praag.co.za

Tag: linkses

  • Leon Lemmer: Konserwatisme: ‘n bekoorlike verlore saak

    Leon Lemmer: Konserwatisme: ‘n bekoorlike verlore saak

    Richard West (1930-2015) was ‘n konserwatiewe Britse joernalis wat in talle lande gewerk het; ook in Suid-Afrika. Hy is onder meer die outeur van boeke soos The white tribes of Africa (1965), The white tribes revisted (1978) en The diamonds and the necklace: A South African journey (1989). Hy het twee seuns gehad wat hulle albei in die joernalistiek begeef het, Patrick (gebore in 1974) en Ed (gebore in 1978). Patrick is die outeur van onder meer The poverty of multiculturalism (2005). Van Ed is daar boeke soos die volgende gepubliseer: The diversity illusion: What we got wrong about immigration and how to set it right (2013, 288p; Amazon Kindle $9,19) en Small men at the wrong side of history: The decline, fall and unlikely return of conservatism (London: Constable, 2020, 432p; Amazon Kindle $11,94). Ek skryf vandag oor laasgenoemde boek. Wat duidelik is, is dat Richard se twee seuns sy konserwatisme voortsit. Die hooftitel van die 2020-boek is ontleen aan Barack Obama se karakterisering van Al Kaïda (Kindle 278). Ed West het ‘n omvattende, gesaghebbende en buitengewoon interessante boek geskryf. Oor sy belesenheid en sy myns insiens meesal gesonde insig behoort daar geen twyfel te wees nie.

    Enersyds is daar die linkses (bv liberales, sosialiste, progressiewes, verligtes) en andersyds die regses (bv behoudendes, konserwatiewes, tradisioneles, verkramptes). Die verdeling links/regs kom uit die eerste ná-revolusionêre parlement in Frankryk (1789). “At the National Convention in Paris it became custom that the king’s supporters sat on his right and his opponents on the left, after which the divide between tradition and radicalism would always be defined along those lines” (950). Daar is die wydaanvaarde waarneming dat namate mense ouer word, hulle meer tot konserwatisme neig. Die outeur het desnieteenstaande tot die gevolgtrekking gekom dat daardie era aan die verbygaan is, dat konserwatisme “a charming lost cause” geword het (3571); dat linksheid toenemend verswelgende afmetings aanneem.

    “Conservative parties could still win elections, but conservatism was an endangered creed, as much in demographic decline as the Christianity from which it once emerged, and the degree to which it had become hated by anyone born after 1970 was intense and perhaps irreversible” (74). “On almost any non-economic issue most of my friends hitting forty were more progressive than in their early twenties; they might resent paying more tax and even dislike trade unions, but that didn’t make them conservative” (85). Die verwysing na “non-economic issues” is belangrik. In die plaaslike hoofstroom-inligtingsmedia is daar die neiging om die ANC-regime (later uitgesonderd Jacob Zuma) hemelhoog te prys. Daar is egter een area wat nie met dieselfde gemak wanvoorgestel kan word nie: die finansieel-ekonomiese sektor. Rommelstatus is ‘n werklikheid wat nie moeiteloos vir leuens en gunstige polities byderwetse retoriek vatbaar is nie.

    West noem dat vroue meer linksgesind as mans geword het (145), onder meer omdat meer vroue as mans deesdae aan oorverligte tersiêre onderrig blootgestel word. Linkses het egter meesal ‘n konserwatiewe leefstyl (196). Daar is geen moontlikheid dat mense soos Willie Esterhuyse en Leon Wessels hulle in ‘n swart woongebied sou vestig nie. Wat ook duidelik geword het, is dat die feministe op die rug van die geweldpleging van die Amerikaanse swart burgerregtebewegings sukses behaal het. Op hulle beurt het die LGBT’s die suksesvolheid van die swartes en feministe misbruik om plek in die son en buite die kas te verwerf. Dit is die regses wat sedertdien al hoe meer in die kas gedruk word (242).

    “Since the 1960s the West has gone through the biggest cultural shift in half a millennium” (254). Dit is globaliserende linksheid wat kultureel-geestelike dood en verwoesting saai, bv “supporting the EU means being part of the global community of liberals” (6070). “The Left has also developed a moral monopoly, so that those outside of the faith are under an unspoken obligation to prove their moral worth before their views can be considered” (196), bv “taking in more refugees [is] a quintessential moralised high-status cause” (219). “There is active competition to come up with ever wilder radical ideas, a trend that has sped up with the ‘Great Awokening’ of the 2010s, the acceleration of identity politics brought about by competing victimhood narratives on social media” (208). “Awoke” beteken “awake to social justice issues” (5634). “The Great Awokening almost certainly represented an authoritarian turn by the Left, ‘a spreading social, cultural, and ideological conformism … this relentless drive for conformism, which constantly works to extinguish the illiberal’” (5709). “Identiy politics” verwys dikwels na die belange van minderheidsgroepe, maar ook “European Right-wingers refer to themselves as ‘identitarian’ to suggest they don’t believe their homeland belongs to everyone” (5924).

    “Left-liberalism has become the prestige faith with a moral monopoly” (231). “Religion simply becomes replaced by ideology” (3747). “A new faith arose, progressivism as Christianity 2.0, with ‘privilege’ a form of original sin and vulnerable groups the new sacred” (3903). Daar is nog ‘n groot verskuiwing wat in sowel die Britse as die Amerikaanse politiek plaasgevind het: “It is the upper class who are moving Left, and the working-class pushing to the Right” (4299). In Suid-Afrika is dit die armer blankes wat die ANC-regime se rassistiese beleid aan hulle bas voel; nie soseer die welgesteldes nie omdat hulle (in ‘n mate) hulle apartheid kan koop.

    Die fiktiewe karakter, Bridget Jones, het van die Britse Arbeidersparty gesê: “Labour stands for sharing, kindness, gays, single mothers and Nelson Mandela” (242). Dit is die eerste verwysing in die boek, maar nie die laaste nie, na Suid-Afrika. Oor sy pa, Richard, skryf Ed: “By the time I was around he was deeply pessimistic and cynical, and seriously out of step with the prevailing mood over South Africa. Although he respected and admired Nelson Mandela, he thought the ANC a venal and extreme organisation that would eventually make the country even worse off than it was under apartheid (which he nonetheless thought morally indefensible)” (300). In die 1980’s “the anti-apartheid movement was ultra-fashionable, topping the charts and filling stadiums” (311).

    “Look at the line-up of people who represent liberalism in the modern imagination: Martin Luther King, Nelson Mandela, JFK[ennedy] … Tony Blair and Barack Obama. Contrast with what people picture when they think of the Right: Richard Nixon looking sweaty and suspicious, racist 1970s comedians, South African security forces gripping their salivating Alsatians, semi-literate rednecks shouting at black people … And last but not least Donald Trump, a man who seems to possess the unique gift of having no redeeming human qualities whatsoever. Oh, and Nazis obviously” (430).

    West het geen hoë dunk van Trump nie. Hy skryf selfs van “this awful man” (5787). “Trump seemed to be almost a caricature of Left-wing ideas about conservatives, brash, callous, casually racist, abusive towards women and absurdly rich thanks to his background” (5779). Ja, sy pa se geld het Donald aanvanklik gehelp, maar dit was hy wat op ‘n kundige manier sy jeugdige welgesteldheid in buitengewoon groot rykdom omskep het. West borduur voort oor Trump: “A three-times married serial adulterer and sexual predator who had probably broken at least eight commandments regularly” (5801). Nietemin, in konserwatiewe geledere word Trump se politieke oriëntasie waardeer. Hy het aan baie blanke Amerikaners hulle selfrespek teruggegee.

    Die Nazi’s en die Twee Wêreldoorloë word dikwels as die slegte nalatenskap van die blankedom voorgestel. “The evocation of the Nazi crimes rubs a collective scar in Western societies” (1512). “The Nazi atrocities were also tied up in the collective imagination with the other great racial dramas, the US civil rights movement and apartheid South Africa … Having listened to my father and read his Spectator articles I obviously digested his pessimism about ANC rule” (1523).

    Ek het die werke oor fascisme deur Benito Mussolini en Adolf Hitler gelees en kon daarin geen duidelike ideologie vind nie. West bevestig dit: “Fascism had few real intellectual thoughts behind it … Fascism … had no central texts or ideas” (1622). Mussolini was aanvanklik ‘n sosialis en dus linksgesind. “The Polish-Israeli scholar Zeev Sternhell [born in 1935] argued in The birth of fascist ideology [1989, 348p; Amazon Kindle $45,94] that fascism was a revolutionary movement, emerging from the radical left but ‘which became fused with blood and soil nationalism’” (1633).

    Maurice Barrès [1862-1923] “coined the term déraciné, ‘deracinated’ [“ontras(sing)”], to denote someone who had lost contact with their ancestors” (1633) – ‘n verskynsel wat in die nuwe Suid-Afrika wydverspreid onder verloopte Afrikaners voorkom. “[The] state-worship aspect of fascism has given many conservatives the comforting idea that the philosophy was ‘Left-wing’, because true Right-wingers believe in a small state. In his entertaining book Liberal fascism (2008 [492p; Amazon Kindle $16,75]), Jonah Goldberg made a spirited attempt to show the extent to which Italian fascism and German national socialism had some common roots with the Left” (1633).

