rebelle – praag.co.za

Ses in hinderlaag in Mosambiek dood

Ses mense is gedood in ‘n aanval deur Renamo-rebelle in Mosambiek, het die polisie in ‘n verklaring gesê.

Dit is die jongste in ‘n reeks gewelddadige skermutselings tussen gewapende opposisielede en regeringsmagte.

“Gewapende mans van Renamo het Vrydag ‘n voertuig in ’n hinderlaag gelei en daarop geskiet totdat die voertuig aan die brand geslaan het,” het ‘n polisiewoordvoerder gesê.

Ses insittendes het doodgebrand. Die slagoffers was burgerlikes, maar hul name is nog nie bekend gemaak nie. Die polisie is nog op soek na moontlike oorlewendes wat dalk ontsnap het.

Renamo, wat ‘n 16 jaar lange burgeroorlog gevoer het wat in 1992 ten einde geloop het, weier om die uitslae van die 2014-verkiesing te aanvaar.

Die regerende Frelimo-party het weereens ‘n oorwinning behaal en is reeds sedert onafhanklikwording, 40 jaar gelede, aan bewind.

Die spanning is sedert 2013 aan die oplaai en Renamo-rebelle het weer die wapen opgeneem in wat hulle bestempel as ‘n geveg teen ’n Frelimo-elite wat hulself ten koste van land verryk het.

Vredesonderhandelinge word in die vooruitsig gestel, maar die owerheid beskuldig Renamo intussen vir die toename in gewelddadige aanvalle in die noorde en sentrale dele van Mosambiek.

In Mei is op die oorskot van 13 mense in die onstabiele sentrale deel van die land afgekom, waar veiligheidsmagte en Renamo-rebelle gereeld slaags raak.

Mosambiek se menseregte-organisasie voer aan dat minstens 83 summiere teregstellings sedert die begin van die jaar voorgekom het.

Al-Basjir skort doodsvonnisse op in vredespoging

Soedan se eerste visepresident, Bakri Hassan Saleh, het Maandag aangedui dat die vonnisse, insluitende die doodsvonnis van gewapende rebelle, opgeskort kan word.

Die aanbod is aanvanklik vir die duur van die samesprekings vir nasionale versoening geldig. Die samesprekings is ’n hernude poging deur die regering om ’n einde aan gevegte te maak waarin die land gedompel is.

Kartoem is sedert 2011 teen insurgente in die Blou Nyl en Suid-Kordofan provinsies in ’n stryd gewikkel. Die insurgente bestaan meestal uit vegters van die burgeroorlog wat in Soedan agtergebly het, nadat Suid-Soedan daardie jaar afgestig het.

Pres. Omar al-Basjir het verlede jaar die nasionale dialoog geïnisieer, maar min vordering is gemaak.

Hy het ook ’n algemene amnestie vir gewapende groepe hernu wat “’n opregte begeerte het om terug te keer en aan die dialoog deel te neem”.

“Ons kan die hof se bevindinge vries vir die duur van die onderhandelinge asook ander maatreëls implementeer waaroor ons konsensus bereik. Ons kan egter nie amnestie gee tensy ons meen die onderhandelinge sal slaag nie, omdat ons nie vir hulle amnestie wil gee sodat hulle net weer die wapen kan opneem nie,” het hy gesê.

Twee leiers en 15 lede van die hoof rebelle alliansie teen Basjir is reeds in Maart 2014 in hul afwesigheid die doodsvonnis opgelê.

’n Woordvoerder van die rebellegroep bekend as die beweging vir justisie en gelykheid (JEM) het egter gesê hulle vertrou nie die regering wat krygsgevangenes en vreedsame betogers om die lewe gebring het nie.

Basjir het in April sy 25-jarige bewind verleng toe hy met meer as 94 persent van die stemme in die land se verkiesing herkies is. Opposisiepartye het die verkiesing geboikot.

