Ikea Israel het ‘n verskoning uitgereik omdat sy meubelkatalogus net mans en seuns bevat en geen vroue nie.
“Ons besef dat mense ontsteld is daaroor en dat die publikasie nie voorhou waarvoor IKEA staan nie, en ons vra om verskoning hiervoor,” het die uitvoerende hoof Shuky Koblenz in ‘n verklaring gesê.
Vroeër het die Israeliese kantoor van IKEA, ‘n internasionale Sweedse meubelsaak, ‘n verklaring uitgereik om die katalogus te verduidelik as ‘n besluit wat geneem is “na versoeke wat ons ontvang het, om ‘n alternatiewe en spesiale katalogus uit te gee, wat toelaat dat die godsdienstige en Ortodokse gemeenskappe dit kan geniet om deur ons produkte te blaai en die oplossings te vind wat IKEA bied in ooreenstemming met hul leefstyl.”
Die Israeliese tak van die Sweedse meubelreus het die katalogus beskryf as ‘n poging om die ultra-Ortodokse Jode as kliënte te lok, aangesien hulle 10 persent van Israel se 8,6 miljoen burgers is wat ‘n streng interpretasie van Joodse wette volg.
Ultra-Ortodokse vroue dra lang rompe, lang moue en kopdoeke, en beskou foto’s van vroue as onwelvoeglik en teen godsdienstige reëls.
Die gereelde Ikea katalogus in Israel beskik oor ‘n “multikulturele” groep mans en vroue, met gay en gemengde-ras paartjies, terwyl die slegs-mans katalogus ultra-Ortodokse mansmodelle toon wat sybaarde en kippas dra.
Die items wat uitgelig word, sluit boekrakke in wat uitgebreide versamelings van boeke oor die Joodse wet bevat, en klaptafels en opslaanbeddens bedoel om besoekers tydens groot familiebyeenkomste op Joodse vakansiedae te akkommodeer.
Die tekste in die katalogus is ook daarop gemik om die ultra-Ortodokse Jode te trek. As sodanig, bykomend tot ‘n tafel gedek vir die Sabbat en rakke vol van gebedsboeke, is daar onderskrifte wat kliënte vertel hulle kan “die familie samesyn geniet”.
Dit is nie die eerste keer dat Ikea verontwaardiging met sy promosiemateriaal ontlok nie. In 1994 het die maatskappy ‘n advertensie met ‘n gay paartjie in die VSA gebruik, waarna godsdienstige konserwatiewes die maatskappy geboikot het.
In 2012, het Ikea vroue uit hul katalogusse uitgehaal vir die Saoedi-Arabiese mark en in 2013, is die maatskappy gekritiseer deur LGBT aktiviste vir weglating van ‘n storie oor ‘n lesbiese paartjie in die Russiese uitgawe van sy winkeltydskrif. Die artikel was teen die wet in Rusland wat positiewe uitbeeldings van gay mense verbied.
Die FW de Klerk-stigting het ‘n voorlegging aan die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie gedoen oor rassisme op sosiale media in Suid-Afrika, in die aanloop tot die kommissie se openbare sittings wat volgende week plaasvind.
Die besware van die Stigting klink soos ‘n klug. Hulle sê die gebruik van sosiale media “word nie betwis nie”, maar wel die gebruik van rassistiese en beledigende woorde om mense te beskryf.
Terwyl die hoofstroommedia en die soutreinpassasiers oor die fynere punte van liberale ideologie murmureer, word daar daagliks wittes doodgemartel waaroor geen haan kraai nie.
Dit lyk of sekere belange kwaad is omdat hulle nie meer vir Jacob Zuma sal kan verkleineer nie.
Die wetsontwerp maak sogenaamde “haatspraak” ‘n misdaad en sal ook bestaande misdade, soos aanranding, verhef tot ‘n haatmisdaad indien die oortreding aangevuur is deur vooroordeel en onverdraagsaamheid. Dit is natuurlik teen wittes gemik, maar veral diegene wat maak asof hulle rasblind is.
Die ANC se voorgestelde “haatspraakwet” is kennelik ‘n rooi vlag vir die wit soustreinwa wat gedink het daar kan na regs en links geslaan word, soos die De Klerk-stigting. In wese moedig die Stigting veroordelings teen mense soos Penny Sparrow aan, maar wil vir “ewewigtigtigheid” ‘n paar swartes ook ingesluit sien weens hul “rassistiese” uitsprake om hul plekkie op die draad by die ander “nie-rassige” draadsitters te verseker.
Advokaat Nadine Badenhorst, regsverteenwoordiger vir Vryheid van Geloof Suid-Afrika, ‘n “stem vir die Christelike Kerk in Suid-Afrika”, sê die wetsontwerp in sy huidige vorm sal gelowiges se monde snoer deurdat die “verkondiging, onderrig of gesprek” oor omstrede Skriftuurlike kwessies soos “aborsie, kreasionisme, genadedood, prostitusie, seksuele onsedelikheid” nie geduld sal word nie.
Badenhorst het gewaarsku dat “liberale aktiviste” besig is om “hul eie agenda te bevorder, wat na hul mening, ‘ekstremisties, fundamentalisties, eng en bekrompe’ is”.
Die Suid-Afrikaanse Unie van Onafhanklike Kerke het die wetsontwerp veroordeel en gesê dit maak inbreuk op Christene se regte.
Volgens die wetsontwerp word kritiek teen mense se seksuele oriëntasie as ‘n haatmisdaad beskou. Die NG Kerk het onlangs by ‘n buitengewone algemene sinode besluit dat predikante van dié kerk nie meer homoseksuele mense mag in die eg mag verbind nie.
Die amptelike naam van die wetsontwerp is die Voorkoming en Bestryding van Haatmisdaad en Haatspraak.
In kort, sal die voorgestelde wet alle openbare uitinge kriminaliseer wat “rassistiese” stellings maak, (soos Penny Sparrow se berugte Facebookpos waarin morsjorse as ape beskryf word) of die president, byvoorbeeld, belaglik maak. Dit sluit komediante en spotprenttekenaars in.
Die departement van Justisie het die sperdatum vir die publiek om voorleggings te maak oor die voorgestelde nuwe wetgewing om haatmisdade en haatspraak te bekamp, voorheen uitgestel.
Die sperdatum vir kommentaar oor die voorgestelde Wet op die Voorkoming en Bekamping van Haatmisdade en Haatspraak, is verleng.
Kritici beweer dat hoewel die wetsontwerp geïnspireer is deur anti-haatspraak wette in Kenia, Australië en Kanada, dit spraakvryheid grondig aantas. Die Suid-Afrikaanse weergawe bevat baie feller bepalings. Dit val buite die aanvaarde norme en verpligtinge oor internasionale vryheid van spraak en gaan veel verder as ‘n internasionale anti-haatspraak instrument.
Die Suid-Afrikaanse boetes vir haatspraak lyk baie erger. Vir ‘n eerste oortreding is dit ‘n drie-jaar tronkstraf of ‘n boete, en vir ‘n tweede oortreding kan die tronkstraf 10 jaar of ‘n ooreenstemmende boete wees. In Brittanje is dit eerder ‘n ses-maande tronkstraf vir ‘n eerste oortreding.
In 25 Januarie vanjaar het Duitsland hul haatspraakwet afgeskaf wat die eer van besoekende buitelandse leiers beskerm, net betyds vir ‘n staatsbesoek deur president Donald Trump wat op hande is. Kennelik dink die Duitse regering hulle moet genoeg vryheid gegun word om Trump sleg te sê.
Steven Anderson, ‘n Amerikaanse pastoor wat gekant is teen homoseksuele, is hartseer oor die besluit van Suid-Afrika om hom en sy 17 helpers te verbied om na die land te reis.
Anderson het nou sy hoop op Botswana geplaas, maar GayRadio SA se bedryfsbestuurder Hendrik Baird het gesê Botswana moet Suid-Afrika se voorbeeld volg en Anderson ook toegang verbied.
