praag.co.za

Tag: Kanada

  • Dan Roodt: Kan ons ook trots op apartheid voel?

    Dan Roodt: Kan ons ook trots op apartheid voel?

    Racial segregation has appeared in all parts of the world where there are multiracial communities, except where racial amalgamation occurred on a large scale as in Hawaii and Brazil. — Encyclopaedia Britannica

    In my roman Moltrein, wat in die tagtigerjare in Parys afspeel, beskryf ek iewers die woord “apartheid” wat “die aardbol soos ‘n reusagtige graffito ontsier”. Vanweë die miljoene dollar vanuit Skandinawië, Nederland en Kanada wat aan propaganda teen die ou regering bestee is, het dit een van die wêreld se waardevolste handelsmerke geword. Elke moontlike domeinuitgang soos apartheid.com of apartheid.org is reeds geregistreer en daar word jaloers oor dié stukkie kubereiendom gewaak.

    Jare gelede al was ek reeds siek vir die aanhoudende gesanik oor apartheid. Die gedagte dat apartheid ‘n “misdaad teen die mensdom” was, is eenvoudig so lagwekkend dat geen mens met ‘n normale IK dit ernstig sou kon opneem nie. Nietemin gier dit daagliks in die ANC-beheerde media daaroor — wat omtrent die totaliteit van hoofstroommedia in Suid-Afrika verteenwoordig. Dít nou veral na aanleiding van die FW de Klerk-stigting se onlangse verwerping van “apartheid as misaand teen die mensdom” wat as ‘n “Sowjet-agitpropprojek “beskryf is.

    “Die gedagte dat apartheid ‘n ‘misdaad teen die mensdom was, was en bly, ‘n ‘agitprop’-projek wat deur die Sowjetunie en hul ANC/SAKP-bondgenote geloods is om blanke Suid-Afrikaners te stigmatiseer deur hulle met werklike misdade teen die mensdom te assosieer – wat oor die algemeen totalitêre verdrukking en menseslagtings van miljoene mense ingesluit het.” (uit: FW de Klerkstigting se verklaring)

    [The idea that apartheid was ‘a crime against humanity’ was, and remains, an ‘agitprop’ project initiated by the Soviets and their ANC/SACP allies to stigmatise white South Africans by associating them with genuine crimes against humanity – which have generally included totalitarian repression and the slaughter of millions of people.]

    Ek sou dit nie self beter kon stel nie. Vir enkele sekondes het ek selfs ‘n greintjie agting vir FW de Klerk begin ontwikkel. Maar hy is nie verniet FW nie, want toe die linkse propagandamasjien binne ure in rat kom en hul “skok en afgryse” uitspreek, het hy binne ‘n dag of twee weer voor hulle gekoutou en sy uitmuntende verklaring teruggetrek.

    Koutou; FW de Klerk is links voor

    FW de Klerk is so dom dat ‘n term soos “agitprop” nie binne sy woordeskat bestaan nie. Vermoedelik het hy nie self die goed bewoorde verklaring uitgereik nie, maar een van sy werknemers soos Dave Steward of Dayne Morkel.

    Wat as ‘n onderonsie tussen die EFF en De Klerk in die parlement begin het, het ‘n stortvloed reaksies oor apartheid en die Stigting se verklaring veroorsaak. ‘n Professor van UNISA, Jo-Ansie van Wyk, het selfs op Netwerk24 vir mense verduidelik wat “agitprop” beteken; ek hoop die idioot van ‘n FW het dit gelees. ‘n Mens is nooit te oud om te leer nie, lui die gesegde mos. Onder andere verskaf sy die volgende definisie:

    Die woord ‘agitprop’ is ‘n portmanteau, of samevoeging, van twee Russiese woorde, ‘agitatsiya’ en ‘propaganda’ (agitasie en propaganda). Dit verwys na die politieke kommunikasiestrategieë en instrumente van die Sowjet-era se departement van agitasie en propaganda, wat deel was van sentrale en streekkomitees van die Kommunistiese Party van die Sowetunie.

    Agitprop verwys dus na die mobilisering of opstokery van burgers om die regime te ondersteun, dikwels deur kuns, literatuur, drama en kommunikasie. (My beklemtoning.)

    Suid-Afrika het ná 1994 ‘n totalitêre samelewing geword met ‘n eenpartyregering wat toenemend alle fasette van die maatskappy probeer beheer, maar veral hoe mense dink en hul uitdruk. Vandaar ook die “haatspraak”-wetgewing wat binnekort ontplooi gaan word om enigeen wat van die heersende ideologie afwyk, swaar te beboet of tronk toe te stuur. Wat ek tans hier skryf, mag dalk oor ‘n paar jaar onwettig wees, want daar geen reeds stemme op wat eis dat elkeen wat die ANC se agitpropbegrip van “apartheid as misdaad teen die mensdom” bevraagteken, soos Joodsevolksmoordontkenners in Duitsland behandel moet word en summier in die gevangenis gesmyt behoort te word.

    Apartheid, ‘n postmoderne woord

    Onlangs het ek die volgende op Engels getwiet:

    Weens die herhaling daarvan binne die Sowjetagtige agitpropprojek van die ANC, SAKP en die voormalige, sogenaamde anti-apartheidsbeweging, het die woord “apartheid” eintlik semanties leeg of sinneloos geraak. Die graffito wat die aardbol ontsier, maar eintlik niks meer beteken nie.

    Die Nasionale Partyregering het gepoog om van die pejoratiewe betekenis weg te kom wat die term in die plaaslike Engelse media, asook internasionaal, verkry het deur nuwe terme uit te dink, soos “afsonderlike ontwikkeling” en selfs “plurale demokrasie” (toe Piet Koornhof nog minister van samewerking en ontwikkeling was, vanaf 1978 tot 1984).

    Selfs toe sosiale rasseskeiding onder PW Botha afgeskaf is en daar gemengde kroeë, vervoer en universiteite was, het die ANC en die buiteland volgehou deur “apartheid” as hul gunstelingterm en -belediging vir die Afrikanerbewind te gebruik. Daarom word die tydvak 1948-1994 klakkeloos op Engels as “the apartheid era” bestempel, sonder inagname van die belangrike beleidsverskuiwings en selfs skeurings wat daar in die Nasionale Party tydens die onderhawige periode plaasgevind het.

    Ek het al verskeie kere genoem dat die term “apartheid” vir die meer radikale plaaslike Engelse ‘n metoniem vir “Afrikaner” is. Daarom word Afrikaans die “apartheidstaal” genoem, die Afrikaanse letterkunde is “apartheidsliteratuur”, “Die Stem” is die “apartheid anthem”, en dergelike meer. Jy kan seker boerewors en pap die “apartheidsdis” noem. Daar bestaan slegs twee periodes in die Suid-Afrikaanse geskiedenis toe Afrikaners sterk inspraak in die regering geniet het, en dit was tydens die Boererepublieke in die Noorde van die land, asook tussen 1948 en 1989, totdat FW de Klerk finaal boedel oorgegee en Afrikaners in die hand van die radikale afro-anglo-marxistiese terreurorganisasies gegee het. Toevallig was die tydperke van Afrikanerregering in Suid-Afrika ook die jare toe die land die meeste vooruitgegaan het, “goue tye” as’t ware.

    Hier onder bespreek ek nou enkele fasette van die term “apartheid” en toon ook aan waarom selfs die rasseskeiding of segregasie wat onder apartheid beoefen is, kwalik verkeerd en allermins ‘n “misdaad teen die mensdom” was.

    Apartheid as Suid-Afrika se Goue Tyd

    Die voormalige Rand Daily Mail (die mees linkse koerant van destyds) het twee weke voor die sluipmoord op dr. Verwoerd in 1966 die volgende geskryf:

    “Dr Verwoerd has reached the peak of a remarkable career … The nation is suffering from a surfeit of prosperity.”

    Laasgenoemde aanhaling geskied in Hermann Geliomee se artikel, Remembering Verwoerd. In dieselfde paragraaf kwoteer hy insgelyks nog ‘n liberale, Engelse publikasie, die Financial Mail wat in 1967 die periode tussen 1961 en 1966 die “Fabelagtige Jare” (Fabulous Years) genoem het.

    Hoe het die Engelse mening in dié land gevorder vanaf die “Fabelagtige Jare” van “Verwoerdiaanse apartheid” toe die land ‘n “oorversadiging aan voorspoed” beleef het, tot nou waar hierdie vooruitgang en ekonomiese groei as ‘n “misdaad teen die mensdom” getipeer word?

    Leon Lemmer skryf in sy mees onlangse rubriek:

    Wat ek verwerplik vind, is dat historici nie genoegsaam aandag vestig op die mate waarin die Boere (en selfs die 1820-Britse setlaars en hulle nageslag) aan hulle lot oorgelaat is nie. Die destydse toestande aan die Kaap en in bv Algerië word nie vergelyk nie. In Algerië, anders as aan die Kaap, kon die blankes op uitstekende militêre beskerming staatmaak (Praag 16.11.2019). Hoekom word hierdie verskil nie uitgewys nie? Seker omdat dit die destydse plaaslike blankes in ‘n beter lig sou stel. Om dieselfde rede word die uitmuntende prestasie van blankes oor eeue, ver van Europa in Suidelike Afrika, nie genoeg beklemtoon nie. Om in so ‘n eens moeilik bereikbare geografiese gebied – en daarby in Afrika – Westerse beskawing/kultuur/waardes te vestig, was en is ‘n ongelooflike prestasie.

    As ons vyande dus praat van “400 jaar van apartheid”, kan ons dit soos Leon Lemmer verwoord as ‘n “ongelooflike prestasie” wat sonder die hulp of bystand van enige “moederland” geskied het. Maar veral die periode ná 1948, die “fabelagtige jare” waarvan die Financial Mail gepraat het, moet as ons Goue Tyd beskryf word, toe Suid-Afrika geïndustrialiseer het en ‘n opbloei op alle gebiede, ekonomies, kultureel, sportief, militêr, beleef het.

    So iets het nog nooit op die vasteland van Afrika plaasgevind nie… in elkeen van ons middestede kan ons die vervalle reste daarvan, die wolkekrabbers en monumente, die snelweë en ingenieursprestasies, gadeslaan. Eskom, SAL en Transnet het nog gewerk. Noem dit die “argeologie van apartheid”, die geboue van tientalle verdiepings, die boomryke, netjiese voorstede, selfs die lokasies wat soveel beter daar kon uitgesien het as die inwoners maar net vir dienste en elektrisiteit betaal het en hul bevolkingsaanwas kon temper deur middel van die gratis geboortebeperking wat aan hulle beskikbaar gestel is!

    Apartheid as afsonderlike ontwikkeling

    Nou onlangs was ek by Sun City naby Rustenburg met vakansie vir ‘n paar dae. Veral die guitige “Palace of the Lost City” met sy ruie kunsmatige tuine verteenwoordig iets tussen ‘n Walt Disney-fantasie en Rider Haggard se boeke (wat ek nog nooit gelees het nie, bygesê).

    Die gedagte tref my toe skielik: Is die hele Sun City-kompleks nie insgelyks ‘n voorbeeld van apartheid-in-werking nie? Immers is dit uitsluitlik binne ‘n vorige tuisland, die Republiek van Bophutatswana, gebou en het werk aan duisende ongeskoolde werkers verskaf, met toeriste van regoor die wêreld wat steeds daarheen stroom.

    Op die pad na Sun City kom mens heelwat netjiese baksteenhuise teë wat aantoon dat daar koopkrag in die gebied bestaan wat sowel deur Sun City as die vele platinamyne in die gebied verseker word.

    Terwyl ek soggens in die soort kunsmatige woud wandel wat landskapsargitekte by Sun City aangelê het, of langs die Gary Player-gholfbaan, dink ek stilletjies: “Dis dan hoe ‘n misdaad teen die mensdom lyk.” Vir die gemiddelde linkse kommentator wat die afgelope twee weke gal gebraak het oor apartheid, lyk die Duitse konsentrasiekampe van die tweede wêreldoorlog of die Sowjetunie se goelags seker beter as die vakansieoord by Sun City. Maar as jou werklikheidsin so aangetas is en jy so fanaties vassteek in jou haat vir alles wat in die Goue Tyd van Afrikanerregering tot stand gekom het, sal jy seker volhard in jou absurde aantygings van “volksmoord en misdaad teen die mensdom”.

    Só lyk ‘n “apartheidskonsentrasiekamp” in die tuisland Bophutatswana

    Boonop weet ons dat die geskiedenis van postkoloniale Afrika deur allerlei burgeroorloë en etniese stryde gekenmerk is. Het apartheid, wat ten minste aan elke Bantoestam ‘n eie gebied toegeken het, ons nie gevrywaar van verwoestende burgeroorloë en selfs volksmoorde soos in die res van Afrika nie?

    Dan was daar nog al die tuislandontwikkelingskorporasies, die duisende swart skole en hospitale wat die ou regering gebou het, sonder korrupsie… (so anders as die ANC-terroristebewind!)

    Apartheid as rasseskeiding

    Terwyl daar in die verlede van “groot” en “klein apartheid” gepraat is, het ek nog altyd ‘n ongemak ervaar oor “klein apartheid”. Jare gelede toe ek nog ‘n nagraadse student was, het ek ‘n fotograaf van Rapport my laat afneem by sulke “apartheidsbordjies” by die stasie op Doornfontein, naby waar die koerant se kantore destyds geleë was, as ‘n soort ironiese kommentaar op “klein apartheid”. Die foto’s is destyds in Rapport gepubliseer.