Sirië kondig verkiesingsdatum aan

Hillary skree dat 4 dooie Amerikaners in Benghazi 'geen verskil' maak nie — Hillary skree dat 4 dooie Amerikaners in Benghazi ‘geen verskil’ maak nie

Die speaker van die Parlement in Sirië sê ‘n presidensiële verkiesing sal op 3 Junie gehou word, ten spyte van ‘n insurgente-oorlog wat nou al vir drie jaar lank woed en waarin talle Christene gedood is.

President Bashar al-Assad kan selfs die enigste kandidaat in die verkiesing wees as die ander partye weier om deel te neem. Assad se gewildheid is tans hoër as ooit.

Assad het ‘n week gelede aangedui dat sy weermag besig is om die oorlog teen die rebelle wat van buite befonds word, te wen.

Dit het onlangs aan die lig gekom dat die CIA wapens uit Libië deur Turkye smokkel om ‘n insurgensie teen die verkose Assad te help.

Die openbare verhore oor die Benghazi-skandaal in Libië waarin ‘n Amerikaanse ambassadeur en drie ander Amerikaners dood is in 2012, het gelei tot die gevolgtrekking dat die VSA betrokke was by die smokkel van wapens na rebelle om Assad uit die kussing te lig.

Die Benghazi-skandaal kan Hillary Clinton se ambisie om president te word, kelder. Dit het aan die lig gekom het dat sy gelieg het oor die rol wat die VSA gespeel het om ‘n smokkelnetwerk te bedryf om ‘n opstand in Sirië te bewerkstellig.

Die ondersoekende joernalis Seymore Hersh het onlangs onthul dat die gifgasaanval ‘n swart operasie deur die rebelle was met die doel om ‘n Amerikaanse aanval op Assad te loods.

Die Turkse regering, ‘n Amerikaanse bondgenoot en NAVO-lid, het die Saringas vervaardig en aan jihadi-ekstremiste gegee tesame met die opleiding om die gifgasaanval in Damaskus uit te voer, terwyl dit moes lyk asof Assad daarvoor verantwoordelik was.

Hersh sê selfs dit was genl. Martin Dempsey wat president Barack Obama enkele dae voor die beplande Amerikaanse aanval op Sirië oortuig het om terug te staan omdat die getuienis nie sterk genoeg was om ‘n so ‘n aanval te regverdig teen die Siriese regime nie.

Dit mag ook wees dat die VSA hul eie spore probeer doodvee deur die skuld op Turkye af te stoot.

Indien Assad verkies word sal dit vir ‘n derde sewe-jaar termyn wees, al dring opposisie-partye daarop aan dat hy geen rol in ‘n oorgangsproses in die land kan speel nie.

Volgens berigte het rebelle bomme laat ontplof slegs meters van die Parlement af, kort voordat die verkiesingsdatum aangekondig is.

Twee mense is in die ontploffing dood, en ‘n aantal is beseer.

Die oorlog is nog lank nie verby nie

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

So pas het ek twee YouTube-video’s gekyk. Die eerste is ‘n musiekvideo van Bok van Blerk wat omtrent ewe patrioties as die De la Rey-video is, Die Kaplyn.

Die titel van die tweede video, veel langer, het by my taamlik verwagting geskep: Betrayed. Ek het gehoop dat dit oplaas vir mense perspektief sou gee oor die grensoorlog en veral dan die verraad wat FW de Klerk en Roelf Meyer teen die soldate gepleeg het. In die laaste paar minute is daar wel sprake van ‘n soort misnoeë met die oorgawe aan… nie net die ANC nie, maar ook SWAPO. Dog werklike ontleding, begrip, bestekopname? Nee, daarvan was daar min sprake. Maar kyk dit gerus, al is dit net om te besef aan watter gevaar ons troepe destyds blootgestel was, ter wille van hartelose politici wat net planloos voortgeploeter het.

