Etiket: Wêreldbeker

Thys Human: Die rugby-euforie

Volgens ‘n berig op Naspes se Netnuus loop Steve Hofmeyr glo deur oor ‘n twiet wat hy geplaas het.

Die Twiet:

Dis duidelik dat Hofmeyr hier verwys na die oorstelpende jubeling oor die sg. Springbokke se oorwinnning in die RWB.  Wat dit eintlik, na my mening, sê is dat hierdie jubeling oor ‘n getransformeerde rugbyspan deur die ANC gebruik gaan word om te beweer dat wittes – en veral Afrikaners – nou vierkantig agter die ANC staan en dat hulle nou kan maak wat hulle wil, want steun aan hierdie bontspan is gelyk aan steun vir die ANC en sy ganse beleid.

Hofmeyr is weer eens reg – absoluut in die kol.

Maar ek wil verder gaan as Hofmeyr:

  • Enige steun vir enige SA sportspan is verraad teen die Afrikaner
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy aanvaar die ANC-regime se reg om oor jou en jou toekoms te besluit
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy vereenselwig jou met die konsep van “One Nation” wat in wese en uiteindelik ‘n totale swart “nasie” sal wees.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy aanvaar dat Afrikaans verguis en ondergrawe word – soos op die oomblik besig is om te gebeur.
  • Enige steun vir enige sportspan sê jy sal jou verheug as jou dogter met ‘n swart sportman (of enige swartman) uitgaan.
  • As jy lustig saamsing wanneer Die Stem gespeel word, maar nie saamsing met Nkosi Sikelela nie, is jy vals en gaan jy nog van rassehaat aangekla word. Maar as jy tog Nkosi saamsing, is jy ‘n banggat, slapgat Afrikaner.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy stem toe tot korrupsie en wanbesteding van jou belastinggeld.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy stem in met swart regstellende aksie en dat wit werkers en kundiges stelselmatig uit hulle werk en poste gedruk mag word – en verarm.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê wit boere se grond mag sonder vergoeding van hulle weggeneem word en aan ‘n klomp skelm, onbekwame swartes uitgedeel word. (Soos Hofmeyr tereg uitwys.)
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê dit skeel jou niks dat wit boere (en ander gewone wittes) beroof, vermink en vermoor word nie.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy is bereid om jou huis met twee (of meer) swart gesinne te deel – en sommer vir al hulle huishoudelike goed te betaal. (Ja, moenie lag nie, dit kom, sommer een van die dae.)
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jou voorvaders in hierdie land was ‘n spul vieslike onderdrukkers en grondgrypers.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy skel en vervloek die handjie vol Afrikaners wat poog om een of ander vorm van selfbeskikking vir wit Afrikaners te bewerkstellig.
  • Enige steun vir enige SA sportspan sê jy sal graag in jou kar klim en in Soweto vir die sokkerspan gaan skreeu. As jy dit nie doen nie, is jy vals en ‘n rassis!

Is hierdie standpunte van my iets nuuts? Allermins. Ek het reeds in 1992 gesê toe Mandela (2 jaar voor hy president geword het) “toestemming” gegee het dat die SA krieketspan aan daardie jaar se Wêreldbekerreeks mag deelneem. Ek het gesien hoe julle jubel, en gewaarsku dat dit julle duur gaan kos. Dit het toe. Julle het die Afrikaner se toekoms vir die pot lensiesop van internasionale sport verkoop. Ek het net daar besluit dat ek nooit weer ‘n SA sportspan sal steun nie – en ek hou steeds by daardie standpunt.

Benewens bostaande standpunte, eis ek dat Die Stem as een van die land se “volksliedere” afgeskaf word. Dit is nie die swartes se volkslied nie. Dis ons Afrikaners s’n – en dit mag net deur ware Afrikaners gesing word. Ek swaai ook nie die ou Unievlag rond nie. Dit is uitgedien, dit verteenwoordig die verlede en uitverkoop aan ’n swart meerderheid. (Dis miskien tyd dat ons ons eie vlag ontwerp – iets op die basis van die ou Prinsevlag.)

En as jy my uitlag vir hierdie standpunte en dit afmaak as regse twak, wil ek verder niks met jou en jou mede-jubelaars te doen hê nie.

Fokof uit my pad en my lewe.

Brief: Die rugbytoffie

Ek is nie gewild vandag nie want ek trap almal soos in 1995 uit wat die onderbroekvlagbokke toejuig. Ons het toe ons vryheid vir die ANC en De Klerk se rugbytoffie verruil.

Die deursnee-Afrikaner suig steeds aan die toffie veral ná die Bokke se oorwinning. Maar Maandag is ons steeds tweedeklas burgers met beurtkrag, korrupsie, plaasmoorde en ń rommel status ekonomie.

Ek sal nie verbaas wees as Saterdag se oorwinning ons vryheid met nog 20 jaar uitgestel het nie want die ANC se gratis toffie is soos opium vir die volk.

—Jan Kruger

Suidelike halfrond in rugby-eindstryd na bedenklike beslissing

Al vier spanne in vanjaar se halfeindronde van die wêreldrugbytoernooi in Engeland is van onder die ewenaar.

Hulle sal volgende naweek teen mekaar meeding om te bepaal wie ‘n week later in die eindstryd gaan speel.

