan die veiligheidsmagte bekend ná ‘n klag in 2015.

“Daar was onvoldoende getuienis om met ‘n klag van terrorisme voor te gaan,” het Marlin Degrand van die Koninklike Kanadese Berede Polisie gedurende ‘n perskonferensie gesê en bygevoeg: “Daar is nie bevind dat die verdagte ‘n bedreiging vir Kanada ingehou het nie.”

Wat wou die oproeriges in Hamburg regtig bereik?

Kanselier Angela Merkel het haar besluit verdedig om die G20-byeenkoms in Hamburg te hou. Nadat gewelddadige botsings die byeenkoms lamgelê het en donker rookwolke bo die Schanzenviertel gehang het, was dit hoegenaamd nie duidelik wat die oproeriges wou bereik nie.

Katja Kipping, mede-voorsitter van die Linkse party, het Saterdag by op ‘n optog aan die betogers gesê die polisie het sowat 50 000 mense vir die Solidariteit Sonder Grense se protes beraam, terwyl organiseerders die getal op meer as 75 000 geskat het.

Merkel het gesê haar regering sal besighede vergoed vir eiendomsbeskadiging in die nasleep van plundery en oproer deur Antifa-aktiviste. Gewelddadige botsings het meer as 200 polisiebeserings veroorsaak en ongeveer 260 betogers is in hegtenis geneem. Merkel hoop vir herverkiesing in September, vir ‘n vierde termyn, iets wat Zuma nie eers gegun word nie.

“Ek veroordeel in die sterkste terme die ongekende geweld en ongebreidelde brutaliteit waarmee die polisie herhaaldelik tydens die G-20 gekonfronteer is,” het Merkel aan Bloomberg gesê terwyl polisiehonde op die agtergrond onophoudelik bly blaf en helikopters oorvlieg. “Blykbaar is daar mense wat geen belangstelling het in die kwessies nie, maar eerder ‘n verwoestingstog van blinde vernietiging in hul eie omgewing wou sien. Harde polisiemaatreëls is die enigste reaksie daarop.” Oor die Antifa se oogmerke was Merkel tjoepstil en niemand wou “kwessies” bevraagteken nie.

?‼️?? #Germany: A few more impressions of the unrest and riots by left-wing extremists of #Antifa at the #G20 in #Hamburg. pic.twitter.com/oTSgOF9IbH

— Onlinemagazin (@OnlineMagazin) July 9, 2017

Die Duitse polisie was nie geamuseerd nie. Een beampte het die kanselier gevra of sy voel dat die beraad die moeite werd was. Duitsland se anti-kapitalistiese linkse partye, Turkse en Koerdiese dissidentgroepe, asook arbeids- en omgewingsorganisasies het hul almal by die optogte aangesluit.

Linkse idiote neem selfies van hul vernietiging in die naam van Merkel se beleid

Die polisie het gesê sowat 500 aanvallers het ‘n supermark geplunder. Oproeriges het in die winkels ingebreek en goedere gesteel. Peter Altmaier, Merkel se skakelbeampte, het die onluste as “terreur” beskryf. Altmaier het Saterdag die Merkel-regering se grootste belaglikheid getwiet: “Die linkse ekstremistiese terreur in Hamburg was walglik en net so erg soos terreur deur regse ekstremiste en Islamiste.” Maar daar is geen terreur deur “regse ekstremiste” aangemeld nie.

“Die grootste besorgdheid van die weermag is tans die gebruik van hommeltuie deur [linkse] betogers,” het Der Spiegel berig. “Volgens interne ontledings kan hulle oor die Elbphilharmonie [konsertsaal] of die ontmoetingsplek vlieg met ‘n swerm kommersiële tuie.”

Die Amerikaanse president Donald Trump is beskryf deur Hans-Georg Maassen, hoof van die Duitse geheime diens, die Verfassungsschutz, as aanhitser van “regse ekstremisme”. Trump het sy eerste ontmoeting met die Russiese president, Wladimir Poetin in Hamburg gehad, terwyl bykans 20 000 polisie eintlik probeer het om… geweld deur linkses te keer.

Verlede jaar het Maassen in ‘n onderhoud aan Reuters gesê: “Die regs-ekstremistiese toneel is ‘n netwerk op Europese vlak, en in sommige gevalle, met verbindings in die Verenigde State.” Maar daar was geen teken van sulke groepe se teenwoordigheid in Hamburg nie. Inteendeel.

