Sydney Gregan: Die aanslag op volkere se soewereiniteit

Die Europese Unie probeer nou sy begroting van 1,8 triljoen euro goedkeur, maar met die politieke slenter daarin opgesluit dat lidstate ‘n minimum aantal vlugtelinge moet aanvaar. Net Pole en Hongarye weier om daardie voorwaarde te aanvaar en word nou boonop gedreig dat hulle nie die “rule of law” in hulle onderskeie lande handhaaf as hulle nie hierdie voorwaarde as deel van die packet wil aanvaar nie. Voor in die koor van die dreigers is die Nuwe Wêreldorde-dissipel, Angela Merkel, iemand wat globalisme reeds volledig omarm het.

Soos William Endahl, bekende onafhanklike internasionale politieke ontleder dit stel:

“However when we look more closely at various EU laws, it becomes clear that the phrase [“rule of law”] is used as yet another neuro-linguistic manipulation, much as the earlier “Responsibility to Protect” that was used by the Obama Administration to bomb Libya to the stone age.”

Die Poolse eerste minister, Mateus Morawiecki en Viktor Orbán, eerste minister van Hongarye het ‘n gesamentlike perskonferensie gehou en gaan poog om hierdie stap te veto en sal die begroting alleen goedkeur as hierdie bepaling uitgehaal word.

Dis gewoon skreiend dat ‘n staat se soewereiniteit op so ‘n wyse aangeval word en dit onder die dekmantel van die “rule of law”.

Orban se opmerking in hierdie verband is veelseggend:

“The proposal remains on the table, which would tie crisis funds to rule of law criteria, and this is not legal, but political in nature; and this proposal, from Hungary’s position, is not acceptable.”

Wat Orban (en Morawiecki) inderdaad doen is om hulle lande se soewereiniteit te beskerm, iets wat globaliste wêreldwyd verag.

Die gebruik van die term “rule of law” deur die Europese Kommissie in Brussels is ‘n gevaarlike manipulasie van dit wat van die soewereiniteit van die lidtstate oorgebly het toe hulle die Europese Unie betree het. So sal ‘n globalistiese organisasie nou kan besluit hoe die samestelling van ‘n “volkstaat” sal lyk – wat net teen ding kan beteken – volledige integrasie.

Uiteraard het links-liberale professors onmiddellik in die anti-Orban koor geval soos wat die Central European University, ‘n universiteit gefinansier deur die berugte Hongaarse Jood, George Soros met sy Open Society Foundations. In April 2016 reeds het ‘n artikel getiteld, “An EU Mechanism on Democracy, the Rule of Law and Fundamental Rights” uit die pen van Dimitry Kochenov en Petra Bard verskyn wat Pole en Hongarye aangeval het as sou hulle die “rule of law” negeer met die aanklag van “Rule of Law backsliding,” so uit George Orwell se boek. Die tafel was toe al gedek om Pole en Hongarye te teiken. Soros propageer openlik “oop grense vir elke staat. Orban het ‘n referendum daaroor in Hongarye gehou en met ‘n groot meerderheid is integrasie verwerp, iets wat die globaliste nie kon sluk nie.

Soros gebruik ander om sy vuilwerk te doen en aanvalle op Hongarye te loods, dit terwyl Orban telkens op demokratiese wyse die wil van sy mense toets oor sake van wesetlike belang – stappe wat daarop dui dat hy die soewereiniteit van sy volk hoog ag, iets wat globaliste verwerp en verag.

Op 18 November 2020 het Soros ‘n skerp aanval op Orban geloods:

“The EU can’t afford to compromise on the rule-of-law provisions. How it responds to the challenge posed by Orbán and Kaczyński will determine whether it survives as an open society true to the values upon which it was founded…The question is whether the EU, with German Chancellor Angela Merkel perhaps leading the way, can muster the political will.”

Soros beskuldig Orban ook van korrupsie maar kan geen bewyse lewer daarvoor nie. Hy speel ook die Joodse slagoffer-kaart:

“Being of Hungarian Jewish origin, I am particularly concerned with the situation in Hungary…”

Wat Soros nalaat om te sê is dat hy self erken het dat tydens die Tweede Wêreldoorlog vals dokumentasie gebruik het en hom as nie-Jood voorgedoen het en Joodse families uitgewys het om in konsentrasie kampe te laat gaan werk, iets wat hy self moes erken. Die VSA-program 60 Minutes het in 2006 berig:

“While hundreds of thousands of Hungarian Jews were being shipped off to the death camps, George Soros accompanied his phony godfather on his appointed rounds, confiscating property from the Jews.”

Orban staan nie ‘n tree vir Soros terug nie en het soos volg op Soros se tirade gereageer:

“The Soros network, which has woven itself through Europe’s bureaucracy and its political elite, has for years been working to make Europe an immigrant continent. [They] promote a global open society and seeks to abolish national frameworks, [and] is the greatest threat faced by the states of the European Union. The goals of the network are obvious: to create multi-ethnic, multicultural open societies by accelerating migration, and to dismantle national decision-making, placing it in the hands of the global elite.”

Orban is duidelik ‘n nasionalis wat hom verset teen die globale “empire” wat globaliste daar wil stel. So stel hy dan ook dat Soros ‘n institusionele sisteem daar wil stel wat:

“…under the aegis of the open society, seeks to force a unified way of thinking, a unified culture and a unified social model on Europe’s free and independent nations. They seek to rescind the right of every people to decide its own destiny. This is also the purpose of their “rule of law” proposal – which does not, in fact, recognize the rule of law, but of strength. It would be more honest to call it the “rule of the majority.”

Die kruks van die saak is dat die sogenaamde “rule of law” nou die “rule of the majority” geword het, soos wat ons in hierdie land dit beleef sedert 1994. Met tragiese gevolge vir die soewereiniteit van volkere. Dit is niks anders nie as ‘n totalitêre wêreldorde wat afgedwing word – ‘n misdaad teen volkere se soewereiniteit om self te kan besluit oor hulle toekoms. Dit terwyl state (soos Hongarye) se interne referendums eenvoudig afgemaak word. Soos Engdahl dit stel:

“The term Rule of Law is one of those slippery terms that can be used to hide a multitude of crimes. There is nothing we can call “Law” like the US Bill of Rights that have been accepted by all member states. Which law has Orban violated in exercising the allowed veto? Hungary and Poland have offered to approve the budget if the EU separates the political demand for Rule of Law from the package, something Merkel refuses”.

Dit is ‘n aanslag wat nie ligtelik opgeneem moet word nie. Dat ander state klaarblyklik geen probleem het om “vlugtelinge” in te neem nie is bewys dat intergrasie reeds geen probleem is vir daardie state nie en dat hulle nie meer as volkstate geken wil word nie. Of dalk is die leiers van daardie state reeds ingekoop in die Nuwe Wêreldorde en steur hulle hulle nie meer aan die inwoners van daardie state se wense nie.

As ‘n volk sy soewereiniteit prysgee, sal hy verdwyn van die aarde se bodem, of soos dit hier by ons die geval is, deur bloed en sweet en trane moet terugveg om dit weer te bekom!

Dan Roodti: Sondagaktueel 3

In hierdie derde aflewering van Sondagaktueel, gesels Dan & Karin Roodt ter inleiding oor die nuwe 007 van James Bond-faam wat blykbaar ‘n swart vrou gaan wees. Daarna lewer hulle kommentaar oor grondbesettings en die beoogde grondonteiening sonder vergoeding in Kaapstad. In Europa is president Macron van Frankryk vandag uitgejou en in Switserland is ‘n onderwyseres se kakebeen afgeslaan deur ‘n immigranteleerling omdat sy vir hom gevra het of hy weer sy mes saamgebring het skool toe. Die identitêre beweging in Europa, asook hul pogings om onwettige immigrante by die grense te stuit, kom ook aan die beurt.

Potgooi: Dan Roodt en Gustav Venter oor Enoch Powell en Cyril Ramaphosa

Dan Roodt en Gustav Venter lewer kommentaar op die week se nuusgebeure, en veral die vyftigjarige herdenking van Enoch Powell se beroemde “Rivers of Blood”-toespraak op 20 April 1968 wat vandeesweek weer deur die BBC uitgesaai is. Daar word ook gewonder oor Cyril Ramaphosa en hoe hy beleggings in die buiteland gaan werf op die vooraand van “onteiening sonder vergoeding”.

Klik gerus hier onder om na die potgooi te luister en lewer verder onder kommentaar op Disqus.

Lees ook Leon Lemmer se rubriek: Enoch Powell se bloedrivier.

Die potgooi is nou op YouTube beskikbaar met foto’s:

Merkel se kollega wil AfD-stemmers van hul stemreg ontneem

Die Duitse politikus Peter Altmaier het kiesers gemaan om Sondag geensins vir die Alternatief-vir-Duitsland-party te stem nie en eerder buite stemming te bly. Altmaier is die Stafhoof van die Duitse kanselary, asook die bondsminister minister vir spesiale aangeleenthede, ‘n posisie wat hy reeds sedert 2013 beklee. Hy word as een van Angela Merkel se vertrouelinge beskou.