    Sekerlik hoef niemand skuldig te voel oor “groot apartheid” oftewel die afsonderlike ontwikkeling van die verskillende swart etniese groepe in die land nie. Dit verskil nie veel van wat al die Westerse lande, asook die Verenigde Nasies, in Afrika ná die onafhanklikwording van die voormalige kolonies, probeer uitrig het nie. Apartheid was niks meer of minder as “ontwikkelingshulp” wat deur die ontwikkelde Westerse minderheid aan die onontwikkelde swart meerderheid toegestaan is nie.

    Indien ontwikkelingshulp dus ‘n “misdaad teen die mensdom” is, dan moet Swede met sy SIDA (Swedish International Development Aid), asook die ander Skandinawiese lande, Nederland, Frankryk, Duitsland, die VK, die VSA en elke ander Westerse land wat al fondse vir Afrika uitgedeel het óók skuldig wees aan “misdade teen die mensdom”. Nie dat Swede en ander onskuldig is nie, want hulle het immers die werklike misdaad teen die mensdom in ons land — die ANC se terreurveldtog teen onskuldige burgerlikes — gefinansier. Dit is egter ‘n ander verhaal waarby ons binnekort sal stilstaan.

    Maar wat van daardie aparte strande, bankies in parke, ingange by poskantore, treinwaens, busse, en someer? Deesdae twiet vele mense, veral swartes, maar ook blanke linkses aanmekaar sulke foto’s uit die verlede om ons dit voor die kop te gooi. Tot onlangs het dit my ook met ‘n gevoel van ongemak gelaat. Moontlik was dit vernederend vir swartes of kleurlinge om nie op dieselfde bus te ry nie of by ‘n ander toonbank in die poskantoor gehelp te word nie. Bygesê: vandag het die “geïntegreerde” poskantoor merendeels opgehou werk en ontvang ek nie meer pos in my posbus nie.

    Maar sodanige “klein apartheid” het natuurlik in vele ander lande, asook ander Afrikakolonies soos dié van die Britte, Belge, Portugese en Franse, bestaan. In die VSA, veral die suidelike state, was dit vry algemeen. Is al daardie lande dan ook skuldig aan ‘n “misdaad teen die mensdom”? Kennelik nie. Slegs Suid-Afrika is.

    Rasseskeiding in die VSA: aparte waterkrane vir blank en swart.

    Waarom dan dié dubbele standaarde? wonder ‘n mens.

    Apartheid is vandag ‘n internasionale term. Daar word van Israel as ‘n “apartheidstaat” gepraat vanweë dié land se behandeling van die Palestynse bevolking. Trouens, vandeesmaand (Maart) word “Israeli-apartheidsweek” in Suid-Afrika gehou.

    In die VSA is daar ‘n boek gepubliseer met die titel, American Apartheid, deur Douglas S. Massey en Nancy A. Denton. Volgens die uitgewer, Harvard University Press, ontleed die boek die hedendaagse segregasie wat daar steeds in die VSA bestaan, ondanks dekades van gedwonge integrasie. Die teks word só opgesom:

    This powerful and disturbing book clearly links persistent poverty among blacks in the United States to the unparalleled degree of deliberate segregation they experience in American cities.

    American Apartheid shows how the black ghetto was created by whites during the first half of the twentieth century in order to isolate growing urban black populations. It goes on to show that, despite the Fair Housing Act of 1968, segregation is perpetuated today through an interlocking set of individual actions, institutional practices, and governmental policies. In some urban areas the degree of black segregation is so intense and occurs in so many dimensions simultaneously that it amounts to “hypersegregation.”

    Is die grote Amerika dan ook skuldig aan ‘n “misdaad teen die mensdom” as dit by sy swart bevolking kom en wat volgens die skrywers aan “Amerikaanse apartheid” onderwerp word?

    My apartheid, jou apartheid… almal se apartheid. In feitlik alle ontwikkelde en selfs onontwikkelde lande bestaan daar etniese enklawes of gebiede wat grotendeels deur spesifieke groepe soos swartes, Chinese of Moslems beset word.

    Hoe ontstaan rasseskeiding? As ‘n mens die linkse sluipskrywers kan glo, was Suid-Afrika vóór 1948 ‘n multikulturele of veelrassige utopie waarin almal “gelukkig saam en deurmekaar” gewoon het. Die misdaadhool Sophiatown word gewoonlik as ‘n voorbeeld van dié paradyslike toestand van “veelrassigheid” voorgehou. Niks kan natuurlik verder van die waarheid wees nie. Die rasse en groepe in Suid-Afrika het lank voor formele apartheid reeds afsonderlik van mekaar gewoon en geassosieer. Kyk maar na Mahatma Gandhi se “rassistiese” opmerkings oor swartes.

    In ‘n ope brief aan die Natalse Parlement in 1893, het Gandhi geskryf:

    “I venture to point out that both the English and the Indians spring from a common stock, called the Indo-Aryan. … A general belief seems to prevail in the Colony that the Indians are little better, if at all, than savages or the Natives of Africa. Even the children are taught to believe in that manner, with the result that the Indian is being dragged down to the position of a raw Kaffir.”

    ‘n Lig het egter vir my opgegaan toe ek via Google op die Engelse Wikipediabladsy oor “racial segregation” afgekom het. Dit lyk asof die blote bestaan van rasseverskeidenheid spontaan tot rasseskeiding lei. Na aanleiding van ‘n soortgelyke formulering deur die Encyclopaedia Britannica lees ons op Wikipedia:

    Wherever there have been multiracial communities, there has been racial segregation. Only areas with extensive miscegenation, or mixing, such as Hawaii and Brazil, despite some social stratification, seem to be exempt.

    Met ander woorde, rasseverskeidenheid oftewel “veelrassigheid” veroorsaak apartheid, en nie andersom nie.

    Blykbaar het die Chinese apartheid oftewel rasseskeiding in 779 uitgevind:

    Several laws enforcing racial segregation of foreigners from Chinese were passed by the Han Chinese during the Tang dynasty. In 779 the Tang dynasty issued an edict which forced Uighurs to wear their ethnic dress, stopped them from marrying Chinese females, and banned them from pretending to be Chinese. Chinese disliked Uighurs because they practiced usury. The magistrate who issued the orders may have wanted to protect “purity” in Chinese custom. In 836, when Lu Chun was appointed as governor of Canton, he was disgusted to find Chinese living with foreigners and intermarriage between Chinese and foreigners. Lu enforced separation, banning interracial marriages, and made it illegal for foreigners to own property. Lu Chun believed his principles were just and upright. The 836 law specifically banned Chinese from forming relationships with “Dark peoples” or “People of colour”, which was used to describe foreigners, such as “Iranians, Sogdians, Arabs, Indians, Malays, Sumatrans”, among others.

    De facto apartheid of rasseskeiding bestaan oral, selfs in die huidige ANC-oorheersde Suid-Afrika. Dis nóg verkeerd nóg iets om oor skuldig te voel.

    Apartheid as afsonderlike ontwikkeling in Kanada en Frankryk (Nieu-Kaledonië)

    Min mense weet dit, maar tot op hede word die goeie vorm van apartheid (teenoor bose ANC-apartheid, sien hier onder) wat Afrikaners beoefen het, steeds deur twee Westerse demokrasieë, te wete Kanada en Frankryk, toegepas.

    In Kanada geld ‘n stelsel van tuislande wat vir die inheemse Indiaanbevolking opsy gesit is. Verskeie Indiaanstamme, waaronder die Mohawks, handhaaf ook rassewette om hul getalle en identiteit te beskerm. Volgens die Wikipediablad oor “Racial Segregation” geld die volgende tans in Kanada:

    The Mohawk tribe of Kahnawake has been criticized for evicting non-Mohawks from the Mohawk reserve. Mohawks who marry outside of their tribal nation lose their right to live in their homelands. The Mohawk government claims that its policy of nationally exclusive membership is for the preservation of its identity, but there is no exemption for those who adopt Mohawk language or culture. The policy is based on a 1981 moratorium which was made law in 1984. All interracial couples are sent eviction notices regardless of how long they have lived on the reserve. The only exemption is for mixed national couples married before the 1981 moratorium.

    Although some concerned Mohawk citizens contested the nationally exclusive membership policy, the Canadian Human Rights Tribunal ruled that the Mohawk government may adopt policies it deems necessary to ensure the survival of its people.

    Let op die frase onmiddellik hier bo: …the Canadian Human Rights Tribunal ruled that the Mohawk government may adopt policies it deems necessary to ensure the survival of its people. 

    Die onmiddellike vraag wat by my opkom, is: Was Afrikaners nie ook, as kleine blanke minderheid op hierdie grote swart vasteland wat as Afrika bekendstaan, daarop geregtig “om beleid aan te neem wat ons as nodig ag om die voortbestaan van ons volk te verseker” nie, waaronder selfs die Wet op gemengde huwelike, die Ontugwet en dergelike meer? Of is ons dan minder werd as die Mohawks van Kanada?

    In die meer onlangse verlede het ‘n Franse Sosialistiese regering ‘n soortgelyke apartheidsbestel op die eiland Nieu-Kaledonië in die Stille Oseaan ingestel.

    Nieu-Kaledonië (Frans: Nouvelle-Calédonie vir Nieu-Skotland) is ‘n oorsese gebied van Frankryk in die Stille Oseaan en lê in Melanesië. Nieu-Kaledonië bestaan uit drie provinsies met ‘n oppervlakte van 18 576 km² en het ‘n bevolking van 256 000 in 2012 gehad. (Afrikaanse Wikipedia.)

    Die probleem is insgelyks dat die bevolking van Nieu-Kaledonië veelrassig en veelvolkig is, bestaande uit blanke Franse en die inheemse Kanakke wat op ‘n stadium onluste gepleeg en selfs ‘n onafhanklikheidsbeweging met terreuraktiwiteite geloods het.

    Frankryk het ‘n bladsy uit dr. Verwoerd se boek geneem en die eiland verdeel in ‘n aantal provinsies oftewel tuislande waarin elke etniese groep homself kon regeer. Die totale bevolking, waaronder die Kanakke, het so baie van apartheid gehou dat hulle in ‘n onafhanklikheidsreferendum op 4 November 2018 teen onafhanklikheid van Frankryk gestem het.

    Nes onder die goeie Afrikanerapartheid in Suid-Afrika van weleer, geniet die Kanakke ook stamregering en ander maatreëls om hul kultuur, identiteit en gebruike te behou. Soos die Engelse Wikipedia dit stel:

    Kanak society has several layers of customary authority, from the 4,000–5,000 family-based clans to the eight customary areas (aires coutumières) that make up the territory. Clans are led by clan chiefs and constitute 341 tribes, each headed by a tribal chief. The tribes are further grouped into 57 customary chiefdoms (chefferies), each headed by a head chief, and forming the administrative subdivisions of the customary areas.

    The Customary Senate is the assembly of the various traditional councils of the Kanaks, and has jurisdiction over the law proposals concerning the Kanak identity. The Customary Senate is composed of 16 members appointed by each traditional council, with two representatives per each customary area. In its advisory role, the Customary Senate must be consulted on law proposals “concerning the Kanak identity” as defined in the Nouméa Accord. It also has a deliberative role on law proposals that would affect identity, the civil customary statute, and the land system. A new president is appointed each year in August or September, and the presidency rotates between the eight customary areas.

    Kanak people have recourse to customary authorities regarding civil matters such as marriage, adoption, inheritance, and some land issues. The French administration typically respects decisions made in the customary system. However, their jurisdiction is sharply limited in penal matters, as some matters relating to the customary justice system, including the use of corporal punishment, are seen as clashing with the human rights obligations of France.

    Klink dit dalk bekend?

    Apartheid as misdaad teen die mensdom

    Kommunisme het 100 miljoen mense gedood, maar is nie deur die VN getipeer as ‘n “misdaad teen die mensdom” nie. In Suid-Afrika het die veiligheidsmagte oor 40 jaar van Afrikanerregering, volgens die Waarheids- en Versoeningskommissie se syfers, ‘n raps meer as 500 mense in onluste en ander situasies gedood. Nietemin het ‘n klomp kommunistiese en Afrika-state met veel swakker menseregterekords as Suid-Afrika op 30 November 1973 tydens ‘n sitting van die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies verklaar dat “apartheid ‘n misdaad teen die mensdom is”.

    Was dit nie ‘n klug nie? Oftewel Sowjet-agitprop soos die FW de Klerkstigting dit so mooi gestel het nie?

    Feit is dat niemand, waaronder die duisende lewende amptenare, politici en regeringslui wat deel van die stelsel van vóór 1994 was, nog ooit van die “apartheidsmisdaad” aangekla is nie. Ek daag elkeen wat in die hoofstroommedia teen apartheid as “volksmoord” en “misdaad teen die mensdom” uitvaar, om ‘n klag by die naaste polisiestasie, hier of oorsee, aanhangig te maak en te kyk hoe ver die saak gaan. Geen hof, behalwe miskien in Julius Malema se toekomstige Rooi Suid-Afrika, sal so ‘n klag aanhoor nie.

    Net so kan Kanada of Frankryk seker insgelyks van ‘n “misdaad teen die mensdom” aangekla word, want hulle beoefen mos apartheid sover dit die Mohawks en die Kanakke aanbetref? Vertel dit vir Justin Trudeau of Emmanuel Macron. Trouens, ek daag enigeen van die Netwerk24- en ander linkse sluipskrywers soos Ma(r)x du Preez, Antjie Krog, Anton van Niekerk, Leopold Scholtz, Willemien Brummer, Elmien du Plessis, Lindie Koorts, Christi van der Westhuizen en wie nog uit om dadelik vir Trudeau en Macron voor die Internasionale Geregshof te bring sodat hulle kragtens die Roomse Statuut en die Internasionale Konvensie oor die Onderdrukking en Bestraffing van die Apartheidsmisdaad verhoor kan word!

