Business Day – praag.co.za

Dan Roodt: En sê nou ons vervang SA Engelse met Europeërs?

Tydens my onlangse Europese reise het ek heelwat tyd gehad om te dink. Dikwels was ek alleen, wagtend op ‘n stasie of lughawe, of besig om iewers op die Franse platteland vir my aandete te voor te berei met slegs die TV as geselskap met berigte oor suiwer Franse aangeleenthede waarin die res van die mensdom kwalik sou belangstel.

Daar is ‘n Franse skrywer wat taamlik bekend op sosiale media is en ook dikwels as “verregs” afgemaak word. Hoewel, deesdae word enigiemand wat nie die ondergang van sy land of van die Westerse beskawing klakkeloos aanvaar nie, deur die hoofstroommedia as “verregs” gestigmatiseer. Renaud Camus, die betrokke Franse skrywer, het egter die frase “die Groot Vervanging” (le grand remplacement) beroemd gemaak sodat dit dwarsdeur Europa weerklink. In ‘n neutedop kom dit daarop neer dat die totale Europese of blanke bevolking deur immigrante, veral Moslemimmigrante uit Noord-Afrika, vervang gaan word. Dit is waarop die beleid van die Europese Unie te Brussel, asook vele linkse regerings op die Vasteland, neerkom.

In Suid-Afrika het ons natuurlik iets soos “transformasie” wat gedefinieer kan word as die “vervanging van blankes deur gekleurdes”. Dié beleid het ook Afrikaners, wat voor 1994 in groter getalle werksaam in die staatsdiens en staatsondernemings as Engelssprekendes was, veel harder as blanke Engelssprekendes getref. Vele Engelse was ook ten gunste van dié beleid om Afrikaners deur ander te laat vervang. Tans bevorder die Engelse media en akademici soos dr. Ruth Hall en prof. Ben Cousins die beleid om Afrikanerboere op hul eie grond deur swart boere te laat vervang.

Dog veel verder terug in ons geskiedenis was daar nog altyd ‘n beleid om Afrikaners deur ander, veral Engelse, te laat vervang. Ná die tweede vryheidsoorlog het Lord Milner sy bes probeer om soveel Engelse immigrante na die ou Boererepublieke te laat kom ten einde ons, wat juis demografies deur die volksmoord in die konsentrasiekampe verswak is, onder te ploeg.

Die huidige transformasie- en vervangingsbeleid beskik oor ‘n onderliggende veronderstelling waarvoor die meeste Afrikaners blind is: nóg die liberale Engelse, nóg hul lakeie of bondgenote onder die anderskleuriges (swart, bruin en Indiër), beskou ons as “Suid-Afrikaners” in die huidige sin van die woord. In die twintiger- en dertigerjare van die vorige eeu het rasegte Engelse aanstoot geneem aan die term “Suid-Afrikaner” wat veral deur genl JBM Hertzog bevorder is. Een Engelsman, Leonard Barnes, het selfs ‘n boek daarteen gepubliseer waarin hy Hertzog as die “Caliban van Afrika” verguis het. Die volle titel van sy publikasie was: Caliban in Africa: an impression of colour madness. In ‘n ander werk, The New Boer War, het Barnes bepleit dat Engeland die Britse kolonies rondom Suid-Afrika moet versterk en saam met swartes moet werk om Suid-Afrika tot ‘n val te bring.

Barnes en vele ander het geglo dat almal in ons land Britte moes wees — onderdane van die Britse Ryk — en dat enige “Suid-Afrikaanse” identiteit dus uit die bose was. Daarom is dit tans so ironies dat die term “Suid-Afrikaner” wat ten eerste deur Hertzog, die gehate “Caliban” (half-mens, half-monster en slaaf), verkondig is, vanaf 1994 toegeëien is om ‘n nuwe, eksklusief Engelse, identiteit te skep. Tans word Suid-Afrika gesien as “net nog ‘n Afrika-land” en “net nog ‘n vorige Britse kolonie met Engels as enigste voertaal”.

‘n Hele nuwe geslag Boerehaters en -vervolgers is besig om na vore te tree. Die veldtog op die kampus van die Universiteit van Pretoria, “Afrikaans must fall”, is geesdriftig deur die meerderheid Engelse verwelkom en die volgende stap, om Afrikaanse skole te verbied, lê net om die draai. Panyaza Lesufi, die fanaties anti-Afrikaanse LUR vir onderwys in Gauteng, het by Hoërskool Vereeniging en elders gepoog om Afrikaanse onderwys die doodskoot toe te dien.

Erger as Lesufi, wat bloot soos ‘n ANC-terroris (wat hy eintlik maar is) optree, is sy sikofante en napraters onder die hoernaliste. Daar is bekendes en gehates soos Adriaan Basson en Max du Preez wat maar altyd die logika agter elke magsgreep jeens Afrikaans en Afrikaners insien en probeer goedpraat. Maar die anti-Afrikaanse koor beskik oor meer as een stem, om ‘n musikale metafoor in te span. In sommige van die Engelse koerante wat minder deur ons mense gelees word, dikwels ook met betaalmure sodat hulle minder toeganklik is, word daar egter ‘n verbete veldtog teen ons taal en kultuur deur betaalde haatskrywers gevoer.