Weliswaar het Rusland intussen verander en bedreig ons nie meer soos in die dae van die Angolese oorlog nie, maar al ons ander vyande is nog steeds op hul pos, met sommige sterker en aggressiewer as ooit. ‘n Afgetrede kolonel in die weermag is lief om te sê: “Die oorlog is nog steeds aan die gang. Die kaplyn het net van die grens tussen Angola en Namibië na rondom jou bed verskuif .”

Dis humor, maar wrang. Hoeveel van ons mense word nie deesdae op hul plase, in hul huise en selfs in hul slaapkamers aangeval en doodgemaak nie? Daarom steek daar ‘n groot stuk waarheid in sy stelling. Soos ek al voorheen gesê het, heers daar tans ‘n konflik in Suid-Afrika wat die Pentagon se definisie van lae-intensiteitsoorlog volmaak pas:

… a political-military confrontation between contending states or groups below conventional war and above the routine, peaceful competition among states. It frequently involves protracted struggles of competing principles and ideologies. Low-intensity conflict ranges from subversion to the use of the armed forces. It is waged by a combination of means, employing political, economic, informational, and military instruments. Low-intensity conflicts are often localized, generally in the Third World, but contain regional and global security implications.

Kom ons kyk kortliks hoe hierdie definisie van lae-intensiteitskonflik by die huidige Suid-Afrika pas. Dit druis teen my literêre beginsels in, maar kom ons nommer aspekte van die huidige konflik.

Toegegee, ons word nie letterlik deur ‘n ander staat vanuit die lug met bomme bestook nie, maar vir seker is daar “groepe” in hierdie land wat kwalik hul vyandigheid jeens ons bedek. Luidens bogaande definisie, is hul vyandigheid benede konvensionele oorlog maar bokant roetine-mededinging.
Dit ly geen twyfel dat daar by ons ‘n uitgerekte stryd tussen mededingende beginsels en ideologieë heers nie. Die soort aangepaste kommunisme wat die ANC en SAKP tans aanhang, staan in stryd met die Afrikaner se ekonomiese konserwatisme en Christelikheid.
Ondermyning en die gebruik van gewapende magte. Is plaasmoordenaars wat dikwels in groepe van vier of vyf ons mense aanval, “gewapende magte” of nie? Wie lei hulle op? Wie verskaf aan hulle wapens, waaronder ook outomatiese wapens? Dit is alles tergende vrae wat niemand nog na behore beantwoord het nie. Ondermyning is ‘n wye begrip, maar as ons sien hoe ons deur staats- en privaatagente gedurig gemanipuleer word, hoe daar van buite af konstant onmin en verdeeldheid tussen Afrikaners – selfs op sosiale media – gesaai word, dan is dit tog helder dat ons deur vyandelike groepe ondermyn word?
Kombinasie van gevegsmiddele, waaronder politieke, ekonomiese, inligtings- en militêre instrumente. ‘n Mens sou dink, noudat die ANC en die SA Kommunisteparty totale beheer oor die staat, die SAUK en groot dele van die ekonomie uitoefen, sou hulle “tevrede” wees. Inteendeel, die propaganda- en inligtingsoorlog teen Afrikaners was nog nooit so intens soos tans nie. Daar word ook van politiek en wetgewing gebruikgemaak om ons meedoënloos af te takel. Lyk my die einddoelwit is om die laaste Afrikaner in ‘n plakkerskamp te kry, landuit te verdryf of, les bes, dood te maak.

Na bewering het die Duitse regering en die Nazi-party in ‘n kasteel buite Berlyn byeengekom om die “eindoplossing” teen die Jode te bespreek en in werking te stel. Daar is ‘n dokument wat as die Wannsee-protokol bekendstaan en wat die notule van dié vergadering bevat. Ek weet nie waar en wanneer die Afrikaner se vyande, sowel in ons land as daarbuite, bymekaargekom het om hul eie Wannsee-vergadering te hou nie. Dalk was dit in ‘n luuksehotel in die buiteland of miskien was dit ‘n geheime kabinetsvergadering waar Pieter Mulder toevallig nie teenwoordig was nie. Maar dat ons vyande planmatig te werk gaan, is helder.

