praag.co.za

Tag: All Blacks

  • Dan Roodt: Die tragedie van Springbokrugby

    Dan Roodt: Die tragedie van Springbokrugby

    Kom ons erken dit maar: In die Nuwe Suid-Afrika met sy afwaartse spiraal wat standaarde en prestasie betref, soek almal naarstiglik na ‘n tikkie voortreflikheid, die sweem van ‘n “wenner”. Vandaar dus die sware verantwoordelikheid wat op die Springbokrugbyspan gepak word: In ‘n verloorland met ‘n regering wat Zimbabwe as sy model aanvaar het, moet vyftien hoofsaaklik wit Afrikaanse rugbyspelers die kastaiïngs uit die vuur krap en ‘n wêreldbeker huis toe bring.

    Soos ek egter gistermiddag na afloop van die Springbokke se neerlaag teen Nieu-Seeland getwiet het:

    Albert Brenner, wat so twee jaar gelede hier oor Rugby en die Afrikaner geskryf het, het gister insgelyks getwiet:

    As ‘n mens ‘n lykskouing oor gister se wedstryd moet hou, het Bryan Habana waarskynlik die wedstryd weggesmyt toe hy ongevraag begin storm het voordat Dan Carter vir sy doelskop begin beweeg het. Daarmee het ‘n oënskynlik senuagtige Carter ‘n tweede kans gekry en wel die bal tussen die pale deurgestuur.

    Ek is nie so ‘n groot rugbykenner nie, hoewel enigeen in Suid-Afrika met rugby grootword. Toe ek klein was, nog voor die koms van televisie, kan ek onthou hoe gesinne voor die radio met gespanne aandag na Gerard Viviers se kommentaar geluister het, tot by daardie ekstatiese oomblik: “… En hy druk hom!” ‘n Mens moet egter blind wees om nie die dilemma van Springbokrugby raak te sien nie.

    Die media maak ‘n geweldige ophef van gekleurde spelers, veral natuurlik Habana, maar ook die Zimbabwiër “Beast” Mtawarira wat reeds sedert 2008 vir die Springbokke speel. Trouens, “Beast” verskyn op feitlik elke handelsadvertensie waarin die Springbokke gebruik word. Ook J.P. Pietersen haal elke keer span, terwyl die aantal foute wat hy maak, net vermeerder. Die afgelope paar wedstryde hou ek hom nogal dop: telkens as hy die bal kry, lyk dit nie asof hy weet wat om daarmee te maak nie. Gister het hy ‘n bal wat deur die All Blacks uitgegooi is, probeer klap en daarmee die lynstaan ongunstig teen sy eie span gekeer.

    Daarmee is ons midde-in die probleem van Springbokrugby: rassekwotas en politieke korrektheid. Mandela het nie spontaan die Springbokrugbytrui in 1995 aangetrek nie: sy sinistere raadgewers in die SAKP wat al dekades lank met ‘n sielkundige oorlog teen Afrikaners besig is, het hom waarskynlik voorgesê om met dié foefie vorendag te kom, “om die land te verenig”, terwyl hulle heimlik besig was om van die weermag en polisie se offisiere ontslae te raak en hulle met hul eie MK-terroriste te vervang.

    Feit is dat sport, en veral rugby, in Suid-Afrika so verpolitiseer is dat ons waarskynlik nooit weer “normale” sport gaan sien nie. Eintlik kry ‘n mens die afrigters soos Heyneke Meyer jammer, want hulle moet die bykans onmoontlike vermag om teen ander spanne te wen wat bloot op meriete gekies word, terwyl hy die ANC-sportminister Fikile Mbalula se enkelmoutwhiskyasem op sy nek voel soos wat die druk om alle blanke spelers met swartes te vervang, toeneem.

    “Transformasie” is ‘n sinoniem vir dít wat die Franse deesdae “die groot vervanging” (le grand remplacement; kyk bietjie dié musiekvideo deur die gemaskerde vrouegroep “Les brigandes”) noem. Dit gaan daaroor om die oorspronklike bevolking – in dié geval die Springbokke wat meesal uit Afrikaners bestaan het – met ‘n nuwe bevolking te vervang.