Onlangs is daar so ‘n sarsie in die Business Day afgevuur deur twee individue, Neels Blom en Hans(ie) Pienaar. Albei is uit huis uit Afrikaans, maar het nou Engels omhels soos die “Franskiljons” (om ‘n term by die Vlaminge vir Fransgesindes te leen) Frans omhels het. Blom, wat toevallig saam met my op skool was, destyds die Hoër Seunskool Helpmekaar, is nou so Engels dat hy ‘n soort politieke “vlieghengelrubriek” in die Business Day bedryf waarin hy gereeld gal oor Afrikaans en Afrikaners braak.

In sy mees onlangse skryfsel — dit rym met opdrifsel, so iets wat na mens toe aangedryf kom soos ‘n dooie, vrot vis — vaar hy teen Afriforum uit wat saam met die Zoeloekoning wil werk om grondgryp in Suid-Afrika te voorkom. (“Cold, calculated unity in a cause that has no substance”, Business Day 15 Oktober 2018.) Hy beskryf hulle en veral hul ondersteuners as “waansinnige nasionaliste” (delusional nationalists). Maar natuurlik is die o so Engelse gepeupel in dié land met hul Afrikaanshaat wat al dansend soos om ‘n teregstelling tydens ‘n halssnoermoord uitgespuug word, heel “rasioneel”.

Ek het al daaraan gedink om ‘n boek te skryf met die titel: Ken u vyand. Want die rede waarom die Afrikaner sy huidige ondergang beleef, waarom ons stadig maar seker óf tot emigrasie gedwing óf gewoon doodgemaak word, hang saam met ons onbewustheid sover dit ons vyande en hul planne aanbetref.

Die Engelse politieke leierskap in Suid-Afrika het nog nooit vir lief geneem met Afrikaners nie. Daarmee bedoel ek dat hulle nóg ons bestaansreg erken nóg ons reg om in die land te wees. Dit kom daarop neer dat Jan van Riebeeck se koms in 1652 ‘n fout was, maar nie Sir David Baird s’n in 1806 nie. Suid-Afrika moes ‘n “Klein Engeland” word. Toe Elizabeth II die land in 1947 per trein besoek het, het sy blykbaar opgemerk: “It is just like England.”

Juis dít is deel van ons probleem. Want ‘n groep Britte wat nie kommunisme en marxisme in hul eie land deurgevoer kon kry nie, wil dit in Suid-Afrika doen. Die mees ekstreme Engelse idees wat in London of Oxford uitbroei, word in ons land toegepas. Ons is die Frankenstein-monster binne ‘n Britse eksperiment.

Hier bo het ek genoem dat Afrikaners tans nie as “Suid-Afrikaners” beskou word nie. Die Engelse akademici en joernaliste bestee baie energie daaraan om te bewys dat ons nie werklik hier hoort nie, ons besittings (soos plaasgrond) by die swartes gesteel het en “deur apartheid bevoordeel is”. Trouens, die feit dat alle Afrikaners nie in plakkerskampe of selfs in konsentrasiekampe verkeer nie, is ‘n wonderwerk-in-die-kleine.

In ‘n privaat e-pos het ek aan Neels Blom van die Business Day gevra of hy wel Afrikaners as Suid-Afrikaners sou erken. In ‘n sarkastiese antwoord het hy teruggeskryf:

“Maar siende jy klaarblyklik onseker is oor jou Afrikaner-identiteit, Afrikaners is na my mening Suid-Afrikaners, by uitstek.”

Hoe kan iemand wat elders in die Business Day betoog het dat Engels die enigste opvoedingstaal in Suid-Afrika moet wees, vanaf laerskool tot universiteit, so iets sê? Ek vermoed dat Blom bedoel dat ons reeds gekoloniseer en verengels, en daarom deur die Engelse “reënboognasie” geassimileer is.

Toe ek op skool en universiteit was, het Engelse wat domheid in ‘n gesprek wou aandui, met ‘n gemaak Afrikaanse aksent begin praat. Met al die briljante swartes wat ons deesdae regeer, het dié gewoonte lyk my so effens verminder; nietemin sal geen Engelsman waag om domheid deur middel van ‘n swart Engelse aksent te illustreer nie, want dit sou mos rassisties wees. Wat my so aangaande uitbarstings van Boerehaat in die Engelse media fassineer, is hoe die Engelse onbewuste daardeur vir oomblikke sigbaar word, soos ‘n gordyn wat vir ‘n sekonde oopwaai.

Waarskynlik sou die Engelse redaksie van Business Day dit nie self waag om etniese haat jeens Afrikaners te verkondig nie. Maar as twee verloopte Afrikaners soos Neels Blom en Hans(-ie) Pienaar dit doen, is dit mos aanvaarbaar, nie waar nie? Ek meen egter dat sowel Blom as Pienaar bewustelik of onbewustelik aanvoel dat hul anti-Afrikaanse uitlatings groot byval by Engelse sou vind. Dis soos daardie Afrikaanse aksent wat jy namaak om domheid aan te dui: daardeur raak jy lid van die “Engelse klub”.