Die Suidelike Halfrond het ten minste in een wedstryd op bedenklike wyse hul teenstanders van die Noordelike Halfrond uitgeskakel, nadat Skotland deur ‘n oorywerige skeidsregter die aftog teen Australië moes blaas.

Australië, wat baie swakker as Skotland vertoon het, het met ‘n enkele punt gewen. Die Skotte het rustyd met 16-15 voorgeloop, maar in die tweede helfte hul voorsprong vergroot.

Die Wallabies het die donkerblou truie op Twickenham in Londen in die doodsnikke van die wedstryd met 35-34 geklop.

Hulle het die Skotte met net ‘n enkele punt gewen nadat die skeidsregter ‘n omstrede strafdoel aan die Wallabies toegeken het twee minute voordat die eindfluitjie geblaas het.

Suid-Afrika wat Wallis ook naelskraap geklop het, het met kwota-figurante op die veld gesukkel en moes die mas met ‘n tiental spelers opkom.

Nieu-Seeland het egter met Frankryk afgereken, en Argentinië het Ierland uitgeskakel.

In die eerste halfeindrondewedstryd sal Suid-Afrika Saterdagmiddag op Twickenham teen die All Blacks speel, terwyl Australië en Argentinië mekaar Sondagmiddag in dieselfde stadion pak.

Die Argentyne, wat aanskoulike rugby gespeel het en uitstekend geskop het, het Ierland vroeër in die Milleniumstadion in Wallis met 40-20 geklop.

Amerika kry welverdiende rugbyloesing

Suid-Afrika is met 16 punte bo-aan groep C van die Rugby Wêreldbekertoernooi wat in Brittanje gehou word.

Daarmee is die Bokke se plek in die kwarteindronde in Londen verseker.

Die Springbokke het Amerika Woensdag ‘n pakslae gegee van 64-0 en altesaam nege drieë gedruk, terwyl ‘n strafdrie ook toegeken is.

Die VSA se afrigter, Mike Tolkin, het 12 veranderinge aan sy beginspan aangebring, wat kennelik ‘n duur fout was.

Die belowende senter, Damian de Allende is as Speler van die Wedstryd aangewys nadat hy ‘n drie gedruk het.

Die veteraanspeler, Bryan Habana, het ‘n driekuns behaal, maar kon nie die rekord vir drieë in ‘n Wêreldbekerstryd van die All Black Jonah Lomu verbeter nie.

Die Springbokke sal in die volgende ronde teen Wallis of Australië te staan kom.

In sy laaste wedstryd het Georgië sy wedstryd teen Namibië naelskraap met 17-16 gewen.

Die Namibiërs se span het hoofsaaklik uit Afrikaners bestaan wat verbete verdedig het.

Jacques Burger, die Namibiese kaptein wat aan die voorpunt van die Namibiese fisieke aanslag was, is egter vroeg in wedstryd beseer en moes van die veld af.

Die span se Walliese afrigter Phil Davies het sewe veranderinge aangebring aan sy span. Die

Die hoop van die Namibiese span was die haker Torsten van Jaarsveld, een van die staatmakers met sy akkurate ingooiwerk.

Die Vrystaat Cheetahs se Curriebeker-kaptein het vanjaar se Superrugbyreeks as die haker met die meeste suksesvolle ingooie afgesluit.

Springbokkaptein tree uit

Die Springbokkaptein, Jean de Villiers het sy uittrede uit internasionale rugby aangekondig nadat hy sy kakebeen beseer het.

Hy keer vandag na Suid-Afrika terug en sal waarskynlik ‘n operasie aan sy kaak moet ondergaan.

Suid-Afrika het hul sokkies opgetrek in die Rugby Wêreldbekerkragmeting teen Samoa met ‘n oorwinning van 46-6, maar die 34-jarige De Villiers, wat die Springbokke in 37 toetse gelei het, moes voor die einde van die veld af.

Hy het 109 keer vir sy span uitgedraf, met die tweede meeste toetse van enige kaptein agter die rug en die vierde meeste toetse in die geskiedenis van Suid-Afrikaanse rugby.

De Villiers sê toe hy in Saterdag se wedstryd van die veld afgeloop het, het hy geweet dit is sy laaste keer vir die Springbokke.

Die afrigter van die Springbokspan, Heyneke Meyer, sê De Villiers sal onthou word as een van die beste Springbokke ooit wat altyd sy span voorop gestel het.

Die minister van sport, Fikile Mbalula het intussen sy waardering vir De Villiers se leierskap uitgespreek, en sê hy het sy liggaam vir sy land in die spervuur geplaas.

Mbalula, wat ‘n swart span wil sien, sê hy hoop De Villiers se veggees sal in die Sprinbokkamp voortleef.

Té simplisties om net Heyneke Meyer te verkwalik

Saterdagmiddag se treurmare in Brighton gaan ongetwyfeld vir weke nog die hoofpunt van bespreking onder rugbygeesdriftiges in Suid-Afrika wees. Die eens magtige Bok word soesji, afgeslag deur die Japannese.