    Kom nou, here en dames, ekskuus, “vroue” want hulle is nie dames nie, hardloop Den Haag toe voordat die paadjie vol duwweltjies word.

    Tot dan sal die narrery rondom apartheid, die “groot misdaad teen die mensdom”, dag vir dag, week na week, en jaar na jaar, in die media voortduur.

    ANC-terrorisme as misdaad teen die mensdom

    Op ‘n ernstiger noot: Niemand is nog ooit van apartheid aangekla nie, wat nog te sê skuldig bevind. Maar die soort terrorisme wat die ANC en sy buitelandse finansiers soos Swede, Noorweë, Denemarke, Denemarke, Kanada en ander lande teen onskuldige burgerlikes in Suid-Afrika gepleeg het, is wel internasionale misdade, verdragsmisdade en selfs ‘n misdaad teen die mensdom.

    Suid-Afrika se probleem is nie die sogenaamde “nalatenskap van apartheid” waarmee daar tot vervelens toe gesmous word nie. Soos ek reeds hier bo aangedui het, is dit allerweë erken dat Suid-Afrika in die sestigerjare ‘n paradys vir almal was, ‘n Goue Tydvak in ons geskiedenis.

    Die nalatenskap van ANC-terrorisme en buitelandse inmenging in ons land is egter ‘n perd van ‘n ander kleur. Dit het die kultuur van geweld, wanorde, misdadigheid en rassehaat waarmee ons tans te kampe het, geskep. Die land is gedestabiliseer as deel van die Sweedse beleid van “regimeverandering vir Suid-Afrika”.

    Oor ‘n week gaan die Sweedse eerste minister, Stefan Löfven, ons land besoek. Ek beplan om binne dae ‘n ope brief aan hom te rig wat sowel hier as in Swede in Sweeds gepubliseer sal word en waarin ek hom konfronteer met die funeste gevolge van Sweedse finansiële steun aan die ekstremistiese Afro-marxistiese terreurbeweging wat as die ANC bekendstaan.

    Terrorisme, veral waar dit herhaaldelik en sistematies aangewend word om vrees by ‘n hele bevolking in te boesem soos die ANC gemaak het, is volgens verskeie internasionale kenners wel ‘n misdaad teen die mensdom. Afrikaners behoort hierop te fokus. Hoe kan ons die spul korrupte terro’s en oorlogsmisdadigers wat ons tans regeer, aan die pen laat ry? Hoe kry ons hulle voor die Internasionale Geregshof in Den Haag of in ‘n ander nasionale hof buite Suid-Afrika waar hulle vir hul gruweldade soos die Kerkstraatbom, die Amanzimtotibom en die Magookroegbom verhoor en gestraf kan word? Is Tutu se kwytskeldings van die ANC-terroriste by die WVK enigsins geldig, want was hy nie ook ‘n ANC-lid en daarom self ‘n terroris nie?

    Pleks van die Sowjetagitprop van die ANC en sy meelopers in die media te verduur, behoort ons ons eie veldtog te loods om geregtigheid vir die ANC se gruweldade uit die verlede te verkry.

    Ten slotte: ANC-apartheid

    Eintlik moet die woord “apartheid” uit die Roomse Statuut van 2002 verwyder word, want dit is sinneloos om dit steeds daar te hou. Tensy dit na die “ANC-apartheid” van ná 1994 verwys. Die term “ANC-apartheid” is gemunt deur die Nederlandse parlementariër, Martin Bosma, en as ‘n mens so verwys na die stelsel van diskriminasie wat tans geld en wat beslis daarop gemik is om die blanke rassegroep leed aan te doen en selfs uit te wis, pas dit veel beter by die definisies van die sogenaamde “International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid” van 1973 as enige beleid van die NP vanaf 1948 tot 1994:

    1. Denial to a member or members of a racial group or groups of the right to life and liberty of person

      1. By murder of members of a racial group or groups;
      2. By the infliction upon the members of a racial group or groups of serious bodily or mental harm, by the infringement of their freedom or dignity, or by subjecting them to torture or to cruel, inhuman or degrading treatment or punishment;
      3. By arbitrary arrest and illegal imprisonment of the members of a racial group or groups;

    2. Deliberate imposition on a racial group or groups of living conditions calculated to cause its or their physical destruction in whole or in part;

    3. Any legislative measures and other measures calculated to prevent a racial group or groups from participation in the political, social, economic and cultural life of the country and the deliberate creation of conditions preventing the full development of such a group or groups, in particular by denying to members of a racial group or groups basic human rights and freedoms, including the right to work, the right to form recognised trade unions, the right to education, the right to leave and to return to their country, the right to a nationality, the right to freedom of movement and residence, the right to freedom of opinion and expression, and the right to freedom of peaceful assembly and association…

    Verskeie van dié artikels is van toepassing op die ANC-apartheid wat tans teen ons geld, en Afrikanerjuriste behoort dit te ondersoek en ‘n internasionale hofsaak teen die ANC-terroristebewind aan die gang te kry.

    Geen steen behoort onaangeroer te bly in ons pogings om die ANC-terroriste aan die pen te laat ry nie.

    Die misdade teen die mensdom wat hulle pleeg, duur elke dag voort. Dit kan nie langer so aangaan nie.

    En laat diegene wat poog om ons spraakvryheid te beperk deur ons te wil straf omdat ons hulle onbekookte leuens, beswaddering en stigmatisering oor die verlede durf kritiseer, besef dat húlle insgelyks artikel 3 van die Konvensie teen apartheid oortree, “…by denying to members of a racial group or groups… the right to freedom of opinion and expression”.

    Elkeen wat ons wil vervolg omdat ons ons mening oor apartheid uitspreek, sowel die goeie Afrikanerapartheid van die verlede as die bose ANC-apartheid van tans, oortree dus self die Konvensie teen apartheid.

    Elke ANC-werfbobbejaan wat ek hier bo genoem het (Ma(r)x du Preez, Antjie Krog, Anton van Niekerk, Leopold Scholtz, Willemien Brummer, Elmien du Plessis, Lindie Koorts, Christi van der Westhuizen) en ek vra om verskoning vir die hele horde wat ek uitgelaat het, is self skuldig aan ‘n misdaad teen die mensdom omdat hulle ons nie net aktief namens hul base, die korrupte ANC-oorlogsmisdadigers, vervolg en belaster nie, maar ook omdat hulle ons ons spraakvryheid wil belet deur middel van hulle afskuwelike, Sowjetagtige sensuur en irrasionele, kranksinnige Afrikanerhaat.

     

  • Peter Murray: Afrikaneremigrasie is ‘n werklikheid

    Peter Murray: Afrikaneremigrasie is ‘n werklikheid

    Of u nou daarvan hou of nie, emigrasie is ‘n werklikheid. Ek gaan nie kant kies nie, want dan gaan my teenstanders my stenig.

    Die jongste opnames toon dat daar waarskynlik vanjaar nog in 2018 ‘n emigrasierekord opgestel gaan word.

    Amptelike inligting toon dat landgenote wat vanjaar nog na die Verenigde Koninkryk wil emigreer, met 22% gestyg het.

    Daar is alreeds sowat 200 000 Suid-Afrikaners in die VK, waarvan die meerderheid in Londen woon.

    In Australië woon 190 000 Suid-Afrikaners, waarvan die meerderheid in Perth gesetel is. Daar is ook ‘n redelike groot aantal in Brisbane.

    Daar word beweer dat Afrikaans Australië se tweede grootste taal is, en dat daar alreeds Afrikaanse skole en kerke gestig is.

    Ander lande met groot getalle van ons mense, is: Nieu-Seeland, Kanada en die VSA.

    Die redes vir emigrasie is velerlei. Mens sal ook seker nooit weet wat die werklike redes vir almal is nie, omdat baie mense bang vir intimidasie is.

    Veiligheid en sekuriteit is die twee vernaamste redes wat deur die meeste mense aangevoer word waarom Suid-Afrikaners hul geboorteland verlaat.

    Ander redes is: “Ons land se onderwysstelsel is skrikwekkend, en ons kinders het geen toekoms in die Nuwe Suid-Afrika nie.”

    Die RSA se swak geldeenheid (die rand) is ‘n verdere bekommernis vir vele. Vandeesweek het die rand verswak tot R18,00 per Pond Sterling. In 1961 was dit R2,00. Teen die VS-dollar trek dit al oor die veertien rand per dollar, R14,08 om presies te wees, asook R16,07 per euro.

    Werkloosheid, en die gebrek aan werksgeleenthede, is insgelyks ‘n belangrike rede waarom Suid-Afrikaners die land wil verlaat. Onder jeugdiges is die werkloosheid nou sowat 50%. Ander ouderdomsgroepe ly ook daaronder. Die amptelike syfer is nou byna 28%.

    Japan vaar met 3% die beste ter wêreld; die wêreldgemiddeld is 6%; en Portugal, wat 47ste is, spog met 12% werkloosheid. Suid-Afrika se 27,8% is meer as dubbeld soveel as Portugal s’n. Skrikwekkend!

    Werkloosheid veroorsaak armmoede; armoede veroorsaak honger, dakloosheid en misdaad.

    Politieke onstabiliteit sorg vir groot onsekerheid onder inwoners. Beskaafde mense veral, is gewoond aan stabiliteit en wil graag die versekering hê dat die land se regering gesond is. As daar swak administrasie, bedrog, korrupsie, onbevoegdheid; ens., in die landsbestuur is, kan geen beskaafde mens gelukkig en tevrede wees nie.

    Die spreekwoordelike “laaste druppel aan die emmer”, is die regering se aankondiging van “onteiening sonder vergoeding”. Ons geskiedenis leer egter vir ons dat ons voorvaders nie grond van swartes gesteel het nie. Grond is gekoop of geruil.

    As jy jou lewe lank hard gewerk het — soms nadat jy baie geld, sweet en trane vir studies betaal het — en jou gewete sê vir jou: “Hierdie plaas (of huis of ander eiendom) is wettiglik my eiendom”, gaan jy mos nie tevrede wees as dit sommer so van jou vervreem word nie!

    In 1980 was daar ongeveer 180 000 boere in Suid-Afrika. In die jaar 2018 word die getal op 33 000 geskat. Wat het van die res (147 000) geword? Ons hoor dat sowat 4 000 vermoor is. Dan hoor ons van boere wat na ander Afrikalande — soos Nigerië, Zambië, Malawê, ens. — uitgewyk het.

    Ons hoor ook van Georgië, die VSA, Australië, Kanada, en Suid-Amerika, waarheen Suid-Afrikaanse boere verhuis het.

    Maar, sluit dit almal in? Is dít waarheen 147 000 blanke boere — hoofsaaklik Afrikaanssprekendes — verhuis het?

    Soos reeds genoem, mens sal nooit weet wat elke emigrant se eerlike antwoord gaan wees oor waarom hulle hul geliefde vaderland en geboorteland verlaat het nie, maar feit is dat ons land vir hulle “onaanvaarbaar” geword het.

    Deskundiges reken dat daar veel meer emigrante sou gewees het, as dit maar net vir hulle makliker gemaak sou gewees het. Nou wat is dan die “steen in die weg” van laasgenoemdes? Wel, ook in hierdie geval gaan ons baie antwoorde kry.

    Om wettig te emigreer, kos in baie gevalle meer as ‘n miljoen rand, en om vir asiel aansoek te doen, is veel moeiliker!

    Armoede, bejaardheid, gestremdheid, onvoldoende kwalifikasies (om maar net ‘n paar te noem), diskwalifiseer baie voornemende emigrante.

    Dus sal diegene wat agterbly maar die goeie stryd moet stry, al is dit net om te oorleef.

  • Leon Lemmer: Die kreatiewe, dinamiese ondernemingsgees van Europeërs

    Leon Lemmer: Die kreatiewe, dinamiese ondernemingsgees van Europeërs

    In die literatuur van die 20ste eeu word daar dikwels na die groot blanke bevolkings in Europa, insluitende Brittanje, en Amerika verwys. Dan word daar ook melding gemaak van kleiner blanke bevolkings elders en die standaardlys was vier statebondslande: Kanada, Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika. Klaarblyklik is aan hoofsaaklik Engelstalige lande gedink, want Argentinië, Chili, Uruguay en Brasilië het ook substansiële blanke bevolkings, al is blankes besig om ‘n minderheid in Brasilië te word en is daar in Suid-Amerika geen duidelike onderskeid tussen wit en nie-wit mense nie. Mario Vargas Llosa skryf goedkeurend van ‘n “mestizo continent” (Duchesne, bron hier onder, Kindle 1815). Die groot blanke bevolking van Rusland is gewoonlik onvermeld gelaat omdat daardie land destyds as nie-Westers en as kommunisties en agter die ystergordyn beskou is. Rusland is “homeland to the most numerous European group in Europe” (1779), vandaar “Guillaume Faye’s vision of a Euro-Siberia federation” (1793).