Vandaar dus hierdie lae-intensiteitskonflik wat dag na dag, maand na maand, jaar na jaar, teen ons woed. Elke moontlike vastrapplekkie – ek praat nie eens van magsbasis nie, want dit het ons lank nie meer nie – waaroor die Afrikaner beskik, moet stelselmatig onder hom weggekalwe word. Sy grond, sy universiteite, sy maatskappye, sy skole, sy kerke, selfs sy effens groter kultuurverenigings soos die ATKV. Maar ook: die wese van sy identiteit en sin vir wie hy is.

Verby is die dae van “versoening”, wat in elk geval ‘n slenter was om ons, naïef, vredeliewend en goedgelowig soos ons is, gerus te stel. Terwyl die weermag, polisie en inligtingsdienste stelselmatig “getransformeer” word. En noudat feitlik alle magsinstrumente in die hande van die vyand is, word daar tande gewys…

Die Verenigde Nasies praat van identiteitsoorlog om konflikte soos dié tussen die Israeli’s en die Palestyne of tussen die Toetsi’s en Hoetoes van Rwanda te omskryf. Wat anders is hier by ons aan die gang as ‘n identiteitsoorlog?

Soms wil dit vir my voorkom asof ons al 200 jaar lank in dié oorlog betrokke is, of selfs 400 jaar as ons die vroeë oorloë tussen Engeland en Nederland hierby inreken. Immers is die oudste gebou in ons land, die Kasteel, deur Jan van Riebeeck en daaropvolgende goewerneurs opgerig om ons teen Engelse skepe te beskerm! Die oorloë teen die Xhosas in die laat aqtiende en negentiende eeue het ‘n honderd jaar geduur, van 1779 tot 1879. Gedurende daardie oorlog het die Fingo-stam aan die kant van die blankes teen die amaXhosa geveg. Hulle het uiteindelik die Ciskei as tuisland ontvang. Die laaste leier van die Ciskei, Oupa Gqozo, het sy matriek in Afrikaans afgelê.

Wat was die eerste ding wat Ronnie Kasrils gedoen het toe hy weer terug in die land is? Hy het na die Ciskei toe opgeruk om van Oupa Gdozo ontslae te raak en sodoende ‘n moontlike swart bondgenoot van die destydse Afrikanerregering te neutraliseer.

Met leiers soos FW de Klerk en Roelf Meyer was dit natuurlik nie nodig om enigiemand te neutraliseer nie. Hulle het sommer vanself besluit dat volslae oorgawe beter as enige verdere bakleiery gaan wees en sodoende ‘n streep deur 400 jaar se geskiedenis getrek. Oor die afgelope tien jaar en meer het elke denkende Afrikaner wat daar nog oor is hom of haar al teen die groteske verraad van 1994 uitgespreek.

Ons vyande sien dit egter glad nie as verraad nie. Hulle sien dit as hul logiese oorwinning oor ons. Trouens, ek hoor elke dag mense op Twitter en elders wat sê dat ons “dankbaar moet wees dat ons nie almal doodgemaak is nie”. Ons moet bly wees ons lewe nog, want die magtige ANC-SAKP-COSATU-alliansie het ons militêr, sielkundig en ideologies verslaan.

Die meeste Afrikaners beskou dit egter as verraad, dat daar onder voorwendsel van “onderhandeling” eintlik oorgawe plaasgevind het. Ons vyande het soveel minagting vir ons vermoëns dat hulle die oorgawe as onvermydelik en vooraf bestem sien. Waarskynlik is die waarheid iewers tussenin: nóg verraad, nóg neerlaag kan die komplekse wyse waarop ons onderwerp is, verklaar.

Want, synde ‘n lae-intensiteitskonflik (LIK), het die oorlog soveel fasette. In weerwil van sy enorme middele, waaronder die ambassades, inligtingsdienste, die SAUK, simpatieke mediagroepe, ens., het die ou regering die propaganda-oorlog loshande verloor. ‘n Mens hoef nie ‘n briljante veggeneraal te wees om dit te weet nie: as jou troepe geestelik, ideologies of met propaganda oorwin word, is hulle verslaan.