Die radiostasie het name ingesamel teen die pastoor se besoek.
“Ek is verban uit Suid-Afrika en die Verenigde Koninkryk. Ek word nie eens toegelaat om ‘n aansluitingsvlug in Londen te kry nie,” het Anderson op Facebook en Twitter gesê.
Hy het uit Handelinge 18, vers 6 aangehaal:
Paulus al sy aandag bestee aan die prediking om die Jode daarvan te oortuig dat Jesus die Messias is.
6 Toe hierdie Jode hom egter aanhou teenstaan en beledig, het hy die stof van sy klere afgeskud en vir hulle gesê: “Julle bloed is op julle eie kop. Ek is onskuldig. Van nou af spits ek my toe op die nie-Jode.”
“Ek voel jammer vir mense wat in Suid-Afrika woon, maar dank God ons het nog ‘n wye oop deur in Botswana. Bly uitkyk vir verslae van menigtes wat gered word in Botswana, waar godsdiensvryheid nog bestaan,” het hy geskryf.
Die minister van Binnelandse Sake Malusi Gigaba, het sy aansoek vir vrystelling van ‘n visum teruggetrek.
Gigaba het Dinsdag aangekondig dat Anderson, van die Gelowige Wêreld Baptiste Kerk in Arizona, in terme van die Wet op Immigrasie, Artikel 29 (1) d toegang verbied is, na aanleiding van ‘n petisie wat GaySA Radio geloods het.
Die 17-sterk afvaardiging wat Anderson (foto) vergesel sal ook nie welkom wees nie.
In die aanloop tot die aankondiging van sy besluit, het Gigaba sonder ironie gesê Suid-Afrika is ‘n “pionier” van maatskaplike geregtigheid en menseregte.
Die land het die hoogste moord- en verkragtingsyfer ter wêreld en die bestaan van ‘n sistematiese uitwissingsveldtog teen wit boere is algemene kennis. Herhaaldelike petisies met honderde duisende name oor die verskriklike toestand, het geen indruk nog gemaak op die regering nie.
Burgers van die VSA word gewoonlik vrygestel van ‘n aansoek om ‘n visum na Suid-Afrika te kom, maar in die geval van Anderson en sy gevolg, is hierdie voorreg herroep.
Anderson sê Botswana is meer ontvanklik vir sy standpunt dat gay mense sodomiete is. Hy het gesê hy het ‘n sendeling wat reeds werk doen daar, en glo hulle sal verwelkom word.
Anderson het ondersteuners in Botswana soos dit uit ‘n Facebook-inskrywing blyk: “Een ding kan jy weet van mense wat hulself voordoen as verdraagsaam, is dat hulle net verdraagsaam is teenoor sonde, nie verskillende idees nie. Moenie daaroor bekommer nie Pastoor Anderson.. hou aan met die verkondiging van die Woord.”
Die gewapende Moslem wat 50 gays in `n nagklub in Orlando in Florida doodgeskiet het, het so onlangs as 2013 sekerheidsklaring van sy werkgewer, die internasionale veiligheidsmaatskappy G4S ontvang.
Die 29-jarige Omar Mateen het twee keer veiligheidsklarings ontvang.
Die Amerikaanse speurdiens, die FBI sê Mateen is in 2013 en weer in 2014 ondervra nadat hy aan sy mede-werkers aangedui het dat hy militante groepe steun.
Hy het Sondag met ‘n handwapen en geweer in die gay nagklub losgebrand.
Die aanvaller, wat deur die polisie doodgeskiet is, het ook ‘n onbekende toestel aan sy lyf gebind gehad. Die voorval word as ‘n binnelandse terreurdaad ondersoek.
Talle gays is ook gewond in die aanval.
Dit is die mees moorddadige aanval sedert 9/11 op Amerikaanse grondgebied. ‘n Noodtoestand is in Florida verklaar in wat beskou word as die ergste massa-skietery in onlangse geskiedenis.
Mateen is ‘n Amerikaanse burger en kind van ‘n immigrante-egpaar uit Afghanistan.
Hy het by ‘n aftree-oord in die suide van Florida gewerk.
Die Islamitiese Staat (ISIS) het vroeër deur sy nuusagentskap aanspreeklikheid vir die aanval aanvaar.
Amerikaanse owerhede probeer die militantegroep se betrokkenheid by die aanval onderspeel, maar NBC het berig dat die skieter trou aan ISIS gesweer het voor die aanval.
Pres. Barack Obama het nie een keer na Moslems of Islam in sy verklaring oor die skietery verwys nie, maar “wapens” verantwoordelik gehou.
Bernie Sanders het ook die term “radikale Moslems” heeltemal vermy en wapens die skuld gegee. “Ek glo dat in hierdie land, moet ons nie outomatiese wapens verkoop wat ontwerp is om mense dood te maak nie,” het Sanders na die skietery gesê.
Hillary Clinton wil die VSA se inname van sogenaamde vlugtelinge uit die Midde-Ooste dramaties verhoog gedurende ‘n eerste termyn as sy verkies word, maar die Amerikaanse Republikeinse presidensiële kandidaat, Donald Trump het ongebreidelde immigrasie skerp geskritiseer.
In reaksie op die nagklubskietery het hy gesê dit was die werk van Islamitiese militante.
Hy het ook later op sosiale media sy ondersteuners daaraan herinner dat hy reg was met sy waarskuwings teen radikale Islamitiese terreur.
Trump het in Desember, nadat 14 mense in Kalifornië doodgeskiet is, voorgestel dat Moslems verbied word om Amerika binne te kom. Hy het dit na die jongste skietery herhaal.
Trump skryf op Twitter dat die Amerikaanse leierskap swak is in ‘n tyd wat hulle onversetlik behoort te wees.
Hy het sy verkiesingsveldtog vanaand in New Hampshire weens die skietery gekanselleer, maar sal steeds vanmiddag by die Anselm-kollege praat.
Owerhede in Santa Monica, Kalifornië het intussen plofstof sowel as wapens en ammunisie Sondag in die motor van ‘n Moslem gekry wat hulle vertel het hy beplan om ‘n vriend by die gayfees in Wes-Hollywood op te soek, het ‘n Amerikaanse wetstoepassingsbron gesê.
Federale en plaaslike wetstoepassers het besluit teen die kansellasie van die jaarlikse gay-optog wat Sondagoggend onder strenger sekuriteit plaasgevind het.
Ondersoekbeamptes is nou besig om uit te pluis wat gebeur het, maar probeer ontken dat daar enige verband tussen dié voorval en die slagting in Orlando, Florida is.
Die polisie het op ‘n wenk gereageer dat ‘n verdagte man in Santa Monica opgemerk is. Sy naam is nie bekend gemaak nie.
Beamptes het die motor geïnspekteer en ‘n hele paar wapens gekry, waaronder drie gewere, een van hulle ‘n aanvalsgeweer en ‘n bestanddeel wat gebruik kan word om ‘n pypbom te maak, het ‘n bron gesê.
‘n Studiekommissie van die NG Kerk onder voorsitterskap van dr. André Bartlett het aanbeveel dat poligamie deur die Kerk aanvaar word. “Ons verwag dat poligame huweliksmaats vanaf vandag net soos tradisionele sisgenderpare voor die kansel die huweliksformulier in ons kerk sal kan opsê,” sê Bartlett. “Ek het self reeds ‘n eggemeenskap van drie mense in die kerk getrou.”
Nadat die algemene sinode van die NG Kerk verlede jaar met 102 stemme teen 88 gay huwelike aanvaar het, het vele ampsdraers gevoel dat die kerk nog nie ver genoeg gegaan het in sy “verwerping van heteronormatiwiteit en bevestiging van geslagtelike diversiteit nie”. Die studiekommissie het ook by Islam gaan kers opsteek wat poligamie betref.