    West skryf: “I could never muster any sympathy for people who committed violence” (2066). Hy verwys ook na “the violence of ANC-run South Africa” (3217). Tog is dit moeilik om die volgende paragraaf met die res van sy boek te versoen. “The Tories made no effort to ensure that history was kind to them, as Churchill put it, by ensuring that they wrote it. The real great figure of the era, the one who captured the public imagination, was not in Downing Street but rotting in a jail cell some 11 000 miles away. And today Nelson Mandela is the one with a statue in Parliament Square, while a similar proposal for one of Margaret Thatcher can’t be built because it would be vandalised” (1401). Dat ‘n terroris uit ‘n ander land met ‘n standbeeld vereer word, wat volgens die populêre siening nie geskend sal word nie, toon hoe verwerplik hedendaagse waardes geword het.

    Mandela het in die tronk gefloreer. Hy is jare lank op staatskoste gehuisves, gevoed en geklee. Hy het hom selfs aangematig om ‘n langbroek pleks van ‘n kortbroek te eis. Hy het 95 jaar oud geword. In seker geen tronk elders in Afrika sou hy 27 jaar so geil oorleef het nie. Anders as wat meesal beweer word, was die “apartheidsregime” in baie opsigte (te) mensliewend. Dink ook aan hoe die NP-regering toegelaat het dat sommige kerke en moskees vestings van terrorisme geword het omdat hy nie die (skyn)heiligheid van daardie inrigtings wou aantas nie.

    Met verwysing na 1994 toe Tony Blair die leier van die opposisie in die Britse parlement geword het, skryf West op ‘n nogal eienaardige manier: “While Blair shone, we appeared like the brooding, bull-faced Afrikaans [Afrikaner] watching the smiling black people’s dignified walk to the polling booth, cast as baddies in a morality play in which we would obviously end up the losers” (2677). “Blair hugely increased immigration and actively liked the idea of cultural diversity” (2797).

    West is op stewiger grond as hy skryf: “I often see people on Facebook posting an inspirational Nelson Mandela quote: ‘Overcoming poverty is not a task of charity, it is an act of justice. Like Slavery and Apartheid, poverty is not natural. It is man-made and it can be overcome and eradicated by the actions of human beings.’ Which is pretty much the stupidest thing ever said by anyone – poverty is the most natural thing in the world, and until the nineteenth century the vast majority of people lived in it” (2968). In die 21ste eeu moet on(der)ontwikkeldes/agtergeblewenes (hulle is nie agtergesteldes nie) dus liewer hulle armoede as selfaangedoen aanvaar as om dit aan slawerny en apartheid, dus blankes, toe te dig. Waarmee Mandela hier besig was, was om skuldgevoelens by blankes te probeer wek ten einde geld ten bate van swartes uit hulle te pers.

    “Right-wing … is an irredeemably tarnished identity, which is hardly surprising when two generations of educated people have largely been raised in environments where they have encountered few conservatives … From before their political awakening most middle-class people are given the message by the education system, the broadcast media and the wider political culture that to be Left-wing is to be generous, tolerant and forward-looking, and so to be Right-wing is to be selfish, uncaring and bigoted” (453). “Progressive television and cinema … are the prevailing cultural noises” (475). In die woorde van Thomas Hobbes (1588-1679): Die massa-inligtingsmedia strooi (“sprinkle”) hulle idees uit op die mense (653).

    Oor ‘n ander filosoof, Jean-Jacques Rousseau (1712-1778), skryf West: “To conservatives his idea of ‘the noble savage’, primitive man living in peaceful abundance, makes Rousseau the godfather of all bad ideas” (653). Op sy onoorspronklike manier vertel Mandela dieselfde leuen: “The African people lived in relative peace until the coming of the abelungu, the white people” (Long walk to freedom, London: Abacus1995, p 27). Rousseau is ‘n held in linkse geledere. “Rousseau was perhaps the most influential thinker of his and our time, doing more than any other to popularise the idea that people are inherently good. Christian theology holds that we are all born with original sin, tarnished and imperfect from birth. Rousseau’s great idea was to see human behaviour as formed by social conditions, so that our wickedness comes not from within but the society we are raised in” (West 668).

    Ooreenkomstig Rousseau se idees is die plaaslike vertolking dat wat ook al sleg by swartes mag wees, aan apartheid toegeskryf kan word. Dit is dus die blankes, veral die Afrikaners, wat sedert 1994 as oorvloediglik sleg voorgestel word terwyl al wat ‘n swarte is skynbaar inherent goed is. “Rousseau was … spectacularly wrong, perhaps the most wrong man who ever lived” (726). Wat ‘n mens is, word bv nie net deur sosiale omstandighede bepaal nie, maar ook geneties, dus deur oorerwing (kyk hier onder). Die armoede onder swartes in Suid-Afrika word deesdae graag maar verkeerdelik aan apartheid toegeskryf. Edmund Burke (1729-1797) was van mening: “Poverty always exists … it is the essential human condition, not a departure from it” (950).

    Die leuse van die Franse Revolusie (1789), “vryheid, gelykheid en broederskap,” is in groot mate aan Rousseau ontleen. Al drie daardie begrippe is dermate oordrewe vertolk dat hulle uiters skadelike gevolge gehad het. “Real human freedom is limited by our own moral weaknesses and poor decision-making, and by the cues we pick up from society. We are morally imperfect, and out of ‘the crooked timber of humanity no straight thing could be ever made’, as Immanuel Kant [1724-1804] said” (1195). Geen wonder nie dat Burke baie skepties oor die Franse Revolusie was (Praag 2.05.2020). Die Franse agitator, François-Noël Babeuf (1760-1797), “concluded that ‘perfect equality’ and ‘common happiness’ could only be achieved by suppression of private property” (1051) – ‘n vroeë wegbereider van die ANC se beleid van onteiening sonder vergoeding.

    Joseph de Maistre (1753-1821), ‘n ondersteuner van die Franse monargie asook sosiale hiërargie, vind daarenteen aansluiting by Burke met bv die opmerking: “Custom is the mother of legitimacy” (1156), waarmee die wettigheid van die ANC se beleid van onteiening sonder vergoeding teengespreek word. “Custom serve as a check on anarchy and the lust for power” (1169). Neem veral kennis van De Maistre se boek, Considerations on France (1797, 180p; Amazon Kindle $27,60). “He blamed intellectuals for inciting the violence, just as later there was widespread hostility to American liberals in the 1960s as crime and public disorder shot up” (1535).

    In Suid-Afrika het skynintellektuele nie net ANC-terroriste in hulle kwaad gesterk nie. Hulle probeer steeds om die ANC-regime so goed moontlik voor te stel. Sulke Afrikaanssprekendes distansieer hulle deesdae van (die geskiedenis van) die Afrikanerdom. Tradisies en gebruike is (dikwels) sinvol omdat hulle die toets van die tyd deurstaan het. Soos ‘n Duise regsgeleerde, Justus Möser (1720-1794), dit gestel het: “After all, our forefathers were no fools either” (1156). Dit is waarom ons nie moet toelaat dat ANC-kamerade en hulle meelopers hedendaagse Afrikaners of ons voorgeslag verguis nie.

    Ek vind die oorsprong van die benamings Whigs en Tories interessant. “Both names were originally insults, whiggamore being a (Presbyterian) Scottish cattle rustler and toraidhe a (Catholic) Irish highwayman, and these two groups much later evolved into the Liberal and Conservative parties (although the latter contained the more conservative Whigs, also). They represented cultural divisions, too, Tories being attached to established religion, the monarchy, tradition and a more pessimistic view of human nature. Whigs were more likely to be merchants than landed aristocracy, had the overwhelming support of Dissenters – Protestants too radical for the Church of England – and tended to believe in progress, so that the ‘Whig theory of history’ came to be one in which things slowly but steadily go from bad to good” (867).

    “The Tories had first been referred to as the Conservative Party by John Wilson Croker in 1830 and they came to be officially known as such under Robert Peel [prime minister 1834-1835 and 1841-1846], who wished to allow in more moderates, uniting the middle class and old landowners” (1323). Die Konserwatiewe Party of Tories se siening kan soos volg opgesom word: “Humans are flawed, fallible creatures; reason is powerful, but prone to error; and tradition and prejudice are often good guides to social policy” (1119). “Conservatism is parochial, and drawn to attachments that are local and national rather than global” (1681). Die ANC-regime, daarenteen, verkies inklusiwiteit, bv wat betref swart Afrika en (liberaal-sosialistiese) globalisme.

    Konserwatisme is nie ortodoks nie. Burke het dit reeds duidelik gestel: “A society without the means of some change is without the means of its conservation” (1119). Maar dit moet nie gaan om verandering ter wille van verandering soos by die ANC-regime nie; eerder om verandering ter onmiskenbare verbetering. Daar moet nie onnodig of oorhaastig gekrap word aan wat doeltreffend funksioneer nie. Soos die Britse filosoof, Roger Scruton (1944-2020), dit gestel het: “Conservatism is the politics of delay” (1169). CS Lewis (1898-1963) het die frase “chronological snobbery” gebruik: “the idea that previous ages were always more backward simply because of the date. Conservatives are more likely to see history in terms of cycles” (3864). In die konteks van Suid-Afrika is die volgende van belang: “Conservatives also see themselves as the conservers of civilisation against barbarism – which is after all the most ‘orthodox’ state of all” (1119).

    Die benaming konserwatisme is in 1818 die eerste keer in ‘n Franse tydskrif gebruik. “It stated that it ‘upholds religion, the King, liberty, the Charter and respectable people’ … But from the start the philosophy varied across different countries. Liberalism is by definition universal, since it seeks to guide society under a set of principles, and so it tends to be quite alike around the world, while conservatism varies more from culture to culture, since it seeks to defend specific traditions” (1085). “Right-wing activists tend to stay in their own lanes and not work together, share notes, or reach out to one another’s followers” (3836).

