MH17: 154 Nederlanders aan boord

Een Maleisisch vliegtuig dat van Schiphol was vertrokken met zeker 154 Nederlanders aan boord, is donderdag neergestort op Oekraïens grondgebied. Alle 298 inzittenden zijn omgekomen. Het toestel is volgens de VS neergeschoten.

Het toestel van Malaysia Airlines, een Boeing 777 met 283 passagiers en vijftien bemanningsleden aan boord, vertrok rond het middaguur naar de Maleisische hoofdstad Kuala Lumpur.

De vlucht werd uitgevoerd door Malaysia Airlines en KLM, met vluchtnummers respectievelijk MH17 en KL4103.
Volgens vicepresident Huib Gorter van Malaysian Airlines meldde de Oekraïense luchtverkeersleiding dat om 14.15 uur het contact met het vliegtuig werd verbroken. Het toestel vloog toen op ongeveer vijftig kilometer van de Russische- Oekraïense grens.

Nationaliteiten

Van veertig passagiers is de nationaliteit nog niet bekend. Naast 154 Nederlandse passagiers gaat het om zeker 27 Australiërs, 43 Maleisiërs waaronder vijftien bemanningsleden, twaalf Indonesiërs, negen Britten, vier Duitsers, vijf Belgen, drie Filippijnen en een Canadees.

Donderdagnacht is bekendgemaakt dat er niet 295 maar 298 mensen aan boord zaten van het vliegtuig. Drie baby’s hadden geen eigen stoel.

Meerdere inzittenden van het toestel waren onderzoekers en afgevaardigden op weg naar de Internationale Aids Conferentie. Die wordt van zondag tot vrijdag gehouden in de Australische stad Melbourne. Volgens The Australian gaat het om meer dan honderd afgevaardigden.

Onder de onderzoekers die op weg waren naar de conferentie waren ook zeker twee Nederlanders.

Volgens persbureau Interfax zijn er vrijdagochtend 121 doden geborgen.

Zwarte doos

Reddingswerkers in het oosten van Oekraïne hebben de tweede zwarte doos van de MH17 gevonden. Dat meldt het persbureau Reuters vrijdagochtend op basis van getuigen op de rampplek.

Donderdag al werd een eerste doos aangetroffen door opstandelingen die het in het gebied voor het zeggen hebben, zij verklaarden deze over te zullen dragen aan Moskou.

Luchtdoelraket

Het toestel is neergeschoten met een luchtdoelraket, denkt de Amerikaanse regering, maar het is onduidelijk waar deze gelanceerd is. Vicepresident Joe Biden zei tijdens een toespraak in Detroit: “Het was geen ongeluk, het is uit de lucht geschoten.” Hij noemde dat een “ernstige situatie”. Biden houdt er rekening mee dat er Amerikanen aan boord waren.

De Russische president Vladimir Poetin gaf de schuld aan de regering in Kiev. Als die niet een nieuw offensief had gelanceerd in het oosten van het land, was de ramp niet gebeurd, aldus het Russische staatshoofd.

De Oekraïense regering meldde kort na de ramp al dat het toestel was neergeschoten door de pro-Russische separatisten in het oosten van het land, maar de rebellen ontkennen dat. In de regio wordt de afgelopen weken dagelijks gevochten tussen het Oekraïense leger en pro-Russische separatisten.

Separatisten zouden vlak na het ongeluk hebben gebeld met een inlichtingenmedewerker uit Rusland. Uit een transcript van het gesprek blijkt dat de separatisten per abuis het vliegtuig hebben neergeschoten. “Het is 100 procent zeker een passagiersvliegtuig”, zei een van de separatisten geschrokken.

Geen noodoproep

De piloten van het vliegtuig hebben geen noodoproep gedaan voordat het vliegtuig crashte,dat heeft de Maleisische premier Najib Razak donderdag gezegd op een persconferentie in Kuala Lumpur.

Het toestel van Malaysia Airlines vloog op 33.000 voet (ruim tien kilometer) hoogte toen het van de radar verdween. Het luchtruim was op die plek gesloten tot een hoogte van 32.000 voet, meldde Eurocontrol.

Volgens Gorter was het luchtruim boven Oost-Oekraïne geen oorlogsgebied. “Het is een veilig gebied om overheen te vliegen, anders krijg je onmogelijk een vluchtplan”, aldus Gorter.

Noodnummers

Jos Nijhuis, ceo van Schiphol, zei “diep geschokt” te zijn over het ongeval. Schiphol zal alles doen om de nabestaanden en Malaysia Airlines op Schiphol te ondersteunen.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft een noodnummer geopend voor nabestaanden: 070-3487770. Ook Malaysia Airlines heeft een informatienummer geopend voor familieleden van slachtoffers: 00 6037 8841234.

De Maleisische ambassadrice Fauziah Mohd Taib condoleerde het Nederlandse volk en de regering. Ze liet weten dat de ambassade 24 uur per dag open is voor vragen. Taib stelde dat ze de nabestaanden van de inzittenden van het ramptoestel gaat ontmoeten.

Hulporganisatie Eurocross staat in contact met de familieleden en bekenden van mensen die in het neergestorte vliegtuig zaten, maar gezien de aard van het ongeluk gaat de communicartie via het ministerie van Buitenlandse Zaken, meldt de organisatie op haar haar website.

“Op dit moment ontvangt Eurocross veel vragen van bezorgde betrokkenen. Gezien de aard van de calamiteit gaan contacten met familieleden, dierbaren en eventueel andere derden op dit moment via het Ministerie van Buitenlandse Zaken”, schrijft de organisatie, die nauw samenwerkt met het ministerie. Ook betuigt Eurocross haar medeleven aan nabestaanden

​Rutte
Volgens premier Mark Rutte gaat het “mogelijk om een van de allerergste luchtrampen uit de Nederlandse geschiedenis”.

Hij keerde donderdag onmiddellijk terug van zijn vakantie en landde rond 21.45 uur op Schiphol. Daarna sprak hij de pers toe: “Deze zomerse dag eindigt in alle opzichten gitzwart. Het dramatische nieuws van vandaag is nauwelijks te bevatten. Ik ben geschokt, ik ben er echt kapot van. Heel Nederland is in diepe rouw. Onze gedachten gaan uit naar de nabestaanden.”

Rutte kan nog niets zeggen over de oorzaak van de ramp met het toestel van Malaysian Airlines. “Er is nog veel onduidelijk over de toedracht, dat moeten we ze snel mogelijk achterhalen”, zei hij donderdagavond na crisisoverleg op het ministerie van Veiligheid en Justitie.

Hij benadrukte dat er een onderzoek moet plaatsvinden op een “volstrekt objectieve manier”. De nabestaanden hebben recht dat “alle feiten op tafel komen”.

Oekraïne en Maleisië hebben alle medewerking toegezegd om “de onderste steen boven te krijgen”. Hij heeft nog geen contact heeft gehad met de regering van Rusland. Over de gevolgen van de ramp voor de internationale verhoudingen wilde hij niet speculeren.

Grondig onderzoek

Er moet onderzocht worden wat er is gebeurd en er moet worden vastgesteld “wie hier achter zit”, zei hij. Als het toestel met opzet is neergehaald, dan zal hij er alles aan doen om de daders voor het gerecht te brengen.

Rutte zei dat minister Frans Timmermans van Buitenlandse Zaken ook terugkeert van vakantie vanwege de vliegramp.
Rutte heeft in de nacht van donderdag op vrijdag gesproken met de Amerikaanse president Barack Obama over de vliegtuigcrash in Oekraïne.

Obama belde om zijn medeleven te betuigen. “Obama en Rutte waren het eens over de noodzaak van grondig onderzoek en dat het nu cruciaal is dat onbelemmerde toegang wordt geboden tot de plaats van de ramp en de vluchtgegevens”, aldus de Rijksvoorlichtingsdienst.

Willem-Alexander

Koning Willem-Alexander heeft geschokt gereageerd: “Ik ben diep getroffen door het vreselijke nieuws over het neerstorten van vlucht MH17 boven Oekraïens grondgebied. Net als de rest van Nederland volgen mijn echtgenote en ik het nieuws op de voet en hopen wij dat snel meer duidelijk wordt.”

Minister Opstelten zegt zich ervan bewust te zijn dat “dit onderzoek nooit snel genoeg kan gaan”. “Maar iedereen doet er op dit moment alles aan om familie en vrienden zo goed mogelijk te informeren.”

Ook minister Frans Timmermans van Buitenlandse Zaken reageerde geschokt en spreekt van “een inktzwarte dag voor Nederland, voor Maleisië”.

Hulpverleners moeten volgens Timmermans “ongehinderde en veilige toegang” hebben tot de plek waar het toestel is neergestort. Hij benadrukte dat er een onafhankelijk onderzoek moet komen naar de ramp. Timmermans stuurt een consulair team naar Kiev dat de Nederlandse ambassade daar zal versterken.

Lichamen

Reddingswerkers in het rampgebied hebben tientallen lichamen gevonden. Tot nog toe zijn 121 doden geborgen, maakten de Oekraïense reddingsdiensten vrijdagochtend volgens persbureau Interfax bekend.

Een woordvoerder van het Oekraïense ministerie van Rampenbestrijding stelt dat zeker honderd lichamen op de rampplek zijn gezien. Lichaamsdelen liggen tot op vijftien kilometer van de rampplek.

Het toestel lijkt al voor de crash in tweeën te zijn gebroken. De brokstukken zijn verspreid over een groot gebied.

Luchtruim

Het luchtruim boven Oost-Oekraïne is tot nader order volledig afgesloten, maakt de Europese luchtvaartautoriteit bekend, meldt persbureau AFP.

Verschillende luchtvaartmaatschappijen waaronder KLM hadden al laten weten niet meer over Oost-Oekraïne te vliegen.
Ook de Verenigde Staten vliegt niet meer over het gebied.

De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties houdt vrijdagavond een spoedzitting, melden diplomaten aan persbureau Reuters.

Porosjenko

De separatisten zijn bereid tot een staakt-het-vuren voor drie dagen, om de ruimte te bieden voor bergingswerkzaamheden op de rampplek.

Het kantoor van president Petro Porosjenko laat weten dat het neerschieten van het vliegtuig een “terreurdaad” is. Het stelt dat het leger in ieder geval niet verantwoordelijk is voor het neerschieten van het vliegtuig.

Geen restricties

De International Air Transport Association (IATA) laat weten dat er naar alle waarschijnlijkheid geen restricties golden op de route die MH17 volgde: “Op basis van de momenteel voor ons beschikbare informatie denken we niet dat het luchtruim waarin het vlucht MH17 vloog gebonden was aan restricties.”

Het hoofd van de Oekraïense luchtvaartautoriteiten stelt volgens Reuters dat MH17 “normaal en zonder problemen” vloog tot het plotseling van de radar verdween.