“Ons aanvaar almal nou dat daar net een Opperwese is wat ons op verskillende maniere aanbid,” het dr. Bartlett gister in sy huis in Parkview, Johannesburg, aan ‘n uitgesoekte groepie joernaliste gesê. “Sommige van ons behoort aan een van die susterskerke, ander is weer Moslems of Jode of Hindoes. Dit maak geen verskil nie. Daarom het ons gevoel ons moet ook die Koran oor die kwessie van poligamie raadpleeg om tot groter helderheid te kom.”
‘n Probleem het onlangs by die gemeente Aasvoëlkop ontstaan toe ‘n gay paar, wat egter in die landdroshof getroud is, by die kerk aangeklop het om met ‘n derde persoon te trou. Die derde persoon was van die transgeslag.
“Man, dit was nou vir jou ‘n kopkrapper,” sug Bartlett. “Van die begin af het ons gevoel ons kan nie die drie mense wegwys nie, maar vir ons was dit ‘n probleem dat die aanvanklike gay paar nie in die kerk getroud is nie. Hulle het egter ingestem dat indien ons bereid is om die derde persoon ook met die aanvanklike twee te laat trou, sal hulle al drie aan die huwelikseremonie in die kerk deelneem. Daarmee is ‘n groot struikelblok uit die weg geruim. Dit was so ‘n magic moment toe ons mekaar op daardie punt verstaan.”
Die sinodale studiekommissie het gister ‘n verslag voorgelê waarin aanbeveel word dat die NG Kerk sonder meer poligamie, van sowel sisgendermense as gays aanvaar. Die verslag en sy aanbevelings is eenparig aanvaar. “Die sinode hoef nie weer te stem nie,” sê Bartlett. “Ons het mos klaar gestem. Van die oomblik dat jy die beginsel van gay huwelike aanvaar, bevind jy jou in die volle heerlikheid van Christus se liefde en is alle huweliksvorme wat in die skepping bestaan, aanvaarbaar. Ons dink baie sisgender- of heteroseksuele huweliksmaats gaan ook hierby baat vind.”
“Sisgender” is ‘n term wat deur geslagsaktiviste gebruik word om heteroseksuele mense mee te benoem wat nie meer die norm is nie. “Die NG Kerk aanvaar ook nie meer sisgender as norm nie,” bevestig dr. André Bartlett. “Die tyd van normatiwiteit is verby. Jy weet die aarde is rond, maar as jy in die Karoo staan en jy sien hoe plat die Karoo is, dan kan jy maklik dink die aarde ís miskien plat. Vandat ek die Koran gelees het, weet ek die aarde is waaragtig rond.”
Bartlett meen dat elke NG-lidmaat vertroud behoort te wees met hoofstuk 4:3 van die Koran waarin staan:
“En as u vrees dat u nie regskape sal wees in u behandeling van wesens nie, trou dan vroue wat u behaag, twee of drie, of vier, as u vrees dat u nie regverdig gaan handel nie, dan één of wat u regterhand besit. Dit is vir u die beste weg, om onregverdigheid te voorkom.”
Die NG Kerk se standpunt stem grotendeels met dié van Islam ooreen, naamlik dat poligamie nie verplig is nie, maar ‘n keuse is wat uitgeoefen word. “‘n Mens kies hoeveel huweliksmaats jy wil hê,” sê dr. André Bartlett. “Nes jy jou geslag kies. Al is jy ‘n man gebore, kan jy steeds as vrou bestaan, vroueklere dra en ‘n vrou of man as huweliksmaat hê. Vir die Here is alles cool.”
Die feit dat president Jacob Zuma ook oor meer as een vrou beskik, maak dit vir die NG Kerk makliker om poligamie te aanvaar. Immers staan daar in Romeine 13:
“Laat elke mens hom onderwerp aan die magte wat oor hom gestel is, want daar is geen mag behalwe van God nie, en dié wat daar is, is deur God ingestel, sodat hy wat hom teen die mag versit, die instelling van God weerstaan; en dié wat dit weerstaan, sal hulle oordeel ontvang.”
Dr. Bartlett het self onlangs die eerste poligame huwelikseremonie in die NG Kerk waargeneem, geklee in dr. Beyers Naudé se ou toga wat hy as geskenk ontvang het. Hy kry trane in sy oë as hy aan “Oom Bey”, dominee en stryder teen apartheid, dink en sê:
“Die feit dat ek (as gay-aktivis) vasgebyt het, het baie met sy voorbeeld te doen. As dit gaan oor geregtigheid, is dit ononderhandelbaar, dan vat jy die punch. Dít het ek by hom geleer.
“Ek het hom so 14, 15 jaar terug gevra wat hý dink oor die gay kwessie. Toe sê hy hy moet eerlik wees, hy verstaan dit nie, maar wat hy wel verstaan, is dat daar onreg teen mense gepleeg word. En waar daar onreg gepleeg word, moet dit reggestel word.”
‘Monogamie is rassisties’
Die kerk sal ook onreg pleeg as hy nie sy poligame lidmate ter wille is nie. “Boonop is monogamie rassisties, veral op ons kontinent,” sê dr. Bartlett. “Dis hoofsaaklik blankes wat hulle by monogamie hou terwyl Afrikane meesal poligamie beoefen. Dis die blanke wat sy vooroordele koloniaal op swart mense afgeforseer het. Ek voel ons kan baie by die tradisionale kulture leer. Dis tyd om ‘n mens oop te stel vir dié dinge, net soos die Kerk haar vir gay-wees oopgestel het.”
Toe dr. Bartlett die twee gay mans en ‘n transgeslagpersoon in die huwelik bevestig het, het hy skielik na die transgeslagpersoon se geboortedatum gekyk: 1 April 1994. “Toe begin ek sommer huil,” beken hy. “Hier is iemand wat in Aprilmaand, Vryheidsmaand, gebore is en vandag trou ek hom (of haar, want sy het ‘n trourok gedra) met twee ander mans. Watter wonderlike voorreg. Dit was amazing!”
Die NG Kerk se gewysigde huweliksformulier, waarin die woorde “man en vrou” deurgaans geskrap is, sal van vandag af landwyd in alle gemeentes ontplooi word. “Ons sal seker al weer hate mail van die ou verkramptes kry, maar ek delete dit net,” sê Bartlett.
Die eerste twee paragrawe van die NG Kerk se nuwe gay- en poligaamvriendelike huweliksformulier lui soos volg:
Die huwelik is deur God ingestel toe Hy aan die begin gesê het: “Dit is nie goed dat die mens alleen is nie; Ek sal vir hom persone maak wat hom kan help, sy gelykes.” So het Hy hulle as mense geskep om mekaar as huweliksmaats aan te vul en by te staan. Om so deur die Here verenig te wees is ‘n voorreg, ‘n vreugde en ‘n verantwoordelikheid.
Die huwelik is ‘n hegte eenheid waarin daar ‘n plek vir ‘n derde, ‘n vierde of meerdere persone is. Hierdie eenheid is die diep geheim van ‘n gelukkige lewe, die grondslag van ‘n gesonde gesinslewe en die hoeksteen vir ‘n stabiele samelewing. Eggemeenskappe wat in God hul eenheid, geluk en toekoms vind, en wat hul lewe inrig onder heerskappy van sy Woord en Gees, is vir mekaar, vir hul familie, die kerk en die samelewing ‘n vreugde, krag en inspirasie. Dit gee aan ‘n eggemeenskap die vrymoedigheid om vir sy leiding op hulle huwelik te bid.
“Ons het gevorder van die ‘egpaar’ na die ‘eggemeenskap’,” meen dr. André Bartlett. “Ons het hard gewerk oor die jare. Dit maak my sommer baie emo as ek dit sê.”
Die Nederduits Gereformeerde kerk Otjiwarongo het Woensdagaand ná ʼn buitengewone kerkraadvergadering besluit om alle bande met die Algemene Sinode in Suid-Afrika te verbreek.