In Pienaar se geval, vaar hy uit teen die Gelofte van Bloedrivier en noem dit:

“…the document that has been at the centre of the racist version of Afrikaner nationalism, which brought us apartheid, decades of minority rule and untold misery for generations of nonwhites.” (“Afriforum strikes a strange chord when it comes to uniting Afrikaners”, Business Day 17 Okt. 2018.)

Eintlik is Bloedrivier ‘n klad op die geskiedenis, volgens Engelse historici. Die Zoeloes moes ons eerder almal daar uitgemoor het, man, vrou en kind. Dan sou Suid-Afrika mos van die negentiende eeu af suiwer Engels gewees het, nie waar nie? Geen Boererepublieke nie, geen Paul Kruger of Christiaan de Wet nie.

Nog iets: Anders as Afrikaners wat hulle vandag oor die Gelofte en hul pioniersgeskiedenis moet skaam, is Engelse trots op hul koloniale geskiedenis. Selfs linkse Engelse skryf met ademlose bewondering oor Lord Alfred Milner of Kitchener. Ditto Neels Blom en Hans(-ie) Pienaar. Britse kolonialisme herinner aan gholf op Woensdaemiddae, asook jenewer-en-tonikum, nie aan tienduisende swartes wat in die myne weens onveilige toestande gesterf het nie. En natuurlik vlieghengel. Laasgenoemde sport word gewoonlik in Skotland beoefen, dus weet ek nie of dit suiwer Engels is nie. Maar as jy vlieghengel met Boerehaat as aas kan beoefen, het jy ‘n wenresep.

Geen koloniale Britse naam is al ooit deur die ANC in Suid-Afrika, sover ek weet, verander nie. Rondom die erg linkse en marxistiese Universiteit van die Witwatersrand, is daar Empireweg en die Koningin Elizabeth-brug. Die Britse Ryk rym heel goed met Marx en Lenin.

Rassesegregasie is elders in die Britse Ryk en in die Amerikaanse Suide ewe geesdriftig as hier by ons beoefen. In die 1970s het die Amerikaanse presidentskandidaat en goewerneur van Alabama, George Wallace, steeds apartheid tussen blank en swart bepleit. Hy is tot vandag toe beroemd vir sy uitspraak: “Segregation now, segregation tomorrow, segregation forever.” Daaroor swyg die plaaslike Engelse en twee opperste joiners soos Blom en Pienaar in alle tale, veral in hul geliefde Rooitaal.

Terloops, die liberale sanger Neil Young, het ‘n liedjie teen Alabama geskryf, iets wat later deur die Suidelike rockgroep Lynyrd Skynyrd beantwoord is met die beroemde nommer, “Sweet Home Alabama”. Hulle was nie skaam om vir hul kultuur en identiteit op te staan nie.

Nêrens elders in die Westerse wêreld (Kanada, België, selfs Brittanje waar Wallies, Iers en Skots erkenning geniet) sou ‘n situasie geduld word waar een taal ‘n ander oorheers soos in Suid-Afrika nie. Engelse werk saam met swartes, Indiërs en daardie afskuwelike bruines waaroor Leon Lemmer al male sonder tal geskryf het om ons taal en kultuur dood te maak.

Afrikaans se heil lê by Europa, asook by die konserwatiewe deel van Amerika. Hoewel Amerikaners Engelssprekend is, is hulle nie hatig op ander tale nie, anders as Engelse. Ek ken ‘n Amerikaner wat vir homself Afrikaans vanaf CD’s in sy motor geleer het. Tans heers daar groot belangstelling in Afrikaners by die meer regse Amerikaners wat ook meesal Trump-ondersteuners is. Hulle het gesien hoe Detroit onder swart bestuur van ‘n ryk, welvarende en stylvolle stad tot ‘n misdaadgeteisterde hool verval het, daarom het hulle begrip vir wat ons in Suid-Afrika deurmaak. As deel van PRAAG se nuwe media-inisiatief, gaan ons video’s van die middestede van Johannesburg en Pretoria maak om aan die wêreld te toon hoe “vooruitgang” onder “progressiewe Engelse regering” in Suid-Afrika lyk.

Daar is maar 1,6 miljoen Engelse in Suid-Afrika, waarvan ‘n miljoen of so rasegte Britte is. Die res bestaan uit verengelste Afrikaners, Grieke, Portugese, Italianers en ander immigrante. Hulle word deur geen gemeenskaplike identiteit of nasionalisme gebind nie. Sommige is ons wel goedgesind, het Afrikaans geleer en ons kultuur van te kuier en die buitelewe te geniet hul eie gemaak. Maar ons moet aanvaar dat die meerderheid stedelike Engelse, veral in Johannesburg en Kaapstad, hul Boerehaat in samewerking met die ANC tot nuwe hoogtes gaan voer.