    Onderweg na daardie “groot vervanging” waardeur ons uit die openbare oog moet verdwyn, ook wat rugby betref, bevind Springbokafrigters hulle tussen Scylla en Charybdis: vervang hulle nie genoeg nie, verloor hulle hul werk; vervang hulle te vinnig, verloor die span, soos gister.

    Gister het die All Blacks, veral in die eerste deel van die wedstryd toe ons goed begin het, nie so sterk gelyk nie. Indien die Springbokke meer gees en samehorigheid gehad het, sou hulle met gemak kon wen. Maar die punt van my twiet hier bo is geldig: Geen patriotisme en samehorigheid is moontlik waar ‘n volkslied uit drie dele met drie tale bestaan en daar konstant rassekwotas afgedwing word nie!

    Ons, die Afrikaanse rugbypubliek, bevind ons ook in ‘n volslae teenstrydigheid: Indien die Springbokke die wêreldbeker sou wen, sou dit eindeloos deur die ANC en die hele polities korrekte horde in die media uitgebuit word “om die dae van Mandela” te laat herleef en juis “die groot vervanging” met skerper haat en venyn te verkondig. Verloor hulle, soos gister, voel mense teleurgestel en moedeloos, en gee al minder om of die groot vervanging plaasvind, al dan nie.

    Wen of verloor, op die ou einde verloor ons almal.

    Het dit daarom nie tyd geword dat die sportadministrateurs en -afrigters bietjie ruggraat toon en groter outonomie vir sport en sportbesluite – soos die aanwys van spelers – voorstaan nie?

    Anders gaan die huidige kwasikommunistiese omstandighede waarin alles – kultuur, letterkunde, onderwys, sport – aan politiek en ideologie ondergeskik is, bloot voortduur.

  • Suidelike halfrond in rugby-eindstryd na bedenklike beslissing

    Suidelike halfrond in rugby-eindstryd na bedenklike beslissing

    Al vier spanne in vanjaar se halfeindronde van die wêreldrugbytoernooi in Engeland is van onder die ewenaar.

    Hulle sal volgende naweek teen mekaar meeding om te bepaal wie ‘n week later in die eindstryd gaan speel.

    Die Suidelike Halfrond het ten minste in een wedstryd op bedenklike wyse hul teenstanders van die Noordelike Halfrond uitgeskakel, nadat Skotland deur ‘n oorywerige skeidsregter die aftog teen Australië moes blaas.

    Australië, wat baie swakker as Skotland vertoon het, het met ‘n enkele punt gewen. Die Skotte het rustyd met 16-15 voorgeloop, maar in die tweede helfte hul voorsprong vergroot.

    Die Wallabies het die donkerblou truie op Twickenham in Londen in die doodsnikke van die wedstryd met 35-34 geklop.

    Hulle het die Skotte met net ‘n enkele punt gewen nadat die skeidsregter ‘n omstrede strafdoel aan die Wallabies toegeken het twee minute voordat die eindfluitjie geblaas het.

    Suid-Afrika wat Wallis ook naelskraap geklop het, het met kwota-figurante op die veld gesukkel en moes die mas met ‘n tiental spelers opkom.

    Nieu-Seeland het egter met Frankryk afgereken, en Argentinië het Ierland uitgeskakel.

    In die eerste halfeindrondewedstryd sal Suid-Afrika Saterdagmiddag op Twickenham teen die All Blacks speel, terwyl Australië en Argentinië mekaar Sondagmiddag in dieselfde stadion pak.

    Die Argentyne, wat aanskoulike rugby gespeel het en uitstekend geskop het, het Ierland vroeër in die Milleniumstadion in Wallis met 40-20 geklop.

  • Bismarck se rooikaart geskrap

    Bismarck se rooikaart geskrap

    Bismarck du Plessis
    Bismarck du Plessis

    Bismarck du Plessis se omstrede rooikaart wat hy tydens Saterdag se nederlaag teen die All Blacks gekry het, is van sy dissiplinêre rekord geskrap .

