Etiket: Boerehaat

Dan Roodt: En sê nou ons vervang SA Engelse met Europeërs?

Tydens my onlangse Europese reise het ek heelwat tyd gehad om te dink. Dikwels was ek alleen, wagtend op ‘n stasie of lughawe, of besig om iewers op die Franse platteland vir my aandete te voor te berei met slegs die TV as geselskap met berigte oor suiwer Franse aangeleenthede waarin die res van die mensdom kwalik sou belangstel.

Daar is ‘n Franse skrywer wat taamlik bekend op sosiale media is en ook dikwels as “verregs” afgemaak word. Hoewel, deesdae word enigiemand wat nie die ondergang van sy land of van die Westerse beskawing klakkeloos aanvaar nie, deur die hoofstroommedia as “verregs” gestigmatiseer. Renaud Camus, die betrokke Franse skrywer, het egter die frase “die Groot Vervanging” (le grand remplacement) beroemd gemaak sodat dit dwarsdeur Europa weerklink. In ‘n neutedop kom dit daarop neer dat die totale Europese of blanke bevolking deur immigrante, veral Moslemimmigrante uit Noord-Afrika, vervang gaan word. Dit is waarop die beleid van die Europese Unie te Brussel, asook vele linkse regerings op die Vasteland, neerkom.

In Suid-Afrika het ons natuurlik iets soos “transformasie” wat gedefinieer kan word as die “vervanging van blankes deur gekleurdes”. Dié beleid het ook Afrikaners, wat voor 1994 in groter getalle werksaam in die staatsdiens en staatsondernemings as Engelssprekendes was, veel harder as blanke Engelssprekendes getref. Vele Engelse was ook ten gunste van dié beleid om Afrikaners deur ander te laat vervang. Tans bevorder die Engelse media en akademici soos dr. Ruth Hall en prof. Ben Cousins die beleid om Afrikanerboere op hul eie grond deur swart boere te laat vervang.

Dog veel verder terug in ons geskiedenis was daar nog altyd ‘n beleid om Afrikaners deur ander, veral Engelse, te laat vervang. Ná die tweede vryheidsoorlog het Lord Milner sy bes probeer om soveel Engelse immigrante na die ou Boererepublieke te laat kom ten einde ons, wat juis demografies deur die volksmoord in die konsentrasiekampe verswak is, onder te ploeg.

Die huidige transformasie- en vervangingsbeleid beskik oor ‘n onderliggende veronderstelling waarvoor die meeste Afrikaners blind is: nóg die liberale Engelse, nóg hul lakeie of bondgenote onder die anderskleuriges (swart, bruin en Indiër), beskou ons as “Suid-Afrikaners” in die huidige sin van die woord. In die twintiger- en dertigerjare van die vorige eeu het rasegte Engelse aanstoot geneem aan die term “Suid-Afrikaner” wat veral deur genl JBM Hertzog bevorder is. Een Engelsman, Leonard Barnes, het selfs ‘n boek daarteen gepubliseer waarin hy Hertzog as die “Caliban van Afrika” verguis het. Die volle titel van sy publikasie was: Caliban in Africa: an impression of colour madness. In ‘n ander werk, The New Boer War, het Barnes bepleit dat Engeland die Britse kolonies rondom Suid-Afrika moet versterk en saam met swartes moet werk om Suid-Afrika tot ‘n val te bring.

Barnes en vele ander het geglo dat almal in ons land Britte moes wees — onderdane van die Britse Ryk — en dat enige “Suid-Afrikaanse” identiteit dus uit die bose was. Daarom is dit tans so ironies dat die term “Suid-Afrikaner” wat ten eerste deur Hertzog, die gehate “Caliban” (half-mens, half-monster en slaaf), verkondig is, vanaf 1994 toegeëien is om ‘n nuwe, eksklusief Engelse, identiteit te skep. Tans word Suid-Afrika gesien as “net nog ‘n Afrika-land” en “net nog ‘n vorige Britse kolonie met Engels as enigste voertaal”.

‘n Hele nuwe geslag Boerehaters en -vervolgers is besig om na vore te tree. Die veldtog op die kampus van die Universiteit van Pretoria, “Afrikaans must fall”, is geesdriftig deur die meerderheid Engelse verwelkom en die volgende stap, om Afrikaanse skole te verbied, lê net om die draai. Panyaza Lesufi, die fanaties anti-Afrikaanse LUR vir onderwys in Gauteng, het by Hoërskool Vereeniging en elders gepoog om Afrikaanse onderwys die doodskoot toe te dien.

Erger as Lesufi, wat bloot soos ‘n ANC-terroris (wat hy eintlik maar is) optree, is sy sikofante en napraters onder die hoernaliste. Daar is bekendes en gehates soos Adriaan Basson en Max du Preez wat maar altyd die logika agter elke magsgreep jeens Afrikaans en Afrikaners insien en probeer goedpraat. Maar die anti-Afrikaanse koor beskik oor meer as een stem, om ‘n musikale metafoor in te span. In sommige van die Engelse koerante wat minder deur ons mense gelees word, dikwels ook met betaalmure sodat hulle minder toeganklik is, word daar egter ‘n verbete veldtog teen ons taal en kultuur deur betaalde haatskrywers gevoer.

Onlangs is daar so ‘n sarsie in die Business Day afgevuur deur twee individue, Neels Blom en Hans(ie) Pienaar. Albei is uit huis uit Afrikaans, maar het nou Engels omhels soos die “Franskiljons” (om ‘n term by die Vlaminge vir Fransgesindes te leen) Frans omhels het. Blom, wat toevallig saam met my op skool was, destyds die Hoër Seunskool Helpmekaar, is nou so Engels dat hy ‘n soort politieke “vlieghengelrubriek” in die Business Day bedryf waarin hy gereeld gal oor Afrikaans en Afrikaners braak.

In sy mees onlangse skryfsel — dit rym met opdrifsel, so iets wat na mens toe aangedryf kom soos ‘n dooie, vrot vis — vaar hy teen Afriforum uit wat saam met die Zoeloekoning wil werk om grondgryp in Suid-Afrika te voorkom. (“Cold, calculated unity in a cause that has no substance”, Business Day 15 Oktober 2018.) Hy beskryf hulle en veral hul ondersteuners as “waansinnige nasionaliste” (delusional nationalists). Maar natuurlik is die o so Engelse gepeupel in dié land met hul Afrikaanshaat wat al dansend soos om ‘n teregstelling tydens ‘n halssnoermoord uitgespuug word, heel “rasioneel”.

Ek het al daaraan gedink om ‘n boek te skryf met die titel: Ken u vyand. Want die rede waarom die Afrikaner sy huidige ondergang beleef, waarom ons stadig maar seker óf tot emigrasie gedwing óf gewoon doodgemaak word, hang saam met ons onbewustheid sover dit ons vyande en hul planne aanbetref.

Die Engelse politieke leierskap in Suid-Afrika het nog nooit vir lief geneem met Afrikaners nie. Daarmee bedoel ek dat hulle nóg ons bestaansreg erken nóg ons reg om in die land te wees. Dit kom daarop neer dat Jan van Riebeeck se koms in 1652 ‘n fout was, maar nie Sir David Baird s’n in 1806 nie. Suid-Afrika moes ‘n “Klein Engeland” word. Toe Elizabeth II die land in 1947 per trein besoek het, het sy blykbaar opgemerk: “It is just like England.”

Juis dít is deel van ons probleem. Want ‘n groep Britte wat nie kommunisme en marxisme in hul eie land deurgevoer kon kry nie, wil dit in Suid-Afrika doen. Die mees ekstreme Engelse idees wat in London of Oxford uitbroei, word in ons land toegepas. Ons is die Frankenstein-monster binne ‘n Britse eksperiment.

Hier bo het ek genoem dat Afrikaners tans nie as “Suid-Afrikaners” beskou word nie. Die Engelse akademici en joernaliste bestee baie energie daaraan om te bewys dat ons nie werklik hier hoort nie, ons besittings (soos plaasgrond) by die swartes gesteel het en “deur apartheid bevoordeel is”. Trouens, die feit dat alle Afrikaners nie in plakkerskampe of selfs in konsentrasiekampe verkeer nie, is ‘n wonderwerk-in-die-kleine.

In ‘n privaat e-pos het ek aan Neels Blom van die Business Day gevra of hy wel Afrikaners as Suid-Afrikaners sou erken. In ‘n sarkastiese antwoord het hy teruggeskryf:

“Maar siende jy klaarblyklik onseker is oor jou Afrikaner-identiteit, Afrikaners is na my mening Suid-Afrikaners, by uitstek.”

Hoe kan iemand wat elders in die Business Day betoog het dat Engels die enigste opvoedingstaal in Suid-Afrika moet wees, vanaf laerskool tot universiteit, so iets sê? Ek vermoed dat Blom bedoel dat ons reeds gekoloniseer en verengels, en daarom deur die Engelse “reënboognasie” geassimileer is.

Toe ek op skool en universiteit was, het Engelse wat domheid in ‘n gesprek wou aandui, met ‘n gemaak Afrikaanse aksent begin praat. Met al die briljante swartes wat ons deesdae regeer, het dié gewoonte lyk my so effens verminder; nietemin sal geen Engelsman waag om domheid deur middel van ‘n swart Engelse aksent te illustreer nie, want dit sou mos rassisties wees. Wat my so aangaande uitbarstings van Boerehaat in die Engelse media fassineer, is hoe die Engelse onbewuste daardeur vir oomblikke sigbaar word, soos ‘n gordyn wat vir ‘n sekonde oopwaai.