Altmaier het gesê: “Die AfD verdeel die land. Hulle buit die kommer en die vrese van mense uit. En dit is waarom ek glo dat ‘n stem vir die AfD nie geregverdig kan word nie — ten minste nie vir my nie.”

Selfs toe hy regstreeks gevra is of dit nie beter is vir kiesers om AfD te stem as om glad nie te stem nie, het Altmaier “Nee!” geantwoord. Altmaier was wesentlik besig om aan kiesers raad te gee om die stemproses te ondermyn ten einde een party uit te sluit.

“Ek is ten gunste daarvan dat almal aan die verkiesing deelneem. Maar dat hulle die partye kies wat staatsondersteun is. En vir my is dit, natuurlik, my eie CDU/CSU, maar ook die FDP, SPD en die Groenes. Ek sien geen sin daarin om vir die AfD te stem nie.”

Die AfD gaan waarskynlik 50 Bundestag-setels wen ná die ontevredenheid wat deur Merkel se onverantwoordelike vlugtelingbeleid veroorsaak is, maar sy het by voorbaag enige moontlikheid van koalisiesamewerking met die AfD of die Linkse party uitgesluit.

Altmaier het aan Bild onthul dat hy onder “staatsondersteunde” partye slegs partye verstaan wat die status quo ondersteun. Legitieme vrae oor die wysheid van Merkel se immigrasiebeleid behoort óf met uitsterste vyandigheid van die establishment begroet te word, óf soos Altmaier voorgestel het, ontkiesering, wat Duitse burgers van hul basiese stemreg sou beroof.

Steun vir die kanselier het intussen teruggesak met meer as ‘n derde van Duitsers wat steeds onseker is oor hoe hulle in die komende verkiesing — wat môre plaasvind — gaan stem, soos ‘n meningsopname gister (Vrydag) aangetoon het. Die weeklikse opname, wat deur die opnamemaatskappy Forschungsgruppe Wahlen vir die ZDF-televisie gedoen is, het getoon dat Merkel se konserwatiewe groepering 2 punte afgestaan het, tot 36 persent.

Die opname van 1383 kiesers, wat tussen 12 en 14 September gehou is, het getoon dat 39 persent van diegene wat ondervra is steeds onseker was oor hoe hulle wou stem.

Altmaier se siniese kommentaar is met skok deur Duitse kiesers begroet. Een kommentator het aan die Duitse dagblad Bild gesê: “Sy uiters onverskillige vyandigheid jeens demokrasie maak van hom ‘n gesogte vennoot vir kanselier Schulz se toekomstige kabinet!”

Iemand anders het gesê dat Altmaier “oor ‘n vreemde begrip van demokrasie beskik indien ‘n party wat tot die verkiesing toegelaat is nie verkies mag word nie omdat die party of sekere amspdraers meer beskrywende taal gebruik, maar daar buite belowe alle faksies dieselfde aan die burgers, soos byvoorbeeld, om die buitenste grense te beskerm, aankomelinge te kontroleer, misdadigers vanuit die buiteland te deporteer”.

In die aangesig van die AfD se sterk opkoms, het Altmaier Maandag tydens ‘n onderhoud met die nuustydskrif Der Spiegel die media daarvan beskuldig dat hulle “te veel aandag” aan die aan die AfD bestee en gesê dat die party om dié rede in die eerste plek ter sake geraak het. Hy het die situasie met die verkiesing van Donald Trump vergelyk. “Hulle is net ‘n paar opswepers,” het Altmaier verklaar, “wat gedy op almal wat oor hulle berig.”

Met die verkiesing wat waarskynlik ses partye na die parlement gaan stuur, teenoor die huidige vier, gaan koalisievorming soveel moeiliker wees. Die kanselier gaan teen haar vernaamste opponent, Martin Schulz van Duitsland se Sosiaal-Demokratiese Party (SPD) in die verkiesing meeding, maar ook teen kleiner partye.

Merkel het tydens ‘n onderhoud met RTL die volgende kwytgeraak: “Ek sê aan almal dat hierdie verkiesing nog nie gewen is nie. Die CDU het nie ‘n enkele stem om af te staan nie, en ek gaan ook die CSU daarby insluit.”

Die voormalige leier van die Britse UKIP, Nigel Farage het vroeër gesê dat Duitsland oor geen werklike opposisieparty beskik nie aangesien Schulz wesentlik aan die kant van Merkel se CDU verkeer sover dit immigrasie aanbetref.

Die buitelandse minister Sigmar Gabriel, ‘n senior SPD-lid, het aan die uitsaaier SWR gesê dat ‘n “verkeerslig”-koalisie met die FDP en Groenes, tesame met sy party, die beste sou wees. Dog die steun vir so ‘n koalisie verkeer tans slegs op 41 persent, het Reuter berig.

Merkel het die opsie van ‘n koalisie met die Linkse party uitgesluit. Sy het gesê: “ONgelukkig kan jy enigeen van die Sosiaal-Demokrate vra. Geen van hulle sluit ‘n rooi-rooi-groen regering uit nie.”

Gero Neugebauer, ‘n politieke wetenskaplike van Berlyn se Vrye Universiteit, het aan Reuter gesê dat die FDP in die AfD se waters vis. “Die leier van die FDP, [Christian] Lindner, het ‘n voorheen pro-Europese party in ‘n soort AfD-lite verander,” het hy gesê.

Lindner, wat ‘n potensiële finansminister mag wees indien die FDP by die koalisie sou aansluit, het die EU gekritiseer. “Ek is bevrees kanselier Merkel en die Franse president Macron stem saam dat nuwe sakke vol geld vanuit die eurosone moet kom om ‘n reuse- finansiële oordragstelsel te skep,” het hy gesê.

Farage vertel Duitsers om nie vir Merkel te stem nie

Nigel Farage het aan die media by die CPAC-konferensie vertel by die Gaylord National Convention Center in National Harbor, Maryland, dat Duitsers nie moet stem vir Angela Merkel nie.

Die voormalige UKIP-leier en lid van die Europese Parlement, wat deur Donald Trump beskryf is as “die man agter Brexit,” het in ‘n onderhoud met Deutsche Welle oor Europa se komende verkiesings gepraat.

“Ek sou nie stem vir Angela Merkel nie, dit is die eerste stuk raad wat ek sal gee,” sê Farage. Hy het bygevoeg dat Merkel ‘n paar “katastrofiese foute” met die immigrasiebeleid van haar land gemaak het.

“Die opening van die grense aan die sogenaamde vlugtelinge, toe dit geblyk het dat 70 persent van hulle jong mans is, en ekonomiese migrante. Geen keuring, geen sekuriteitskontrole op ‘n enkele een van hulle nie, en al hierdie dinge in ‘n regime in Europa – waar ‘n man ‘n vragmotor in ‘n Kersfeesmark kan inry in Berlyn – waarvan sy die grootste ondersteuner is. En omdat sy opgegee het op grensbeheer, kan die mees gesoekte man in Europa indien nie die wêreld nie, daarna ‘n trein haal na Frankryk, en dan na Italië, sonder dat iemand nagaan wie hy is,” het hy gesê oor die terreuraanslag in Berlyn.

“Ons kyk na die Duitse verkiesing, ons kyk na die Nederlandse verkiesings, Franse verkiesings en kort voor lank sal daar Italiaanse verkiesings wees – Ek dink daar gaan vanjaar ‘n groot verskuiwing in die Europese politiek wees.”

Farage het aan die CPAC gehoor vroeër gesê die “ware vriende” van die Verenigde Koninkryk kan Engels praat, in ‘n opmerking wat gerig is aan die Europese Unie. “Ons ware vriende in die wêreld praat Engels, beskik oor die gemene reg, en staan ​​by ons in tye van krisis,” het Farage aan Trump-ondersteuners gesê.

Hy het gesê hy ondersteun ook Trump se kritiek van die media. “Jy [Trump] het net ‘n paar maande van mishandeling [deur die media], ek het 20 jaar daarvan,” het hy gesê. Hy het gesê ná agt maande van Brexit het “niks gebeur nie”.

Farage het herhaal wat Trump in ‘n onderhoud aan die Duitse dagblad Bild en Britse koerant The Times gesê het, en die Duitse kanselier se “katastrofiese fout” genoem deur toe te laat dat immigrante die land oorstroom.

Die Amerikaanse president het by die konserwatiewe konferensie verwys na Europa, veral Swede, Frankryk en Duitsland met betrekking tot immigrasie. “Kyk wat gebeur in Swede. Ek is lief vir Swede: mooi land, mooi mense … Die mense daar verstaan ​​ek is reg,” het Trump aan ‘n gehoor by die Konferensie (CPAC) gesê.