“Die wreedheid, met die uiters gewelddadige chaos in Hamburg is onbegryplik en verregaande,” het die Duitse minister van binnelandse sake, Thomas de Maiziere, gesê. “Hulle is nie betogers nie, hulle is misdadigers.” Maar die “misdadigers” het dit duidelik gestel dat hulle ‘n politieke doelwit het wat met Merkel s’n ooreenstem: Oop grense en die gepaardgaande wetteloosheid.

?‼️?? #G20 in #Hamburg – tactics of the black bloc. First riots & demolish. Then camouflaged as harmless protesters back into the turmoil. pic.twitter.com/Qlxi3Q296I

— Onlinemagazin (@OnlineMagazin) July 9, 2017

Franse terreuraanval faal dag na Macron se party wen

Die Franse polisie sê die kamikaze-aanval op die Champs-Elysees was ‘n gefaalde terreuraanval.

Die voertuigbestuurder wat gistermiddag met sy voertuig in ‘n polisiemotor vasgery het in Parys, was sedert 2015 op ‘n veiligheidslys, die sogenaamde “Fiche S” en was bekend aan sekerheidsagentskappe. ‘n Joernalis van Libération het gesê hy het ‘n ontploffing gesien.

Die aanvaller was volgens wetstoepassers ‘n lid van ‘n radikale djihadistegroep. Die man het aan sy beserings beswyk na die botsing. Die polisie het ‘n AK-47 aanvalsgeweer, handwapens en gashouers in sy motor gevind.

Niemand anders is in die voorval beseer nie, maar twee metrostasies moes gesluit word in die area wat graag deur toeriste besoek word.

Maandag se terreuraanval kom ‘n dag ná die einde van Frankryk se parlementsverkiesings waarin president Emmanuel Macron se party ‘n meerderheid gewen het, as gevolg van ‘n wegblystem van sowat 20 persent sedert 2012 om ‘n historiese hoogtepunt van 58 persent te bereik.

Die swaarste immigrante- en Moslem-gebied, te wete Seine-Saint-Denis langs Parys, het die hoogste wegblystem van die 102 departemente gehad.

Macron beplan om die huidige noodtoestand te normaliseer met ‘n formele wetsontwerp Woensdag, wat daarop dui dat die regering geen einde aan die vlaag van terreuraanvalle sien nie. Die land verkeer sedert 2015 onder ‘n noodtoestand.

Die Britse Eerste minister, Theresa May het intussen die voorval gisteroggend by ‘n moskee in Londen as ‘n “terreuraanval” op Moslems beskryf, alhoewel die polisie sê die man het alleen gehandel.

‘n Man, vermoedelik van Walliese afkoms, het met sy voertuig in ‘n groep mense by die moskee ingeploeg. Elf mense is beseer.

ISIS-ondersteuners het ‘n oproep vir wraak vir die Finsbury Park aanval gedoen. Die simpatiseerders bevraagteken hoekom die aanvaller, wat met ‘n mes gewapen was, nie deur die polisie geskiet is soos die aanvallers van die Londen-brug nie.

“Hoekom het die polisie nog nooit ‘n Kaffer (nie-gelowige) geskiet nie?” het een op die “War News” WhatsApp-groep gekla.

Hulle het ‘n beroep op fanatici gedoen om “wakker te word” en wraak te neem in die nasleep van die gebeurtenis.

Intussen het ‘n Moslem-vredesmars teen Islamitiese ekstremisme en terrorisme in die Duitse stad Keulen meer wit liberale joernaliste as werklike Moslems gelok.

Die opvallende gebrek aan entoesiasme het nie die aandag van Duitse politici en media ontsnap nie. “Ek vind dit jammer dat meer joernaliste en polisiebeamptes vandag [in sentrale Keulen] as betogers opgedaag het,” het Michael Groschek, hoof van die kantoor van die Duitse Sosiaal-Demokratiese Party in Noord-Ryn-Wesfale, gesê.

Die optog, onder die slagspreuk, “Nie saam met ons nie”, is georganiseer deur prominente Moslemse openbare figure.

Alhoewel die geleentheid ondersteun is deur die meeste groot Duitse Moslem-verenigings, insluitende die Sentrale Raad van Moslems in Duitsland (ZMD) asook die Duitse Ahmadiyya-Moslemgemeenskap, het baie min Moslems eintlik gekom.

Die polisie is in groot getalle ontplooi, insluitend swaar gewapende onluspolisie, voor die optog, het die Duitse media berig.