    “America, it was said, lacked a ‘conservative’ movement in the European sense, its Right-wing philosophy largely descending from the English Whig tradition, since Toryism was all but dead there and there was no established Church or landed aristocracy to defend … In England conservatism – and the party that came to represent it – was strongly associated with Anglicanism” (1094). “It was once famously said that the Church of England was ‘the Tory party at prayer’” (1106; ook 3616). In die retoriek van die Suid-Afrikaanse politiek is daar skynbaar geen oorspronklikheid nie. Die NG Kerk is male sonder tal daarvan beskuldig dat hy, toe hy apartheid ondersteun het, “die Nasionale Party in gebed” was.

    “[There] are things such as ‘good manners, charity, duty and decency’ which are not the concern of the law” (1220). Maar dit beteken nie dat ons verplig moet voel om iedere modestroming na te volg nie, bv. die hedendaagse manie dat vreemdelingehaat/xenofobie uit die bose is. “Haat” is hier in baie gevalle sterk oordrewe. Dit gaan meesal bloot daarom dat inkommers onwelkom is; dat ‘n land sonder hulle beter daaraan toe sou wees. “Humans, conservatives believe, are prone to tribalism and nepotism. We prefer what is familiar to the distant, we favour family members to stangers and, to a lesser extent, compatriots over foreigners. And we are more concerned about friends and relations than ‘humanity’ in the abstract – and there’s nothing wrong with that” (1220).

    In sy boek, Liberty, equality and fraternity (1873, 370p; Amazon Kindle $3,44), het ‘n Britse regsgeleerde, James Fitzjames Stephen (1829-1894), bedenkinge oor elkeen van die drie hoofidees van die Franse Revolusie uitgespreek. Hy was veral krities oor John Stuart Mill (1806-1873) se On liberty (1859, 120p; Amazon Kindle $0). “[Stephen] rejected the radical idea of a ‘brotherhood of man’, stating that: ‘It is not love that one wants from the great mass of mankind, but respect and justice … Humanity is only I writ large, and love for Humanity generally means zeal for MY notions as to what men should be and how they should live’” (1220).

    In die tweede helfte van die 20ste eeu het die lewensomstandighede, bv veiligheid, van blankes drasties versleg; nie net in Suid-Afrika nie, maar ook in die Weste. “There was the underlying fear of barbarism at the door, an idea that forms a central part of conservative psychology. And yet it was not a totally irrational fear – crime had hugely increased from the 1960s to the 1980s. Britain’s crime rise was nothing like the rapid explosion of violence in America from the 1960s … The British have a sort of psychological awareness of the 1960s America as being the era of civil rights and freedom, yet this social change went hand in hand with an enormous rise in murder in urban America, unprecedented anywhere in modern times” (1451). In Suid-Afrika het ons eie Mandela op 16 Desember 1961 met sy terrorisme begin. Die toename in misdaad en geweld in Suid-Afrika, Brittanje en Amerika hou (onder meer direk) met swart aktivisme verband.

    In Brittanje was daar “increased homelessness, and the growth of sink estates [“krotlandgoedere”] … fear tends to push people to the Right” (1462). “The housing lists had been literally that, a queue, in which people waited their turn, with good behaviour and reputation as bonus. It changed to one of ‘need’, which put more needy people such as single mothers or immigrants – as well as people with various pathologies – ahead of locals who had queued, and who often had deep roots in the area … Financial rewards for poor life choices can encourage more people to make them … As far back as the 1770s there were debates about the social sanctions against illegitimacy, with German social theorist Justus Möser arguing they were necessary because there needed to be incentives to marry” (1462).

    In Suid-Afrika is daar eintlik nie sprake dat blankes by regeringsbehuising baat nie. Dit gaan om behuising vir swartes, waarvoor die blankes moet help opdok. Geboortebeperking word nie deur politici aangemoedig nie omdat dit glo teen (tradisionele) swart kultuur indruis. Die subsidiëring van ongehude moeders – “welfare queens as Americans called them” (2821) – word ‘n al hoe groter en toenemend onvolhoubare finansiële en maatskaplike las. Die ANC-regime misbruik selfs die huidige grieppandemie om van staatstoelaes ‘n al hoe swaarder meulsteen om die land se nek te maak. Die ANC se jongste skuif is om rassisme te verdoesel deur na die swart bevoordeeldes as die “kwesbares” te verwys.

    West skryf: “Central to conservatism is the idea that radical change is almost always bad” (1246). Die Britse filosoof, Michael Oakeshott (1901-1990), “wrote that conservatism was ‘to prefer the familiar to the unkown, to prefer the tried to the untried, fact to mystery, the actual to the possible, the limited to the unbounded, the near to the distant, the suffient to the superabundant, the convenient to the perfect, present laughter to utopian bliss’” (1246, 6142). Volgens West “conservatives also believe in ‘epistemological modesty’, that there are limits to human knowledge, especially in politics, as human society is too complex for any one person or group to understand” (1270).

    “Back in 1794 the romantic poet Samuel Taylor Coleridge, along with another wordsmith, Robert Southey, came up with the brilliant idea of an egalitarian community in which all ruled equally. They settled on the name ‘Partisocracy’, from the Greek for ‘equal government for all’” (1562). Die aartsfeminis, Amanda Gouws, wat wens dat bykans die helfte van die mensdom, die bose mans, liewer moet verdwyn, bied ‘n kursus aan die Universiteit Stellenbosch aan wat Susterkunde genoem kan word, met Ousiekunde as subdissipline. Vir Gouws se hartsbegeerte kan die benaming Broekiekrasie (“Pantycracy”) gebruik word. “Egalitarian utopias overlook people’s natural instinct to better themselves, while twentieth-century sexual utopias ignored the failures, disappointments and injustices that characterise human relationships” (1574).

    Die goeie ou dae word gekenmerk deur die salige verskynsel dat elkeen sy (tradisionele) plek geken het. “The notion that everyone has their place … can arguably provide a coherent structure that makes the world seem less chaotic” (2001). Pleks van die bestaan van realistiese hiërargieë te erken, word eerder gelykheid en eendersheid gepredik. “With identity politics becoming so dominant some conservatives have accused the Left of being almost proprietorial about minorities, and holding non-whites to lower standards, called ‘the soft bigotry of low expectations’”(2015). Dit is presies wat aan bv die Universiteit Stellenbosch gebeur. Vir toelating tot mediese studie word laer akademiese prestasie van nieblanke as van blanke kandidate verwag. Daar is boonop ‘n kwotastelsel waarvolgens verseker word dat daar op ‘n rassistiese grondslag nog erger teen blanke kandidate gediskrimineer word (kyk op die internet).

    Dit is veral die Italiaanse marxis, Antonio Gramsci (1891-1937), se idees wat as “kulturele marxisme” bekend staan (2178). Ná die ontbinding van die Sowjetunie in 1991 het marxiste hulle aktivisme van staatkundige na kulturele ondermyning, met die oog op uiteindelike oorwinning, verskuif. “Cultural Marxism … views history as a question of power and privilege. What people mean by ‘cultural Marxism’ might be simplistically surmised as opposition to tradition and hierarchy; radical gender politics; the Marxist theory of race in which whites are the bourgeoisie and non-whites the proletariat; intolerance towards non-orthodox thinkers; the necessity of changing the language;* and the ideas that criminals are victims of society, marriage is oppressive and exploitative, and nations are artificial, imagined communities. It’s roughly synonymous with progressive politics, then, perhaps just a slightly crankier way of saying ‘progressivism’” (2178). “Progressivism … holds that everyone is essentially good” (2225) – insluitende misdadigers en gewelddenaars soos terroriste. Dit is waarom gevangenes in die nuwe Suid-Afrika stemreg het. “It is forbidden to forbid” (2249). Die resultaat is chaos en anargie, wat revolusie tot gevolg kan hê.

    [* Dink aan al die geykte woorde met groot seggingskrag wat nie meer in die nuwe Suid-Afrika gebruik mag word nie. Ter sake is ook die Afrikaanse Taalraad (ATR) en Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging (ATKV) se ywer om Standaardafrikaans te herstandaardiseer en Afrikaans met onnodige Engelse woorde te besoedel deur Kaaps as die toekoms van Afrikaans te propageer.]

    Oor politieke byderwetsheid/korrektheid (PC) skryf West: “PC could be called ‘political politeness’, since in the popular imagination it is associated with euphemisms about race, sexuality, disability or other perceived disadvantages, and as a consequence ‘politically incorrect’ has come to mean the same as rudeness. Except that wasn’t really the purpose of political correctness in policing the language. The aim in many cases was not to pressure opponents into being polite, but to stop them expressing their ideas altogether. PC, for want of a better expression, describes a set of acceptable beliefs, outside which it is not permitted to step [ie the Overton window] … Newspapers probably made it easier for PC’s real purpose – of censoring and controlling – to go unchallenged” (2453).