Veral een akteur in die Japannese tragedie staan vierkantig in die beskuldigdebank: Heyneke Meyer. Al wat ‘n cliché is word aangewend om hom mee te beswadder. Meyer se keuse van ‘n kaptein, Jean de Villiers, asook sy spanmaats soos Victor Matfield, is te oud vir die Springbokke. Meyer is na bewering ‘n groot Bloubul-ondersteuner, en is glo die consigliere van een of ander Loftus-Mafia, wat saamsweer om soveel as moontlik ou kranklikes in die span in te sluit, en verkieslik ou, kranklike Bloubulle.

Soos altyd die geval maar is met sulke massahisterie, raak die feite iewers langs die pad verlore. Ek bemerk ook ‘n sterk anti-Afrikaner inslag by baie van hierdie histerie.

Kom ons neem Meyer se beweerde Bulle-vooroordele as ‘n voorbeeld. (Is die Bulle ‘n metoniem vir Afrikaanse spelers?) Daar was slegs twee huidige Bulle in die beginspan Saterdag. Die ander 87% van die beginspan kom van ander provinsies af, of vanaf oorsese spanne. Wat moet ons hieruit aflei? Het die Bloubul-senter, Kriel, en die Bloubul-slot, Matfield, se blote teenwoordigheid die ander 13 spelers heeltemal van al hulle vorige afrigting by ander provinsies or oorsese klubs soos die WP, Montpellier en die Haaie maak vergeet, en hulle ook besmet met die stampkarrugby wat kennelik voorheen die Bulle se spel gekenmerk het? Meyer word in die een asem gekritiseer omdat sy span te veel op skoppery staat maak, maar Saterdag verkies die Springbokke om 15 punte op die veld te laat, omdat hulle juis nie pale toe wil skop nie.

‘n Goeie voorbeeld van hierdie irrasionele haat vir Afrikanerspelers is die jong, Engelssprekende losskakel van die Haaie, Pat Lambie. Lambie word weekliks deur Engelssprekendes soos Peter Bruce, Business Day se redakteur, opgehemel, terwyl hy dikwels teen Afrikaanse spelers te velde trek in dieselfde asem. Bruce het selfs die dag voor die rampspoed op Brighton in sy rubriek in Business Day ‘n fantasie beleef oor hoe Lambie vir Richie McCaw uit die pad sou veeg oppad na die doellyn toe tydens die RWB se eindstryd. Lambie het egter vir Bruce en sy ander aanhangers egter Saterdag doodstil gespeel, so vrotsig was hy. Dit was eers toe die Afrikaanssprekende Handré Pollard op die veld gekom het dat dinge so ‘n ietwat verbeter het agterlangs. Nou is Pollard skielik weer die antwoord op nommer 10, volgens die media. Daardie selfde media wat gemeen het Lambie loop op water.

Ek vreet dus nie sulke simplistiese “verklarings” vir die ramp op Brighton vir soetkoek op nie, en veral nie die kwalik bedekte haat vir Afrikanerspelers nie. Die sade van SA rugby se ondergang kom al van vêr af. Dit het beslis nie skielik met Meyer begin nie, alhoewel Meyer dit waarskynlik bespoedig het. Sy voorgangers wat egter nie juis veel beter as hy nie.

Jake White was weliswaar ‘n Engelssprekende afrigter, maar mens kan selfs nie eens White se aandeel in die Springbokke se wen van die RWB 2007 ernstig opneem nie. ‘n Vorentoe-aangee deur die Franse het die All Blacks uit daardie toernooi verwyder, en die Springbokke ‘n maklike pad na die eindstryd gegee. Tweedens was die kern van daardie span die suksesvolle Bulle-span, wat die Super 15 gewen het, en toevallig deur die einste Meyer afgerig was. Wie was White se hulpafrigter in 2007? Ene Eddie Jones, die Japannese se afrigter wat die Springbokke Saterdag ‘n les geleer het. Vóór die RWB 2007 het Jake White se Springbokke ook maar beroerd in wedstryde teen die All Blacks en Australië vertoon.

Nog ‘n luide en skril stemmetjie van veroordeling teen Meyer, is die koddige klein Piet Snorre, die hansworsagtige voormalige kwota-afrigter van die Springbokke. Was dit egter nie die einste Piet Snorre, hy wat graag die kat in geparkeerde motors geknyp het, wat ook self deurgeloop het omdat hy nog ‘n bejaarde speler, John Smith, ipv Bismarck du Plessis in die 2011-halfeindstryd laat speel het nie?

Kyk: Ek sê geensins dat Meyer nie bygedra het tot sy eie ondergang nie, of dat Saterdag se uitslag aanvaarbaar was nie, maar Suid-Afrika se rugby is al jare lank in ‘n staat van agteruitgang, en Meyer is maar bloot ‘n gerieflike sondebok. Ons raak bly oor verdwaalde oorwinnings teen die All Blacks, maar hulle rekord teen die Springbokke spreek vanself. Ons provinsiale spanne wen byna nooit die Superrugby-toernooi nie. In 2015 kon geen van ons spanne eens naby die einstryd van die Super 15 kom nie. Was dit ook Meyer of die oumanne se skuld? Gee dus gerus vir Meyer die trekpas, en stuur gerus al die oumanne na die ouetehuis – ons gaan nog steeds ons gate sien in volgende jaar se Viernasies en in die Super 15 van 2016.

