Etiket: Rugby

Brief: Die rugbytoffie

Ek is nie gewild vandag nie want ek trap almal soos in 1995 uit wat die onderbroekvlagbokke toejuig. Ons het toe ons vryheid vir die ANC en De Klerk se rugbytoffie verruil.

Die deursnee-Afrikaner suig steeds aan die toffie veral ná die Bokke se oorwinning. Maar Maandag is ons steeds tweedeklas burgers met beurtkrag, korrupsie, plaasmoorde en ń rommel status ekonomie.

Ek sal nie verbaas wees as Saterdag se oorwinning ons vryheid met nog 20 jaar uitgestel het nie want die ANC se gratis toffie is soos opium vir die volk.

—Jan Kruger

Sydney Gregan: So is ons verneuk!

Ek het onlangs die boek van professor Sampie Terreblanche, Lost in Transformation: South Africa’s Search for a New Future Since 1986 aangekoop. Nie dat ek enige bewondering vir die man het nie; inteendeel. Hy is ‘n onrehabiliteerbare liberalis en klaarblyklik sal nie eens die sigbare verval en agteruitgang in hierdie land hom van daardie kwaal kan genees nie. Die boek het in 2012 verskyn en bevat baie belangrike inligting juis omdat Terreblanche van belangrike gebeure kennis dra en selfs deel van daardie stuk geskiedenis was. Opnuut word ook besef hoe die Blanke in die 1992-referendum verneuk is.

Die skrywer merk tereg op dat die uitstaande kenmerk van die tydperk 1994 tot 2012 die intensifisering van die sosiale probleme van armoede, werkloosheid en ongelykheid is. Hierby moet natuurlik gevoeg word geweld, misdaad, onstabiliteit, wanorde en gepaardgaande vrees en onsekerheid. Hy skryf dit toe aan die feit dat Suid-Afrika (en by uitstek die swart ANC-elite) voor die 1994-verkiesing permanent gekoöpteer is as ‘n satelliet van die Amerikaanse neo-liberale wêreldryk. Die gevolg daarvan was dat ‘n nuwe swart elite geskep is in Suid-Afrika wat hulle aangesluit het by die bestaande wit elite en tot uitsluiting van die res van die bevolking. Hierdie elite werk nou saam met die korporokrasie van die VSA.

Volgens hom is daar sedert veral 1986 druk uitgeoefen op die NP-regering deur die minerale-energiekompleks (met aanhitsing vanuit die VSA en Brittanje) om ‘n nuwe bedeling in te stel wat geskoei is op die voorskrifte van die Amerikaanse globale ryk. Sowat 40 000 transnasionale maatskappye van die VSA gee wêreldwyd die pas aan en het deur gesamentlike druk daarvoor gesorg dat daar geen beperkings op hulle imperialistiese strewe gestel word nie.

Die groot gevaar vir die korporokrasie in 1994 was ‘n Nelson Mandela wat sou staan by sy sosialistiese strewes soos ook verwoord in die Freedom Charter. Gevolglik is geen steen onaangeroer geraak om Mandela (en uitgesoekte ANC-leiers) onmiddellik te betrek by geheime onderhandelinge wat deur Harry Oppenheimer te Little Brenthurst en later ook by die Ontwikkelingsbank gehou is. Inderwaarheid het die eintlike onderhandelinge hier, eerder as by KODESA plaasgevind. Die KODESA-onderhandelinge is uitgerek om die korporokrasie die geleentheid te bied om die ekonomiese model in plek te kry. Nadat dit in plek was, het die NP (snaaks genoeg!) skielik afstand gedoen van sy voorheen “onverbiddelike” eis vir ‘n minderheidsveto en magsdeling. Nou word ook verstaan waarom ‘n liggewig soos Roelf Meyer by KODESA was — die res was seker almal by Little Brenthurst!