    Die regsbeampte Terry Willis het in Maandag se dissiplinêre verhoor bevind dat die Franse skeidsregter Romain Poite die verkeerde beslissing gemaak het toe hy du Plessis met ‘n geelkaart in die 17de minuut vir ‘n duikslag op die losskakel Dan Carter gestraf het.

    In ‘n verklaring op Maandag, het die IRB gesê dat die geel kaart toegeken teen du Plessis “nie korrek” was nie.

    Du Plessis het ‘n tweede geel kaart vir ongeoorloofde spel in die 42ste minuut van die wedstryd gekry, wat beteken het dat hy outomaties van die veld gestuur is.

    Die IRB het gesê dat die geel kaart–besluit ‘n “ongelukkige geval van menslike foute deur die skeidsregters was“.

    Du Plessis het geen verdere straf ontvang nie, maar die tweede geelkaart wat hy in die 42ste minuut ontvang het, sal vir die res van die Rugbykampioenskap-reeks op sy rekord bly. – Sapa

  • All Blacks, Springbokke speel in Soweto

    Die All Black-afrigter Graham Henry het onbedoeld onthul dat Nieu-Seeland en Suid-Afrika hul drienasiesrugbywedstryd op 21 Augustus by die Soccer City-stadion in Soweto sal speel.

    Suid-Afrikaanse amptenare moet steeds hul besluit aankondig om die wedstryd van Ellispark in Johannesburg te verskuif na die Sowetostadion met 95 000 sitplekke waar die finaal van die sokkerwêreldbeker gaan plaasvind.

    Henry het die inligting Vrydag laat fal in ‘n onderhoud met die stuff.co.nz-webwerf. Hy het die stadion vir die wedstryd bevestig in antwoord op ‘n vraag, maar toe sy fout agtergekom en die raad van die All Blacks se mediabestuurder gevra.

    “Ja, dis amptelik, is dit nie?” het Henry gesê, voordat hy na die mediabestuurder Joe Locke gedraai het en aan hom gevra het: “Mag ek dit maar sê, Joe?”
    “Ek het dit so pas gesê, nie waar nie? Daar is gespekuleer… nee, ek mag dit nie eintlik sê nie. Nee, daar is net gespekuleer dat ons in ‘n stadion wat 97 000 mense vat, kan speel. Jinne, dit sal fantasties wees, nie waar nie? Ek kan nie wag nie.”

    баня #ИМЯ?Фильчаков прокурор

  • Jonah Lomu speel weer rugby

    Die voormalige All Black-superster, Jonah Lomu, het gister in Frankryk sy terugkeer tot rugby gemaak toe hy vir sy Franse Derde Divisie-span, Marseille-Vitrolles in hulle 63-18 oorwinning oor Motmelian uitgedraf het.

    Die 34-jarige Lomu, wat op die internasionale verhoog losgebars het tydens die 1995 Wêreldbeker in Suid-Afrika, net om lamgelê te word deur ‘n siekte wat ‘n nieroorplanting in 2004 geverg het, het nie daarin geslaag om ‘n drie te druk nie en het erken dat taalprobleme sy bydrae gekortwiek het.

    “Dit was ‘n bietjie moeilik om my spanmaats wat baie vinnig Frans gepraat het, te verstaan,” het Lomu gereken. Hy het 63 toetse vir sy land gespeel en het ook vir ‘n seisoen vir Cardiff uitgedraf voordat hy na sy tuiste in North Harbour teruggekeer het.

    “Ek het hulle gevra om bietjie stadiger te praat. Ek moet vertroue terugwen en ek moet ook beter met hulle kommunikeer. Ek het by tye ietwat verlore gevoel op die veld.”

    Lomu, wie se vrou en seun hom van die paviljoen dopgehou het, het nou wel nie punte aangeteken nie maar sy trefkrag op die klub was duidelik uit die feit dat die wedstryd 2,500 toeskouers getrek het.

    “Hierdie gaan oor meer as rugby,” sê die klubpresident, Claude Atcher. “Dit gaan oor siekte en lewe.”

    Lomu sê hy hoop dit sal die begin van ‘n aantal plesierige jare in Marseille wees.