Waarskynlik sou die Engelse redaksie van Business Day dit nie self waag om etniese haat jeens Afrikaners te verkondig nie. Maar as twee verloopte Afrikaners soos Neels Blom en Hans(-ie) Pienaar dit doen, is dit mos aanvaarbaar, nie waar nie? Ek meen egter dat sowel Blom as Pienaar bewustelik of onbewustelik aanvoel dat hul anti-Afrikaanse uitlatings groot byval by Engelse sou vind. Dis soos daardie Afrikaanse aksent wat jy namaak om domheid aan te dui: daardeur raak jy lid van die “Engelse klub”.

In Pienaar se geval, vaar hy uit teen die Gelofte van Bloedrivier en noem dit:

“…the document that has been at the centre of the racist version of Afrikaner nationalism, which brought us apartheid, decades of minority rule and untold misery for generations of nonwhites.” (“Afriforum strikes a strange chord when it comes to uniting Afrikaners”, Business Day 17 Okt. 2018.)

Eintlik is Bloedrivier ‘n klad op die geskiedenis, volgens Engelse historici. Die Zoeloes moes ons eerder almal daar uitgemoor het, man, vrou en kind. Dan sou Suid-Afrika mos van die negentiende eeu af suiwer Engels gewees het, nie waar nie? Geen Boererepublieke nie, geen Paul Kruger of Christiaan de Wet nie.

Nog iets: Anders as Afrikaners wat hulle vandag oor die Gelofte en hul pioniersgeskiedenis moet skaam, is Engelse trots op hul koloniale geskiedenis. Selfs linkse Engelse skryf met ademlose bewondering oor Lord Alfred Milner of Kitchener. Ditto Neels Blom en Hans(-ie) Pienaar. Britse kolonialisme herinner aan gholf op Woensdaemiddae, asook jenewer-en-tonikum, nie aan tienduisende swartes wat in die myne weens onveilige toestande gesterf het nie. En natuurlik vlieghengel. Laasgenoemde sport word gewoonlik in Skotland beoefen, dus weet ek nie of dit suiwer Engels is nie. Maar as jy vlieghengel met Boerehaat as aas kan beoefen, het jy ‘n wenresep.

Geen koloniale Britse naam is al ooit deur die ANC in Suid-Afrika, sover ek weet, verander nie. Rondom die erg linkse en marxistiese Universiteit van die Witwatersrand, is daar Empireweg en die Koningin Elizabeth-brug. Die Britse Ryk rym heel goed met Marx en Lenin.

Rassesegregasie is elders in die Britse Ryk en in die Amerikaanse Suide ewe geesdriftig as hier by ons beoefen. In die 1970s het die Amerikaanse presidentskandidaat en goewerneur van Alabama, George Wallace, steeds apartheid tussen blank en swart bepleit. Hy is tot vandag toe beroemd vir sy uitspraak: “Segregation now, segregation tomorrow, segregation forever.” Daaroor swyg die plaaslike Engelse en twee opperste joiners soos Blom en Pienaar in alle tale, veral in hul geliefde Rooitaal.

Terloops, die liberale sanger Neil Young, het ‘n liedjie teen Alabama geskryf, iets wat later deur die Suidelike rockgroep Lynyrd Skynyrd beantwoord is met die beroemde nommer, “Sweet Home Alabama”. Hulle was nie skaam om vir hul kultuur en identiteit op te staan nie.

Nêrens elders in die Westerse wêreld (Kanada, België, selfs Brittanje waar Wallies, Iers en Skots erkenning geniet) sou ‘n situasie geduld word waar een taal ‘n ander oorheers soos in Suid-Afrika nie. Engelse werk saam met swartes, Indiërs en daardie afskuwelike bruines waaroor Leon Lemmer al male sonder tal geskryf het om ons taal en kultuur dood te maak.

Afrikaans se heil lê by Europa, asook by die konserwatiewe deel van Amerika. Hoewel Amerikaners Engelssprekend is, is hulle nie hatig op ander tale nie, anders as Engelse. Ek ken ‘n Amerikaner wat vir homself Afrikaans vanaf CD’s in sy motor geleer het. Tans heers daar groot belangstelling in Afrikaners by die meer regse Amerikaners wat ook meesal Trump-ondersteuners is. Hulle het gesien hoe Detroit onder swart bestuur van ‘n ryk, welvarende en stylvolle stad tot ‘n misdaadgeteisterde hool verval het, daarom het hulle begrip vir wat ons in Suid-Afrika deurmaak. As deel van PRAAG se nuwe media-inisiatief, gaan ons video’s van die middestede van Johannesburg en Pretoria maak om aan die wêreld te toon hoe “vooruitgang” onder “progressiewe Engelse regering” in Suid-Afrika lyk.

Daar is maar 1,6 miljoen Engelse in Suid-Afrika, waarvan ‘n miljoen of so rasegte Britte is. Die res bestaan uit verengelste Afrikaners, Grieke, Portugese, Italianers en ander immigrante. Hulle word deur geen gemeenskaplike identiteit of nasionalisme gebind nie. Sommige is ons wel goedgesind, het Afrikaans geleer en ons kultuur van te kuier en die buitelewe te geniet hul eie gemaak. Maar ons moet aanvaar dat die meerderheid stedelike Engelse, veral in Johannesburg en Kaapstad, hul Boerehaat in samewerking met die ANC tot nuwe hoogtes gaan voer.

Indien die Afrikaner polities en ekonomies weer kon opstaan, sou ons hulle egter geredelik kon vervang. Daar is miljoene Europeërs wat ons goedgesind is, waardering vir ons kultuur het en graag na Suid-Afrika sou wou emigreer indien ons daarin sou kon slaag om die juk van die ANC (en linkse Engelse en hul Afrikanermeelopers) van ons af te werp.

Die Afrikaner se grootste stryd is in eie geledere, om die ou spreuk wat uit die Nederlands-Spaanse oorlog van die 1500s dateer, te verwesenlik: Eendracht maakt macht. Afrikaners se verhouding tot Engelse was dwarsdeur ons geskiedenis ‘n verdelende faktor. Ook om daardie rede moet ons ons geledere teen teen die linkse Engelse van Johannesburg en Kaapstad sluit.

Wat Blom en Pienaar betref, verdien hulle om teen ‘n muur gesit en doodgeskiet te word. Jan Smuts, wat saam met Bram Fischer en Beyers Naudé een van die min Afrikaners is wat ooit deur Engelse geëer is, het as Boeregeneraal geen genade teenoor verraaiers betoon nie en hulle voor die voet laat fusilleer.

Die nasate van die Britsgesinde Sappe sal dus kwalik omgee om só te sterf, volgens die Smuts-metode.

Britte vereer anti-Afrikaanse US rektor

Die rektor van die Universiteit Stellenbosch, Wim de Villiers, is vereer vir sy anti-Afrikaanse houding.

Hy het ‘n eredoktersgraad in Wetenskap van die Universiteit van Coventry in Brittanje ontvang.

Die graad is aan hom toegeken uit erkenning vir sy akademiese “leierskap” en navorsing in die mediese wetenskap.

Die Universiteit van Coventry sê in ‘n verklaring De Villiers se visie vir Stellenbosch is soortgelyk as dié van Coventry wat sterk bande tussen die twee instellings tot gevolg gehad het.

Hofgeding kom teen Stellenbosch se anti-Afrikaanse taalbeleid

Die Stellenbosch Universiteit sê hy bestudeer nog dokumente wat ‘n pro-Afrikaanse steungroep by die hof ingedien het.

Die groep, “Gelyke Kanse”, vra dat die Wes-Kaapse Hooggeregshof die universiteit se nuwe taalbeleid ter syde stel.

Volgens die nuwe beleid sal Engels van aanstaande jaar af die primêre onderrig- en administratiewe taal wees.

Die groep waarsku dat die universiteit miljoene aan trustgeld kan verloor as Afrikaans sy status by die instelling verloor.

Boerehaatjoernalis Allister Sparks sterf

Die Boerhaatjoernalis en voormalige redakteur van die Rand Daily Mail, Allister Sparks (83) is oorlede volgens ‘n verklaring wat sy seun Michael gister uitgereik het. Sparks het na afloop van die Dakarkonferensie
met die ANC in 1987 gesê dat “dit jammer is dat die Britse weermag nie al die Afrikaners in 1902 doodgemaak het nie”.

Gedurende sy loopbaan was Sparks ‘n verbete kampvegter vir ANC-oorname en het hy ook ‘n groot invloed op die voormalige DA-leier, Helen Zille, uitgeoefen. Zille het gister getwiet:

Michael Sparks, wat self in die buiteland woon, sê in sy verklaring dat sy pa oor die afgelope 12 dae in die Morningside-hospitaal was omdat hy ‘n infeksie opgedoen het. “Dit het die laaste paar dae gelyk of hy die infeksie begin oorkom, maar die ou soldaat se liggaam kon nie meer nie.” Sparks het nog drie ander seuns ook gehad: Simon, Andrew en Julian.