Withuisstrateeg Steve Bannon het ook oor die werklike bedreiging uitgebrei in sy optrede: ‘n kritiese media wat funksioneer as “die opposisieparty” sê hy. “Hulle is die korporatitiese, globalistiese media wat onwrikbaar gekant is teen die ekonomiese nasionalistiese agenda wat Donald Trump het,” het Bannon gesê.

Bannon voorspel dat die media “elke dag” sal veg teen die Trump agenda. “Dit gaan net erger word,” het hy gewaarsku.

Maar hy het kiesers gerusgestel en gesê Trump is soos ‘n “maniak gefokus” op sy veldtogagenda, wat hy beskou as ‘n “nuwe politieke bestel”.

Merkel-beleid het terreuraanval van Berlyn moontlik gemaak

Angela Merkel gaan nie ‘n groot politieke aanslag vermy om haar leierskap te sink oor haar ondeurdagte beleid om Duitsland se grense oop te gooi nie.

Die terroris wat onskuldige mense by ‘n Kersmark doodgery het, was ‘n migrant wat danksy Merkel se onbesonnenheid ingelaat is. ‘n AfD-segsman, Marcus Pretzell het gesê Merkel is verantwoordelik vir die slagting.

ISIS het vroeër verantwoordelikheid vir die aanval aanvaar wat gepleeg is deur ‘n verdagte wat Duitsland as ‘n “asielsoeker” binnegekom het en reeds aan veiligheidsowerhede bekend was. Die terroris was selfs op die VSA se vlugswartlys oor sy kommunikasie met die Islamitiese staat – maar is herhaaldelik deur die Europese owerhede oorgesien en vrygelaat.

Net soos met die massaverkragtings in Keulen met Nuwejaar, hou die elite hulle hulle koppe in die sand en sensureer hulle liewer alle nuus wat Moslems in ‘n negatiewe lig stel en nie polities korrek genoeg na hulle smaak is nie.

Die Duitse federale vervolgingsgesag het ’n beloning van tot €100 000 uitgeloof vir inligting wat tot die inhegtenisneming van Anis Amri (24) kan lei. Hy is die hoofverdagte wat Maandagaand met ‘n vragmotor in ‘n besige Kersmark in Berlyn ingejaag het. Twaalf mense is in die terreuraanval dood en 45 mense is beseer van wie 12 in die hospitaal behandel word, sê die polisie.

Terwyl Duitse beroepspolitici probeer voorgee die aanval het niks met Islam en migrante te make nie, het dit sedertdien bekend geword dat die verdagte reeds aangehou is in verband met terreur en toe sommer weer vrygelaat is.

Amri het Tunisië het Tunisië sewe jaar gelede as ’n onwettige immigrant verlaat en het tronkstraf in Italië uitgedien nadat hy ‘n skool afgebrand het.

Ralf Jäger, ’n minister in die Duitse deelstaat Noord-Rhyn-Wesfale (NRW), sê Amri het blykbaar in Julie verlede jaar in Duitsland aangekom en sy aansoek om asiel is van die hand gewys. Nadat sy asielaansoek van die hand gewys is, moes hy gedeporteer gewees het, maar hy kon glo nie na Tunisië teruggestuur word “sonder dokumente nie”.

Die media kon egter Amri se gesin in Tunisië binne minute opspoor na die nuus van sy inhegtenisname bekend geraak het.

Tunisië het sy dokumente eers ‘n dag na die aanval op die Kersmark deurgestuur, sê Jäger.

Hy het glo verskillende name gebruik en volgens veiligheidsagentskappe was hy in verbinding met ’n Islamitiese netwerk wat lede vir ISIS gewerf het.

Hy het sedert Februarie in Berlyn gewoon, maar was onlangs in NRW, sê Jäger.

Die 25 ton vragmotor, gesteel van ’n Poolse vragvervoermaatskappy, het by die mark in die houthutte waar Kersgeskenke, glühwein en wors verkoop is, ingejaag.

Die Poolse bestuurder van die gekaapte vragmotor is met ‘n enkele kopskoot dood in die kajuit gevind.

DNA-bewyse het bevestig dat Amri in die vragmotor was. Amri se ouers self het aan die New York Times gesê dat Amri ‘n “gewelddadige”, dwelm-kop en moeilikheidmaker was voordat hy onwettig na Europa gemigreer het.

“Hy het vier jaar in die tronk in Italië deurgebring waar hy met ekstremistiese groepe deurmekaar geraak het wat hom gewerf het,” het sy pa bevestig.

Amri het Tunisië in Maart 2011 verlaat tydens die “al Horqa” ‘n golf van onwettige immigrasie kort ná die begin van die Soros-operasie, ‘n reeks beplande Islamitiese rewolusies by name die “Arabiese Lente”. Hy het in Lampedusa, Italië beland en ‘n humanitêre permit is aan hom toegestaan ondanks sy valse verklarings.

Duitse intelligensie was glo bewus van Amri se vergadering met ‘n djihadis in Dortmund en in Duisburg-Rheinhause wat gekoppel is aan talle Islamitiese aanvalle. ‘n Teenterrorisme ondersoeker het Bild gesê dat Amri ook na bewering probeer het om ‘n pistool te koop van ‘n geheime polisiebeampte.

Hy is ondersoek sedert 14 Maart deur die Duitse aanklaers wat ingelig is deur intelligensiedienste dat Amri ‘n rooftog beplan om geld te kry om ‘n outomatiese wapens te koop “moontlik om ‘n aanval op ‘n later datum met mede-oortreders” te pleeg.

Sy telefoonoproepe is gemonitor, maar in September is die meeluistering beëindig. Duitsland het sy asielaansoek verwerp, maar hy het desnieteenstaande in Berlyn voortgegaan om sy bose daad te beplan.

Uit vrees vir soortgelyke aanvalle, het Frankryk “voorkomende inhegtenisnemings” uitgevoer asook grensbewaking opgeskerp.

Politieke storm rondom Merkel soos wat inligting oor Berlynse djihadis uitlek

‘n Tunisiese “vlugteling” of “asielsoeker” is tans Europa se mees gesogte terroris nadat hy 12 mense by ‘n Berlynse kersfeesmark met ‘n swaar vragmotor afgemaai het. Maar die Duitse owerheid weier om besonderhede oor die terroris bekend te maak.

Die Duitse polisie het bloot bevestig dat hulle ‘n soektog na ‘n gevaarlike djihadis, Anis Amri, 23, geloods het. Amri is ‘n migrant wat vroeër vanjaar na Duitsland gekom het. Sy dokumentasie en bloedmonsters is na bewering op die vragmotor se vloer en in die kajuit gevind.

Die teenimmigrasieparty, Alternative für Deutschland (AfD) blameer kanselier Merkel vir die aanval, en het ‘n stille betoging voor haar kantoor versoek soos wat die internasionale soektog na die terroris voortduur. Frauke Petry, die leidster van die AfD, het getwiet: “Tot vandag toe word politieke korrektheid gehandhaaf. Treurig”, nadat linksgesindes uitgevaar het teen die “vrees en haat” van Duitsers en gepleit het vir “geduld, empatie en menslikheid” jeens die terroriste.

Marcus Pretzell, ‘n rubriekskrywer van Free West Media waartoe PRAAG insgelyks bydra, het vroeër getwiet: “Wanneer gaan die regstaat terugbaklei? Wanneer gaan dié … skynheiligheid end kry? Dié is Merkel se dooies!”

Merkel se koalisielede het ook skote op haar gevuur: “Landswyd, is daar ‘n groot aantal vlugtelinge waarvan ons nie die herkoms ken of weet wat hul name is nie. En dis potensieel ‘n baie groot veiligheidskwessie,” het CDU-lid Klaus Bouillon, die binnelandse minister van die Saarlandse deelstaat aan AFP gesê.

Indien verskeie nuusberigte oor die verdagte bevestig word, is die feit dat dié aanval plaasgevind het nie bloot ‘n tragedie vir die slagoffers en hul gesinne nie, maar ‘n grootskaalse politieke skandaal wat in Duitsland ontvou.

Terwyl dit vir die inligtingsdiens toenemend moeilik is om geradikaliseerde enkelinge dop te hou wat as gevolg van Angela Merkel se hardkoppige oopgrensbeleid die land binnegekom het, maar dié besondere djihadis was reeds aan die veiligheidsdienste bekend.

Die polisie-owerheid in die noordelike deelstaat Noord-Rhyn-Wesfalië het reeds ‘n ondersoek na Anis A geloods, met die vermoede dat hy besig was om ‘n terreurdaad te beplan, het die deelstaat se binnelandse minister Ralf Jäger bevestig.

Volgens Jäger was die verdagte veronderstel om terug Tunisië toe gedeporteer te word. Maar die saak is vertraag omdat die Tunisiese owerheid aanvanklik ontken het dat hy ‘n burger van hul land was. “Die nodige dokumentasie het eers vandag van Tunisië af aangekom,” het Jäger aan die Duitse dagblad, die Sueddeutsche Zeitung (SZ) gesê.

