Russel Botman sterf

Prof Hayman Russel Botman, Rektor en Visekanselier van die Universiteit Stellenbosch (US), is vannag by sy huis op Stellenbosch in sy slaap oorlede.

Mnr George Steyn, Voorsitter van die Universiteitsraad het sy innige medelye met prof Botman se vrou, Beryl, sy kinders, familie en die Universiteit se personeel en studente uitgespreek. “Russel was ’n liewe en geliefde mens. Ek het groot ontsag vir sy integriteit en sy leierskap, onder meer die manier waarop hy gedurende die stormagtige jare destyds die Fakulteit Teologie van die Universiteit van Wes-Kaapland oorgebring het na die Universiteit Stellenbosch. Hy is ’n man wat vas gestaan het ten opsigte van sy eie oortuigings en beginsels, en daarvolgens geleef het. Die Universiteit Stellenbosch het die afgelope klompie jare groot baat gevind by sy visioenêre leierskap, wat ʼn weerspieëling was van sy lewensfilosofie dat die US se uitnemende navorsing en onderrig ’n verskil in die samelewing moet maak.

“Russel het gereeld in gesprekke tussen ons verwys na die feit dat die ‘plaaseienaar se kind en die plaasarbeider se kind ʼn gelyke kans moet hê om ʼn Matie te wees’. Ook het hy telkens vir my gevra of ons genoeg doen om te verseker dat die US, as 21ste eeuse universiteit, genoeg doen om terselfdertyd toe te sien dat sy en my kleinkinders eendag hier in Afrikaans sal kan studeer.

“Ek wil ook namens die breë Universiteitsgemeenskap vir Beryl bedank en ons waardering uitspreek vir haar liefdevolle en onbaatsugtige bystand aan Russel.”

Dr Johann Rupert, Kanselier van die US, het gesê dat prof Botman ʼn persoon met onkreukbare integriteit was wat hom altyd vir sy medemens opgeoffer het. “Hy het sy diep geloof daagliks uitgelewe.

“Die twee van ons het net verlede week ʼn heerlike middagete geniet waartydens  ons ʼn breedvoerige gesprek gehad het. Taalkwessies, studente veiligheid en die algemene stand van Suid-Afrika was bespreek.

“Onregverdige kritiek uit verskeie oorde het hom duidelik diep seergemaak. Russel het dit egter verduur sonder om te kla.

“Namens my familie wil ek ook innige simpatie en medelye aan Beryl en die kinders oordra. Die Universiteit Stellenbosch en Suid Afrika het ’n persoon van groot waarde verloor. Ons gaan hom geweldig mis.”

Prof Botman sou komende week na die buiteland vertrek het, en hy het prof Leopoldt van Huyssteen, Bedryfshoof van die US as waarnemende rektor aangewys. Prof Botman sou in Julie vereer word met ’n eregraad van die Universiteit van Aberdeen in Skotland. Prof Van Huyssteen sal in hierdie hoedanigheid waarneem tot wanneer die Uitvoerende Komitee van die Raad in Julie vergader.

Prof Botman word oorleef deur sy vrou, Beryl en vier kinders: Hayman, Ilse, Roxanne en Lizelle. Die begrafnisreëlings is nog nie bekend nie.

Bio van Prof H Russel Botman

Professor Hayman Russel Botman was die Rektor en Visekanselier van die Universiteit Stellenbosch (US). Hy is in 2007 in dié amp aangestel, en in 2012 heraangestel vir nog ʼn 5-jaar termyn.

Ten tye van sy dood was hy ook Senior Visepresident van die Vereniging van Afrika-universiteite, Raadsvoorsitter van Kaapstad as Wêreldontwerphoofstad 2014, en ʼn Direksielid van Hoër Onderwys Suid-Afrika en van Media24. Hy het ook van 2006 tot 2011 as Direksievoorsitter van die Klein-Karoo Nasionale Kunstefees gedien.

Hy is op 18 Oktober 1953 in Bloemfontein gebore, en was as laerskoolkind in die Dr Blok-skool in Heidedal. Hy matrikuleer aan die Kliptown Senior Sekondêre skool in Johannesburg, waarna hy sy studies aan die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK) voortsit. Hy verwerf die grade BA (1978), BTh (1979), BTh Lisensiate (1981), MTh cum laude (1984) en DTh (1994).

As lid van UWK se Studenteraad in 1976, die jaar van die Soweto-opstand, het hy sy medestudente in protes teen apartheid gelei.

Hy is in 1982 as predikant van die destydse NG Sendingkerk georden, en dien van 1982 tot 1993 as leraar in Wynberg. Hy sou ʼn sleutelrol speel in die totstandkoming van die Verenigende Gereformeerde Kerk in Suider-Afrika, en was enduit ʼn sterk voorstander van eenheid in die NG Kerkfamilie.

In 1994 word hy as Senior Lektor in Praktiese Teologie by UWK aangestel, en in 1999 word hy tot Medeprofessor en Dekaan van die Fakulteit Godsdiens en Teologie bevorder. In 2000 word hy as Professor in Praktiese Teologie en Missiologie aan die US aangestel. Hy het 38 studente van UWK af met hom saamgebring toe daar besluit is om die VKSA se Kweekskool te verskuif weens rasionalisasie aan die UWK.

In 2002 word hy Viserektor: Onderrig, ʼn pos wat hy beklee tot sy historiese aanstelling as die US se eerste swart Rektor en Visekanselier in 2007. Hy het ook van 2003 tot 2007 as President van die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke gedien, en het talle akademiese en populêre artikels oor menseregte, versoening, menswaardigheid en maatskaplike geregtigheid gepubliseer.

Die titel van sy inhuldigingstoespraak aan die US in April 2007 was “ʼn Multikulturele universiteit met ʼn pedagogie van hoop in Afrika”, en hy het gesê hy sou hom daaraan toewy om die US se uitgesproke verbintenis tot regstelling en ontwikkeling in die praktyk te verwesenlik. In 2010 stuur hy die US se HOOP Projek van stapel, waardeur die Universiteit ontwikkeling in die samelewing bevorder. In 2013 aanvaar die Universiteit onder sy leiding ʼn nuwe Visie 2030, wat daarop gemik is om die instelling meer inklusief, innoverend en toekomsgerig te maak.

In Maart 2014 het hy ʼn eredoktorsgraad van Hope College in die VSA ontvang vir leierskap in die hoëronderwys en die gereformeerde kerk om geregtigheid vir alle Suid-Afrikaners te bevorder. In April 2013 het hy die Abraham Kuyper-prys van die Princeton Theological Seminary in die VSA ontvang vir uitnemendheid in teologie en die openbare sfeer. Hy het ook erelidmaatskap van die Verenigde Nasies Vereniging van Suid-Afrika ontvang vir die bevordering van die Millennium Ontwikkelingsdoelwitte. En op 8 Julie 2014 sou hy ʼn eredoktorsgraad van die Universiteit van Aberdeen in Skotland ontvang het.

Prof Botman word oorleef deur sy vrou, Beryl en vier kinders: Hayman, Ilse, Roxanne en Lizelle. – Universiteit van Stellenbosch se mediavrystelling

American Renaissance besin oor Amerika in 2034

Die konserwatiewe Amerikaanse webblad onder redaksie van mnr. Jared Taylor, American Renaissance, het onlangs ‘n reeks artikels deur bekende konserwatiewe denkers en aktiviste geplaas waarin hulle poog om te voorspel hoe die VSA oor 20 jaar daar gaan uitsien.

Die reeks van tien opstelle heet Race and America in 2034 en vertoon ‘n algemene pessimisme wat nie aan Afrikaners onbekend is nie. Die meeste skrywers voel dat die linkse establishment in die vorm van die akademici, die media en die Demokratiese Party volledig in beheer van die land verkeer, met min vooruitsig op verandering. Kulturele marxisme is vandag in die VSA net so ingeburger soos Marxisme-Leninisme in die voormalige Sowjetunie. ‘n Nimmereindigende, onverklaarde oorlog op blanke gesinne sal woed, met die belange van swartes, immigrante, Spaanssprekende kleurlinge, gays en feministe wat voorrang sal geniet. Demografies het die VSA reeds die kantelpunt bereik en word daar jaarliks ‘n meerderheid nie-blanke babas in die land gebore.

Sommige skrywers soos Paul Gottfried hoop dat, indien dinge nóg slegter gaan en daar meer geweld op en diskriminasie teen blankes kom, hulle “wakker sal skrik” en dalk in opstand sal kom. Ons ervaring in Suid-Afrika, met die mees antiblanke wetgewing en beleid ter wêreld, spreek egter van die teendeel. Dit wil voorkom asof blankes maklik gekondisioneer kan word om tweederangse burgerskap te aanvaar, met die meeste mense wat net aan hul eie belang dink en poog om die stelsel ter wille van hul eie oorlewing te pypkan.

Die jong aktivis Richard Spencer, met wie ek al namens praag ‘n uitgebreide potgooi-onderhoud gevoer het, meen dat blanke Amerikaners deur siklusse van “passiwiteit en ongemaklike tevredenheid”, asook woede, gaan soos die karakter Howard Beale in die 1976-film, Network. Ná elke siklus keer hulle egter tot passiwiteit terug.

Mnr. Jared Taylor plaas sy hoop op blanke enklawes wat in landelike en voorstedelike gebiede in die VSA tot stand sal kom, asook op die huidige oplewing in nasionalistiese politiek in Europa. Hy voorspel dat daar oor 20 jaar drie Europese lande mag wees wat deur nasionalistiese partye regeer mag word, met koalisies waarin sulke partye dien in vyf ander lande.

Ondanks die gebrek aan klinkklare oplossings in die reeks artikels, verteenwoordig Race and America in 2034 ‘n interessante oefening in toekomskunde waarin Afrikaners heelwat van ons eie situasie sal herken, met die verskil dat ons natuurlik veel later in die proses van vervreemding, geweld en marginalisering as die blanke Amerikaners verkeer.

Miskien is dit nodig dat ons ook ‘n slag besin oor waarheen Suid-Afrika en Afrikaners op pad is?

Wat is so skokkend aan plan vir skole?

Ek maak beswaar teen die opskrif “LUR se skok-plan vir skole” (Beeld, 16 Junie). Wat op aarde kan “skokkend” wees daaraan om voormalige model-C-skole met inrigtings in minder gegoede woonbuurte saam te smelt en die hoofskappe te transformeer?

Na my ervaring gee slegs ’n baie klein persentasie Afrikaners nog om vir ons kultuur, geskiedenis en die vryheidstrewe van ons voorouers.