Die Chinese wysgeer Soen Tsoe het gesê:

Want om ‘n honderd oowinnings in ‘n honderd veldslae te behaal, is nie die toppunt van vaardigheid nie. Om die vyand te onderwerp sonder om te veg, is die toppunt van vaardigheid.

Is dit nie wat Joe Slovo, Ronny Kasrils en hul paar swart luitenante soos Mandela of Cyril Ramaphosa reggekry het nie? Om ons te onderwerp sonder om te veg?

Dis nie so sleg om te verloor nie. Duitsland het twee wêreldoorloë verloor en verteenwoordig vandag die grootste ekonomie in Europa. Wat dié land op die slagveld verloor het, het hy deur harde werk in vredestyd weer ingepalm.

Die Afrikaner sal moet besef dat sy stryd nog lank nie verby is nie. De Klerk en die vorige NP-regering het met menselewens gespeel. Hulle het ons Afrikanerseuns gestuur om op die slagveld te sterf sodat hulle “bietjie tyd kon koop voor hulle oorgee”. Waarom dan hoegenaamd weerstand bied? vra ek.

Oor die afgelope twintig jaar het jaarliks veel meer Afrikaners in hierdie oorlog – ons gewelddadige “vrede” – gesterf as wat alstesaam in byna dertig jaar van grensoorlog omgekom het. Om nie te praat van al die ander verliese wat ons aanhou om op soveel gebiede te ly nie.

Iewers sal ons die streep moet trek. Al is dit in die kombuis. Sodat ons en ons geliefdes nie meer in ons beddens hoef te sterf nie.

Die oomblik wat ons besluit het dat ons wel in die land wil oorbly, dat ons wel wil oorleef, is daar ‘n duisend en een dinge wat ons kan begin doen om te hergroepeer en weerstand te bied.

Pallo Jordan van die ANC het ‘n dekade of wat gelede smalend gesê dat die ANC maar kan maak wat hy wil, want “by die vyand is die wil om weerstand te bied eenvoudig nie teenwoordig nie”.

Dit mag waar wees, dat ons ons wil om weerstand te bied, verloor het. Dit maak my trouens mismoedig as ek altyd net argumente hoor oor hoe ons “alles moet aanvaar, want danksy De Klerk se oorgawe is daar niks aan te doen nie”.

Dog plek-plek is daar nog rebelle onder die Afrikaners. Ons is nog in staat om te rebelleer.

En soos ons grootste Afrikanerdigter, N.P. van Wyk Louw, gesê het:

Opstand in ‘n volk is net so noodsaaklik soos getrouheid. Dit is nie eens gevaarlik as rebellie misluk nie. Wat wel gevaarlik is, is dat ‘n hele geslag verby sal gaan sonder protes.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Hoofstroommedia berig nie oor VN se gifgasaanval-verslag nie

Ses weke gelede het ‘n tweemanafvaardiging in die geheim in Damaskus aangekom uit Aleppo. Dié twee is deur die Siriese rebelle afgevaardig. Hulle het onder ‘n waarborg van veiligheid met die personeel van president Bashar al-Assad kom onderhandel. Hulle glo in ‘n “Siriese oplossing” om die burgeroorlog tot ‘n einde te bring, skryf Robert Fisk in die Independent.

Die afvaardiging het vier punte voorgehou: Dat daar ‘n “interne Siriese dialoog” moet wees; dat private en openbare eiendom gehandhaaf word; dat daar ‘n einde moet wees aan burgerlike, sektariese, etniese twis, en dat almal moet werk vir ‘n demokratiese Sirië waar die oppergesag van die reg heers. Daar was, interessant genoeg, ook geen eise vir Assad se vertrek nie.