Optoggangers het plakkate en baniere opgehou wat lees: “Moslems is nie te blameer nie”.

Ooggetuies betwis polisieweergawe van moontlike terreuraanval in Amsterdam

Die Nederlandse polisie sluit terrorisme uit by die voorval waarin agt mense beseer is toe ‘n motor buite ‘n Amsterdamse stasie in hulle vasgery het. Maar ooggetuies verskaf ‘n ander weergawe as die amptelike polisieverklaring van wat gebeur het en beskryf die voorval as “vreesaanjaend”.

Agt mense is beseer nadat ‘n swart Peugeot deur voetgangers buite die sentraalstasie in Amsterdam geploeg het. Ses mense is hospitaal toe geneem, waarvan twee in ‘n ernstige toestand verkeer. Twee ander slagoffers is op die toneel behandel.

Volgens die Nederlandse koerant, Het Parool, het die polisie met die bestuurder gepraat en gevra om sy lisensie te sien, wat hy wel getoon het. Die man het daarna weggetrek, verskeie mense raakgekry en in ‘n lae muurtjie naas die moltreiningang vasgery.

Die Amsterdamse polisie het die bestuurder in hegtenis geneem, maar meen daar is “geen aanduiding hoegenaam” dat die motorongeluk ‘n ekstremistiese aanval was nie. Die motor het by die moltreiningang tot stilstand gekom, ná die botsing.

“Die verdagte is ondervra, en dit wil voorkom asof dit nie doelbewus was nie. Maar ons doen verdere ondersoek,” het die Amsterdamse polisie op hul Twitter-rekening gesê.

Volgens die amptelike verklaring, is ‘n 45-jarige Amsterdamse man deur die polisie voorgekeer weens ‘n oortreding, waarna hy in ‘n muur vasgery het. Polisiebronne het aan die Britse koerant The Telegraph gesê dat die bestuurder “siek geword” het en “nie bedoel het” om die motor te laat bots nie. Die motor beskik volgens berigte oor ‘n gekraakte voorruit.

Die bestuurder het iewers op die tremspoor geparkeer, en is deur die polisiebeamptes versoek om sy voertuig te verskuif. Hy het toe weggery en “ongesteld begin voel weens lae bloedsuikervlakke”, waarna hy agt mense beseer het.

Ooggetuies vertel ‘n ander verhaal. Verskeie getuies het aan die Nederlandse nuuskanaal AT5 gesê dat die motor teen hoë spoed vanuit ‘n ander rigting aangekom het, waarmee die polisieverklaring bevraagteken word.

‘n Getuie, wat na trem 26 oorgestap het op die oomblik toe die voorval plaasgevind het, is verbaas oor die polisie se weergawe dat die man ongesteld geraak het.

“Ek het die motor op die tremspoor sien staan en gedink, wel, as daar ‘n aanval sou plaasvind, is dit nou. Die bestuurder is deur twee beamptes genader. Ek het na hulle gekyk en aangestap. Ek was omtrent ‘n honderd treë weg toe motor vinnig wegry. Dit het vir my gelyk asof die man doelbewus vir die polisie wegry, maar niemand gaan vir ons die waarheid vertel nie.

Die motor het die tremspoor na Damrak gevolg en uiteindelik met ‘n muur by die ingang van die moltrein gebots. “Hy het die draai (in die pad) gevolg.”

‘n Tweede getuie, wat besig was om die rigting van die Stationsplein te stap ten tye van die voorval, het ook ‘n ander weergawe van die gebeure. “Ek was aan die westekant en het so pas deur die fietstonnel na trem 5 geloop,” het die man aan AT5 gesê.

“Ek was besig om met ‘n vriend te gesels toe hy my naam skree. ‘Hardloop, hardloop,’ het hy gesê. Ek het na regs gekyk en ‘n swart Peugeot teen hoë spoed na my toe sien aankom.” Die twee mans het opsy gespring en gesien hoe die motor tot stilstand kom omdat daar trems in die pad was.

“Die twee beamptes het toe na die man toe gegaan en sy bestuurderslisensie gevra. Een van die beamptes het aan sy kollegas beduie dat hulle nader moet kom. Die ander beampte het toe die bestuurslisensie van die man teruggegee en gelyk asof hy was dat hy ‘verder moet ry’.”

Volgens die getuies, wat minder as tien meter van die motor af was, het die bestuurder ‘n geïrriteerde indruk gemaak. “Hy het die bestuurderslisensie min of meer uit die beampte se hand gegryp. Toe, met ‘n telefoon in sy hand, het hy die motor aangeskakel en op volle spoed in die skare ingery. Ons het letterlik gesien hoe mense deur die lug vlieg.”