Dan Roodt’n Jaar of twee gelede het ek voor die grondwethof ’n soort eenmanbetoging gehou vir die reg van beheerrade om die taalbeleid van skole te bepaal.

Soos mev. Thatcher gesê het, het ek my in “ ’n minderheid van een” bevind en moes aanvaar dat die meerderheid Afrikaners of “Afrikaanses” of wat hulle hulself ook al deesdae noem, Amerikaanse waardes van “diversiteit” en multikulturele samesyn met ywer omhels het. Immers stem meer as 90% van Afrikaanssprekendes vir die DA, wat in sy handel en wandel daardie VS-ideaal van diversiteit uitleef, met leiers wat kopdoeke dra en veral saam dans.

Mnr. Panyaza Lesufi gaan nou bloot die beleid en beginsels toepas waarvoor die Afrikaanse pers, asook die DA-kiesers in verkiesing ná verkiesing smeek, met ander woorde groter transformasie en vermenging van tale, kulture en mense. Dis hoegenaamd nie “skokkend” nie; dis suiwer ’n logiese toepassing van die beginsels wat almal heelhartig ondersteun.

Dus, pleks dat Beeld so ’n reaksionêre opskrif by ’n berig plaas wat ’n volgende stap in ons Groot Samesyn aankondig, behoort daar eerder blydskap en opgewondenheid oor dié vooruitsig te heers! In elk geval het wyle minister Kader Asmal die Afrikaanse kampusse saamgesmelt en almal het die nuwe diverse, meestal Engelstalige kampusse verwelkom. Waarom sou dit vir skole anders wees?

Soos die LUR sê: Dis net ’n stereotipe dat die standaard van wiskunde in Alexandra of Diepsloot laer as in Waterkloof of Linden is. Boonop is dit ’n rassistiese stereotipe wat nou in die praktyk verkeerd bewys sal word as hoofde en leerkragte tussen skole uitgeruil gaan word en kinders insgelyks tussen skole in busse aangery word.

Die Afrikaner het sedert die 1990’s reeds triljoene rande se bates op ’n skinkbord prysgegee. Die totale waarde van die oorblywende Afrikaanse skole is seker nie veel meer as R50 miljard werd nie. ’n Bagatel waaroor niemand ’n traan sal stort nie.

Die voordele van diversiteit vir ’n kind se opvoeding het derduisende Amerikaanse opvoedkundiges al in proefskrifte en handboeke besing.

Prof. Jonathan Jansen sal dit kan beaam. As Beeld dit nie kan insien nie, skort daar iets.

Hierdie rubriek het ook as brief in vandag se Beeld verskyn.

Boerehaat op die internet: Wat gaan ons doen?

Die pla my al geruime tyd dat daar soveel negatiewe inligting oor Afrikaners op die internet bestaan. Doen ‘n mens enige soektog met die slagwoorde “Afrikaner” of “Boer”, word jy gekonfronteer met honderde blaaie waar dit gaan oor apartheid, rassisme, diskriminasie teen swartes, konserwatisme, Calvinisme en wat nog.

Dan RoodtDaar bestaan waarskynlik geen ander volk op aarde wat so konstant op die internet sleggesê word soos ons nie, met ‘n legio wanvoorstellings oor ons geskiedenis, taal, kultuur en hoe ons is.

‘n Mens noem dit Boerehaat. In die Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT) word “Boerehater” soos volg gedefinieer:

Hater van die Afrikaners; persoon wat vyandiggesind is teenoor alles wat Afrikaans is.

Op die Engelse Wikipedia word Boerehaat só omskryf:

Boerehaat is an Afrikaans word meaning hatred of the Boers, or Afrikaners. The term Boerehater (English: Boer-hater or Boer hater) has been used to describe a person who hates, prejudices or criticises the Boers, or Afrikaners.

Jode beskik oor iets soos die wêreldwye Anti-Defamation League wat onlangs binne ses maande $500 miljoen (R5,5 miljard) ingesamel het om antisemitisme en holocaust-ontkenning te bekamp. Daar bestaan egter geen organisasie wat hom spesifiek beywer om globale Boerehaat teen te staan nie.

Selfs die inskrywing op Wikipedia oor Boerehaat het enkele dae gelede drasties verander om insgelyks ‘n anti-Afrikaanse kleur te verkry, asof dit ons eie skuld is dat Britte en Suid-Afrikaanse Engelse chauvinisties teenoor ons optree en gedurig propaganda teen ons publiseer of uitsaai.

Wikipedia is seker vandag een van die invloedrykste publikasies op aarde, indien nie dié invloedrykste nie. Skoolkinders in alle lande gebruik dit om take uit te werk. Dit verskyn heel bo-aan op soekenjins en daarom verteenwoordig dit in die praktyk omtrent al wat iemand in die buiteland ooit oor ons te wete gaan kom. Net om die gemors wat op Wikipedia as ons geskiedenis – asook dié van Suid-Afrika – aangebied word, gaan ‘n voltydse werk wees.

‘n Groep praag-vrywilligers sou seker so iets op gekoördineerde wyse kon aanpak, maar dit gaan ‘n taai stryd wees. Ek het persoonlik ervaring van die soort vooroordele wat daar by baie anonieme Wikipedia-bydraers bestaan en wat jaloers oor hul stukkies propaganda waak om te sorg dat niemand daaraan verander nie. Indien ons hoegenaamd so iets wil aanpak, sal ons besef dat ons met feite en verwysings gewapen sal moet wees en ook hewige teenstand van derduisende Engelse dwarsdeur die Britse Statebondslande gaan teëkom vir wie Boerehaat op die internet ‘n soort stokperdjie geword het.

So pas het 16 Junie weer gekom en gegaan, met al die mites en clichés oor Soweto wat van voor af aangedik en uitgebasuin is. Die skade wat ons reputasie in die wêreld en ons eie selfbeeld hierdeur ly, is grotesk. Op die internet is dit soos ‘n konstante kuberoorlog wat teen ons gevoer word.

Daar word deesdae baie oor indentiteitsdiefstal gepraat. Nog nooit in die geskiedenis egter is die identiteit van ‘n groep mense of ‘n hele volk gesteel en op vertekende wyse aanlyn gekanoniseer soos wat met ons gebeur het nie. Ons moet besef dat internetinskrywings, veral op iets soos Wikipedia, amper vir ewig is – indien hulle nie drasties verander kan word nie.

Ek sal graag by lesers wil verneem wat hulle hiervan dink en hoe ons te werk moet gaan.

Of het ons nou maar gaan lê? Aanvaar ons dat ons verhaal deur die vyand geskryf is en dat ons maar suutjies van die aardbol af gaan verdwyn, omdat ons dit nêrens kan durf waag om ons gesigte te wys nie?

praag se voorkoms het verander

praag se voorkoms het verander! Lewer gerus hier onder kommentaar op die nuwe voorkoms, wat ons nog verder oor die volgende dae en weke sal verfyn.

Ons het besluit om die meer teksgerigte voorkoms wat reeds op die Engelse praag te siene was, te gebruik. Nie net gaan dit vir ons makliker wees om by te werk nie, maar dit sal ook veel minder bandwydte van lesers gebruik, vinniger aflaai en makliker op selfone en tablette gelees kan word.

Dankie vir u ondersteuning en begrip.

– Die redaksie

‘Laat die wit ras radikaal verwater word’: dr. Leon Weskoppies

Skoppensboer het vandeesweek die voorreg gehad om ‘n onderhoud met die vermaarde dr. Leon Weskoppies te voer rondom sy ewe beroemde akademiese verslag van 200 000 woorde met die belowende titel: “Die outoritêre persoonlikheid soos gemanifesteer in nazistiese en fascistiese ontgroeningspraktyke aan die Noordwes-universiteit, Potchefstroom, se dameskoshuise: ‘n marxistiese perspektief.”

Dr. Leon Weskoppies is ‘n lang man met ‘n ruie bos grysgeworde hare en ‘n ietwat skuldige uitdrukking op sy gelaat. Omdat hy tans met belangrike psigiatriese en “krities-teoretiese” kwessies besig is, dra hy heel gepas ‘n wit jas.

Skoppensboer: Dr. Weskoppies, hoe ernstig is die situasie op Potchefstroom? Is daar ‘n hernieude uitbarsting of opwelling van fascisme en nazisme?

Dr. Leon Weskoppies (kug, dan met geesdrif): O ja! Nadat die media, oftewel die gedrukte media, meer in die besonder die Johannesburgse dagblad Beeld en sy redakteur mnr. Adderjan Beesneus, dit onder ons aandag gebring het, het ek onmiddellik geweet: Hier is ‘n krisis! En soos mnr. Rahm Emmanuel, die burgemeester van Chicago, eens gesê het: “‘n Mens moet nooit ‘n goeie krisis vermors nie.” Of wat praat ek nou als, hêhêhê…”

skoppensboer_251_150_200_150Skoppensboer: Waar sou u dit plaas op die skaal van krisisse? So erg soos Vigs? Ebola? Verg dit ‘n noodtoestand?

Dr. Leon Weskoppies (nou opgewonde, beduie vervaard met sy hande en arms wat voor sy gesig slinger): Vir alle praktiese doeleindes het ons reeds die noodtoestand afgekondig! Dis veel erger as Suid-Afrika se Vigspandemie, maar miskien nie heeltemal op die vlak van Ebola nie, nè… Sedert die uitbraak van fascisme egter, is ek byna 24-uur in verbinding met die minister van hoër onderwys, kameraad Blade Nzimande, en ons doen verslag soos wat die gebeure ontvou. Die doen en late van alle blanke, Afrikaanse damestudente word fyn dopgehou en ‘n reaksiemag staan by, indien nodig. As een van hulle dalk ‘n arm sou lig om ‘n aanstootlike armgebaar te maak, sal ons onmiddellik optree, summier!

Skoppensboer: Watter strawwe gaan die damestudente opgelê word? Tronkstraf, eensame opsluiting, selfs die doodstraf?

Dr. Leon Weskoppies: Ek sal eers met Baas Blade moet praat, alvorens ek enige inligting kan bekendmaak. Stel dit so: die doodstraf is nie uitgesluit nie.

Skoppensboer: Maar wat nou van enige damestudente wat dalk ballet of joga beoefen en moontlik die verkeerde handgebare maak? Sou hulle nie ook strafbaar wees nie?

Dr. Leon Weskoppies: Juistement! Ek en my liewe vriend, doktor Leuens Kruiphof, het juis by wyse van dekreet alle vorme van ballet op of naby die kampus verbied. Joga mag wel met ministeriële toestemming in uitsonderlike gevalle beoefen word.