Ek sou eerder die jarelange verval in Sprinbokrugby aan politieke faktore toeskryf, en spesifiek aan rassistiese transformasie.

Geen ander span wat deelneem aan hierdie toernooi, die Viernasies of die Super 15, word gedwing om een-derde van sy groep met kwotaspelers vol te maak nie.

Wat op dees aarde maak Zane Kirchner in die beginspan, byvoorbeeld? Rudy Paige kan nie eens die gehate Bulle se beginvyftiental haal in die Curriebeker nie, maar daar is hy, deel van die groep. Faf de Klerk van die Pumas is ‘n veel, veel beter skrumskakel as Paige, maar is om politieke redes tuis maak bly. JP Pietersen druk minder as een drie elke derde wedstryd, maar daar is hy op vleuel, want hy is donker genoeg. Bryan Habana is ook ‘n ouman, maar erger nog, ‘n kwota-ouman, ‘n skadu van sy voormalige self. Siya Kolisi word as losvoorspeler ingesluit, maar toe ‘n ander flank, Willem Alberts, beseer word, verkies Meyer eerder ‘n slot as Kolisi, omdat hy duidelik geen vertroue in kwotaspelers soos Kolisi het nie.

Daar is geen twyfel hieroor nie: Politieke inmengery, die wete dat briljante jong spelers soos Jaco Kriel van die Leeus, en Steven Kitshoff van die WP, tuis moes bly omdat hulle wit is, móét ‘n impak maak op die res van die span. Meyer kon nie kies wie hy wou nie; hy moes minstens 30% van sy groep uit die geledere van swart of bruin spelers kies. Sy een hand is agter sy rug vasgebind. Geen ander afrigter by die RWB word so gekortwiek nie. Koppel hieraan Meyer se eie hardkoppigheid en swak besluite oor sy ander spankeuses en taktieke, en die ramp teen Japan was ‘n ongeluk wat bloot ‘n plek gesoek het om te gebeur.

Gisteraand loop die Argentynse spelers se trane toe die Argentyne hul volkslied sing. Vir sestig minute gee hulle die magtige All Blacks kwaai opdraande. Wonder hoekom huil baie jong, talentvolle wit spelers slegs waneer die span aangekondig word?

Klag teen KSA by Internasionale Krieketraad oor ras

‘n Amptelike klag gaan glo binnekort by die Internasionale Krieketraad téén Krieket Suid-Afrika ingedien word, het RSG berig.

Dit volg nadat voorskrifte oor die rassesamestelling na bewering deur die Protea-bestuur neergelê is in die wêreldbekerhalfeindstryd teen Nieu-Seeland.

Die KSA hoof, Haroon Lorgat het na bewering ‘n teksboodskap aan die afrigter, Russell Domingo gestuur en gesê hy moet vier spelers van kleur in die span insluit.

Suid-Afrika het daarna die wedstryd verloor.

Volgens die reëls van die Internasionale Krieketraad word enige vorm van rasse-diskriminasie en politieke inmenging uitdruklik verbied.

‘Uitbarsting van rassisme’ tydens wêreldbekersokker ná Neymar-besering

Nadat ‘n swart speler van Colombië die jong Brasiliese sokkerster, Neymar (volle name Neymar da Silva Santos Júnior) beseer het, het ‘n “uitbarsting van rassisme” gevolg en het die Colombiaan etlike doodsdreigemente ontvang.

Brasiliërs op Twitter vaar uit teen die swart Colombiër, Juan Camilo Zuniga, wat Neymar se rugwerwel gekraak het en huiwer nie om na sy ras te verwys nie. In die sokkerwêreld – ook in Europa – bestaan daar ‘n algemene opvatting by ondersteuners dat swart spelers makliker as blankes die reëls oortree en daarmee die spel bederf, asook beserings veroorsaak.

Daarom is die wêreldbekertoernooi in Brasilië tot “die toernooi teen rassisme” verklaar en word daar by elke wedstryd ‘n eed deur die spelers teen rassisme afgelê en word baniere teen rassisme op die veld vertoon.

Zuniga se vuilspel teen Neymar, wat nou in 'n rassevoorval ontwikkel het
Zuniga se vuilspel teen Neymar, wat nou in ‘n rassevoorval ontwikkel het

Dit lyk egter asof dit geen uitwerking gehad het nie, want die Brasiliërs is woedend vir Zuniga, dermate dat ‘n Franciskaanse monnik van Sao Paulo, David Santos, dit nodig geag het om sy landgenote te betig. “Dit mag verrassend wees vir buitestaanders, maar die wyse waarop ons Colombiese broer behandel word, toon weereens dat Brasilië een van die mees rassistiese lande ter wêreld is.” Santos is hoof van ‘n liggaam genaamd Educafro, wat swart en voorheen benadeeldes vir universiteitstoelatingseksamens voorberei.

Die swart Colombiër is deur FIFA kwytgeskeld, wat aangekondig het dat daar geen tugstappe teen hom gedoen sal word nie.

Die New York Times, die wêreld se mees invloedryke liberale koerant, het insgelyks die voorval aangegryp om Brasilië daarvan te beskuldig dat hy nog nie die “erfenis van slawerny verwerk het nie”. Die koerant kritiseer ook die feit dat blankes steeds die topvlakke van die regering en die privaatsektor “oorheers”.