Hierdie swart elite (Mandela en sy trawante) is inderwaarheid omgekoop om die voorskrifte van die korporokrasie te aanvaar. Terreblanche stel prontuit dat alle soorte onheiligheid (“unholiness”) daar moes plaasgevind het ten einde Mandela te oorreed om van ‘n suiwer sosialistiese strewe te beweeg na ‘n uitgangspunt waar die Amerikaanse neo-liberale dogma aanvaar is. Toe die Tussentydse Oorgangsraad wat Suid-Afrika vanaf 1993 tot en met 1994 regeer het, dringend ‘n lening van $850 miljoen nodig gehad het, het die IMF (Internasionale Monetêre Fonds) toegesien dat ‘n dokument onderteken word wat die ekonomiese beleid van die nuwe Suid-Afrika uitgespel het voordat die lening toegestaan is. Dus, die gepeupel het geen sê hierin gehad nie! Só is Suid-Afrika verbind tot die Amerikaanse model van neoliberalisme en markfundamentalisme. Dit het gepaard gegaan met beloftes van belegging, hoër groeikoerse, minder werkloosheid en dreigemente dat as die nuwe model nie aanvaar word nie die Suid-Afrikaanse ekonomie ontwrig sou word. Van hierdie beloftes het min, indien enige tereg gekom.

Met die aanvaarding van GEAR in 1996 het die ANC finaal gekapituleer voor hierdie Amerikaans-geleide aanslag. Terreblanche stel dit soos volg:

…the ANC was deceived on such a massive scale by false prophets who led South Africa, not to the promised land, but into a desert in which the poorest part of the population was doomed to live permanently in a systemic condition of abject poverty.

Asemrowende ekonomiese geleenthede is vir die nuwe swart elite geskep om hulle te voeg by die bestaande wit elite; iets wat vir feitlik een en almal van hulle (behalwe moontlik Chris Hani) onweerstaanbaar was. So was BEE (swart ekonomiese bemagtiging) en regstellende aksie maar net nog ‘n metode (slenter) (vanuit die wit elite) om aan die swart elite, eerder as die veramde swart massas geleenthede te bied tot blitsrykdom.

Die gevolge van bostaande geheime onderhandelinge (komplot) is vandag vir almal sigbaar. Sowat 14 miljoen hoofsaaklik swartes ontvang maandeliks ‘n maatskaplike toelaag. Werkloosheid het toegeneem tot 25% (dalk eerder 33%?) van die bevolking. 50% van die bevolking (waarvan 23,7 miljoen swartes) lewe in armoede en ontvang slegs 7,8% van die land se totale inkomste, terwyl die top 20% sowat 75% van die totale inkomste ontvang. Die swart elite het nou wel aangegroei tot ‘n aansienlike 6,3 miljoen.

Wat ook besef moet word is dat die “kompromie” wat in 1993 bereik is tussen die ANC-elite en die Amerikaans-geïnspireerde korporokrasie ‘n raamwerk daargestel het vir deurlopende konsultasie ten einde gemelde ooreenkoms in stand te hou. Dit verklaar dan ook waarom iemand soos Jacob Zuma verhinder word om sy eie minister van finansies aan te stel. Baie duidelik sal daar elke keer as buite die raamwerk van hierdie magsgroep opgetree word, ‘n berekende aanval op die Suid-Afrikaanse ekonomie gemaak word. Duidelik is daar ‘n regering agter die regering en is die parlement van Suid-Afrika maar net ‘n rubberstempel vir die besluite wat in die eintlike regering (die Amerikaans-geleide koroprokrasie) gemaak word. Die aanval op Zuma het baie meer te doen met die feit dat hy sy rug op die VSA-beheerde korporokrasie draai as sy onbevoegdheid en dan veral ook sy voorneme om eerder bande met veral China aan te knoop. Ramaphosa se gewildheid in die geledere van die korporokrasie (en sy rykdom) en sy steun aan hulle minister van finansies, Pravin Gordhan, verklaar ook tot welke mate Ramaphosa deur hierdie kliek omgekoop is.