Die gemeente het alle finansiële bydraes aan die NG Kerk in Suid-Afrika gestaak, maar sal voortgaan om bydraes te lewer aan die Namibiese sinode, op voorwaarde dat dié bydraes nie aan die algemene sinode oorbetaal mag word nie.
Dié besluit kom ná die Algemene Sinode die naweek besluit het homoseksuele ampsdraers hoef nié meer ʼn eed van selibaatskap af te lê om te kan praktiseer nie.
Ds. Hector Jooste, leraar, het per brief die moderatuur van die algemene sinode en die Namibiese sinode ingelig en die brief ook op die gemeente se Facebook-blad geplaas.
‘n Kerkskeuring dreig nadat ‘n paar linkse voorbokke besluit het gays moet in die NG Kerk verwelkom word.
Die Otjiwarongo-gemeente sal voorlopig bande met die Namibiese sinode hou en eers na die volgende sinodesitting ‘n besluit maak oor deelname.
Ds. Pine Pienaar, moderator van die Namibiese sinode, het die besluit as “verregaande” beskryf en gesê dis ‘n “oorhaastige, emosionele besluit”.
Pienaar sê die moderatuur van Namibië vergader Vrydag oor die Otjiwarongo-gemeente se besluit.
Ds. Nelis Janse van Rensburg, moderator van die algemene sinode, wou nie kommentaar lewer nie.
Thinus Pretorius, voorsitter van die kerkraad se dagbestuur, het luidens die Republikein gesê die verklaring deur Jooste is gegrond op ’n konsepdokument deur die kerkraad en die gesprek daaroor vorm deel van ’n proses.
Jooste het by navraag beaam dat die gemeente voorlopig sy verbintenis met die sinode in Namibië behou en dat die kerkraad eers ná die volgende Namibiese sinodale sitting vroeg aanstaande jaar oor dié verbintenis sal besluit.
Luidens die Algemene Sinode se besluit verlede week in Suid-Afrika kan kerkrade hul eie posisie oor die saak inneem en self besluit of hulle van hul homoseksuele ampsdraers verwag om selibaat te lewe of nie.
Maar volgens Jooste is dié besluit “onhoudbaar”. “Ons hoef mos nie besluite by die Algemene Sinode te neem as hulle omdraai en sê elke gemeente kan maak soos hulle wil nie. Dit is ’n baie gevaarlike manier van doen.
“Die uitlewing van homoseksuele gedrag is verkeerd; die Bybel maak dít baie duidelik. Dit gaan oor die beginsel van die saak. As ons alles in die Bybel wil relativeer, waarvoor het ons dan nog ’n Bybel? Waar trek jy die streep? Gooi die boek dan liewer weg,” het Jooste gister aan Republikein gesê.
“Ek dink homoseksualiteit is ’n komplekse kwessie, maar dit beteken nie ons kan homoseksuele gedrag goedkeur nie. Jy sal tog nie toelaat dat ’n alkoholis aanhou drink en in sy sonde volhard nie.”
“Die Algemene Sinode se besluit laat toe dat mense met hul sondige leefstyl kan voortgaan; ons kan nie hiermee saamstem nie.”
Volgens ds. Clem Marais, sekretaris van die Namibiese Sinode, is dit egter nie só maklik om net van die Algemene Sinode weg te breek nie. Hy sê ook dat so ’n besluit nie net oorhaastig en onnodig is nie, maar ook nie uitvoerbaar is nie.
“’n Gemeente kan nie uit verband tree met die Algemene Sinode en steeds in verband bly met ’n streeksinode nie. Die Algemene Sinode is nie ’n vergadering van gemeentes nie, maar ’n vergadering van sinodes,” sê Marais.
Marais sê verder dat predikante wat bande met die Algemene Sinode wil verbreek, hul “bevoegdheid in gedrang kan bring” aangesien dit die Algemene Sinode is wat leraars legitimeer en tot die bediening toelaat.
Marais verduidelik dat ’n gemeente se potensiële wegbreking van die NG kerkverband ook geweldige spanning plaas op gemeentelede wat nie wil wegbreek nie. “Sou net een gesin in die gemeente aandui dat hulle nie wil deelneem aan die afskeiding van die NG verband nie, bly hulle agter as die NG gemeente Otjiwarongo en neem hulle alle bates en laste oor.
“Die Algemene Sinode se besluit laat volledig ruimte vir kerkrade om ’n eie standpunt oor die saak in te neem. Op dié manier kan die gesprek hieroor voortgaan en kan ons almal mekaar help om die Skrif beter te hoor. Seksualiteit is myns insiens hoegenaamd nie so ’n kernsaak in die geloof dat dit afskeiding regverdig nie,” sê Marais.
Die nuus dat die NG Kerk se Algemene Sinode onder druk van ‘n linkse faksie van kultuurmarxistiese akademici besluit het om homoseksualiteit vanuit die Bybel te regverdig, het skokgolwe deur die kerk gestuur en vrese vir skeuring word deur verskeie predikante geuiter. Dié stap van die NG Kerk verteenwoordig net nóg ‘n mislike stasie op die voortsnellende revolusionêre trein wat Suid-Afrika en die Afrikaner uiteindelik gaan vernietig.
Die akademiese teoloë hoop om hul loopbane aan die universiteite te bevorder deur ekstreme standpunte af te dwing. Nie net is ons geagte minister van hoër onderwys die leier van die Kommunisteparty nie, maar aan die universiteite het die kultuurmarxisme van die Italiaanse kommunis, Antonio Gramsci, asook die Duits-Joodse “Frankfurt-skool” omtrent alle dissiplines oorgeneem, ten minste in die geesteswetenskappe. Die handjie vol akademiese teoloë wat die NG Kerk al verder na links druk sover dit homoseksualiteit en die bevrydingsteologiese “Belhar-belydenis” betref, is bereid om ‘n miljoen gelowiges op te offer om hul eie selfsugtige kripvretery in die universitêre burokrasie te bevorder.
Sover ek dit verstaan, is elke NG-gemeente outonoom en beskik oor sy eie bates, soos vaste eiendom. Daarom staan dit elke gemeente vry om uit die NG Kerk te stap en byvoorbeeld by die meer behoudende Afrikaanse Protestantse Kerk (APK) aan te sluit. Hierdeur kan ‘n nuwe eenheid onder Afrikaanse gelowiges ontstaan, ná die verdeeldheid wat die ekstremistiese marxiste en bevrydingsteoloë soos André Bartlett, Chris van Wyk, Johann Ernst, Monty Sahd en ander veroorsaak het.
Eintlik beskik Suid-Afrika en veral die Afrikaner oor weinig tradisies van sekulêre denke. Ons enigste wysbegeerte is dié wat hand aan hand met die teologie geloop het. Amptelik bestaan 75% van die Suid-Afrikaanse bevolking uit Christene. Vandaar dan ook die mislukking van die marxisme-leninisme van Joe Slovo, Ahmed Kathrada, Jeremy Cronin, Albie Sachs en ander leiers van die Kommunisteparty. Nie eens die sg. “swart werkersklas” wat vir hulle die “enjin van die geskiedenis” sou wees, was vatbaar vir die klassieke, ateïstiese kommunisme soos dit in die voormalige Oos-Europa en veral die Sowjetunie beoefen is nie. In daardie lande, veral natuurlik in Rusland, is miljoene ortodokse Christene vermoor, gemartel en vervolg omdat hulle nie die “nuwe evangelie” van kommunisme wou aanvaar nie.
Pleks van kommunistiese ateïsme met geweld af te dwing, het plaaslike marxiste met die diaboliese plan vorendag gekom om die kerk self as ‘n Trojaanse perd vir hul idees te gebruik. Nadat marxisme-leninisme en sy werkerskultus skipbreuk gely en die “kultuurmarxisme” die heersende ideologie geword het, het dit veral sin gemaak. Dit is deel van die “lang opmars deur die instellings” waarvan Gramsci gepraat het. Benewens die skole en universiteite, wat reeds voertuie vir marxistiese breinspoeling geword het, bied die kerk toegang tot volwassenes wat nie meer deur opvoedkundige instellings beïnvloed word nie.