Skoppensboer: Ek verstaan. Waarskynlik meen doktor Leuens ballet is te eurosentries binne die nuwe tye van die Afrika-renaissance…? Maar is die doodstraf vir fascistiese damestudente versoenbaar met die grondwet? Ek dag die doodstraf is verbode?

Dr. Leon Weskoppies: Kyk, my siening oor die grondwet was nog altyd: dis oop vir interpretasie. Ons respekteer die reg op lewe, maar as dit gaan oor die regstelling van wanbalanse uit die verlede, kan die doodstraf in bepaalde gevalle toegepas word. Waarom nie? (Al hoe driftiger.) Ons moet fascisme met wortel en tak uitroei! Sê ek jou!

Skoppensboer: Ek sien daar word in die verslag vermeld dat die “hoë konsentrasie wit, Afrikaanse studente in van die koshuise by die Puk-kampus… radikaal verwater” gaan word. Wat beteken dit?

Dr. Leon Weskoppies: Ek dink dis voor die hand liggend. U weet dat ons tydens die Kemptonpark-onderhandelinge in die vroeë negentigerjare die beginsel van “transhoerasie” aanvaar het. Suid-Afrika en al sy instellings moet getranshoereer word, van onder na bo, van voor na agter, und so weiter. Reeds is ons progressiewe akademici, ook aan die Puk, besig met witheidstudies waarin bevind is dat “die wit ras die kanker van die geskiedenis is”.

Skoppensboer: Soos Susan Sontag gesê het? Vanuit haar knusse woonstel in New York?

Dr. Leon Weskoppies: Mnr. Skoppensboer, ek is bly u ken die teksvers. Is u self ‘n graduandus van Witheidstudies?

Skoppensboer: Dit was so te sê my hoofvak op universiteit, doktor Weskoppies. Ek koester ‘n vurige belangstelling in Witheidstudies en dink daaraan om ‘n nagraadse kursus aan die Universiteit van Stellenbosch by proff. Amanda Gouws en Anton van Niekerk daaroor te loop.

Dr. Leon Weskoppies: Uitstekend! Alle kennis begin en eindig by Witheidstudies, asook die besef dat die wit ras ‘n siekte is wat ons in ons land en in die wêreld moet uitroei!

Skoppensboer: Met wortel en tak?

Dr. Leon Weskoppies: Juistement, juistement! Met wortel en tak!

Skoppensboer: Maar in die praktyk, hoe gaan die owerheid presies die “hoë konsentrasie wit, Afrikaanse studente radikaal verwater”? U het reeds na die doodstraf verwys. Sluit dit skerppuntaksie in?

Dr. Leon Weskoppies: Net as daar weerstand is, maar danksy die goeie samewerking van doktor Leuens Kruiphof en sy manne en vroue aldaar, verwag ons nie weerstand nie. Fascisme is in die eerste instansie, soos u weet, ‘n sielkundige afwyking of toestand wat psigiatries behandel kan word. In ons voormalige Unie van Sosialistiese Sowjetrepublieke het ons klinkende sukses daarmee behaal. Ons praat hier van “normalisering”, om almal met die nuwe, progressiewe norme in te prent. Insgelyks in ons verslag, verwys ons na die dringende behoefte aan “radikale normalisering” aan die PUK, waaronder die “afdwing van ‘n normale demografie”.

Skoppensboer: Maar hoe verhoed ‘n mens al die abnormale jong wit studente op Potch om hardnekkig voort te gaan met abnormale wit gedrag, soos om byvoorbeeld partytjies te hou met abnormale demografieë of sê maar in kafees in groepies met abnormale demografieë bymekaar te sit? Hoe gaan die owerheid en die universiteit dit alles onder beheer hou?

Dr. Leon Weskoppies: Een van die aanbevelings in ons verslag is juis dat daar veel meer kameras op en rondom die kampus aangebring moet word, sodat ons al die abnormale blanke studente kan dophou waar hulle dalk weer verbode demografiese konsentrasies mag vorm. Ons sal ook ‘n spesiale taakmag in die omtrek hê wat oombliklik kan toeslaan indien sulke voorvalle sou plaasvind.

Skoppensboer: Dit klink asof die taakspan wat u manjifieke krities-teoretiese verslag saamgestel het, sy werk goed gedoen het!

Dr. Leon Weskoppies: (Hêhêhê.) Noudat u dit sê… Ek voel trots op ons verslag wat nou deur die universiteitsraad goedgekeur sal word en daarna na Baas Blade toe sal gaan vir die nodige toepassing van bo.

Skoppensboer: Ek sien dr. Graeme Bloch “‘n besoekende professor by Wits en lid van Equal Education”, word soos volg deur Rapport aangehaal: “Die NWU het groter probleme as sy rassedemografie.” Wat sou hy daarmee bedoel? Is witheid en die abnormale konsentrasie blanke studente nie die grootste probleem en siekte van ons tyd nie?

Dr. Leon Weskoppies: Jammer, ek sal eers kameraad Bloch moet raadpleeg alvorens ek presies kan sê wat hy daarmee bedoel het. Ek het egter die grootste agting vir sy mening, komende van iemand wie se ouers en voorouers dalk ook iewers onder die nazisme gely het. Waarskynlik meen Bloch dat daar nog nie genoeg kritiese denke onder die studente aangemoedig word nie. En hier bedoel ek nou juis die kritiese teorie van Adorno, Marcuse en Horkheimer wat die lokus van die fascisme in die gesinstruktuur van die Westerse samelewing raakgesien het. Iemand met ‘n moeder en veral ‘n vader, is ‘n potensiële kandidaat vir fascistiese gedrag, dit weet ons.

Skoppensboer: Maar wat nou van Afrikaans? As die abnormale konsentrasies wit Afrikaanse studente uit die samelewing verwyder word, sal Potch nog Afrikaanse klasse mag aanbied? Is Afrikaans nie ook maar ‘n abnormale taal nie?

Dr. Leon Weskoppies: Kyk, soos ek in my artikel in Beeld gesê het wat goedgunstiglik deur Adderjan Beesneus met fanfare in sy voortreflike mondstuk vir progressiewe denke geplaas is: Afrikaans is net ‘n buffelagtige gestamp en stoot. Dus is dit nie belangrik dat Afrikaans steeds aan die PUK gedoseer word nie. En in elk geval het prof. Marlene Verdof en die res van die NWU se personeel reeds in 2005 die beleid van “funksionele meertaligheid” aangeneem, dus is dit lank nie meer ‘n Afrikaanse universiteit nie! Trouens, die aandrang op ‘n eie taal behalwe Engels is ‘n simptoom van fascisme, as u my vra.

Skoppensboer: Dus kan ons daarna uitsien dat die kampus en veral die koshuise toenemend niewit en funksioneel meertalig sal word?

Dr. Leon Weskoppies: In ‘n neutedop, ja. (Kyk op sy horlosie.) Enige verdere vrae, kameraad Skoppensboer?

Skoppensboer: Nogmaals oor die fascisme en nazisme: Stem u saam met mev. Hillary Clinton dat Wladimir Poetin soos Hitler is?

Dr. Leon Weskoppies: O ja, baie beslis! Wat hy daar in die Krim aangevang het, Russe wat hulself wil regeer en in Russies wil skoolgaan, ook hul taal op universiteit gehandhaaf wil sien, dis alles fascisme.

Skoppensboer: Glo u dus ook soos wyle prof. Jakes Gerwel dat die heengaan van die Sowjetunie en die Duitse Demokratiese Republiek ‘n groot terugslag was?

Dr. Leon Weskoppies: (Bewoë, met ‘n skor stem.) Ag, ons liewe ou USSR en DDR! Ek het, daardie keer… saam met my boesemvriend Jakes geween toe ek sien hoe die Muur afgebreek word, daardie pragtige “Skansmuur teen die fascisme” soos ons progressiewe denkers dit genoem het. (Snik, buig die hoof.) As ons net ons ou DDR kon terugkry wat vir ons sulke mooi bomme in die Wimpy’s en in Kerkstraat gemaak het, waarmee ons die fascistiese Afrikaners kon uitroei! Dis wat ons vandag nodig het: ‘n lekker demokratiese DDR-motorbom op die dameskoshuise van Potch!

Skoppensboer: (Vertroostend.) Sjoe, ek begryp. Maar daar is darem nog Swede, waar hulle een van die dae die verskil tussen mans en vroue gaan afskaf. Blykbaar moet ‘n mens nie meer “han” (hy) en “hon” (sy) op Sweeds sê nie, want dit bestendig die fascistiese illusie dat daar iets soos geslagsverskille bestaan…

Dr. Leon Weskoppies: (Bemoedig.) Nou praat u! Wat sou ons sonder die Sosiaal-Demokratiese Party van Swede gemaak het? Hulle het miljoene bygedra sodat Suid-Afrika kon normaliseer en transhoereer! (Skielik briesend.) Dis hoog tyd dat Afrikaans helemaal afgeskaf word! Nu talar vi svenska!

Skoppensboer: Tack för intervjun, doktor Weskoppies.

Dr. Leon Weskoppies: Hej da!

Skoppensboer: Hej da!

En met dié Sweedse groet, eindig die onderhoud gepas “funksioneel meertalig” in ‘n progressiewe taal.

Afrikaanse regstudie aan die Universiteit van Johannesburg afgeskaf

In die UJ-biblioteek
In die UJ-biblioteek

‘n Mens kan nie meer regte in Afrikaans aan die Universiteit van Johannesburg, die voormalige Randse Afrikaanse Universiteit, studeer nie. Die laaste Afrikaanse klas, wat uit slegs 15 studente bestaan het, is einde verlede jaar afgeskaf.

Volgens die dekaan van die regsfakulteit, prof. PH O’Brien, wat in weerwil van sy Ierse van uit huis uit Afrikaans is, “het die Afrikanergemeenskap van Johannesburg ons in die steek gelaat. Hulle stuur hulle kinders na ander universiteite of andersins verkies hul kinders om in Engels te studeer.”

Volgens hom was daar nooit vyandigheid van die universiteitsowerheid jeens Afrikaans nie. Die taal het eenvoudig weens ‘n gebrek aan belangstelling van studente weggekwyn. LLB-studente wat wil, mag steeds hul vraestelle op Afrikaans beantwoord, maar in die praktyk sal dit waarskynlik ‘n sonderlinge gebeurtenis wees.

Tans stuur vele ouers in Johannesburg hul kinders na die Potchefstroom-kampus van die Noordwes-Universiteit, wat veel meer koste meebring omdat hulle vir verblyf en vervoer heen en weer Potchefstroom toe moet betaal.