Indien die Afrikaner polities en ekonomies weer kon opstaan, sou ons hulle egter geredelik kon vervang. Daar is miljoene Europeërs wat ons goedgesind is, waardering vir ons kultuur het en graag na Suid-Afrika sou wou emigreer indien ons daarin sou kon slaag om die juk van die ANC (en linkse Engelse en hul Afrikanermeelopers) van ons af te werp.

Die Afrikaner se grootste stryd is in eie geledere, om die ou spreuk wat uit die Nederlands-Spaanse oorlog van die 1500s dateer, te verwesenlik: Eendracht maakt macht. Afrikaners se verhouding tot Engelse was dwarsdeur ons geskiedenis ‘n verdelende faktor. Ook om daardie rede moet ons ons geledere teen teen die linkse Engelse van Johannesburg en Kaapstad sluit.

Wat Blom en Pienaar betref, verdien hulle om teen ‘n muur gesit en doodgeskiet te word. Jan Smuts, wat saam met Bram Fischer en Beyers Naudé een van die min Afrikaners is wat ooit deur Engelse geëer is, het as Boeregeneraal geen genade teenoor verraaiers betoon nie en hulle voor die voet laat fusilleer.

Die nasate van die Britsgesinde Sappe sal dus kwalik omgee om só te sterf, volgens die Smuts-metode.

Dan Roodt: Gita du Toit en die gefabriseerde konsensus

Verlede week het ek ‘n brief in die Business Day gepubliseer waarin ek verwys na die “georkestreerde veldtog” teen die Universiteit van Stellenbosch deur ‘n organisasie soos Open Stellenbosch, wat sy oorsprong in tradisionele Boerehaat het. Dit was in reaksie op ‘n meningsartikel deur Franny Rabkin wat ‘n pleidooi vir ‘n Engelse Stellenbosch gelewer het.

Gegewe sy geskiedenis van giftige anti-Afrikaanse propaganda, is dit nogal verbasend dat Business Day – wat voorheen as die berugte Rand Daily Mail bekendgestaan het – hoegenaamd my brief sou plaas. ‘n Dag of wat later verskyn daar egter nóg ‘n meningsartikel deur ene Gita du Toit, ‘n voormalige studente aan dié universiteit onder die blatante opskrif: “Maties language policy excludes blacks”. Tot dusver was dit min of meer wat ons van die oud-Rand Daily Mail met sy Boerehaatbeleid kon verwag. Ek het ‘n paar punte gemaak oor die gebrek aan Afrikaanse taalregte in ons land, wat dus deur Gita du Toit geneutraliseer moes word met ‘n rasse-aanval. Taalregte mag verengelsing troef, maar die rassekaart troef alles, dit weet ons mos.

Vandeesweek verskyn Du Toit se brief egter netjies in vertaalde vorm op Netwerk24.com. Iemand, iewers, het dus gemeen dat dit nie genoeg is dat die Business Day se Engelse lesers moet verneem dat “Stellenbosch swartes uitsluit” nie, maar dat dié gedagte ook onder Afrikaners gepropageer moet word. Omdat die rassekaart taalregte troef, moet die hele Stellenbosch sommer totaal verengels. Soos dit gestel word:

“Afrikaans is nie, en sal nooit, erken word as ’n internasionale akademiese taal nie. Om die teendeel voor te gee, is gek. Enige universiteit, en veral dié wat hulself as besonders beskou, behoort die kommunikasie van kennis deur kritiese ontleding sy hoogste prioriteit te maak.”

Ek is nie seker wat Du Toit, wat slegs in 2012 ‘n BA-graad behaal het, onder ‘n “internasionale akademiese taal” verstaan nie. Dit klink asof daar volgens haar geen “internasionale akademiese tale” behalwe Engels bestaan nie, dus is Afrikaans, Duits, Frans, Italiaans, Spaans, Russies, Nederlands, Sweeds, Noors, ens., almal in dieselfde bootjie. Om te argumenteer dat alle tersiêre opleiding oral ter wêreld slegs deur medium van Engels moet geskied, is honderd maal meer “gek” as die bestaan van een of twee Afrikaanstalige kampusse in Suid-Afrika!

Kennelik is die jonge dame in haar anglosentriese kokon taamlik oningelig oor hoe kennis en universiteite “internasionaal” daar uitsien. Wat my egter meer interesseer, is die “onsigbare hand” agter die Afrikaanse hoofstroommedia wat toenemend daarvoor sorg dat ons met sulke ekstremistiese Boerehaatmenings gebreinspoel word. Wat Gita du Toit en haar marionetmeesters, wie hulle ook al is, aan ons wil oordra, is: Julle het geen regte nie. Taalregte wat “internasionaal” erken word, bestaan nie. Menseregte is slegs op gekleurdes of Engelssprekendes van toepassing. Die behoeftes van die swart, Engelssprekende student, waarin daar reeds rojaal op 22 kampusse dwarsdeur die land voorsien word, weeg swaarder as die behoeftes van die Afrikanerstudent en sy ouers wat vir sy opvoeding aan die US, die PUK of waar ook al ten duurste betáál.