Die SZ het ook bygevoeg dat die verdagte ‘n dag in aanhouding deurgebring het maar weer vrygelaat is toe die owerheid nie sy regte identiteit kon vasstel nie. Toe die nuusagentskap AFP die Tunisiese binnelandse en buitelandse ministeries kontak, het hulle geweier om oor die saak kommentaar te lewer.

Intussen het die Italiaanse media berig dat Amri in daardie land tronkstraf uitgedien het omdat hy ‘n skool aan die brand gesteek het.

Leon Lemmer: Oswald Spengler oor die Amerikaners en die blankedom

Oswald Spengler (1880-1936) was ‘n Duitse historikus wat veral bekendheid verwerf het vanweë sy boek wat in Engels bekend staan as The decline of the West, volume 1: Form and actuality, 1918, volume 2, Perspectives of world history, 1922 (London: Allen & Unwin, 1926, 1928). ‘n Latere boek van hom, wat glad nie so bekend is nie, is in 1933 in Duits gepubliseer en daarna in Engels as The hour of decision (London: Allen & Unwin, 1934). In hierdie rubriek beperk ek my aandag tot hierdie werk.

Selfs in Charles Francis Atkinson se vertaling kom Spengler se ritmies-wiegende skryfstyl na vore sodat sy werke steeds met genot gelees kan word. Wat deurgaans in gedagte gehou moet word, is dat Spengler hierdie teks voltooi het toe die opkoms van Adolf Hitler en Nasionale Sosialisme pas begin het. Waarom hierdie boek relatief onbekend is, is seker omdat Spengler ‘n (nasionalisties-Duitse)* perspektief op ander lande soos Amerika, Brittanje, Frankryk en selfs Duitsland bied wat nie altyd vleiend is nie. Die boek is deur die Nazi’s verbied. Ek gebruik die elektroniese weergawe in die Timeless Wisdom Collection (2016; Amazon Kindle $1,13) wat Spengler se genoemde twee werke bevat, asook nog een van sy hoofwerke, Prussianism and socialism (1919), wat gebaseer is op aantekeninge wat nie in sy hoofwerk neerslag gevind het nie. Om teen betaling van skaars ‘n dollar met ‘n groot gees soos Spengler as ‘t ware te kan wandel, is sekerlik ‘n winskoop.

[* “Germany is the key country” (23781). “It is of Germany that I am speaking here. Germany … whose existence is, in the most alarming sense of the word, at stake” (23806). Daarmee loop hy op ‘n merkwaardige manier die Tweede Wêreldoorlog vooruit. Later skryf Spengler van “the greatest of all dangers, the coloured menace … it will require every bit of ‘race’ that is still available among white nations to deal with it. Germany, of all countries, is not an island … It is but a small spot in a great, fermenting world, though undoubtedly a spot in a decisive position. But it alone has Prussianism as a fact within itself. With this treasure of exemplary Being it may become the ‘educator’ of the ‘white’ world, and perhaps its saviour” (26314). “What is needed is not a pure race, but a strong one, which has a nation within it” (26509). Die teenoorgestelde is tans besig om te gebeur. Angela Merkel word klaarblyklik deur ‘n oormaat van historiese skuldgevoelens gedryf wanneer sy miljoene immigrante uit die Derde Wêreld in Duitsland toelaat. Duitsland kan mettertyd die sleutel blyk te wees van die ondergang van die blanke beskawing in Europa; die teenoorgestelde van waarop Spengler gehoop het.]

“It is the task of the historical expert (in the true sense) to understand the facts of his time and through them to envisage, interpret, and delineate the future” (23701). Dit is wat Spengler inderdaad doen wanneer hy skryf: “The national revolution of 1933 was a mighty phenomenon” (23709). “There are already signs, in the dictatorial tendencies of our time, of this Caesarism, which is destined to assume the unlimited mastery over the ruins of historical tradition” (14272). Hy kom met hierdie raak voorspelling: “We stand, it may be, close before a second world war” (23773). Maar Spengler is nie altyd beskeie nie: “I see further than others” (23756). “I write not for a few months ahead or for next year, but for the future” (23765).

“All … nations of the world have inherited a character from their past” (23748). Sy fokus is op die blankes wêreldwyd: “To see the immensity of the danger which looms over this mass of peoples” (23790). Traditioneel was “the world powers … without exception European powers” (24114). “Today the form of the world is being remoulded from its foundations … The age is mighty, but all the more diminutive are the people in it” (23987). Die tydsgees “detests every kind of greatness, everything that towers, rules, is superior; and construction means for it only the pulling-down of all the products of civilization, of the State, of society, to the level of little people, above which its pitiful emotionalism cannot soar to understand” (23932). “The primeval barbarism … is awake again” (23995).

Oor die Britte skryf Spengler profeties: “The island England … has never quite regarded herself as part of Europe” (24083) en “England gained her wealth by battles and not by bookkeeping and speculation” (24330). Hy skryf van “France, whose capital is in process of becoming a historic sight, like Vienna and Florence, and like Athens in Roman times” (24711). Klemens Metternich (1773-1859) word soos volg aangehaal: “My private belief is that the old Europe is at the beginning of its end … The new Europe … is still in the state of becoming; between end and beginning there will be chaos” (24106). Maar ek beperk my aandag in hierdie rubriek aanvanklik tot wat hy oor die Amerikaners en Amerika skryf. Om Amerikaansheid te verwoord, is sekerlik nie maklik nie, maar Spengler slaag in uitnemende mate daarin.

“Is the United States a power with a future? … dollars must not be taken to represent the spiritual strength and depth of the people to whom they belong; neither must sport be confused with race-soundness nor business intelligence with spirit and mind. What is ‘hundred per cent Americanism’? A mass existence standardized to a low average level, a primitive pose, or a promise for the future? All we know is that so far there is neither a real nation nor a real State … The American does not talk of State or Mother Country like the Englishman, but of ‘this country’. Actually what it amounts to is a boundless field and a population of trappers, drifting from town to town in the dollar-hunt, unscrupulous and dissolute; for the law is only for those who are not cunning or powerful enough to ignore it” (24610).

“Life is organized exclusively from the economic side and consequently lacks depth, all the more because it contains nothing of that element of historic tragedy, of great destiny, that has widened and chastened the soul of Western peoples through the centuries. Their religion, originally a strict form of Puritanism, has become a sort of obligatory entertainment, and the War was a novel sport. And there is the same dictatorship there as in Russia (it does not matter that it is imposed by society instead of a party), affecting everything – flirtation and church-going, shoes and lipstick, dances and novels á la mode, thought, food, and recreation – that in the Western world is left to the option of individuals. There is one standardized type of American, and, above all, American woman, in body, clothes, and mind” (24617).

“There is an almost Russian form of State socialism or State capitalism, represented by the mass of trusts, which, like the Russian economic administrations, systematically standardize and control every detail of production and marketing. These are the real lords of the land in both cases. It is the Faustian [ie Western] will-to-power, but translated from organic growth to soulless mechanization. Dollar-imperialism, which pervades the whole of [the] America[s] down to Santiago and Buenos Aires and seeks to undermine and eliminate West-European (and, above all, English) trade, entirely analogous in its control of economic trends by political power to Bolshevik imperialism. The Bolshevik motto: ‘Asia for Asiatics’, too, corresponds in principle to the present-day conception of the Monroe Doctrine* for Latin America – namely, all America for the economic power of the United States. This is the ultimate meaning of the founding of ‘independent’ republics like Cuba and Panama, of the intervention in Nicaragua and the overthrow by the might of the dollar of unaccommodating presidents right down to the extreme South” (24630).

[* “The Americas for Americans.” Die Monroe-leerstelling: “Declaration by US president James Monroe [1758-1831, president 1817-1825] in 1823 that the USA would not tolerate any European nation trying to establish a colony in the Americas, and that any attempt to do so would be regarded as a threat to US peace and security. At the same time, several European countries were proposing to intervene in former Spanish and Portuguese colonies in Latin and South America, and Russia was attempting to extend its Alaskan territories into Oregon country. In return for the cessation of such European ambitions, the USA would not intervene in European affairs” (Collins World Encyclopedia, 2003, p 622). In sy hoedanigheid as die Amerikaanse ambassadeur in Parys het Monroe in 1803 die aankoop van die Franse Louisiana-kolonie vir $15 miljoen suksesvol onderhandel. Hierdie Louisiana-kolonie het uit die volgende agt hedendaagse Amerikaanse state bestaan: Louisiana, Arkansas, Oklahoma, Missouri, Iowa, Nebraska, Suid- en Noord-Dakota. Alaska, die grootste VSA-staat, is in 1867 vir $7,2 miljoen van Rusland gekoop. Die aankoop van al hierdie state is in ooreenstemming met die Monroe-leerstelling, wat ook deels verklaar waarom Amerika aanvanklik huiwerig was om by die twee wêreldoorloë betrokke te raak.]