Daar het baie boeke en artikels die afgelope 22 jaar verskyn oor die bedrog van ons huidige sogenaamde demokrasie en nog baie meer oor die verpletterende gevolge van die Amerikaanse ryk soos dit sedert veral die Reagan-jare ontplooi het. John Perkins, skrywer van Confesssions of an Economic Hitman en Hoodwinked wys op die geweldige invloed wat hierdie korporokrasie uitoefen in feitlik elke land van die wêreld.

Almost no politician gets elected without money that flows through them and their stockholders. They control the mainstream media, either through direct ownership or advertising budgets.

In die VSA is daar sowat 3000 betaalde stemmingmakers (“lobbyists”) wat betaal word om die openbare mening sodanig te beïnvloed dat die korporokrasie se standpunte en beleid sal seëvier. Om die mees geslepe vrou in die VSA en boonop geestelik siek en fisies bedwelm voor te hou as die ideale president van die magtigste land ter wêreld, getuig van absolute onaantasbare mag en daarteenoor, verstommende oningeligtheid en tragiese onmag.

Dit bring mens by die vraag waarom Afrikaners, wat hieroor ingelig is en bewus is van hierdie feite — veral dan oor die regering deur die elite in ons land en die komplot om dit te kon bereik en steeds in stand te hou — daaroor swyg? Die antwoord is tog duidelik dat hulle deel van hierdie elite is en in- en omgekoop is deur die korporokrasie en geen saak het met die armoede en ellende van mede-Afrikaners nie, ondanks pretensies tot die teendeel. Ek laat my nie vertel dat hulle nie bewus is hiervan nie.

Met hierdie toedrag van sake sal daar voortgegaan word om lippediens te bewys aan die versugting van die armes en is die saad gesaai vir toenemende spanning, geweld en misdaad in ons land. Aan die ontvangkant is die middelklas wat in die slag sal bly sou hierdie stand van sake voortduur. Dit is die middelklas wat geteiken word deur onteiening en wat hulle sal voeg by die bedelstand. In die res van Afrika is dit trouens opmerklik om te sien dat daar van ‘n middelklas geen sprake is nie, maar wel net van ‘n swart elite en ‘n bedelstand wat maar te bly is vir elke krummel wat na hulle kant toe gegooi word. Ons is, terwyl baie van ons dit steeds nie wil glo nie, vinnig daarheen op pad.

Intussen word ons ure lank vermaak met onsinnighede soos die “krisis” in Suid-Afrikaanse rugby, terwyl ons vermoë om weerstand te bied elke dag verder afgebreek word. Ons is klaarblyklik meer ontsteld oor gebreinspoelde beginsellose sportmanne wat te veel betaal word om swak rugby aan ons op te dis as oor die uitwissing van ons volk.

Mag die Afrikaner tog dringend tot kentering kom want soos gesien word in die res van Afrika is ‘n bedelstand duidelik nie in staat om weerstand te bied teen die onheil van hierdie bose geldmagte nie!

Gustav Venter: Sit dit af!

Gustav Venter se eerste YouTube-video op die PRAAG-kanaal waarin hy oor Naspers, DSTV, die nuwe vlag en die multikulturele, getransformeerde Springbokspan gesels. Hy dink daar is iets wat ons almal kan doen wat ‘n “enorme verskil in ons lewens gaan maak”. Dít alles vanaf sy woning in die Oos-Vrystaat, Lusthof.

Wit Afrikanerseuns gaan gedwing word om sokker te speel: sportminister

Die minister van sport, Fikile Mbalula, het vir nog ‘n sportskok gesorg deur die Suid-Afrikaanse sokkerfederasie opdrag te gee om sokker “vinniger op (meesal blanke) model C- en privaatskole aan te bied”. Soos voorheen hier op PRAAG berig is, het Mbalula die sportliggame vir rugby, krieket, netbal en atletiek ‘n sokkerskop in die smoel gegee deur hulle te verbied om enige internasionale toernooie in die land aan te bied totdat hulle heeltemal swart is. Die minister het na die huidige demografie vir kinders onder 18 verwys waarvan 84 uit 100 blykbaar swartes is, met die implikasie dat alle sportspanne óók 84 persent swart moet wees.