Gegewe sy haat vir Afrikaners, het Sparks as parlementêre verslaggewer vir die Rand Daily Mail destyds ‘n besondere renons in dr. Hendrik Verwoerd gehad. Hy het hom geminag en sy toesprake in die parlement as “preke” afgemaak:

“Sy toesprake in die parlement was lank en ingewikkeld, twee uur lange voordragte wat meesal in Afrikaans gelewer is, waarna sy ondersteuners met stille eerbied geluister het. Dit was asof hy die tafels van politieke waarheid van Berg Sinaï af gaan haal het,” het Sparks sarkasties oor Verwoerd gesê.

Tydens die Sharpeville-onluste toe ‘n skare swartes die polisie bestorm het en 69 doodgeskiet is, wou Sparks gehad het dat die Rand Daily Mail foto’s van swart lyke op die voorblad sit om die NP-regering in ‘n swak lig te stel en swartes tot opstand aan te hits. Selfs die linkse redakteur van destyds wou egter nie tot dié stap oorgaan nie, tot Sparks se uiterste teleurstelling.

Arthur Goldreich (links) en Harold Wolpe, kort ná hul ontsnapping uit aanhouding
Arthur Goldreich (links) en Harold Wolpe, kort ná hul ontsnapping uit aanhouding

Sparks het ook bande met die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty gehad en het die party se terreurveldtog en aanvalle op onskuldige burgerlikes in die sestigerjare ondersteun. Toe twee kommuniste wat van hoogverraad en sabotasie aangekla is, Harold Wolpe en Arthur Goldreich, uit aanhouding ontsnap en Botswana toe vlug, het Sparks onderhoude met hulle gaan voer en hulle in die blaaie van die Rand Daily Mail as helde voorgehou.

Met Allister Sparks se Engels-liberale en Boerehaatagtergrond, het hy in die onlangse tyd oor die ideale profiel beskik om naas Max du Preez ‘n rubriekskrywer in Beeld en Die Burger te word, waar hy dan ook in dié hoedanigheid aangestel is. Sy rubrieke, wat vermoedelik uit Engels vertaal is omdat hy so ‘n groot wrewel en haat vir Afrikaans gekoester het, het weekliks in die Media24-koerante verskyn waar hy dikwels gal teen Afrikaners en hul teenwoordigheid van bykans vier eeue in die land gebraak het. Volgens hom was Afrikaners die wortel van alle kwaad wat lankal in konsentrasiekampe van kant gemaak moes gewees het.

In die onlangse tyd was Sparks meer krities teenoor die ANC, die party wat hy jare lank hartstogtelik ondersteun en met sy joernalistieke pen van propaganda voorsien het. Hy het dit veral betreur dat grondhervorming nie vinniger plaasgevind en alle Afrikaners van hul grond afgesit is nie. Ook die feit dat Afrikaans in naam ‘n amptelike taal gebly het – al word dit nie in die praktyk as sodanig erken nie – het hom baie gepla. Soos vele radikale wit revolusionêre, het Sparks gevoel dat die revolusie nie vinnig en bloedig genoeg was nie.

Benewens sy haat vir en propaganda teen Afrikaners in plaaslike media, het Sparks ook as korrespondent vir buitelandse liberale koerante soos die Washington Post opgetree waarin hy Suid-Afrika en Afrikaners aanhoudend beswadder het.

Allister Haddon Sparks is op 10 Maart 1933 in Cathcart in die Oos-Kaap gebore. Hy het in 1951 as ’n verslaggewer by die Daily Representative in Queenstown begin werk en is in die vroeë sestigerjare by die Rand Daily Mail aangestel.

In die onlangse verlede was hy veral aktief by “transformasie”-programme om blankes uit die hoofstroommedia te weer.

Vroeë vanjaar het hy sy outobiografie gepubliseer, The Sword and the Pen. Sy seun Michael sê in sy verklaring: “Dit was vir my pa baie bevredigend dat die lewensherinneringe wat hy op sy verjaardag in Maart gepubliseer het, ’n topverkoper was. Hy het baie gewonder wat hy volgende sou doen en of daar nog ’n lewe ná die boek sou wees.”

Daar word op Vrydag 14 Oktober om 11:00 ‘n gedenkdiens vir Sparks by die Braamfontein-krematorium gehou.

Lees ook:

Why are we so ‘backward’, Allister Sparks? deur Dan Roodt

Jonathan Jansen daal nog laer met sy aanvalle teen Afrikaners

Prof. Jonathan Jansen, rektor van die Universiteit van die Vrystaat (UV), het nog laer gedaal met sy aanhoudende aanvalle op Afrikaners.

Volgens bronne het die bruinman, wat klaarblyklik erg sukkel om ewewigtig op te tree, by ‘n senaatsvergadering gesê “iets skort met die opvoeding van wit Afrikanermans” asook dat daar “bewyse is dat wit studente in Afrikaanse klasse bevoordeel word”.

Beeld berig dat Jansen gesê het dit sal daarom goed wees indien Afrikaans as onderrigtaal afgeskaf word. Jansen het ‘n waarderende Engelssprekende gehoor, iets wat dalk sy ook ongeneeslike voorbarigheid verklaar.

Jansen het glo op die senaatsvergadering verwys na wit studente wat water op ‘n veiligheidswag gespuit het. Sy beweer nou dit was urine, waarskynlik om simpatie vir haarself te wek by ‘n rektor wat kennelik graag hoor van Afrikaners se “tekortkominge”.

In ‘n ander voorval het twee antwoorde op ‘n vraestel verskyn wat Jansen sonder meer as “wit bevoordeling” voorgehou het.

‘n Afrikaanse ouditkundevraestel het glo per abuis twee antwoorde ingesluit, ‘n eerlike fout sê die dosent, maar volgens die patetiese bruinman “was daar al baie aantygings dat wit studente in Afrikaanse klasse bevoordeel word en dié vraestel bewys dit”.

Daar was nog geen ondersoeke by die UV – wat terloops nooit huiwer om alle wit sondes te ondersoek nie – om sulke onverantwoordelike stellings te regverdig nie, maar klaarblyklik moet Jansen sy groeiende minderwaardigheid sonder einde met sulke kwaadwilligheid besweer.

Jansen en Lacea Loader, woordvoerder, sê die vergadering wat Dinsdag plaasgevind het, was vertroulik en hulle sal nie sy jongste uitlatings met die media bespreek nie.

Volgens ander bronne het Jansen ook gesê jong Afrikanermans dink sekere dinge kom hulle toe, en hulle het nie respek vir ander nie en die probleem is by hul opvoeding.

Jansen se jongste blatante anti-wit rassistiese uitlatings het daarna soos ‘n veldbrand op kampus versprei.

Dan Roodt: Tyd om op te staan vir Afrikaans!

Die nuus wat elders berig word, dat sowel Maties as Tukkies van Afrikaans ontslae raak op ‘n swart dag vir Afrikaans, stel Afrikaners voor ‘n onverbiddelike keuse: óf ons moet voortgesette politieke, kulturele en talige oorheersing aanvaar, óf ons moet daarteen in opstand kom. Soos die filosoof Carl Schmitt gesê het:

“Sê my wie jou vyand is, en ek sal jou sê wie jy is.”

Die taaloorlog is verklaar. Oor die afgelope tyd het die vyande van die Afrikaner en veral van ons taal, Afrikaans, openlik na vore getree. Dis nie nodig om hulle hier te lys nie, want ons vermoed almal wie hulle is. Sommige van hulle dra rooi hemde en barette; ander kruip weg agter mooi klinkende frases soos “demokrasie”, “die grondwet”, “toegang vir almal”, en dergelike meer. ‘n Ander groep bestaan uit verloopte Afrikaners wat reeds hul kinders in Engelse skole geplaas het en uit hoofde van hul persoonlike keuse met buitenissige venyn teen Afrikaans organiseer, en eintlik die “vuilwerk” van die meer tradisionele vyande van Afrikaans doen.

Teen hulle almal sal ons ons moet begin verset. Oor die aard en omvang van hierdie verset, moet daar taamlik koud en klinies gedink word. Sekerlik moet daar voortgegaan word met ‘n stryd in die howe en op elke moontlike wettige manier. Hoewel, as ons eerlik is, moet ons erken dat die stelsel dermate teen ons gelaai is, dat wetlike middele haas uitgeput is. Daar word implisiet aanvaar, ook in die howe, dat die Afrikaner so magteloos en skaakmat gestel is dat ons vyande so te sê kan maak wat hulle wil. Demografie is alles en getalle troef elke beginsel.

Oor die verskynsel van Boerehaat in Suid-Afrika – en waarskynlik in Groot Brittanje – kan daar boeke vol geskryf word. Voeg daarby die nuutgevonde vermetelheid van sekere Pedi’s en Zoeloes, en ons sit met ‘n galery vol jillende vyande wat in optrede teen Afrikaans ‘n simboliese manier sien om Afrikaners grondig te verneder. Nie net te verneder nie, maar ons ook te laat verstaan dat ons nie langer in die land of in die samelewing welkom is nie.

Wat PRAAG betref, sal ons aanhou om die goeie stryd te stry en die misnoeë wat die meerderheid Afrikaners voel te verwoord. As een van die openbare gesigte van Afrikaans, moet ons ons by die gehate Engelse grondwet met sy Engelse en swart voorkeure hou, asook by die aardige hoeveelheid wette en maatreëls wat toenemend ons spraakvryheid beperk. Terwyl die ekstremistiese uitlatings en selfs oproepe tot volksmoord van ons vyande natuurlik geduld word, indien nie aangemoedig word nie…

Maar om die spreekwoordelike braaivleisvure, tussen vriende, familie en vertrouelinge, sal elke Afrikaner moet besin oor wat hom volgende te doen staan. Gaan ons dié naakte oorheersing aanvaar waarmee Afrikaans met ‘n pennehaal vanuit die tersiêre stelsel – en volgende uit die skole – verwyder word?

