Ikea Israel het ‘n verskoning uitgereik omdat sy meubelkatalogus net mans en seuns bevat en geen vroue nie.
“Ons besef dat mense ontsteld is daaroor en dat die publikasie nie voorhou waarvoor IKEA staan nie, en ons vra om verskoning hiervoor,” het die uitvoerende hoof Shuky Koblenz in ‘n verklaring gesê.
Vroeër het die Israeliese kantoor van IKEA, ‘n internasionale Sweedse meubelsaak, ‘n verklaring uitgereik om die katalogus te verduidelik as ‘n besluit wat geneem is “na versoeke wat ons ontvang het, om ‘n alternatiewe en spesiale katalogus uit te gee, wat toelaat dat die godsdienstige en Ortodokse gemeenskappe dit kan geniet om deur ons produkte te blaai en die oplossings te vind wat IKEA bied in ooreenstemming met hul leefstyl.”
Die Israeliese tak van die Sweedse meubelreus het die katalogus beskryf as ‘n poging om die ultra-Ortodokse Jode as kliënte te lok, aangesien hulle 10 persent van Israel se 8,6 miljoen burgers is wat ‘n streng interpretasie van Joodse wette volg.
Ultra-Ortodokse vroue dra lang rompe, lang moue en kopdoeke, en beskou foto’s van vroue as onwelvoeglik en teen godsdienstige reëls.
Die gereelde Ikea katalogus in Israel beskik oor ‘n “multikulturele” groep mans en vroue, met gay en gemengde-ras paartjies, terwyl die slegs-mans katalogus ultra-Ortodokse mansmodelle toon wat sybaarde en kippas dra.
Die items wat uitgelig word, sluit boekrakke in wat uitgebreide versamelings van boeke oor die Joodse wet bevat, en klaptafels en opslaanbeddens bedoel om besoekers tydens groot familiebyeenkomste op Joodse vakansiedae te akkommodeer.
Die tekste in die katalogus is ook daarop gemik om die ultra-Ortodokse Jode te trek. As sodanig, bykomend tot ‘n tafel gedek vir die Sabbat en rakke vol van gebedsboeke, is daar onderskrifte wat kliënte vertel hulle kan “die familie samesyn geniet”.
Dit is nie die eerste keer dat Ikea verontwaardiging met sy promosiemateriaal ontlok nie. In 1994 het die maatskappy ‘n advertensie met ‘n gay paartjie in die VSA gebruik, waarna godsdienstige konserwatiewes die maatskappy geboikot het.
In 2012, het Ikea vroue uit hul katalogusse uitgehaal vir die Saoedi-Arabiese mark en in 2013, is die maatskappy gekritiseer deur LGBT aktiviste vir weglating van ‘n storie oor ‘n lesbiese paartjie in die Russiese uitgawe van sy winkeltydskrif. Die artikel was teen die wet in Rusland wat positiewe uitbeeldings van gay mense verbied.
In 2016 was daar ook ‘n Suid Afrikaanse hofsaak ook patriarchie binne die Joodse geloof. Die ((())) het gewen en hulle is dus nie aan SA se ”non-sexism” regulasies gebonde nie.
Help seker nou nie ons is dreung@t oor die ((())) hulle ding al vir jare gedoen kry nie. As Afrikaanssprekende blankes sedert Totius en C.J. Langenhoven harder geveg het vir ons regte, of gouer wakkergeskrik het na 1994, sou gemeenskappe en kulture miskien meer respek getoon het. Hoogtyd dat ons nou die Boere reklamekatalogus aan die Buiteland publiseer … net met Calvinistiese Chauviniste op elke glansbladsy (bedreigde spesie saam met die Swartrenoster en Rooipanda) wat op die wakis sit, op die stoep sit, pyp trek en brandewyn drink, roep vir koffie, belangrik lyk, by die Konsistorie (of Losie) uitstap, in die kerkbanke sit, tiekiedraai, vleisbraai, die Mercedes afstof, toga aantrek, preekstoel bestyg, toespraak maak, volksmoord ignoreer, … middelblad miskien Nataniel net in ‘n klein voorskoot of fris boerseun geklee in ‘n John Deere trekker sodat ons afgedwaalde Boerenooiens nie net swart, nerd-pienk of Engelse rooi sien nie.
“Business is business.” Ek sou wat wou gee om so iets by ‘n Afrikanerbrosjure te sien: ‘n mooi boekrak soos daardie sou my laat toustaan by IKEA. Ek het altyd te min plek. Ek moes al hierdie opwipkartondose (storage boxes) met kussingdeksels by ‘n klerewinkel koop net om my Franse leerboeke en woordeboek weg te sluit (ek stel al hoe meer belang in die Middeleeue, so dalk is die boeke vinniger daaruit as daarbinne). Ek sou trots wees as iemand so ‘n blad aan my uitreik: dit toon ‘n geleerde groep mense wat duidelik in ‘n ander (hoër!) klas ressorteer. En ‘n pa wat besorg oor sy seuns se toekoms is. Die hout kan miskien ‘n paar tinte bruiner gewees het om glansende embuia na te boots, maar … ek weet nie. My stereotipe van die Afrikaner was nog altyd iemand in ‘n donker pak en ‘n vol, bultende boekrak. Nie dat ek ‘n probleem het met die pionierbeeld nie … maar ‘n beeskakebeen op die agterstoep vereenselwig ek eerder met die Australiese outbacks…