Brasilië het in 1888 slawerny afgeskaf en daarmee gelykheid aan sy swart inwoners verskaf. Meer as die helfte van die land se inwoners is egter swart of van gemengde ras, wat die land die grootste swart bevolking van enige land buite Afrika gee.

In navolging van die VSA, Brittanje, Suid-Afrika en ander Engelse lande, het Brasilië onlangs ook regstellende aksie ingestel om die aantal swart studente aan openbare universiteite te verhoog en kwotas vir swartes in die staatsdiens in te stel. Die land beskik ook oor wetgewing wat rasse- en etniese diskriminasie verbied.

Vroeër vanjaar was daar egter ‘n rassevoorval in die land wat volgens linkses tot slegs ‘n “ligte straf” gelei het. Tydens die voorval het ondersteuners van die suidelike klub Esportivo op ‘n swart skeidsregter, Marcio Chagas da Silva, geskree dat hy moet “teruggaan oerwoud toe” en het piesangs op sy motor gesmeer. ‘n Sokkerhof het die klub beveel om ‘n kleinerige boete te betaal en om vyf wedstryde weg van hul tuisveld te speel. In Sao Paulo het ondersteuners vroeër vanjaar blykbaar “rassistiese beledigings” aan die middelveldspeler Marcos Arouca da Silva geskree.

Zuma geboe ná Bafana-neerlaag teen Brasilië

Jacob Zuma by die ENB-stadion in Desember 2013
Jacob Zuma by die ENB-stadion in Desember 2013

President Jacob Zuma is gisteraand weereens geboe toe hy op die sokkerveld van die ENB-stadium stap na afloop van die wedstryd tussen die SA span en Brasilië.

Zuma is uitgejou en geboe toe sy naam aangekondig is tydens die seremonie ná die wedstryd.

Brasilië het die wedstryd teen Bafana Bafana maklik met 5-0 gewen.

Zuma het die gasheerskap van die Fifa-wêreldbeker aan Brasilië, wat die gasheerland vir 2014 is, oorhandig.

Saam met hom op die verhoog het die sportminister Fikile Mbalula verskyn, asook die president van die SA Sokkervereniging, Danny Jordaan, en verskeie Brasiliaanse hoëlui wat gedenkplaatjies vir die gebeurtenis ontvang het.

Zuma is voorheen in Desember 2013 by die ENB-stadion geboe tydens die gedenkdiens vir Nelson Mandela.

Gatgrawery

Die regering maak steeds groot gewag van wat hy die opwelling van nasietrots gedurende die wêreldbekersokkertoernooi noem, en klop homself hiervoor op die skouer.

Tim du Plessis, redakteur van Beeld, het egter in ‘n radioprogram die skep van die sokkereuforie aan die media toegeskryf, en meen dit is reggekry ondanks, en nie danksy die regering nie. Reg of verkeerd, dit blyk dat die media hiervoor ‘n prys betaal het. In ‘n vroeëre uitgawe van dieselfde program is gemeld dat die media as gevolg van sy sokkerdekking ‘n twintig persent daling in sirkulasie beleef het.

Wat ook al die werklike feite, die punt is skynbaar dat die regering die myle wat dit uit die wêreldwye sokkereuforie kon kry, hopeloos oorskat het.

Die eindfluitjie het skaars geblaas, of die regering skop die media wat minstens ‘n baie belangrike rol in die sokkereuforie gespeel het met allerlei muilbandplanne in die tande. Die media reageer, en kort voor lank het die buitelandse media ook saam in die koor teen die regering begin sing.

Plaasaanvalle, wat periodiek vir Suid-Afrika baie skadelike publisiteit sorg, is na ‘n kort onderbreking voortgesit.

En toe breek die staakseisoen aan, en die regering maak rug styf.

Die werkers wat nou met die rug-styfmakery die spit afbyt, is die werkers wat aan die regering se versoeke gehoor gegee het om nie die sokkertoernooi te gebruik om groot verhogings af te dwing nie. Die stakers wat hulle aan die versoek afgevee het, het min of meer gekry wat hulle deur afpersing vermag het.

Daar is verskeie redes waarom die mense wat nou staak rede het om ongelukkig te wees. Behalwe dat hulle hul staking uitgestel het soos die regering versoek het, en nou daarvoor gepenaliseer word, word van hulle verwag om veel kleiner verhogings te aanvaar as wat die reeds oorbetaalde besluitnemers gekry het. Teen die agtergrond dat die soustreinryers groot verhogings kry, en hulle veel kleiner, is ‘n verwere dat daar nie geld is nie, of dat dit inflasionisties is, water op die eend se rug. ‘n Mens kan immers nie sosialisme predik, en kapitalisties uitvoer nie.

Boonop sien die en lees die stakers dat reeds bemagtigdes oor en oor die lang lootjies van SEB-bevoordeling trek. Fabelagtige bedrae word genoem in ‘n land waar baie mense ver onder die broodlyn leef.

Ook dit haal die buitelandse media, en die regering is tereg bekommerd en onthuts oor die slegte buitelandse publisiteit. Boonop kan die regering dié keer op min simpatie in die buitelandse media staatmaak, aangesien die einste media solidariteit betoon met die media in Suid-Afrika wat ‘n aanslag op mediavryheid in die gesig staar.