Die vervanging van blankes met swartes op alle gebiede staan in Suid-Afrika as “transformasie” bekend. Daarom het Mbalula vandeesweek in Pretoria die SA sokkerfederasie gelukgewens en gesê: “Ek is verheug dat die SASF sy transformasieteikens behaal het. Ek gaan egter ‘n ministeriële opdrag aan die SASF uitreik as gevolg van hul swak vordering om voormalige model-C- en privaat skole met sokker binne te dring.”

Hierdie skole doen meesal atletiek of krieket in die somer, met rugby en hokkie as wintersporte. Terwyl Engelse skole dikwels ook sokker speel, is daar geen sokker op Afrikaanse skole nie.

Mbalula teiken veral die Afrikaanse skole waar wit seuns gedwing gaan word om sokker te speel. Aangesien hulle nie toegelaat sal word om vanweë hul ras op provinsiale of nasionale vlak deel te neem nie, is dit onduidelik wat die doel van die oefening is, behalwe om skole onder die indruk van die ANC-SAKP se mag te bring.

 

Rugby, krieket en atletiek kry ‘n sokkerskop in die smoel

Die minister van Sport Fikile Mbalula het die voorregte van SA Rugby, Krieket Suid-Afrika en Atletiek Suid-Afrika opgeskort en die organisasies verbied om vir internasionale toernooie te bie.

Dié besluit is glo geneem as gevolg van ‘n gebrek aan transformasie by die drie.

Mbalula het sy tevredenheid met sokker uitgespreek en gesê SAFA is volledig getransformeer.

“Ek het besluit om die voorreg van Atletiek Suid-Afrika (ASA), Krieket Suid-Afrika (KSA), Netbal Suid-Afrika (NSA) en Suid-Afrikaanse Rugby (Saru) om mega internasionale toernooie aan te bied met onmiddellike effek te herroep in die Republiek van Suid-Afrika as ‘n gevolg daarvan dat die bogenoemde federasies nie aan hul eie stel transformasiedoelwitte voldoen nie,” het Mbalula gesê.

“Ek sal dié besluit hersien by die oorweging van die resultate van die 2016/2017 Transformasiebarometer.”

Mbalula het die aankondiging gedoen tydens die vrystelling van die Eminent Persons Group se bevindinge oor transformasie in sport in Pretoria.

Hy het gesê dit is “selfmoord” om nie gehoor te gee aan transformasie nie want 84% van die bevolking is swart en net 16% is wit, kleurling of Indiër.

Springbokke kry bruin afrigter

Die bruin afrigter van die Stormers en die Westelike Provinsie, is aangewys as die Springbokke se nuwe baas.

Allister Coetzee is in Randburg as die nasionale rugbyspan se breier aangewys, het Netwerk24 berig.

Coetzee was die hulpafrigter onder die omstrede Jake White.

Hy sal glo Suid-Afrikaanse rugby se versnelling van transformasie behartig.

‘n Bestuurspan met ondervinding sal die nuwe Springbokafrigter bystaan in die voorbereiding van die span oor die volgende vier jaar.

‘Reform PUK’ dreig om universiteitsrugby op Potch ook Maandag te ontwrig

Terwyl die geweld en onrus ná die ontwrigting van ‘n universiteitsrugbywedstryd op die Bloemfonteinkampus steeds wyer uitkring, het die Afro-marxistiese organisasie ‘Reform PUK’ dreigbriewe aan rugby-afrigters op Potchefstroom gestuur. Onder die opskrif “Black Lives Matter” sê die groep dat hy “geen rugby Maandag” op die PUK-kampus gaan toelaat nie. Hier volg die volledige boodskap soos dit aan rugbybelanghebbendes op die Potchefstroomkampus gestuur is.

BLACK LIVES MATTER: NO VARSITY CUP RUGBY ON MONDAY

The events on Monday 22 February 2016 at the University of the (un)Free State have shook us and the rest of conscious South Africa to our core.