“The United States has … become a leading element in international politics … Is the ‘Yankee’* equal to this difficult task? Does he stand for an indestructible kind of life or is he only a fashion in physical, mental, and moral clothing? And, moreover, how many inhabitants of the country are there who inwardly do not belong to this ruling Anglo-Saxon type? Quite apart from the Negroes, the immigrants during the twenty years before the [First World] War included – with only a small portion of Germans, English, and Scandinavians – no less than fifteen million Poles, Russians, Czechs, Balkan Slavs, Eastern Jews, Greeks, inhabitants of Asia Minor, Spaniards, and Italians. The greater part of these have not been incorporated in Americanism, but form an alien, foreign-thinking, and very prolific proletariat” (24645). Sedert die jare sestig word voorkeur aan immigrante uit die Derde Wêreld, insluitende Moslems, gegee wat uiteraard nog moeiliker, indien ooit, in die tradisionele Anglo-Saksiese sin veramerikaans. [* Yankee is die tradisionele naam vir die Amerikaanse Noorderlinge en Dixie vir die Suiderlinge.]

“In the ‘Land of Liberty’ there is only the resolve of free men to help themselves – the revolver in the hip-pocket is an American invention – but this form of defence is as freely available for those in possession as for the rest. Only a short time ago the farmers in Iowa besieged a few towns and threatened them with starvation if they did not buy their products at a decent price. Not many years since, anyone using the word ‘revolution’ in connection with this country would have been called an idiot. Today such ideas are quite in order. What will the masses of the unemployed do – I repeat, the majority are not ‘hundred per cent Americans’ – when their sources of relief are exhausted and there is no State support because there is no organized State with exact and honest statistics and control of those in want? Will they fall back on their fists and their common economic interests with the underworld? And will the intellectually primitive upper class, obsessed as it is by the thought of money, reveal all at once, in face of this danger, dormant moral forces that will lead to the real construction of a State and to spiritual preparedness to sacrifice possessions and blood to it, instead of regarding war as a means of gaining wealth as hitherto? Or will the special economic interests of individual areas still pull the most weight and, as once before in 1861, lead to the disintegration of the country into separate states?(24659).

Spengler se weersin in geldgierigheid kan onder meer biografies verklaar word. Hy het jare lank danksy ‘n klein erfporsie in beskeie omstandighede en met groot toewyding navorsing gedoen en boeke geskryf. Telkens het hy professorate wat hom aangebied is geweier omdat hy sy roeping wou vervul: om ‘n filosofie van die geskiedenis daar te stel wat nie bloot versigtig-vertolkend te werk gaan nie maar so getrou moontlik die toekoms probeer voorspel. Hy het die Amerikaanse samelewing as geestelik vlak beskou, dat hulle bv nie tragedie ken nie, omdat hulle nie in dieselfde mate as die Europeërs ‘n eeue oue tradisie van geakkumuleerde ervaring en kulturele dieptegang het nie.

Daar is eienskappe in die Amerikaanse samelewing wat bewonderingswaardig is. Die VSA het egter ook kenmerke wat ‘n mens negatief en selfs sinies kan stem. Wat onder meer nodig is, is om tussen die Amerikaanse regering en Amerikaners te onderskei. Daar is Amerikaanse individue wat die sout van die aarde is. Toegepas op die nuwe Suid-Afrika moet duidelik tussen die ANC-regering en Suid-Afrikaners, veral die blankes en by uitstek die Afrikaners, onderskei word. Byvoorbeeld, wanneer gesê word Suid-Afrika het sus of so gesê of gestem in die Verenigde Nasies, weerspieël dit dikwels nie die gesonde mening van Afrikaners nie. Wat veel eerder telkens bevestig word, is dat die Suid-Afrikaanse blankes, insluitende die Afrikaners, sedert 1994 onverdiend onder ondoeltreffende vreemde oorheersing gebuk gaan en dat Afrikaners hulle vir verandering/transformasie moet beywer pleks van gedwee in onderdanigheid te berus.

Vir Spengler het dit nie net om die Amerikaners gegaan nie, maar eerder om die blankedom. Daarom moet ek in aansluiting by die derde paragraaf hier bo verder hierop uitbrei. Hy begin die eerste en inleidende deel van sy boek, The hour of decision, met hierdie akkurate toekomsvisie: “Is there today a man among the White races who has eyes to see what is going on around him on the face of the globe? To see the immensity of the danger which looms over this mass of peoples?” (23790). Daar volg hierdie steeds aktuele waarheid: “Not a statesman, not a party, hardly even a political thinker is today in a safe enough position to speak the truth” (23971). Deesdae neem dit dikwels die vorm van politieke korrektheid aan. Ek kies vervolgens hoofsaaklik aanhalings waarin steeds aktuele betekenis ingelees kan word.

Die tweede deel van die boek handel oor “World powers and world wars.” “Peace … is the continuation of war with different means” (24189). Dink aan bv die ras- en kultuuroorlog wat wêreldwyd teen die blankes gevoer word. “Die nasie” in die 1789-sin van die woord word ‘n wensbeeld genoem (24225). Spengler se siening van gelykheid is naatloos toepasbaar op die nuwe Suid-Afrika: “Equality” beteken “substitution of quantity for the detested quality, and of number for the coveted talent” (24242). “What matters numbers? It only tyrannized over the past century, which bowed the knee to quantity. A man means a great deal as opposed to a mass of slavish souls, pacifists and world-improvers” (24511). Politieke “representatives … have no intention whatever of ‘serving the people’; they intend to make the people serve them” (24242). “The white world is governed primarily by idiots – if it is governed at all, which one is entitled to doubt” (25957). Die volgende is toepasbaar op die ANC: “The substitution of party for State” (24439).

Die derde deel van die boek het as onderwerp “The white world-revolution.” Naas die dreigende wêreldoorlog is daar “the far more dangerous second part of this revolution … the whites in general are under attack by the collective mass of the ‘coloured’ population of the earth, which is slowly becoming conscious of its community” (24785). “The hatred … is piling up among all the coloured populations of the world against the whole white civilization” (25236). “Nothing is a better welder than hate” (25489). “Mob-rule” word as “the worst thing of all” genoem (24820). Met watter soort meningsvormers (dink aan bv die anti-tradisie-dogmas van Max du Preez) het ons deesdae te make? “It is no longer the thrifty deep wisdom of old peasant families, which remains true as long as the stock to which it belongs endures, but the mere intelligence of the day, of the daily papers, ephemeral literature, and national assemblies, the bloodless intellect whose criticism gnaws away everything that is left standing of the genuine – that is, the naturally grown – Culture” (24868).

Spengler keer terug na die kwessie van gelykheid. Hierdie keer is hy meer uitgesproke. “Society rests upon the inequality of men. That is a natural fact … ‘Equal rights’ are contrary to nature, are an indication of the departure from type of ageing societies, are the beginning of their irrevocable decline. It is a piece of intellectual stupidity to want to substitute something else for the social structure that has grown up through the centuries and is fortified by tradition” (24922).

Ons word deesdae alewig aan menswaardigheid herinner, maar so iets moet met eerbare substansie verdien word. “Everything that we call duty, the basis of all genuine rights, the original substance of every sort of dignity, may be traced back to honour” (24893). In talle beroepe is daar mense wat eer verdien. “Those who have it not, those who ‘see no point in’ maintaining the decencies vis-à-vis themselves as well as others, are ‘vulgar.’ This is the opposite of nobility, according to the code of every true society … all instinct for superior living and feeling has been lost and the public manners of all ‘classes’ and ‘parties’ are equally debased” (24900). Dit is wat ek voorheen die brutalisering van die samelewing genoem het.

“A mushy desire for revenge for some bad luck that has spoilt their lives, the absence of any instinct of honour and duty, and an unlimited thirst for money without work and for rights without responsibilities bring them together. It is from this befogged milieu that the heroes of the moment of all popular movements and Radical parties arise. Here the word ‘Liberty’ takes on the bloody significance that it has in the declining ages. What is meant is: liberation from all the bonds of civilization, from every kind of form and custom, from all the people whose mode of life they feel in their dull fury to be superior. Pride and quietly borne poverty, silent fulfilment of duty, renunciation for the sake of a task or conviction, greatness in enduring one’s fate, loyalty, honour, responsibility, achievement: all this is a constant reproach to the ‘humiliated and insulted.’ For, once more be it said, the opposite of noble is not poor, but vulgar” (24937). “The place of class was to be taken by that which has no class” (25146).

“The ideal of class war is, as we all know, an overthrow. Not the construction of anything new, but the destruction of what exists. It is an aim without a future. It is the will-to-nothing” (25480). “The work-shy rabble were in power, and not the working class” (25223). Dit is ‘n “fool’s paradise of all the poor and wretched, who more and more came to be identified with ‘the worker'” (25464). Dit gaan om “happiness of the many, which consists in happily doing nothing … and perpetual peace in which to enjoy it, free from the anxiety and responsibility; but also, and primarily, with typical revolutionary bad taste, the opprtunity of gloating over the unhappiness of the few, of the once mighty, the wise, the aristocratic, and the rich” (25489).