    In die praktyk is daar talle voorbeelde van “[PC] gone mad … If you’re conservative it’s mad to start with … like the one about ‘Baa baa black sheep’ being removed for being insuffiently racially sensitive” (2441). Breinspoeling begin in die kleuterskool: “To my surprise they did actually sing ‘Baa baa woolly lamb’ there, rather than ‘Baa baa black sheep’, something I previously assumed was a tabloid myth” (4173). “At our local children’s library the entire front desk area was made up of hagiographies of Barack Obama and Nelson Mandela” (4375). “If you’re a conservative, then once you become a parent, you’re faced with the prospect of raising your children in a culture that is filled with simplistic, untrue messages about the world … Kid’s books and television give an interesting insight into where prevailing beliefs come from, regularly hammering home the message that borders are bad, stereotypes are wrong,* mankind is a menace to the planet and girls ought to be masculine … We are all basically good and others are just like us” (4385). “[They] make lovely neighbours and don’t in any way steal everything … Children’s books are culture war meme processors” (4396); “meme-processing propaganda” (4421). Ek onthou hoe ‘n plaaslike uitgewer ná ons “bevryding” in 1994 hiet en gebied het dat daar in iedere kinderboek minstens een swart karakter móét wees. “And books seem nothing like as obviously indoctrinating as films or TV” (4421).

    [* “The … idea of stereotype accuracy, once assumed by the psychology profession to be largely wrong, has in recent years been shown to be resilient and accurate” (6021).]

    Dit gaan eintlik om die gewilde standpunt dat ons almal “ideologically correct”, dus polities linksgesind, moet wees (2476). “One interpretation of PC is that it is the ‘paradox of tolerance’, promoting tolerance of historically disadvantaged or persecuted groups to such an extreme that it becomes itself another form of intolerance” (2538). In die HAT word ‘n groot aantal woorde as “rassisties” geëtiketteer, maar die verligte samestellers het dit darem nog nie met die volgende woorde gedoen nie: swartgallig, swartlys, swartmark, swartryp, swartskaap, swartsmeer. “One way a political group can come to dominate the culture is by dominating the language, creating neologisms that imply acceptance of their worldview and making other terms unfashionable or unsayable” (2573).

    “Harvard’s Richard Herrnstein was called a racist for arguing, in 1971, that, because intelligence is partly inherited, then the tendency of clever people to marry other clever people will lead to stratification. He wasn’t even talking about race, but he received death threats and his lecture halls were filled with chanting mobs. Herrnstein and another academic, Arthur Jensen, were forced not just to cancel lectures but also to hire guards, because of their IQ research. Then there was EO Wilson, whose Sociobiology (1975 [2nd ed, 720p; Amazon Kindle $45,94]) concluded that some universal human attributes, including our moral sense, may be shaped by natural selection. The aim of the book was to explain human behaviour, such as violence and altruism, through evolution, yet a widely circulated article by a group of academics accused him of promoting theories that ‘led to the establishment of gas chambers in Nazi Germany’” (2512).

    “Gramsci’s great theory was that of hegemony, ideological domination that extends beyond politics and into culture, which is far more important” (2166). Daar word dikwels na blanke oorheersing/hegemonie verwys in lande waar die blanke meerderheid in beheer is. In die nuwe Suid-Afrika word daar graag van “demokrasie” gepraat asof dit verkwikkende saligheid oor die land gebring het. In werklikheid het ons te make met swart oorheersing/hegemonie in die ergste graad, maar dit word (feitlik) nooit met hierdie benamings geëtiketteer nie. Die politiek en blanke/Westerse kultuur word op ongekende skaal deur marxisme gerysmier. Dit is bv waarom ‘n nuwe maar valse geskiedenis van Suid-Afrika toenemend ontplooi en Afrikaans so min moontlik ruimte gegun word. “The past … becomes another front in the culture war” (2955).

    “Pretty much every aspect of human culture and the variation between us has a large genetic factor that makes equality of outcome impossible … Among the top-ten replicated findings from behavioural genetics are that ‘all psychological traits show significant and substantial genetic influence’ and ‘the heritability of intelligence increases throughout development’” (5974). “Even criminality has a genetic component … [and] all the variation in personality traits is about 50 per cent genetic … Even our political beliefs are to some extent hereditary” (5988). “Right-wing authoritarianism ‘in particular shows high levels of heritability’” (6005).

    Linkses hou daarvan om wat ‘n mens (veral geestelik) is aan omgewingsfaktore toe te skryf. Dit baan dan die weg om vir bv apartheid die skuld te gee vir nie-prestasie en die armoede en ellende wat daaruit volg. Gelyke geleenthede sou na bewering na gelyke uitkomste lei. In die praktyk gebeur dit nie omdat genetiese oorerwing buite rekening gelaat is. “The vast area of twin studies has shown the variation in human intelligence to be around 50 per cent heritable, as are the five major personality traits [neuroticism, extraversion, openness to experience, agreeableness, conscientionsness]. As for sex, there are vast amounts of evidence showing that average differences in temperament between men and women across cultures are the product of biology” (2388). Dit is dus ‘n dwaalleer om te beweer dat elkeen die vryheid het om self tussen manwees, vrouwees en bv transwees te kies.

    Regerings openbaar dikwels heeltemal skeefgetrekte voorkeure. Die ANC-regime gee blatant voorkeur aan die belange van swartes en vroue in sy “nie-rassige en nie-seksistiese” nuwe Suid-Afrika. In Brittanje word voorkeur aan welsynsdienste gegee. “Britain is not a state so much as a hospital service with a TV station attached” (3359). Robert Conquest (1917-2015) het tereg opgemerk: “Any organisation not explicitly right-wing sooner or later becomes left-wing” (3371) – wie nie vir ons is nie, is teen ons. Dit verduidelik waarom daar feitlik geen regse instansies in Suid-Afrika oorgebly het nie. Amnestie Internasionaal was aanvanklik ‘n instansie wat geweier het om gewelddenaars te ondersteun. “In 1964 they refused to take up the cause of Nelson Mandela” (3419). Sedertdien het daar ‘n radikale verandering ingetree. “Recently the group has campaigned for members of al-Qaida, which is not exactly a non-violent organisation” (3419). “Violence is more likely to be forgiven if it’s done by the right people” (4016), bv deur ANC-kamerade.

    Ons lewe in ‘n tyd wat deur dubbele standaarde gekenmerk word. “The inauguration of Barack Obama in 2009 was followed by eight years without a single joke on any BBC comedy show about the president of the United States” (4521). Ons word gereeld vergas op Donald Trump se oranje hare en Boris Johnson se hooimied, maar opmerkings oor Obama se hare was in die praktyk eintlik verbode. Die Amerikaners mag feitlik nie eens hardop gewonder het oor wat van Obama se geboortesertifikaat geword het nie.

    By ‘n vorige geleentheid het ek ‘n uitdrukking aan Winston Churchill toegeskryf, terwyl die oorsprong daarvan nie so seker is nie. “If you are a conservative you have no heart and if you are a socialist you have no brain.” Hierdie uitdrukking “has been attributed to Victor Hugo, Bejamin Disraeli, George Bernard Shaw, George Clemenceau, Winston Churchill and Bob Dylan. The truism was probably first written down by nineteenth-century French political theorist Anselme Batbie, but he in turn attributed it to Edmund Burke” (4670).

  • Wat wou die oproeriges in Hamburg regtig bereik?

    Wat wou die oproeriges in Hamburg regtig bereik?

    Kanselier Angela Merkel het haar besluit verdedig om die G20-byeenkoms in Hamburg te hou. Nadat gewelddadige botsings die byeenkoms lamgelê het en donker rookwolke bo die Schanzenviertel gehang ​​het, was dit hoegenaamd nie duidelik wat die oproeriges wou bereik nie.

    Katja Kipping, mede-voorsitter van die Linkse party, het Saterdag by op ‘n optog aan die betogers gesê die polisie het sowat 50 000 mense vir die Solidariteit Sonder Grense se protes beraam, terwyl organiseerders die getal op meer as 75 000 geskat het.

    Merkel het gesê haar regering sal besighede vergoed vir eiendomsbeskadiging in die nasleep van plundery en oproer deur Antifa-aktiviste. Gewelddadige botsings het meer as 200 polisiebeserings veroorsaak en ongeveer 260 betogers is in hegtenis geneem. Merkel hoop vir herverkiesing in September, vir ‘n vierde termyn, iets wat Zuma nie eers gegun word nie.

    “Ek veroordeel in die sterkste terme die ongekende geweld en ongebreidelde brutaliteit waarmee die polisie herhaaldelik tydens die G-20 gekonfronteer is,” het Merkel aan Bloomberg gesê terwyl polisiehonde op die agtergrond onophoudelik bly blaf en helikopters oorvlieg. “Blykbaar is daar mense wat geen belangstelling het in die kwessies nie, maar eerder ‘n verwoestingstog van blinde vernietiging in hul eie omgewing wou sien. Harde polisiemaatreëls is die enigste reaksie daarop.” Oor die Antifa se oogmerke was Merkel tjoepstil en niemand wou “kwessies” bevraagteken nie.

    Die Duitse polisie was nie geamuseerd nie. Een beampte het die kanselier gevra of sy voel dat die beraad die moeite werd was. Duitsland se anti-kapitalistiese linkse partye, Turkse en Koerdiese dissidentgroepe, asook arbeids- en omgewingsorganisasies het hul almal by die optogte aangesluit.

    Linkse idiote neem selfies van hul vernietiging in die naam van Merkel se beleid

    Die polisie het gesê sowat 500 aanvallers het ‘n supermark geplunder. Oproeriges het in die winkels ingebreek en goedere gesteel. Peter Altmaier, Merkel se skakelbeampte, het die onluste as “terreur” beskryf. Altmaier het Saterdag die Merkel-regering se grootste belaglikheid getwiet: “Die linkse ekstremistiese terreur in Hamburg was walglik en net so erg soos terreur deur regse ekstremiste en Islamiste.” Maar daar is geen terreur deur “regse ekstremiste” aangemeld nie.