Black students protesting and interrupting the Varsity Cup rugby match were savagely beaten by barbaric white Afrikaner students and their parents.

Our hearts go out to the courageous Black students of the U.F.S. No one understands the fear and constant threat of physical violence as we do.

Please continue to protect each other.

Now is the time for us to stand up and publicly and loudly condemn this vicious attack!

Reform PUK is hereby demanding that campus management disassociate themselves with the tournament and cancel Monday 29 February 2016 match against the very same UFS that unashamedly continued the game after the attack.

A university that repeatedly professes to want equality and social justice can not continue to associate itself with a university and rugby team that viciously beats Black students.
We join the national call to protest or disrupt all Varsity Cup games and the organization and sponsors.

Stop the match or we will arrive in our masses to disrupt it.

The comforts of whiteness will not be allowed to continue while Black students and workers’ needs are sidelined.

We sympathize and offer our support to the courageous Black students of the University of Pretoria. Our struggles over a language policy that protects white Afrikaner privilege while disregarding and excluding Black students from education, mirrors ours.

We stand in solidarity with you.

We call on all sympathizers, allies and friends to join us as we undertake this massive task.

Knowing full well that the attitudes, privilege and ignorant mindset that cause the attacks at UFS is bred in huge quantities on this campus.

We will not be deterred.

A luta Continua.

Springbokafrigter Heyneke Meyer bedank

Heyneke Meyer het bedank as Springbokafrigter.

Die aankondiging is Donderdagoggend op Twitter bevestig deur die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (Saru).

“Meyer het besluit om as afrigter te bedank. Hy is van mening sy besluit is in die beste belang van SA rugby, in lig die van onlangse ontwikkelings.”

Meyer het aan Saru gesê dat hy sy integriteit as belangrik ag en daarom die besluit geneem het.

Die afrigter was onder kwaai druk na van die Springbokke se flouerige vertonings by die onlangse Wêreldbekertoernooi in Brittanje.

Springbokke moet vinniger verswart sê minister

Die minister van sport en ontspanning, Fikile Mbalula het op ‘n nuuskonferensie gesê SARU sal later vandeesmaand vergader om die vertoning van die Springbokke tydens die Wêreldrugbytoernooi te bespreek.

Hy het gewaarsku dat as ‘n transformasieteiken van 50 persent vir die Springbokke nie bereik kan word nie, sy departement stappe teen SARU sal doen.

Mbalulu sê die Springbokke het nie sleg gevaar tydens die wêreldbeker nie, maar kan beter doen as hulle verder transformeer.

Die Springbokke het derde geëindig in die toernooi, na Australië en Nieu-Seeland.

Die adjunk-minister van sport, Gert Oosthuizen, sê SARU en rugbyfederasies is verantwoordelik vir transformasie in die sport.

Hy het by dieselfde mediakonferensie in Johannesburg gepraat.

Transformasie in die nasionale-rugbyspan word voorgehou as die rede vir die Bokke se middelmatige vertoning.

Net agt spelers van kleur is by die Springbok-wêreldbeker-groep ingesluit.

Die vakbond Cosatu sê hulle sal die druk teen ‘n gebrek aan transformasie in Suid-Afrikaanse rugby volhou.

Hulle dreig om wedstryde te ontwrig as daar nie aan die oproep om verswarting gehoor gegee word nie.

Tony Ehrenreich van Cosatu het aan eNCA gesê dat meer gedoen moet word, en vinnig.

Mbalula sê die 50 persent swart verteenwoordiging moet bereik word teen die volgende Wêreldbeker-toernooi in 2019.

Dan Roodt: Die tragedie van Springbokrugby

Kom ons erken dit maar: In die Nuwe Suid-Afrika met sy afwaartse spiraal wat standaarde en prestasie betref, soek almal naarstiglik na ‘n tikkie voortreflikheid, die sweem van ‘n “wenner”. Vandaar dus die sware verantwoordelikheid wat op die Springbokrugbyspan gepak word: In ‘n verloorland met ‘n regering wat Zimbabwe as sy model aanvaar het, moet vyftien hoofsaaklik wit Afrikaanse rugbyspelers die kastaiïngs uit die vuur krap en ‘n wêreldbeker huis toe bring.