Indien enigeen twyfel aan wat ek hier sê, gesels met enige ondergraadse student aan ons sg. “Afrikaanse universiteite” in ‘n geesteswetenskaplike rigting waar marxisme, feminisme, witskuld en die haat vir die blanke man verpligtend geword het. Die Rooi Kommissaar vir Ideologie en Geestelike Beheer, André Bartlett, klap nou die sweep vanaf Tukkies tot in die Algemene Sinode waar ‘n klimaat van onverdraagsaamheid en vervolging van nie-marxiste reeds heers. Binnekort sal die NG Kerk self van “afvalliges” wat nie die Rooi Evangelie en die verguising van die blanke, heteroseksuele man deel nie, gesuiwer word, indien die huidige poging slaag.
Inderdaad gaan dit weinig oor homoseksualiteit en meer oor die vestiging van kulturele marxisme in die kerk. In elk geval was Afrikaners nog altyd verdraagsaam teenoor homoseksuele in die onderwys, staatsdiens, letterkunde, kunste, toneel en waar hulle ook al aangetref word. Wat nou gebeur, is dat hierdie verdraagsaamheid beantwoord word met onverdraagsaamheid teenoor hoofstroom-Christene, asook man-vrou-en-kind-gesinne. Die revolusie is meedoënloos en duld geen teëstand nie. Terwyl die minderheid “progressiewe”, linkse, dekadente teoloë nie oor die demokratiese steun van die lidmate beskik nie, wil hulle beheer neem oor die magshefbome en voorste gestoeltes in die NG Kerk ten einde hul revolusie of “transformasie” van ons gesinslewe te volvoer. Die parlement, die staatsdiens, die weermag, die polisie en die onderwysdepartement is reeds in die hande van die kommunistiese marionetmeesters wat hul kultuurmarxisme op die hele samelewing afdwing. Ook die hoofstroommedia en die joernaliste praat die revolusionêre in hul oorlog teen blankes en heteroseksuele mans na. Dis net ons privaatwonings wat nog effens teen die totale aanslag bestand is. En ja, die aanslag is totaal, allesomvattend, radikaal, meer nog as in die ou Sowjetunie waar Stalin se Russiese nasionalisme dit nog getemper het! Suid-Afrika het die proefkonyn vir totale revolusie geword: biologies, geslagtelik, beskoulik, kultureel, talig (die vernietiging van Afrikaans).
Binne die marxistiese denke moet alle instellings of “produksiemiddele” waar konserwatiewe denke of houdings “gereproduseer” word, vernietig word. Juis daarom is die “normale” gesin van heteroseksuele man en vrou, wat die onding begaan om kinders binne ‘n huislike omgewing groot te maak, in hul visier. Dit gaan nie oor die homo’s (kan ons maar afsien van die afskuwelike anglisisme “gays”?) nie, dit gaan oor die vernietiging van gesinne binne die totale revolusie. Marx en Engels se kreet in hul Kommunistiese Manifes van 1848, dat kinders deur die staat grootgemaak moet word, is steeds lewendig!
Die koorsdroom van die Suid-Afrikaanse kommunis, dat alle blankes in ‘n triomfantelike bloedbad uitgewis sou word, is nie bewaarheid nie. Daarom wil die revolusie hom nou op ons kinders wreek. As die man-vrou-gesin tot niet gemaak is, sal kinders tegelyk beskikbaar wees vir pedofiele én die staat om van hulle soldate, nie vir Christus nie, maar vir die marxistiese beweging te maak.
Dít is die nagmerrie waarop ons afstuur: nie meer die “rooi” kommunisme van die ou Sowjetunie nie, maar ‘n nuwe “pienk” kommunisme, ‘n pornokrasie waar ons almal tegelyk die slawe én die prostitute van die staat sal wees.
Het ons mense nog die moed om nee te sê vir fanatisme? Of is hulle al so vuisvoos en vertrap dat hulle die oorheersing van grootbek-ekstremiste met hul selfvoldane “progressiewe” slagspreuke gedwee aanvaar?
Eens het ons voorouers uit Europa gevlug voor die vervolging van die Roomse Kerk. Hulle het trou gebly aan hul protestantse geloof en aan die drie sleutelbelydenisskrifte: die Nederlandse Geloofsbelydenis, die Heidelbergse Kategismus en die Dordtse Leerreëls.
Vandag word ons deur die ANC-SAKP en hul meelopers soos André Bartlett en sy trawante vervolg. As ons ons nie tot Homoseksuele Liefde en Haat vir die Blanke Man bekeer nie, sal ons weereens as ketters in die beskuldigdebank staan.
Die wortel van die woord “protestant” is “protes”. Het dit nie tyd geword dat die Afrikaner weer die waarde van “protes” besef nie?
Laat ons ten sterkste beswaar maak teen die kaping van die NG Kerk vir die pienk revolusie. Ek kan nie sien waarom die meerderheid behoudende NG gemeentes nie met die APK en ander Afrikaanse kerke kan herenig nie. Op sy minste behoort daar gesprekke in dié rigting plaas te vind en as PRAAG so iets kan fasiliteer, sal ons maar te bly wees.
Laat die marxistiese teoloë hul eie paadjie onder hul pokgesigbaas, Blade Nzimande, loop. Sónder die gemeentes. Hoe gouer die gemeentes ook nie meer die kwalifikasies aanvaar van sekere teologiese skole wat Belhar en die bevrydingsteologie aanhang nie, hoe beter. Verwerp die links-ekstremistiese teoloë net soos hulle ons en ons gesinne verwerp.
Trek die volle wapenrusting van God aan, sodat julle staande kan bly teen die liste van die duiwel.
Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug.
Daarom, neem die volle wapenrusting van God op, sodat julle weerstand kan bied in die dag van onheil en, nadat julle alles volbring het, staande kan bly.
Staan dan vas, julle lendene met die waarheid omgord, met die borswapen van die geregtigheid aan, en as skoene aan julle voete die bereidheid vir die evangelie van vrede.
Behalwe dit alles neem die skild van die geloof op waarmee julle al die vurige pyle van die Bose sal kan uitblus.
En neem aan die helm van verlossing en die swaard van die Gees — dit is die woord van God
– Efésiërs 6: 11-17
PRAAG is die enigste Afrikaanse organisasie wat die heersende marxistiese en kultuurmarxistiese ideologie op ‘n ingeligte wyse beveg. Steun ons in dié lewensbelangrike taak!
MIV onder gay mans wêreldwyd is buite beheer sê die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO).
Die WGO het aanbeveel dat selfs gesonde seksueel aktiewe gay mans ook antiretrovirale behandeling behoort te neem.
“Die epidemie het gewoon ontplof,” het Gottfried Hirnschall, hoof van die WGO se MIV-departement, Vrydag in Genève, Switserland gesê.
Volgens hom kan antiretrovirale medikasie sowel as kondome die kans om MIV op te doen met tot 25% verminder. Dit kan uiteindelik keer dat ‘n miljoen gay mans oor die volgende 10 jaar MIV/Vigs opdoen.
‘n Jonger generasie glo antiretrovirale medikasie kan hulle aan die lewe hou as hulle besmet raak en daarom raak hulle roekeloos, sê Hirnschall.
Hul kans om MIV op te doen is tans 19 keer groter as in 1980 toe daar geen toegang tot gevorderde navorsing oor die virus en antiretrovirale medikasie was nie.