Die vorige anti-Afrikaanse minister van onderwys, Kader Asmal, het die destydse R.A.U. met die Soweto-kampus van Vista en die Witwatersrandse Technikon saamgesmelt omdat hy die universiteit sodoende wou dwing om te verengels. Sy strategie het uitmuntend geslaag, want vandag sit hoofsaaklik swart studente wat deur medium van Engels studeer in die voormalige HF Verwoerd-biblioteek, omring deur duisende Afrikaanse boeke, verhandelings en proefskrifte wat die RAU destyds in Afrikaans geproduseer het. Kosbare boeke in Europese tale soos Duits en Frans wat destyds deur studente en navorsers gebruik is, staan ook in onbruik op die rakke, aangesien die verlies aan Afrikaans ook toegang tot Duits en Nederlands aan studente ontsê. In die regsafdeling van die biblioteek word die jurisprudensie van Nederland, Duitsland en Frankryk steeds bygehou.

‘n Faktor wat Asmal se verengelsingstrategie teenoor die RAU gebaat het, was dié van “wit vlug”. Soos in die VSA waar blankes instellings verlaat sodra daar ‘n meerderheid swartes teenwoordig is, het die Universiteit van Johannesburg ook vinnig sy oorblywende blanke studente verloor toe die universiteit oorwegend swart geword het.

Studente in Johannesburg met wie praag gepraat het, beaam dat die oorwegend swart bevolking op die kampus hulle ongemaklik maak. “Jy voel soos ‘n marsman daar, mens sal nooit kan vriende maak nie,” sê ‘n jong man wat self weekliks heen en weer Potchefstroom toe pendel waar hy in die koshuis tuisgaan.”

Die Universiteit van Johannesburg doen moeite om by die Afrikaanse hoërskole in Johannesburg en aan die Rand te bemark en aantreklike beurse word veral aan toppresteerders aangebied. Matriekleerlinge met ‘n 80-persent-gemiddeld kan byvoorbeeld gratis aan die UJ studeer. Desnieteenstaande keer jong Afrikaners hul rug op die universiteit en verkies om Potchefstroom of Pretoria toe te gaan. Sommige pendel ook daagliks heen en weer Pretoria toe met die Gautrein.

Van die studente wat wel hul eerste studiejaar aan die UJ aanpak, verkies om agterna Pretoria of elders heen te gaan omdat hulle op die kampus van dié eens trots Afrikaanse universiteit vervreem voel.

Intussen woed daar ‘n debat oor die Potchefstroom-kampus wat moontlik deur die nuwe swart rektor, prog. Dan Kgwadi, gedwing gaan word om ook soos die UJ swart en Engels te word. Volgens berigte elders in die media, het hy gesê:

“Om een kultuurgroep soos Afrikaans op ’n universiteit te bewaar en dit so te wil behou, is gevaarlik vir ons land se toekoms,

“Wanneer ons van ’n institusionele kultuur praat, dink hulle dat ons in ’n institusionele kultuur ’n besonderse ras-kultuur moet bewaar en ek kan nie daarmee saamstem nie.”

“Die Mafikeng-kampus kan tog nie die Tswana-kultuur bewaar nie, net soos die Potchefstroom-kampus nie die Afrikaanse kultuur kan bewaar nie.

“Ek wil dít prioritiseer, nie ’n raskultuur nie.”

‘n Voormalige NP-minister, dr. Leon Wessels, het in Beeld afwysend oor die behoud van Afrikaans aan universiteite geskryf, wat wye reaksie, ook hier op praag, ontlok het.

Ons geslag beleef ‘n belangrike hoofstuk in Afrikanergeskiedenis

Die sangeres Nádine
Die Afrikaanse sangeres Nádine

deur BJ Engelbrecht

Ek dink al twee weke hoe om hierdie brief te skryf sonder om negatief te wees oor die Afrikaner se toekoms is Suid-Afrika. As mens om jou kyk sien jy net negatiewe tekens vir ons, ons sien korrupsie en ons teenstanders sien konneksie. Die skeuring tussen reg en geregtigheid en straf raak net al hoe groter. As jy op die regte plekke het, hoef jy nie verantwoordelikheid te aanvaar vir jou dade nie. Die snaakse ding in Suid-Afrika is dat dit ‘n demokrasie genoem word, maar dit beteken nie omdat dit so genoem word dat dit wel een is nie.

Die Afrikaner ry golwe van oplewing en sit en wag….wag vir wat? Ek ervaar dit self; dit voel partykeer of ek teen die mure kan uitklim van frustrasie en vra ek 5 minute om gehoor te word, dan kry ek nie eers ‘n antwoord terug nie, want ek is nie belangrik genoeg in die belangrike mense se oë nie, ek pas nie in by hulle belangrike plan nie. Ander kere voel dit of my hart uit my bors gaan klim van trots as ek hoor hoe boere mekaar help en hoe mense om ‘n gemeenskap soos Rustenburg laertrek. Ek glo nie en hoop nie ek ly aan grootheidswaan nie, want ek glo daar is honderde duisende mense wat net soos ek voel, wat stom en verslae rondkyk vir antwoorde en gehoor wil word en dan net groot woorde lees op sosiale netwerke en koerante oor wat hierdie en daardie ou in die vorige eeu gesê het en hoe dit betrekking het op Suid-Afrika vandag. Dit is irrelevant in ‘n tyd waar mens nóú antwoorde, gemoedsrus en motivering soek.

Jy as Afrikanerleier, hetsy politiek, vermaak- of ander vorm kan nie die gewone Afrikaner beïndruk met groot woorde nie. Die enigste ouens wat jou antwoord op jou stellings in die media is die 2% wat ook vyf grade agter hulle name het en in die kringe beweeg waarin jy beweeg. Die ander 98% van ons verloor jy in die eerste twee sinne. Ons leiers moet leer om met die Afrikaner se hart te praat, en ‘n standpunt in te neem en daarby te hou. Dalk het die Afrikaner ‘n nuwe leier nodig uit die werkersklas, iemand wat die taal van die gewone ou op straat kan praat. ‘n Man met ‘n stem wat mense se koppe laat draai. Ná die verkiesing het ek nog nie weer een sms gekry van enige politieke party oor die groot dinge waarmee hulle nou besig is nie, alles doodstil. Moet die aanloop na die volgende verkiesing nie dalk ‘n 5-jaarplan in plaas van ‘n 5-weekplan wees nie?

Sunette se Klein Vallei-projek trap klei, want sodra iemand geld ruik, raak die grond daarvoor ewe skielik onbekostigbaar duur. Sy skryf daagliks op Facebook soos wat plaasmoorde gebeur en dit laat my wonder wat word van daardie plase ná so ‘n boer vermoor is? Koop iemand in die kontrei die plaas, koop een van ons teenstanders die plaas of trek die familielede wat oor is dorp toe en ‘n ekonomiese eenheid wat bygedra het tot voedselsekerheid word onproduktief? Hoekom kan ons nie om ‘n tafel sit met die familie wat agtergebly het en ‘n huurooreenkoms aangaan dat 33% van die oesinkomste aan die familie gaan, 33% aan ‘n gevestigde boer in die omgewing wat help om die boerdery te bestuur en 33% aan ‘n paar Afrikaner gesinne wat op die plaas gevestig word en op ‘n kibboetsstelsel op die plaas werk met ‘n oesbonus elke jaar? Ek weet dis baie eenvoudig gestel maar daar moet ‘n manier wees om hierdie ontvolking te keer. “‘n Boer maak ‘n plan” is ‘n Afrikanergesegde vandat ek my verstand gekry het. Dit raak nou tyd dat ons begin planne maak, nie lugkastele nie maar planne wat kan werk. Ons benodig suksesvolle planne en ons eie propagandamasjien om weer ons mense te laat opkyk en hul borse uit te stoot. Elke keer wat ons val, raak die donker gat al hoe dieper tot ons nie meer die lig sal kan sien nie.

As mens kyk na TV-advertensies word ons Afrikaners 99% van die tyd uitgebeeld as onnosel. Ons is nie onnosel nie maar dit word elke dag in ons gesigte geprop. Hoekom is dit nie meer gewild vir jongmense om Afrikaners te wees nie? Want ons word as onnosel uitgebeeld. Hierdie is ‘n doelbewuste aanslag teen elke Afrikaner. Ons het nodig om ons eie mense op te rig en op te bou.

Ek het nie die antwoorde nie, maar wat ek wel weet, is dat ons sit en wag vir een of ander wonderwerk om te gebeur sodat alles net weer sal regkom. Ek glo die ongesiene, ongeskrewe beleid is om hierdie land in die grond in te ry todat almal ewe min het en ‘n paar fat cats alles besit, dan kan dit baie makliker as ‘n kommunistiese staat bedryf word, want dan is almal van die staat afhanklik.

Ons wag vir Siener van Rensburg se ou met die bruin klere om van Lichtenburg af te kom. Ons wag vir iemand om vir ons ‘n stuk grond te gee sodat ons ons eie ding kan doen, en ons wag, en ons wag, en ons wag. Daar is binne elk van ons ‘n ou met ‘n bruin safaripak aan, daar is binne elk van ons ‘n hart van ‘n leeu, daar is binne elk van ons die bloed van geslagte van deursettingsvermoë en oorlewing. Hou aan trots wees op jou Afrikanerskap, as jy val staan weer op, jy is dit verskuldig aan jou voorgeslagte en jou nageslagte. Jy is deel van die belangrikste generasie en tyd in die Afrikanergeskiedenis. Elk van ons is ‘n fakkeldraer vir die voortbestaan van ‘n volk of die verdwyning daarvan en net jy weet of jou fakkel  brand en of hy geblus is.

Sterkstaan!

 

 

Afrikaners is g’n agressief – ope brief aan Vossie Goosen

deur René Kruger

Ope brief aan Vossie Goosen, na aanleiding van haar gesprek op Dagbreek:

Me. Goosen, jy reken ons Afrikaanssprekendes is wêreldwyd bekend vir ons wreedheid, dus is dit die rede hoekom ons so maklik agter ons rekenaars kan sit en mekaar sleg maak.

Nou wil ek gou ‘n toets doen: Gaan hierdie brief u verbrand met kokende water?

Gaan my woorde u hart lewend verwyder vir moeti om my onsigbaar te maak vir my vyande?

Gaan my sinne u aan die hare gryp en u keel met ‘n panga afkap, u oë uitgrou sodat u my nie na die dood kan herken en uitwys nie?

Gaan my sinsnedes ‘n besemstok in u agterwêreld opdruk totdat dit by u keel uitkom?

Gaan die kommas en punte u in ‘n konsentrasiekamp gooi, met vuil rioolwater en vrot aartappels vir kos?