Bron: www.nu.nl

Oranje boven! en ander Hollandse gedagtes

Tans is die sokkerwêreldbeker aan die gang en hoewel ek geen sokkergeesdriftige is nie, is dit tog interessant om die vordering van die spanne dop te hou.

Gisteraand het Oranje, soos die span van Nederland bekendstaan, tot die kwarteindronde deurgedring. Ook België het goed gevaar en was waarskynlik ongelukkig om insgelyks gister deur Argentinië uitgeskakel te word.

Dan RoodtOor die Belgiese span kan ‘n mens minder gaande raak. Soos Frankryk, beskik hulle oor ‘n multikulturele span wat net sowel uit Afrika kon gekom het en kwalik die land verteenwoordig. Boonop is België so ‘n kunsmatige politieke entiteit wat twee volkere federaal verbind dat ‘n mens jou moeilik kan voorstel dat enigiemand patrioties oor België kan raak. Vlaandere is ‘n ander saak en dit spreek vanself dat ons ‘n ewe noue band met die Vlaminge behoort te koester as met die Nederlanders.

Sonder die Lae Lande sou daar nooit ‘n Suid-Afrika gewees het, geen Afrikaans en geen Afrikaners nie. Vlaandere was ons Afrikaners nog altyd baie goedgesind, selfs in die dae van die kulturele en ander boikotte, dus moet my huidige opmerkings oor Nederland geensins afbreuk doen aan die warm gevoelens wat Afrikaners oor die algemeen vir Vlaminge koester nie. Die meeste Vlaminge is amper meer gaande oor Afrikaans en Afrikanerskap as Afrikaners self en ons kan by hulle heelwat leer oor hoe ‘n taalstryd gestry moet word!

Ons verhouding tot Nederland is egter meer gekompliseerd; dis amper ‘n liefde-haat-verhouding, iets soos die verhouding tussen die VSA en Brittanje, tussen die vrygeworde republiek en die koloniale moederland. Tussen koningin Wilhelmina se versigtige steun vir Paul Kruger tydens die tweede vryheidsoorlog en die Nederlandse anti-apartheidsbeweging wat aktief aan terreur teen ons deelgeneem het, loop daar ‘n wye kloof.

Nederland is letterlik familie van ons, want die meeste van ons beskik iewers oor Nederlandse voorouers. In weerwil van Afrikaners se vele Franse en Duitse vanne, stam die meeste van ons tog iewers verlangs van Nederlanders af.

In 1950 nog het die Nederlandse koningin ‘n toekenning aan ons grootste digter, NP van Wyk Louw, gemaak en hom in haar paleis onthaal. Tuis in Suid-Afrika was daar steeds ‘n lewendige belangstelling in Nederlandse kultuur en letterkunde wat aan al ons universiteite gedoseer is. In my matriekjaar het ons nog ‘n Nederlandstalige voorgeskewe boek deur die Vlaamse skrywer Stijn Streuvels bestudeer.

Sedert Afrikaners se verlies aan politieke mag word Afrikaans grotendeels onderdruk en gemarginaliseer. Daar word selfs gepoog om ons taalkundig te ondergrawe deur vergesogte teorieë dat Afrikaans eintlik ‘n vorm van Khoisan is of ‘n kreool wat deur die Hottentotte tot stand gebring is. Ek wil op ‘n later stadium meer breedvoerig op dié belaglike teorieë reageer wat om politieke en polities korrekte redes opgedis word. Ongelukkig is daar ook Nederlanders wat hulle daarmee besig hou, asof hulle ons noudat ons lê, wil skop. Die taalkundige Hans Den Besten het sulke twak in akademiese artikels kwytgeraak, maar dis nie iets wat onmoontlik is om in een of twee artikels met gemak te weerlê nie.

Dit sou ‘n fout wees om te dink dat alle Nederlanders ons goedgesind is. Weliswaar bestaan daar in Nederland ‘n taamlike sterk regse beweging, onder aanvoering van Geert Wilders, met Martin Bosma wat Suid-Afrika, asook Afrikaans, deel van die party se beleid gemaak het. Bosma het blykbaar ‘n nuwe boek oor Afrikaners in Nederlands geskryf wat eersdaags gaan verskyn. Dit gaan baie interessant wees.

Tydens die 2010-sokkerwêreldbeker in Suid-Afrika, het ek gesê dat ons eerder die Nederlandse span moet ondersteun as ons eie swart Bafana-spelers. Intussen het selfs die minister van sport, Filike Mblalula, my gelyk gegee dat die Bafana die mees hopelose sokkerspan ter wêreld is. As vorige gasheer van die wêreldbeker kon ons nie eens kwalifiseer om in Brasilië deel te neem nie. In vele opsigte is die “Suid-Afrikaanse” sokkerspan emblematies van Suid-Afrika: dit word met subsidies en privaatborgskappe gemamperlang, dog sonder enige prestasie. Ons betaal astronomiese bankfooie sodat die banke die korrupsie en maklike geld rondom sokker in ons land aan die gang kan hou.

Eintlik is dit jammer dat Afrikaners nooit leer sokker speel het nie. Rugby en krieket is sportsoorte wat ons onherroepelik aan die Britse Ryk of die Britse Statebond verbind omdat dit slegs in daardie lande beoefen word. Hoeveel keer is ons nie al deur die Britte, die Australiërs of Nieu-Seelanders verneder omdat hulle in ons geesdrif vir sport ‘n manier gesien het om ons polities te manipuleer nie? Indien ons teen Europese spanne sokker gespeel het, sou ons nie soveel Engelse hovaardigheid en lis hoef te verduur het nie.

Dus, ons behoort vandeesweek almal verder die Nederlandse sokkerspan in hul skreeuend oranje hempies te ondersteun! Hopelik vind ons meer uit oor Nederlandse klubspanne soos PSV Eindhoven of Ajax Amsterdam of Feyenoord en begin hul vordering volg. Die feit dat ondersteuners van PSV Eindhoven hulself “boere” noem, is dalk ‘n goeie aanknopingspunt. In Nederland is daar sedert onlangs ook “vrouwenvoetbal”. Terloops, eintlik behoort ons ook na sokker op’t Nederlands as “voetbal” te verwys; dit klink soveel Afrikaanser.

Waarom nie ook vrouevoetbal onder Afrikaners nie? Een keer per jaar kan ons nasionale vrouevoetbalspan dalk in Nederland ‘n paar wedstryde teen die Nederlandse dames gaan speel? Blykbaar is dit iets wat ook in Skandinawië beoefen word.

Dit gaan egter om veel meer as voetbal en selfs vrouevoetbal. In die haglike omstandighede waarin ons ons bevind, hang ons oorlewing daarvan af om op een of ander manier by Europa aansluiting te vind. Die ramp wat as die “nuwe Suid-Afrika” bekendstaan, tesame met sy perverse, dekadente anti-wit kultuur, is byna volledig in die Engelssprekende lande uitgedink. Amerika en Engeland maak oorlog teen die Westerse en Europese beskawing en het in ons die eerste land gesien wat hulle volledig kon vernietig en in ‘n kwasi-kommunistiese utopie kon omtower waar alle klasse en rasse gelyk sou wees, met blankes wat permanente tweederangse status “vrywillig” sou aanvaar.

Die verengelste Afrikaners is vir my baie erger as Malema of enige radikale swarte. Hulle is tot die Amerikaanse leer van regstellende aksie en witskuld bekeer en sal hul eie mense na die brandstapel stuur as deel van hul popelende nuwe geloofsbelewenis. Hulle sal die universiteite, die skole, die sportspanne, die kerke en alles wat daar is “transformeer” en verengels en verswart totdat daar niks meer van ons oorbly nie. Dan is daar nog die hele uittog na Australië waar ons mense gaan verengels en ewe “vrywillig” instem tot Angel-Saksiese assimilasie.

Nou die dag het Gustav Venter hier by my kom koffie drink. Ons het saamgestem dat demokrasie in die land nie werk nie, veral nie vir Afrikaners nie. Om Afrikaners stemreg te gee, was een van die grootste foute wat ons ooit kon maak! As hulle die kans kry, stem hulle vir mev. Helen Zille of een of ander skynheilige swart Christen soos Kenneth Meshoe. As Mandela nog gelewe het, het hulle seker almal ANC gestem en hul eie leiers nogmaals verwerp. Die vinnigste manier om jou by Afrikaners ongewild te maak, is om iets vir hulle te probeer doen of ‘n standpunt ten gunste van Afrikaans of Afrikanerregte in te neem.

Vandag skryf die redakteur van Rapport in sy rubriek:

“… dat Afrikaans en Afrikaanse ruimtes gemaklik kan en moet bestaan in ’n Suid-Afrika wat asseblief tog nooit 100% Afrikaans en wit moet wees nie”.

Overgezet synde: ons kan saamleef met plaasmoorde, regstellende aksie, korrupsie, huisrowe en alles wat daarmee saamgaan, solank daar tog net nie ‘n wit, Afrikaanse skool of universiteit (of gesin?) iewers moet wees nie.

En: Wat is Rapport anders as ‘n 100% Afrikaanse koerant met hoofsaaklik wit lesers?

Dis genoeg om ‘n mens tot selfmoord te dryf. Gelukkig is daar geen wêreldberoemde katedrale in Suid-Afrika soos Notre Dame in Parys nie, anders het Afrikanerdenkers hulself ook in die kop gaan skiet soos die skrywerhistorikus Dominique Venner verlede jaar uit wanhoop gedoen het. So pas het daar twee boeke van hom postuum in Frans by die uitgewer Pierre-Guillaume de Roux verskyn. De Roux is iemand wat ook ‘n lewendige belangstelling in Suid-Afrika en Afrikaners koester. Dominique Venner het iewers gesê dat daar in Frankryk “erger vyande en van ‘n versteekte tipe is as op enige ander plek”.

Ons Afrikaners verstaan daardie gevoel van deur jou eie mense verraai te wees en versaak te word, maar té goed.

Ek dink ons moet aanvaar dat Suid-Afrika onder die impetus van Angel-Saksiese politieke korrektheid halfpad kranksinnig geraak het. Kollektiewe waansin. The madness of crowds. Daar was mos ‘n Skot, Charles Mackay, wat in die negentiende eeu so ‘n boek geskryf het. Dit volle titel is: Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds. Een van die bekende aanhalings daaruit lui:

“Men, it has been well said, think in herds; it will be seen that they go mad in herds, while they only recover their senses slowly, and one by one.”

Baie van ons ken daardie gevoel: om een vir een in ‘n malhuis wakker te word. Maar rondom jou duur dit voort.