Soos ek egter gistermiddag na afloop van die Springbokke se neerlaag teen Nieu-Seeland getwiet het:

Albert Brenner, wat so twee jaar gelede hier oor Rugby en die Afrikaner geskryf het, het gister insgelyks getwiet:

As ‘n mens ‘n lykskouing oor gister se wedstryd moet hou, het Bryan Habana waarskynlik die wedstryd weggesmyt toe hy ongevraag begin storm het voordat Dan Carter vir sy doelskop begin beweeg het. Daarmee het ‘n oënskynlik senuagtige Carter ‘n tweede kans gekry en wel die bal tussen die pale deurgestuur.

Ek is nie so ‘n groot rugbykenner nie, hoewel enigeen in Suid-Afrika met rugby grootword. Toe ek klein was, nog voor die koms van televisie, kan ek onthou hoe gesinne voor die radio met gespanne aandag na Gerard Viviers se kommentaar geluister het, tot by daardie ekstatiese oomblik: “… En hy druk hom!” ‘n Mens moet egter blind wees om nie die dilemma van Springbokrugby raak te sien nie.

Die media maak ‘n geweldige ophef van gekleurde spelers, veral natuurlik Habana, maar ook die Zimbabwiër “Beast” Mtawarira wat reeds sedert 2008 vir die Springbokke speel. Trouens, “Beast” verskyn op feitlik elke handelsadvertensie waarin die Springbokke gebruik word. Ook J.P. Pietersen haal elke keer span, terwyl die aantal foute wat hy maak, net vermeerder. Die afgelope paar wedstryde hou ek hom nogal dop: telkens as hy die bal kry, lyk dit nie asof hy weet wat om daarmee te maak nie. Gister het hy ‘n bal wat deur die All Blacks uitgegooi is, probeer klap en daarmee die lynstaan ongunstig teen sy eie span gekeer.

Daarmee is ons midde-in die probleem van Springbokrugby: rassekwotas en politieke korrektheid. Mandela het nie spontaan die Springbokrugbytrui in 1995 aangetrek nie: sy sinistere raadgewers in die SAKP wat al dekades lank met ‘n sielkundige oorlog teen Afrikaners besig is, het hom waarskynlik voorgesê om met dié foefie vorendag te kom, “om die land te verenig”, terwyl hulle heimlik besig was om van die weermag en polisie se offisiere ontslae te raak en hulle met hul eie MK-terroriste te vervang.

Feit is dat sport, en veral rugby, in Suid-Afrika so verpolitiseer is dat ons waarskynlik nooit weer “normale” sport gaan sien nie. Eintlik kry ‘n mens die afrigters soos Heyneke Meyer jammer, want hulle moet die bykans onmoontlike vermag om teen ander spanne te wen wat bloot op meriete gekies word, terwyl hy die ANC-sportminister Fikile Mbalula se enkelmoutwhiskyasem op sy nek voel soos wat die druk om alle blanke spelers met swartes te vervang, toeneem.

“Transformasie” is ‘n sinoniem vir dít wat die Franse deesdae “die groot vervanging” (le grand remplacement; kyk bietjie dié musiekvideo deur die gemaskerde vrouegroep “Les brigandes”) noem. Dit gaan daaroor om die oorspronklike bevolking – in dié geval die Springbokke wat meesal uit Afrikaners bestaan het – met ‘n nuwe bevolking te vervang.

Onderweg na daardie “groot vervanging” waardeur ons uit die openbare oog moet verdwyn, ook wat rugby betref, bevind Springbokafrigters hulle tussen Scylla en Charybdis: vervang hulle nie genoeg nie, verloor hulle hul werk; vervang hulle te vinnig, verloor die span, soos gister.