Hier is juis ‘n konsentrasiekamp, ‘n klipgooi van my af, in Standerton. So reg langs die Vaalrivier, met sy “skoon” water en die weer is juis nou geskik vir ‘n besoek van u. Ek is egter jammer dat ek u nie sal kan voorsien van ‘n kombers nie, want weens ons Afrikaanssprekendes se bekende wreedheid, is al my nuwe komberse geskenk aan die arm haweloses, en my aftrekorders is uitgeput, reeds uitgemaak aan organisasies wat met noodlenigingswerk besig is.

Me. Goosen, u moet tog asb verstaan, ons Afrikaanssprekendes se wreedheid is van so ‘n aard, dat ons nie ons medemens kan bystaan in Rustenburg met basiese benodighede nie, aangesien ons nie die goeie inbors het soos die anderstaliges nie.

Mag u, me. Goosen, aan hierdie vreeslike wreedheid van my woorde gaan herkou in die konsentrasiekamp van u gewete.

Geskil tussen Marine Le Pen en haar pa oor anti-Joodse grappie

Jean-Marie en Marine Le Pen
Jean-Marie en Marine Le Pen

Marine Le Pen, die leidster van die Front National, wat sedert onlangs as Europa se mees suksesvolle regse party gesien word, het haar vader, Jean-Marie, in die openbaar gekritiseer oor ‘n opmerkinig wat hy Vrydagaand 6 Junie oor die Joodse sanger en akteur Patrick Bruel gemaak het. Sy het dié opmerking as ‘n “politieke fout” beskryf wat kwaadwillig deur die Front National se vyande aangegryp sal word.

Le Pen vader is reeds deur ‘n horde Joodse en antirassistiese organisasies in Frankryk oor die kole gehaal oor sy opmerking in ‘n internetvideo waarin hy kommentaar lewer op openbare figure soos Madonna, Guy Bedos en die tennisspeler Yannick Noah wat onder andere sou gesê het dat hulle “Frankryk gaan verlaat indien die Front National die meeste stemme kry”. Ook die sanger-akteur Patrick Bruel, wat van Joodse afkoms, asook ‘n profesionele pokerspeler is, het iets dié trant kwytgeraak, wat deur Jean-Marie Le Pen se gespreksgenoot op die intervideo aangeroer is. Hierop het Jean-Marie Le Pen geantwoord: “Dit verbaas my nie… Luister, volgende keer sal ons ‘n oond vol bak.” Die Franse woord “fournée” wat hy gebruik het, beteken ‘n “hoeveelheid brood of koek wat saam gebak word”, maar kan ook net ‘n “klomp mense met dieselfde lot beteken”. Boonop speel dit op “four” (oond) wat gewoonlik op Frans in verband met die Joodse slagting tydens die tweede wêreldoorlog gebruik word.

Le Pen senior het jare gelede in 1987 ook die holocaust as ‘n “besonderheid van die geskiedenis” beskryf, waarvoor hy sedertdien konstant gekritiseer is en waarvoor hy in 1986 “een simboliese frank” as boete deur die hof van Aubervilliers, ‘n voorstad van Parys, opgelê is.

Sy dogter se metgesel, Louis Aliot, wat gewoonlik baie lojaal teenoor Jean-Marie Le Pen is, het eerste in die openbaar losgetrek deur Sondag sy uitlating as “polities dom” te beskryf. Hierop het Le Pen senior geantwoord: “As daar mense aan  my kant is wat dit op dié manier interpreteer, is hulle imbesiele.” Intussen het die FN die video van hul webblad verwyder.

Hierop het Marine Le Pen die openbare reaksie op haar pa se uitlanting as ‘n “kunsmatige polemiek” beskryf, maar tog gesê dat hy ‘n “politieke fout” begaan het. Terwyl sy daarvan oortuig is dat “die betekenis wat aan sy woorde geheg word, van kwaadwilligheid spreek”, het die FN se leidster Sondagaand verklaar dat haar pa “in die lig van sy lang ervaring… nie kon insien watter interpretasie daar van dié formulering gemaak sou word nie, ‘n politieke fout is waarvoor die Front National nou die gevolge moet dra”.

Volgens die koerant Le Monde, gaan dit vir die Front National oor ‘n “subtiele” spel daartussen om as hoofstroomparty hom te “ontdemoniseer”, maar terselfdertyd steeds “teen die stelsel” voor te kom waardeur sy gewildheid onder ontevrede Franse kiesers toeneem. Die koerant praat van “goeie demonisering” en “slegte demonisering”. Deur haar kritiek op die Europese Unie, laat Marine Le Pen haar op ‘n goeie manier deur die media “demoniseer”, maar deur sulke moedswillige antisemitiese uitlatings ontketen haar vader die slegte vorm van demonisering. Aldus Le Monde.

Jean-Marie Le Pen het verder verklaar dat “die politieke fout gemaak word deur diegene wat in pas verkeer met eenvormige denke en wat soos die ander partye wil lyk”.

Le Pen vader is die lewenslange erepresident van die party waarvan hy in 1972 stigterslid was. Hy gaan dus moeilik uit die kussings gelig word, selfs al word hy ‘n verleentheid vir sy dogter. In die Franse streeksverkiesings wat om die draai lê, sal die uitslae wel aantoon of sy uitlating die party skade berokken het, aldan nie.

Kaapse rowers dra nou polisie-uniforms

saps5‘n Huisrooftog is in Ridgeworth, Kaapstad, uitgevoer deur gewapende mans waarvan een ‘n polisie-uniform en ‘n ander ‘n weerkaatsbaadjie gedra het. Hulle het by die huis ingestorm en gevra om met “mnr. Sjieng” te praat.

‘n Ooggetuie, Andrew Galant, meen die rowers was op soek na sy werknemer wat Koreaans en voorsitter van die Koreaanse vereniging van Kaapstad is. Die voorval het plaasgevind ‘n week nadat ‘n Nissan Sentra wat aan die huiseienaar se seun behoort in Pinelands gesteel is. In die motor was ‘n boek met vertroulike inligting oor Koreaanse inwoners van Kaapstad.

Volgens Galant het die rooftog op 27 Mei plaasgevind. Hy sê: “‘n wit Nissan Trida het in die inrypad ingetrek. Ek was besig om in my woonstel op die erf ontbyt te nuttig, en my werknemer was besig om in die huis koffie te drink. Skielik het vyf mans uitgespring. Een was in ‘n polisie-uniform en ‘n tweede het ‘n weerkaatsbaadjie gedra. Hulle het voorgegee dat hulle polisiemanne is.”

Sy Koreaanse werknemer het daarna die mans tegemoet gegaan en gevra of hy hulle kan help. Volgens die “polisiemanne” was hulle op soek na mnr. Sjieng. “Hulle het gedink omdat my baas Koreaans is, is hy mnr. Sjieng. Oplaas het ons vir hulle ons paspoorte gewys om te bewys wie ons is. Daarop het hulle hul weg in my woonstel se aparte ingang oopgedwing en geëis dat hulle tot die hoofwoning toegelaat word, wat ons geweier het.”

Volgens Galant het een van die valse polisiemanne by die eienaar gestaan terwyl die res sy woonstel geplunder het. Daarop het ‘n tweede voertuig, insgelyks ‘n wit Nissan Trida, opgedaag.

“Die ouens klim toe uit die voertuig uit. Die eerste wat na my baas toe loop, lyk asof hy die leier is (hy het ‘n volle polisie-uniform aangehad en het beweer dat sy naam sersant Warren is) en vra toegang tot die hoofwoning.

“Die huiseienaar kom toe na die agterdeur toe en binne sekondes storm die ‘polisie’ in die huis in. Nog ‘n voertuig daag in die inrypad op, en die insittendes storm die aparte ingang binne. Van die aparte ingang dring hulle die huis binne. Ek is ook gedwing om in die huis in te gaan, tesame met die eienaar, sy vrou en hul seun.

“Terwyl ons in die kombuis staan, gaan ‘n paar van hulle by die eienaar se seun se kamer in. Hulle eis toe toegang tot die kluis maar het nie so ver gekom nie.”

Volgens hom het die hele voorval ongeveer 40 minute geduur en was daar omtrent 18 mense by betrokke. Slegs ‘n Galaxy-tabletrekenaar, ‘n iPhone en ‘n Zippo-aansteker is gesteel.

Die swartmans het ‘n taal gepraat wat Galant nie kon verstaan nie.

“Alles het so wettig gelyk weens die manier waarop hulle hulself aangebied het. Vier van hulle was in polisie-uniforms geklee en die ander in gewone klere. Van almal, was daar net twee sonder vuurwapens.”

Kaptein Fienie Nimb van die Bellevillese polisiestasie het bevestig dat vier Tanzaniërs wat soos polisiemanne aangetrek was, laat op 27 Mei in hegtenis geneem is, maar hulle kon nie met die voorval in Ridgeworth verbind word nie.

Kaptein Nimb sê: “Die misdaadvoorkomingsbeamptes en dagskofoffisiere is in kennis gestel oor die huidige neigings en verdagte voertuie en persone. ‘n Wit Nissan Tiida is vermeld as ‘n verdagte voertuig waarmee verskeie sakerooftogte in Kaapstad, Milnerton en in die gebied van vier ander polisiestasies in die Wes-Kaap gepleeg is.

“Die verdagtes teiken juwelierswinkels waar hulle juweliersware en edelgesteentes steel. Inligting is ontvang dat dié Nissan Tiida deur ‘n buitelander bestuur word en dat die verdagtes goed gewapen is en tydens die rooftogte polisie-uniforms, asook tweerigtingradio’s dra.”

 

Die mediaprobleem in Afrikaans

danr2deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Dis algemeen bekend dat die media wêreldwyd, maar veral in Westerse lande, deur Links beheer word. Op sigself is dit ‘n gevolg daarvan dat die universiteite insgelyks deur linkses beset word wat gereeld heksejagte uitvoer op almal wat nie soos hulle dink nie. Verlede jaar is ‘n rubriekskryfster van PRAAG hewig by Tukkies en in die media aangeval omdat sy durf verwys het na die hoë aantal verkragtings wat deur swart mans in Suid-Afrika gepleeg word.

Omdat joernaliste gewoonlik aan universiteite opgelei word, neig die meeste om linkse idees aan te hang. Hulle staan vyandig teenoor tradisionele hoë kultuur, waaronder klassieke musiek, Westerse kuns, meriete op skool en in die werkplek, asook blankes in die algemeen.