Gaan ons, wat nie die oorheersing van die Britse empaaier wou aanvaar nie, die dwingelandy van die Bantoe-empaaier duld? En indien nie, wat gaan die beste manier wees om dit van ons af te skud? Dis alles kwelvrae waarvoor elkeen van ons sy eie antwoord moet vind.

Gaan daar weer soos in die laat dertigerjare ‘n spontane beweging onder Afrikaners ontstaan, dié keer om die saak van Afrikaans te veg? Ons was al voorheen hier, by dié punt wat Van Wyk Louw in daardie tyd só in ‘n gedig verwoord het:

Julle is die oorheersers en júlle die vertrappers
van ons wat sterk is, maar magteloos verneder;
julle maal ons soos koring; julle eet ons soos brood.
…
Daarom moet julle tot needrigheid genees word,
gebreek word deur ons in ons magtige opstand
tot eenvoudig vreugdes, tot die heilige lye,
tot ’n nuwe onmiddellikheid van die heldere aarde;

Maak geen fout nie: daar word tans tot in die hart van Afrikaans geskiet. Die taal het nog altyd oorleef danksy sy hoë funksies wat hy moeisaam oor langer as ‘n eeu verwerf het. Met die summiere afskaffing van Afrikaans op universiteit, is die stryd in die howe en op bykans elke ander terrein eensklaps óók verlore.

Uit selfverdediging sal ons moet begin dink op watter manier ons Engels – want ongelukkig word die oorlog teen Afrikaans in die naam van Engels gevoer, hoe goedgesind vele Engelssprekendes hier maar veral oorsee ons ook al mag wees – kan seermaak. Dit mag vir ons moeilik wees om die status van Engels as staatstaal en as handelstaal deesdae in ons land aan te tas, maar moontlik is die fisieke infrastruktuur van Engels kwesbaarder as wat ons dink.

Is daar ander meer subtiele maniere om sowel die Britse as die Bantoe-imperialis tot sy sinne te bring, daardie vandale wat tydens die tweede vryheidsoorlog ouerhuise en kerke in ligte laaie gelaat het? Of is ons gedoem om hul resep te volg?

Die staat, die effers en die universiteitsowerhede wat almal uit een mond praat, is besig om ons onberekenbare skade aan te doen deur ons geliefde moedertaal van ons weg te neem. Hiermee ontneem hulle ons ook van ons grootste en mees kosbare ideaal, die strewe om van Afrikaans dié kultuurtaal van Afrika te maak.

As ons aan Engels net vyftig persent van die skade kan aanrig wat daar nou teen Afrikaans gepleeg word, sou ons al baie bereik.

Daar kom ‘n tyd in die lewe van elke volk dat hy teen onreg moet opstaan. Daardie tyd is nóú.

Thuli Madonsela se dogter is EFF en anti-Afrikaanse onlusmaker by Tuks

Die openbare beskermer adv. Thuli Madonsela se dogter is een van die Boerehaatbelhamels aan Tuks wat gister teen Afrikaans betoog het en selfs onder polisierubberkoeëls deurgeloop het. Op haar Twitter het Wenzile Madonsela gister op Engels geskryf: “Geskiet deur die polisie. Die lewe van die swart kind maak nie saak nie, gister aangerand en vandag geskiet.”

Wenzile Madonsela (links) en van haar mede-EFF-lede by Tuks
Wenzile Madonsela (links) en van haar mede-EFF-lede by Tuks

Boerehaat, asook ‘n afkeer van Afrikaans, loop dik by die Universiteit van Pretoria en die EFF wil sien dat die taal geheel en al op kampus verbied word. Op Twitter gebruik swartes die hutsmerk #afrikaansmustfall. Die slagspreuk is insgelyks teen ‘n muur op die kampus geverf.

Die slagspreuk "Afrikaans must fall" is teen 'n muur op die Tuks-kampus geverf
Die slagspreuk “Afrikaans must fall” is teen ‘n muur op die Tuks-kampus geverf

‘n Aantal swart studente is gister in hegtenis geneem omdat hulle die hofbevel wat betogings op of naby die kampus verbied, oortree het. Na wat berig word, is 27 aangekeer, maar hulle is intussen op borg vrygelaat en sal Maandag in die hof verskyn. Volgens Twitter-berigte is die sake teen sekeres reeds deur die aanklaer teruggetrek en waarskynlik sal al 27 nie Maandag hoef te verskyn nie.

‘n Buiteband is voor die hoofingang in Lynnwoodweg aan die brand gesteek terwyl swartes daar rondom gedans, gesing en geskree het. Hierna het lede van die polisie en metropolisie hulle stormgeloop en het chaos uitgebreek.

Intussen bly al die kampusse van die Universiteit van Pretoria tot verdere kennisgewing gesluit.

Donderdag het ‘n konfrontasie tussen wit en swart studente plaasgevind wat deur Afriforum op ‘n video vasgevang is.

Op dieselfde dag, Donderdag, het die EFF Afrikaanse studente “met glasbottels gegooi, gevloek en bespoeg en gesê Afrikaanse mense is nie welkom in Suid-Afrika nie,” volgens Henrico Barnard.

Intussen woed die revolusie op ander kampusse ook voort. By Wits is 20 swart studente insgelyks op strafbare klagte in hegtenis geneem, waaronder die brand van ‘n bus.

Die houtwerkdruipeling sit anti-Afrikaanse veldtog in VK voort

Swart studente lei die stryd teen wit heerskappy wat inheemse bevolkings uitsluit, het Julius Malema Woensdagaand voor die Oxford-universiteit se debatsvereniging, verklaar.

Malema toer tans deur Brittanje waar hy met ryk Britse sakeleiers vergader het oor hoe om Afrikaans by hoër instellings die nekslag toe te dien.

Die rooi nar, sal soos sy voorloper Nelson Mandela, Chatham House, een van Brittanje se gesaghebbendste dinkskrums, ook toespreek om sy internasionale aansien te verhoog.

Die EFF-leier se boodskap is soortgelyk aan die van die getalarm Open Stellenbosch wat Afrikaans by US wil afskaf.

Onder “wit heerskappy” – lees Afrikaans – word “swartes glo opvoeding geweier sodat hulle ‘n bron van goedkoop arbeid kon wees” aldus Malema.

Sy boodskap was besonder goed teen Afrikaans gefokus vir ‘n houtwerkdruipeling en Netwerk24 het oudergewoonte uitgebreid daaroor berig:

“Suid-Afrika moet nie ‘n tuiste vir rassiste wees nie. En ons gaan nie om verskoning daarvoor vra nie. Diegene wat weier om berou te toon, moet dit weet.

“Ons glo daar is in Suid-Afrika plek vir almal. Maar ons kan nie aanhou om wit bevoorregting ten koste van swart mense te beskerm nie.”

Malema, wat ‘n noue verhouding met Winnie Madikizela-Mandela het, het gesê oudpres. Nelson Mandela het die Vryheidsmanifes verloën toe hy en Madikizela-Mandela geskei het omdat hy in ‘n huis gaan woon het wat wittes aan hom geskenk het.

“Om te kla dat Mandela die struggle verloën het, is sinloos. Hy het geweet die struggle is onvoltooid. Hy het dit vir ons gelos. Ons sal dit klaar maak. Ons gaan nie ‘n kompromie aangaan nie.” Hy het aan die gehoor gesê sy party wil nie wit heerskappy met swart heerskappy vervang nie.

“Ons wil die waardigheid van die kontinent herstel en Afrika as ‘n gelyke vennoot in die wêreldekonomie en internasionale politiek posisioneer.

“Ons wil hê Afrika moet soos Europa wees. Ons wil nie hê Europa moet Afrika as sy onderdaan behandel nie. Afrika se tyd is nou,” het Malema gesê.

Malema het die dooie Cecil John Rhodes opgerakel as ‘n toonbeeld van die onverkwiklike rasseskeiding waarmee sy soort glo worstel. Hy is egter deur se Rhodes se klasgenote met ope arms verwelkom, ‘n voorreg wat wit Britte van die werkersklas nie beskore is nie.

Karel Combrinck: Afrikanerhaat

Hierdie kan saamgelees word met die stuk van dr Sydney Gregan getiteld ‘n Negatiewe toekomsverwagting, asook met dr Roodt se video oor rassisme.

Dis ‘n somber onderwerp wat ‘n mens met huiwering aandurf. Tog is dit ‘n werklikheid wat ons onder die oë moet sien.

Linksdekadentes gaan daagliks tekere oor haat en haatspraak. Soos gebruiklik is hierdie maar weer ‘n hoogs selektiewe aangeleentheid. ‘n Mens mag naamlik nie haat spreek teen swartes en Jode nie, maar teen Afrikaners en wittes in die algemeen kan jy dit maar na hartelus doen.