Dis waarom ons ‘n soort uitweg of uitkoms nodig het, ‘n reddingsboei. Die Franse filosoof Gilles Deleuze, wat ook by tye ver heen was met politieke korretkheid en die uitwasse van die linkse sestigerjare in Frankryk, het gepraat van ‘n “buitekant” wat ‘n mens moet hê. Afrikaners het nie meer ‘n buitekant nie. Hulle leef volledig in ‘n lugdigte Anglo-Amerikaanse borrel waarin hulle elke dag meer en meer verdom en afgebreek word. Mense lees nie meer boeke nie; hulle lees dalk nie meer enigiets langer as ‘n paar paragrawe op die internet nie. Hulle kyk net hier en daar prentjies.

Maar ook in dié opsig voel ek Nederland kan ons red. Nederland het naamlik ‘n filmbedryf en Afrikaners kan met redelik min moeite volg wat op die skerm aangaan. Dis nie soos Frans of Italiaans waar jy sonder onderskrifte nie die verhaal sal begryp nie. Ons moet Nederlandse films onder Afrikaners bekendstel net soos Naspers en die Angel-Saksiese mediagroepe slegs Hollywood of hier en daar ‘n Britse produk bevorder.

Oor die afgelope tyd kyk ek heelwat “Kaasflieks”, soos ek hulle noem. Dis regtig ‘n vertroosting, veral ná ek my twee of drie keer aan die swak, polities korrekte Afrikaanse films wat deesdae gemaak word, blootgestel het. Sommige Kaasflieks het my ontroer of geamuseer. Ander het my weer geïrriteer en een of twee kon ek nie klaar kyk nie. In baie opsigte is Nederland ewe of nog meer dekadent as Suid-Afrika en ‘n mens moenie die land idealiseer nie. Maar ten minste is daar in Nederland verskeidenheid. Geen twee Kaasflieks is dieselfde nie! Die moderne Nederlandse argitektuur is asemrowend mooi en vele van die films is in huise of plekke geskiet waar mens doodgewoon die agtergrond kan geniet, ongeag waarheen die verhaal lei. Nederlanders is mooi mense, net soos Afrikaners. Wel, dit spreek eintlik vanself, want ons het gemeenskaplike voorouers.

Die mees onlangse Nederlandse fliek wat ek gekyk het, is Toscaanse bruiloft (2014). Dis ‘n lawwe soort romantiese komedie, maar word so oorspronklik, prettig en mooi aangebied dat die genre of die verhaal eintlik bysaak is. Alles speel in ‘n egte villa in Italië af waar Nederlanders heen gaan om te trou. Plek-plek word die Nederlandse dialoog ook onderbreek deur stukkies Italiaans en die kulturele anomalie van ‘n klomp Nederlanders wat skielik baie Italiaans en al fresco lewe, raak nooit kitsch nie. Dit word ‘n sorgvrye kyk op die “goeie Europeër” soos Nietzsche hom genoem het, iemand wat tuis in sy eie kultuur is, maar ook waardering het vir die lande, tale en tradisies rondom hom.

Die Alfa Romeo
Die Alfa Romeo

Een van die sterre in die film is ‘n rooi Alfa Romeo GTV van dertig, veertig jaar gelede wat nog hier en daar op Suid-Afrikaanse paaie te siene is. Die film spreek van bewondering vir alles wat Italiaans is: die kookkuns, ou motors, selfs ‘n verspotte ou plaasbakkie met ‘n snaakse vorm, die landskap, die argitektuur, die meubels. Alles word met ironie aangebied, dog sonder dat dit ooit soos in Suid-Afrika afbrekend en stereotiep raak. Dis amper die postmoderne liefdesverhaal waarvan die Italiaanse kritikus en skrywer Umberto Eco op ‘n keer gepraat het.

Met die graad van geweld en wanorde in Suid-Afrika, beleef ons ‘n onverklaarde, voortslepende burgeroorlog. Maar dis juis in sulke tye dat ‘n mens ook behoefte aan kultuur en ontspanning het. Jy kan nie net sit en wag vir die volgende skoot om te klap, die volgende inbraak of huisroof nie. Terwyl ons identiteit deur die staat, die media en die fanatiese Angel-Saksers aangeval word, het ons behoefte aan ‘n “buitekant”, aan ‘n wêreld wat buite die Sowjet-Engelse borrel val.

Nederland en Nederlands kan in dié donker tye vir ons so iets raak. Ons kort ‘n bietjie Nederlandse voetbal sonder kwotas of sulke mooi Kaasflieks. Noudat Afrikanerpolitiek ‘n stille dood gesterf het en ons aan die giere van die Zoeloes of liberale Engelse in ons land uitgelewer is, kan ons gerus op ‘n afstand ook die Nederlandse nuus en Europese politiek begin volg. Toegegee, ons het geen invloed daaroor nie, maar net so het ons geen invloed oor die politiek in ons eie land nie. Ten minste deel ons ‘n afkoms, ‘n taal en ‘n beskawing met Nederland, wat meer is as wat ons kan sê oor wat tans in Suid-Afrika aangaan. Malema en sy trawante is vir my net tot op ‘n punt interessant of snaaks. En of Naledi Pandor by Russel Botman se begrafnis was, kan my ewe min skeel as om te weet wat die temperatuur vandag in Sacramento, Kalifornië, is. Dit traak my regtig nie.

Ons het ook nie toestemming van Nederlanders of Nederlandse amptenare nodig om daardie dele van hul kultuur wat tot ons spreek, toe te eien of te geniet nie. Die verkeerdste manier om enige kulturele wisselwerking tussen ons en Nederland aan te pak, sou wees om met die ambassade in Pretoria ‘n afspraak te maak. Nie net het iets van die vorige Hollandse vyandigheid by die ambassade oorgebly, uit die dae toe Nederlanders geld aan Stasi- en KGB-agente geskenk het om motorbomme in ons stede te plaas nie, maar alle amptelike kontak moet mos altyd met swartes geskied. Die belangstelling in Nederlandse films, boeke of idees by ons regering is seker nóg laer as in Afrikaans, met ander woorde iewers benede nul, dus sou ons ons tyd met enigiets ampteliks verspil.

Die internettydvak is egter by uitstek geskik vir guerillabemarking en alternatiewe maniere van doen. Dus kan ons ons mense se belangstelling in Kaasflieks en vrouwenvoetbal en wat ook al begin prikkel.

Sodoende kan ons dalk minder soos zombies begin dink en optree en meer soos die beskaafde mense wat ons eens was.

Die hoop beskaam nie.

Wat Afrikaans betref, is ek baie trots op my taal. Ek is daarvan oortuig dat Afrikaans eintlik in sy huidige vorm reeds in die sewentiende eeu bestaan het en eeue gelede ‘n belangrike rol in Noord-Europa en in die handel ter see gespeel het. Daar is vele woorde in Afrikaans wat dit verklaar. Ons het Europa nodig, maar Europa het ons en ons oer-Europese dialek wat hier aan die Kaap kom uitspoel het en só lank in die skadu van Engels om oorlewing moes veg, ook nodig. Ons wedersydse voortbestaan mag daarvan afhang.

Ons moet ons oopstel vir die ander, sê die postmoderne filosowe. Laat ons meer ontvanklik en “oop” vir Nederland en Vlaandere raak.

Ns. Stuur ‘n epos aan inlig@praag.org en ons stuur vir jou ‘n aflaaiskakel vir Toscaanse bruiloft. (Hier is ‘n kort YouTube-voorprent van 55 sekondes.) Nooi jou vriende uit en hou bioskoop (die Nederlanders spel dit met ‘n “c”, “bioscoop”) sommer daar waar jy is, op jou rekenaar, tablet, foon of platskerm-TV, wat jy ook al het.

Gays stuur vals berig uit oor veiligheidsdorp

‘n Berig oor die oprigting van ‘n gay-veiligheidsdorp buitekant Tillburg in Nederland, het Woensdag die media gaande gehad.

Die GayVillage is aangekondig met ’n webruimte en promosievideo maar dit was ‘n vals berig.

Donderdag het die Pink Monday Foundation met die sak patats vorendag gekom en erken dat die berig vals was.

Dit was glo ’n poets waarmee die burgemeester en ontwikkelaars mense “bewus wou maak” oor aanvaarding van gays in Nederland.

Die media was minder beïndruk omdat hulle doelbewus om die bos gelei is deur die pienkes.

Die staatsuitsaaier NOS en die dagblad NRC sê hulle is doelbewus mislei om verkeerde inligting te publiseer.

Snelweg van de toekomst

sneeuvlokEen slimme snelweg, die licht geeft en bestuurders via blauwe sneeuwvlokken waarschuwt voor gladheid. Of neem een rijstrook die elektrische auto’s al rijdend oplaadt. Klinkt futuristisch? Nu al worden deze technieken in Nederland ontwikkeld en beproefd.

Wie begin 2014 over de N329 bij Oss raast, ziet geen lantarenpalen. Toch is het er niet volledig donker. ’s Avonds wordt het asfalt opmerkelijk genoeg verlicht door lichtgevende strepen op de weg. “Een stuk asfalt, dat alleen geschikt is om over te rijden is hopeloos ouderwets. Auto’s zitten vol met de nieuwste technologie, maar de weg zelf is nog grotendeels zoals in de middeleeuwen”, zegt Daan Roosegaarde van innovatiebureau Studio Roosegaarde.

Hoog tijd dat dit verandert, volgens Roosegaarde. Hij ontwikkelt daarom samen met het Nederlandse bedrijf Heijmans lichtgevende strepen voor op de weg. Het zijn ogenschijnlijk dezelfde strepen als die nu al de weg in rijstroken verdelen. Maar ’s nachts geven de nieuwe exemplaren ook licht. Roosegaarde: “Overdag worden ze opgeladen door de zon en daarna geven ze acht tot tien uur licht.”

De strepen zijn gemaakt van een speciale verf en gebaseerd op glow-in-the-dark sterren. “Die had ik vroeger op mijn plafond”, zegt Roosegaarde. “We hebben die stickers op korrelniveau geoptimaliseerd en mixen het met technologie die ook gebruikt wordt bij het maken van zonnepanelen. De patentaanvraag loopt nog, dus ik kan niet teveel over de techniek uitleggen.”

Studio Roosegaarde en Heijmans ontwikkelen nog vijf van dit soort toepassingen. Het meest in het oog springen verder nog sneeuwvlokken, die zichtbaar worden bij kans op gladheid. “Daarvoor gebruiken we verf dat van kleur verandert door de temperatuur. Zodra het bijvoorbeeld twee graden wordt, lichten daardoor sneeuwvlokjes op het wegdek blauw op.”

“Een andere mogelijkheid is om een warmtesensor in het wegdek in te bouwen, die de verlichting van de verf in- en uitschakelt. Datzelfde in- en uitschakelen van verf kan strepen op de weg ook dynamisch maken. Zo kan je van losse strepen een doorgetrokken streep maken en vice versa.”