    Wat in die literatuur opval, is dat Suid-Afrika sedert die grondwetlike ramp van 1990/94 nie meer as ‘n blanke enklave genoem of gereken word nie. In globale perspektief het Suid-Afrika se blankes ‘n vergete minderheidsgroep geword. “Australia’s Asian population is soaring as immigrants from across the region – particularly China and India – enter the country” (1847). Minder bekend is dat blankes in Kanada, soos in Amerika, vinnig besig is om ‘n minderheid te word. In Amerika is die situasie nie heeltemal so benard as wat dikwels voorgestel word nie omdat baie van die Hispaniste, wat met die oog op “regstellende” bevoordeling amptelik as nie-wit gereken word, in werklikheid eerder blank is (G Cristina Mora, Making Hispanics: How activists, bureaucrats, and media constructed a new American, University of Chicago Press, 2014, 252p; Amazon Kindle $18,81). Soos die bruin bevolkingsgroep in Suid-Afrika is Amerika se Hispaniste ‘n politieke konstruk. (Volgens die HAT is die woord kleurling rassisties.)

    In Kanada is Hispaniste nie so ‘n beduidende faktor soos in Amerika nie. Oor die situasie in Kanada het Ricardo Duchesne in Augustus 2017 die volgende boek gepubliseer: Canada in decay: Mass immigration, diversity, and the ethnocide of Euro-Canadians (Black House Publishing, 2017, 374p).* Vóór dit het die volgende boek van Duchesne verskyn: The uniqueness of Western civilization (Brill, 2011, 527p). Albei hierdie boeke is nog nie as e-boeke beskikbaar nie maar is op my leeslys.

    [* “As late as 1971, when official multiculturalism was introduced, Eurocanadians still made up over 96% of the population. Projections by Statistics Canada (2010) now estimates that one-third of Canada’s population will be a visible minority by 2031, ‘whites will become the minority in Toronto and Vancouver over the course of the next three decades’” (1847; ook 919). “As of 2011, non-Whites or ‘visible minorities’ constitute the majority in Vancouver, 51.8%, whereas Eurocanadians have been drastically reduced to 46.2% of the population, with projections showing that they will constitute only two out of five residents by 2031” (463). “The non-European immigrants arriving into Canada were interested in assimilating only to those aspects of Canadian culture that allowed them to keep their ethnic identity and advance their own ethnic interests” (476).]

    Sedert Maart 2017 is die volgende boek van Duchesne maklik bekombaar: Faustian man in a multicultural age (London: Arktos, 2017, 262p; Amazon Kindle $11,39). Die outeur is ‘n dosent in sosiologie aan die University of New Brunswick in Saint John, die oudste Engelstalige universiteit in Kanada; maar dit lyk asof Duchesne veral as historikus bedrywig is. Faust is die legendariese towenaar wat sy siel aan die duiwel verkoop het en die skepping van talle literêre en klassieke musiekwerke geïnspireer het. Vir die doeleindes van hierdie rubriek is die volgende definisie voldoende: “’Faust’ and the adjective ‘Faustian’ imply a situation in which an ambitious person surrenders moral integrity in order to achieve power and success for a delimited term” (Wikipedia).

    Dit is algemeen bekend dat Europese beskawing hoogs suksesvol was en wêreldwyd groot mag uitgeoefen het, maar dat daardie aansien en mag skynbaar aan die kwyn is en dat die tradisionele moraliteit van hierdie kultuur deesdae ingevolge kulturele marxisme* bevraagteken word. Duchesne ontleen sy gebruik van die begrip “Faustian” aan veral Oswald Spengler (1880-1936): “the irrational Faustian spirit of Western creativity” (114). Ek het voorheen oor Spengler geskryf (Praag 12 November 2016).

    [* “The standard definition of cultural Marxism is that, unlike classical Marxism, it is an ideology preoccupied with the transformation of Western culture generally rather than the replacement of Capitalism with Communism. Cultural Marxists are dedicated to gender equality through the abolition of male and female traditional roles in society; to sexual equality through the downgrading of heterosexuality and the celebration of polymorphous sexual relations; to the replacement of Christian morals with politically correct morals; and finally to the abolition of ‘white supremacy’” (536). “We can talk about ‘racialised’ minorities or non-whites, and about black pride and Asian identity, and … about different medical diagnoses for different races, but never about white pride and white identity” (557).]

    Aavanklik was ek ietwat skepties oor Duchesne se oriëntasie vanweë daardie goedkeurende verwysing na die irrasionele. Aan die ander kant toon die temas van sy boeke dat sy hart ongetwyfeld reg klop. Duchesne is “a subject of controversy with numerous complaints filed against me to the president of the university where I was working” (919). Hy skryf: “race is a factor that must be taken … seriously” maar “I am not a race determinist” (121), wat redelik klink omdat ras nie alles-bepalend is nie. Na aanleiding van James Burnham se boek, Suicide of the West (Praag 1.10.2016) skryf Duchesne: “There was something wrong about the nature of contemporary liberalism and rationalism” (114). Maar hy skryf ook: “I don’t view liberalism itself, as some in the Alt Right do, in negative terms as a form of ‘rationalism’” (129). “Liberalism is inherent to Western identity” (136). Liberalisme doen hom in talle gedaantes voor, waarvan sommige myns insiens afgewys behoort te word, al is seker alle mense positief ingestel teenoor sommige soorte vryheid.

    Om rasionalisme af te wys, is egter problematies, maar Duchesne verheerlik irrasionalisme slegs in soverre hy dit assosieer met bv die impulsiewe kreatiewe en weetgierige gees van Europeërs. Byvoorbeeld, die destydse ontdekkingsreise van bv die Portugese en Spanjaarde vanaf die 15de eeu bevat ongetwyfeld ‘n beduidende skeut irrasionaliteit, maar dit is hierdie soort ondernemingsgees wat Europeërs/blankes wêreldwyd op die kaart geplaas en hulle prestasiegewys duidelik bo ander rasse laat uitstyg het. “Almost all the explorers in history were European” (3689).

    In Charles Murray se boek, Human accomplishment: The pursuit of excellence in the arts and sciences, 800 BC to 1950 (New York: HarperCollins, 2003, 688p; Amazon Kindle $10,53), word aangetoon “97% of accomplisment in the scientific inventories occurred in Europe and North America” (4007). Murray “notes that the sheer number of ‘significant figures’ in the arts is higher in the West in comparison to the combined number of the other civilisations” (4015). Die prestasies wat Murray in ag neem “come only in the form of ‘great books’ and ‘great ideas’” (4023), terwyl daar ook baie ander prestasies was, bv in “warfare, voyages of discovery, and heroic leadership” (4015). Vir die positiewe dinge wat diesulkes vermag het, word hulle nasate deesdae kwalik geneem.

    “The West had in fact been far more creative than all the other civilisations combined, and … it was the aristocratic heroic culture of the ill-reputed ‘Aryans’* which had initiated the West’s creative dynamic” (265). “Non-Western countries needed to Westernise in order to modernise” (302) maar “modernisation was not identical to Westernisation” (309). “What made the West unique was its rise to modernity before other civilisations” (342). [* Aryan: “The hypothetical parent language of an ancient people believed to have lived between Central Asia and Eastern Europe and to have reached Persia and India in one direction and Europe in another, some time in the 2nd century BC, diversifying into the various Indo-European language speakers of later times” (Collins World Encyclopedia, 2003, p 55).]

    Dwarsdeur sy boek kwalifiseer Duchesne sommige van die standpunte wat hy in sy 2011-boek ingeneem het. Dit kan die leser se vertroue in die outeur ondermyn omdat dit kan lyk asof hy nog nie weet wat om te dink nie. Sedert ek hierdie boek klaar gelees het, is dit egter vir my duidelik dat hy gesoek en al hoe meer gevind het; dat hy ongetwyfeld op die regte pad is. Dit gaan vir hom nie soseer om Westerse mense nie as om “the Europeans whom I identify in this book as a sub-race of the White race” (129). Duchesne en Spengler gebruik egter afwisselend (maar ongelukkig inkonsekwent) sowel die enger begrip Europees as die breër begrip Westers.

    Die kern van Duchesne se boodskap is: “What is really troubling today about the relative decline of the West is mass immigration, race-mixing, and the permanent marginalisation of Europeans as a race in the world, and for this we should blame cultural Marxism rather than liberalism” (136). “The ‘ultimate’ factors in Western decline were not cultural, economic or even evironmental, but the complete control of Western nations by elites dedicated to mass immigration and the dissolution of the racial interests of Europeans” (904). Oor rasionalisme bring Duchesne homself spoedig ook in die reine: “Ethnocentrism is a rational and healthy human attribute explainable in Darwinian terms. Europeans are uniquely rational, and this disposition is itself a component of their Faustian psychology” (143).

    Oor massa-immigrasie skryf Duchesne: “Could Europe really be identified as ‘Western’ once ‘a fifth of Europeans’ were designated as Muslim ‘by 2050’?” (387). Guillaume Faye stel dit soos volg: “Islam corresponds to nothing in the European soul and temperament. Its massive introduction into Europe would disfigure a European culture already damaged by Americanization. An assertive dogmatism, an absence of the Faustian spirit, a fundamental denial of humanism (understood as the autonomy of the human will) in favor of an absolute submission to God, an extreme rigidity of social obligations and prohibitions, a theocratic confusion of civil society, religion and the political State, an absolute monotheism, a profound ambivalence towards artistic freedom and scientific inquiry – all these traits are incompatible with traditional European patterns of thought” (395).

    Oor rasvermenging die historikus Niall Ferguson “surmises that race mixing represented the fulfilment of Western egalitarianism; that the emergence of a ‘homogenised humanity’ through the ‘democratic’ blending of races, religions and cultures, is the ultimate end of history” (364). Ferguson het sy deel bygedra deur van sy blanke vrou (met drie kinders) te skei en met ‘n Somaliër te trou (712). “Race mixing is being promoted by the media, universities, textbooks, and politicians” (1854) – ook in Suid-Afrika. Edmund Burke (1729-1797), daarenteen, beklemtoon “the particular customs and folkways of different cultures” (372). “The core of Burke’s conservatism is fear of rootlessness, and revolutionary agendas that disregard ancestry and hierarchy, loyalty and duty, inherited habits and prejudices” (378) – dalk eerder voorkeure as vooroordele.

    “Mass immigration by non-Europeans involves ethnic displacement by people with different genetic interests. The greater the genetic distance between the native Europeans and the immigrants, the greater the genetic loss to the nation” (881). Volgens Frank Salter “the ultimate interest is not happiness, nor liberty, nor individual life itself, but genetic survival” (896). “It is the preservation of the racial distinctiveness of Europeans and other races in the world. Salter calls for a ‘universal nationalism’ in which all ethnics have a right to self-determination and all ethnics learn to co-exist peacefully … Globalisation is consistent with ethnic national self-determination” (896). Maar Michael Polignano skryf: “I fear that Salter’s universal nationalism, like all forms of unreconstructed liberalism, will only prove a disadvantage to Whites. Moralistic abstractions about fairness and rights will not secure our survival if a ruthless, predatory, and amoral race gains the power to make ultimate decisions about the destiny of life on this planet” (936). Dink aan wat in die nuwe Suid-Afrika as mikro-kosmos gebeur.

    “Western nations, as Salter observes, are ruled by both corporate and liberal-minded elites who have little identification with their own people, live cosmopolitan lifestyles, intermarry across ethnic lines, and are committed to open borders, cheap labour, and diversification. The problem is not immigrants per se, since they are simply coming to lands welcoming them as cultural enrichers where they are encouraged to affirm their ethnic and religious identities” (912). Duchesne skryf: “The West was declining by being colonised demographically” (927). Byvoorbeeld: “In ‘n stadium het ongeveer 20 000 Britse burgers in Zimbabwe gewoon, terwyl minstens 112 000 Zimbabwiërs in Brittanje gewoon het” (Die Burger, 17.02.2018, p 10).

    Pierre L van den Berghe, ‘n sosioloog en volkekundige wat voorheen aan die Universiteit Natal verbonde was, beweer: “Preference for individuals of the same ethnicity (Irish, German, Chinese, Mexican), or of the same race (White, Black, Asian) is part of our human nature. Ethnocentrism is simply a ‘propensity’ to favour kin, and this propensity, as actualised in politics, is a form of nepotism” (491); eerder groeps- of volksgebondenheid as nepotisme – dit klink beter.

    Dalk kom nepotisme eerder by nie-wittes as by blankes voor. “Europeans tend to be more individualistic, less collective in their ethnic awareness, for complex historical reasons, combined with the reality that non-Europeans are more collective and racially aware. These non-Europeans practice ethnic nepotism and engage in the highly threatening practice of free-riding ethnic behaviour by utilising welfare services, schools and national infrastructure created and sustained by Europeans, whilst at the same time being cheered on by a cultural Marxist establishment that prohibits whites any racial awareness” (888).

    Sowel rasvermenging as multikulturalisme word deur kulturele marxiste gepropageer ten einde blanke, Westerse of Europese kultuur te verdun en uiteindelik te vernietig. “Multiculturalism was an asymmetrical system in which Europeans, and only Europeans, were expected to celebrate other cultures, feel guilty about their own ethnic identity, and behave as universal altruists; while at the same time non-Europeans inside the European homelands were being encouraged to practice their in-group ethnic interests. It became obvious that multiculturalism was not simply about ‘understanding’ different cultures but about accepting mass immigration into European lands” (844).

    In hoofstuk 1 redeneer Duchesne dat “the cycles of civilisational rise and decline have been a natural phenomenon in the history of cultures but never has a decline come along through the existence of a hostile elite breaking up the racial identity of a people, which would mean permanent decline and extinction” (151). Hy verwys hier na kulturele marxisme. “Spengler believed that in his time the West had reached old age and had already actualised its unique Faustian soul” (196). Maar: “In his later writings, Spengler saw new forms of Faustian expression in modern industry and science … He remained however a pessimist in anticipating the eventual exhaustion of the West’s energies” (205).