Dié wat Afrikanerhaat in die wêreld aanstook, het natuurlik allerlei voorwendsels soos dat Afrikaners verantwoordelik was vir die verskriklike apartheidsbeleid, ens. Apartheid is natuurlik lank reeds verby, maar as jy met iemand in Frankryk of in Engeland of in Amerika oor Suid-Afrika praat, is die eerste en enigste ding wat in sy kop kom, apartheid. Want dit bly maar kenmerkend van die meerderheid dat hulle die klok gehoor het en maar net besotlik agterna dros. Amerika het tot in die sestigerjare nog rassesegregasie (apartheid) toegepas en dus is die Amerikaners in dieselfde sin ook verantwoordelik vir die verskriklike ideologie van rassesegregasie.

Duidelik is Afrikanerhaat terug te voer na die Anglo-Boereoorlog. Die Engelse kon dit net nooit verwerk dat ‘n boel gopsgoggas die vermetelheid kon hê om die meerderwaardige Engelse beskawing te verwerp nie. Wat hulle ook nie kon verstaan nie, was dat as hulle meer menslik met ons te werk gegaan het, hulle miskien sonder stamp of stoot van ons Engelse sou kon maak. ‘n Groot gros van ons mense was trouens nog altyd alte gretig om Engels te word. Maar menslikheid is mos net vir swartes bedoel en dus het hulle verkies om ‘n oorlog op ons af te dwing . En, soos dit maar gaan, as jy ‘n oorlog verloor, het jy nie baie vriende nie.

Die oorlog het natuurlik gepaardgegaan met ‘n massa anti-Afrikanerpropaganda, byvoorbeeld oor ons agterlikheid en « boorishness » ; propaganda wat die manier waarop die wêreld ons sien, tot in lengte van dae beduiwel het. En nog steeds duur dit voort.

Deel van die propaganda wat hulle onder meer oor ons die wêreld ingestuur het, is die storie dat Afrikaners sg. Nazi’s of fasciste is. Die storie het sy oorsprong daarin dat sommige leiers van die Nasionale Party gedurende die laaste wêreldoorlog gekant was teen genl Smuts se pro-Britse oorlogspoging teen Duitsland. Die meeste Afrikaners het natuurlik wel deelgeneem aan die Geallieerde kant, maar dit liewer daar gelaat. Feit is dat die helfte van die aardbol in daardie tyd die Duitse oorlogspoging gesteun het. Italië was ‘n militêre diktatuur wat ‘n direkte bondgenoot van Duitsland was en so ook Spanje onder genl Franco. In Frankryk het die Franse regering, onder veldmaarskalk Pétain aktief met die Duitsers saamgewerk. Selfs die Swede het lekker munt geslaan uit die staal wat hulle aan die Nazi’s voorsien het. Vandag word nóg die Italianers, nóg die Spanjaarde, nóg die Franse, nóg die Swede as Nazi’s of fasciste beskryf. Inteendeel beskou hierdie lande en veral die Franse en Swede, ons as Nazi’s en fasciste. Dit was eers nadat die Duitsers die oorlog verloor het dat die Franse skielik ontdek het hulle is nie fasciste nie. Wonderlik hoe mense se koppe werk, of nie werk nie .

Die Engelse wêreldryk was gebou rondom die idee van rasse- en kulturele meerderwaardigheid. In die meeste gebiede waar hulle hul mag uitgebrei het, was dit ten koste van mense wat inderdaad baie minder ontwikkel en minder gekultiveer was as hulle; Indië, Australië, Noord-Amerika en groot gedeeltes van Afrika. Maar in Suid-Afrika was dit ewe skielik ‘n ander prentjie. Hier het hulle te doen gekry met mense wat eksponente by uitstek was van hulle eie Viktoriaanse ideaal : Wit, Christelik, konserwatief, hardwerkend, patrioties, dapper en alles behalwe primitief. En dit het hulle voor die dilemma geplaas van hoe hulle die oorrompeling van hierdie volkie teenoor die wêreld kon regverdig. Hulle kon dit slegs doen deur vir die wêreld te vertel dat hulle hier was om die arme onskuldige swartes teen die wrede, brutale Boors te beskerm.

En dan natuurlik het hulle knaend, gedurende die Anglo-Boereoorlog self, maar ook daarna en tot vandag toe die « minderwaardige » rasse ingespan om die Afrikaner te vernietig.

Soos dit met elke volk op aarde gaan, het ons self ook foute gemaak het. Ons laat dit maar aan ons vyande om ons daarvoor te kruisig. Hulle weet tog so goed hoe om dit te doen.

Afrikaners is reeds vir jare die lieflingshaatobjek van die dekadente linkses. Soos ons weet, is anti-rassisme hulle godsdiens en die Afrikaners is dan nou juis die aartsverteenwoordigers van rassisme. Hulle het dus op « godsdienstige » gronde die reg om ons te haat. Dis as’t ware hulle plig. Voeg daarby dat ons as Afrikaners daarin geslaag het om ‘n moderne, vooruitstrewende staat te skep uit die barre aarde wat ons omring, terwyl die swart massas van Afrika, dikwels in veel meer gunstige omstandighede nie daarin kon slaag nie, dan is die tafel gedek vir ‘n fees van Afrikanerhaat. Ons is naamlik die lewende bewys van die ongeldigheid van hulle ideologie van rassegelykheid. Gaan die veldtog teen Afrikaans aan die universiteite nie juis daarom nie dat die geleentheid van Afrikaners ontneem moet word om te bewys dat hulle beter kan presteer – en dit boonop in Afrikaans nie?

Daar is geen risiko van teenkanting verbonde daaraan om Afrikaners te haat nie . Dit kos niks en jy het die menigte aan jou kant. Jou pad na fatsoenlikheid en eerbaarheid lê oop as jy maar net die Afrikaner verguis. En dis tog so gerieflik om alles wat met die wêreld verkeerd is op iemand te kan projekteer. Die verskynsel is so oud soos die mensdom self. Soek ‘n sondebok. « Kruisig hom, kruisig hom ».

Is daar iets aan die haat teen Afrikaners te doen, veral in die lig daarvan dat baie Afrikaners self lustig aan die haatveldtog meedoen? Waarskynlik nie. Miskien het die pluimsaad reeds te ver gewaai. Ons gaan dit net nie regkry dat die wêreld van ons hou nie. Ons mag dit wel regkry dat hulle weer op ons ag slaan, maar die kanse is skraal. Die wêreld sien ons as ‘n boel rassiste wat hulle verdiende loon gekry het en nou tot die verlede behoort, van die kaart afgevee byna soos die Protestante na die herroeping van die Edik van Nantes. En baie Afrikaners sien dit ook so.

Met die Departement van Inligting het ons ‘n redelik energieke poging aangewend om ons beeld in die wêreld te probeer verbeter, maar die resultaat was dat selfs ons eie mense die Department van Inligting gehaat het en een van P.W Botha se groot begeertes was om die Department te breek sodat hy Connie Mulder kon elimineer as konkurrent en met behulp van die steun van Naspers eerste minister kon word.

Dit lyk asof die tyd nader kom dat die haat teen Afrikaners gaan oorkook. Is die Afrikaner daarop voorbereid? Of het hy ander prioriteite? Watter ander prioritiete kan daar wees as jou fisieke voortbestaan in die weegskaal is? P.W. Botha en F.W. de Klerk het ons veiligheid en ons toekoms aan Nelson Mandela en die ANC verpand. Die prys wat ons vir die ooreenkoms moes betaal, was die oorgawe van ons weermag. Nelson Mandela was as’t ware hulle lewenspolis. En noudat Nelson Mandela dood is, en ons weermag is weg, watter waarborg vir ons veiligheid is daar nou? Ons sit in Dingaan se kraal en ons wapens is buite. Sal ons ooit leer, of is dit nou in elk geval te laat ?

Ons hier op Praag doen wat ons kan om ons boodskap te bring en te waarsku. Alle lof en waardering hiervoor aan dr Roodt. Vir al die redes hierbo genoem, sal Praag ook gehaat word. Dit is egter ‘n bewys daarvan dat ons miskien nie so onbeduidend is soos die gemeenskap van dekadentes wil voorgee nie. Dit lyk of ons tussen twee keuses is : Óf ons stry voort en word daarvoor gehaat, of ons doen niks en word in elk geval uitgeroei. Dis dus duidelik dat niksdoen nie ‘n opsie is nie. Maar vir baie van ons volksgenote is dit wel. Ons sal moet saamleef met die waarheid dat ons grootste struikelblok steeds ander Afrikaners gaan wees. Feite van die lewe.

Mense sal vra: Nou wat is die oplossing? Vanselfsprekend is daar nie ‘n eenvoudige antwoord nie. Dis ook nie seker of dit ons rol is hier op Praag om politieke oplossings aan te bied nie. Ons eerste prioriteit moet wees om die Afrikaners minstens bewus te maak van die haglike situasie waarin hulle verkeer en dat ons voortbestaan as Afrikaners die moeite werd is om voor te veg. As ons daarin kan slaag om die wil te skep om as volk voort te bestaan, het ons reeds ver gevorder.

Daar was al voorstelle om ‘n belastingbetalersparty op die been te bring. Dit klink interessant, maar dit moet nog gedoen word. Ons moet sekerlik ook Afrikanerbesighede skep en dié steun wat reeds bestaan. Dit is in die verlede ook gedoen en het gewerk. Ons koopkrag is een van ons sterkste wapens. Ook moet ons die howe tot die maksimum gebruik om ons regte af te dwing. En dan is daar nog betogings, demonstrasies en optogte waaraan alle Afrikaners moet meedoen. Dis nie die indiwiduele gesigte wat saakmaak nie. Dis die getalle. En stille protes is net geen protes nie.