“Hardly a party now dares to suggest that it represents any other section of the nation but the ‘worker.’ Whether from cowardice or from hope of successes at the poll, they treat him almost without exception as a privileged class. In all countries they have succeeded in demoralizing him, turning him into a most exacting, discontented, and therefore unhappy creature,* putting him in the melting-pot with the rabble of the streets to produce a like-minded unit, a ‘class,’ to breed from him the type of the proletarian in spirit – which by the mere fact of its existence guarantees revolutionary success, which despises industriousness and achievement as a betrayal of the ‘cause,’ and whose highest ambition it is to become a leader of the masses and pillar of the Revolution” (25580). “Thus the ‘worker,’ who according to the Marxian doctrine is the only one who works, has become … the one who works the least” (25655). “‘The worker’ has become a pensioner of society and of the nation” (25707). “There is work for which only a few men of superior rank are competent, and other work which is valuable only in terms of duration and volume. Whichever it is, one is born to it. That is fate. It cannot be altered either by Rationalist or by sentimental-romantic equality-talk” (25748). [* Deesdae ‘n slagoffer, benadeelde, gemarginaliseerde, agtergestelde, ens, genoem.]

“The bad manners of all parliaments, the general tendency to connive at a rather shady business transaction if it promises to bring in money without work, jazz and Negro dances as the spiritual outlet in all circles of society, women painted like prostitutes, the efforts of writers to win popularity by ridiculing in their novels and plays the correctness of well-bred people, and the bad taste shown even by the nobility and old princely families in throwing off every kind of social restraint and time-honoured custom: all of these go to prove that it is now the vulgar mob that gives the tone” (24961). Wat hulle doen is “unchaining the hatred that burns to destroy, the envy of everything that is not available to all, that is prominent and must be pulled down. Not only tradition and custom, but every kind of refinement – beauty, grace, taste in dress, easy good manners, elegance of speech, control of one’s limbs, education and self-discipline – irritate the vulgar soul till its blood boils. A finely formed face, the light and dainty step of a slim foot on the pavement, are contradictions of democracy … even the delight in a well-kept garden of flowers and rare fruits are things to be burnt, smashed, or stamped out. [High] Culture, because of its superiority, is the enemy. Its creations cannot be understood or unwardly assimilated; because they are not available for all they must be annihilated” (24967).

“It occurs to no one to educate the masses to the level of true culture … the structure of society is to be levelled down to the standard of the populace. General equality is to reign, everything is to be equally vulgar … Superiority, manners, taste, and every description of inward rank are crimes. Ethical, religious, national ideas, marriage for the sake of children,* the family, State authority: all these are old-fashioned and reactionary”(24974). “In all such times there is a priest-rabble which drags the dignity and faith of the church through the mud of party politics, allies itself with the revolutionary forces, and, by senstimental talk about loving one’s neighbour and helping the poor, eggs on the underworld to set about destroying the social order – that order with which the church is irrevocably and fatally bound up” (25344). [* Dit moet nie verbaas nie as die NG Kerk by monde van ontbybelde teoloë soos André Bartlett en Chris Jones eerdaags verskoning vra omdat Moedernatuur so harteloos is deur nie selfdegeslag-huweliksmaats met selfverwekte kinders te seën nie. “Ontbybelde” omdat hulle beter as die Bybel weet.]

Volgens Spengler word “a ripe Culture” aan eiendom gekenmerk. “Let it for once be said outright, though it is a slap in the face for the vulgarity of the age: property is not a vice, but a gift, and a gift such as few possess. For it, too, is the product of long training through generations of distinction” (24990). “I am speaking of property-owning in so far as it implies the tradition of a Culture. It signifies inward superiority, it marks a distinction from whole classes of people” (25006). Watter mense ly aan eiendom- en rykdomjaloesie? “The Marxists, who declare the possesion of any sort of wealth to be criminal and immoral and war upon everything that has this superiority in things of high culture and any who surpass others in the ability to acquire, maintain, and worthily use property, and that from envy of such ability, which they themselves completely lack” (25039). “Marxism is indeed a religion, not in the sense of its founder, but in that which his revolutionary following has imparted to it. Like any church it has its saints, apostles, martyrs, fathers, bible and mission. Like any church it has dogmas, heresy-tribunals, an orthodoxy and a scholasticism, and above all, a popular moral – or rather two, for believers and unbelievers” (25395). “Property means above all responsibility, care and work” (25063). “The desire for other people’s property … was developed into a world outlook and produced appropriate politics from below” (25070). “From this time onward it has been ‘modern’ and superior to see the world from below” (25284), deesdae “voetsoolvlak” genoem. Hieroor skryf Spengler: “To regard the world from below is mean” (25418).

Die laaste deel van die boek handel oor: “The coloured world-revolution.” Die Westerse beskawing word deur twee revolusies bedreig. “The one comes from below, the other from without: class war and race war. The one now lies to a large extent behind us, although its decisive blows – in the Anglo-American zone, for instance – are probably still to come” (26322). “The other first became definite in the [First] World War, and it is rapidly acquiring direction and form … both will fight side by side, possibly as allies: it will be the severest crisis through which the white peoples will have to pass in common – whether united or not – if they intend to have any future” (26322). Hy voorsien klaarblyklik die chaos van bv die Amerikaanse burgerregtebeweging van die jare vyftig en sestig.

Die nie-wittes se revolusie het tydens die Eerste Wêreldoorlog begin toe sommige van hulle as soldate eerstehands ervaar het hoe Westerlinge oorlog voer en gesien het dat blankes nie onoorwinlik is nie. “It was not Germany that lost the World War; the West lost it when it lost the respect of the coloured races” (26399). Die Russies-Japannese Oorlog (1904-1905) “destroyed the aureole of invincibility which surrounded Europe” (26377). “For centuries it was possible to make a systematic defense … [for example] the Roman Empire was an enclosed area with frontiers that could be guarded. The position of the present Imperium of the white nations, which embraces the whole globe and includes the coloured races, is far more difficult. White humanity has scattered itself to all quarters in its ungovernable urge to infinite distance over both Americas, South Africa, Australia and innumerable strategic points between. The Yellow-Brown-Black-Red menace lurks within the field of the white power” (26367).

Die Eerste Wêreldoorlog “was a defeat of the white races, and the Peace of 1918 was the first great triumph of the coloured world: symbolized by the fact that today it is allowed to have a say in the disputes of the white states among themselves in the Geneva League of Nations which is nothing but a miserable symbol of shameful things. That Germans abroad should be ill-treated by coloured people at the orders of English and French was not a surprisingly novel procedure. This method began in the Liberal Revolution of the eighteenth century: in 1775 the English enrolled men of Indian race to attack, burn, and scalp the American republicans, and it should not be forgotten how the Jacobins [the republicans of the French Revolution] mobilized the Negroes of Haiti for the ‘Rights of Man'” (26392).

“The hare may perhaps deceive the fox, but human beings can not deceive each other. The coloured man sees through the white man when he talks about ‘humanity’ and everlasting peace. He scents the other’s unfitness and lack of will to defend himself … We cannot permit ourselves to be tired. Danger is knocking at the door. The coloured race are not pacifists. They do not cling to a life whose length is its sole value. They take up the sword when we lay it down.* Once they feared the white man; now they despise him … they … look down upon the whites as on a thing of yesterday” (26618). [* Is dit nie presies wat in 1990 in Suid-Afrika gebeur het nie?]

Orban het migrantekrisis aan EU blootgelê

Hongarye se eerste minister, Viktor Orban, sal na verwagting die migrasiekwessie hoog op die sakelys hou, selfs ná ’n lae stempersentasie tydens die referendum teen die Europese Unie (EU) se vlugtelingkwotas wat hy oorweldigend gewen het.

Sy kritici beweer dat die lae persentasie die stemmery ongeldig gemaak het, maar die verkiesingsuitslae het byna eenparig die regering se standpunt oor migrasie gesteun.

Orban en sy Fidesz-party sal kiesers se afkeur van migrante gebruik om die aandag af te trek van kwessies soos korrupsie en probleme in die gesondheid- en onderwyssektor, het ’n politieke ontleder, Csaba Toth, gesê.

Alhoewel die aantal kiesers wat by die stembus opgedaag het, net minder is as die vereiste 50 persent plus een wat nodig is om die uitslae amptelik te maak, kan die ongewilde Duitse kanselier Angela Merkel en die EU Kommissie nie kiesers se weerstand teen die instroming ontken nie.

Minstens 28 migrante wat die EU wil binnedring, is naby die kus van Libië dood toe ván hulle in ‘n oorlaaide boot versmoor het.

Volgens berigte was daar nagenoeg eenduisend mense op die houtboot.

Migrante spring gereeld oorboord wanneer die Italiaanse kuswag hul vaartuie nader om “gered” te word. Die kuswag word deur wetgewing verplig om reddingsoperasies in die see noord van Libië uit te voer.

Hulle het die week reeds meer as 1800 mense aan die Libiese kus uit die see getrek en na Italië geneem.