Gister het die All Blacks, veral in die eerste deel van die wedstryd toe ons goed begin het, nie so sterk gelyk nie. Indien die Springbokke meer gees en samehorigheid gehad het, sou hulle met gemak kon wen. Maar die punt van my twiet hier bo is geldig: Geen patriotisme en samehorigheid is moontlik waar ‘n volkslied uit drie dele met drie tale bestaan en daar konstant rassekwotas afgedwing word nie!

Ons, die Afrikaanse rugbypubliek, bevind ons ook in ‘n volslae teenstrydigheid: Indien die Springbokke die wêreldbeker sou wen, sou dit eindeloos deur die ANC en die hele polities korrekte horde in die media uitgebuit word “om die dae van Mandela” te laat herleef en juis “die groot vervanging” met skerper haat en venyn te verkondig. Verloor hulle, soos gister, voel mense teleurgestel en moedeloos, en gee al minder om of die groot vervanging plaasvind, al dan nie.

Wen of verloor, op die ou einde verloor ons almal.

Het dit daarom nie tyd geword dat die sportadministrateurs en -afrigters bietjie ruggraat toon en groter outonomie vir sport en sportbesluite – soos die aanwys van spelers – voorstaan nie?

Anders gaan die huidige kwasikommunistiese omstandighede waarin alles – kultuur, letterkunde, onderwys, sport – aan politiek en ideologie ondergeskik is, bloot voortduur.

Suidelike halfrond in rugby-eindstryd na bedenklike beslissing

Al vier spanne in vanjaar se halfeindronde van die wêreldrugbytoernooi in Engeland is van onder die ewenaar.

Hulle sal volgende naweek teen mekaar meeding om te bepaal wie ‘n week later in die eindstryd gaan speel.

Die Suidelike Halfrond het ten minste in een wedstryd op bedenklike wyse hul teenstanders van die Noordelike Halfrond uitgeskakel, nadat Skotland deur ‘n oorywerige skeidsregter die aftog teen Australië moes blaas.

Australië, wat baie swakker as Skotland vertoon het, het met ‘n enkele punt gewen. Die Skotte het rustyd met 16-15 voorgeloop, maar in die tweede helfte hul voorsprong vergroot.

Die Wallabies het die donkerblou truie op Twickenham in Londen in die doodsnikke van die wedstryd met 35-34 geklop.

Hulle het die Skotte met net ‘n enkele punt gewen nadat die skeidsregter ‘n omstrede strafdoel aan die Wallabies toegeken het twee minute voordat die eindfluitjie geblaas het.

Suid-Afrika wat Wallis ook naelskraap geklop het, het met kwota-figurante op die veld gesukkel en moes die mas met ‘n tiental spelers opkom.

Nieu-Seeland het egter met Frankryk afgereken, en Argentinië het Ierland uitgeskakel.

In die eerste halfeindrondewedstryd sal Suid-Afrika Saterdagmiddag op Twickenham teen die All Blacks speel, terwyl Australië en Argentinië mekaar Sondagmiddag in dieselfde stadion pak.

Die Argentyne, wat aanskoulike rugby gespeel het en uitstekend geskop het, het Ierland vroeër in die Milleniumstadion in Wallis met 40-20 geklop.

Cheeky Watson bestuur glo OP-rugby in die afgrond

Die toekoms van die Southern Kings en die Oostelike Provinsie se Super Rugby-deelname is in die gedrang met ‘n finansiële oorsig van Uniepresident Cheeky Watson se bedroewende bestuur.

Die afgelope paar maande was daar geen tekort aan verslae van die spelers nie betyds betaal word nie en stakings wat dreig.

‘n Aantal spelers het die naweek wit armbande gedra ter ondersteuning van die spelers wat nie betaal is nie.

Oostelike Provinsie Rugby, SARU en SARPA het Donderdag ‘n gesamentlike verklaring vrygestel om te bevestig dat die toekoms en gebrek aan finansiële stabiliteit van OP-rugby ondersoek word.

Hoëvlak samesprekings tussen die Oostelike Provinsie Rugby, die Suid-Afrikaanse Rugby-unie (SARU) en die Suid-Afrikaanse Rugbyspelersvereniging (Sarpa) het plaasgevind in Port Elizabeth Donderdag.