Dit is egter ook so dat die buitelandse media die lakens begin uitdeel het voor die huidige staking die elemente van geweld begin toon het. Hef aan in slegte publisiteit lê voor. Die regering is tereg bekommerd oor die geweld wat met die staking gepaard gaan, maar die vraag kan ook gevra word wat die regering eintlik verwag het sou gebeur om so sagkens met die verbale diarree van Julius Malema en ander om te gaan?

Wie distels saai, sal dorings maai.

Ongelukkig gaan almal op die dorings trap.

пневматический инструмент дляФільчаков прокурор

Euforie het ‘n prys

Die bedrae wat tot dusver bekend gemaak is oor hoeveel Suid-Afrikaanse staatsdepartemente en staatsinstellings aan die aankoop van kaartjies vir die Wêreldsokkerbeker spandeer het, beloop reeds sowat R60 miljoen. Dit sluit nie die bedrae wat munisipaliteite, soos die R15 miljoen wat Mangaung spandeer het, in nie.

Dié skrikwekkende konteks word verder versteur deur die nuus dat die minister van Finansies ‘n direktief uitgereik het dat dit nie mag gebeur nie.

Dit is nie net staatsinstellings wat geld maak wat kaartjies aangekoop het nie. Eskom het self R12 miljoen se kaartjies aangeskaf wat stellig ‘n hele aantal gemoeds-kortsluitings tot gevolg gehad het.

Wat die uiteindelike totale bedrag gaan wees, is nie bekend nie, maar die skokkende syfer kan net erger skok.

Hierdie soort byvoordele op die belastingbetalersrekening is nie nuut nie. Met die vorige Wêreldbekertoernooi in Duitsland is omtrent almal wat iets was op die rekening van die belastingbetalers na Duitsland. Ook die toe spartelende SABC het ‘n groot span raadslede, senior amptenare en ander belangstellendes op ‘n ekskursie van die Olimpiese Spele in Beijing geneem. Uiteindelik moes die belastingbetaler opdok.

Soms is daar wel ‘n vyeblaar om die uitspattigheid te bedek, soos ‘n drie bladsye verslag van die Tswane-raad oor die hoëvlakse bywoning van die Wêreld-omgewingsberaad. Of die ampsdraers wat die beraad bygewoon het enige insette in die opstel van die verslag gelewer het, is onseker, aangesien die verslag slegs vaaghede bevat wat bykans enige lid van die publiek hier te lande reeds weet – sonder dat hulle die toer meegemaak het.

Die vyeblaar skakel regstegnies die titel, korrupsie, uit maar nie die morele aanklag hiervan nie.

Die koste van hierdie soort optrede is nie net die regstreekse, meetbare soos die rekening wat vereffen is nie, maar die persepsie wat die land se besluitneners by die buiteland skep waar korrupsie, veral na die rol wat inhaligheid met die wêreldekonomiese krisis gespeel het, nou erg negatief beskou word nie.

Wanneer die sokkereuforie verby is, is dit hierdie soort optredes en die afloop daarvan wat aanhou byt en byt.

Of minister Pravin Gordham die oortreders vasgevat gaan kry, is ‘n ander saak. In die lig van die omvang van hierdie praktyk kan sy bakleilus vinnig verdamp.

материал длятопкарго

Oranje deur na tweede rondte

Die Nederlandse sokkerspan, bekend as Oranje, het die eerste span in vanjaar se wêreldbekertoernooi geword wat van ‘n plek in die tweede rondte verseker is.

Die Nederlanders het reeds twee van hul drie wedstryde suksesvol agter die blad na die toernooi se oorpresteerders, Japan, ook in die slag gebly het. Kameroen, saam met Denemarke in die poel, het by die Dene slae gekry en dit is nou reeds seker dat dié span die eerste rondte nie oorleef het nie.

Dit gaan nou keer kos om die Oranjegolf te keer. Fifa en die SA Polisie se optrede teen die oranjerokbrigade, saam met sokkerkoors, blaas die Oranje-sentimente sterk aan.

Intussen bly dit ‘n toernooi van volop verrassings, met sterk spanne wat sukkel om op dreef te kom en aspoestertjiespanne onder die knie te kry. Een van die spanne wat teleurstel is Frankryk, wat boonop nou deur onderlinge twiste en stryd geteister word. Frankryk se probleme is egter nie nuut nie, en hierdie finaliste van die vorige wêreldbeker sou nie eens in die toernooi gewees het, as dit nie vir die berugte handbal teen Ierland was nie.

Nou agterhaal dié sonde die Franse blykbaar. Die groter prentjie is dat verskeie van Algerië se spelers, wat in Frankryk gebore is en trouens vir die Franse Onder 21-span uitgedraf het, verkies om eerder vir die ongeroemde Algeryne te speel as vir Frankryk, wat as sokkerreus gereken word.

Dit beteken egter nie dat Bafana-ondersteuners op ‘n verassing in Bloemfontein moet reken nie. Bafana, om nog by die gleufie in die agterdeur deur te glip, moet die Franse met minstens drie doele klop om Uruguay of Meksiko in die stof te laat byt. En selfs al ransel die Bafana Frankryk so erg af, sal dit alles tevergeefs wees as die twee Suid-Amerikaanse spanne gelykop sou speel, en ‘n ligapunt elk sou insamel. In die Bafana-kamp broei dit na berig word ook.