Naast lichtgevende strepen wordt er nog een veelbelovende technologie voor de slimme snelweg ontwikkeld: het al rijdend opladen van elektrische auto’s. Een groot struikelblok om een elektrische auto aan te schaffen is dat er vaak maar een beperkte afstand (rond de 100 kilometer) mee kan worden afgelegd. Daarna dient de batterij weer gevoed te worden. Rijdend opladen maakt een einde aan die grens, doordat de accu continu opgeladen wordt.

De techniek van rijdend laden wordt ontwikkeld door Pavol Bauer van de faculteit Elektrotechniek, Wiskunde en Informatica aan de TU Delft. “De auto wordt draadloos opgeladen via een korte afstand dankzij inductieladen. Diezelfde soort technologie gebruiken we nu al voor elektrische tandenborstels”, zegt Bauer die onlangs drie wetenschappelijke artikelen schreef over rijdend opladen.

Inductieladen werkt zo: Onder het asfalt worden magnetische spoelen in de vorm van lange kabels gelegd. Die wekken een elektro-magneetveld op. Die energie wordt getransformeerd naar een hoge frequentie van een paar honderd kilohertz en zo getransporteerd naar de auto. Bauer: “In de auto zitten ook een transformator en een spoel die het elektro-magneetveld oppikken. We halen een rendement van 85 procent. Wij willen een magneetveld creëren dat als een golf mee reist onder de auto.” Een oud-promovendus van Bauer is het bedrijf Optimos Apto begonnen, die de kabels al kan leveren, hetzij voor een andere toepassing.

Bij uitstek geschikt
Bauer rekende uit dat dertig procent dekking op de Nederlandse wegen afdoende is. “Nederland is bij uitstek geschikt voor elektrische auto’s en rijdend opladen. De afstanden zijn hier nooit echt groot.” Bovendien is het een voordeel dat onze snelwegen druk zijn. “Nederland heeft een goede dichtheid van auto’s op de wegen. Vanaf tienduizend auto’s per dag is het betaalbaar. Naar een eerste schatting kost een kilometer vermoedelijk rond de driehonderdduizend euro.”

De futuristische technologie die Bauer en Roosegaarde ontwikkelen hebben gemeen dat ze beide gebruik willen maken van kleine windmolens en zonnepanelen langs de weg. Die moeten de elektrische weg laden en bijvoorbeeld dynamische strepen activeren. “Wij willen een integraal groen en oplaadbaar systeem ontwikkelen”, zegt Bauer. Ook zonnepalen in het wegdek, die TNO momenteel ontwikkelt, kunnen daarvoor gebruikt worden.

Niet alleen in Nederland maar ook in het buitenland is al veel interesse voor het onderzoek van Roosegaarde en Bauer. “Met name in Zuid-Korea en Singapore is men al ver. Daar investeren ze miljoenen in deze technologie.” Roosegaarde krijgt ook veel aandacht in Mumbai en Afrika. “Daar is op veel afgelegen plaatsen geen elektriciteit. Zodra de zon ondergaat is het daar pikkedonker. Lichtgevende strips zouden een goede oplossing zijn, zodat er toch verlichting is op de weg.”

Volgens Roosegaarde zijn de huidige wegen in drie tot vijf jaar aan te passen. Wat de aanschafkosten zijn, geeft hij niet aan. “Maar het is op termijn goedkoper dan lantarenpalen. Energie wordt heel kostbaar en lantarenpalen zijn bedacht toen het nog goedkoop was.”

Roosegaarde denkt ook al over nieuwe toepassingen na. Bijvoorbeeld de maximumsnelheid die op het asfalt zelf verschijnt. “Dan kan iedereen overzichtelijk zien hoe snel hij mag rijden. Bovendien is het mogelijk om verschillende snelheden weer te geven, afhankelijk van weers- en verkeersomstandigheden. Nu staan er vaak borden die vertellen dat je maximaal negentig mag als het regent. Als de zon schijnt is dat bord niet relevant. Verkeers-, informatie- en matrixborden zijn overal, behalve waar ze moeten zijn: op de weg.”

Bron: Kennislink.nl

‘Links kan niet zonder islamitisch stemvee’

turksTurkse verkiezingsposters in Den Haag hebben opnieuw veel ophef veroorzaakt. Ook bij vorige verkiezingen was er verontwaardiging over de teksten en nu is het weer raak.

Vier jaar geleden was iedereen in polletiek Den Haag het erover eens dat campagnevoeren in een andere taal dan Het Nederlands onrechtstatelijk alsook onwenselijk was.

De nummer 11 van de PvdA prijst zich in zijn moederstaal (Turks) aan op borden die op lantaarnpalen bij de Haagse Markt zijn geplakt. De PVV in de Tweede Kamer heeft minister Lodewijk Asscher (ook PvdA) gevraagd om ervoor te zorgen dat de campagnes voor de gemeenteraadsverkiezingen ‘gewoon in het Nederlands’ worden gevoerd.

Volgens Kamerlid Joram van Klaveren van de PVV is het belachelijk dat er weer posters in het Turks hangen. ‘Kunt u bevestigen dat ook u vindt dat Nederlands de voertaal is in Nederland?’, vraagt hij aan de minister. Asscher zelf zou niet meer geloofwaardig zijn als minister van integratie, omdat immigranten zich kennelijk niet aanpassen.

‘Wildplakken mag niet’

De gemeente Den Haag wijst in een reactie op de voorbedrukte borden met verkiezingsposters die op meer dan 50 plaatsen in de stad staan. De teksten daarop zijn in het Nederlands. ‘Wildplakken is niet toegestaan. Er gelden dezelfde regels als voor reclame-uitingen’, zegt de woordvoerder van burgemeester Van Aartsen.

Bron: omroepwest.nl/geenstijl.nl

Australië of Orania?

roodt_dan_wiki

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Blykbaar is daar ‘n beroep soos “toekomskundige”. Vandat ek as kind wetenskapfiksieverhale – onder meer Jan Rabie se Die groen planeet – gelees het, is ek nog altyd deur die toekoms geboei. Meeste mense oor veertig staan verstom oor die tegnologiese ontwikkelings wat ons die afgelope twintig jaar beleef het, van die persoonlike rekenaar tot die selfoon, om van die internet nie eens te praat nie. Hoeveel toekomskundiges kon dit voorspel?

In Parys het ek in ‘n deel van die stad met nou straatjies gewoon wat in die sewentiende eeu gebou is. Trouens, my gunstelingplein in die stad is die Place des Vosges, wat insgelyks vanaf 1605 tot 1612 deur die Franse koning Hendrik die Vierde aangelê is. Die punt is egter dat die strate oorspronklik vir koetse en perde ontwerp is. Omdat die binnebrandenjin eers aan die einde van die negentiende eeu deur Karl Benz en ander ontwikkel is, is die meeste Europese stede nooit vir motors bedoel nie.

In die VSA het die oliebeskawing werklik tot sy reg gekom en is moderne stede met breë strate en uitgebreide voorstede aangelê. Die sentrum van die Amerikaanse motorbedryf en eens waarskynlik die rykste stad in die VSA, Detroit, het egter binne enkele dekades in duie gestort en is vandag bankrot. Dit is grootliks aan die inwaartse migrasie van swartmense en uitwaartse migrasie van blankes te danke. In die proses het Detroit se bevolking insgelyks van net onder 2 miljoen tot 700 000 afgeneem. In 1940 was 91% van Detroit se inwoners blankes en 9% swartes. Tans is die bordjies verhang en ná dekades van sogenaamde “blanke vlug” is slegs 10% nog blankes en 90% swart.

Soos ‘n besoekende Nederlandse parlementariër enkele maande gelede teenoor my opgemerk het, verwysende na ons argitektuur, asook alomteenwoordige McDonalds- en Kentucky Fried Chicken-restaurante: “Suid-Afrika is eintlik ‘n tweede Amerika!”

Nes in Amerika, voer ons ‘n voorstedelike bestaan en lê daagliks etlike kilometers in ons motors af. Voertuie met binnebrandenjins. ‘n Aansienlike deel van middelklas-Afrikaners se besteebare inkomste word aan brandstof en die rente op hul huurkooppaaiemente op hul motors bestee. Op ‘n manier werk ons almal vir die oliesjegs en die banke. Ons dien die gode van die oliebeskawing. Darem het Suid-Afrika steenkool ook wat ons in groot hoeveelhede verbrand sodat ons TV’s en wasmasjiene kan loop.

Die oliebskawing het regoor Afrika beweeglikheid geskep. Die Toyota-minibus, oftewel “swart taxi”, is ‘n bekende en alomteenwoordige gesig dwarsdeur Afrika suid van die Sahara. Vele mense ry van Kenia af per taxi tot in Johannesburg waar hulle hoop om ‘n hoër lewenspeil te geniet. Terwyl dit jou ‘n duisend rand of meer aan ‘n visum kos om óf Brittanje óf die Schengen-lande van die Europese Unie te besoek, het geen buitelander ‘n visum nodig om Suid-Afrika te besoek nie. Trouens, jy kan ons land sommer sonder ‘n paspoort ook binnekom, soos almal weet.

Blykbaar woon daar reeds drie miljoen Zoeloes in Gauteng, wat oorspronklik van Zoeloeland afkomstig is. Oor die afgelope vyftien jaar of wat het die bevolking van dié provinsie meer as verdubbel, van ongeveer ses miljoen tot veertien miljoen. Danksy daardie taxi’s, gaan Gauteng se bevolking oor die volgende vyftien of twintig jaar weereens verdubbel en gaan daar 30 miljoen mense in die PWV woon. Tussen daardie 30 miljoen, gaan daar ongeveer ‘n miljoen Afrikaners ook wees wat poog om te midde van toenemende bevolkingsdruk, korrupsie en bankrot munisipaliteite ‘n bestaan te maak.

Nou die dag wys ‘n vriend vir my die munisipale rekening van sy sakeperseel in Johannesburg. Voorheen het hy R1500 per maand erfbelasting betaal. Drie maande gelede het die munisipaliteit sy erfbelasting tot R96 000 per maand opgestoot, omdat hulle gereken het hy maak genoeg geld om dit te kán betaal. Dit verteenwoordig ‘n verhoging van 6 400 persent!

Soos die ou-Griekse staatsman Perikles gesê het: “Jy mag nie ‘n belang in die politiek hê nie, maar dit verhoed nie die politiek om ‘n belang in jóú te ontwikkel nie.”

Elders op dié blad berig Leon Lemmer oor die ANC-bewind se nuwe transformasieplanne vir die universiteite. Blykbaar sal 80% van die dosentekorps binnekort swart moet wees soos wat rassekwotas deur Blade Nzimande ingestel gaan word. Ek het min simpatie met die universiteitsdosente want hulle was die eerste om die ANC se Amerikaanse rasse-ideologie te omhels en het sommer vrywillig van Afrikaans ook afstand gedoen om meer “diversiteit” op die kampus te akkommodeer. Regter Faan Hancke, voorsitter van die UOVS se raad, het as’t ware oor sy voete geval om Jonathan Jansen in te voer om sy universiteit te kom verswart en te verengels. Johan van Zyl, die voormalige rektor van Tukkies, het insgelyks die UP aan die Amerikaanse god van diversiteit geoffer. As Blade Nzimande klaar is, gaan daar net Bantoe-universiteite in Suid-Afrika oorbly wat baie soortgelyk aan die voormalige tuislanduniversiteite gaan wees.