Die motor het versnel terwyl dit vorentoe beweeg, het die getuie gesê.

“Daar was paniek, jy kon mense hoor skree. Ek het self oortuig geraak dat dit buite die kwessie was dat die man ongesteld kon geraak het. Ek het dit oral in die media gelees en dis baie frustrerend. Na my mening het hy bloot twee pogings aangewend! Die polisie moes raakgesien het dat iets nie pluis is nie. Dit was nie bloot ‘n ongeluk nie.”

Die stasie en die omringende area is afgekordon, het die Nederlandse spoorwegmaatskappy, die NS, gesê. Tremdienste wat by die stasie se hoofingang eindig, is herlei.

Die Nederlandse polisie wou nie die naam van die bestuurder bekendmaak nie, wat suggereer dat hulle nie die publiek op nog ‘n moontlike Islamitiese aanval wou attent maak nie.

Die voorval het plaasgevind, presies ‘n week ná die terreuraanval by London Bridge wat agt mense laat omkom het, met dosyne wat gewond is. Nederland was sedert op ‘n hoë vlak van waaksaamheid ná die reeks aanvalle in ander Europese stede oor die afgelope maande.

‘n Nederlandse burger is laat Vrydag in hegtenis geneem nadat hy betrap is terwyl hy besig was om ‘n video te neem van een van die land se grootste stadions, het die polisie gesê.

Die 29-jarige Amsterdammer is buite die Philips-stadion in die suide van Eindhoven in hegtenis geneem waar die Nederlandse popsanger Guus Meeuwis opgetree het. Hy kon geen verduideliking bied oor waarom hy besig was om ten tye van die konsert die infrakstruktuur te verfilm nie, het NDTV berig.

Die verdagte is geradikaliseer, glo die polisie, en het hom Saterdagaand ‘n tweede keer in hegtenis geneem. Meeuwis het met die beplande konsert voortgegaan.

Terreuraanval buite katedraal in Parys

“Dit is vir Sirië!” het ‘n Algerynse man met ‘n hamer en messe Dinsdagmiddag geskree, buite die Notre Dame-katedraal, en die polisie aangeval voordat hulle geskiet het.

‘n Algerynse man, wat as ‘n ISIS-soldaat geïdentifiseer is, het sy wraak geskree toe hy Dinsdag ‘n Franse polisiebeampte buite die beroemde Parys-katedraal aangeval het.

Paniek het gevolg kort nadat die 22-jarige polisiebeampte in die voorhof van die katedraal aangerand is deur ‘n “student” wat kombuismesse, ‘n hamer en ander ongesofistikeerde wapens gehad het.

Hy is geneutraliseer en gewond deur polisie-vuur, en die aanvaller is na die hospitaal vervoer. Volgens ‘n bron naby aan die ondersoek het hy beweer dat hy ‘n “Kalifaat-soldaat” is, van die Islamitiese Staat. Volgens Gerard Collomb, die Franse minister van binnelandse sake, het die aanvaller geskree: “Dit is vir Sirië” toe hy die polisieman geslaan het.

‘n Deursoeking van die woonstel van die aggressor is in Cergy-Pontoise, Val-d’Oise, gehou.

‘n Identiteitsdokument is in die naam van Farid I gevind. Volgens inligting wat deur Le Parisien verkry is, het die veiligheidsmagte ‘n identiteitsdokument met dieselfde naam op die aggressor gevind met die geboortedatum wat 18 Januarie 1977 aandui. Hy was onbekend aan die Intelligensiedienste.

Een van die beamptes het gereageer met twee geweerskote, wat die aanvaller beseer het.

Parys-aanklaers het kort ná die aanval deur die Algerynse hameraanvaller, ‘n teenterrorisme-ondersoek geloods.

Die katedraal is gesluit en word tans deur soldate bewaak.

Dié naweek het ISIS ‘n verklaring uitgereik waarin volgelinge in Frankryk gevra word om “aanvalle en gruwel uit te voer soos julle in die stede van Parys en Nice ervaar het”.

Collomb het aan verslaggewers naby die katedraal in die sentrum van Parys gesê: “‘n Man het agter hierdie polisiebeamptes ingekom en, met ‘n hamer gewapen, het een van hulle begin slaan. Sy kollegas het met kalmte gereageer … en geskiet.”