‘n Interessante vraag ontstaan nou. Voor die toernooi is die enigste wit speler in die Bafana-groep, Matthew Booth, dikwels as woordvoerder en ambassadeur ingespan. Hy het egter nog nie die uitsoekgroep gehaal nie, en sy stem by nuuskonferensies het stil geword. Booth het egter in die oefeninge die entoesiasme self gebly, is topfiks, en nie ‘n tipiese prima donna wat besluit wanneer hy gaan sweet of nie.

Boonop is die spelers wat wél die span haal, oor die algemeen maar aan die kort kant, soos veral in die oefenwedstryd teen Colombia geblyk het. Dit benadeel die span se vermoë om van hoek-inskoppe die telbord met kopskote aan die gesels te hou. Booth, ‘n hemelbesem, kan uiters waardevol wees in ‘n wedstryd waar die Bafana baie doele moet aanteken, of selfs met ‘n oorwinning en al in die slag te bly.

Met die Afrika-karakter wat die organiseerders en die regering op die toernooi afdruk, is dit egter onseker of gewaag sal word om ‘n swart speler vir ‘n wit speler op te offer, veral na die eerstekeusedoelwagter Itumeleng Khune (swart) weens ‘n rooi kaart nie sal kan speel nie en deur ‘n bruin speler vervang gaan word.

Intussen berig Siya-nuus dat daar onmin in die Bafana-kamp is, en luidens dié berig steek daar waarheid in wat lankal vermoed word – dat afrigter Carlos Alberto Parreira sommige spelers as onaantasbaar beskou, en dat dit juis hulle is wat die span teen Meksiko in die steek gelaat het, en toe teen Uruguay nog erger verbrou het. Gerugte wil dit hê dat Parreira onder geweldige druk is om so veel as moontlik “etniese swart” spelers in te span, wat beteken dat Steven Pienaar nie behoorlik sy voete kan vind nie, en boonop uit sy gunstelingposisies ingespan word. Dit is egter ook moontlik dat hierdie storie sy oorsprong het in die berigte dat minister Makhenkesi Stofile en oud-minister Ngconde Balfour “oorvalle” sou kry as Makaya Ntini se plek in die Proteaspan in die gedrang sou kom, ongeag vorm.

легоФильчаков прокуратура харьков

Afrikaners moet begin sokker speel

Ek is nou nie ‘n groot kenner van sokker nie, omdat ek dié spel heel vervelig vind al van kleintyd af. Daar was byvoorbeeld ‘n hele paar van die 2010-toernooi se wedstryde wat geen doele opgelewer het nie, of gelykop geëindig het. Miskien is ek ‘n Filistyn, maar jy kan ook net so lank kyk hoe gee hulle met die voet vir mekaar die bal voor jy begin wonder of daar nie interessanter dinge is om met jou tyd te maak nie.

Ek gaan ook die versoeking weerstaan om te sê “I told you so” oor gisteraand se nederlaag. Dit was voorspelbaar gewees. Dit was eweneens nie die skeidsregter se skuld nie. Ek kan nie dink hoekom enige realistiese sokkergeesdriftige, veral diegene met die onderbroekvlaggie op hul motors, sou verwag dat ‘n span wat rondom nommer tagtig in die ranglys teen spanne wat op nommer 8, 16 en 17 is, sou wen nie. Al is ek nie ‘n sokkkerkenner nie, is dit so dat sokker, hokkie, rugby en soortgelyke sporte gaan oor balbesit en afronding. Dis weliswaar ‘n cliché, maar jy kan nie die wedstryd wen as jy nie die bal het nie. Wat gisteraand opgeval het, is die gemak waarmee Uruguay se spelers die bal by die tengerige Bafana-spelers kon afneem. Dit het met groot ironie op Loftus, die tuiste van die Blou Bulle, gebeur. Laasgenoemde span, tesame met John Wayne Bobbitt, sou ook vir die Bafana ‘n ding of twee kon leer oor balretensie.

Alhoewel fisieke grootte minder belangrik in sokker as in rugby is, het dit tog sy voordele. Uruguay kon die pieperige Bafana-spelers van die bal af boelie. Dis ook goed om lank te wees as jy ‘n kopskoot voor die doel wil maak vanaf ‘n hoë hoekskop. Die Hollanders is statisties-gesproke die langste mense op aarde. Die Oranje is nie ‘n slegte sokkerspan nie. So ook nie die spanne van ons ander stamlande, Duitsland en Frankryk, nie te vrot nie, alhoewel die sogenaamde Franse sokkerspan deesdae meer lyk na die Ivoorkus s’n. Duitsers is ook langerige mense.