    “Die grootste besorgdheid van die weermag is tans die gebruik van hommeltuie deur [linkse] betogers,” het Der Spiegel berig. “Volgens interne ontledings kan hulle oor die Elbphilharmonie [konsertsaal] of die ontmoetingsplek vlieg met ‘n swerm kommersiële tuie.”

    Die Amerikaanse president Donald Trump is beskryf deur Hans-Georg Maassen, hoof van die Duitse geheime diens, die Verfassungsschutz, as aanhitser van “regse ekstremisme”. Trump het sy eerste ontmoeting met die Russiese president, Wladimir Poetin in Hamburg gehad, terwyl bykans 20 000 polisie eintlik probeer het om… geweld deur linkses te keer.

    Verlede jaar het Maassen in ‘n onderhoud aan Reuters gesê: “Die regs-ekstremistiese toneel is ‘n netwerk op Europese vlak, en in sommige gevalle, met verbindings in die Verenigde State.” Maar daar was geen teken van sulke groepe se teenwoordigheid in Hamburg nie. Inteendeel.

    “Die wreedheid, met die uiters gewelddadige chaos in Hamburg is onbegryplik en verregaande,” het die Duitse minister van binnelandse sake, Thomas de Maiziere, gesê. “Hulle is nie betogers nie, hulle is misdadigers.” Maar die “misdadigers” het dit duidelik gestel dat hulle ‘n politieke doelwit het wat met Merkel s’n ooreenstem: Oop grense en die gepaardgaande wetteloosheid.

  • Republikeine ontdek geheime fonds vir linkse pro-immigrasie aktiviste

    Republikeine ontdek geheime fonds vir linkse pro-immigrasie aktiviste

    Opregte linkse selflose voetsool-aktiviste of gewone parasiete? Dit is die vraag wat in opgekom het toe die Amerikaanse kongresondersoekers in Maart vanjaar ontdek het dat die Obama-administrasie miljarde dollars aan linkse aktivistiese organisasies geskenk het deur ‘n korrupte geknoeiery by die Amerikaanse Departement van Justisie.

    “Dit is duidelik dat partypolitiek ‘n rol gespeel het in die onwettige aksies wat begaan is,” het die Republikeinse wetmaker John Ratcliffe van Texas gesê. Hy het aan Fox News gesê: “Die DOJ is die laaste plek wat dit moes plaasgevind het.”

    Die skema is in geheimhouding gehul terwyl fondse in ‘n doolhof van nie-winsgewende fronte gevloei het na die sogenaamde voetsool-aktiviste. Judicial Watch se Tom Fitton het aan Fox News gesê: “Dis afpersing. Dit is korrupsie, suiwer en eenvoudig.” Fitton het gesê voorstanders van groot regering en “progressiewes” het basies die Departement van Justisie gebruik om geld van korporasies te vat.

    Groot banke wat deur die regering gedagvaar word vir diskriminasie of verbandmisbruik, kan hul sake afkoop deur aan derdepartyse nie-slagoffers skenkings te maak. Alhoewel die reëls nie spesifiseer hoe hierdie derdepartygroepe die geld moet gebruik nie, is kritici van mening dat banke aansporings kry om te skenk aan sekere nie-winsgewende instellings eerder as om dit aan verbruikers terug te gee.

    Kongresondersoekers het tot dusver gevind dat $3 miljard aan “nie-slagoffer-entiteite” betaal is.

    Ted Frank, direkteur van die Mededingende Ondernemingsinstituut vir Klas Aksies, het aan Fox News gesê: “Die onderliggende probleem met die fondse is dat ons nie presies weet waar die geld gaan nie.” Maar dit word nog erger, volgens Frank. “Met behulp van die handhawingsgesag wat korporatiewe verweerders afpers, neem die DOJ burokrate miljarde weg van belastingbetalers vir hul troetelprojekte om hul voorkeure te finansier.”

    Volgens Frank moet die geld na die Tesourie-afdeling gaan omdat die proses die wesenlike uitgawes van die wetgewende gesag onderskryf. Die Departement van Justisie beweer dat geld toegelaat word om die Tesourie te omseil omdat die banke se bydraes aan sulke groepe “vrywillig” is.

    Obama-surrogate in die regering se aanspreeklikheidskantoor en kongresnavorsingsdiens het natuurlik tot die gevolgtrekking gekom dat die skikkingsooreenkomste nie die Kongres se mag van die beursie systap nie. Maar Franks stem heeltemal nie saam nie. “Dit is doodgewone korrupsie,” het hy gesê.

    Die linkse fronte wat baat gevind het by die korrupsie staan vir die bevordering van “onwettige immigrasie en voorspraak vir voordele en bestuurslisensies vir ongedokumenteerde immigrante” sodat hulle vir die Demokrate kan stem.

    Senator James Lankford het aan Fox News gesê. “Dit is nie ‘n republikeinse of demokratiese kwessie nie, maar een van goeie regering. Aksies wat deur die federale regering gevoer is, moet teruggaan na die federale regering, terug na die belastingbetaler.”

    Die senator het die Stop Settlement Slush Fund Act van 2017 ingestel om die misdade deur Obama se Departement van Justisie te beëindig om geld na hul linkse troetelprojekte te kanaliseer.

    “Die protes is so organies soos ‘n plastiekbeker,” het Fitton spottend gesê. “Daar is ‘n massiewe linkse infrastruktuur in plek om die monsterregering wat deur die Obama-administrasie geskep is, te beskerm.”

  • Hoofstroom Amerikaanse media raak al hoe meer onnosel oor die ‘Kremlin’

    Hoofstroom Amerikaanse media raak al hoe meer onnosel oor die ‘Kremlin’

    Die Verenigde State is in groot gevaar om deur die Russies-Ortodokse Kerk oorgeneem te word, volgens die tydskrif Time. Ten minste, dit is wat die beeld van die Withuis wat met die ikoniese katedraal in Moskou verweef is, op die weeklikse voorblad vertel.

    Die idee is gesteel uit die satiriese publikasie MAD, het MAD in ‘n aanlynpos verlede Donderdag gesê wat die omslagbeelde langs mekaar wys.

    MAD se dekking van 12 Desember 2016 verskyn met die opskrif “Poetin se invloed oor die Trompet groei,” en het die beroemde koepels van St Basil bo-op die Wit Huis as afbeelding gebruik.

    Time van 18 Mei 2017, toon die Withuis wat skynbaar in St. Basil’s verander, maar in die artikel word oor die “Kremlin” geteem. Die Christelike kruise bo-op St Basil is ook vreemd genoeg afwesig.

    Is die redakteurs van Time so onnosel? Die tydskrif gaan te kere oor president Trump en die federale ondersoek na Rusland se beweerde knoeiery in die presidentsverkiesing van 2016, en noem nooit die kerk nie. Waarom beeld Time dan die kerk uit?

    St. Basil’s is in 1923 deur die Sowjet-regering toegemaak en is vandag ‘n museum. In teenstelling met die algemene indrukke van Time-lesers en linkses, is dit nie deel van die Kremlin-kompleks nie.

    Liberale Amerikaners in die media het ook gedink dat Time se “Kremlin” oulik is, en hulle het hul onkunde op sosiale media uitgestal. St Basil is dalk naby die Kremlin, maar nie die Kremlin nie.

    Die legendariese Oos-Ortodokse struktuur is terloops 456 jaar oud.

    Newsweek het met Time meegeding vir oningeligtheid en lae-graad anti-Russiese propaganda. Volgens Newsweek, is “Rusland ‘n dodelike bedreiging”, alhoewel Rusland nog geen land aangeval het in die onlangse geskiedenis nie.

    “Amerika se grootste skat – sy demokrasie – word aangeval in wat [senator John] McCain – wat vir baie van die Washington-elite praat – ‘n ‘oorlogsdaad’ genoem het.”

    Die Independent het Time se “treffende dekking” van die “Kremlin” ook ten hemele geprys.

    Maar CNN se dekking was die mees vertraagde. CNN het eers oor die “Kremlin” gekyf, maar na hulle die fout ontdek het, het hulle skielik van Rusland se “minarette” gepraat, asof die kerk ‘n Moslem-struktuur is.

  • Amerikaanse Islam-deskundige in Ysland vergiftig

    Amerikaanse Islam-deskundige in Ysland vergiftig

    ‘n Mediese verslag het bevestig dat die vooraanstaande Amerikaanse Islam-deskundige Robert Spencer in Ysland vergiftig is nadat hy ‘n toespraak oor Islam en die toekoms van Europese kultuur gegee het.

    By die restaurant waar hy verlede Donderdag na die toespraak geëet het, is hy genader deur ‘n individu wat voorgegee het om ‘n ondersteuner te wees. Spencer het later op die individu se Facebook ontdek dat hy teenoorgestelde menings huldig.

    Spencer het gesê dat hy sowat 15 minute later, toe hy terugkom na sy hotelkamer erg siek begin voel het, “Ek het gevoelloosheid in my gesig, hande en voete ervaar. Ek het begin bewe en braak. My hart het gevaarlik vinnig geklop. Ek het die nag in ‘n hospitaal in Reykjavik deurgebring.”

    Die dokter het in sy verslag, gedateer 12 Mei, verklaar dat Spencer “positief getoets het vir amfetamien en MDMA”. Reykjavikse joernalis Hjálmar Friðriksson, het aan die media ‘n afskrif van Spencer se mediese verslag wat in Engels geskryf is, versprei.