Die Amerikaner Charles Knipp is ‘n vet, gay man van 45 wat ‘n swart vrouekarakter genaamd Shirley Q. Liquor speel – gewoonlik voor ander gay mans. Dit word egter ook as ‘rassisties’ beskou.
deur Leon Lemmer
Daar is minstens drie groepe in die samelewing wat deesdae met erg oordrewe simpatie in die Westerse samelewing behandel word: gays, vroue en swartes. Dit word gedoen op grond van beweerde vorige benadeling. Ek gaan nie pleit vir ‘n ongewysigde terugkeer na die verlede nie. Wat nodig is, is dat hierdie soort vrugte van die hedendaagse veramerikaanste liberalisme met ewewigtige konserwatisme benader word.
Gays het weens misplaaste simpatie ‘n plek in die Westerse samelewing verwerf wat hulle nie naasteby verdien nie. Gaywees is ‘n verskynsel wat teen die grein van die samelewing ingaan, want as dit algemeen inslag vind, sou dit die einde van die mensdom beteken. Daar kan geredeneer word dat die mensdom liewer nie moet bestaan nie; dat alles pragtig “groen” sal word sodra alle mense verdwyn. Pleks van fatalisties sodanige idealistiese droom na te jaag, is dit myns insiens beter om die bestaan van die mensdom te aanvaar en die samelewing te probeer hervorm, hoe moeilik dit ook al is. Gaywees is besig om onrusbarend toe te neem. Selfs beperkte resultate sal ‘n verbetering van die huidige situasie wees.
Gaywees kan aangebore of aangeleer wees. Dit is die omvang wat die aangeleerde vorm aanneem wat my tot droefheid stem. Sodra iets in die mode is, is daar baie mense wat daardie toestand nastreef. Mense wil nie verstok voorkom nie. Hulle wil eerder op die snypunt van gebeure wees. Hulle soek aanvaarding en erkenning deur saam met die stroom te beweeg. Deur gay te word, of voor te gee om so te wees, dink sulke mense dat hulle hulle beeld verbeter en voordele gaan pluk.
Die aangebore vorm van gaywees kan op simpatie aanspraak maak, maar dan as ‘n afwyking van die norm, soos in die geval van ‘n kreupele of iemand wat hakkel. Net soos die beweging van die kreupele of die spraak van die hakkelaar nie ‘n nastrewingswaardige voorbeeld daarstel nie, moet die gaymens se seksuele gedrag nie tot normaliteit verhef en sy/haar gedrag nie as navolgenswaardige voorbeeld voorgehou word nie. Simpatie moet nie oordryf word nie, want die gevolg kan wees dat die gestremde nie hard genoeg probeer om deur eie inspanning nader aan (of tot by) die norm te kom nie.
Gedrag wat goed genoeg vir enkelinge is, is nie noodwendig goed genoeg vir almal nie. Private, diskrete geslagsverkeer tussen gays behoort (soos bordele) as ‘n duldbare euwel beskou te word. Daarmee word geen seën daaroor deur die breër gemeenskap uitgespreek nie. Deur gays toe te laat om formeel of amptelik te trou, is egter om te ver agteroor te leun. Gayhuwelike gee aan sodanige verhouding die skyn dat dit net so normaal soos ‘n heteroseksuele huwelik is, terwyl dit glad nie die potensiaal het om ‘n nageslag te verwek nie. Daar is ‘n fundamentele verskil tussen ‘n boorgat wat water gee en een wat droog is. Die een is ‘n potensiële bate vir die samelewing, terwyl die ander een geen breër bydrae lewer nie.
Een van die gevolge van die gayverskynsel is dat daar deesdae nie sonder meer aanvaar word dat daar net twee geslagte is nie. Ewewigtige konserwatisme vereis egter bevestiging van die onomstootlike feit dat daar inderdaad net twee redelik maklik identifiseerbare geslagte is. Werklike mengvorme van hierdie twee is so uitsonderlik dat dit nie as ‘n derde geslagsoort erkenning verdien nie. Dit bring my by feminisme.
Dit is ‘n feit dat vroue eeue lank as die swakkere of minderwaardige geslag beskou is. Maar kom ons dink ‘n oomblik na oor die gewone huislike situasie van ‘n getroude man en vrou. Dit is heeltemal moontlik dat die vrou meer ondernemend, vindingryk, emosioneel gebalanseerd, ens, as die man kan wees. Sy kan die sterkere en meerderwaardige vennoot in die huwelik wees. Dit sou verkeerd wees om haar negatief te etiketteer bloot omdat sy lid van die vroulike geslag is.
Maar dit sou insgelyks dwaas wees om vroue op grond van beweerde vorige benadeling as deurgaans beter as mans te beskou, soos militante feministe doen. Deesdae word dikwels van die standpunt uitgegaan dat vroue net so begaaf soos mans is, dat hulle die helfte van die mensdom is en dus die helfte van poste moet beset. Dit is ‘n kwantitatiewe benadering wat kenmerkend van bv die ANC is. Dit verduidelik die ousiefisering, oftewel versustering, van die openbare lewe in die nuwe Suid-Afrika. Sodanige “maklike” oplossing gee skynbaar voortreflike erkenning aan menseregte, maar die resultaat is nie noodwendig geregtigheid nie.
Wat nodig is, is om onderskeide by werk- en taaksoorte te tref. Vir sommige beroepe/take kan mans meer geskik as vroue wees, terwyl dit andersom in ander gevalle kan wees. Mans is dikwels/gewoonlik liggaamlik sterker as vroue; nie omdat mans bevoordeel en vroue benadeel is nie, maar omdat dit van nature of biologies so is. Mans is dus meer geskik as vroue om mynwerkers te wees. Insgelyks word soms beweer dat vroue psigies beter as mans toegerus is om kleuteronderwys te gee of maatskaplike werk te doen.
Naas die genoemde onderskeide by werk- en taaksoorte is dit nodig om individue se vermoëns of talente te evalueer. Op hierdie manier kan uitsluitsel verkry word oor watter individue vir watter poste die geskikste kandidate is. Dit is iets waaroor nie sonder meer geslagsgewys besluit kan word nie. Die sleutel tot ‘n rasionele uitkoms en geregtigheid is die objektiewe beoordeling van individuele meriete. Daar moet nie vooraf om ideologiese redes arbitrêr en veralgemenend besluit word mans of vroue is beter of albei geslagte is ewe goed nie.
Daar is ‘n doodgewone natuurlike rede waarom mans tradisioneel meer poste as vroue beset. Dit het niks met die benadeling van vroue deur mans te make nie, maar met Moeder Natuur se besluit dat net vroue geboorte kan skenk. Dit beteken op sy beurt dat baie vroue nie deurgaans in dieselfde mate as mans tyd en aandag aan ‘n beroep kan bestee nie. Beroepsbeoefening is nie noodwendig meerderwaardig in vergelyking met kinders grootmaak en opvoed nie. Aan die einde van hulle lewens besef baie bejaardes dat die aandag wat hulle aan hulle kinders en kleinkinders bestee het baie meer waarde het en groter genoegdoening verskaf as die materiële opbrengs van beroepsbeoefening. In die hedendaagse klimaat waarin baie mense naarstiglik soek na die opsigte waarin hulle benadeel is, kan mans ‘n sterk saak daarvoor uitmaak dat Moeder Natuur hulle benadeel het omdat hulle nie geboorte kan skenk nie.
Dit bring my by die derde groep wat op slagofferskap aanspraak maak, naamlik veral militante swartes. Hulle wil graag dié benadeeldes en dus ter kompensasie dié bevoordeeldes wees. In die VSA hou die swartes niks daarvan dat regstellende aksie ook bv die Native Americans (Indiane) en die Hispanics bevoordeel nie. In die nuwe Suid-Afrika tref ‘n mens ‘n soortgelyke afwysende houding by die swartes aan betreffende regstellende aksie ter bevoordeling van bruines en Asiate. Niks wat die ander slagoffergroepe deurgemaak het, kan volgens swartes naasteby vergelyk word met die mate waarin hulle weens slawerny, kolonialisme, imperialisme, rasse-segregasie en (die kersie op die koek) apartheid gely het nie. Hulle hoef glo niks meer te bewys nie. Daar word van “die stelsel” verwag dat swartes bevoordeel moet word sonder dat die nodige teenprestasie vereis word. Hulle glo dat al die euwels wat swartes getref het, ‘n enkele groepsoorsprong het, naamlik die bose wittes.