    бланк справки для бассейнаФильчаков прокурор отзывы

  • Kop op die Blok: Swart dag wag op Kiwi’

    Moskou is ver van Frankryk van waar ‘n klein Korsikaan sy imperiale magte teen Rusland gewerp het. Berlyn van waar Adolf Hitler die voorbeeld van Napoleon verontagsaam het, is nie veel nader nie. Maar die Franse is ingewag deur die ruitery van die Kosakke en die Tsaar se artillerie. Hitler se Panzers is ingewag deur die duisende T34-tenks van Zjoekoff. En beide Teutoniese en Galliese magte is skaakmat gesit deur die Russiese winter.

    Richie McCaw se All Blacks het nie Kosakke, artillerie of tenks om die Australiërs môre van die stadspoorte af te hou nie. En die een wat gaan verkluim, is die All Black-afrigter, Graham Henry, in die winter van Nieu-Seelandse openbare afkeur.

    Die All Blacks het tradisioneel staatgemaak op harde, bedrewe voorspelers wat chaos in die vyand se linies kan saai waarna hulle waaghalsige agterspelers strooptogte doelgebied toe kon uitvoer. Die beste All Black-spanne was ‘n soomloos geïntegreerde masjien, met vaste vyf, losvoorspelers en agterlyn wat ‘n amper hipnotiese vermoë gehad het om ‘n swakplek te herken en uit te buit. Hierdie jaar se vergawe is egter ‘n ontwrigte span wat moet kompenseer om gebreke in die voorry, die lynstaan en die gebroke spel te probeer toesmeer.

    Dit is veral die agterlyn wat glad nie herken kan word as ‘n All Black-instrument nie. Hierdie is ‘n ou wynsak wat met ou stukke leer gelap is. In Dan Carter het hulle weliswaar ‘n speler met statuur, ‘n meer as voldoende produk in die lyn wat vooraf gegaan is deur Carlos Spencer, Andrew Mehrtens en Grant Fox. Maar sedert Justin Marshall se vertrek was daar nog nie ‘n skrumskakel wat die beste in Carter kan ontgin nie. Jimmy Powell is ‘n ordentlike, selfs parmantige, Super-14 skrumskakel, maar hy is geen Gareth Edwards nie en sy spel is altyd voorspelbaar, altyd ontwrigbaar. Hoewel Ma’a Nonu nou meer buskruit op binnesenter sal verskaf, is sy verdediging soms efferig en aan sy buitekant is Isaia Toeava óf suiwer napalm, óf beteuterd. Die All Blacks se probleem in daardie kanaal is dat Berrick Barnes en Adam Ashley-Cooper geslepe genoeg is om krake daar oop te rek en hulle sal weet hoe om die vrotste in Toeava te laat manifesteer.

    Hierdie hakkel-en-hik- All Black-masjien word nou boonop deur ‘n Wallaby-span, wat deurtrek is met selfvertroue, gekonfronteer. Hulle is die beste skrummers in die kompetisie en Mark Chisholm en James Horwill sal ‘n ryp pluksel balle uit die lynstaan bekom. Die All Blacks se probleme gaan op die grond verhewig word waar Rockey Elsom en veral David Pocock en George Smith die losballe soos Kirby-stofsuiers gaan opsuig. Hier gaan Richie McCaw ‘n alleenstryd voer. Dié geduikte en verrinneweerde kryger is nog op soek na sy beste formaat en sy beste gaan nie goed genoeg wees nie.

    Buitelangs het die Aussies te veel spoed en lewenslus met Drew Mitchell en Lachie Turner wat gaan kattemaai rondom die oëverblindery van Matt Giteau.

    Verloor is nie ‘n All Black-gewoonte nie. Maar môre gaan hulle hulle vierde wedstryd in vanjaar se kompetisie verloor. Hierdie jaar is die agteros swart, alles swart.

    Kop op die Blok se voorspelling? Dit gaan nie eers naby wees nie. Die Wallabies gaan met tien punte of meer wen. Die uitdrukking “swart dag,” gaan môre splinternuwe betekenis in Nieu-Seeland kry.