Dit is uiters ironies dat die rolle ná die Koue Oorlog omgekeer is: nou is dit die Weste wat deur marxiste en veral kulturele marxiste regeer word, terwyl Oos-Europa en veral Rusland deesdae konserwatiewe geluide maak. President Wladimir Poetin het byvoorbeeld al die gesin as grondslag vir ‘n gesonde samelewing geloof terwyl hy huwelike van dieselfde geslag en aanneming deur gay ouers afkeur. Hiervoor is hy al deur mev. Hillary Clinton van die VSA met “Hitler” vergelyk.

Swede bly steeds een van die mees linkse Westerse lande, hoewel die patriotiese Sweedse Demokrate in die afgelope Europese verkiesings byna 10 persent van die stemme aldaar verkry het. In die tagtigerjare het die Sweedse regering terreur in Suid-Afrika befonds en ‘n algehele ekonomiese boikot teen ons land gevoer.

Die Sweedse regering het ook die destydse Vrye Weekblad van Max du Preez befonds om die Afrikaanse kultuur van binne af te rysmier. Vandag is daar geen meer koerante in Afrikaans oor wat die Afrikanersaak of Westerse kultuur in ons land verdedig nie en slegs linkse, kultureel-marxistiese sienings wat Afrikanerskap aftakel, word geduld. Vandag in Rapport skryf Anthony Altbeker byvoorbeeld in sy rubriek dat blanke Amerikaners vergoeding aan swartes vir slawerny en ander vergrype behoort te betaal, terwyl sosio-ekonomiese ongelykheid tussen wit en swart in Suid-Afrika hom “ongemaklik” maak. Die implikasie is duidelik: blankes behoort steeds meer van hul bates en inkomste aan swartes af te staan.

In dieselfde Rapport laat klink Frans Cronjé van die Instituut vir Rasse-aangeleenthede ‘n dissonante noot as hy beweer dat die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty de facto in beheer van die land is. Hy skryf:

Steve Hofmeyr het die politieke spyker op die kop geslaan toe hy ná Sondag se aankondiging van die kabinet op Twitter gesê het dat die ou apartheidsera se ooms en tannies nog korrek bewys sal word oor die “rooi gevaar”.

Ondanks talle verkiesingsontledings oor die afgelope twee weke is die SAKP se naam amper nooit genoem nie. Maar kyk na die kabinet en parlement, en dit lyk of die SAKP die verkiesing gewen het.

Twintig jaar van breinspoeling het egter bewys dat die gemiddelde Afrikaner daarbuite baie meer vatbaar vir linkse, kommunistiese propaganda is as wat ons dink. Die Afrikaner-akademici – wat hulself nie meer as Afrikaners beskou nie – het eerste voor die Rooi golf geswig en is deesdae troue dienaars van die SAKP en die gedagte dat radikale sosialisme die oplossing is.

Die meeste Afrikaanse skrywers wat deur die media opgehemel word of wat gereeld literêre pryse ontvang, soos Antjie Krog, André P. Brink en Marlene van Niekerk, skep nydige karikature van Afrikaners in hul boeke wat ook oorsee in vertaling verkoop word. Die Sweedse skrywer en joernalis, Per Wästberg  wat oorspronklik die terreurbefondsing vir die ANC en SAKP gereël het, is ‘n goeie vriend van André P. Brink wie se verraad en haat teen sy eie mense uiteraard sy goedkeuring wegdra.

Die vraag is nou: hoe verset ‘n mens jouself teen hierdie golf van marxistiese propaganda wat via die media en die universiteite oor ons land spoel? Naspers, die eertydse Nasionale Pers wat in 1915 gestig is om die Afrikanersaak te steun met DF Malan as eerste redakteur van Die Burger, staan vandag vyandig teenoor Afrikanerskap en Westersheid. Ons het onlangs gesien hoe die redakteur van Beeld, Adriaan Basson en sy vriendin, Hannelie Booyens, saamgespan het om deur goedkoop propaganda ‘n krisis vir Potchefstroomse kampus te skep, waarvan die gevolg waarskynlik die verengelsing en verswarting van dié kampus gaan wees.

In weerwil van die funeste rol wat Adriaan Basson en Beeld speel, betaal 60 000 Afrikanerlesers steeds getrou elke maand hul intekenings op dié koerant. Dit verteenwoordig ‘n bedrag van ongeveer R6 miljoen per maand waarmee Afrikaners hul eie ondergang subsidieer. Basson is ‘n kulturele marxis van die Frankfurt-skooltipe wat glo dat die gesin, die eie taal of kultuur, asook enige vorm van tradisie, hetsy in ‘n koshuis, hetsy op Geloftedag, uit die bose is en verbied moet word.

Ons stuur inderdaad op ‘n totalitêre samelewing af waardeur die staat in elke aspek van ons privaatlewens, asook die opvoeding van ons kinders, gaan inmeng sodat ‘n klein groepe superryk oligarge en plunderaars oor ‘n verarmde bevolking kan heers.

Die stryd om oorlewing begin by die beheer van Links oor ons mense se denke. In Europa het die leidende intellektuele en regse politici daarin geslaag om, ondanks vyandige media, in boeke en op die internet ‘n nuwe rigting in te slaan. Die VSA word meer en meer gesien as die vyand van die Weste en van die Europese beskawing, terwyl ‘n nuwe entente van Europeërs wat Duitsers, Franse, Nederlanders en Russe insluit, bepleit word.

Soos wat Suid-Afrika en al ons instellings verengels, word die invloed van Amerikaanse politieke korrektheid soos dit deur Anthony Altbeker, Adriaan Basson en die horde ideoloë in die media bevorder word, natuurlik net sterker.

Oor die afgelope veertien jaar was praag soos ‘n stemmtjie wat in die woestyn roep. Ons getroue ondeursteuners het ons deur dié moeilike tyd gedra. Maar vandag is die skrif aan die muur sodat selfs die liberale Frans Cronjé van die Instituut vir Rasse-aangeleenthede – een van die oudste liberale instellings in die land – dit kan sien.

As net ‘n paar duisend van Beeld se intekenare wat Adriaan Basson se totale aanslag op die Afrikaner en die voortbestaan van Afrikaanse instellings befonds, praag-debietorders sou uitneem, sou die situasie met ‘n handomkeer kon verander. Ons sou veel meer in-diepte-beriggewing kon plaas oor die korrupsie wat in die land gedy, asook multimedia-onderhoude, dokumentêre video’s, ens. kon vervaardig.

Waarskynlik is die groot massa Afrikaners tans vir ons saak verlore. Hulle verstaan nie wat oor die afgelope paar dekades gebeur het nie en wil ook nie die werklikheid van die huidige krisis raaksien nie. As ‘n paar duisend van ons egter saamstaan en die marxistiese monopolie op media in Suid-Afrika verbreek, kan die situasie met ‘n handomkeer verander.

In 1968 was die ANC besig om dood te loop en die SAKP het hul eie “gewapende stryd” as ‘n “absurde klug” wat nie bestaan nie, beskryf. Danksy media en steun aan die universiteite, het Joe Slovo van die SAKP met sy marionet Mandela egter uiteindelik die land oorgeneem en gierige linkses plunder dit tans na hartelus.

Suid-Afrika kan nog gered word, mits ons ons alternatiewe media tot ‘n magtige stroom van inligting en menings kan uitbou.

Sluit dus vandag nog by praag aan en oorreed familie en vriende om dieselfde te doen.

Die vraag is eenvoudig: steun u Afrikanerhaat soos wat Adriaan Basson en sy trawante dit bedryf of Afrikanervryheid en -heropstanding?

Afrikaans die prooi van Afrikaanssprekendes

erald_felix
TV-aanbieder Erald Felix: ‘n meer polities korrekte gesig vir Afrikaans

deur Leon Lemmer

Die Stigting vir Bemagtiging deur Afrikaans (SBA) is ‘n Naspers-inisiatief om Afrikaans onder veral die bruin bevolking te bevorder. Die term “bemagtiging” het ‘n politieke en spesifiek ‘n ANC-konnotasie. Dit kom ook voor in die Afrikaanse Taalraad (ATR) se leuse: bemagtig, bevorder, beskerm. Die SBA se uitvoerende hoof het in ruime mate misbruik hiervan gemaak; eers Christo van der Rheede en nou Danie van Wyk. Die uitgangspunt is dat Afrikaans onder bruines bevorder kan word alleenlik as die SBA (1) hom distansieer van apartheid en by implikasie van nie-verloopte Afrikaners en (2) nie spesifiseer watter soort Afrikaans bevorder moet word nie. As gevra word of die SBA hom vir Standaardafrikaans beywer, is die antwoord negatief, want dit is die soort Afrikaans wat met blankes geassosieer word. Die SBA verkies om Afrikaans in al sy variasies te bevorder, wat vir Kaaps die deur wyd ooplaat; ook vir daardie soort Kaaps wat ‘n mengeltaal bestaande uit Afrikaans en matelose Engels is.

Onderliggend aan hierdie gesindheid is die foutiewe aanname van gelykheid. Na analogie van stemreg (een mens, een stem) word verkeerdelik veronderstel dat alle variasies van Afrikaans ewe goed is. Net soos dit voor die hand liggend behoort te wees dat mense in baie opsigte (bv aanleg, kennis, insig) nie gelyk is nie, is die variasies van Afrikaans nie almal ewe geskik om bv die oorlewing van Afrikaans te verseker nie. As verskansing teen verengelsing is Kaaps uitnemend ongeskik. Om politieke en etniese redes word juis hierdie ondermynendste vorm van “Afrikaans” nie deur die SBA bestry nie, maar veel eerder bevorder. Dit word gedoen deur nie duidelik af te baken wat as Afrikaans kwalifiseer nie. Die mengeltaal Kaaps, wat ‘n posisie tussen Engels en Afrikaans inneem, word nie net by Afrikaans gegroepeer nie, maar inderdaad daarby ingesluit.

Hierdie destruktiewe inklusiwiteit vind ook weerklank in die mense wat deesdae uitgesoek word om sogenaamd die heil van Afrikaans te bevorder; “die Wie-is-Wie van Afrikaans,” in die woorde van Michael le Cordeur (Praag 26 Januarie). Hierdie kiem of kanker, wat geen werklike weerstand teen verengelsing bied nie, kom nie net by die SBA voor nie, maar ook by die ATR, die Afrikaanse Taalmuseum en -monument (ATM), asook by die Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging (ATKV). Hierdie mense “bevorder” Afrikaans deur (1) Standaardafrikaans, (2) die rol van blankes en (3) suiwer Afrikaans grootliks te ignoreer deur al drie doelbewus ongenoem te laat en (4) deur selfs te pleit vir die herstandaardisering van Afrikaans. Afrikaans moet daarvolgens sover moontlik ontwit word, want die meeste sprekers van al die variasies van Afrikaans is bruin. Dit gaan vir hierdie mense in die eerste plek nie om taalkundige oorwegings nie. Dit gaan om etnisiteit en politiek. Kwantiteit, nie kwaliteit nie, gaan glo die toekoms van Afrikaans bepaal. Daarom is ‘n paradigmaskuif van wit na bruin aan die orde van die dag.