Die minister het bevestig dat die man “in die hospitaal is” maar nie verdere besonderhede gehad het nie.

Voormalige Amerikaanse ambassadeur van die Verenigde Nasies, Nancy Soderberg, is ná die aanval binne die katedraal toegesluit.

Sy het ‘n foto van die binnekant van die Notre Dame getwiet, wat toeriste wys wat hul arms in die lug hou soos deur die polisie versoek is.

Mense in Notre Dame, die nabygeleë Sainte-Chappelle-katedraal en die area se kafees is aangesê om binne te bly tydens die polisie-operasie.

Wit Franse man se noue ontkoming van Islamitiese mesaanvaller

Dinsdagaand het ‘n Islamis ‘n lang mes by die ingang van ‘n supermark in Parys uitgetrek en ‘n wit kliënt aangerand voordat hy gevlug het.

Die kliënt van die Monoprix het die skrik van sy lewe gehad. Verlede Dinsdagaand om 21:00 het hy ‘n supermark in die 13de arrondissement van Parys met ‘n pak bier in sy hand verlaat. Hy is aangerand deur ‘n Islamitiese man met ‘n baie lang mes, weggesteek onder sy Noord-Afrikaanse djellaba, ‘n soort lang lospassende kleed met volle moue, gewild in die Magreb-streek.

Die slagoffer het die refleks gehad om homself met sy voorarm te beskerm terwyl sy rooikop-vriendin die aanvaller aan die keel gegryp het en hom gedwing het om ‘n paar meter terug te staan.

Op die video van die aanval, wat by Point.fr verkry is, sien mens die aggressor ‘n paar sekondes onbeweeglik voordat hy vlug. Die aanvaller wat in Desember 1996 in Parys gebore is, volgens ‘n bron digby die saak, was baie heftig, maar kon nie ‘n noodlottige steekhou inkry nie en het die slagoffer net effens gewond aan sy oor.

Snel geïdentifiseer, is die verdagte nie in sy huis in hegtenis geneem nie, maar Woensdagoggend in ‘n vriend se huis in die noorde van die Franse hoofstad.

Die twee mans is in hegtenis geneem en hul woonstelle is deursoek. Volgens inligting wat deur Le Point verkry is, word hulle nie gelys as terroriste of is selfs nie bekend vir vorige radikalisering nie.

Die kantoor van die anti-terroriste-aanklaer het nog nie enige belangstelling in die saak uitgespreek nie. Die ondersoeke wat deur die 3de Regterlike Polisiediens (DPJ) uitgevoer word, sal die motief van hierdie aggressie moet bepaal, en of die aanvaller die slagoffer geken het, al dan nie.

Die individu is egter besonder vinnig deur die polisie geïdentifiseer. Die slagoffer se dapper meisie het ‘n harde hou in die gesig gekry.

Spanje: Motor maai voetgangers af

Agt mense is beseer toe ‘n motor in ‘n skare buite ‘n klub in Marbella, Spanje, geploeg het. Voetgangers buite die Ocean Club naby die strand in die gewilde toeriste-oord is getref.

Die voorval het plaasgevind op die Avenue de Lola Flores, maar wetstoepassers het gesê die voorval was nie ‘n terroriste-aanval nie. Getuies het egter aan The Sun gesê hulle het gedink dit is ‘n terroriste-aanval.

Die polisie sê die Britse bestuurder was vermoedelik onder die invloed van alkohol en die voorval is nie terreurverwant nie.

Maar in Februarie vanjaar het ‘n Britse regeringsverslag gewaarsku van “direkte bedreigings” teen Spanje uitgereik deur ISIS.

Volgens die Daily Star, het die verslag onthul dat die terreur groep, wat uit Sirië en Irak werk, sy veldtog aangepas het om Spaanse vertalers te huur, en beplan om Spaanssprekende buitelandse vegters te werf.

David Videcette, ‘n voormalige Britse teen-terrorisme-beampte wat die 7/7 Londen-bomaanvalle ondersoek het, het aan The Daily Star gesê: “Dit is baie moontlik dat daar ‘n aanval in Spanje kan wees.

“As jy daaraan dink, is Spanje een van die min lande in Europa wat die afgelope jaar nie ‘n groot aanval gehad het nie.” Videcette het gesê Spaanse oorde is besonder kwesbaar vir vragmotoraanvalle as gevolg van hul wye oop strandpromenade wat daagliks aflewerings ontvang en voertuie kom en gaan onopgemerk.