    ‘n Oordosis MDMA, wat algemeen bekend staan ​​as “ecstacy”, veroorsaak gewoonlik ‘n toename in hartklop. Spencer het aan die media gesê dat die dokter “probeer het om te onderspeel wat gebeur het,” maar die verslag verklaar duidelik dat hy met ‘n oordosis dwelms vergiftig is.

    “Ek kan net vermoed dat die dokter geweet het wie ek was en nie wou hê ek moes die voorval gebruik om die Yslandse linkses sleg te laat lyk nie,” het Spencer aan WND gesê.

    Spencer het al seminare oor Islam en die djihad aangebied vir die FBI, die Verenigde State se militêre hoofbevel, die Amerikaanse leërskommissie en die Algemene Personeelskollege, die Amerikaanse weermag se Asimmetriese Oorlogsgroep, die Gesamentlike Terrorisme Taakmag, die Departement van Justisie se Anti-Terrorisme Adviesraad en die Amerikaanse intelligensie gemeenskap.

    ‘n Jong Yslander het na hom gekom by ‘n restaurant en geweet het wie hy is, sy hand geskud en gesê hy is ‘n groot bewonderaar. Oomblikke later het ‘n ander Yslander na hom toe gekom en sy hand geskud en gesê, “Fok jou”. Spencer het besluit om daarna na die restaurant te verlaat.

    “Maar die skade was reeds gedoen,” skryf hy. Die skrywer word gelys as een van die blitsverkoperouteurs van die New York Times.

    “Ek was nie en is nie op enige soort medikasie nie, so daar is geen ander verduideliking van hoe hierdie dwelm in my bloedstroom gekom het nie,” het hy gesê. Die polisie ondersoek die voorval.

    Ysland is ‘n klein land en Spencer se besoek het ‘n storm van verontwaardiging en demonisering in die Yslandse pers veroorsaak, alles gebaseer op Amerikaanse linkse “talking points”.

    “Elke storie oor my besoek het dieselfde elemente gehad: die kennisgewing dat die SPLC [Southern Poverty Law Center] beweer dat ek ‘haatspraak’ pleeg, wat ‘n subjektiewe oordeel is, het hy gesê. Na die gebeurtenis het een artikel selfs ‘n groot foto van Anders Breivik gehad, maar het nooit een ding aangehaal wat Spencer gesê het nie.

    Hy sê die “media-demonisering deur linkses wat van mens verskil, is direkte aanmoediging vir geweld. Deur my en ander uit te beeld wat regmatige vrae rakende djihadterreur en Sjariah-onderdrukking vra, as rassisties en Islamofobies, sonder om ons ‘n regverdige kans te gee, is die media in Ysland en elders in die Weste aktief besig om gevaar te skep vir diegene wat dit waag om te verskil”.

  • Slag van Berkeley: Patriotte en Antifa bots in Weimar-styl

    Slag van Berkeley: Patriotte en Antifa bots in Weimar-styl

    Amerika lyk toenemend soos 1920 in Duitsland, tydens die sogenaamde Weimar Republiek, nadat fisiese gevegte uitgebreek het tussen linkses en vroeëre Trump-ondersteuners.

    Op 15 April, is die “Patriots Day free-speech rally and picnic” georganiseer deur konserwatiewes in Berkeley, Kalifornië, maar die groep is aangeval deur ‘n groot bende linkses gewapen met knuppels, pepersproei, rookbomme en projektiele. Op sy hoogtepunt, het straatgevegte tussen sowat 1000 mense uitgebreek met plaaslike polisie wat meestal net toegekyk het.

    Verskeie voorvalle het aandag getrek soos die pepersproei-bespuiting van ‘n onskuldige vroulike konserwatiewe deelnemer. Die hoofstroommedia het geen verwysing na hierdie voorval gehad nie, maar gefokus op ‘n ander voorval waar prominente altright-aktivis Nathan Damigo ‘n jong vrou slaan in ‘n video-opname wat viraal op Twitter en ander sosiale media versprei is.

    Die vrou is geïdentifiseer uit haar Facebook-blad as Louise Rosealma. Dit was egter duidelik dat Damigo eerste geslaan is en met die eerste oogopslag kon hy gedink het dat sy ‘n man was. Op haar Facebook-profiel het Rosealma gepos dat sy die byeenkoms gaan ontwrig en “100 Nazi-koppe gaan lem”.

    Damigo takel die bottelgooier

    Rosealma het Damigo glo met ‘n gebreekte bottel bestorm. Ander beeldmateriaal toon haar wat bottels na diegene slinger wat sy beskou as haar “wit suprematistiese” vyande.

    Die geleentheid het ‘n aantal prominente konserwatiewes gelok insluitend Lauren Southern, ‘n jong Kanadese joernalis, politikus en aktivis. Sy was gesien wat die byeenkoms agter ‘n bril en ‘n masker, omring deur ‘n paar fris ondersteuners wat optree as haar lyfwagte. In ‘n onderhoud met Stefan Molyneux daarna het sy het ook haar skok uitgespreek oor die gebrek aan polisie-optrede teen gewelddadige Antifa-betogers:

    “Dit is regtig skrikwekkend om te sien hoe die berigte in die media hieroor was. Ek het pas op CNN ‘n bietjie gekyk en hulle is reeds met fopnuus besig om te vertel dat die polisie daar was en dinge het gebeur… Dit het nie gebeur nie. Hulle is aangesê om terug te staan Hulle was nie daar nie… So dit sal interessant wees om te sien hoe die media spin gaan wees… want jy is reg. Die breër publiek is nie bereid om te erken dat ons militante kommuniste het wat mense wat nie saamstem met hulle in die strate nie, stilmaak. Hulle is nie bereid om te praat oor hierdie siekte en probleem aan hulle kant van die politieke spektrum nie, en totdat dit gebeur gaan dinge van erg tot erger en erger raak. Die Berkeley byeenkoms dink ek was net die begin van waar ons politieke diskoers in Amerika op pad heen is.”

    Antifa betogers het almal maskers gedra en swart klere, wat gelei het tot vergelykings tussen hulle en ISIS militante wat normaalweg op soortgelyke wyse geklee is. Maar, ten spyte van die gewelddadige optrede van die Antifa, het konserwatiewe fris Amerikaanse boerseuns terugbaklei en die versameling bleek kommuniste, anargiste en linkses teruggedryf. Die linkse swartgekledes het goed pakslae geskry.

    Te oordeel aan haar Facebook-profiel, behoort die jong linkse slagoffer van die protes, Louise Roseales aan ten minste twee ver-linkse anargistiese groepe. Die presiese mate waarin anargiste en kommunistiese groepe reeds beheer oorgegeem het oor Amerikaanse kampusse is nie bekend nie, maar dit is insiggewend dat 500 gemaskerde Antifa “swartblok” milisie gemobiliseer kan word in Berkeley op redelike kort kennisgewing.

    Op verskeie anargistiese en Marxistiese webwerwe, is lede van die bewegings aangemoedig om hul weg te vind na die park en konserwatiewes aan te val.

    In Februarie vanjaar, met ‘n geskeduleerde praatjie deur Milo Yiannopoulos op die UCLA Berkeley kampus het anargiste brandstigtingsaanvalle geloods, het die Los Angeles Times berig:

    “Terwyl die sogenaamde swartblok opstokers ‘n bekende gesig in Bay Area demonstrasies in die laaste dekade geword het, het hul verskyning by Berkeley Woensdag ‘n andersins vreedsame byeenkoms laat ontvlam in ‘n reeds gepolariseerde land.”

    Yiannopoulos se praatjie moes gekanselleer word weens die swartblok-dreigemente.

    “Ek dink dit is ‘n geskiedkundige dag om te onthou, want dit openbaar aan ons hierdie nuwe normaal dat ons beweeg in hierdie nuwe wêreld, ‘n wêreld van verpolitiseerde geweld en ‘n wêreld waarin twee voorhoedes twee kante van die politieke spektrum in die Verenigde State van Amerika verteenwoordig wat nie meer mekaar as debatsvennote, of teenstanders, en so aan sien nie, maar mekaar sien as twee kampe wat fundamenteel verskil, twee kampe wat mekaar as eksistensiële vyande sien. En so … ‘n soort oorlog het plaasgevind…. Ons is in ‘n nuwe politieke wêreld van eksistensiële vyande, van politieke akteurs wat ruimte beset, en so aan. Dit is waar ons is.”

    Spencer op Dinsdag by die Auburn Universiteit kampus, Alabama, gepraat alhoewel sy optrede gekanselleer is deur owerhede. Daar ook is die linkse gespuis deur sy ondersteuners teruggedryf.

    Spencer sê die federale regering moet veiligheidsmannekrag voorsien om te verseker dat die grondwetlike reg op vryheid van spraak beskerm word in Amerika, veral op universiteitskampusse, net soos wat die owerhede in die vyftigerjare vir die swart burgerregtebeweging gedoen het.

  • Bedekte gesigte in Nederlandse parlement

    Bedekte gesigte in Nederlandse parlement

    In Nederland, begin 2016 meer lyk soos 1968 omgekeer eerder as 1933, soos die postmoderne wêreldbeskouing in die versapper beland.

    Vir diegene wat nog nie hierdie metafore verstaan nie: Dit is wanneer ‘n land se kernwaardes van vryheid en demokrasie só afgeslyt word deur ‘n stadige beweging van verowering, soos ‘n boerka in ‘n die Nederlandse Nasionale Vergadering, die sogenaamde hart van demokrasie.