Vele praag-lesers en -ondersteuners woon reeds in die buiteland, veral in Australië. Hoewel daar reeds baie Afrikaners in die VSA ook woon, het Australië min of meer simbolies van Afrikaner-emigrasie geraak. Óf hulle het die skrif aan die muur gesien, óf in hul eie beroep is daar nie meer werk vir blankes in Suid-Afrika nie. Ek dink veral aan stadsbeplanners wat nes ingenieurs deur die ANC-munisipaliteite voor die voet afgedank is omdat sulke kundigheid voortaan oorbodig geag is. Solank daar nog hier en daar ‘n McDonalds of ‘n winkelsentrum verrys, is alles mos reg, of hoe?

Dit neem my soggens gemiddeld ‘n uur om by my kinders se Afrikaanse hoërskool te kom, al is dit net 20 kilometer ver. As die tolgeld gehef word, gaan ek nog op die snelweg moet betaal ook. Dit klink al amper soos ‘n Karen Zoid-liedjie, nè?

Stedelike ballade

In verkeer sit jy hoog en droog
Belastings en tolgeld is hoog
Rowers en verkragters laat jou ys
En Eskom verhoog die kragprys
Ons kampus is nou lekker Engels
Ons meng ons met die semels

Refrein:
Maar dit maak nie saak nie
Dit maak nie saak nie…

Of maak dit saak?

Ons voorouers is deur ideale gedryf: vryheid, vooruitgang, geloof, beskawing. As kinders van die Amerikaanse oliebeskawing is ons seker minder idealisties en daarom bereid om onreg en selfs ongerief te verduur solank ons net nog ‘n tenk petrol of ‘n wegneem-pizza kan bekostig.

In die openingstoneel van ‘n roman, Play it as it lays, deur die ferministiese skryfster Joan Didion ry die heldin oënskynlik doelloos in haar motor in Kalifornië rond terwyl sy ‘n hardgekookte eier in die ry afskil en eet. Op die ou einde, as die ANC, Eskom, die stadsraad, die oliesjegs, georganiseerde misdaad, die banke, Naspers, Sanral en al die ander parasiete met ons klaar is, gaan ons seker soos postmoderne nomade in ons motors rondry en van hardgekookte eiers en Coke leef.

Ons beleef die laaste dae van die oliebeskawing in die PWV-gebied, wat deur die ANC tot daardie lelike portmanteau-woord “Gauteng” vernoem is. Mevrou Angela Merkel is besig om die toekoms van Duitsland op alternatiewe energie te verwed. Ná die ramp in Foekoesjima, Japan, het Duitsland al sy kernkragsentrales afgeskakel en reusebedrae in die ontwikkeling van volhoubare energiebronne soos son en wind belê.

Die onlangse Johannesburgse Internasionale Motorskou wat ek saam met my elfjarige seuntjie besoek het, het reeds die spore van die groot verandering in vervoer en energie vertoon in die vorm van volledig elektriese voertuie wat met batterye soos dié van ‘n selfoon werk. Die BMW i3 kan tot 190 km ver op ‘n lading ry, teen ‘n  koste van ongeveer 30 sent per kilometer. Trouens, om hom teen Eskompryse te laai, kos sowat R27, minder as ‘n wegneemete by McDonalds. Maar hoekom ry om ‘n vergadering by te woon as jy per internet kan kommunikeer? In stede van die toekoms sal mense seker soos in Nederland kan fietsry, fiks kan bly en die meeste van hul werk virtueel kan afhandel.

Die toekoms wink vir ons op allerlei maniere: tegnologies, polities, ekonomies. Intussen sit ons vas in die verlede. Johannesburg en Pretoria, tesame met die hele PWV-gebied, gaan vir ons die Detroit-eksperiment oordoen deur ‘n oliebeskawingstad deur middel van regstellende aksie en inwaartse migrasie deur ongeskoolde swartes in sogenaamde “stedelike prêrie” te omskep. Behalwe dat daar nie nog ‘n Michigan-staat gaan wees om in te gryp om dinge so effens weer vlot te maak soos wat in Detroit gebeur het nie. Miskien sal die Wêreldbank en die IMF tot ons redding kom, maar ek twyfel. As Gauteng val, gaan hy soos Harare val en nie weer opstaan nie.

Wat is die alternatief? Emigrasie? Orania toe? Toevallig sien ek dat eiendomspryse op Orania besig is om te styg. Ons het egter nodig om ‘n miljoen Afrikaners wat tans in Gauteng woon, asook daardie tweetalige Engelssprekendes wat dalk hul lot by ons sou wou inwerp, elders te huisves.

Die toekoms van Gauteng lyk vir my soos ‘n wetenskapfiksienagmerrie. Daar sal nie skoon water wees nie, maar jy sal moetie en menslike liggaamsdele en heroïen op jou selfoon kan bestel. Soos die ANC-verbonde “bemagtigdes”, sal jy op die snelweë in jou steeds petrolgedrewe swart S-klas-Mercedes kan rondry en die gepeupel rondom jou kan aanskou. Dit gaan egter ‘n aaklige, immorele bestaan wees waarvoor jy die ingesteldheid van ‘n rampokker nodig sal hê. ‘n Menselewe gaan nog goedkoper raak as wat dit reeds is. Etniese konflik tussen buitelanders en Suid-Afrikaans-gebore swartes is nie uitgesluit nie. Geweervuur rondom Sandton City of Brooklyn Mall mag dalk net so alledaags raak as wat dit reeds in Diepsloot of Soweto is. Dink Mogadisjoe wat deur krygshere met geweld regeer word.

Die ironie is: op die oomblik dat die tegnologie ons bevry van tyd en plek, asook al die kennis in die biblioteke van die wêreld feitlik gratis op ons rekenaarskerms vrystel, verval ons in die mees intense barbarisme, selfs analfabetisme. Bloot omdat ons nie daarvoor “nee” kan sê nie. Want om “nee” te sê, is mos polities inkorrek.

Deur Australië toe te emigreer, ontkom mense aan die onveiligheid en verval van Suid-Afrika. Maar die volgende geslag sterf hul taal en kultuur af. Wat wen ‘n mens daardeur? Steeds moet jy ‘n hoë prys betaal. Vele opgeleide, professionele Afrikaners eindig in Australië op waar hulle rakke pak in die supermarkte of vragmotors oor lang afstande tussen die myne bestuur. Daar is seker niks mee verkeerd nie, maar is dit die voleindiging van die heroïese Afrikanergeskiedenis: om gasarbeiders in ‘n Engelse land te word?

Die enigste ding wat my nog in Johannesburg hou, is ‘n internetverbinding. En as dit soos vandeesweek afgaan en dit kos my oor twee dae R200 om via die mobiele netwerk te verbind, dan verlang ek na die spreekwoordelike “huisie by die see” waar ek direk aan die datakabel na die noordelike halfrond kan verbind, verkieslik sonder ‘n Telkom, ‘n Vodacom, ‘n MTN of enige van die parasitiese instellings wat aanhou om ons uit te buit terwyl ons seker met ‘n twintigste van die Noord-Europese internetspoed tevrede moet wees.

Soos ek al voorheen geargumenteer het, kort ons ‘n nuwe Afrikanerekonomie wat naas die huidige tot stand moet kom. Maar ons sal ons ook stadigaan moet losmaak van die groot stedelike sentra, die hekatombes van die oliebeskawing. Hier gaan mense op ‘n groot skaal krepeer of selfs sterf as hulle weens ‘n gebrek aan energie en water begin inplof. Of stamgevegte op straat beleef.

In dié opsig was oorlede professor Carel Boshoff – en vóór hom, Verwoerd – versiende met die gedagte om na die Oranjerivier toe te trek. Die ylbevolkte, woestynagtige dele van die Noord-Kaap is waarskynlik waar die Afrikaner se toekoms lê, soos wat Gauteng, maar ook die Wes-Kaap, in ‘n stedelike nagmerrie van duur maar gebrekkige dienste, asook misdaad, korrupsie en anti-blanke rassehaat ontaard.

In hul sug na verowering, is Suid-Afrika se linkse blankes met hul krete van rassisme! reeds besig om die haat te saai wat ‘n stedelike guerilla-oorlog ontketen. Tans word dit verkeerdelik “misdaad” genoem. As ons maar ‘n paar slimmer linkses in dié land gehad het, sou hulle verduidelik het dat die klas van misdadigers, die sogenaamde loempenproletariaat, ‘n ewe revolusionêre stand is as Marx se stedelike werkers of Mao se landelike kleinboere.

Die loempenopstand is in volle swang. Die revolusionêre apokalips waarvoor soveel mense “teen apartheid gestry” of selfs gebid het, is hier. Dis monstrueus, gewelddadig en vernietigend.

Ongelukkig word mense nie deur rasionele argumente en voorspellings oortuig nie, maar deur emosie, beelde en reklame. Daarom, het dit nie tyd geword dat ons Afrikaanse skrywers, sangers en filmmakers die tema van ‘n stedelike voleindiging vir die volk dramaties uitbeeld nie? Maar ook: om die alternatief – die utopie van ‘n Afrikaanse saambestaan met genoeg sonkrag, varswater en bandwydte – voor te stel!

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Die oorlog is nog lank nie verby nie

Dan Roodtdeur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

So pas het ek twee YouTube-video’s gekyk. Die eerste is ‘n musiekvideo van Bok van Blerk wat omtrent ewe patrioties as die De la Rey-video is, Die Kaplyn.

Die titel van die tweede video, veel langer, het by my taamlik verwagting geskep: Betrayed. Ek het gehoop dat dit oplaas vir mense perspektief sou gee oor die grensoorlog en veral dan die verraad wat FW de Klerk en Roelf Meyer teen die soldate gepleeg het. In die laaste paar minute is daar wel sprake van ‘n soort misnoeë met die oorgawe aan… nie net die ANC nie, maar ook SWAPO. Dog werklike ontleding, begrip, bestekopname? Nee, daarvan was daar min sprake. Maar kyk dit gerus, al is dit net om te besef aan watter gevaar ons troepe destyds blootgestel was, ter wille van hartelose politici wat net planloos voortgeploeter het.

Weliswaar het Rusland intussen verander en bedreig ons nie meer soos in die dae van die Angolese oorlog nie, maar al ons ander vyande is nog steeds op hul pos, met sommige sterker en aggressiewer as ooit. ‘n Afgetrede kolonel in die weermag is lief om te sê: “Die oorlog is nog steeds aan die gang. Die kaplyn het net van die grens tussen Angola en Namibië na rondom jou bed verskuif .”