“Hulle sal dalk op soek wees na spesifieke lande met toeriste om aan te val,” het hy bygevoeg. “Dit is baie moontlik die Costa Brava, Costa Del Sol, daardie soort plekke wat op iemand se teikenlys kan wees.”

Waarskuwings oor Manchester-terroris geïgnoreer weens Britse ‘verdraagsaamheid’ jeens Islam

Sou die Manchester-selfmoordbommer Salman Abedi aan Maandag se tragiese moorde deelgeneem het, soos die Wall Street Journal opgemerk het, indien hy nie deel was van die Amerikaanse optrede om die Libiese regering omver te werp, wat geëindig het in die verstekoorlog in Sirië wat op sy beurt bedoel is om president Assad omver te werp ter wille van ‘n Katariese gaspyplyn nie?

‘n Moslemgemeenskapswerker, wat die Manchester-bomsteller geken het, het gesê dat lede van die publiek hom reeds vyf jaar gelede by die polisie gaan aangee het nadat hy teenoor ‘n tiener erken het dat van mening was dat “selfmoordbomme toelaatbaar is”.

Die werker wie se naam nie bekend is nie, het aan die BBC gesê dat twee mense wat Abedi tydens sy tyd op hoërskool geken het, afsonderlike oproepe aan ‘n antiterreuroproepsentrum gemaak het.

Amerikaanse verdedigingsamptenare het aan Fox News verklaar dat Salman Abedi drie weke voor die Manchester-bom in Libië deurgebring het, en en net enkele dae voor die Ariana Grande-konsert na Engeland teruggekeer het, toe hy sy aanval op die konsertgangers geloods het.

Abedi se voormalige klasmaat, wat anoniem wou bly, sê hy was “kort-kort gedurende die jaar afwesig — maar ek weet nie of hy landuit was, of net nie vir skool opgedaag het nie, want hy was met die verkeerde mense deurmekaar”.

Hamid El-Sayed het aan die BBC gesê dat Abedi se akademiese wanprestasie aan kulturele faktore toegeskryf kon word. “Dit was vir hom moeilik om by die Europese lewenswyse aan te pas,” het Sayed gesê, wat vir die VN navorsing oor “radikale Islam” gedoen het en tans aan die Universiteit van Manchester verbonde is.

Tydens ‘n onderhoud met Sky News het ‘n blanke konsertganger beskryf hoe sy ‘n agterdogwekkende Arabiese vrou in die gehoor aan die veiligheidsdiens uitgewys het, maar beantwoord is met: “Hoe sou u voel indien u deur iemand verdink word?” Die veiligheidsbeamptes het niks gedoen omtrent die senuagtige Arabiese vrou wat heel aand oor haar skouer gekyk het na die plek waar die bom uiteindelik sou afgaan nie.

‘n Voormalige buurman van die selfmoordbomsteller glo dat hy al geruime tyd lid van ‘n terreurgroep moes gewees het. Antone Jones, wat naby die aanvaller in die Fallowfield-buurt van die stad gewoon het, het beskryf hoe hy gesien het dat hy die ISIS-vlag van sy huis se dak af drapeer.

Nog ‘n buurman, van Gorton, het vertel dat sy houding hom oorreed het dat hy ‘n lid van ISIS was.

Intussen is die persoon wat die bom gemaak het waarmee die Manchester-arena opgeblaas is, steeds op vrye voet en kan enige oomblik wéér toeslaan. Inligtingsdienste glo dat Abedi wat die spykerbom in die ingangsportaal van die konsertarena laat afgaan het, ‘n “muil” was en dat die toestel deur ‘n deskundige gemaak is, berig ‘n Manchesterse dagblad.

Die bom verteenwoordig ‘n groot tegniese verbetering op die kru maar dodelike aanvalle deur middel van voertuie te Westminster vanjaar, asook die gruweldade in Nice en Berlyn in 2016 waartydens vragmotors gebruik is. Die spykerbom is met boute en moere gelaai sodat die maksimum beserings in ‘n beperkte ruimte veroorsaak kon word.

Daar is vrese dat wie ook al vir die Manchester-arena-bom verantwoordelik was, weereens ‘n soortgelyke aanval sou kon uitvoer. Dinsdagaand het die Britse eerste minister, Theresa May, die VK-terreurbedreigingsvlak van ernstig tot dié van ‘n krisis verhoog.