    Of in Suid-Afrika, as ‘n houtwerkdruipeling en sy rooi pette handgemeen raak in die parlement, terwyl die media dink dis doodnormaal en ‘n Britse bewonderaarsklub waardig.

    Die simboliek wat dit verteenwoordig, is dieselfde as die plaas van varkkop teen die voordeur van ‘n moskee, skryf GeenStijl, ‘n Nederlandse webwerf wat verslag doen van binnekring politieke nuus. Gelukkig het die boerkaverbod tans voor die Parlement in Den Haag, waarskynlik ‘n meerderheid stemme om te wen.

    Slegs die “ekstreem-wit” – soos hulle skertsend genoem word, want hulle het net wit leiers – ver-linkse partye GroenLinks en D66 is teen die boerkaverbod. Soos die indringers, het hulle vroueregte versaak en haat hulle hul eie land se geskiedenis.

    Die verbod op klere wat die gesig behalwe die oë bedek, kan staatmaak op ‘n parlementêre meerderheid bestaande uit die VVD, PvdA, CDA, SP, PVV, Christelike Unie en die Groep Bontes/Van Klaveren en sal van toepassing wees op openbare vervoer, onderwys, gesondheidsorg en die regeringsgeboue.

    Maar tydens die parlementêre debat vandeesweek ‘n paar nikab-draers die parlementsgebou binnegekom ten spyte van die duidelike reëls van die Huis wat bedekte individue volstrek verbied. Die reëls is geïgnoreer in soeke na legitimiteit van die boerkabende.

    ‘n LP van die Bontes/Van Klaverengroep het die nikab-draers aangespreek. “Ek dink dit is goed dat ons ‘n einde maak aan hierdie dwaasheid. Dit is nie ‘n gesig nie. Letterlik.”

    Maar die ver-linkses het beswaar gemaak. “Dit is die gaste van die huis, wat met respek behandel moet word.” Waarop Van Klaveren geantwoord het dat dit eerder andersom moet wees.

    ‘n Groen-LP, Linda Voortman het dit duidelik gemaak dat hulle teen die verbod op die boerka sal veg, want “dit los ‘n probleem op wat nie bestaan”. Die Turkse LP van die Groep Kuzu Ozturk het gesê die verbod is teen die vryheid van godsdiens en dat die regering onbehoorlik inmeng met “vroueregte”. Hy het gesê: “Die staat moet nie ‘n feminis wees nie.” Hy het die verbod ‘n giftige maatreël genoem.

    Die partye in die parlement teen die Boerka het ‘n meerderheid van 54 van die 75 setels in die Senaat, terwyl GroenLinks en D66 ver agter loop.

  • Linkse kanker woeker voort

    Linkse kanker woeker voort

    In Leopold Scholtz se jongste Stasi-propaganda-opstelletjie ter verdediging van die linkse Duitse kanselier Angela Merkel, trek hy weer te velde teen die “populiste”, die bose “nasionaliste” en “ongeskoolde” kiesers wat teen haar en haar party gestem het vir die regse AfD.

    Scholtz waarsku lesers ook dat Merkel weer die verkiesing gaan wen, ten spyte daarvan dat haar beleid om hordes immigrante toe te laat tot haar huidige ongewildheid gelei het.

    Dalk is die volgende verkiesingsuitslae al reeds bekook, net soos in Oostenryk waar die land weer sal moet stem weens verkiesingsbedrog deur die linkses?

    Merkel het so kort gelede soos in 2010 verklaar dat multikulti nie werkbaar is nie, en daarna nogtans die landsgrense oopgegooi! Dit is dus duidelik dat die oud-kommunis nie te vertrou is nie en dat haar verklarings bloot daarop gemik is om kiesers om die bos te lei deur hulle met leuens te paai.

    Maar volgens Leopold staan die linkses nog vas op hul morele hoëgrond, want hulle glo die land moet oorstroom word met immigrante om die Duitse ras te vernietig.

    Migrante wat in hul eie lande nie die mas opkom nie, verteenwoordig nou die “hoop” vir Europa.

    En beter mense soos hy en Angela wat dink die Duitse volk het geen reg om te bestaan nie, net soos die Afrikaners ook geen bestaansreg het nie, het darem nog hul linkse vriende soos Gerwald Rock Claus-Brunner (foto).

    Want Leopold het ons weer daarop bedag gemaak dat hy niks met “dom” regses te make wil hê nie. Hy bly links.

    Soos die politikus van die “progressiewe” Pirateparty, Rock Claus-Brunner (44) wat op 19 September, ‘n dag na die party se groot nederlaag in die Berlynse staatverkiesing, versuim het om die 5%-drumpel te haal.

    Gerwald het daarna ‘n man in sy woonstel vermoor voordat hy sy eie lewe geneem het. Hy is uiteindelik neffens die lyk gevind wat hy vir ure lank, dalk enkele dae lank, verkrag het.

    Claus-Brunner het reeds op 23 Junie aan politieke partyverteenwoordigers sy voornemens min of meer aangekondig en verklaar dat hulle “spyt sal wees dat die party waaraan hy behoort sal ophou om te bestaan” en dat hulle eendag “sal moet opstaan en ‘n minuut van stilte” vir hom sal moet hou.

    Sy party het ook beweer dat hy aan ‘n “ongeneeslike siekte” ly. Dít, tesame met die swaar verlies van die verkiesing, het hom glo tot moord en verkragting van ‘n lyk gedryf.

    Die Pirateparty is oorspronklik gestig met die doel om digitale vryheid te bevorder, maar dié oogmerk het verdwyn tussen al die ander linkse “progressiewe” programme soos neomarxisme, antifascisme en radikale feminisme.

    Gerwald wou bloedskande wettig, asook pedofilie, instemmende seksuele verhoudings tussen ouers en hul kinders, kinderhuwelike, kinderpornografie, aanvaarding van homoseksuele paartjies en geslagsneutrale badkamers in alle openbare instellings.

    Die party is natuurlik ‘n voorstander van die Frankfurtskool en het ‘n wetsontwerp voorgestel om “die bevordering van die nasionale belange van Duitsland” te staak, naamlik “Antrag gegen Nasionale Egoismen” in 2012.

    Die wetsontwerp is presies wat Leopold ook in gedagte het: ‘n Oproep om die “historiese verantwoordelikheid” van Duitsland om die wêreld se mees multikulturele utopie te vestig vir “al 7 miljard wêreldburgers”.

    Openbare skole moet beëindig word en gedagtemisdade moet in aanloop tot die eenwêreldparadys swaar gestraf word.

    Dít is Leopold Scholtz se soort geselskap, die soort mens waarmee hy graag identifiseer. Vir die regses sien hy en Naspers nie kans nie.

    Ons word daagliks met die linkse neomarxistiese kanker besmet, waar selfs gebreinspoelde skoolkinders, soos ene Ewan-Nize Gerber, ook as bruikbare idiote ingespan word:

    Omdat my huistaal Afrikaans is, vra mense my gereeld: “Is jy ’n Afrikaner?”

    Oor die jare het my antwoord al hoe kwaaier geword: “Nee.”

    (…)

    Ek kan nie my weersin [in Afrikaners] wegsteek nie.

    Gerber is ‘n matriekleerling aan die Hugenote-hoërskool in Wellington en net soos Gerwald Rock Claus-Brunner, Leopold Scholtz, Angela Merkel, en Media24, is sy nie regs nie.

    Ek sal nooit ’n Afrikaner wees nie. (…)

    Ek is nie ’n burger van ons land nie, ek is ’n burger van die gees van ons land. Ek is gebore in Suid-Afrika; ek is ’n Suid-Afrikaan. Ek is die eenheid van die nasie en dit is die Suid-Afrikaners onder ons wat die nasie sal ­verenig.

    Ons Suid-Afrikaners is die enigste mense wat ons nasie kan verenig. En aan al die ander: Wees gewaarsku.

    Ons getalle neem toe met die breek van elke brander aan ons wonderlike kus; ons wag geduldig. Stadig en sekerlik aan die opbou.

    Maar danksy haar voorgangers kan sy gerus wees dat die volksmoord teen Afrikaners steeds voortwoed. Haar geduld sal beloon word.

  • Karel Combrinck: Linkser val jy af

    Karel Combrinck: Linkser val jy af

    Ons lewe sedert die Tweede Wêreldoorlog in ‘n wêreld wat geheel en al in ‘n linksliberale rigting beweeg het, of liewer, gedwing is. Die meeste Westerse samelewings is so links dat as hulle net nog ‘n treetjie verder links gee, dan val hulle heeltemal van die aardbol af. Selfs die sg . « regse » regerings, wanneer daar een is, is so links dat ‘n mens met hulle kan toor. Die rede vir dié linkse diktatuur is natuurlik dat dit bepaalde mense se politieke en ekonomiese belange dien.

    Lesers mag wonder wat Westerse verwording met ons te make het. Maar dis juis daar waar ons ondergang bewerkstellig is: in Londen, Washington, Parys en Stockholm, in samewerking met meelopers en verlooptes hier by ons, die De Klerks en Meyers en Bothas en Wesselse. Kyk nou net weer die linkse gegorrel van Naspers se me. Weideman oor apartheid. Sonder die morele, politieke en finansiële steun uit daardie oorde sou die ANC net nooit iets teen ons uitgerig gekry het nie.