Dis humor, maar wrang. Hoeveel van ons mense word nie deesdae op hul plase, in hul huise en selfs in hul slaapkamers aangeval en doodgemaak nie? Daarom steek daar ‘n groot stuk waarheid in sy stelling. Soos ek al voorheen gesê het, heers daar tans ‘n konflik in Suid-Afrika wat die Pentagon se definisie van lae-intensiteitsoorlog volmaak pas:

… a political-military confrontation between contending states or groups below conventional war and above the routine, peaceful competition among states. It frequently involves protracted struggles of competing principles and ideologies. Low-intensity conflict ranges from subversion to the use of the armed forces. It is waged by a combination of means, employing political, economic, informational, and military instruments. Low-intensity conflicts are often localized, generally in the Third World, but contain regional and global security implications.

Kom ons kyk kortliks hoe hierdie definisie van lae-intensiteitskonflik by die huidige Suid-Afrika pas. Dit druis teen my literêre beginsels in, maar kom ons nommer aspekte van die huidige konflik.

  1. Toegegee, ons word nie letterlik deur ‘n ander staat vanuit die lug met bomme bestook nie, maar vir seker is daar “groepe” in hierdie land wat kwalik hul vyandigheid jeens ons bedek. Luidens bogaande definisie, is hul vyandigheid benede konvensionele oorlog maar bokant roetine-mededinging.
  2. Dit ly geen twyfel dat daar by ons ‘n uitgerekte stryd tussen mededingende beginsels en ideologieë heers nie. Die soort aangepaste kommunisme wat die ANC en SAKP tans aanhang, staan in stryd met die Afrikaner se ekonomiese konserwatisme en Christelikheid.
  3. Ondermyning en die gebruik van gewapende magte. Is plaasmoordenaars wat dikwels in groepe van vier of vyf ons mense aanval, “gewapende magte” of nie? Wie lei hulle op? Wie verskaf aan hulle wapens, waaronder ook outomatiese wapens? Dit is alles tergende vrae wat niemand nog na behore beantwoord het nie. Ondermyning is ‘n wye begrip, maar as ons sien hoe ons deur staats- en privaatagente gedurig gemanipuleer word, hoe daar van buite af konstant onmin en verdeeldheid tussen Afrikaners – selfs op sosiale media – gesaai word, dan is dit tog helder dat ons deur vyandelike groepe ondermyn word?
  4. Kombinasie van gevegsmiddele, waaronder politieke, ekonomiese, inligtings- en militêre instrumente. ‘n Mens sou dink, noudat die ANC en die SA Kommunisteparty totale beheer oor die staat, die SAUK en groot dele van die ekonomie uitoefen, sou hulle “tevrede” wees. Inteendeel, die propaganda- en inligtingsoorlog teen Afrikaners was nog nooit so intens soos tans nie. Daar word ook van politiek en wetgewing gebruikgemaak om ons meedoënloos af te takel. Lyk my die einddoelwit is om die laaste Afrikaner in ‘n plakkerskamp te kry, landuit te verdryf of, les bes, dood te maak.

Na bewering het die Duitse regering en die Nazi-party in ‘n kasteel buite Berlyn byeengekom om die “eindoplossing” teen die Jode te bespreek en in werking te stel. Daar is ‘n dokument wat as die Wannsee-protokol bekendstaan en wat die notule van dié vergadering bevat. Ek weet nie waar en wanneer die Afrikaner se vyande, sowel in ons land as daarbuite, bymekaargekom het om hul eie Wannsee-vergadering te hou nie. Dalk was dit in ‘n luuksehotel in die buiteland of miskien was dit ‘n geheime kabinetsvergadering waar Pieter Mulder toevallig nie teenwoordig was nie. Maar dat ons vyande planmatig te werk gaan, is helder.

Vandaar dus hierdie lae-intensiteitskonflik wat dag na dag, maand na maand, jaar na jaar, teen ons woed. Elke moontlike vastrapplekkie – ek praat nie eens van magsbasis nie, want dit het ons lank nie meer nie – waaroor die Afrikaner beskik, moet stelselmatig onder hom weggekalwe word. Sy grond, sy universiteite, sy maatskappye, sy skole, sy kerke, selfs sy effens groter kultuurverenigings soos die ATKV. Maar ook: die wese van sy identiteit en sin vir wie hy is.

Verby is die dae van “versoening”, wat in elk geval ‘n slenter was om ons, naïef, vredeliewend en goedgelowig soos ons is, gerus te stel. Terwyl die weermag, polisie en inligtingsdienste stelselmatig “getransformeer” word. En noudat feitlik alle magsinstrumente in die hande van die vyand is, word daar tande gewys…

Die Verenigde Nasies praat van identiteitsoorlog om konflikte soos dié tussen die Israeli’s en die Palestyne of tussen die Toetsi’s en Hoetoes van Rwanda te omskryf. Wat anders is hier by ons aan die gang as ‘n identiteitsoorlog?

Soms wil dit vir my voorkom asof ons al 200 jaar lank in dié oorlog betrokke is, of selfs 400 jaar as ons die vroeë oorloë tussen Engeland en Nederland hierby inreken. Immers is die oudste gebou in ons land, die Kasteel, deur Jan van Riebeeck en daaropvolgende goewerneurs opgerig om ons teen Engelse skepe te beskerm! Die oorloë teen die Xhosas in die laat aqtiende  en negentiende eeue het ‘n honderd jaar geduur, van 1779 tot 1879. Gedurende daardie oorlog het die Fingo-stam aan die kant van die blankes teen die amaXhosa geveg. Hulle het uiteindelik die Ciskei as tuisland ontvang. Die laaste leier van die Ciskei, Oupa Gqozo, het sy matriek in Afrikaans afgelê.

Wat was die eerste ding wat Ronnie Kasrils gedoen het toe hy weer terug in die land is? Hy het na die Ciskei toe opgeruk om van Oupa Gdozo ontslae te raak en sodoende ‘n moontlike swart bondgenoot van die destydse Afrikanerregering te neutraliseer.

Met leiers soos FW de Klerk en Roelf Meyer was dit natuurlik nie nodig om enigiemand te neutraliseer nie. Hulle het sommer vanself besluit dat volslae oorgawe beter as enige verdere bakleiery gaan wees en sodoende ‘n streep deur 400 jaar se geskiedenis getrek. Oor die afgelope tien jaar en meer het elke denkende Afrikaner wat daar nog oor is hom of haar al teen die groteske verraad van 1994 uitgespreek.

Ons vyande sien dit egter glad nie as verraad nie. Hulle sien dit as hul logiese oorwinning oor ons. Trouens, ek hoor elke dag mense op Twitter en elders wat sê dat ons “dankbaar moet wees dat ons nie almal doodgemaak is nie”. Ons moet bly wees ons lewe nog, want die magtige ANC-SAKP-COSATU-alliansie het ons militêr, sielkundig en ideologies verslaan.

Die meeste Afrikaners beskou dit egter as verraad, dat daar onder voorwendsel van “onderhandeling” eintlik oorgawe plaasgevind het. Ons vyande het soveel minagting vir ons vermoëns dat hulle die oorgawe as onvermydelik en vooraf bestem sien. Waarskynlik is die waarheid iewers tussenin: nóg verraad, nóg neerlaag kan die komplekse wyse waarop ons onderwerp is, verklaar.

Want, synde ‘n lae-intensiteitskonflik (LIK), het die oorlog soveel fasette. In weerwil van sy enorme middele, waaronder die ambassades, inligtingsdienste, die SAUK, simpatieke mediagroepe, ens., het die ou regering die propaganda-oorlog loshande verloor. ‘n Mens hoef nie ‘n briljante veggeneraal te wees om dit te weet nie: as jou troepe geestelik, ideologies of met propaganda oorwin word, is hulle verslaan.

Die Chinese wysgeer Soen Tsoe het gesê:

Want om ‘n honderd oowinnings in ‘n honderd veldslae te behaal, is nie die toppunt van vaardigheid nie.  Om die vyand te onderwerp sonder om te veg, is die toppunt van vaardigheid.

Is dit nie wat Joe Slovo, Ronny Kasrils en hul paar swart luitenante soos Mandela of Cyril Ramaphosa reggekry het nie? Om ons te onderwerp sonder om te veg?

Dis nie so sleg om te verloor nie. Duitsland het twee wêreldoorloë verloor en verteenwoordig vandag die grootste ekonomie in Europa. Wat dié land op die slagveld verloor het, het hy deur harde werk in vredestyd weer ingepalm.

Die Afrikaner sal moet besef dat sy stryd nog lank nie verby is nie. De Klerk en die vorige NP-regering het met menselewens gespeel. Hulle het ons Afrikanerseuns gestuur om op die slagveld te sterf sodat hulle “bietjie tyd kon koop voor hulle oorgee”. Waarom dan hoegenaamd weerstand bied? vra ek.

Oor die afgelope twintig jaar het jaarliks veel meer Afrikaners in hierdie oorlog – ons gewelddadige “vrede” – gesterf as wat alstesaam in byna dertig jaar van grensoorlog omgekom het. Om nie te praat van al die ander verliese wat ons aanhou om op soveel gebiede te ly nie.

Iewers sal ons die streep moet trek. Al is dit in die kombuis. Sodat ons en ons geliefdes nie meer in ons beddens hoef te sterf nie.

Die oomblik wat ons besluit het dat ons wel in die land wil oorbly, dat ons wel wil oorleef, is daar ‘n duisend en een dinge wat ons kan begin doen om te hergroepeer en weerstand te bied.

Pallo Jordan van die ANC het ‘n dekade of wat gelede smalend gesê dat die ANC maar kan maak wat hy wil, want “by die vyand is die wil om weerstand te bied eenvoudig nie teenwoordig nie”.

Dit mag waar wees, dat ons ons wil om weerstand te bied, verloor het. Dit maak my trouens mismoedig as ek altyd net argumente hoor oor hoe ons “alles moet aanvaar, want danksy De Klerk se oorgawe is daar niks aan te doen nie”.

Dog plek-plek is daar nog rebelle onder die Afrikaners. Ons is nog in staat om te rebelleer.

En soos ons grootste Afrikanerdigter, N.P. van Wyk Louw, gesê het:

Opstand in ‘n volk is net so noodsaaklik soos getrouheid. Dit is nie eens gevaarlik as rebellie misluk nie. Wat wel gevaarlik is, is dat ‘n hele geslag verby sal gaan sonder protes.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Genadedood styg skerp in Nederland

genadedoodDie aantal Nederlanders wat genadedood vra, het meer as verdubbel in die 10 jaar sedert wetgewing verander het. Die aantal het met 13 persent verlede jaar tot 4188 gestyg.