    Duchesne is meer optimisties as Spengler: “The historical record shows that a civilisation need not disappear completely, nor suffer permanent death. According to the theory of cycles, what civilisations experience are temporary downturns followed by renewals, unless they are conquered outright by stronger ones, absorbed within larger and more dynamic civilisations, or utterly destroyed” (205).

    Om die “geographical boundaries and histories of the West” vas te stel, moet die geldigheid van die begrip ras, volgens Duchesne, noodwendig erken word (233). Voorheen kon die grense van die Weste makliker as tans vasgestel word. Weens massa-immigrasie word die Weste op die oomblik gekenmerk deur “a thoroughly mongrelised geography” (1862). Volgens Ted Sallis is ‘n ras wesenlik “a genetically distinct subpopulation that is characterised by a suite of heritable (genetic) phenotypic* traits distinguished from other such groups” (866). “The West was a civilisation developed by ethnic Europeans and … immigration posed a threat to this ethnic identity” (240). Aan Amerikaanse universiteite word die studente anders wysgemaak: “Every student is taught right from the start that race is not just a construct but that discussions of white identity violate the very liberalism we have come to identify with the West” (248). [* Phenotype: “In genetics, visible traits, those actually displayed by an organism … The phenotype is … modified by the effects of the environment” (Collins World Encyclopedia, 2003, p 721).]

    “The current official policy of the American Anthropological Association is that ‘any attempt to establish lines of division among biological populations [is] both arbitrary and subjective.’ This is also the policy of the American Sociological Association: ‘race is a social construct’” (255); “the term ‘race’ should be used as a way of identifying and measuring ‘racial inequalities’ in society … the American Anthropological Association released a ‘statement on race’ (May 7, 1998) forbidding academic anthropologists from any notion that there are biological differences between population groups categorised as races” (625). Maar sedert 2003 is dit gekwalifiseer met “allowing academics to use data categorising Americans in different racial groups as long as the intention was to show certain groups were being discriminated and racialised” (625).

    “What concerned me above all was challenging the leftist idea that the historic West was a social construct without any cultural boundaries. I rejected the view that a proper liberal attitude required an egalitarian view of world history” (272). Wat Europeërs histories gemeen het is “Greco-Roman humanism, Christianity, Indo-European languages, and the European high culture” (295).

    “Chapter 2 looks at the evolution of a European ‘sub-race’ (within the Caucasian race)* … and how this sub-race evolved” (151). “European peoples constitute a distinctive subrace within the Caucasoid race that is unique to the continent of Europe. This subrace evolved in this continent, and is the one directly responsible for the development of Western civilization” (998). Volgens Carleton Coon is daar “three main sub-species of races (Caucasoid, Mongoloid en Congoloid)” (1020), dus die wit, geel en swart ras. Michael Hart definieer ras as “a large group of individuals – all of them members of the same species – who have formed a partially or completely isolated breeding population for a significant period of time, and who consequently differ statistically from the rest of the species in various heritable traits by which they can be recognized” (1036). [* Koukasies: “Van, betreffende die blanke tipe mens” (HAT).]

    “It was not until about 5800 years ago that light-skin genes, as well as other genes for blue eyes and blonde hair, started to show up at a high frequency among the inhabitants of Europe” (1097). “The Aryans … started coming to Europe 4800 years ago after they had evolved white traits” (1278). “The aristocratic culture of Indo-Europeans constituted the original foundation of the West’s far more creative and dynamic path … [It could be that] this lifestyle left an imprint on the genetics of Indo-Europeans, producing personality traits, such as a greater willingness to take risks and to be aware of oneself as an individual rather than being completely submerged within one’s group” (1346). “Europeans have remained a very cohesive subrace through their entire history, apart from some Caucasoid input from the Near East” (1421), bv “the Etruscans [8th to 2nd centuries BC] were the only non-Indo-European people in the Italian peninsula” (1636).

    “Chapter 3 examines how the teaching of Western civilisation has been replaced by multicultural histories aimed at downplaying Western achievements, demonising Western actions, elevating the achievements of non-Western peoples” (157). Westerse beskawing as vak is by feitlik al die Amerikaanse universiteite met wêreldgeskiedenis vervang (2094). Die unieke historiese dinamiek van blankes word deesdae in die akademie algemeen ontken (2101). “Students are being indoctrinated to believe that Europeans were unique mostly in the ‘windfall’ profits they obtained from the Americas, the ‘lucky’ presence of coal in England, and the blood-stained manner they went about creating a new form of international slavery combined with ‘scientific’ racism” (2115). Daarteenoor verwys Duchesne na Immanuel Kant (1724-1804) “who observed that ‘so fundamental is the difference between these two races of man [ie Black and White] …as great in regard to mental capacities as in color’” (2796).

    Die oogmerke is “to downplay Western uniqueness, equalise the achievements of all races in world history, blame Europeans for the backwardness of other civilisations, while emphasising the connections of the West with the rest of the world in order to make non-European immigrants feel that they have contributed as much to the making of the West as Europeans. In this way, they wish to create a historical account that is suitable to a heterogeneous race-mixed Western culture consistent with the protocols of diversity enrichment” (2101). Wat gepropageer word, is “the imagined merits of a multiracial society inside European-created cultures” (2146). “The scholarship promoted by our current elites demands a view in which Europeans don’t exist except as hybrids, borrowers, and imitators” (2889). Soos Tim Whitmarsh dit stel: “In this story of interconnectedness and hybridity … there lie enormous intellectual and humanist opportunities” (2938).

    Met groot finansiële ondersteuning lei Patrick O’Brien aan die London School of Economics ‘n navorsingsprojek, “Useful and reliable knowledge in global histories of material progress in the East and the West.” Dit kom onder meer neer op “rewriting the history of Europeans in accordance with the principles of cultural egalitarianism and racial inclusiveness” (2203), asook, na bewering, “transcending ‘the myopias imposed by the frontiers and chronologies of continental, national or local histories’” (2217). Dit is ‘n poging “to dissolve Europe’s identity and sense of accomplishment” (2226). Dit gaan om “useful knowledge” toegespits op materiële oorwegings, waarmee Europa se onoortroffe kulturele prestasies geïgnoreer word (2233).

    O’Brien se Global Economic History Network (GEHN) “promotes England to the world and to potential international students as an ideal cosmopolitan place for the mixing of cultures and races against the ‘parochial’ identity of the British past” (2468). “The central premise of multiculturalism – that all cultures are equal in achievements and merit – is accepted ab initio. GEHN takes it for granted that Engeland’s (and Europe’s) intensified globalisation ought to come with multiculturalism (and mass immigration), without making it a subject of research. Nor is there any interest in asking whether Asian nations, too, should be experiencing globalisation while undermining their own national identities and inviting their countries to be flooded by immigrants” (2490).

    “Chapter 4 makes a case for the importance of Spengler’s concept of a Faustian soul for the understanding of Western creativity, with the intent of showing that the Indo-Europeans were the original Faustian men of the West, in a way that set them apart from all other peoples, Huns, Mongols, Turks, and other groups, from the Steppes” (157) – “the Pontic-Caspian steppe, which is in present day Ukraine” (1772; ook 3442). “Spengler’s idea that the West was driven by a creative and expansive psyche is indispensable to the understanding of European history. The word ‘Faustian’ captures the multifaceted character of Western creativity in all the spheres of life better than such commonly used terms as ‘individualism,’ ‘liberty,’ ‘rationalism,’ ‘separation of church and state’ or ‘representative democracy’… the Indo-Europeans were the original Faustian men and the most historically significant nomads of the steppes” (3257).

    “‘Faustian’ is the word Spengler used to designate the ‘soul’ of the West. He believed that Western civilisation was driven by an unusually dynamic and expansive psyche” (3271). “Each culture contains a unique spirit of its own” (3357). In Europa en die Weste was kreatiwiteit die dinamo vir dinamiese handelinge. “My view … is that the Indo-Europeans were a highly special people” (3538). “Starting from their homelands in present-day Ukraine, the Indo-Europeans successfully colonised the entire European continent” (3617). “The West can reassert itself, unless the cultural Marxists are successful in their efforts to destroy this Faustian spirit permanently through mass immigration and miscegenation” (3809). Kan die plaaslike blankes, veral die Afrikaners, ten spyte van kulturele marxisme, weer opstaan en hulleself laat geld? ‘n Deurslaggewende vereiste vir ‘n suksesvolle nuwe Suid-Afrika is ‘n herwaardering van blankes.

    “Chapter 5 uses the Faustian idea as part of an effort to show that almost all the explorers in history were European and that the driving motivation for European exploration was Faustian rather than economic” (164). Kulturele marxiste probeer egter om al die prestasies van Europeërs, Westerlinge en blankes te verkleineer. Desnieteenstaande “universities cannot ignore altogether the cultural achievements of Europeans, otherwise they would have little to teach – all the disciplines, after all, were created by Europeans – the emphasis tends to be on the evolution of ‘progressive’ ideas, framed as if they were universal ideals by and for humanity. Egalitarians particularly enjoy teaching how these ideas have been improved upon, and continued to be, through the ‘critical thinking’ of teachers and activists. They envision themselves as activists fighting for the welfare of non-whites and females. This has entailed not just an emphasis on non-European experiences, but an outright depreciation and steamrolling of European greatness” (4036).

    Jacques Derrida (1930-2004) se dekonstruksiebegrip “has taught thousands of students to suspect anything that was held in high esteem or deemed to be great and noble in the past, as nothing more than ‘Eurocentric’ prejudice that needs to be brought down. This, in order to open the way for the ‘full expression’ of human talents leading to the democratic validation of all peoples” (4054). “Ernst Breisach writes, that deconstruction, in principle, calls for each culture to be challenged and eroded from within, since each culture engages in exclusions and hierarchical judgments; yet, as he adds, ‘so far, Derrida and other post modernists have focused exclusively on the deconstruction of the West’s understanding of the world and history” (4740).

    Die herskrywing van die geskiedenis is ‘n belangrike deel van kulturele marxiste se agenda. “‘History from Below’* directed attention to the important roles the masses had played politically, in bringing about major revolutions. It argued that history was not an affair of the upper classes only, using the French Revolution as an example of how even its ‘bourgeois’ phase was driven by the action of peasants and artisans, and how the proletariat was destined to be the main agent of history in ushering Communism. This approach, advanced by Marxist historians, would be extended by feminists and cultural Marxists generally into a call for a new history that would include the ‘indispensable’ roles and achievements of a whole host of ‘minorities’ neglected by traditional academics (ie gays, transsexuals, lesbians, blacks, etc), all of which contained a corresponding assault, and inevitable devaluation of the one agent that stood out as unoppressed, as ultimate oppressor: white hetero males, the very beings responsible for almost all the greatest works in Art and Science” (4077). [* ‘n Voorbeeld van voetsoolvlak-geskiedenis is die karaterisering van Afrikaans as ‘n kombuistaal en die verheerliking van die slawe en Khoi-San se bydrae tot die ontstaan van Afrikaans.]

    “The argument by World Systems Theory* is that the ‘core’ countries of the West had achieved their status as advanced cultures by exploitation and holding down the ‘periphery’ and that a true historical narrative entailed an appreciation of the morally superior ways of Third World peoples struggling to liberate themselves from a world system controlled by white owned multinationals. This too has had an immensely negative impact on students, leading them to believe that the West only managed to modernise by extracting resources from the Third World and enslaving Africans and Natives. This highly influential school has missed the far more important role of modern science and liberal institutions in the industrialisation of Western European nations” (4084).

    [* World Systems Theory, soos GEHN, is marxisties van oorsprong en sterk op ekonomiese oorwegings ingestel. Wêreldstelsels eerder as individuele lande word beklemtoon. Volgens die wêreldkaart wat daaroor by die Wikipedia-artikel gepubliseer is, was die stabiele lande in die tydperk 1975 tot 2002 Amerika, Kanada, Wes-Europa, Japan, Australië en Nieu-Seeland. Op die rand van ekonomiese stabiliteit was Mexiko, Brasilië, Uruguay, Chili, Argentinië, Tunisië, Suid-Afrika, Turkye, Israel, Iran, Maleisië, Singapoer en Suid-Korea. Hiervolgens was dit oorwegend blanke lande wat ekonomiese voorspoed beleef het.]

    “Michel Foucault [1926-1984] and the postmodernist currents swept the academic world in the 1970s and 80s with the claim that truth was a matter of which discourse held power rather than a question of ‘objectivity’. This has been used to bring down any ‘metanarrative’ that prioritises the role of Europeans in history, in the name of discourses expressing multiple voices. This discursive assault has led students to believe that there is no way to ascertain the achievements of cultures, since reality is a construct of the discourses within which said reality is evaluated … the rise of the West was no more than a preoccupation with the deeds of ‘dead white males’” (4091).

    “Meanwhile, ‘ethnomethodology’ afforded a method by which to bring out the voices of the marginalised in society, the ones who had been silenced by the official discourses of ‘Western social scientists’. Students were obligated to hear their folk-ways, their forms of expression, ‘the silences or absences’ of marginalised criminals, drug addicts, black lesbians, the mentally impaired, on the grounds that there was as much to be learned from their ‘voices’ than from the now sterile and biased works of the Western Canon.* Of course, the ones in charge of hearing these voices have generally been well-off academic whites, and non-whites looking to profit from white-created countries” (4099). [* Byvoorbeeld, Harold Bloom, The Western Canon: The books and school of the ages (London: Papermac, 1995, 578p). “We are destroying all intelletual and aesthetic standards in the humanities and social sciences, in the name of social justice” (p 35).]