Uiteindelik bly daar die ideaal van ons eie onafhanklike en vrye grondgebied. Sal ons daarsonder ooit weer werklik ‘n volk kan wees?

En dan die derduisende verarmde Afrikaners in die plakkerskampe: As hulle bloot aan hulle lot oorgelaat word, dan is alles wat ons kwytraak, maar net ydel praatjies. In Desember 1939 is die Reddingsdaadbond onder leiding van ds J.D. Kestell gestig om verarmde Afrikaners weer op die been te help. Hulle slagspreuk was, « ‘n Volk red homself » en dis wat hulle gedoen het. Waarom nie weer nie?

Dan Roodt: Afrikanervolksmoord: Wie sit daaragter?

Met Suid-Afrika se astronomiese moordsyfer wat gister weer bekendgemaak is, is dit helder dat geweldsvlakke in die land toeneem eerder as afneem. Gruwelike plaasmoorde, huisrowe en verkragtings kombineer om die situasie vir baie mense onhoudbaar te maak, wat eenvoudig landuit vlug of emigreer. Maar is dit nie presies wat die vyand wil bereik, om ons uit die land te verdryf in ‘n etniese reinigingsproses nie?

‘n Jaar gelede het ek in ‘n rubriek die aandag gevestig op die verskynsel dat marxistiese bewinde en volksmoorde gewoonlik sinoniem is: Volksmoord en die tweede revolusie. Suid-Afrika word gedeeltelik deur ‘n kommunistiese party geregeer wat oor ‘n geskiedenis van Boerehaat beskik. Heel onlangs het die leier van die SAKP, Blade Nzimande, wat ook die minister vir hoër onderwys is, hom sterk teen Afrikaans uitgelaat, iets wat nogmaals die etniese haat verraai het wat binne die party jeens Afrikaners gis en borrel. Die tweede revolusie wat deel van die SAKP se doktrine is, sou die geleentheid kon bied vir die grootskaalse uitwissing van minderheidsgroepe, veral Afrikaners. Sedert onafhanklikwording het verskeie volksmoorde in Afrika plaasgevind: dink maar aan Rwanda, Darfoer, die Itoeri-provinsie van die DRK en elders.

Afrikaners word op grond van ras en taal deur die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty geteiken. Dog daar mag ook ander instrumentele redes wees waarom ons uit die land verdryf of uitgewis moet word.

Heel onlangs het ek ‘n toevallige gesprek met ‘n speurder van die Lindense polisiestasie in Johannesburg gehad. Volgens hom word die meerderheid gewapende aanvalle en plaasmoorde deur Zimbabwiërs gepleeg wat militêr opgelei is. Sulke aanvalle word dan ook met die spreekwoordelike “militêre presisie” uitgevoer. Die vraag is nou: waarom sou Zimbabwe van sy soldate in burgerdrag oor die grens stuur om ons te kom aanval? Is daar ‘n oorhoofse strategie en wie het dit bepaal? Die samewerking tussen ZANU PF en die ANC-SAKP kan seker nie beter nie, want Mugabe word met volle eerbewys in die land ontvang. Dieselfde soort “Tsjimoerenga” of revolusie met grondroof word vir Suid-Afrika in die vooruitsig gestel. ‘n Tyd gelede het Mugabe laat val dat hy in die negentigerjare met grondroof in sy land gewag het omdat hy nie die SA blankes die skrik op die lyf wou jaag terwyl die ANC-SAKP nog besig was om die veiligheidsmagte oor te neem nie, dus heers daar op hoë vlak strategiese samewerking tussen die twee lande.

Nog iets wat die Lindense speurder vir my sê, is dat die ANC-regering die gewapende rowers beskerm. Sodra die polisie hulle begin vasvat, word daar van bo af by polisie-ondersoeke ingemeng, eenhede word ontbind of sake word eenvoudig belemmer sodat die rowers, eintlik aanvallers, nooit skuldig bevind word nie. Gestel dat gewapende rowe gebruik word om plaasaanvalle en militêre opleiding van volksmoordenaars of “genocidaires” soos dit op Frans heet, te befonds? Om skadu-agtige “misdadigers” te gebruik om burgerlikes te vermoor, is natuurlik die ideale situasie, want nóg ons regering nóg dié van Zimbabwe sal ooit hiervoor aanspreeklik gehou word. Dis mos “net misdaad”, soos ons daagliks verseker word, al is al die aanvallers militêr opgelei en al maak hul duiwelswerk deel uit van ‘n breër strategie wat moontlik deur regerings en inligtingsdienste bepaal word.

In my vorige rubriek het ek ook verwys na Solsjenitsin se bewerings dat Jode soveel Russe tydens die revolusie in daardie land uitgemoor het:

Solsjenitsin het beweer dat Jode onder Stalin vervolg is, maar dat hulle tydens die aanvanklike Bolsjewistiese oorname massamoorde op Russe gepleeg het of laat pleeg het. Jode was ook oorverteenwoordig in die gevreesde Tsjeka of geheime polisie.

Nou is dit ook opvallend dat daar by die huidige aanstigting van Boerehaat, waaronder die veldtogte teen Afrikaans op skool en op universiteit, soveel Jode betrokke is. ‘n Mens sou dink dat Jode, wat self taalnasionalisties genoeg was om Hebreeus ná 2000 jaar te laat herleef, waardering vir Afrikaners se taalgevoelens sou hê. Maar nee. Ook die joernaliste en ander figure wat Steve Hofmeyr dit verkwalik dat hy soms Die Stem sing, is merendeels Jode in Johannesburg of Kaapstad.

Sekerlik is daar konserwatiewe Jode ook en sou ‘n mens kwalik kon beweer dat die meerderheid Jode in Suid-Afrika van Boerehaatveldtogte teen Afrikaans ‘n stokperdjie gemaak het. Nogtans kan ‘n mens nie anders as om ‘n radikale groepie van ultraliberale of marxistiese Jode raak te sien wat kennelik meen dat die werk van die SAKP nie voltooi is solank daar iewers nog ‘n Afrikaanse skool of Afrikaanse universiteit bestaan of ‘n Afrikanerboer wat ‘n plaas besit nie. Een van hulle, Glen Moss, skrywer van die onlangse boek The new radicals, het in my huis aan my gesê dat die Afrikaanse woordeboek binnekort “oorbodig” gaan wees omdat die taal nie meer sal bestaan nie.

Volgens die Jerusalem Post ontvang Robert Mugabe hulp van Israelse maatskappye en die Mossad om stemme tydens Zimbabwiese verkiesings te manipuleer. Dié bewering is nog nooit ontken nie. Die Israelse argiewe het ook tydens Mandela se dood ‘n dokument vrygestel waarin bekendgemaak is dat die Xhosa-revolusionêr in die sestigerjare opleiding van die Mossad ontvang het. Mandela se bande met Jode in Johannesburg, New York en elders, is alombekend en hy het ook daaroor in sy outobiografie, Long walk to freedom, geskryf:

At Wits, I met many people who were to share with me the ups and downs of the liberation struggle, and without whom I would have accomplished very little. Many white students went out of their way to make me feel welcome. During my first term at Wits I met Joe Slovo and his future wife, Ruth First. Then as now, Joe had one of the sharpest, most incisive minds I have ever encountered. He was an ardent Communist, and was known for his high-spirited parties. Ruth had an outgoing personality and was a gifted writer. Both were the children of Jewish immigrants to South Africa. I began lifelong friendships with George Bizos and Bram Fischer. (Mandela, Long walk to freedom, hoofstuk 10)

Die Afrikaanse digter en vorige redakteur van Sarie en Rapport, wyle Izak de Villiers, het my op ‘n keer attent gemaak op die hoeveelheid Jode wat onder die beskuldigdes tydens die Rivoniaverhoor saam met Mandela verskyn het. Trouens, daar was feitlik geen blankes behálwe Jode nie. Tot my taamlike verbasing het die Joodse Raad van Afgevaardigdes in die onlangse verlede hom vereenselwig met die terreur, sabotasie en ander dade wat radikale, kommunistiese Jode soos Joe Slovo, Ronnie Kasrils en ander sedert die sestigerjare in Suid-Afrika gepleeg het.

Hoewel Beeld en ander linkse koerante in Suid-Afrika deesdae terreur as ‘n “middel tot ‘n doel” geheilig het, moet ons besef dat terrorisme steeds ‘n internasionale misdaad is wat wêreldwyd vervolgbaar is. Daar is selfs lande waar terroriste verhoor kan word wat terreur buite hul eie jurisdiksie gepleeg het!

Tesame met Kuba, Noord-Korea, Zimbabwe en ‘n paar ander, beskik Suid-Afrika tans oor een van die mees radikale regerings ter wêreld, ‘n regering wat dalk nie self volksmoord sou pleeg nie, maar wat dit op allerlei maniere mag ondersteun of vergemaklik deur opgeleide terroriste vanuit ‘n buurland soos Zimbabwe op ons grondgebied toe te laat en te sorg dat hulle nie gevang of vervolg word nie.