Genadedood of geassisteerde selfmoord, waar ‘n dokter teenwoordig is, word gewoonlik deur ‘n sterk barbituraatdoepa geïnduseer, en is
sedert 2002 wettig in Nederland.

Versoeke het geleidelik gestyg sedert 2003, toe 1626 mense aansoek gedoen het om genadedood – in die meeste gevalle met ‘n dodelike inspuiting – of geassisteerde selfmoord .

Voorheen was dit kwaai omstrede, maar het meer as verdubbel oor die dekade tot 2012 weens sosiale aanvaarding.

Een verduideliking vir die skerp styging in Nederlandse gevalle is die bekendstelling verlede jaar van mobiele eenhede wat rondreis om genadedood toe te laat. Pasiënte word deur die mobiele eenheid vermoor as gesinsdokters weier .

Sowat 80 persent van die mense wat genadedood versoek, word vermoor deur dokters op die gronde dat hulle ondraaglike pyn ly en ‘n ingeligte keuse uitoefen. Die mening van ‘n tweede dokter is ook nodig .

Genadedood word in drie Europese lande , Nederland, België en Luxemburg toegepas.

Nederland vermoor twee keer soveel mense as België. Genadedood is die laagste in Luxemburg, waar daar tussen 2011 en einde 2012 net 14 mense vermoor is, ‘n tiende van wat in die Nederlande gebeur.

Die meeste, 78 persent of 3251 versoeke het gekom van mense met kanker. Diegene wat ly aan senuweestelselafwykings was in die tweede plek, 257, gevolg deur die genadedood van 156 mense wat ly aan kardiovaskulêre siekte.

Twee en veertig mense met demensie en 13 pasiënte wat ly ernstige psigiatriese probleme is vermoor.

R28 miljoen vir jazzfees verdwyn

jazzfestivalDie KwaZulu-Natalse regering het R28 miljoen vir ‘n jazz-fees in Durban betaal wat nooit plaasgevind het nie, het die Sunday Tribune berig.

Die ekonomiese ontwikkeling en toerisme departement is besig om deel van die geld te verhaal. In Junie verlede jaar is ‘n ooreenkoms aangegaan met ‘n konsortium om die internasionaal bekende North Sea Jazz Festival aan te bied.

Die fees het nie plaasvind soos geskeduleer is in November nie as gevolg van ‘n geskil tussen die feespromotors, die fees se Nederlandse bestuur Mojo, en die departement. Die Sunday Tribune berig dat die departement R28 miljoen opgedok het, waarvan R16.9 miljoen bestee is sonder dat die fees plaasgevind het.

Die geleentheid is gekanselleer en die departement het ‘n terugbetaling van sowat R11 miljoen betaal aan Charmaine Cornille, een van die promotors, om die regte vir die fees van Mojo te bekom. Mojo het sedertdien beweer hulle is nooit betaal vir die regte nie.

Die departement het ‘n ooreenkoms aangegaan met die MPM/Softskills konsortium. Cornille was een van MPM se eienaars. MPM is later vervang deur Profile Kommunikasie, ook in besit van Cornille. Cornille ontken bewerings dat haar rol in die projek gelei het daartoe dat die fees gekanselleer word.

“Ek is ‘n fluitjieblaser in hierdie geval en ek het na die provinsiale tesourie gegaan en hulle van bedrog en korrupsie op groot skaal in kennis gestel,” het sy gesê.

Marthinus van Bart stel Engelse slawerny aan die kaak

Die opspraakwekkende publikasie van Marthinus van Bart se boek oor die Britse slawegeskiedenis, Kaap van slawe, mag ons hele siening van die verlede verander. Want, soos die regerende party al male tale sonder tal in die openbaar gesê het, is “geskiedenis ‘n terrein van stryd”. George Orwell het ook gemeen: “Wie die verlede beheer, beheer die toekoms. Wie die hede beheer, beheer die verlede.”

Toneel op 'n Engelse slaweskip
Toneel op ‘n Engelse slaweskip

Van Bart bewys dat Brittanje, naas Portugal, die land was wat die meeste voordeel uit die slawehandel getrek het en ook die naasmeeste slawe verhandel het. Waarom weet ons dit nie? Want die geslepe Britte het bewysstukke en skeepsjoernale uit die argiewe gesteel om hul eie slawegeskiedenis te verdoesel – terwyl die Afrikaner tot vandag toe verantwoordelik gehou word vir Nederland se veel geringer betrokkenheid by slawerny!

Net vandeesweek tydens my onderhoud op SAFM, bel ‘n Indiër in en verwys na “die Boere se verknogtheid aan gedwonge arbeid”, wat dan kwansuis ook die dryfveer agter apartheid was. Die marxistiese historici wie se woord deesdae in Suid-Afrika wet is, aanvaar dit as ‘n gegewe dat slegs Nederlanders aan die Kaap slawe aangehou het en dat die “liberale, mensliewende Britte” dit eerste afgeskaf het.

Dít alles verteenwoordig infame leuens, want die Britte was allermins liberaal en mensliewend. Hulle het van die ergste gruweldade teenoor slawe gepleeg, selfs lank nadat slawerny sogenaamd “afgeskaf” is. Hiernaas is ‘n akwarel van ‘n ware gebeurtenis aan boord van ‘n Britse skip waarvan die inskripsie in die boek lui: “Aan boord van die slaweskepe is slavinne aan die wellus van die bemanning uitgelewer. Dié akwarel beeld ‘n werklike voorval uit toe ‘n 15-jarige slavin geweier het om vrywillig aan ‘n seksorgie met die bevelvoerder, kaptein Edward Kimber, en sy bemanning op die bodek deel te neem. Sy het haar straf, wat ook wreedaardige verkragting ingesluit het, nie oorleef nie. Toe Kimber op aanklagte van moord en verkragting voor die hof gedaag is, is hy vrygespreek nadat sy advokaat aangevoer het dat die matrose wat teen hom getuig het, griewe jeens dié kaptein gehad het.”

Kaap van slawe is ‘n skokkende boek. Nie net onthul dit die besonderhede van ‘n weggelate deel van die geskiedenis nie, maar ook die wreedheid en verontmensliking wat met slawerny gepaard gegaan het. Britse skepe wat die Kaap aangedoen het, het sonder seremonie die lyke van slawe wat nie die tog oorleef het nie, oorboord gegooi. ‘n Britse skip wat in Februarie 1681 aan die Kaap aangekom het, het “byna daagliks die lyke van ses tot sewe slawe oorboord gegooi” (Kaap van slawe, bl. 78).

Veral in die lig van hedendaagse politieke korrektheid, is ons geneig om slawerny in rasseterme te sien, as blanke slawehandelaars wat in “swart goud” handel gedryf het. Daarom is dit soveel te meer ontstellend om te verneem in hoe ‘n mate die Engelse hul Ierse broers en dus medeblankes verslaaf het. Juis onder die Protestantse bewind van Oliver Cromwell, is die Katolieke Iere genadeloos vervolg en vele as slawe verkoop. Marthinus van Bart stel dit so:

“Soos sy voorgangers het hy (Cromwell) die Iere verag en hulle genadeloos vervolg en uitgebuit. In 1650 byvoorbeeld, het hy 25 000 Iere laat opruim en as slawe aan die Engelse plantasie-eienaars van St. Kitts in die Karibiese Eilande gelewer. Van 1641 tot 1652 is minstens 300 000 Ierse burgers voor die voet deur die Engelse slawevangers gevange geneem en as slawe na die Amerikas ontvoer.

“Gedurende sy terreurbewind oor Ierland is meer as 100 000 Ierse kinders tussen die ouderdomme van 10 en 14 jaar as slawe na die Wes-Indiese Eilande, Virginië en New England ontvoer. Toe die Ierse slawe in 1649 in Barbados gerebelleer het, het die Engelse soldate hulle voor die voet op die gruwelikste wyse gemartel en vermoor. Moord op ‘n Ier is nie as ‘n misdaad gereken nie.” (Kaap van slawe, bl. 57)

Terwyl die SA geskiedenisboeke, wat gewoonlik deur Engelse geskryf is, die indruk wek dat Afrikaners reaksionêre slawe-eienaars was en ontevrede was met die “liberale” Kaapse bewind, skets Van Bart die ware prentjie. Die Engelse was skynheilig en het lank nadat slawerny “amptelik” afgeskaf was, steeds met slawe handel gedryf. Kinders is vry algemeen, selfs gedurende die twintigste eeu, as slawe en as gedwonge arbeiders aangehou. Van 1920 tot 1960 is “minstens 10 000 wees- en ander kinders in Brittanje wat deur die welsyn in kinderhuise geplaas is, na Australië ‘uitgevoer’ onder die voorwendsel dat hulle die wit bevolking van Australië sou aanvul”. By hul aankoms is hierdie kinders egter as slawe gebruik.

Ook aan die Kaap het die Engelse gedurende die negentiende eeu weeskinders uit Engeland as sogenaamde “indentured apprentices” ingevoer. Vir alle praktiese doeleindes was hierdie kinders slawe wat as goedkoop arbeid in die Kaap gebruik sou word. Dr. John Philip, die bekende “filantroop” wat vandag deur Engelse geskiedskrywers geloof word vir sy (valse) beskuldigings teen Afrikaners in die negentiende eeu, was deel van hierdie stelsel van gedwonge kinderarbeid aan die Kaap.

Dit blyk dat slawerny met blanke Engelse weeskinders deel was van die pogings in die negentiende eeu om die Kaap te verengels. Dit herinner aan die soortgelyke program van Sargent om Boerekinders in die konsentrasiekampe te verengels.

Die Londense koerant The Times het die slawerny wat kinders aan die Kaap van Engelse “Masters” moes verduur, in 1839 aan die kaak gestel deur na die sogenaamde filantrope as “dealers in British blood” te verwys. Dog nie lank daarna nie het die mislukte aartappeloeste en gepaardgaande hongersnode in Ierland tussen 1840 en 1860 weereens ‘n stroom Ierse kinderslawe na die Kaap en Australië verseker. Soveel minagting het die Engelse aan die Kaap vir die Iere gehad dat sulke kinders, veral seuns, soos Van Bart aantoon, saam met die bruin en swart slawe ingekwartier is:

“Dié weeskinders se lot hier ter plaatse was dieselfde as dié van die…CFS én die ‘Prize Negroes’. As ‘Apprentices’ was hulle niks minder as onbetaalde slawe in diens van welgestelde ‘Masters’ nie. As gevolg van die algemene gebruik om die weeskinders, veral die seuns, as minderwaardige mense te bejeën, hulle van die wit gemeenskap af te sonder en hulle by die swart en bruin slawe en arbeiders in te kwartier, is hulle op enkele uitsonderings na deur die swart en bruin arbeidersgemeenskap geassimileer.” (Kaap van slawe, bl. 146)

Dit word algemeen aanvaar dat Engeland se rykdom in die negentiende eeu aan haar kolonies en Walliese steenkool te danke was. Sommige mense beweer selfs dat steenkool van Brittanje die “Saoedi-Arabië van die negentiende eeu” gemaak het. Marthinus van Bart en die ander skrywers wat hy aanhaal, wil egter beweer dat Engeland se rykdom weens die slawehandel en gratis slawearbeid geskep is.