Die (teoretiese) gelykheid van alle mense word deesdae glad te dikwels as ‘n aksioma aanvaar. As dit in die praktyk lyk asof alle groepe nie ewe voortreflik funksioneer nie, is dit na bewering nie vanweë die ongelyke besit van talente nie. As dit lyk asof die swartes minder suksesvol as bv die wittes is, word dit toegeskryf aan die benadeling van swartes deur wittes. Die swartes beskou hulle dus as geregtig op skadevergoeding. Dit maak nie saak hoe lank gelede beweerde benadelende praktyke soos slawerny, kolonialisme en segregasie afgeskaf is nie. Dit is van geen belang dat dit vorige geslagte is (sommige van baie lank gelede) wat benadeel is nie. Waarop swartes aandring, is dat hulle huidige geslag en toekomstige geslagte swartes (skynbaar) onbepaald tot in die verre toekoms bevoordeel moet word, want dit is glo die nawerking van daardie ongure dade van wittes wat in die stelsel voortduur.
Dit is waarom bv Jacob Zuma halsstarrig voortgaan om apartheid (dus wittes) die skuld te gee as swartes se funksionering, bv by dienslewering, veel te wense oorlaat. ‘n Onrealistiese sug na geregtigheid veroorsaak dat swartes geregtig voel op behuising met spoeltoilette, water, elektrisiteit, televisie-ontvangs, munisipale dienste, ens, sonder dat volle (dus nie-gesubsidieerde) betaling vir hierdie voordele vereis mag word. Asof dit ‘n mensereg is, word daar verwag dat ander mense (bv wittes) vir die voordele moet betaal wat swartes geniet. Bevoordeling sonder teenprestasie is in werklikheid ‘n onding.
In Allan Bloom (1930-1992) se veel geprese blitsverkoper, The Closing of the American Mind (London: Penguin, 1988, 392p), word na Friedrich Nietzsche (1844-1900) verwys wat gesê het: “Inequality among men is proved by the fact that there is no common experience accessible in principle to all” (p 201). Bloom voeg by: “Equality … has no place for genius” (p 223-224). “In egalitarian society practically nobody has a really grand opinion of himself” (p 250). “A permanent feature of democracy, always and everywhere, is a tendency to suppress the claims of any kind of superiority” (p 329).
Met verwysing na swartes aan universiteite lys Bloom kenmerke soos “permanent quotas in admission, preference in financial assistance, racially motivated hiring of faculty, difficulty in giving blacks failing marks, and an organised system of grievance and feeling aggrieved” (p 95). Al hierdie euwels het hulle in oortreffende mate aan Suid-Afrikaanse universiteite ingeburger. “The fact is that the average black student’s achievements do not equal those of the average white student in the good universities, and everybody knows it. It is also a fact that the university degree of a black student is also tainted, and employers look on it with suspicion, or become guilty accomplices in the toleration of incompetence” (p 96).
Onderliggend aan bostaande is daar verskeie beginsels:
Mense dink noodwendig ingevolge veralgemening. Byvoorbeeld, as ‘n bepaalde groep misdaadgeneig blyk te wees, is ‘n mens geneig om liewer ander groepe te vertrou. As ‘n bepaalde groep hom histories as voortreflik bewys het, is daar die neiging om take eerder aan lede van daardie groep toe te vertrou. In die nuwe Suid-Afrika het ons die absurde situasie dat juis diegene met ‘n bewese rekord van voortreflike prestasie, naamlik die blankes en veral die blanke mans, indien enigsins moontlik uit poste gehou word. Geen wonder dienslewering is so pateties nie.
Individue binne groepe verskil. Individue moet dus nie uitsluitlik ingevolge hulle groepverwantskap bevoordeel of veroordeel word nie.
Bewustheid van wandade behoort met bewustheid van weldade gebalanseer te word. Byvoorbeeld, hoeveel erkenning kry blankes vir al die goeie wat hulle tot stand gebring het in vergelyking met die geweeklaag oor beweerde wandade wat hulle gepleeg het? Dit is gewoon vermetel om van slegs een groep, naamlik die wittes, te verwag om skuldig te pleit en verskoning te vra.
Moenie die huidige geslag verantwoordelik hou vir vorige geslagte se wandade nie. Aan wat reeds gebeur het, kan nie verander word nie. Ons kan wel sorg dat die hede beter as die verlede is en moontlik ook dat die toekoms beter sal wees. Een van die beste maniere om dit te doen, is om erkenning te gee aan en die nodige ruimte te skep vir diegene met ‘n bewese prestasierekord.
Simpatie is nie suiwer rasioneel gegrondves nie. Dit moet met gesonde oordeel gebalanseer word. As ‘n (wit) onderwyseres dit nodig vind om (swart) kinders te vermaan dat hulle hulle (meer) gereeld moet was, moet dit nie as rassisme veroordeel word nie, maar waardeer word as ‘n professionele en noodsaaklike deel van daardie onderwyseres se opvoedings- en opheffingstaak.
Geen groep of individu is volmaak nie. Daar is deesdae egter die neiging om groepe soos gays, vroue en swartes in die geheel en individue in daardie groepe deurgaans goed voor te stel. Wit mans, individueel en groepsgewys, daarenteen, mag nie net heftig gekritiseer word nie, maar ook bespotlik gemaak word. Enige groep of individu wie se gedrag nie op standaard is nie, behoort aan billike kritiek onderhewig te wees. Dit is die sleutel tot groeps- en individuele verbetering.
Hierdie skrywe handel oor drie groepe wat in Westerse geledere toenemend slagofferstatus verwerf het. Om hulle beweerde benadeling teen te werk, word al hoe meer maatreëls ingestel om van alle indiwidue in hierdie groepe bevoordeeldes te maak. In ewewigtige konserwatiewe geledere word tereg geprotesteer dat individue nie op grond van toevallige groepsverwantskap bevoordeel of benadeel moet word nie. Die status van ‘n individu behoort deur sy gedrag, dus deur sy gehalte as mens, bepaal te word. Op sy beurt bepaal (of beïnvloed) die gedrag van individue die aansien van die groepe waartoe hulle behoort. Naamsverandering van ‘n groep help nie vir lank as die gedrag van individue in daardie groep steeds veel te wense oorlaat nie. Dit is bewese prestasie en nie groepsverwantskap nie wat deurgaans erken behoort te word.
Die destruktiewe gevolge wat die bogenoemde slagoffergroepe in die samelewing het, word vererger deur die interne dinamika van hierdie verskynsel. Byvoorbeeld, ‘n indiwidu is nie net gay nie, maar ook ‘n vrou en daarby swart. So ‘n individu kan dus drievoudig op slagofferskap aanspraak maak. By implikasie word beweer dat so ‘n mens drievoudig benadeel is en dus drievoudig op bevoordeling aanspraak kan maak. Maar hoekom by drie ophou? Die persoon kan ook fisiekgestremd en vet wees, ensovoorts, en ook op grond daarvan dink dat sy benadeel word. Dit word ‘n multi-slagoffersindroom.