Hongare stem teen kwotastelsel vir migrante

In Hongarye het die regse eerste minister, Viktor Orban, by die stembus geseëvier om migrante uit sy land te hou.

Hongaarse kiesers het oorweldigend gestem het téén die EU se verpligte migrantekwotas.

Die Duitse leier, Angela Merkel wil EU-lidlande verplig om kwotas te aanvaar en dat elke land deur die Europese Unie daartoe gedwing word om migrante in te neem.

Die uitslag is ‘n sterk genoeg aanduiding dat Hongarye nie die EU se kwota migrante sal aanvaar nie.

Omdat die stempersentasie laag was en slegs sowat ‘n derde van die geregistreerde kiesers aan die referendum deelgeneem het, beweer Angelsaksiese mediabronne dat die stemmery ongeldig verklaar moet word.

Maar Orban het gesê meer Hongare het teen die kwotas gestem as in ‘n referendum vir die 2004-toetrede van Hongarye tot die blok vir lidmaatskap van die Europese Unie.

Sowat 3 249 000 stemme het kwotas verwerp, in vergelyking met 2003 se 3 056 000 stemme.

hongare

Die Hongare het in hul tradisionel drag opgedaag om te gaan stem.

Hongarye is die eerste Europese land om daarteen te stem. Noorweë, Swede, Denemarke en Oostenryk het reeds strenger grensbeheer ingestel na die instroming.

Clinton se gunstelingleier is… Merkel!

Hillary Clinton het anders as Gary Johnson, wel ‘n gunsteling wêreldleier: Angela Merkel.

Die Demokratiese presidensiële kandidaat het Donderdag oor Merkel, wat uiters ongewild is in Duitsland, gekoer.

Johnson, die Libertariese kandidaat en selfverklaarde daggakop, kon onlangs nie ‘n enkele wêreldleier opnoem nie. Voorheen het hy ook gesê hy het nog nooit van Aleppo gehoor nie.

Johnson sal Clinton help om stemme te verdeel deur anti-establishment kiesers se stemme te trek wat aanvanklik vir Donald Trump sou stem. Om dié rede probeer Clinton aan Johnson publisiteit gee.

Anders as die meeste Duitsers, was Hillary vol lof vir die Duitse kanselier se “leierskap en stabiliteit” en “haar dapperheid in die aangesig van die vlugtelingkrisis”.

Merkel het die krisis egter eiehandig geskep en poog nou om met Facebooksensuur die werklikheid van die kultuurbotsing tussen Duitsers en ongeskoolde Moslemmans weg te steek.

Trump het voorheen vir Merkel gekritiseer en gesê die instroming van vlugtelinge na Duitsland onder haar toesig, is ‘n ramp.

“Hillary Clinton sal Amerika se Angela Merkel wees, en ons het gesien hoeveel misdaad en hoeveel probleme sy veroorsaak het vir die Duitse volk,” het Trump in ‘n toespraak verlede maand in Charlotte, Noord-Carolina gesê nalv Hillary se voorgenome beleid om Amerikaanse grense oop te gooi.

Intussen moes een van die skewe mediabronne waarop Clinton staatmaak, BuzzFeed, ‘n presidensiële peiling inderhaas afhaal omdat hulle agtergekom het die resultate pas hulle nie.

Trump het 97% teenoor Hillary se 1% behaal in hul peiling. Die meeste ander peilings selfs op linkse webwerwe het Trump as die voorloper aangewys na die eerste debat.

Die rede wat hulle aanvoer is dat die peiling “nie meer akkuraat die menings van regte mense weerspieël nie”. “Regte mense” is klaarblyklik linkses.

Trump het Woensdag die partydige moderator asook die opsetlike swak klankkwaliteit van sy intervensies uitgewys as nog goeie voorbeelde van hoe angsvallig die hoofstroommedia probeer om hom by te kom en skaamteloos optree as handlangers vir Clinton.

Ten spyte daarvan het hy uitstekend gevaar en kalm gebly teen die bitsige Clinton en bevooroordeelde hoofstroommedia wat haar ondersteun.

“Google se soekenjins onderdruk slegte nuus oor Hillary Clinton,” het Trump later opgemerk.

“Deur in te tik ‘Hillary Clinton’ in ‘n Google-soekfunksie kom ‘n mens nie af op enige van die belangrike kwessies wat met haar verband hou nie soos ‘e-pos’ ‘skandale’ ‘n ‘leuenaar’ nie.”

Ook nie “gesondheid” word aan Hillary so verbind nie.

Clinton het intussen alle wit Amerikaners as “rassiste” uitgekryt.

Clinton se pogings om terug te slaan dat Trump se aanmerkings oor vroue kru is, het ook misluk nadat dit aan die lig gekom het dat Mej Heelal, Alicia Maciado, seks gehad het in die openbaar en ‘n kind het by een van die wreedste Meksikaanse dwelmbaronne, iets wat sy eers ontken het.

Trump het na Maciado as “Miss Piggy” verwys.

Hy het aan Clinton ‘n C+-simbool toegeken.

Merkel kry groot pakslae in Berlyn

Ten spyte van geweldige teenkanting teen haar beleid om Duitsland se grense vir Moslems oop te gooi, hou kanselier Angela Merkel vol dat sy die regte ding doen.

Merkel hou haarself doof vir skerp kritiek dat die miljoene vlugtelinge uit die Midde-Ooste wat na Duitsland stroom, nie Duits gaan word in die ware sin van die woord nie.

Die koalisie wat Merkel lei, het dus weer ‘n yslike pak slae in ‘n plaaslike verkiesing in Berlyn gekry.

Dit volg na ‘n vernederende derde plek in die onlangse verkiesing in die deelstaat Mecklenburg-Voorpommere van die CDU, Merkel se party, teen die “verregse” AfD.

Die CDU kon slegs 17.9 persent van die stemme op hom verenig.

Dit is die slegste wat die CDU nog in ‘n verkiesing in Berlyn gevaar het

Die regse Alternatief vir Duitsland-party het 13,6 persent van die stemme op hom verenig, die beste wat ‘n regse party nog ooit gedoen het sedert die Tweede Wêreldoorlog.

Maar die Groenes en Linkse Party het ook goed gedoen en die AfD in die vyfde plek laat eindig.

Die leier van die SPD, wat ondanks groot verliese steeds die meerderheid stemme verower het, sê Berlyn bly ‘n stad van “maatskaplike en menslike ideale”.

Berlyn is een van Duitsland se 16 federale state in eie reg, maar ongelukkig ook bekend vir sy losbandige linksheid.

Merkel hang aan ‘n draadjie

Angela Merkel se premierskap hang aan ‘n draadjie nadat duisende Duitsers opgeruk het om haar bedanking te eis en ‘n belangrike politieke bondgenoot sy steun aan Merkel onttrek het oor haar onbesonne immigrasiebeleid.

Meer as 5000 betogers het in Berlyn byeengekom en nog duisende regoor Duitsland om die “oop-deur-beleid” aan te val wat talle meen die skuld moet kry vir die vier wrede terroriste-aanvalle wat die dood van 13 mense in die afgelope maand veroorsaak het.

Die kanselier staar ‘n nuwe vlaag woede in die gesig nadat dit bekend geword het dat twee onlangse terreuraanvalle en ‘n derde moord deur mense wat die land as “vlugtelinge” binnegekom het, uitgevoer is.

Ten spyte van die massiewe vloedgolf kritiek, hou Merkel aan om haar beleid te verdedig. Sy het hierdie week weer verkondig: “Ons kan dit doen”, en belowe om nie toe te laat dat gewelddadige optrede politieke besluite lei nie.

Maar nou het haar belangrikste bondgenoot in Beiere ‘n vars nuwe aanslag op haar leierskap van stapel gestuur, en sy party gedistansieer van Merkel. Dit het die koalisie wat haar aan bewind hou onder kwaai druk geplaas.

Horst Seehofer, die konserwatiewe premier van Beiere, het gesê hy deel nie Merkel se verwelkomingscredo nie na die byna 2 miljoen immigrante en vlugtelinge Duitsland binngestroom het.

Seehofer, van die Christen-Sosiale Unie, die susterparty van Merkel se konserwatiewe Christen-Demokrate, het gesê Hy “kan dit nie doen nie” met die beste wil, om die credo as sy eie te aanvaar.

Ná ‘n vergadering met die Beierse regering in Tegernsee, het hy bygevoeg dat die oplossings tot op hede “te min” was.

Seehofer het beklemtoon dat hy geen begeerte het om ‘n rusie met Merkel te begin nie, maar gesê dit is belangrik om ‘n werklikheid in die gesig te kyk.

‘n Bylaanval, ‘n massaskietery, ‘n mesaanval en ‘n selfmoordbomaanval binne die kwessie van ‘n week het Duitsland diep geruk, met 13 mense dood, waaronder ook drie aanvallers, en dosyne gewond.

Drie van die vier aanvallers was asielsoekers, en twee van die aanvalle is deur die Islamitiese staat uitgevoer.