Daarby moet ‘n mens nog voeg die seerowery van die sogenaamde “buccaneers” en “privateers” wat onder Elizabeth I die vrypas ontvang het om ander volkere ter see na hartelus te teister en te beroof.

Die stereotipe van die “wrede Boer” is in Suid-Afrika deur Engelse historici geskep wat eenvoudig die bedenklike en selfs gruwelike aspekte van hul eie geskiedenis ignoreer om op Afrikanertekortkominge te fokus. Dis waar die “geskiedenis as terrein van stryd” inkom.

Marthinus van Bart het met hierdie boek ‘n groot bydrae gelewer om Suid-Afrika se slawegeskiedenis te sien vir wat dit was: ‘n grootliks Engelse bedryf waarvan die dokumantasie deur skynheilige en oneerlike Engelse verdoesel of vernietig is, maar waarvan die feite nie meer verswyg kan word nie.

Kaap van slawe is by verre die belangrikste geskiedenisboek wat daar oor die afgelope dekade in Afrikaans verskyn het. Dit is die beginpunt van ‘n hele nuwe debat oor die Suid-Afrikaanse geskiedenis en die rol van Engelse daarin.

Dat sommige dit graag in die doofpot sal wil steek, spreek vanself. Dit druis teen die polities korrekte weergawe van ons geskiedenis as ‘n verhaal van “Afrikanerboosheid” in. Ons mag egter nie toelaat dat dit gebeur en dat die boek alleenlik vir ‘n klein gehoor bestem bly nie. Elkeen behoort dié teks aan te skaf en hom met die feite daarin vertroud te maak, alvorens hy dit aan die groot klok hang.

Die boek bevat ook vele aantreklike foto’s, skilderye en illustrasies wat dit ‘n kleinood maak om te besit.

Marthinus van Bart is daardie rare verskynsel in ons tyd: ‘n Afrikanerintellektueel en -skrywer wat nie daarvan wegskram om die leuen en die halwe waarheid uit te daag nie. Net daarvoor verdien hy al ‘n medalje. Dis nou nog afgesien van die reusewerk wat hy reeds by Die Burger se Kultuurkroniek gedoen het om oor jare ons Afrikanergeskiedenis op te teken en aan die gewone Afrikaner oor te dra.

Kaap van Slawe kan bestel word by tel 021 406 2823 of e-pos: erfenis@dieburger.com.

Oranje deurgeroes

Nederland en Spanje was tagtig jaar lank in ‘n oorlog gewikkel. Nou het dit Spanje 120 minute op die sokkerveld geneem om die manne van Oranje te klop, en as wêreldkampioene van die veld te stap.

In ‘n taai wedstryd waarin beide spanne blapse na die doelhok gemaak het, het die Spanjaarde vlak voor die einde van 30 minute bykomende tyd ‘n Nederlandse span wat tot tien man uitgedun is, die doodskoot toegedien.

Die Spanjaarde het deurgaans beter daarin geslaag om balbesit te behou. Die Nederlanders se pogings om balbesit te wen is erg bemoeilik deur ‘n skeidsregter wat geelkaarte soos parkeerkaartjies aan veral die manne van Oranje uitgedeel, en uiteindelik ‘n rooi kaart opgediep het.

Soos verwag is, was dit ‘n affêre so taai soos ‘n outydse Wilsontoffie. Die hoogte bo seespieël het duidelik by die manne gespook, wat moes asem oorhou vir ‘n moontlike bykomende dertig minute, wat toe ook gerealiseer het.

Uiteindelik was Spanje net daardie titseltjie beter daaraan toe. Tog het Nederland so amper-amper die knoop deurgehaak toe Arjen Robben se doelskop in gewone speeltyd die Spaanse doelwagter se hakskeen getref en wyd getrek het. Uit ‘n duisend pogings sou Robben nie daardie titseltjie teenspoed verwag het nie, en moes dit juis in die belangrikste wedstryd van sy loopbaan gebeur.

Die eindfluitjie het heel waarskynlik vir Jabulani die tokkelossiebal geblaas. Min van die deelnemers aan die toernooi in Suid-Afrika sal graag weer met ‘n bal met so ‘n wil van sy eie wil speel. Ook in die eindstryd is verskeie balle bo-oor of langs die doelhok verby, of is spanmaats heeltemal “misgeskop” wanneer aangeval is. Dié effens meer aërodinamiese bal het in die binneland baie anders as by kusvlak gereageer, en spanne wat heen en weer kus toe en binneland toe gepiekel is om wedstryde te speel, moes deurlopend aanpas.

стоимость паркета укладкаФильчаков

Geskenke uit Spanje vir Oranje?

Suid-Afrikaanse kinders word vertel Kersvader bring kersgeskenke van die Noordpool af. Nederlandse kinders glo Sinterklaas kom van Spanje af…

Nou speel Oranje in die eindstryd teen Spanje, en Nederland sal ‘n behoorlike Piet Hein uit die hoed moet pluk om die span met kwiksilwer voetwerk te sink.

Spanje het Duitsland wat sonder sy voorste angels moes speel, met een nul geklop. Die Spanjaarde het met vernuftige voetwerk die Duitsers baie snoep met die bal behandel. Met die suinige balbesit kon die Duitsers nie hul strooptogte loods wat hulle die toernooi se doelevrate gemaak het nie.

Maar…die Duitsers het ook met veel minder vuur gespeel en hul aangeewerk was ook nie suiwer nie. So is Duitse besit gou nek omgedraai en nou speel Spanje in sy eerste wêreldbeker-eindstryd ooit.

Op papier is Spanje, die Europese kampioene, die gunsteling om Nederland te troef. Die Nederlanders het egter nog nie op alle silinders gevuur nie, en tog onoorwonne van die eindstryd deurgedring. Spanje self is gereeld die wisselvalligheid self en ‘n afdag gaan die een of ander tyd aanbreek. Maar selfs al speel Spanje soos Woensdag, behoort Nederland die pyp te kan rook.

Om vir die Nederlanders te kom Sinterklaas speel is egter nie in die Spanjaarde se gedagtes nie.

mega jokerФільчаков Олександр Васильович

Kaap weer Hollands

Sneijder en Van BronckhorstDie Kaap is weer Hollands, en nou rus die taak op die Duitsers om hul lywe Piet Hein te hou en die gedugte Spaanse Silwerfloot te kelder om ‘n stamland-eindstryd te verseker.

Oranje het hul kleure voor die kroonprins Willem-Alexander en prinses Maxime getoon, en hul vinnigste wedstryd van die toernooi gespeel.

Maar Uruguay het nooit gaan lê nie, en die wedstryd was kort voor die einde skielik weer in die weegskaal toe die Suid-Amerikaners ‘n laat-doel aangeteken en die telling na 3 – 2 laat krimp het.

Die Nederlanders het hul hande vol gehad met die spoed oor die veld van die manne van Uruguay. Die spoed het menige Nederlandse strooptog in die stof laat byt.

Die wedstryd het twee van die toernooi se indrukwekkendste kapteinsdoele opgelewer. Eers het Oranje se kaptein, Van Bronckhorst ‘n langafstandmissiel in die net in gesool, en later het Uruguay se kaptein, Diego Forlàn ‘n bal gekerf wat soos ‘n mamba in die doelhok in gepik het.

Wesley Sneijder het hierna sy vyfde doel van die reeks behaal.

Arjen Robben, wat die opponente aanvanklik oorhoops gehad het deur in amper enige denkbare posisie op die veld op te duik en van die verkeerde voet af vreemde aanvalshoeke te skep, het Nederland se derde doel met ‘n kopskoot afgerond, en is kort hierna ‘n blaaskans gegee. Met die telling op 3 – 1 en die eindfluitjie op hande is gereken die koeël is deur die katedraal, maar Uruguay het ander planne gehad en Maxi Pereira het ‘n tonneltjie doelhok toe gevind en toegeslaan.

Vir die Suid-Afrikaanse toeskouers wat nie werklik met fynproewersokker vertroud is nie, sal dit manna uit die hemel wees as Duitsland die eindstryd haal. Die Duitsers het met strooptog-sokker ‘n doelefees beleef, en met Nederland wat aangesteek het, kan die twee spanne met verbete aanvallende spel die skare en kykers trakteer. Fynproewers mag die neuse optrek, maar dis rugbywêreld dié waar aanvallende spel as die beter soort spel beskou word.

Maar…dan sal Duitsland eers met Spanje moet afreken. En op papier is Spanje verreweg die gunsteling. Maar dis op papier, en die Duitsers is nog die span van die oomblik wat vrypostig genoeg was om ook ander spanne wat veronderstel was om hul meerdere te wees, in doelefeeste te verneder.

slots online casinoДанильченко Юрий Харьков

Oranje deur na halfeind

“Oranje mag nou glo in die eindstryd.” So berig Trouw oor Nederland se historiese oorwinning oor Brasilië.

Die Oranje-masjien het Vrydagmiddag gewys dat die span die versneller nog dieper kan trap, en het die sokkerreus Braslië met die kous oor die kop huis toe gestuur.

Vooraf was tot die Nederlandse pers vol vraagtekens of Nederland sy oninspirende, maar wenpogings, nog ‘n stappie verder sou kon voer. Om Brasilië te troef sou dit nodig wees.Vir nege minute het dit gelyk of die manne in Oranje geglo het ‘n stadige tempo sal die ding doen, maar toe word ‘n langafstand-skop dwarsdeur die Nederlandse span tot by Robinho voor die doelhok geskop, en die bal tot agter in die net aangehelp.

Hierna het die Nederlanders wakkergeskrik, die poer-poer was iets van die verlede en kon die toeskouers na spel kyk wat die klien eindstryd waardig was. Hoewel Brasilië ‘n paar keer amper die doelhok gevind het, was dit die Nederlanders wat punte gekry het. Wesley Sneider, die derde keer die man van die wedstryd, het in beide doele ‘n voetjie in gehad. Die tweede keer het hy self sy kop gebruik en die doel syne gemaak.

Beide Kaka en Arjen Robben is goed opgepas, en daar was slegs kort periodes waarin die twee baltowenaars hul kunsies kon uitstal.

Nederland kan nog aanvallender speel, maar of die Oranje-masjien in hierdie toernooi waar ‘n aanvalsglips die span die wedstryd kan kos, werklik voluit sal baljaar is te betwyfel. Tot dusver het die span die versneller net diep genoeg getrap om die opponente te klop, anders as byvoorbeeld Duitsland wat meer tot ‘n alles-of-niks wedstrydstrategie ingestel is.

casino online noАлександр Фильчаков прокурор