Ek skryf na aanleiding van wat onlangs gepubliseer is. Die eerste is ‘n brief deur die bogenoemde Danie van Wyk in Die Burger (2 deser, p 10). “Almal het onder die juk van apartheid gely.” Sê wie? Van Wyk loof die Kaaplandse Professionele Onderwysunie (KPO) vir sy rol in die afskaffing van apartheid. Die ironie is dat daardie onderwysersvereniging juis hoogs onprofessioneel was. Daar is voorkeur aan politiek bo onderwys gegee. Daardie onderwysers is deur die “apartheidsregime” betaal om onderrig aan kinders te verskaf. Onder die UDF/ANC-vaandel van “liberation before education” het hulle skole ontwrig, gevandaliseer en selfs afgebrand. Hierdie mense, wat veronderstel is om opvoeders te wees, het ‘n bedenklike voorbeeld aan die leerlinge gestel en skoolkinders selfs tot misdade aangehits.

Van Wyk bestempel mense soos Franklin Sonn en Randall van den Heever, wat albei later deur die ANC met poste beloon is, as “gerespekteerde leiers.” Hy noem die name van Cheryl Carolus, Trevor Manuel, Jakes Gerwel, Dullah Omar en Allan Boesak as voorbeelde van bruin ANC-aktiviste wat as genooide sprekers by KPO-byeenkomste opgetree het. Van Wyk gee ‘n blik in die verderflike kern van die KPO: “Die KPO was ook die eerste onderwysorganisasie wat (in 1988) die Vryheidsmanifes aanvaar het as ‘n dokument en bron wat die beleid van die organisasie polities vorentoe sou neem en rig.” In hoeverre die gevolge respekteerbaar is, blyk bv uit die feit dat die genoemde Sonn suksesvol was met sy vertoë aan ‘n ANC-president om die genoemde Boesak se kriminele rekord te skrap.

[Ek dink dikwels daaraan hoe ons as kinders in die kerk en op skool “sente vir die sending” geskenk het, in die waan dat die geld mense sou oplewer wat Suid-Afrika ‘n beter plek sou maak; mense wat sou opbou en nie afbreek nie, wat beskawing sou bevorder en nie misdaad nie; bowenal mense wat nie snood ondankbaar sou wees nie. Die bedoeling van die NG Kerk se sendingaksie was nie om bevrydingsteoloë op te lewer nie. Ek kan my kwalik ‘n groter en onbetaamliker misoes voorstel as Sendingkerk-produkte soos Allan Boesak, Russel Botman en Nico Koopman. In al drie hierdie gevalle kan hulle ideologiese ontaarding en ontsporing teruggevoer word na veral ‘n enkele dosent in die fakulteit teologie van die Universiteit van Wes-Kaapland. Ek verwys na Jaap Durand, ‘n misleide, blanke Afrikaanssprekende. Daar is destyds tereg verwag dat sendingaksie beskawing sou bevorder. “Beskawing” is ‘n woord wat in die nuwe Suid-Afrika in onbruik verval het omdat ons daagliks deur onbeskaafdheid oorweldig word. Braam Hanekom, die NG-moderator van Wes- en Suid-Kaapland, wat graag verligte geluide maak, het pas verras deur op te merk dat die land ‘n verlies aan beskaafdheid ervaar (Die Burger, 4 deser, p 11).]

Mense wat die UDF/ANC-misdade en -geweld goedpraat, soos Van Wyk en Le Cordeur, is deesdae deel van “die Wie-is-Wie van Afrikaans.” Maar soos ek en andere al so dikwels aangetoon het, sou hulle nie daardie posisies beklee het en Afrikaans-skadelike invloed kon uitoefen as dit nie was vir die hartlike samewerking van misleide Afrikaanssprekende blankes nie. Deesdae is een van die hoofondermyners Wannie Carstens, wat leidende posisies in die SA Akademie vir Wetenskap en Kuns, die ATR en ATM beklee en ook ‘n raadslid van die Universiteit Stellenbosch is.

Volgens eie erkenning is Carstens se Damaskus-ervaring te wyte aan ‘n gesprek wat hy in 2004 met Christa van Louw gehad het (LitNet Akademies 15.03.2013). Oor hierdie onderwerp sou ek nie Van Louw se dramatiserings sonder meer as geloofwaardig aanvaar nie. Ons lewe in ‘n tyd en in ‘n land waarin daar ideologies hewig oorlog gevoer word. Ten einde sinvol te dink en jou geestelike ewewig te behou, is dit nodig dat ‘n mens jou teen naïewe reaksie moet staal. Hierdie onderonsie het nie lig aan Carstens op die pad vorentoe verskaf nie, maar hom veel eerder ten minste kol-kol blind gelaat.

Dit bring my by nog ‘n onlangse publikasie waarop ek die aandag wil vestig, naamlik Carstens se skrywe, “Hoekom Afrikaans?” (ATR-webwerf, 31 Mei). Hy wil “die spoke van die verlede … besweer.” Dit ly min twyfel dat daardie spoke almal wit is. Ek bly wonder hoe Carstens kan dink dat in sy teks iets staan wat oorspronklik genoeg is om publikasie te regverdig. Sy motivering was heel moontlik goebbelisties: hoe meer ‘n leuen herhaal word, des te meer/makliker word dit geglo. Carstens wil “‘n belangrike saak oor Afrikaans regstel: Afrikaans is nie die taal van net wit mense nie … Afrikaans is veel meer as die taal van wit mense, dit is veel eerder die taal van die bruin mense (soos die slawe uit die Ooste wat hulself met Hollands moes uitdruk en in hierdie proses gehelp het om die taal te laat ‘anders’ raak as die Hollands van die tyd).”

Carstens verwys nie net na die armsalige slawe nie. Hy haal ook Barack Obama se “Ja, ons kan!” aan. Voorheen het hy Martin Luther King jr goedkeurend aangehaal. Carstens se verwysingsveld bevestig sy verlooptheid. Sulke verwysings en aanhalings word tot vervelens toe by anti-blanke elemente aangetref. Die eintlike woorde van Carstens wat ek verpes, is: “Afrikaans … is veel eerder die taal van die bruin mense.” Dit kan waar wees as (soos hierbo aangedui) Afrikaans nie streng afgebaken word nie (bv as die mengeltaal Kaaps as Afrikaans geklassifiseer word) en die getal huidige sprekers dan suiwer kwantitatief beoordeel word. Sodra kwalitatiewe oorwegings toegelaat word, sink Carstens se stelling.

Histories blyk sy stelling ‘n onverdunde leuen te wees. As taalkundige behoort Carstens te weet dat onderskei moet word tussen, eerstens, die ontstaan van ‘n taal en, tweedens, die vestiging en uitbouing van daardie taal. Dit is moontlik dat die skewe gepraat van Hollands deur bv die slawe een van die faktore is wat aanleiding tot die ontstaan van Afrikaans gegee het. Deur hierdie enkele moontlikheid te verhef tot eienaarskap van die taal by verre nasate is om buitensporig polities korrek en bedenklik oorverlig en opportunisties te wees. By die ontstaan van Afrikaans kon nie-wittes ‘n (beperkte) rol gespeel het. Die vestiging, uitbouing en ook behoud van Afrikaans was en is grootliks aan blankes te danke. Wat verhoed Carstens en sy meelopers om hierdie feite openlik te erken? Politiek en nogmaals politiek, spesifiek ANC-gedienstigheid.

Uit hoofde van die poste wat hy beklee, kan Carstens ‘n daadwerklike bydrae tot die heil van Afrikaans lewer, mits sy oriëntasie sinvol is. Taalkundige oorwegings behoort voorrang bo ANC-gedienstigheid te geniet. As hoogleraar in Afrikaanse taalkunde behoort die Potchefstroomse kampus van die Noordwes-universiteit (NWU) by uitstek sy sendingveld te wees; veral nou in die tyd van nood. Carstens en Le Cordeur is veronderstel om die voorste wagters op die Sionsmure vir Afrikaans te wees. Oor die maandelange anti-Afrikaans-veldtog teen die Potchefstroom-kampus het hulle, sover ek weet, nog geen openbare verklaring uitgereik nie. Hierdie wagters slaap, behalwe dat Carstens dit wenslik ag om te beweer dat Afrikaans “veel eerder die taal van die bruin mense is.” Iets radikaals is by hierdie wagters verkeerd. Dit verg radikale regstelling.

Veral Hannelie Booyens en Adriaan Basson het met hulle moedswillige mite van ‘n Nazi-saluut daarin geslaag om Potchefstroom as die laaste oorwegend Afrikaanse en blanke universiteitskampus op die vernietigingspad te plaas. Wat hulle verder bereik het, is dat daardie kampus nou geëtiketteer word as ‘n “onderdrukkende magstruktuur” wat uitgewis moet word (NWU-webwerf). Omdat Potchefstroom die afgelope jare heelwat kulturele vlugtelinge uit ander streke getrek het, is dit moontlik dat die beste (en meeste?) nie-verloopte Afrikanerstudente tans daar aangetref word. Hulle pleeg nie moord en doodslag nie en maak hulle nie skuldig aan misdaad nie. Daardie studente is moontlik voorbeeldiger as dié op ander kampusse. Desnieteenstaande word hulle vir kritiek uitgesonder. Die nuwe rektor, Dan Kgwadi, noem ontgroening “barbaars” en “gemors” (Beeld 5 deser). Kan dit naasteby geregverdig word? Is dit geregtigheid? Is besnydenis nie in groter mate barbaars nie?

Die Universiteit Stellenbosch het dit in 2003 wenslik geag om die Afrikaanssprekende nie-Afrikaner Frederik van Zyl Slabbert aan te stel om die kampuskultuur aldaar te ondersoek sodat dit in ooreenstemming met die wense van die ANC getransformeer kon word. Die NWU het ‘n soortgelyke gesindheid geopenbaar deur die Afrikaanssprekende nie-Afrikaner Leon Wessels aan te stel om die Potchefstroomse kampus te transformeer. Voorspelbaar het die myns insiens minder talentvolle Wessels en sy taakspan dit wenslik geag om hulle deur die Slabbert-aanbevelings te laat lei. Wessels is die enigste blanke lid in die taakspan, maar sy etnisiteit is geen faktor nie omdat dit deur oorverligtheid uitgewis is; ten minste wanneer hy in die openbaar optree. Die drie ander lede van die taakspan is nie-wittes.