Soos wat die ANC-bewind al hoe meer “gek” en radikaal raak – om nou Gita du Toit se byvoeglike naamwoord te gebruik, neem die behoefte aan denkbeheer in ons land kennelik toe. Kritiek op die heersende orde en sy absurditeite, sy korrupsie en magsmisbruik, waaronder ook swart rassebevoordeling, moet in die HSM tot die minimum beperk word terwyl die konsensus van oorgawe en masochistiese onderdanigheid veral onder Afrikaners gestimuleer moet word. Vandaar dus sulke skrywes wat “wonderbaarlik” opduik sodra ‘n openbare debat opvlam of sodra ‘n mening posvat dat Afrikaners of Afrikaans ook tog iewers oor “regte” beskik.

Ek bemerk ‘n evolusie in die gebruik van polities korrekte media-agente wat ‘n onderdanige konsensus onder Afrikaners in die hand moet werk. Aanvanklik was dit verloopte Afrikaners of hanskakies soos Max du Preez en Adriaan Basson wat dié takie moes verrig. Die nuwe fase van denkbeheer is egter, ironies genoeg, vertaling. Sowel amptelike as literêre vertaling is iets wat by uitstek met die NP-bewind geassosieer word. Immers het ons toe amptelike tweetaligheid geniet en is vele boeke uit Europese tale, asook Engels, in Afrikaans vertaal. Tans het ons amptelike eentaligheid, met min of geen vertaling. Behalwe waar dit gaan om ekstremistiese Engelse menings wat Afrikaners eenvoudig móét hoor. Dan word dit vir ons goedgunstiglik in die “apartheidstaal” vertaal en meedoënloos aan ons opgedring.

Wie beheer dié proses? wonder ‘n mens. Is daar iewers ‘n komitee wat vergader en besluit: Afrikaners het nóg linkse en ekstremistiese propaganda nodig en as die huidige falanks links-liberale joernaliste dit nie self in Afrikaans kan produseer nie, laat ons dit vir hulle vertaal! Hier, dè: hier is vir julle ‘n bietjie Engelse neomarxisme om aan te herkou, in jul “eie geliefde taal”. Hoewel, bygesê, Die Burger publiseer toenemend artikels sommer regstreeks in Engels en waarskynlik gaan die koerant nog die paadjie van Tuks se studentekoerant, Die Perdeby, loop waar slegs die mashoof nog Afrikaans is en die inhoud 100% Engels.

Vreemde tye, voorwaar.

Repliek aan Beeld se Virginia Keppler

Geagte me. Keppler,

Moontlik is dit ongevraag van my om ‘n skrywe aan u te rig, maar dan was dit ewe ongevraag van u om ‘n ope brief aan Steve Hofmeyr te skryf waarin u die Afrikaanslesende heelal met u histrioniese gemeenplase teister. Oktober, soos C. Louis Leipoldt gedig het, is “die mooiste, mooiste maand”. Maar danksy u epistel, sluit ons dié aanskoulike maand op ‘n aaklige noot af.

Die sonskyn en die blou lug daarbuite kan beswaarlik vir die donker, muwwe botheid wat uit u kwaadwillige bewussyn spreek, vergoed.

Ten eerste, merk u waarskynlik op dat ek u woewoejeer en nie, soos u met mnr. Steve Hofmeyr maak, hom tutojeer nie. Ek ken u nie, net soos u vir Hofmeyr nie ken nie. Daarom is dit onbeskof om hom te “jy” en “jou”. Die woord “bleddie” is ook allermins ‘n byvoeglike naamwoord wat by ‘n, op die oog af ernstige, politieke argument pas.

Dus, indien u voortaan met Afrikaners in gesprek wil tree of ope briewe aan hulle wil rig, stel ek voor dat u van ons “goeie maniere en etiket” kennis neem, om nou die titel van Emsie Schoeman se vermaarde handleiding in dié genre sydelings aan te haal.

Ek bemerk ook dat u “handjievol” (‘n “handjievol rassiste”) as een woord skryf, terwyl die AWS dit as twee woorde (“handjie vol”) beskou. Ek weet, ek weet, waarskynlik beskou u dit as ‘n kleinigheid, gegewe die verwerping van Standaardafrikaans wat deur soveel van ons bruin landgenote voorgestaan word, maar ons sien dit raak.

Afrikaans, soos baie ander dinge – ook die Suid-Afrikaanse geskiedenis – is ingewikkeld. Dit is maklik – fasiel, soos die Franse sê – om alles tot ‘n karikatuur te vereenvoudig, maar daardeur gaan die wese daarvan verlore.

U “ope brief” – wat sal ‘n mens dit noem, ‘n “tutojerende preek”? want u preek vir Steve Hofmeyr – gaan van die standpunt af uit dat die stereotipiese marxistiese interpretasie van ons geskiedenis die enigste sou wees wat daar bestaan. Intussen is daar meer as een verhaal, wat steeds – en toenemend – in mededinging verkeer. Al mag u so dink, het die revolusie nog nie sy gesogte, keiharde hegemonie kon afdwing nie. Soos wat korrupsie, onbekwaamheid en grypsug toeneem, is daardie mooi verhaaltjie besig om uit te rafel. Min denkende mense neem dit nog ernstig op.