    Kom ons neem Frankryk byvoorbeeld. Daar is tussen die « regse » regerings (UMP) en die bykans bolsjewistiese linkse sosialistiese regerings (PS) van die afgelope dertig jaar so min verskil dat Marine Le Pen van die Front National hulle herdoop het na die UMPS. Op so te sê elke belangrike beleidspunt het die UMP en PS oor die afgelope dertig jaar presies dieselfde linkse beleid gevolg. As voorbeeld kan dien die immigrasiepolitiek. Onder die linkse en »regse » regerings was die immigrasiesyfers uit die Derde Wêreld gedurende daardie tydperk ongeveer identies.

    Maar in enkele opsigte oortref die huidige sosialistiese bewind tog die « regses » sover dit fanatisme en onverdraagsaamheid aangaan. Geen werklike kritiek of teenstand teen die sosialistiese bewind en sy « waardes » word gedoog nie. Telkens wanneer iemand dit sou waag om een van die heilige koeie van die regime (waardes) te bevraagteken, dan begin hulle naarstiglik skarrel na wette, waarvan hulle reeds ‘n arsenaal het, om die skuldige mee by te kom en uit te skakel. En as daar nog nie ‘n geskikte wet is nie, dan maak hulle net nog een. ‘n Ander metode is boetes en skadevergoedings aan « gekrenktes » en dan, die dodelike wapen van ‘n belastingondersoek waarteen geen mens bestand is nie. Terloops , die gekrenktes is meesal ‘n dosyn Joodse organisasies met mooiklinkende name soos die MRAP, LICRA, SOS RACISME, CRIF, UEJF ens – organisasasies wat op belastinggeld vegeteer ten spyte van die rykdom van hulle lede en wat, terloops, oor die jare ook op die voorpunt was van die veldtog teen Suid-Afrika.

    En die heiligste van heilige koeie is natuurlik die geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog, die private besit van die linkses, waarvan die amptelike weergawe nie bevraagteken mag word nie. Die amptelike weergawe is nou byvoorbeeld dat daar presies ses miljoen Jode in strafkampe omgekom het, waarvan die meeste in gaskamers, ens. Geen bespreking, navorsing, ondersoek of kritiek word geduld nie. Heilig, heilig, heilig. ‘n « Waarheid » wat nie ondersoek mag word nie. So ‘n »waarheid » is nie ‘n waarheid nie, kan dit ook nie wees nie, maar by die linkses gaan dit net verby. Hulle is die weg en die waarheid.

    Tans is daar drie regsgedinge aan die gang teen onderskeidelik, die stigter en voormalige leier van die Front National, Jean-Marie Le Pen, die hoogs produktiewe intellektueel, skrywer, filosoof en uitgewer, Alain Soral en die komediant Dieudonné. Hofgedinge teen hierdie drie is so te sê ‘n permanente kenmerk van die Franse samelewing.

    Die huidige aanklag teen Jean-Marie Le Pen is dat hy onlangs in ‘n televisie-onderhoud die stelling gemaak het dat die gaskamers ‘n besonderheid (détail) van die Tweede Wêreldoorlog was. Hy het die stelling al tevore gemaak en is reeds ses keer daarvoor veroordeel en beboet. Hierdie keer het die joernalis hom spesifiek gevra of dit steeds sy mening is dat die gaskamers ‘n détail is en hy het gesê ja. Daarvoor word hy nou weer vervolg! Dit is dus duidelik dat Le Pen vervolg word vir sy mening, vir wat hy dink, wat baie herinner aan die Thought Police van George Orwell se boek, 1984. Ironies en verontrustend is dat Marine Le Pen haar pa nou om dieselfde rede uit die Front National geskors het. Maar nou ja, die weë van politici is soms duister.

    Dieudonné is ‘n (swart) komediant wat reeds ‘n twintigtal veroordelings agter die rug het vir verskillende vorms van – « rassisme » ! Die rassisme waaraan hy skuldig is, is dat hy durf waag om tydens sy vertonings grappe oor Jode te maak, of dat hy bv. wandade van die Israeliese weermag teen Palestyne aan die kaak stel. Dus tree hier skynbaar ‘n soort hiërargie van rassevoorkeure te voorskyn: Vir die wittes is die swartes heilige koeie, maar wanneer ‘n swarte ‘n Jood kritiseer, dan is die Jood ‘n heiliger koei as die swarte. Die arme mense is so toegespin in hulle ideologiese absurditeite dat hulle met moeite nog kan wriemel. Dit kan net genoem word dat die tydskrif Charlie Hebdo, ‘n hekeltydskrif wat vir die merendeel deur Jode bedryf word en wat die mees gruwelike lastermateriaal oor Christene en Moslems publiseer, die volle simpatie van die Franse politieke stelsel geniet.

    Maar onder die vervolgingsages is die geval van Alain Soral sekerlik die indrukwekkendste. Alain Soral lewe omtrent permanent in die skaduwee van regsvervolging, mediaverguising en staatsoptredes van allerlei aard op aanklag daarvan dat hy die allesoorheersende mag en invloed van die Joodse lobby op die tafel plaas. Hy skuld reeds tienduisende euro’s aan boetes en skadevergoedings, dermate dat hy nou besluit het om liewer tronk toe te gaan as om die boetes te probeer betaal. Die Franse regering kan omtrent nie voorbly om die boeke wat hy skryf of uitgee, te verbied nie.

    Pas het die Franse parlement wetgewing aangeneem om meeluistering en spioenasie op Franse burgers te wettig, sg. om die terroristebedreiging die hoof te bied. Die Front National en mense soos Dieudonné en Alain Soral meen die veiligheidswetgewing is bedoel om hulle hok te slaan en dat die terroristestorie net ‘n gerieflike dekmantel is om dit te bewerkstellig; baie soos in Suid-Afrika ook waar die geheime dienste gebruik is om « regses » by te kom in stede van Suid-Afrika se werklike vyande. As hulle Suid-Afrika se werklike vyande wou bykom, moes hulle eerder gekonsentreer het op FW de Klerk en sy gabbas.

    En die Franse banke is ook nie links nie (komieklike uitdrukking!). Waarom sou hulle wees ? Hulle behoort dan aan dieselfe oligargiese kliek. Banke weier dus om lenings te gee aan die Front National, terwyl banke die rekenings van mense soos Dieudonné en Alain Soral summier sluit. So moes die Front National bv. onlangs noodgedwonge ‘n lening by ‘n bank in Rusland gaan soek, iets waarvoor hulle nou weer deur die linkse media gekritiseer word omdat hulle met ‘n vreemde moondheid en nogal Rusland in die bed sou wees.

    Dit is dus die verhaal van hoe linkse regerings hulle ideologiese heilige koeie beskerm en kritici die mond snoer: regsgedinge, boetes, belastingondersoeke, afluisteringsmetodes, weerhouding van toegang tot finansiële bronne, weiering van toegang tot die media, intimidasie, morele en geestelike aftakeling van allerlei aard, so eg op die Goelagmodel.

    Die dag sal wel kom dat die waarheid omtrent die Tweede Wêreldoorlog en die gevangenekampe aan die lig gaan kom. Miskien gebeur dit wanneer die Russe besluit om die argiewe oor daardie tydperk wat in hulle besit verkeer, openbaar te maak. Die laaste ding wat die linkses en hulle meesters kan bekostig, is dat die waarheid op die lappe moet kom. Die mite rondom die kampe is juis die afgelope sewentig jaar die kern van hulle propagandakapitaal ten einde die Westerse mensdom in skuld en skaamte en onderdanigheid te hou. As daar een ding is wat die linkse wêreld en sy meesters nie kan bekostig nie, is dit die waarheid.

  • Dom linkses snobeer Pegida

    Betogings is Maandag in Duitsland deur die anti-Islamitiese Pegida (Patriotiese Europeërs teen die Islamisering van die Weste) gehou.

    Die byeenkoms is voor die Kerk van Onse Dame in Dresden waar duisende betogers plakkate met die woorde “tuisland, vryheid, tradisie” omhoog gehou is.

    Die betogings word deur superklas in Duitsland veroordeel asook kanselier Angela Merkel wat klaarblyklik vergeet het dat sy voorheen in die openbaar gekla het oor ongebreidelde immigrasie.

    Lees meer hier.

  • Dominante narratief in Afrikaans is nou links

    Die dominante narratief in ons Afrikaanse leefwêreld word vandag gedryf deur die linkses. Hulle bepaal grootliks wat Afrikaners dink, sien en hoor. Enkele afwykings daarvan word binne bepaalde parameters toegelaat om darem die skyn van objektiwiteit te handhaaf.

    Die groot storie wat gehandhaaf en uitgebou moet word, is die “Nuwe Suid–Afrika-reënboognasie”-ideaal. Elke berig en elke uitsending word uiteindelik deur redakteurs gemeet aan hierdie ideaal.

    Die Afrikaanse establishment (wat nou ferm in die linkses se greep is) het by Kodesa besluit om die volk se seile volgens hierdie winde te span. Die Nuwe SA-winde waai ongelukkig deesdae soos ‘n rukwind, met grondrevolusie, verval en misdaad in die lug. Linkses klou krampagtig vas aan hul uitgediende strategiese mistastings.

    Soos Willem de Klerk destyds Afrikaners met “teelepeltjiedosisse” wou heropvoed tot iets anders, word ons vandag met eetlepels politieke korrektheid nog steeds ’n mielie gerol. Net soos die NP vir te lank vasgeklou het aan ‘n uitgediende plan, sal die linkses ook moet laat gaan. Die realiteite van Afrika het ons ingehaal.

    – Bertus Boshoff