Nog ‘n merkwaardige ontwikkeling is dat in sewe gebiede van Aleppo, die meeste van hulle onder die beheer van die rebelle, werknemers sal kan terugkeer om te werk in hul kantore, en regeringsinstellings en skole sal kan heropen. Studente wat oor die afgelope twee jaar deelgeneem het aan geweld sal ontwapen word en terugkeer na hul klaskamers .

Rebelle het, wat hulle noem, die “Nasionale Unie vir die behoud van Sirië” tot stand gebring, weens groeiende kommer oor die teenwoordigheid van al-Kaida in die land.

Die voordele vir Assad is duidelik. As rebelle oorreed kan word om terug te keer na die geledere van die regime se weermag met waarborge vir hul veiligheid, sal groot dele van die rebelle hul stryd laat vaar en sal die regering beheer neem sonder dat ‘n skoot verder geskiet is. Só ‘n weermag sal al-Kaida in die naam van nasionale eenheid gou-gou die loef afsteek.

Die Islamitiese vegters in die Siriese opposisie is beslis ‘n bron van ernstige kommer vir almal wat betrokke is in die oorlog. Die Islamitiese vegters in Sirië is besig om in ‘n ernstige bedreiging vir die voortbestaan van die land se Christene in te hou. Biskoppe en patriarge van regoor die streek het juis in Beiroet verlede Vrydag oor die groot uittog van die Christene van die Midde-Ooste besin.

Groot skade is aan kerke in Raqqa – nou onder die beheer van al-Kaida – asook in Maaloula aangerig en het Christene uitgesonder vir vernedering.In Christelike huise is kruise verpletter, en die indringers het ‘n perverse plesier daarin geneem om die inhoud van die huise totaal te vernietig sodat huisgesinne met klein kinders opeens dakloos gelaat is en sonder kos.

Die volledige weergawe van die VN se chemiese wapeninspekteurs se verslag van Sirië is nie deur die hoofstroommedia bekendgemaak nie. Die besonderhede van die dood en lyding van onskuldiges van die Ghoutagebied van Damaskus is vreeslik. Twee broers, blyk dit, was die enigste oorlewendes van hul familie van 40 wat in dieselfde gebou gewoon het. Die verslag lui as volg:

“‘n Leier van die plaaslike opposisie (sic) wat geag word as prominent in die gebied … is geïdentifiseer en versoek om die [Verenigde Nasies] Missie te vergesel,” sê hy. Natuurlik moet die VN-inspekteurs se veiligheid verseker word. Maar hulle was in werklikheid in die hande van die rebelle. ‘n Vraelys vir oorlewendes is ook glo “versprei na die opposisie kontakte”.

Nog meer kommerwekkend is ‘n kort paragraaf op bladsy 22 . Op die plekke waar Saringasmissiele geland het, het die inspekteurs bevind dat “die plekke is goed deurreis (sic) is deur ander individue voor die aankoms van die Missie … Tydens die tye wat by hierdie plekke deurgebring is, het individue aangekom om van die vermeende ammunisie te skuif wat aandui dat sulke potensiële bewyse verskuif kon gewees het en moontlik gemanipuleer”.

Gemanipuleer? Die hoofstroommedia het duidelik nie die inspekteurs se verslag goed gerapporteer nie.

VSA ‘bekommerd’ oor stygende geweld in DRK

Die VSA het rebelle-aanvalle op burgerlikes en die Verenigde Nasies (VN) se vredestroepe in die Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK) veroordeel.

Marie Harf, adjunkwoordvoerder van die VSA se departement van binnelandse sake, sê die land is “bekommerd” oor die stygende geweld tussen die weermag en rebelle in die ooste van die DRK.

“Ons veroordeel die M23 se aksies, wat tot burgerlike sterftes, aanvalle op die VN-stabiliseringsmag (Monusco) en grootskaalse verplasing van die bevolking gelei het…” het sy in ’n verklaring gesê.

“Ons doen ’n beroep op die M23 om onmiddellik geweld te staak, hul wapens neer te lê en te ontbind.” – AFP