Abedi is blykbaar nie die enigste lid van sy familie wat ekstreme menings huldig nie, in weerwil daarvan dat hy lid van die “pro-Westerse” magte in Libië was. Libiese amptenare het die selfmoordbomsteller se vader en twee broers in hegtenis geneem en het dít as ‘n komplot vir ‘n nuwe aanval onthul.

Hasjim Ramadan Abedi het gebieg dat beide hy en sy broer deel was van die Islamitiese Staat-groepering en dat Hasjim van die besonderhede rondom die aanval bewus was. Hasjim Abedi, wat in 1997 gebore is, is Woensdagaand in Tripoli in hegtenis geneem, het ‘n regeringsamptenaar gister aan Reuter gesê.

Die vader van die bomsteller is Woensdag in Tripoli gearresteer, het ‘n Libiese veiligheidswoordvoerder teenoor Associated Press bevestig. Die vader, Ramadan Abedi, het gesê dat nog ‘n broer van die bomsteller, Ismail, Dinsdag in hegtenis geneem is.

Vroeër het Abdel-Basit Haroen, ‘n voormalige veiligheidsbeampte in Libië, aan Associated Press gesê dat hy Ramadan Abedi persoonlik ken en dat die ouer Abedi ‘n lid van die Libiese Islamitiese Gevegsgroep is. Tydens die geallieerde inval in 2011, het lede van dié groep beweer dat hulle ‘n sleutelrol gespeel het om kolonel Moeammar Ghaddafi se bewind omver te werp. Dié mag het hom met die Nasionale Oorgangsraad in Libië vereenselwig.

Die moeder is in ‘n artikel in die Londense Guardian as ‘n “baie aangename vrou” beskryf wat ‘n vriend se dogter geleer het om die Koran te lees.

Die vader het in 1993 uit Tripoli ontsnap nadat Ghaddafi se veiligheidsowerheid ‘n lasbrief vir sy inhegtenisname uitgereik het, waarna hy om politieke asiel in Brittanje aansoek gedoen het. Die ouer Abedi het eers Londen toe geëmigreer voordat hy hom in die Whalley Range-buurt suid van Manchester gevestig het, waar hulle vir ten minste ‘n dekade lank gewoon het.

Manchester se polisiehoof, Ian Hopkins, het Woensdag aan verslaggewers gesê dat dit duidelik is dat “dit ‘n netwerk is wat ons ondersoek” toe hy die jongste nuus oor hul ondersoek na die bomaanval verstrek het.

Ná die Westminster-terreuraanval van Maart 2017, het YouGov ‘n meningspeiling onderneem waarin bevind is dat nege uit tien Britse burgers dink dat verdere terreuraanvalle waarskynlik is. Tot 70 persent van Britse burgers het gemeen dat die terreurbedreiging vererger het.

Statistiek toon dat 90 persent van Britte verwag dat meer terreuraanvalle teen hul land gepleeg gaan word. In die YouGov-peiling is bevind dat die meeste Britte ook glo dat hul regering hul taak om die terreurbedreiging te bekamp “taamlik doeltreffend” uitvoer, maar dit mag verander.

Terreuraanvalle in Europa is tans ‘n byna daaglikse gebeurtenis, en Europeërs word gekondisioneer om dié feit te aanvaar, want danksy hoofstroompropaganda troef “verdraagsaamheid” wel veiligheid.

By ‘n nagwaak in Birmingham is ‘n 39-jarige man in hegtenis geneem met twee wapens, ‘n byl en ‘n lang stok. Ongeveer ‘n duisend roubeklaers op Victoriaplein is aangesê om die perseel onmiddellik te verlaat.

“Die man het ‘n sak gedra, en as ‘n voorsorgmaatreël is Victoriaplein waar die nagwaak gehou is, ongeveer 15 minute lank ontruim. ‘n Klein byltjie tesame met ‘n lang stok is gevind,” het die polisie gesê.

Anti-rassistiese Groene word Stockholm-terroris se vyfde slagoffer

Die 66-jarige Sweedse onderwyseres van die omgewingsparty wat “Ons hou van verskille” op Facebook “gehou-van” het – ‘n slagspreuk wat deur multikulturele ondersteuners gebruik word – en ook ‘n foto opgelaai om diegene wat grensbeheer wil hê belaglik te maak net een dag voor die terreuraanval in Stockholm, het die terroriste se vyfde slagoffer geword.

Marie Kide (66) het die vyfde slagoffer van die terroriste van Stockholm geword, nadat sy aan haar beserings beswyk het terwyl sy nog in die hospitaal was. Kide was ‘n verkose politikus in die stadsraad van Trollhättan vir die Groen Party.