Verder is daar by u sprake van dieselfde soort ressentiment wat ek ‘n klompie jare gelede al by Kirby van der Merwe geïdentifiseer het. Ek het dit in ‘n brief aan Rapport verwoord wat ek vermoed nooit geplaas is nie, maar wat ek sommer nou elders publiseer en waarin ek die soort anti-Afrikaner-ressentiment wat blykbaar die “bruin” of “kleurlingdiskoers” kenmerk, geëien het.

U brief is insgelyks deurdrenk van anti-Afrikaner-ressentiment. Asof die Engelse, Indiërs, swartes – en bruines! – in dié land nie ook heelwat vergrype op hul kerfstok het waarvoor ons hulle kan kwalik neem nie. Veral in hierdie, sogenaamde “nuwe Suid-Afrika” met sy vernietigende geweld, verkragting, moord en doodslag, lyk dit nogal anachronisties om die magtelose en vertrapte Afrikaners vir enigiets te blameer.

U oorskat werklik die invloed van die sogenaamde “opmars deur vroue na die Uniegebou van 1956” waaraan u Steve Hofmeyr herinner. Tydens die tweede wêreldoorlog, maar ook vroeër na afloop van die Rebellie in 1915, het veel groter groepe Afrikanervroue teen pro-Britse regerings betoog, iets wat intussen in die vergetelheid versink het. In 1915 het “duisende Boerevroue wat per trein van oor die hele land aangekom het, in swart geklee en in doodse stilte vanaf Kerkplein na die Uniegebou gestap om ‘n petisie vir die vrylating van generaal Christiaan de Wet aan die regering te oorhandig”. Met die uitbreek van die tweede wêreldoorlog het ongeveer “negeduisend Afrikanervroue na die Uniegebou gestap het om te betoog dat die Unie neutraal moet bly in die oorlog wat in Europa woed”.

Dit was voorbeelde van spontane protes teen regeringsbeleid, terwyl die fameuse voorval van 1956 deur ‘n klein groepie (hoofsaaklik Joodse) kommuniste gereël en georkestreer is om die illusie te skep dat daar radikale of kommunistiese steun onder swart vroue bestaan, terwyl die kommuniste in werklikheid oor geen steun buite enkele oorwegend Joodse voorstede in Johannesburg en Kaapstad beskik het nie. Terwyl u u roem op u rasgenoot, Sophia Williams- de Bruyn, wat glo “ruggraat” gehad het, was sy bloot ‘n figurant in die skema van die Slovo’s, asook Hilda en Rusty Bernstein wat ten doel gehad het om Suid-Afrika in ‘n vasalstaat van die destydse kommunistiese Oos-Europa te omskep. Lees gerus Joe Slovo se biografie deur Alan Wieder as u met my sou verskil.

Verlede jaar het die SA Joodse Raad van Afgevaardigdes en die SA Jewish Report ‘n terugwerkende besluit aangeneem wat hul onvoorwaardelike steun aan die klein groepie radikale, kommunistiese Jode van destyds toesê. Intussen sien ons egter hoe verhoudinge tussen Moslems en Jode in Suid-Afrika toenemend versleg en was daar die onlangse voorval waar ‘n varkkop in die kosjergedeelte van Woolworths se vleisafdeling in die Kaap ingesmyt is. Ek twyfel dus werklik of selfs Jode as etniese groep deesdae so trots op die radikale kommunistiese en terreurbeweging van vorige dekades is, ‘n beweging wat u klakkeloos ophemel.

Daarom bevestig u maar net weer wat ons al lankal vermoed: dat u etniese groep die hand van vriendskap wat die Afrikaner na u oor baie jare uitgereik het – selfs in die vyftigerjare met Van Wyk Louw en D.P. Botha – weggeklap het en verkies om met ons vyande téén ons te heul, of hulle nou kommuniste, terroriste, of Britse kolonialiste is.

Indien u hoegenaamd as joernalis die moeite en die nodige ondersoek sou gedoen het, sou u gevind het dat Verwoerd, byvoorbeeld, waarna u so neerhalend verwys, geensins vyandig teenoor kleurlinge gestaan het nie. Trouens, in sy “Toespraak voor die Uniale Raad vir Kleurlingsake te Kaapstad op 12 Desember 1961 het hy die volgende te sê gehad:

“Die Kleurlinge kan een deel van die land tereg beskou as oorwegend die plek van hul herkoms, die bronaar van hul bestaan: Wes-Kaapland. Ek begryp goed dat die instroming van die Bantoe in die gebied waar daar vroeër nie Bantoes was nie, gesien kan word as ‘n ontwikkeling wat kanse van die Kleurlinge wegneem, en dit nogal juis in die gebied waar hulle hul beste kanse verwag…”

Kennelik is die gedagte dat die bruinmense van die Wes-Kaap nie deur die Xhosas van die Oos-Kaap demografies, polities en ekonomies oorheers behoort te word nie, vandag oudmodies en behorende tot “apartheid”. Die nuwe idee is juis dat die bruin minderheid van die Wes-Kaap oorheers móét word! Gegewe die oplaaiende Boerehaat wat ek egter in u “ope brief aan Steve Hofmeyr” en op baie ander plekke bespeur, kan ek u verseker dat ons nou genoeg gehad het van “stank vir dank”. Solidariteit maak ‘n groot fout om regstellende aksie teen bruines ten gunste van swartes in die hof te beveg. Sekerlik spruit dit uit hul Verwoerdianisme en behoort dit onmiddellik gestaak te word!