    Felipe Fernández Armesto se boek, Pathfinders: A global history of exploration (2006), word voorgehou as “an excellent example of how someone committed to egalitarian cultural achievements in history reacts in the face of persistent European greatness in exploration” (4139). Ruimte ontbreek om in besonderhede te vertel van die briljante manier waarop Duchesne sy mede-historikus Armesto aan die kaak stel. “Armesto’s mindset is paradigmatic of what is going on in academia today in the face of the great achievements of European males” (4626). “The most glaring expression of Armesto’s contempt for European achievement is his cynical and cowardly account of Robert Falcon Scott’s tragic expedition to the South Pole in 1911-1912” (4635). “Armesto’s book is a complete travesty and a direct testimony of the deceitfulness of academics determined to spit on the greatness of European history, solely for the sake of enforcing a make-believe world of equality and racial mixing in the West. The history of the West has been virtually banned in academia, and nowhere is the history of exploration being taught other than as a history of imperialism and ‘othering’” (4693).

    Die ontaarding van die werklikheid, gelei deur blanke Westerse elite, soos hierbo geskets, is in baie opsigte goed aan ons bekend. Hierdie werklikheid is wesenlik ‘n weerspieëling van die destruktiewe gevolge van kulturele marxisme, met die nuwe Suid-Afrika, soos ons hom daagliks ervaar, as ‘n sprekende voorbeeld. Byvoorbeeld, die herskrywing van die geskiedenis om die politieke bewindhebbers te pas, is nie tot buitelandse historici, soos Armesto, beperk nie. Hermann Giliomee skryf dat “die mees wydgelese algemene geskiedenis van Suid-Afrika” is Rodney Davenport en Christopher Saunders se South Africa: A modern history. In die 5de uitgawe (2000, p 674) word “geargumenteer dat sowel die Eisenlen-verslag [1951] as die wet [op Bantoe-onderwys, 1953] gegrond was ‘op die veronderstelling van die Afrika-verstand se minderwaardige potensiaal’ en dat die wet ‘uitdruklik ontwerp is om die swart mense vir ‘n minderwaardige plek in die samelewing voor te berei.’ In die vorige uitgawe (1987) is daar geen verwysing na sulke veronderstellings of idees nie [p 375]. Die 2000-uitgawe maak ‘n kniebuiging na die feit dat ‘n nuwe regering, behep met rassisme, aan bewind gekom het. Apartheid is nie meer as ‘n onreg of misleide beleid beskou nie, maar as die boosheid self” (Die laaste Afrikanerleiers, Kaapstad: Tafelberg, 2012, p 69-70).

    Terug by die opskrif van hierdie rubriek. Ons moet onsself eerlik afvra: Wat het geword van die kreatiewe, dinamiese ondernemingsgees wat so kenmerkend van die Afrikanervolk was? Apatie gaan ons nie uit die gat bekend as die nuwe Suid-Afrika kry nie.

  • Wit Kanadese akademikus doen oproep om wit volksmoord

    Wit Kanadese akademikus doen oproep om wit volksmoord

    ‘n Antropoloog Michael P. Oman-Reagan, wat “wit volksmoord” ‘n “goeie plan” noem omdat dit die linkse mag sal bevorder deurdat blankes nie kinders sal kry nie, is verbonde aan die Memorial University of Newfoundland, algemeen bekend as MUN, gebaseer in St John’s, Newfoundland en Labrador, Kanada.

    Hy het ook gesê dat die First Amendment en spraakvryheid in die VSA hoofsaaklik net deur “manlike wit suprematiste” geniet word.

    Oman-Reagan is ‘n Vanier-beurshouer en Ph.D. Kandidaat in die departement antropologie by MUN.

    “Wit volksmoord en hoekom dit ‘n goeie plan is,” het Oman-Reagan gesê. Hy het sy redes aangehaal waarom hy gedink het dat die vernietiging van mense op rassegronde “progressief” is.

    Hy beweer dat Amerika ‘n “rassistiese nasie” is met ‘n grondwet wat hoofsaaklik “wit suprematiste” bevoordeel het.

    “In plaas van politiek, moet die Liberale Media Elite diep sosiale advertensieveldtogte orkestreer om mense te oortuig om nooit te reproduseer nie,” het hy bygevoeg.

    Oman-Reagan het gesê konserwatiewe blankes moet ophou reproduseer, en dis ‘n goeie ding omdat: “Hulle sal nie enige kinders kan leer om vol haat te wees of vreeslike pogings aanwend om mense aanlyn te besit nie.”

    “Hulle kan die politiek aan die linkses oorlaat, wat sal verseker dat almal gesondheidsorg, gratis onderwys, reg op kos en behuising, ens. sal kry,” het Oman-Reagan gesê.

    Die antropoloog het gereeld pro-Marxistiese boodskappe wat hy hertwiet en het voorgestel dat gevangenisse afgeskaf word.

  • ‘Slegs nie-blankes’ vir mond-tot-mond asemhaling

    ‘Slegs nie-blankes’ vir mond-tot-mond asemhaling

    York Universiteit in Toronto, Kanada, se swart studentgroep bied noodhulpopleiding uitsluitlik vir swart studente aan. Hulle sê hul blatante rassediskriminasie is deel van hul “plig” om die swart gemeenskap te help.

    ‘n Foto op hul Twitterbladsy van die groep, YUBSA, bevestig dit is slegs vir swart studente.

    In ‘n verklaring wat uitgereik is op hul Facebook-blad, blameer YUBSA “anti-swart rassisme” vir die verontwaardiging oor hul program. Die groep het verduidelik dat, terwyl noodhulp iets is “waar almal in staat moet wees om toegang te verkry,” is hul dienste streng vir die swart gemeenskap en dit is nie rassisties nie.

    “In ons pogings om hierdie te bied aan ons swart lede van die gemeenskap, is ons pogings met weerstand en anti-swart rassisme begroet.”

    Die verklaring lui voorts: “YUBSA wil dit baie duidelik maak… dat dit op geen manier in enige betekenis rassisties is nie.”

    Die groep verdedig hul besluit om net die program aan die swart gemeenskap aan te bied, deur York Universiteit se beweerde “lang geskiedenis van uitwissing van swart organisasies, swart studente en swart ruimte op dié kampus” uit te wys. Volgens die groep, beteken dit dat hulle nou ‘n “plig” het om net dienste slegs aan swart studente te bied.

    “Ons is gekies om die belange van die swart studente by York te verteenwoordig binne ‘n anti-onderdrukkende raamwerk.”

    Die groep het hul verklaring afgesluit deur mense te vra om hul “anti-swart rassisme in toom te hou” en om “beter te doen” as dit.

    Die groep het ook hul verontwaardiging op Twitter te kenne gegee, en verklaar dat “anti-swart rassisme” die rede vir die ontsteltenis is.

    Te midde van die omstredenheid, het YUBSA nóg ‘n verklaring uitgereik wat beweer “wittes is nie ‘n gemarginaliseerde groep” nie, en hulle het daarom nie hul eie ruimtes op kampus nodig nie.

    YUBSA het wittes aangemoedig om menseregteklagtes in te dien teen hulle sodat hulle dit kan “versamel” om boek te hou van al die “anti-swart rassisme wat York voortdurend versuim om te erken en altyd teenwoordig is op dié kampus”.

  • Trump oordonder Kanadese premier

    Trump oordonder Kanadese premier

    Die Kanadese eerste minister, Justin Trudeau, het president Donald Trump ontmoet by die Withuis vir sy eerste besoek aan die Amerikaanse president.

    Handel en immigrasie was boaan die agenda vir die twee leiers aangesien Kanada se uitvoere na die VSA aansienlik is. Trudeau kan nie beskostig om Trump te vervreem nie.

    Hoewel dit op die oog af lyk of die twee leiers nie veel gemeen het nie, gaan bykans ‘n driekwart van Kanada se uitvoerprodukte na die VSA, wat goeie betrekkinge tussen Kanada en Amerika vir Trudeau noodsaaklik maak.

    Albei regerings is ten gunste van planne om entrepreneurskap aan te moedig. Trudeau, ‘n linkse liberaal, is ‘n voorstander van bykans alles waarteen Trump-ondersteuners gekant is.

    Maar die Kanadese premier het sy bes probeer om onderwerpe te vermy wat aanstoot kan gee. Hy het gesê hy gaan nie tydens sy besoek “lesse gee” aan sy gasheer nie.

    Hy het soos ‘n ware liggewig voorgekom en is oordonder deur Trump. Die hoofstroommedia het dit probeer wegsteek met opmerkings dat Trudeau se handdruk “fermer” was en dat Trump se dogter Ivanka “bewonderend” na die Franse Kanadees gestaar het.

    Trudeau beskou immigrasie as ‘n aanwins vir sy land. Trump het egter verwys na die probleme wat die VSA met Meksiko ervaar en bygevoeg dat daar nie dieselfde kwessies opduik wat die noordelike grens betref nie.

  • Merkel, Trudeau meng in met Amerikaanse immigrasiebeleid

    Merkel, Trudeau meng in met Amerikaanse immigrasiebeleid

    Duitse kanselier Angela Merkel het uitgevaar teen President Donald Trump oor sy reisverbod op Moslems uit terrorisme brandpunte.

    Merkel se woordvoerder Steffen Seibert het gister gesê Merkel het Trump tydens ‘n telefoniese gesprek vertel dat die Geneefse konvensie vereis dat die internasionale gemeenskap vlugtelinge inneem, terwyl die Kanadese premier Justin Trudeau aangebied het om immigrante verwerp deur die VSA in te neem.

    “Terrorisme is nie ‘n regverdiging om mense van ‘n bepaalde agtergrond of geloof onder algemene vermoedens uit te hou nie,” het Seibert Merkel aangehaal. Seibert het egter nie uitgebrei oor die Berlyn- en ander terreuraanvalle uitgevoer deur immigrante nie.

    Seibert het gesê die Duitse regering sal die reisverbod in die VSA beveg deur “regsverteenwoordiging [vir die belange van immigrante] as dit nodig is” in ‘n openlike uitdaging aan die Trump-administrasie.

    Die Duitse en Nederlandse ministers van buitelandse sake het intussen ‘n woedende gesamentlike verklaring Sondag uitgereik waarin hulle “druk sal toepas op Amerikaanse owerhede” om te bepaal wat bedoel word vir dubbele nasionaliteit.

    Maar beelde van die Nederlandse nuusagentskap ANP het getoon dat slegs ‘n paar betogers bekommerd is oor Trump by Schiphol, die lughawe naby Amsterdam. Die paar nuttige idiote wat vir die biljoenêr-oligargie se globalistiese agenda opgedaag het by Schiphol het gedreunsing: “Geen grense, geen volke, geen deportasie!”

    “Ons is vasbeslote om die regte van ons burgers te beskerm en sal spoedige optrede binne die Europese Unie oor die stappe wat nou nodig is, verseker,” het Duitsland se verlinkse Sigmar Gabriel en sy Nederlandse eweknie Bert Koenders verklaar.

    Merkel se direkte inmenging in Amerikaanse binnelandse politiek was die eerste teken van onmin tussen haar en Trump. Merkel het net enkele dae gelede hul “gemeenskaplike belange” in die bevordering van die NAVO en die bekamping van Islamitiese militante in ‘n gesamentlike verklaring ná ‘n telefoonoproep na Trump uitgelig, maar intussen weer van koers verander.

    Dit lyk nie asof die kanselier baie betroubaar is nie.

    Thomas Oppermann, ‘n koalisievennoot in die regering sê Trump is “onmenslik en aspris” en het gesê dit sal lei tot ‘n beduidende skade aan die Amerikaanse ekonomie. Oppermann is nie ‘n Amerikaanse burger nie; wat die VSA se ekonomie met hom hom uit te waai het, weet nugter.

    Omid Nouripour, ‘n Groen Party wetgewer en vise-voorsitter van die Duits-Amerikaanse parlementêre groep en ‘n Duitse-Iraanse dubbele paspoorthouer, het gesê die nuwe Amerikaanse regering toon ‘n “vuil simboliese gebaar wat honderde duisende mense sal seermaak”.

    “Die Duitse regering moet opstaan ​​vir die meer as 100 000 Duitse burgers wat geraak word deur die bevel,” het Nouripour aan Reuters gesê. Hy het gesê Trump het nie Saoedi-Arabië uitgesluit nie.

    Dieter Janecek, ekonomiese woordvoerder vir die Groenes in die parlement, het gesê dat Duitsland ‘n reisverbod op Trump en sy senior adviseur Stephen Bannon moet oorweeg tensy die bevel herroep word. Trump sal die Groep van 20 nywerheidslande se byeenkoms in Hamburg in Julie bywoon.

    ‘n Duitse “regskenner” Jonathan Hafetz het Deutsche Welle vertel, “die resultate op die grond maak van die Verenigde State van Amerika ‘n piesangrepubliek”. Hafetz het egter nie kommentaar gelewer oor die stand van die lande waaruit baie van hierdie immigrante kom nie.

    Londen se burgemeester Sadiq Khan – die eerste Moslem burgemeester van ‘n groot Westerse stad – het intussen gevra dat Trump se staatsbesoek na die Verenigde Koninkryk gekanselleer word.