“Merkel moet gaan” is tans die nommer een kwessie op sosiale media, met mense wat boodskappe stuur en foto’s insluit waar die kanselier met bloed op haar hande, soos hierbo, vertoon word ná onlangse aanvalle.

‘n Nuwe opname het bevind dat 83 persent van Duitsers immigrasie as grootste uitdaging van hul land beskou – twee keer soveel as ‘n jaar gelede.

‘n Turksvy neffens die EU

Mev Angela Merkel is vinnig besig om die vrot appel van Europa te word in haar strewe om die nuwe Sultan van Turkye Recep Tayyip Erdogan ter wille te wees. Turkye se opportunistiese uitbuiting van Mev Merkel se ruggraatloosheid word by die dag meer aktueel en van sleutelbelang vir die veiligheid en voortbestaan van Europa en die Westerse wêreld as geheel.

‘n Tydjie gelede was Turkye in die nuus oor die afskiet van ‘n Russiese vegvliegtuig oor Siriese grondgebied. Die gebeurtenis was ernstig en sensasioneel genoeg sodat die westerse zombiemedia verplig gevoel het om daaraan aandag gee. Sedertdien gaan die Turke egter voort met hulle duistere gekonkel in die troebel waters van die Midde-Ooste sonder dat die zombiemedia veel slaap daaroor verloor.

Tog is daar tekens dat Turkye se skaduagtige rol in die Europese politiek toenemende aandag begin trek.

Turkye het uit die staanspoor van sy geskiedenis sy mag gegrond op volksmoord en die uitwissing van etniese minderhede. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het Turkye die universele chaos gebruik om die Armeniërs, ‘n Christenvolk, op die mees brutale manier denkbaar uit te delg, ‘n volk wat reeds duisende jare op grondgebied gewoon het wat vandag deel uitmaak van Turkye.

Na berekening is tussen 1,5 en 2 miljoen Armeniërs voor die voet koelbloedig afgemaai en die res van honger laat sterf. Toe die Turke die gebied wat in Bybelse tye bekend gestaan het as Klein Asië oorrompel het, was daardie wêrelddeel reeds 1500 jaar lank ‘n Christenbeskawing.

Die Sankt Sofia-basiliek in Istanboel (Konstantinopel en voorheen Bizantium) is een van die oudste Christenmonumente ter wêreld en terselftertyd ook een van die indrukwekkendste.

Gedurende die Eerste Wêreldoorlog was die Turke ‘n bondgenoot van Duitsland wat maak dat die Duitsers tot vandag toe nog ‘n soort van morele verpligting voel teenoor Turkye. Dit maak ‘n wesenlike deel van die problematiek uit. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die Turke neutraal gebly.

Turkye het veral van belang geword vir die Weste sedert die Koue Oorlog toe die Amerikaners van Turkye ‘n Navobondgenoot gemaak het ten einde militêre basisse daar te vestig. Op dié manier het hulle van Turkye ‘n soort “aanvaarbare” staat gemaak. En hul skaduagtige gekonkel moes dus noodgedwonge geregverdig en verdedig word. So is dit nog steeds vandag.

Die Turke word gereken as “aanvaarbaar” ten spyte van Turkye se betreurenswaardige vertoning op die gebied van mensereregte, vryheid van spraak, van die pers, ens..

Daar gaan bykans geen week verby nie sonder dat Turkye se magshebbers ‘n nuwe opposisieparty verbied en etniese minderhede meedoënloos onderdruk.

Onlangs het die Turkse regering weer sy rampokkeraard geopenbaar deur die situasie in Sirië en omgewing uit te buit ten einde die Koerdiese gemeenskappe in Irak, Sirië en Turkye self aan te val en uit te moor en hulle dorpe te vernietig. Die afgelope jare reeds voer Turkye ‘n stelselmatige etniese suiweringsveldtog teen die Koerde.

In hulle jongste aanvalle teen die etniese minderheid het die Turke op burgerlike teikens soos woonbuurte en woonstelgeboue losgebrand met grofgeskut, normaalweg iets wat teen vegvliegtuie, gepantserde voertuie en tenks gebruik word en daar is berigte van honderde mense wat in geboue vasgekeer en doodgebrand is.

En natuurlik kom die Turke skotvry daarvan af danksy die westerse zombiepers wat verkies om die stilswye te bewaar oor die barbaarse brutaliteit van ‘n Navobondgenoot. Die selektiewe moraliteit en dubbele standaarde van die westerse intelligentsia, pers, kerk en akademie is om van te walg.

Ons weet reeds van Turkse tweeslagtigheid in die oorlog teen Daech of ISIS. Oënskynlik is hulle bondgenote van die Weste teen die terroriste, maar intussen gaan hulle voort om die moslemterroriste se posisie te versterk deur ondermeer olie van hulle te koop en te vervoer en wapens en ander toerusting aan hulle te verskaf. Ons weet ook van die genoemde skurkagtige neerskiet van die Russiese vegvliegtuig oor Siriese grondgebied sonder enige wettige gronde daarvoor en met die stilswyende goedkeuring van die Amerikaners en hulle lakeie.

Ook die onderduimsheid van die Turke ten opsigte van die vlugtelingkwessie is ter sake. Byna weekliks is daar konferensies tussen die Turkye en die Europese Unie oor die migrasieprobleem waar die Turke telkens die Europeërs om die turksvybos lei.

Soos tevore opgemerk, het die Europese Unie, onder leiding van mev Merkel, pas hulp van 6 miljard Euro aan Turkye goedgekeur om die vlugtelinge op Turkse grondgebied te huisves. Eers het die Duitse kanselier beweer die migrante is ‘n “geleentheid” vir Duitsland, maar sedert sy openbare steun begin verloor het, het hulle skynbaar ‘n “probleem” geraak.

Die resultaat van die finansiële ondersteuningspakette aan Turkye is altyd dieselfde: Turkye vat die geld maar laat nog steeds die migrante deur.

Terselfdertyd word visumvereistes vir Turkse inwoners na die EU verslap tot dié mate dat alle Turke binnekort op Europese visums geregtig sal wees. En daar is ook nou weer sterker sprake van Turkse toelating tot die Europese Unie. Vir die Europese leiers is dit net te veel om te verstaan dat as die Turkse staat tot die EU toetree, dan kom die migrante ook saam.

En wat die verslapping van visumvereistes aan Turkse burgers betref: Die oo grense sal vir die vlugtelinge ook geld. Turkye maak gretig gereed om langs die weg van Europese visums van die onwelkome instromers ontslae te raak.

Die Turke gaan selfs sover as om die teenwoordigheid van die migrante op hulle grondgebied te gebruik as ‘n hefboom om toegewings van die Europesese Unie af te dwing. Of julle doen dit of dat, of ons laat die migrante deur, is die refrein. Die hele situasie is net so gek dat dit alle verstand te bowe gaan. Geen wonder nie mnr Trump het mev Merkel onlangs beskryf as “waansinnig”. Dit is nou een Amerikaner waarmee ‘n mens nie kan verskil nie.

Met die Nuwe Koue Oorlog teen Rusland, kunsmatig aangestig deur Amerika en sy brakhonde in Europa soos mev Merkel en mnr Hollande en gerugsteun deur hulle handlangers in die media, word die militêre basisse in Turkye nou weer van die uiterste belang, ‘n situasie wat Turkye gewetenloos benut om sy strategiese en politieke oogmerke te bevorder en met die Europeërs woer-woer speel.

Die nasionale psige van die Turkse volk is op sigself skisofrenies van aard en vandaar ook die tweegesigpolitiek wat hulle op die wêreldtoneel bedryf. Enersyds is hulle ‘n reaksionêre Moslemland en andersyds die een Moslemland wat die naaste lê aan die Europese beskawing. Turkye is ‘n tweeledige samelewing met een voet in Europa en die een in Klein Asië. Die Asiatiese voet is net ‘n bietjie groter en platter.

Een van die direkte gevolge van mev Merkel se rampsalige beleid jeëns Turkye is haar eie ongewildheid onder die Duitsers asook dié van haar agterryer, Hollande in Frankryk. In beide Frankryk en Duitsland is die bevolking vir ongeveer 75% teen die toelating van Turkye tot die EU gekant. En desnieteenstaande dreun Angela nog op daardie weg voort. Onbegryplik.

Mev Merkel gaan selfs sover as om gesprekke agter geslote deure met senior Turkse amptenare en regeringslui te voer sonder oorlegpleging met haar vernaamste Europese vennote. Daarna sien sy boonop haar weg oop om allerlei verklarings uit te reik oor wat die “EU” besluit het ten opsigte van kwessies soos finansiële hulp aan Turkye, verslapping van visumvereistes vir Turke en moontlike toelating van Turkye tot die Europese Unie.

Dit word haas tyd dat die Europese bevolkings van hulle ongeluksalige leiers ontslae raak en weer hulle selfrespek herwin. In Oostenryk was dit so pas naelskraap.