U beskou uself as “swart”. Dit is eenvoudig te wonderlik vir woorde en ek stel voor dat u sonder verwyl by Julius Malema se EFF aansluit waar u behoorlik die beleidsrigtings van ‘n swart bewussyn kan verinnerlik. Sekerlik behoort dit by Beeld ook bevorderingsmoontlikhede in te hou, want die gebreinspoelde “bleek naturelle” – om die ewe dom en verwarde Max du Preez se term te gebruik – in u werksomgewing sal geredelik hul meer senior poste aan u wat met ‘n donkerder gelaat geseën is, afstaan.

In u histrioniese uitbarsting van “swart” slagofferskap, hoon en belaster u Steve sonder enige gronde as “rassis” en moedig hom selfs aan om die land te verlaat:

As dit nie meer vir jou lekker is hier in die sonnige Suid-Afrika nie, pak op en trek. As dit te swart is en as daar te veel wit mense is wat nie met jou saamstem nie, laat jy gestap raak, boetie.

Boetie, nogal. Ek kan nie namens Steve praat nie, maar ek kan u verseker dat ek of my gesin kwalik “gestap sal raak” omdat iemand uit u milieu ons daartoe beveel. Veel eerder sal ek geld skenk om meer Xhosas in busse aan te ry Wes-Kaap toe dat, soos Jimmy Manyi gesê het, die “oor-konsentrasie van kleurlinge in die Wes-Kaap” beëindig kan word.

Dis mos ‘n oorblyfsel van apartheid, nie waar nie? Dat ‘n minderheidsgroep hom so blatant rassisties aan die res van die land en die meerderheidswil kan ontruk deur vir ‘n blanke vrou, me. Helen Zille, te stem! Waarom aanvaar die Wes-Kaap nie die regering van mnr. Zuma nie? U mag “bevry” wees, maar waarskynlik is die Wes-Kaap nog nie genoegsaam bevry nie.

U sê verder:

Ek en miljoene mense in die land is moeg vir mense soos jy en al die verkrampte regses wat ons in hul binnekamers en om hul braaivleisvure beledigende en rassistiese name noem.

Ek ken nie veel “verkrampte regses” nie, maar wel libverkramptes wat ons ons spraakvryheid ontsê en geen afwyking van hul polities korrekte, kwasi-religieuse dogma duld nie. Wat rassistiese name betref, het ek al vele swartmense teëgekom wat niks van Wes-Kaapse bruinmense hou nie en hulle dinge soos “Boesman”, asook woorde in hul eie tale, toesnou. Gegewe haar swart status, voel me. Keppler waarskynlik dieselfde oor die bruines, maar ek sal met belangstelling die jongste voorbeeld van Afrika-konflik tussen ligter en donkerder “swart” dophou, soos dit al tydens die burgeroorloë in Liberië en in Angola gemanifesteer het.

Me. Keppler beweer dat swartmense in die ou Suid-Afrika nie op die sypaadjie mog loop nie. In antwoord hierop het iemand die volgende video op YouTube opgediep wat in die sewentigerjare in Johannesburg en Kaapstad geneem is, en aantoon watter infame leuen dit is. Hier loop swart en wit heerlik op die sypaadjies saam. As nuusredakteur van Beeld, behoort me. Keppler seker van beter te weet as om so ‘n blatante onwaarheid selfs in ‘n meningstuk te verkondig.

Met ‘n bietjie verbeelding en insig kan ‘n mens seker Steve Hofmeyr se uitnodiging aan mense om te dink oor hoe swartmense “die argitekte van apartheid was” op verskeie maniere interpreteer.

Toe RW Johnson in sy boek, South Africa’s brave new world, enkele jare gelede die Nuwe Suid-Afrika as ‘n “groot Bantoestan” beskryf het, het enigiemand beswaar gemaak of hom van rassisme beskuldig? Nee, want hy is mos ‘n Engelsman van Natal en geen Afrikaner nie. Ook die Business Day het onlangs die volgende twee kaarte gepubliseer om aan te toon dat apartheid steeds voortleef as dit by stamowerhede in Suid-Afrika kom:

Het Beeld en Keppler dit goed gedink om die Business Day vir ‘n verregse, “rassistiese” publikasie uit te kryt en sy redakteur beveel om “gestap te raak, boetie”? Nee, want in Beeld se kruiperige onderdanigheid teenoor alles wat Engels is, sal die gedagte nooit eens in die verskiet verskyn dat die Business Day op dieselfde hovaardige en minagtende wyse as Steve Hofmeyr verguis behoort te word nie.