Malema is sekerlik een van die mees radikale politici ter wêreld wat toegelaat word om aan die hoofstroompolitiek deel te neem. Hy vaar openlik teen die Afrikanerminderheid uit, hoewel hy reeds van haatspraak en aanhitsing tot volksmoord aangekla is. Die plaaslike korrespondent van die Londense Guardian, David Smith, is amper die persoonlik publisiteitsagent van Malema, want hy volg hom oral waar hy gaan en twiet en berig oor elke juweeltjie uit die man se mond. My gesonde verstand sê vir my dat Malema, wat oor ‘n “houtwerkmatriek” beskik, nie man-alleen ‘n politieke party en massa-organisasie met ‘n internasionale publisiteitsmasjien op die been sou kon bring nie. Agter Malema staan daar duistere magte waaroor ons maar net kan spekuleer. Hy is egter die “swart gesig” van die “tweede revolusie”, nes Mandela dié van die eerste revolusie was.

Wat is die uiteindelike doelwit? Vandat FW de Klerk en die Broederbond polities geabdikeer het, is alle Afrikanerbates eintlik beskikbaar om geroof of gekonfiskeer te word. Die mite dat ons “die grond van die swartes gesteel het”, word elke dag in die massamedia gepropageer, wat die weg op radikale optrede voorberei. Ons plase, huise, aandele, pensioenfondse, selfs spaarrekenings, is alles beskikbaar vir wie ook al die goetspa gaan hê om dit af te vat.

Hoeveel lewens in die proses verlore sal gaan, weet ons nog nie. ‘n Mens voel egter instinktief aan dat Suid-Afrika maar nog aan die begin van sy gewelddadige fase verkeer. Die “groot transformasie” kom nog. Onthou dat “transformasie” nog altyd deur Suid-Afrikaanse kommuniste as ‘n eufemisme vir “revolusie” gebruik is. Die revolusionêre het nou maar eers bloed geruik.

Die probleem met Afrikaners is dat hulle, anders as hul vyande, nie ideologies dink nie. Trouens, die meeste Afrikaners het geen benul van marxisme of ander radikale ideologieë nie en stel ook nie daarin belang nie. Die geskiedenis van die twintigste eeu en sy revolusies is vir hulle ‘n geslote boek.

Intussen sit ons hier op ‘n kruitvat van radikalisme, hebsug en etniese haatgevoelens wat een of ander tyd tot uitbarsting móét kom. En let wel: dis glad geen rassestryd nie, hoewel ras natuurlik daagliks witwarm aangeblaas word.

Na my ervaring koester swartes geen spontane afkeer van of haatgevoelens jeens Afrikaners nie. Tans word hulle egter geléér om ons te haat.

Diegene wat ons die meeste haat, is ook nie swartes nie. Trouens, daar is selfs ‘n paar verloopte Afrikaners – kinders van Bram Fischer – onder hulle wat hand om die blaas met die radikale aanhou om ons verdag te maak en as afstootlike “rassiste” voor te stel.

Wat ek nou skryf, sal weereens op dowe ore val. Slegs ‘n klein groepie Afrikaners stel nog belang om oor ons toekoms te dink, asook die hede en verlede na behore te ontleed. Wat nodig is, is dat ons kwessies soos Boerehaat, volksmoord en marxisme in boeke en artikels moet boekstaaf sodat die wêreld nie verbaas sal wees as die onvermydelike plaasvind nie.

So ‘n ontleding mag selfs volksmoord verhoed, hoewel ek kry die gevoel dat Suid-Afrika blindelings op ‘n ramp afstuur, met Afrikaners wat soos lammers ter slagting agter een of ander Fluitspeler van Hamelin vrolik na hul dood toe sal aanstap. In die onlangse verlede het ons dit al soveel keer gesien.

Hopelik word ek verkeerd bewys…

Té simplisties om net Heyneke Meyer te verkwalik

Saterdagmiddag se treurmare in Brighton gaan ongetwyfeld vir weke nog die hoofpunt van bespreking onder rugbygeesdriftiges in Suid-Afrika wees. Die eens magtige Bok word soesji, afgeslag deur die Japannese.

Veral een akteur in die Japannese tragedie staan vierkantig in die beskuldigdebank: Heyneke Meyer. Al wat ‘n cliché is word aangewend om hom mee te beswadder. Meyer se keuse van ‘n kaptein, Jean de Villiers, asook sy spanmaats soos Victor Matfield, is te oud vir die Springbokke. Meyer is na bewering ‘n groot Bloubul-ondersteuner, en is glo die consigliere van een of ander Loftus-Mafia, wat saamsweer om soveel as moontlik ou kranklikes in die span in te sluit, en verkieslik ou, kranklike Bloubulle.

Soos altyd die geval maar is met sulke massahisterie, raak die feite iewers langs die pad verlore. Ek bemerk ook ‘n sterk anti-Afrikaner inslag by baie van hierdie histerie.

Kom ons neem Meyer se beweerde Bulle-vooroordele as ‘n voorbeeld. (Is die Bulle ‘n metoniem vir Afrikaanse spelers?) Daar was slegs twee huidige Bulle in die beginspan Saterdag. Die ander 87% van die beginspan kom van ander provinsies af, of vanaf oorsese spanne. Wat moet ons hieruit aflei? Het die Bloubul-senter, Kriel, en die Bloubul-slot, Matfield, se blote teenwoordigheid die ander 13 spelers heeltemal van al hulle vorige afrigting by ander provinsies or oorsese klubs soos die WP, Montpellier en die Haaie maak vergeet, en hulle ook besmet met die stampkarrugby wat kennelik voorheen die Bulle se spel gekenmerk het? Meyer word in die een asem gekritiseer omdat sy span te veel op skoppery staat maak, maar Saterdag verkies die Springbokke om 15 punte op die veld te laat, omdat hulle juis nie pale toe wil skop nie.

‘n Goeie voorbeeld van hierdie irrasionele haat vir Afrikanerspelers is die jong, Engelssprekende losskakel van die Haaie, Pat Lambie. Lambie word weekliks deur Engelssprekendes soos Peter Bruce, Business Day se redakteur, opgehemel, terwyl hy dikwels teen Afrikaanse spelers te velde trek in dieselfde asem. Bruce het selfs die dag voor die rampspoed op Brighton in sy rubriek in Business Day ‘n fantasie beleef oor hoe Lambie vir Richie McCaw uit die pad sou veeg oppad na die doellyn toe tydens die RWB se eindstryd. Lambie het egter vir Bruce en sy ander aanhangers egter Saterdag doodstil gespeel, so vrotsig was hy. Dit was eers toe die Afrikaanssprekende Handré Pollard op die veld gekom het dat dinge so ‘n ietwat verbeter het agterlangs. Nou is Pollard skielik weer die antwoord op nommer 10, volgens die media. Daardie selfde media wat gemeen het Lambie loop op water.

Ek vreet dus nie sulke simplistiese “verklarings” vir die ramp op Brighton vir soetkoek op nie, en veral nie die kwalik bedekte haat vir Afrikanerspelers nie. Die sade van SA rugby se ondergang kom al van vêr af. Dit het beslis nie skielik met Meyer begin nie, alhoewel Meyer dit waarskynlik bespoedig het. Sy voorgangers wat egter nie juis veel beter as hy nie.

Jake White was weliswaar ‘n Engelssprekende afrigter, maar mens kan selfs nie eens White se aandeel in die Springbokke se wen van die RWB 2007 ernstig opneem nie. ‘n Vorentoe-aangee deur die Franse het die All Blacks uit daardie toernooi verwyder, en die Springbokke ‘n maklike pad na die eindstryd gegee. Tweedens was die kern van daardie span die suksesvolle Bulle-span, wat die Super 15 gewen het, en toevallig deur die einste Meyer afgerig was. Wie was White se hulpafrigter in 2007? Ene Eddie Jones, die Japannese se afrigter wat die Springbokke Saterdag ‘n les geleer het. Vóór die RWB 2007 het Jake White se Springbokke ook maar beroerd in wedstryde teen die All Blacks en Australië vertoon.

Nog ‘n luide en skril stemmetjie van veroordeling teen Meyer, is die koddige klein Piet Snorre, die hansworsagtige voormalige kwota-afrigter van die Springbokke. Was dit egter nie die einste Piet Snorre, hy wat graag die kat in geparkeerde motors geknyp het, wat ook self deurgeloop het omdat hy nog ‘n bejaarde speler, John Smith, ipv Bismarck du Plessis in die 2011-halfeindstryd laat speel het nie?

Kyk: Ek sê geensins dat Meyer nie bygedra het tot sy eie ondergang nie, of dat Saterdag se uitslag aanvaarbaar was nie, maar Suid-Afrika se rugby is al jare lank in ‘n staat van agteruitgang, en Meyer is maar bloot ‘n gerieflike sondebok. Ons raak bly oor verdwaalde oorwinnings teen die All Blacks, maar hulle rekord teen die Springbokke spreek vanself. Ons provinsiale spanne wen byna nooit die Superrugby-toernooi nie. In 2015 kon geen van ons spanne eens naby die einstryd van die Super 15 kom nie. Was dit ook Meyer of die oumanne se skuld? Gee dus gerus vir Meyer die trekpas, en stuur gerus al die oumanne na die ouetehuis – ons gaan nog steeds ons gate sien in volgende jaar se Viernasies en in die Super 15 van 2016.

Ek sou eerder die jarelange verval in Sprinbokrugby aan politieke faktore toeskryf, en spesifiek aan rassistiese transformasie.

Geen ander span wat deelneem aan hierdie toernooi, die Viernasies of die Super 15, word gedwing om een-derde van sy groep met kwotaspelers vol te maak nie.