SARU President, Oregan Hoskins, het egter gesê hy het “volle vertroue in die huidige leierskap” van Cheeky Watson, ten spyte van die finansiële insinking onder sy bestuur.

Hoskins het beide sake-en rugby-ondersteuners aangemoedig om die Oostelike Provinsie se Rugbyunie te ondersteun ter voorbereiding vir hul hertoetrede tot Vodacom Super Rugby volgende jaar.

Ander kwessies wat bespreek is sluit in demografie en borgskappe.

Hoskins sê die Oostelike Provinsie is steeds die teelaarde vir swart rugbyspelers en die Kings sal ‘n belangrike rol speel in die ontwikkeling van toekomstige swart Springbokke.

Amerika kry welverdiende rugbyloesing

Suid-Afrika is met 16 punte bo-aan groep C van die Rugby Wêreldbekertoernooi wat in Brittanje gehou word.

Daarmee is die Bokke se plek in die kwarteindronde in Londen verseker.

Die Springbokke het Amerika Woensdag ‘n pakslae gegee van 64-0 en altesaam nege drieë gedruk, terwyl ‘n strafdrie ook toegeken is.

Die VSA se afrigter, Mike Tolkin, het 12 veranderinge aan sy beginspan aangebring, wat kennelik ‘n duur fout was.

Die belowende senter, Damian de Allende is as Speler van die Wedstryd aangewys nadat hy ‘n drie gedruk het.

Die veteraanspeler, Bryan Habana, het ‘n driekuns behaal, maar kon nie die rekord vir drieë in ‘n Wêreldbekerstryd van die All Black Jonah Lomu verbeter nie.

Die Springbokke sal in die volgende ronde teen Wallis of Australië te staan kom.

In sy laaste wedstryd het Georgië sy wedstryd teen Namibië naelskraap met 17-16 gewen.

Die Namibiërs se span het hoofsaaklik uit Afrikaners bestaan wat verbete verdedig het.

Jacques Burger, die Namibiese kaptein wat aan die voorpunt van die Namibiese fisieke aanslag was, is egter vroeg in wedstryd beseer en moes van die veld af.

Die span se Walliese afrigter Phil Davies het sewe veranderinge aangebring aan sy span. Die

Die hoop van die Namibiese span was die haker Torsten van Jaarsveld, een van die staatmakers met sy akkurate ingooiwerk.

Die Vrystaat Cheetahs se Curriebeker-kaptein het vanjaar se Superrugbyreeks as die haker met die meeste suksesvolle ingooie afgesluit.

Springbokkaptein tree uit

Die Springbokkaptein, Jean de Villiers het sy uittrede uit internasionale rugby aangekondig nadat hy sy kakebeen beseer het.

Hy keer vandag na Suid-Afrika terug en sal waarskynlik ‘n operasie aan sy kaak moet ondergaan.

Suid-Afrika het hul sokkies opgetrek in die Rugby Wêreldbekerkragmeting teen Samoa met ‘n oorwinning van 46-6, maar die 34-jarige De Villiers, wat die Springbokke in 37 toetse gelei het, moes voor die einde van die veld af.

Hy het 109 keer vir sy span uitgedraf, met die tweede meeste toetse van enige kaptein agter die rug en die vierde meeste toetse in die geskiedenis van Suid-Afrikaanse rugby.

De Villiers sê toe hy in Saterdag se wedstryd van die veld afgeloop het, het hy geweet dit is sy laaste keer vir die Springbokke.

Die afrigter van die Springbokspan, Heyneke Meyer, sê De Villiers sal onthou word as een van die beste Springbokke ooit wat altyd sy span voorop gestel het.

Die minister van sport, Fikile Mbalula het intussen sy waardering vir De Villiers se leierskap uitgespreek, en sê hy het sy liggaam vir sy land in die spervuur geplaas.

Mbalula, wat ‘n swart span wil sien, sê hy hoop De Villiers se veggees sal in die Sprinbokkamp voortleef.