Die oop grense wat Swede se Groenparty-lede so graag wil sien, het haar haar lewe gekos. Kide was self ‘n voorstander van meer immigrasie na Swede en die transformasie van die land na ‘n multikulturele samelewing.

Haar laaste pos op Facebook was van die dag voor die terroriste-aanval in Sentraal-Stockholm op 7 April. Dit is ‘n satiriese tekening wat deur die kunstenaar Wisti gemaak is, waar hy mense uitbeeld wat strenger kontroles vir grense vra, belaglik maak omdat hulle gemotiveer word deur vrees dat hulle nie meer luukse kombuis toerusting sal kan bekostig nie.

Kide se laaste FB-pos lui: As ons ons grens nie nou sluit nie, kan ons eindig in ‘n situasie waar ons nie meer hierdie Per Moberg-snybord vir 400 euro kan bekostig nie.

Die terreuraanval in die winkelstraat Drottninggatan in Stockholm het vier mense ter plaatse vermoor en 15 ander beseer. Een van die slagoffers was ‘n elfjarige meisie wat op pad huis toe was van skool. Omdat sy gehoorgestremd was, het die kind nie vragmotor hoor aankom nie.

Kort ná die voorval het die polisie Rakhmat Akilov, 39, gearresteer, die bestuurder van die voertuig wat die voetgangers net soos in Nice, Frankryk, afgemaai het. Akilov kom uit Oesbekistan en was onwettig in Swede en was dus reeds deur die polisie gesoek. Die polisie het egter nie hulpbronne om die ongeveer 10 000 onwettige vreemdelinge van die land te soek nie.

Daar is ook ‘n gebrek aan politieke wil in Swede om die immigrasie-probleem die hoof te bied. Die Sweedse Groen Party se nalatenskap tot dusver was die bekendstelling van gratis gesondheidsorg en gratis skoolopleiding vir onwettige vreemdelinge wat in Swede wegkruip omdat hulle nie verblyfpermitte het nie.

Swart Islamitiese terroris vermoor drie in anti-wit skietery

‘n Swart Amerikaanse wou na die moord op ‘n veiligheidswag, soveel wit mense doodmaak as wat hy Dinsdag kon. Altesaam, het die gewapende man vier mense in die Fresno, Kalifornië geskiet.

Die swart verdagte het drie wit mans op die strate van die sentrum van Fresno, doodgeskiet voordat hy gevange geneem is. Een slagoffer is vermoor by die bushalte van ‘n Katolieke liefdadigheid.

Kori Ali Muhammad, 39, het ‘Allahu Akbar’ geskreeu – wat beteken dat “God is groot” in Arabies. Die polisie het hom ná die skietery op die grond platgetrek, volgens Jerry Dyer, polisiewoordvoerder van Fresno.

Hy was reeds gesoek vir die Donderdag-skietery van ‘n Motel 6 sekuriteitswag, ook in Fresno.

Al drie sy jongste slagoffers was wit mans, het die polisie bevestig. Hy het hulle volgens Dyer willekeurig gekies. Sy slagoffers was tussen die ouderdom van 34 en 58.

Een van die slagoffers soos Mark Gassett, ‘n 37-jarige pa, was “net buite die Katolieke liefdadigheid met ‘n kruideniersak sak vol kos toe hy geskiet is.” Die tweede liggaam was Zackary Randalls, ‘n getroude pa van twee.

Owerhede het gesê die verdagte het in een minuut 16 rondtes geskiet en sy rewolwer herlaai. Hy het op vier plekke in ‘n straatblok begin skiet.

‘n Facebook-boodskap deur die verdagte het gelees dat hy “wit duiwels” teiken en by verskeie geleenthede het hy statusopdaterings opgelaai wat die frase “Allahu Akbar” ingesluit het.

Dyer het aan CBS News gesê Muhammad het ‘n kriminele geskiedenis gehad en is voorheen gearresteer weens terroriste-dreigemente. Maar ondanks die bevestiging van Mohammed se terreurdreigemente, ontken Dyer dat die skietery verband hou met terrorisme en hy het bygevoeg “dit is uitsluitlik op ras gebaseer”.

Mohammed se prokureur het ‘n psigiatriese ondersoek vir sy kliënt aangevra en gesê hy het eksentrieke en bisarre oortuigings.

Muhammad, 39, het ook die frase “Allahu Akbar” op Twitter geplaas, en hom bedank vir die kataklismiese natuurrampe wat die VSA tref.