Wat op dees aarde maak Zane Kirchner in die beginspan, byvoorbeeld? Rudy Paige kan nie eens die gehate Bulle se beginvyftiental haal in die Curriebeker nie, maar daar is hy, deel van die groep. Faf de Klerk van die Pumas is ‘n veel, veel beter skrumskakel as Paige, maar is om politieke redes tuis maak bly. JP Pietersen druk minder as een drie elke derde wedstryd, maar daar is hy op vleuel, want hy is donker genoeg. Bryan Habana is ook ‘n ouman, maar erger nog, ‘n kwota-ouman, ‘n skadu van sy voormalige self. Siya Kolisi word as losvoorspeler ingesluit, maar toe ‘n ander flank, Willem Alberts, beseer word, verkies Meyer eerder ‘n slot as Kolisi, omdat hy duidelik geen vertroue in kwotaspelers soos Kolisi het nie.

Daar is geen twyfel hieroor nie: Politieke inmengery, die wete dat briljante jong spelers soos Jaco Kriel van die Leeus, en Steven Kitshoff van die WP, tuis moes bly omdat hulle wit is, móét ‘n impak maak op die res van die span. Meyer kon nie kies wie hy wou nie; hy moes minstens 30% van sy groep uit die geledere van swart of bruin spelers kies. Sy een hand is agter sy rug vasgebind. Geen ander afrigter by die RWB word so gekortwiek nie. Koppel hieraan Meyer se eie hardkoppigheid en swak besluite oor sy ander spankeuses en taktieke, en die ramp teen Japan was ‘n ongeluk wat bloot ‘n plek gesoek het om te gebeur.

Gisteraand loop die Argentynse spelers se trane toe die Argentyne hul volkslied sing. Vir sestig minute gee hulle die magtige All Blacks kwaai opdraande. Wonder hoekom huil baie jong, talentvolle wit spelers slegs waneer die span aangekondig word?

FW, Gerwel deur Kaapstad vereer

Die twee openbare figure wat die meeste gedoen het om Afrikaners te benadeel, gaan vereer word deur Kaapstad.

FW De Klerk gesê hy is ten gunste van die idee dat die straat in Kaapstad na hom vernoem word, solank die straat voorheen ‘n “neutrale” naam gehad het.

Die finale besluit berus by die stadsraad, wat pas die naamsverandering goedgekeur het. “Inwoners, rolspelers, belanghebbendes en gemeenskapsorganisasies het die geleentheid gekry om hul siening daaroor te gee.”

Verreweg die meeste Suid-Afrikaners was gekant teen die naamsverandering.

Kaapstad het ook die kommunis Jakes Gerwel Sondag vereer deur Vanguard-rylaan in Kaapstad amptelik na Jakes Gerwel-rylaan te vernoem.

Patricia de Lille, burgemeester van Kaapstad, het Gerwel beskryf as ʼn “dapper leier”. Volgens De Lille het Gerwel studente-inskrywings vir alle rasse toeganklik gemaak toe hy in die laat 1980’s as rektor van die Universiteit van die Wes-Kaap aangewys is.

Gerwel, Nelson Mandela se persoonlike sekretaris, is by Afrikaners bekend vir sy leë beloftes oor twee Afrikaanse universiteite destyds wat toe nooit gerealiseer het nie.

“Herbenaming is ‘n kritiese deel van regstelling, aangesien dit ons in staat stel om ons verlede te onthou, terwyl ons bepaal watter soort toekoms ons graag wil bou,” het De Lille gesê. “Prof Gerwel se lewe, wat gekenmerk is deur ‘n onwrikbare verbintenis tot ‘n nie-rassige, nie-seksistiese en demokratiese samelewing, is ‘n voorbeeld van die soort toekoms wat ons vir Kaapstad wil hê.”

De Lille het Gerwel beskryf as ʼn “pionier van Madiba se reënboognasie-visie” en het gesê sy glo dat versoening ʼn proses eerder as ʼn gebeurtenis is. “Wanneer ons in Jakes Gerwyl-rylaan afry, moet ons besin oor die pad wat hy vir ons gebaan het, en oorweeg of ons op pad is na dieselfde visie.”

Daardie “pad” bied klaarblylik geen ruimte vir Afrikaners nie.

Jansen en Goldberg dans die Boerehaat-riel met oorgawe

Die geseur van die bruin rektor van die Universiteit van die Vrystaat oor “transformasie” oftewel gedwonge verengelsing van Afrikaanse instellings, het ‘n gehoor wat die Joodse redakteur van timeslive, Reuben Goldberg betref.

Goldberg het die ongewilde baas Jonathan Jansen se gedeeltelike mislukking om Engels af te dwing met sy gewone über-Boerehater-simpatie en growwe gemeenplase begroet.

Volgens Goldberg se blad het Jansen onlangs een oggend wakker geword met twee dosyn “te koop”-borde buite sy huis. Kennelik is die rektor nie so gewild in sy tuisdorp soos in sekere Jingo-voorstede van Johannesburg waar hy Afrikaners as agterlike, rassistiese bullebakke voorhou nie.

Jansen meen die borde is geplaas deur ‘n persoon of persone van sy universiteit wat ontsteld is oor sy anti-Afrikaanse transformasie-agenda.

Eerder as om te besin oor sy stommiteite om internasionaal erkende taalregte te ignoreer, het Jansen klaarblyklik homself eerder tot bruin vervolgingswaan voor sy Engelse gehoor gewend.

Diktator Jansen was ‘n lid van ‘n paneel van senior akademici in Kaapstad wat Dinsdagaand transformasie by universiteite bespreek het.

Jansen het sonder ironie na “tradisioneel” Engelssprekende universiteite verwys, ‘n onbewuste erkenning dat Afrikaanse instellings intussen ook verengels het.

Hy het gesê hoewel die ou Engelse universiteite soos Kaapstad, ‘n “kultuur van hoë intellektuele lewendige debat” het, ken “tradisioneel Afrikaanse universiteite soos Stellenbosch en Bloemfontein net doodsdreigemente en beledigings”.

Jansen het gesê hy kry glo gereeld doodsdreigemente. Indien dit waar is, is dit egter vreemd dat die polisie dit nog nie opgevolg het nie.

Die gehoor het egter merkbaar verstyf toe hy ‘n onbedekte aanval op die Universiteit van Stellenbosch geloods het. Jansen het gesê die US het ‘n ernstige gebrek aan sensitiwiteit vertoon deur die begrafnisdiens van hul eerste swart visekanselier Russel Botman, by die DF Malan-sentrum te hou.

“Ek het net gedink dit was hoogs onsensitief. DF Malan was die eerste apartheidspremier. Hy het chaos in die land gesaai. Om nie te besin daaroor as ‘n universiteit nie, is ‘n baie hartseer ding,” het hy gesê.

PRAAG eis Jansen se bedanking en verskoning

PRAAG, die Pro-Afrikaanse Aksiegroep is “uiters bekommerd oor die klimaat van Boerehaat en aanhitsing tot geweld teen Afrikaners in Suid-Afrika en waarin die hoofstroommedia ‘n vername rol speel”. Die Afrikaanse kultuurorganisasie het só gereageer op die nuus dat die twee Kovsie-studente, Cobus Muller en Charl Blom, vandag in die Bloemfonteinse streekhof onskuldig bevind is aan die aanklagte van poging tot moord en aanranding wat hulle kwansuis om “rassistiese redes” op ‘n swartman sou uitgevoer het.

“Die enigste rassismeprobleem in Suid-Afrika is die vooroordele en stereotipering van Afrikaners, asook die benadeling van ons jongmense in heksejagte soos wat daar vanjaar teen Cobus Muller en Charl Blom plaasgevind het,” sê dr. Dan Roodt van PRAAG. “Ons eis dat Jonathan Jansen onmiddellik sal bedank weens sy onewewigtige hantering van die saak, waaronder die beswaddering van die studente en hul skorsing terwyl hul skuld nog bewys moes word. Jansen is ‘n Boerehater en anti-wit rassis wat nie meer ‘n universiteit op Bloemfontein bedryf nie, maar ‘n heropvoedingskamp. Dat ‘n opperste Boerehater en propagandis soos hy rektor van ‘n universiteit moet wees waar D.F. Malherbe eens vir Afrikaans gestry het, is ‘n godskreiende skande.”

Roodt het die media namens PRAAG daaraan herinner dat daar nog net een etniese groep in Suid-Afrika in konsentrasiekampe omgekom het, en dit was Afrikaners. “Ook word daar vandag die mees grusame moorde en verkragtings teen Afrikaners gepleeg. Ons oumense en kinders word vermoor, terwyl ‘n maniak soos die sogenaamde Tukkieverkragter, Samuel Msiza, ‘n onskuldige jong Afrikaanse Christenvrou in haar eie huis 22 keer met ‘n mes gesteek en verkrag het. Die Tukkieverkragter en plaasmoordenaars reageer op die anti-Afrikaanse rassehaat wat die Engelse en pseudo-Afrikaanse media in Suid-Afrika teen ons aanhits en is daarom aandadig aan hierdie gruweldade.”

Namens die studente, asook die Afrikanervolk wat onder ‘n uiters gewelddadige en sadistiese bestel moet ly, eis PRAAG ‘n verskoning van al die koerante, radiostasies en TV-kanale wat die twee onskuldige seuns belaster het, maar ook die klimaat van haat en onverdraagsaamheid teenoor Afrikaners verder aangeblaas het.