Wat hier gesê word, is nie vergesog nie. In Amerika is multi-slagofferskap reeds die alledaagse werklikheid waarmee almal teen wil en dank moet saamleef. In hierdie opsig vind wat in Amerika gebeur al hoe meer weerklank in Suid-Afrika. Hierdie onverkwiklike verskynsel kry toenemend momentum deurdat hierdie slagoffergroepe mekaar ondersteun en mekaar tot erger radikaliteit en maatskaplike ontwrigting aanspoor. Die amptelike erkenning wat hulle geniet en die propagandamasjinerie waaroor hulle beskik, blyk uit die feit dat talle Amerikaanse universiteite voor- en nagraadse kursusse in Gay, Women’s, Black, Disability en selfs Fat Studies aanbied. As u my nie wil glo nie, lees gerus Bruce Bawer se boek, The Victims’ Revolution: The rise of identity studies and the closing of the liberal mind (New York: HarperCollins, 2012, 400p; Amazon Kindle $11.99).
Die Zimbabwiese president Robert Mugabe het sy stem gevoeg by die lande wat Oeganda se drakoniese anti-gay wette steun, het die staatsmedia Maandag berig.
Hy het ook gesuggereer dat homoseksuele in sy eie land ook uitgesonder sal word.
Hy het die Weste gekritiseer dat hulle hulp aan Kampala wil weerhou nadat president Yoweri Museveni ‘n wetsontwerp wat homoseksualiteit verbied in die Oos-Afrikaland onderteken het.
“Hulle [die Weste] wil ons vertel … dit is ‘n skending van menseregte. Dit is wat hulle reg nou doen aan Museveni,” het Mugabe gesê.
“Die menslike reg wat jy het as ‘n man is om met ‘n ander vrou te trou, nie om met ‘n ander man te trou nie. Ons weier,” het Mugabe die naweek by die troue van sy enigste dogter, Bona gesê.
Mugabe het vroeër gesê dat homoseksualiteit nie van Afrika is nie en het gays en lesbiërs beskryf as erger as varke en honde.
“Dit is ‘n verskriklike wêreld waarin ons is, ‘n verskriklike wêreld waar mense dinge wil doen wat hulle voel hul eie belange sal verbeter as hulle dit doen.”
Mugabe het gesê tot onlangs was hy nie bewus van die bestaan van ‘n vereniging van homoseksuele in Zimbabwe nie en het gewaarsku dat hy wil weet wie behoort tot die groep .
Gays en lesbiërs van Zimbabwe ( Galz ) is al lank in die land bedrywig ten spyte van Mugabe se uitbarstings teen homoseksualiteit.
Die polisie het die Galz-kantore al by verskeie geleenthede deursoek en aanklaers het klagtes teen die vereniging gebring weens die feit dat dit ‘n ongeregistreerde organisasie is. Maar ‘n landdros het verlede week die klag van die hand gewys.
Dieselfde geslag huwelike word in Zimbabwe verbied.
Die Amerikaanse minister van buitelandse sake, John Kerry het nuwe anti-gay wetgewing in Oeganda met die anti-Semitiese wetgewing van Nazi-Duitsland en apartheid in Suid-Afrika vergelyk.
Dié Nazi-uitspraak deur Kerry volg na ‘n duidelik georkestreerde poging teen die PUK oor beweerde Nazi-salute.
Kerry het soos ‘n wafferse Zampolit geklink, ‘n uitgediende kommunistiese militêre Sowjetrang wat denkebeheer toepas dmv leuens en vervalsings.
Kerry het aan verslaggewers gesê indien die fokus van die wetgewing na swart mense of Jode verskuif sou word, ‘n mens hom sou kon verbeel dat hy in Duitsland in die 1930’s of in Suid-Afrika in die 1950’s en 1960’s is.
Daar was rassesegregasie (apartheid) In die VSA tot in die 1970’s.
Die president van Oeganda, Yoweri Museveni het Maandag ‘n wetsontwerp onderteken ingevolge waarvan mense wat hulle herhaaldelik aan homoseksuele dade skuldig maak, lewenslank tronk toe gestuur kan word.
Die wetgewing is baie gewild in Oeganda en oral in Afrika waar dit as ‘n taboe beskou word. Dit word ook verbind met die skerp afname in MIV/Vigs-besmetting in die land.
Verlede week het ‘n swart Suid-Afrikaanse joernalis nalv die wetgewing getwiet dat dit in orde is om homofobies te wees, sowel as rassisties.
Oeganda verbied ook gay-aktivisme. Ten spyte van verwoede teenkanting uit Afrika het Kerry gesê die “probleem bestaan nie soseer in Afrika nie”, maar is ‘n “wêreldwye” een.
‘n Referendum daaroor in Suid-Afrika sal ongetwyfeld dieselfde uitkoms hê as in Oeganda, en die ANC en hul Anglo-Amerikaanse borge in ‘n diep verleentheid stel.
Anglo-Amerikaanse elites is besonder gevoelig vir gay kwessies. Dié feit het ‘n vorige Franse premier Edith Cresson genoop om te sê een uit elke vier Britse mans is gay.
Sy het dit toegeskryf aan ‘n swak opvoedingstelsel. Cresson het Amerikaanse en Duitse mans ook daarby ingesluit.
Die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie (MRK) het Woensdag gesê Suid-Afrika moet Nigerië berispe sodat die land wetgewing teen gays kan hersien.
Talle oorteders is sedert 18 Januarie in Nigerië in hegtenis geneem ingevolge ‘n nuwe wet wat gay seks verbied. Die nuwe wetgewing verbied ook huwelike tussen paartjies van dieselfde geslag.
Die wetgewing maak voorsiening vir ‘n maksimun van 14 jaar gevangenisstraf vir oorteders en 10 jaar gevangenisstraf vir enigiemand wat gay-groepe of –klubs ondersteun.
Dié streng, maar gewilde maatreëls word beskou as ‘n vredesbrug tussen strydende Moslem- en Christenfaksies wat albei ewe sterk gekant is teen gays.
Isaac Mangena, woordvoerder van die MRK, het egter in ’n verklaring gesê hulle glo die Suid-Afrikaanse regering moet ander Afrika-lande aanspoor om gays te aanvaar
Die MRK se houding verteenwoordig nie die meerderheid Suid-Afrikaners se siening oor gays nie. Die meeste swart inwoners is erg gekant daarteen dat die LGBT-gemeenskap uit die kas kom.
Die Europese Unie, Kanada en Amerika het die Nigeriese wetgewing gekritiseer en gesê dit druis in teen basiese menseregte.
“Die MRK is bekommerd oor die groei van staatsondersteunde homofobie wat wêreldwyd plaasvind, en veral op die Afrika-vasteland,” het Mangena gesê.
“Ons doen ’n beroep op die Suid-Afrikaanse regering om meer te doen om diplomaties met Afrika-lande in gesprek te tree wat fundamentele vryhede en menseregte onwettig wil maak.”
Regter Cameron, Tutu en Navi Pillay, die VN se Menseregtehoof
Die Suid-Afrikaanse aktivis Desmond Tutu het Vrydag gesê hy sal eerder hel toe gaan as om ‘n homofobiese God te aanbid, in ‘n poging om swart mense te oorreed om minder homofobies te wees.
“Ek weier om na ‘n homofobiese hemel te gaan. Nee, ek gaan nie jammer sê nie, ek bedoel ek sal eerder na ‘n ander plek gaan,” het die emeritus-aartsbiskop by die bekendstelling van ‘n gay-gelykheidsheidsveldtog van die Verenigde Nasies in Kaapstad gesê.
“Ek sal nie ‘n God aanbid wat homofobies is nie en dit is hoe sterk ek hieroor voel,” het hy gesê.
Die doel van die “Free and Equal”-veldtog is om bewusmaking te skep oor geweld en diskriminasie teen homoseksuele mense.
Tutu het ook die stryd teen homofobiese vooroordeel vergelyk met die stryd teen apartheid.
“Ek is netso passievol oor dié veldtog soos ek oor apartheid was. Vir my is dit op dieselfde vlak,” het die 81-jarige Tutu gesê.
Die VN se top-amptenaar oor menseregte, Navi Pillay, het gesê gay-verhoudings is onwettig in meer as ‘n derde van die lande regoor die wêreld en strafbaar met die dood in vyf lande. – AFP