    Hy het gesê die verbod “is ‘n klap in die gesig van die waardes” waarop die VSA gebou is. Hy het blykbaar vergeet dat die VSA ‘n Christenland is en dat sy soort nie dieselfde waardes deel nie.

    Justin Trudeau het Saterdag getwiet: “Diegene wat vlug van vervolging, terreur en oorlog, sal Kanada welkom, ongeag jou geloof. Diversiteit is ons krag #WelcomeToCanada “. Hy het bygevoeg dat hy met Trump sal praat oor die “sukses” van die vlugtelingbeleid van Kanada.

    Trudeau het meer as 39 000 Siriese vlugtelinge binnegelaat kort nadat hy verkies is. Sondagaand is daar 5 mense dood in Quebec City by ‘n moskee.

    Verskeie mense is ook gewond in die terroriste-aanval, volgens CBC se Franse diens, Radio-Kanada.

    Toe Obama ‘n soortgelyke reisverbod in 2011 teen onwettige immigrante uit Moslemlande uitgereik het, was daar geen protes, inmenging of veroordelings nie.

  • Kanada wag nog steeds op Amerikaners wat vlug van Trump

    Kanada wag nog steeds op Amerikaners wat vlug van Trump

    Dosyne selfversekerde en luidrugtige Amerikaanse glanspersoonlikhede en politieke figure het belowe om na Kanada te vlug na ‘n Trump oorwinning.

    Hul volgelinge het soortgelyke dreigemente op Twitter gemaak in ‘n vlaag van van gedeelde verontwaardiging.

    Ongelukkig het nie baie van hulle dit nog deurgevoer nie ten spyte van immigrasie-amptenare in Kanada wat beweer dat aansoeke vir politieke vlugtelingstatus van Amerikaners in November vyfvoudig toegeneem het.

    Die toename in aansoekers kom neer op ‘n styging van ongeveer 5 aansoekers tot… slegs 28 siele in November 2016.

    Verder, sal nie een van hulle eintlik asiel kry nie. Slegs 2 aansoeke is goedgekeur vir Amerikaners sedert 2010.

    CBC het net twee suksesvolle eise vir asiel uit honderde gevalle geliasseer uit die VSA sedert 2010. Daar was geen suksesvolle eis uit die 170 wat geliasseer is in 2015 nie.

    Die Kanadese regering blyk onwillig te wees om angsvallige Hillary-ondersteuners as vlugtelinge te verwelkom.

    Kanadese asiel word gewoonlik net toegestaan ​​aan diegene wat vlug van oorlog, of doodsdreigemente en dus sal Kanada geneig wees om aansoeke van anti-Trump aktiviste van die hand te wys.

    CBC News kon nie amptelik bevestig of enige van die 28 aansoeke geliasseer in November van die grootbekke kom wat voor die verkiesing voor die kameras gaan weeklaag het nie.

    Alhoewel Ruth Bader Ginsburg, ‘n Joodse appèlregter, nie Kanada toe wou vlug nie, het sy gesê sy gaan Nieu-Seeland toe uitwyk om weg te kom van Trump. Dié ou gedierte het ook intussen stil geraak.

    Nicholas Dorion, ‘n woordvoerder vir die Kanada se grensagenstkap, wou nie kommentaar lewer op die byna nie-bestaande vlugtelingstroom nie, en het net gesê: “vlugtelinge word beskerm onder die Wet op Privaatheid” wat die bekendmaking van enige besonderhede van aansoekers verbied.

  • Man met outisme het Nieu-Seelandse skudding voorpel

    Man met outisme het Nieu-Seelandse skudding voorpel

    Drie weke gelede het ‘n man wat aan outisme ly, Frankie MacDonald in ‘n video gewaarsku van ‘n moontlike aardbewing “wat enige tyd binnekort Nieu-Seeland sal tref”.

    Frankie, ‘n Kanadees, het heeltemal korrek voorspel dat die aardbewing “7.0 of groter in omvang” sal wees.

    Hy het ook gewaarsku dat die mense van Nieu-Seeland moet voorberei en dat die aardbewing spesifiek Christchurch Nieu-Seeland sal tref, een van die stede wat tans swaar ly onder die ramp.

    Elektrisiteitstoevoer is in baie gebiede onderbreek en talle hoofweë en paaie is gesluit.

    Hoewel die aanvanklike waarskuwings van ’n tsoenami landwyd in Nieu-Seeland teruggetrek is nadat ‘n aardbewing wat 7,8 op die Richterskaal geregistreer het die land getref het, het die regering inwoners gemaan om weg te bly van kusgebiede.

    Volgens die New Zealand Herald is meer as 100 naskokke gevoel. John Key, Nieu-Seelandse eerste minister, het gesê nog sterftes kan ná die kragtige skudding verwag word, nadat twee mense die lewe gelaat het.

    Key het aan joernaliste gesê hulle volg nog die besonderhede oor die noodlottige gevalle op. Volgens die koerant is die een oorledene aan ’n hartaanval dood en die ander persoon het in ’n geskiedkundige gebou omgekom.

    Militêre helikopters is na die kusgebied en toeristedorp van Kaikoura, sowat 91 km van die middelpunt van die aardskudding, gestuur, in die noord-noordooste van Christchurch op Suid-Eiland om inwoners en toeriste te ontruim.

    Die dorp was weens die skudding afgesny.

    Die grootste skade is in Wellington aangerig waar paaie en geboue beskadig is en inwoners is gemaan om uit die middedorp te bly.

    Skole in Noord-Canterbury en Wellington was Maandag gesluit.

  • Die laaste dae van ‘n wit boeregesin in Zim

    Die laaste dae van ‘n wit boeregesin in Zim

    Die McKinnons het vir sestien jaar lank die ergste van Zimbabwe se grondbesettings verduur. Op hul plaas naby Harare, moes hulle ontvoering, marteling, tronkstraf, uitsettingspogings en valse kriminele aanklagte trotseer.

    Dit het alles tot ‘n einde gekom toe swartes hul meubels uit hul huis gesleep het en dit in die bos gaan gooi het.

    Na ‘n week van wegkruip, het die gesin nou uiteindelik na Kanada gevlug – die land waaruit hulle oupa geëmigreer het, maar ‘n vreemde en onbekende, koue plek vir hulle.

    Die McKinnons is onder die laastes van Zimbabwe se kwynende groepie wit boere. Van die 4500 is daar minder as 300 vandag oor.

    Met die hulp van die Kanadese ambassade het die gesin hul reisdokumente vandeesmaand in orde gekry en uitgeglip na die lughawe in Harare. Hulle het hul selfone afgeskakel en hul laaste dae in Zimbabwe in die geheim deurgebring, uit vrees dat die polisie hulle in hegtenis sou kom neem.

    Lees verder:

  • Kanadese polisie fnuik ISIS-terreuraanval

    Kanadese polisie fnuik ISIS-terreuraanval

    Die Kanadese polisie het ’n vermeende simpatiseerder van die Islamitiese Staat-groep (ISIS) doodgeskiet, wat op die punt was om ’n ploftoestel láát Woensdag in Ontario te laat ontplof.

    Die polisie het bevestig dat ’n “potensiële terreurbedreiging die hoof gebied is” het AFP berig.

    “Die RCMP het geloofwaardige inligting oor ’n potensiële terroriste­bedreiging ontvang. Die verdagte is geïdentifiseer­ en gepaste stappe is gedoen om te verseker dat geen gevaar vir die openbare veiligheid bestaan nie,” lui ’n verklaring van die Royal Canadian Mounted Police (RCMP).

    Die polisie het nie aangedui waar die voorval plaasgevind het nie, maar die media berig dat die voorval in Strathroy, Ontario. plaasgevind het.

    Die Kanadese media berig dat die verdagte ’n 24-jarige man was wat in 2015 in hegtenis geneem is omdat hy sy steun aan ISIS op sosiale media toegesê het. Hy is in Februarie vrygelaat, maar is noukeurig deur veiligheidsmagte gemonitor.

    ’n Familielid het aan die Kanadese uitsaaier, CBC, gesê hulle is deur die polisie in kennis gestel dat hy doodgeskiet is vóór hy ’n ploftoestel wou aktiveer.

    CTV het op sy beurt berig dat die ontploffing vir ’n groot stad in ’n volgepakte openbare gebied beplan is.
    Die RCMP sê die onder­soek duur voort soos nuwe inligting aan die lig kom.

    Kanada was in Oktober die teiken van twee af­gesonderlike alleenloper-­aanvalle in Quebec en Ottawa.

    In Saint-Jean-sur-Richelieu,­ 40 kilometer­ suidoos van Montreal, het ’n jong man met sy motor in twee soldate in ’n parkeer­gebied vas­gejaag. Een van die soldate is dood voor die polisie die aanvaller ná ’n kort jaagtog doodgeskiet het.

    Twee dae later, op 22 Oktober 2014, het ’n aanvaller ’n militêre wag doodgeskiet en die parlements­gebou bestorm, voordat hy deur veiligheidswagte doodgeskiet is, meters van die vertrek waar die eerste minister en sy koukus vergader het.

    Ná hierdie aanvalle­ het die konserwatiewe regering ’n wetsontwerp aanvaar waarin die RCMP en Kanada se spioe­nasie-agentskap bykomende magte gegee is om terreurkomplotte te fnuik en Kanadese jeugdiges te verhinder om in die buite­land by ISIS aan te sluit.

    Kanada het in September 2014 by die Amerikaans-­geleide koa­lisie teen ISIS aangesluit.

  • Kinderpornograaf se saak uitgestel

    Kinderpornograaf se saak uitgestel

    ‘n Drie-en-veertig-jarige man wat teregstaan op 935 aanklagte – wat verkragting van minderjariges, kinderpornografie en seksuele aanranding insluit – se saak is in die Bloemfonteinse Hooggeregshof uitgestel.

    Die Vrystaatse woordvoerder van die Nasionale Vervolgingsgesag, Phaladi Shuping, sê die saak is uitgestel tot 1 Augustus.

    Die verdagte, ‘n man van Johannesburg wie se naam nie bekend gemaak mag word nie, se verhoor sou na bewering die week begin. Die verhoor vind in kamera plaas.

    Die man is in 2014 in hegtenis geneem vir die besit, vervaardiging en verspreiding van kinderpornografie. Tydens verdere ondersoek is 19 beweerde slagoffers tussen die ouderdom van 10 en 13 jaar geïdentifiseer.

    Die verdagte se bedrywighede is oorspronklik deur die owerhede in Australië en Kanada oopgevlek. Die Suid-Afrikaanse polisie is hiervan in kennis gestel.

    Verdere ondersoek het die polisie na ‘n woonadres in Sasolburg in die Vrystaat gelei. Die verdagte is in aanhouding.

  • Kanadese brand laat olieprys styg

    Kanadese brand laat olieprys styg

    Die verwoestende brand in die Kanadese oliestad Fort McMurray is tien keer groter as wat voorheen berig is.

    Inwoners moes hul wonings ontruim wat daartoe gelei het dat al 88 000 inwoners ‘n ander heenkome moes soek.

    Die brand, wat Sondag ontstaan het, het teen Donderdag tot sowat 85 000 ha verwoes, het Reuters berig.

    Die oorsaak van die brand is nog onbekend.

    Fort McMurray se woongebiede is heeltemal in puin gelê en bedreig nou kampe van oliewerkers noord van die stad bly, asook gemeenskappe suid van dié gebied.

    Olieproduksie wat weens veiligheidsoorwegings opgeskort is, het die wêreldolieprys laat styg.

    Brandbestryders werp alles in die stryd om onbeskadigde wonings, sakeondernemings en ander geboue teen die vlamme te beskerm.

    Anzac en Gregoire Lake Estates, sowat 50 km suid van Fort McMurray, word ook deur die brand bedreig.

    Die brand het Donderdag suidoos begin beweeg en die enigste pad suidwaarts onbegaanbaar gemaak en inwoners moes noord vlug.

    Die brand het tot dusver nie lewens geëis nie, maar sterftes is weens minstens een ongeluk tydens die ontruiming aangemeld.

    Inwoners wat deur die brand verhoed is om na die noorde uit te wyk, is op rgeringskoste per vliegtuig na die stede Edmonton en Calgary geneem.

    Dié vliegtuie gebruik aanloopbane wat deur die oliebedryf gebruik word.

    Teen laat Donderdag is 4 000 mense reeds so uit die gebied ontruim.

  • Dan Roodt: Hokaai, mense! Moenie emigreer nie

    Dan Roodt: Hokaai, mense! Moenie emigreer nie

    Nou die dag gesels ek met ‘n studente van Tukkies. Feitlik al die “kinders” – sy praat nog steeds soos op skool, van “kinders” – in haar klas wil ná hul studies uit Suid-Afrika vort. Hulle sien vir hul geen toekoms hier nie. Die gras is groener aan die ander kant van die draad, ens. Sekerlik word hulle dit ook deur hul ouers wysgemaak, want wat weet ‘n jongmens van 19 of 20 jaar oud ook nou?

    Ek het daar en dan verduidelik waarom Suid-Afrika steeds die land van melk en heuning is. In weerwil van ons mensgemaakte (as FW ‘n mens is) probleme, bied ons land steeds die hoogste lewensgehalte ter wêreld.