Ek wonder dus hoe ‘n Afrikanerspan met spelers met die fisieke attribute van ‘n Pierre Spies daarin sou gevaar het? As ‘n 105 kg, sesvoet-vier gevaarte blitsig op jou afstorm met die bal voor sy voete, gaan jy hom maklik gestuit kry? Daar is meer geld in sokker as in rugby, dus is ek van mening dat dit glad nie ‘n slegte idee sou wees om ‘n Afrikanerspan te stig nie. Die vraag is uiteraard waar stig jy hom? Hierdie is hoeka ‘n land met ‘n vreemde sin vir geregtigheid. Die meerderheid Azaniese sokkerspanne het geen enkele blanke in hul geledere nie, maar geen voëltjie fluit daaroor nie en die regime se obsessie met demografiese verteenwoordiging is op misterieuse wyse nie ‘n faktor in sokker nie. Dis egter ondenkbaar dat Dinamo Pretoria toegelaat sal word om ‘n span wat selfs net ‘n meerderheid blankes in sy geledere het, in die veld te stoot, veral as só ‘n span begin wen teen die beroerde Azaniese spanne. Miskien kan die Afrikanerspan in Londen of selfs in een van ons buurlande gestig word.

In teenstelling met die vergane en onrealistiese droom van “steal it, they are here” wat gisteraand op uiters ironiese wyse deur ‘n blonde, blou-oog Ariër by name Diego Forlán verpletter is, sou dit nie ‘n droomsituasie wees as daar eendag ook ‘n Afrikanerspan, wat ‘n onafhanklike Afrikanerrepubliek verteenwoordig, aan die SWB kon deelneem nie?

Lees ook: Watter 2010-span behoort Afrikaners te ondersteun?

ігри для дітей 3 рокиФільчаков прокурор

Fifa in die spervuur

Kort voor die aanbreek van die Fifa-toernooi in Suid-Afrika, en te midde van die euforie wat heers, speel ‘n heel ander wêreld hom ook af.

Al hoe meer berigte en briewe sien die lig waarin Fifa as ‘n soort hartelose skurk uitgebeeld word wat met wavragte vol geld uit Suid-Afrika gaan verkas terwyl die land met yslike rekenings gaan sit om te vereffen. Van die berigte het selfs gelui dat Griekeland se ekonomiese ineenstorting deels toegeskryf kan word aan die aanbieding van die Olimpiese Spele.

Van vandag af deel Afriforum Jeug honderde DVD’s by die OR Tambo-lughawe uit waarin ‘n heel ander sy van Peter Mokaba voorgehou word as die man wat deur die regering, en nou ook deur Fifa op sy webblad, as held vereer word. Hierin word hy as die voorsanger van Kill the Boer, Kill the farmer, en die werklikhede van plaasmoorde, uitgebeeld.

Afriforum het Fifa eers ordentlik versoek om dié heldeverering van sy webblad te verwyder, maar het geweier.

Afriforum het ook versoek om ‘n vreedsame optog in Potchefstroom te hou waar die vermeende moordenaars van ‘n boer weer in die hof gaan verskyn. Dié vermoorde boer is onder meer lewend agter sy bakkie aangesleep. Toestemming is geweier, so lui die brief, onder meer omdat Fifa ‘n moratorium op die hou van optogte geplaas het. Die grondwet gee egter so ‘n reg aan Suid-Afrikaners.

Op die vooraand van die toernooi word berig dat twee tradisioneel wit woongebiede in Peter Mokaba se tuisstad, Pietersburg wat na Polokwane verander is, nou ook gaan verander. Nie net word beoog om dit te verander nie, maar te vernoem na iemand wat deur baie van die einste inwoners as ‘n voormalige terroris beskou word. Heel moontlik het sommige inwoners kinders aan die dood afgestaan in aanvalle deur die einste persoon en sy mense.

Terwyl baie instansies na plaasmoorde as volksmoord verwys, en op erkende volkeregtelike definisies wys om dit te staaf, sien baie van die regeringstentakels skynbaar kans om ongehinderd met kulturele moord teen die Afrikaner voort te gaan. Die jeugdige pleknamekomitee van Limpopo word immers as ‘n verlengstuk van die ANC-Jeugliga beskou.

Nog ‘n gasheerstad, Durban, het in die hof die groen lig gekry oor straat- en gebouename wat ‘n erg verdelende invloed uitoefen. Dié hofuitspraak gaan op appèl geneem word.

Met die oë van die wêreld nou soos selde op Suid-Afrika gerig en ‘n bykans ongekende stroom negatiewe beriggewing oorsee, verweer een van die hoofbronne vir die negatiewe publisiteit, pres. Jacob Zuma hom dat hy nie weer op die aanklagte van onder meer bedrog tereg kan staan nie omdat dit sy aandag van sy regeerpligte gaan aflei. Dit stuur nie ‘n besonder positiewe beeld uit van ‘n ingesteldheid oor reg en verkeerd nie.

Fifa kon veel bygedra het om daar waar dit die toernooi aangaan, rug styf te maak in keuses tussen reg en verkeerd. Om Peter Mokaba as held voor te hou verseker dat baie van die land se inwoners nie die toernooi met dieselfde euforie beleef nie. Dit is nie net die naasbestaandes en simpatiseerders van plaasmoord-slagoffers nie, maar ook die slagoffers van die Vigspandemie, waar Mokaba self ‘n bedenklike ontkenningsrol gespeel het. Fifa skop net te veel mense in die tande – presies hoeveel sal eers na die toernooi blyk wanneer die kasregisters ophou klingel en die rekenings kom.

скважина на песок отзывыФильчаков прокурор