    длинные рубашки для девочекtopcargo

  • Praag Rugby doen dit weer!

    Meer verstommend nog, is sy profesie oor die verloop van die wedstryd. Asof hy die wedstryd vooraf gesien het, skryf hy gister:

    "Hierdie is ‘n toets wat ‘n ou bekende chronologie gaan voortsit: Die All Blacks gaan te lank vat om aan te pas by die krag en presiesheid van die Springbokke en gaan eers tot verhaal kom wanneer hulle vyftien punte of meer agter is. Die Springbokke gaan dan die hortjies toemaak en hulle voorsprong verdedig. Kort voor die einde, vrygewig soos hulle is, sal hulle vir Dan Carter of een van die vleuels toelaat om ‘n drie te druk."

    Die Springbokke het inderdaad gou genoeg ‘n stewige voorsprong opgebou. Dit was vroeg in die tweede helfte dertien punte werd. Daarna het hulle die gaping verdedig en uiteindelik die All Blacks toegelaat om twee drieë toe te laat – een deur die vleuel Sitiveni Sivivatu. Die laaste drie, ook op die kop volgens voorspelling, is enkele minute voor die einde van die wedstryd gedruk.

    Vir ‘n volledige oorsig en sifting deur die feite van die wedstryd, lees die volledige verslag, môre net by Praag.

    куплю медицинскую справкутопкарго кидалы

  • Die kop op die blok s?: Springbokke wen Drienasies met naelskraapoorwinning oor NS

    Wanneer die vure in al die stoomketels aangesteek is, is die Springbokke ‘n span sonder kwesplekke. ‘n Getraumatiseerde Britse en Ierse Leeuvoorpak sal nou nog bewerig vertel hoe dit voel om verpletter te word deur die skrumkrag van die Springbokke. In die vakgebied van lynstaanspel het Victor Matfield die handboek, nee die ensiklopedie, geskryf. So, die Springbokke sal genoeg vastefasetbal bekom om hulle spelmatrys op die armsalige Kiwi’s af te dwing. Fourie du Preez en Morné Steyn is dodelike opeveldskoppers. Bryan Habana en Ndungane is opgekook genoeg om elke hoë bal te jaag op snuffel vir losspringers waarmee hulle chaos gaan veroorsaak.

    Want, maak geen fout nie, môre gaan die Springbokke hulle gepatenteerde doodwurgrugby speel. Ons weet dit en die All Blacks weet dit. Wat die Kiwi’s nie weet nie, is wat hulle daaromtrent gaan doen. Hulle sou so graag die spel wou lostorring, die Springbokke met hulle voorspelers op die agtervoet wou verjaag en die afbreekspel domineer. Maar daar is twee stokke in hulle speke: Bakkies Botha gaan hulle seermaak en die Bok-voorspelers gaan hulle pap speel. En in die afbreekpunte gaan hulle ook weinig vreugde smaak. Die gewoontedief, Heinrich Brüssouw, het telkens hierdie jaar vir Richie McCaw flou gespeel en gaan dit Saterdag weer doen.

    Die res van die Springboktaaklys gaan uit verdediging bestaan, en sonder JP Pietersen wat te spandabelrig is met drieë wat hy aan sy buitekant oop los, gaan die All Blacks opkikkers sweet vir elke vyfpunter.

    Hierdie is ‘n toets wat ‘n ou bekende chronologie gaan voortsit: Die All Blacks gaan te lank vat om aan te pas by die krag en presiesheid van die Springbokke en gaan eers tot verhaal kom wanneer hulle vyftien punte of meer agter is. Die Springbokke gaan dan die hortjies toemaak en hulle voorsprong verdedig. Kort voor die einde, vrygewig soos hulle is, sal hulle vir Dan Carter of een van die vleuels toelaat om ‘n drie te druk.

    Te min, te laat, soos ander meer geroemde Suid-Afrikaanse toegewings.

    Môreaand drink ‘n vierkantige, roeskopvoetbalkaptein vonkelwyn uit die Drienasies-kelk.

    free video slot gamesлобановский класс