    Kom ons begin by die klimaat en die natuur: ‘n Halfuur se ry uit die stad uit, kan jy iewers in ‘n ongerepte omgewing ontspan, na die voëls luister, gaan stap, fietsry of wat ook al. Heel jaar deur. In ‘n plek soos Kanada is dit 9 maande van die jaar so koud dat jy in jou huis of kantoor vasgekluister is. As jou motor in Kanada op die pad gaan staan, kan dit lewensgevaarlik wees, want jy kan binne enkele ure verkluim. Ons het geen aardbewings, orkane, oorstromings, sneeustortings, vulkane of ander natuurrampe nie. In San Francisco, Kalifornië of Auckland, Nieu-Seeland, loop jy gevaar dat jy in ‘n aardbewing sterf.

    ‘n Mens moet elke dag eet. In die meeste ander lande is voedsel duur of sleg of albei. Die Franse moet hul vleis met allerlei souse doodgooi, anders kan jy dit nie in jou liggaam kry nie. In Amerika is ‘n hamburger omtrent ‘n gourmet-dis, want die res is oneetbaar. In die meeste supermarkte sien jy geen vars kos nie en as jy dit daar vind, is dit omtrent vyf of tien keer die prys wat jy hier sal betaal.

    Jy moet ook aantrek. Een van die voordele van die massas swartes in ons land – miskien die enigste – is dat klere betreklik goedkoop is. As jy oordeelkundig in sekere winkels koop, kan jy eintlik vir ‘n appel en ‘n ei soos ‘n Europese aristokraat aantrek. Vanweë ons klimaat, hoef jy ook nie duur wintersklere en stewels te koop nie. Wat voedsel en kleding betref, leef ons in die paradys.

    In die onlangse verlede as ek op die kampus van Tukkies gekom het, het dit my opgeval hoe modieus al die studente aantrek. Laggend en sorgvry sit hulle in die kafees of op die grasperk rond. Wat ‘n idilliese studentelewe. Geen kommer oor verhitting, waar die volgende bord kos vandaan gaan kom of waar hulle uiteindelik werk gaan kry nie. In die meeste Europese lande is die werkloosheidskoers onder jongmense 30% of meer. Vele van hulle studeer jare lank sonder dat hulle ooit kan hoop om ‘n behoorlike werk te kry.

    Maar daardie sorgvrye studente wat lyk my almal geld het om mooi aan te trek, in redelik nuwe karretjies rond te rits en R20 of meer vir ‘n capuccino te betaal, is dié wat steen en been oor ons land kla en wil emigreer!

    Dit bring my by nog ‘n punt: Hoe goedkoop dit is om in Suid-Afrika te studeer. Goed en wel, in sommmige Europese lande soos Duitsland is universiteitstudie gratis, maar verblyf, kos, vervoer en die res is nie. Vergelyk jy egter ons kampusse met dié in die VSA, is klasgeld in Suid-Afrika gemiddeld tien tot vyftien keer goedkoper by ons. As ek ‘n jong Amerikaner was, het ek in Suid-Afrika kom studeer! Die gemiddelde jong Amerikaner begin sy lewe met studieskuld van honderde duisende dollar, miljoene rande in ons geld. Hy kon ‘n huis daarmee gekoop het of sy eie onderneming begin het, maar nou het hy net ‘n stuk papier en nog geen werk nie. Miljoene der miljoene blanke Amerikaners is ook arm, werkloos of kan net by McDonalds of agter die kasregister by Wal-Mart ‘n laag besoldigde betrekking verkry.

    So pas het die ANC R41 miljard gestem om nog beurse en lenings aan studente beskikbaar te stel. Ek sê: terwyl Tukkies, Stellenbosch, die PUK en ander nog redelik goed funksioneer, laat ons jongmense almal gaan studeer en goeie kwalifikasies bekom!

    Daar is maatskappye van regoor die wêreld in Suid-Afrika wat geld moet maak. Daarvoor het hulle opgeleide mense nodig. Al stem die ANC nou hoeveel wette om blankes in die werkplek te benadeel, gaan maatskappye iewers die oë toeknyp en mense aanstel wat die werk kan doen. In die Sowjetunie het Stalin mense doodgemaak wat sy vyfjaar- ekonomiese planne oortree het, nogtans het baie hulle nie daaraan gesteur nie. Daar gaan ‘n tyd kom dat regstellende aksie net in die staatsdiens sal geld, want die privaat sektor gaan dit toenemend verwerp.

    Dus, my boodskap aan Afrikanerjongmense is: Daar wag ‘n blink toekoms in Suid-Afrika, mits jy hardwerkend of goed gekwalifiseer of albei is.

    Maar selfs al kan jy nie sonder meer ‘n werk kry wat jou geval nie: Ons land is een van die maklikstes ter wêreld om ‘n eie onderneming te begin. In Europa is daar veel meer rompslomp en kostes as hier. As jy iemand in diens neem, moet jy benewens sy salaris, nog 60% salarisaftrekkings bytel wat aan verskeie staatsagentskappe verskuldig is. Dis nou nog afgesien van gewone belasting en BTW. Deesdae kan jy in Suid-Afrika binne ‘n maand tot ses weke ‘n maatskappy registreer, ‘n bankrekening open en daar gaan jy! Jy kan uitvoer, invoer, goedere of dienste verkoop, en die ANC beskik nóg oor die mannekrag nóg oor die vermoë om ons werklik almal te kan beheer.

    Die meeste entrepreneurs waarvan ek weet, betaal die absolute minimum aan belasting. Hulle het slim rekenmeesters en sorg dat hulle nie groot salarisse uit hul besighede onttrek nie. Met die globale geleenthede wat die internet en aanlynverkope bied, kan enige jongmens binne tien jaar lag-lag ‘n miljoenêr word – in dollar of euro.

    Wat die gehalte van ons behuising betref, troon Suid-Afrika kop en skouers bo alle ander lande uit. Jy kan deesdae in ‘n veiligheidsbuurt woon waar jy teen die meeste misdaadgevare beskut word, teen ‘n breukdeel van die prys van ‘n piepklein woonstelletjie in die meeste wêreldstede. In Londen of New York sal jy nie eens ‘n toilet kan koop met die prys van ‘n groot huis in Suid-Afrika nie. Nou onlangs het ‘n vriend sy luukse huis in ‘n Johannesburgse veiligheidsbuurt vir iets meer as R5 miljoen verkoop en Australië toe geëmigreer. In sy eie woorde, het hy nou huisvesting in ‘n “kleinerige, stokou huisie soos in Benoni”. Dis nou in Perth. As jy regtig Benoni toe wil trek, doen dit, maar sonder om jou en jou gesin se werlvaart aan die Australiese droom op te offer.

    Afgesien nog van al die materiële voordele wat Suid-Afrika bied: fantastiese voedsel, groente en vrugte, klere, huisvesting, ens., beskik ons Afrikaners oor ‘n kultuur wat met dié van enige Europese staat vergelyk kan word. Ons het ons eie taal, letterkunde, musiek, rolprente, kookkuns, styl, argitektuur, tradisies, geskiedenis, noem maar op. Die meeste “nuwe lande” soos die VSA, Kanada, Australië en Nieu-Seeland droom daarvan. Hulle voel minderwaardig teenoor Europeërs, veral die Britte en die Franse, en doen hul bes om hulle na te aap. Voel ons minderwaardig teenoor Britte? Miskien bestaan daar ‘n paar gedekultureerde Naspersjoernaliste wat so voel, maar die deursnee-Afrikaner is trots op wie en wat hy is. In weerwil van ‘n stortvloed propaganda, asook die ANC se meedoënlose verengelsingsbeleid, eet ons nog steeds boerewors en melktert, praat, skryf en sing Afrikaans, en onderhou die vernaamste aspekte van ons tradisie. Hoe kan ‘n mens so iets kosbaars wat oor eeue tot stand gekom het, verruil vir ‘n ersatz, nagebootste lewe in ‘n ander land? Ek sou kon verstaan indien mense sou wou emigreer na Frankryk, Italië of Oostenryk, selfs Nederland, waar jy elke week opera toe kan gaan of museums kan besoek en sodoende ‘n eeue oue, ryk kultuur kan inadem, maar baie min Afrikaners emigreer soontoe. Die meeste vertrek juis na daardie kultuurarm, oppervlakkige, Engelssprekende lande waar jy maar net nog ‘n stuk papier is wat deur die wind aangewaai kom. Jy is niks beter as ‘n Chinees, ‘n Indiër, ‘n Somaliër, ‘n Nigeriër of armoedige Oos-Europeër wat op soek na ‘n beter lewensgehalte na die VSA, Kanada of Australië emigreer nie.

    Die enigste verskil vir die Afrikaner-emigrant is egter: Hy aanvaar ‘n verlaging in lewenstandaard en -gehalte! Hy gee iets kosbaars prys vir die illusie van “veiligheid en welvaart”.

    Daarmee wil ek nie sê dat Suid-Afrika nie groot probleme het nie. Maar dis probleme wat ons goed verstaan en wat sekere “leiers” doelbewus geskep het. Die oomblik wat ons begin om hulle regtig aan te pak, sal hulle soos mis voor die son verdwyn. Ons word egter verlam deur die Naspersmedia, die ANC se propaganda, die soeke na kitsoplossings (soos emigrasie), sonder dat ons doelgerig en planmatig optree. Aan ‘n groep mense, en veral ‘n volk, wat optree, is daar geen keer nie. Toe Afrikaners dit in die dertiger- veertigerjare van die vorige eeu begin doen het, het ons die land verower. In die vroeë sewentigerjare het Ken Owen van die Sunday Times gevrees dat Engels in Suid-Afrika sou uitsterf want dit word nêrens in die staatsdiens of die parlement gebruik nie. Van daar af het ons tot hier geval waar ons tans so dikwels aan onsself en aan hierdie mooi land wat ons voorouers opgebou het, begin twyfel.

    Europa sit met ‘n Moslemprobleem, en gepaardgaande bomme in hul stede. Amerika en Kanada se blanke getalle neem skerp af en binnekort gaan hulle dieselfde soort regering hê as ons in Suid-Afrika, met dié verskil dat hulle doeltreffend verdruk gaan word. Die ANC is te hopeloos om ons doeltreffend te verdruk. Daarom word daar bloot misdadigers of “vryheidsvegters” ingestuur om ons lukraak te vermoor, te verkrag of te beroof. Dis egter ‘n baie primitiewe vorm van verdrukking wat gou-gou opgelos kan word deur tegnologie en beter veiligheidstelsels. Byvoorbeeld bestaan daar reeds stelsels waarmee jy vir ‘n paar rand enigiemand se misdaadrekord aanlyn met behulp van sy ID-nommer kan opkyk. As niemand meer misdadigers in diens neem of naby ons toelaat nie, sal hulle naderhand moet terugkeer na die tuislande toe. Of Zimbabwe toe emigreer.

    Swart demografie in ons land het ook myns insiens gestabiliseer, veral weens die Vigsprobleem. Voorheen het die swart bevolking in ons land elke twintig jaar verdubbel, maar tans sukkel dit om verby veertig mijoen te kom. Weliswaar stroom daar steeds onwettige immigrante oor ons grense, maar die plaaslike swartes maak hulle dood en diskrimineer teen hulle. As ek ‘n Nigeriër was, het ek eerder Kanada toe as Suid-Afrika toe gegaan.

    As ons genoeg werk vir ons eie mense kan skep, kan ons selfs weer Europese immigrante – daardie werklose jongmense – hierheen lok en sodoende ‘n beter demografiese balans in die land tussen blank en nie-blank skep, soos dit in die sestigerjare was.

    Ons moenie dié land prysgee nie. Hy is geologies stabiel, strategies uitstekend geleë, met hope sonskyn, natuurskoon, goeie infrastruktuur en steeds met ‘n skatkis van minerale onder die grond.

    Zuma en ‘n paar Zoeloes, of Malema en enkele Pedi’s, kan ons mos nie so bang maak dat ons stert-tussen-die-bene elders heen wil vlug nie? As ons voorouers by Vegkop en Bloedrivier ewe skrikkerig was, was ons mos nie vandag hier nie? En die ou liberale Engelse in Johannesburg en Kaapstad wat aanmekaar “rassisme” skree… is hulle nie eintlik skadeloos nie? Hul polities korrekte gesanik neem vir my so ‘n histeriese huiltoon aan, soos hulpkrete. As enigiemand deur swart geweld verdryf gaan word, gaan dit juis die liberale element wees wat gedink het “demokrasie” gaan vrede en voorspoed bring, maar nou uitvind dat dinge in Afrika glad nie so eenvoudig is nie. Weet dat die wanorde, stakings en betogings wat plek-plek losbars, ons hinder, maar ons vyande nog meer. Mens kan amper praat van: hulle kry hul verdiende loon.

    Selfs Telkom begin plek-plek optiese vesel beskikbaar stel. (Ongelukkig het die swernote ons voorstad oorgeslaan, maar nogtans kan ek 40 Megagrepe per sekonde kry, as ek sou wou.) Een van die dae het ons dieselfde internetspoed as enigiemand in Stockholm of München, om en by 100 Megagrepe per sekonde. ‘n Meenthuis in ‘n Suid-Afrikaanse veiligheidsbuurt, met ‘n hoëspoedverbinding.  Wat meer het jy nodig? Kom ons bóú daardie meenthuise, met Afrikaanse name, veiligheid, optiese vesel en al! Dalk iewers in die Suid-Kaap. Dis baie mooi en Afrikaans daar, en ‘n bietjie weg van die Afrosentriese gedrang in die groot stede.

    Dus, kom ons klou vas aan wat ons het. Die gras aan die oorkant is nie groener nie, inteendeel.

    Naskrif: Gee hierdie aan ‘n jongmens om te lees.