Wat Wessels en kie aanbeveel en waarmee hulle die kommunistiese minister van hoër onderwys, Blade Nzimande, tevrede wil stel, is dat die drie kampusse van Noordwes-universiteit (Potchefstroom, Mafikeng en Vaaldriehoek) ‘n “enkele institusionele kultuur” moet hê. Dat hierdie drie fundamenteel verskillende kampusse weens die arbitrêre dwaasheid van Kader Asmal ‘n skrale tien jaar gelede in ‘n enkele universiteit saamgevoeg is, word glad nie in ag geneem nie. Die Wessels-bevinding is dat die oorwegend blanke, Afrikaanse kampus op Potchefstroom ongewens is; dat dit, soos die ander twee kampusse, oorwegend swart en Engels moet word. Dit is die soort ding wat ‘n mens van Wessels kan verwag in die lig (eintlik duisternis) van bv sy oorbereidwilligheid tot toegewings tydens die grondwetlike onderhandelings met die ANC.

Wessels is veral buitengewoon entoesiasties oor die elf amptelike tale waarmee ons sit. Om Cyril Ramaphosa ter wille te wees, het Wessels die splinter raakgesien deur die amptelike erkenning van die Venda-taal wonderlik te vind Die balk in die nuwe taalbedeling, dat Afrikaans die enigste amptelike taal is wat oneindige skade lei, het Wessels (doelbewus) nie raakgesien nie. Pleks daarvan was die aanvaarding van die nuwe taalbedeling vir hom ‘n “lekkerkry-oomblik” (Vereeniging, 2010, p 329; Praag 20.10.2013). Wessels sal hom na verwagting weer blind hou vir die skade wat blankes en Afrikaans vorentoe op Potchefstroom gaan ly. Die Dopperhemel van weleer sal nie voortgaan om ‘n toevlugsoord vir blanke kulturele vlugtelinge te wees nie. Swart mag gaan ook daar grootliks onverdiend seëvier.

Theuns Eloff het destyds as oorverligte predikant bekendheid verwerf. Sy openbare beeld het heel moontlik ‘n (deurslaggewende) rol by sy aanstelling as rektor gespeel. Nou lyk dit asof hy beter as enigiemand insien dat die NWU en spesifiek die Potchefstroom-kampus met bose magte te kampe het, met egte kommunisme (die miskende rooi gevaar) as die seëvierende demon. Klaarblyklik besef Eloff dat oordrewe verlooptheid Wessels se spesialiteit is; dat Wessels nie in staat is om objektiewe, akademies-sinvolle leiding aan so ‘n taakspan te gee nie.

Die aanduidings is dat die oud-polisieman Wessels die verkeerde spoor gevat en weer ten koste van Afrikaners en Afrikaans op groot skaal drooggemaak het. Vandaar die waarneming dat sy jongste manewales op ‘n skuldige gewete dui. Wessels het pas vorendag gekom met: “Afrikaans is nie ‘n prioriteit – ‘n soort godsdiens – vir almal nie” (Beeld 4 deser). Gehalte-onderwys is vir hom belangriker as die onderrigmedium. Maar om werklik by (puik) lesings te baat, moet die onderrigtaal tog sekerlik vir die student (optimaal) verstaanbaar wees.

Potchefstroom was skynbaar die kampus wat akademies die minste deur transformasie benadeel is, danksy ‘n blanke rektor. Sedert die toelatingsvereistes vir nie-wit studente verlaag is en dosente by voorkeur op grond van ras en geslag aangestel en bevorder word, het die akademiese gehalte aan die ander vier eens Afrikaanse universiteite (Johannesburg, Pretoria, Stellenbosch, Vrystaat – elkeen met ‘n nie-wit rektor) kommerwekkend gedaal. Wessels se verwysing na gehalte-onderwys maak dus geen sin nie, want die praktyk getuig van die teenoorgestelde.

Soos wat in talle ander gevalle gebeur het, bv by die aanwysing van Kgwadi as rektor, sou die transformasie van die Potchefstroom-kampus nie sonder die samewerking van verloopte Afrikaners plaasgevind het nie. Verloopte Afrikaners bly die kernprobleem van Afrikaners en Afrikaans.

Ten slotte iets anders oor Afrikaans. Johan van Zyl van Koringberg skryf soms die rubriek Van Alle Kante in Die Burger. Ek onthou dat hy hom by geleentheid in so ‘n mate aan mengeltaal skuldig gemaak het dat ek die redakteur gevra het om Van Zyl te verplig om sy rubrieke in Afrikaans te skryf. In sy jongste skrywe (28 Mei, p 10) erken Van Zyl dat hy tot taalonsuiwerheid geneig is. Maar selfs hy het nou geduld met geradbraakte Afrikaans verloor.

Hy haal ‘n radio-aanbieder aan: “Ons het vanaand baie lekker musiek in stoor.” Hoewel in twee tale uitgesaai word, het die stasie ‘n Engelse naam, Smile 90.4FM. Van Zyl noem ook die volgende voorbeelde van taalgebruik deur radio-aanbieders en nuuslesers: die “strydige” bendes op die Kaapse Vlakte, die beskuldigde wat “na verwagting” Saterdag sy broer doodgesteek het en die stommiteit “vandag merk die begin van Ramadaan.” Ek verpes dit veral as polisie- en verkeerswoorvoerders “was” pleks van “is” gebruik: “In die ongeluk was drie mense dood.”

Op 3 deser (p 10) het Lizma van Zyl, die genoemde radiostasie se hoof van nuus en aktualiteit (‘n gewigtige betiteling) met ‘n brief op Johan van Zyl se opmerkings gereageer. Dit lyk asof die anonieme omroeper deesdae met vrug op slawe- of Khoi-oorsprong aanspraak kan maak. Daar word verwys na sy “warmte en ‘n eg Kaapse stem,” wat die taalfoute “troef”. Die betrokke omroeper “is ‘n gesinsman met ‘n passie vir Afrikaans en dié provinsie. Hy is vol empatie vir hierdie streek se mense … hy het … ook ‘n graad van Stellenbosch.” Só word daar om die bos geskryf, pleks van te noem dat die omroeper bruin en Kaaps is en daarom op spesiale behandeling, of ten minste buitengewoon omsigtige kommentaar, geregtig is.

‘n Gevoelige senuwee is dus deur Johan van Zyl raakgeboor. Dit verduidelik die goor reaksie wat hy ontlok het. Daar word verwys na Johan se “snedige opmerkings” en Lizma bevraagteken “of die puristiese aanslag regtig soveel waarde en steeds van toepassing is.” Ons is mos nou in die bevrydings- en loslit-era. By Smile 90.4FM word deurmekaar geboer: “Ons verteenwoordig die heerlike mengelmoes wat ons mooiste Kaap so uniek maak. Ons is ook trots om die aanbieder op wie jy so ‘n venynige aanval geloods het in ons span te hê.”

Die vraag wat ek in die midde wil lê, is wanneer begin Carstens, Le Courdeur en hulle meelopers om iets te doen om die voortbestaan van agbare Afrikaans te verseker? Daar moet nie geredeneer word dat sommige Afrikaanssprekers voorheen benadeel is (vanselfsprekend deur slegte wittes) en daarom nie aanstoot gegee mag word nie. Ek en baie van my mede-Afrikaners word tans benadeel en vind geradbraakte Afrikaans hoogs aanstootlik. Ons deurleefde gevoelens word gekrenk. Is ons belange nie ook agtingswaardig nie?

Leon Wessels dien, soos vele voor hom, die Britse Ryk

danr2deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Leon Wessels se ongevraagde aanval op Afrikaans in Beeld waarin hy diegene wat op ons grondwetlike en internasionale taalregte aandring van “‘n buffelagtige gestamp en stoot” beskuldig, moet beantwoord word.

In die eerste plaas behoort Wessels te let op die anglisismes wat hy so lustig rondstrooi; dit skep die indruk dat hy reeds in Engels dink en Afrikaans vir hom bloot ‘n tweedehandse medium verteenwoordig.

Afrikaans het sedert 1910 (toe nog as “Nederlands”) gelyke status met Engels geniet. Wessels en sy mede-onderhandelaars van die Nasionale Party is daarvoor verantwoordelik dat Afrikaans tans in ‘n volslae ondergeskikte posisie teenoor Engels verkeer. Dit druis teen die internasionale reg, asook ons gevestigde regte in.

Nie net word ons gedwing om verengelsing op alle gebiede te aanvaar nie, maar ons skole en universiteite word deur kwaadwillige propaganda afgetakel sodat die laaste oorblywende Afrikaanse instellings insgelyks verengels mag word. Sodoende word ons voortreflike Afrikaanse onderwysers en dosente ingespan om die vuilwerk van die Britse Ryk te verrig. Hulle moet ander taalgroepe in die land op Engels onderrig en met polities korrekte Anglo-Amerikaanse idees indoktrineer.

Pleks dat ons belastings gebruik word om Afrikaans te bevorder, word sodanige fondse aangewend om Engels – ‘n taal wat buite Kwazulu-Natal oor weinig moedertaalsprekers in ons land beskik – te subsidieer!

Waarom stuur Brittanje nie liewer self onderwysers en dosente na Suid-Afrika om haar kultuur hier op eie koste te kom bevorder nie? Of is sy te besig om saam met die VSA koloniale oorloë in die Midde-Ooste en elders te voer?

Wessels is korrek as hy sê dat ons geskiedenis wemel van Afrikaners wat bereid was om hul rug op hul eie mense te keer en die Britse saak in ons land te dien. Dis egter geen simptoom van ons verdeeldheid nie, maar van ons oorheersing deur Europese koloniale moondhede soos die Verenigde Koninkryk of Swede wat strydig met internasionale konvensies terreur in ons land bevorder en befonds het.

Alan Paton se verhaaltjie oor hoe hy kastig 1938 by die hoeksteenlegging van die Voortrekkermonument opgedaag het, is nie baie geloofwaardig nie, want hy het sy lewe daaraan gewy om karikature van Afrikaners die wêreld in te stuur.

In 1877 het almal die Britse anneksasie van die Transvaal deur Shepstone aanvaar. Net een man het hom daarteen verset: Paul Kruger.

Tans is ons nogmaals kultureel en andersins “geannekseer”. Maar solank as wat daar ware Afrikaners met Afrikaanse harte is, sal ons dit à la Kruger nooit aanvaar nie.

Hierdie rubriek is ook as brief aan Beeld gerig, maar nie geplaas nie. Sonder praag sal daar geen meningsdiversiteit in Afrikaans wees nie! Ondersteun ons deur aan te sluit.