Afrikaners is mos “vrye wild”, soos ook tydens plaasmoorde. Ons meningsvryheid en selfs ons lewens tel nie vir die polities korrekte kabaal wat as die Beeld-redaksie bekendstaan nie.

Die ander punte wat Steve oor “andersheid” en die “Afrika-agterstand” gemaak het, is ewe geldig. Maar ook: indien mense uit Afrika in die verlede Wes-Europa gaan regeer het – iets wat hulle dalk binne hierdie eeu gaan doen, gegewe hul onverbiddelike demografiese vooruitgang! – sou hulle nie ook ‘n vorm van skeiding of onderskeid tussen rasse of groepe gehandhaaf het nie? Reeds sien ons in ons land dat swartmense veel meer rasbewus as blankes is en deur wetgewing hul eie “apartheid”, wat hulle regstellende aksie of swart bemagtiging noem, afdwing.

Die onverdraagsame histerie waarmee daar op Steve Hofmeyr se uitnodiging tot nadenke en debat gereageer is, toon aan ons hoe min u, me. Keppler, asook Beeld en vele ander in dié land, van die “oop gesprek” en ware “demokrasie” soos dit dekades gelede al deur N.P. van Wyk Louw geformuleer is, verstaan!

Business Day-redakteur wil meer gelykheid hê

Die redakteur van die Business Day, Peter Bruce, lewer vandag ‘n pleidooi vir groter gelykheid in Suid-Afrika, in reaksie op ‘n twiet deur Dali Mpofu van die Ekonomiese Vryheidsvegters (EVV) waarin hy optrede teen armoede bepleit.

Volgens Bruce, bestaan daar “‘n groeiende strook linkse akademici, ontleders en beleidmakers wat saamstem dat dit nie langer heeltemal waar is nie. Hulle glo tans dat, terwyl armoede sleg is, ons werklike probleem ongelykheid is. Dit is die ongelykheid – só redeneer hulle – wat ons maatskaplike samehang, bedreig.”

Die redakteur van die Business Day haal ook die Amerikaanse ekonoom en New York Times-rubriekskrywer, Paul Krugman, aan wat glo dat maatreëls om die VSA se ongelykheid te verminder tot ekonomiese groei sal lei.

Bruce lewer self die volgende pleidooi: “Ek dink dat vakbonde op maatskappyrade behoort te dien dat werkers aandele in die ondernemings waar hulle werk, behoort te besit. Ek glo vas dat, tensy ons rykdom meer doeltreffend en regverdig versprei, ons nie suksesvol gaan wees nie.”

Lees Bruce se hele artikel hier.

Die rol van PRAAG by Afrikanerbevryding

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Ek wil nie hier, anders as wat Flip Buys van Solidariteit so gereeld in sy Rapportrubrieke doen, my eie beul blaas nie. Toe ‘n dertigtal van ons egter presies veertien jaar gelede die Pro-Afrikaanse Aksiegroep in ‘n lesingsaal by UNISA gestig het, het ons geweet dat iets gedoen moes word om die agteruitgang van Afrikaans en die Afrikaner in Suid-Afrika te stuit.

Destyds was die internet nog in sy kinderskoene en ADSL of 3G nog nie ‘n werklikheid nie. As mens jou epos wou lees, moes jy van ‘n inbelmodem gebruik maak. Facebook en Twitter, of selfs ‘n gesofistikeerde kommentaarstelsel soos Disqus wat ons hier – in Afrikaans! – gebruik, het nog in die verskiet gelê. In April 2000 het die PRAAG-webblad egter afgeskop en sedertdien net van krag tot krag gegaan.

Ons kan op ‘n latere stadium bietjie nabetragting hou oor al ons avonture van die afgelope veertien jaar, van die stryd in die media tot die periode waartydens ons aan skietoefeninge met plaaswagte bestaande uit boere in die Noord-Transvaal deelgeneem het. Dít alles is geskiedenis. Miskien sal dit in die vergeteleheid vesink en saam met die Afrikaner in Suid-Afrika uitgewis raak. Veel eerder sal ons dit iewers in die toekoms opskryf as die begin van ‘n herontwaking nadat ons deur die kommunistiese propagandameesters in die wêreldmedia verslaan is en ons land sonder slag of stoot deur ‘n korrupte bende vanuit ‘n Zambiese kamp verower is.

Vandag wil ek kortliks stilstaan by ons rol vandag en in die onmiddellike toekoms, ook in die aanloop tot die nasionale verkiesing op 7 Mei 2014.

PRAAG speel op vele terreine ‘n rol, wat ek hier in volgorde van belangrikheid wil lys en agterna ietwat verder wil belig:

As pro-Afrikaanse NRO (nie-regeringsorganisie);
as Afrikaner-dinkskrum;
as digitale nuus- en meningsblad;
as uitgewer en kultuurskepper.

Pro-Afrikaanse NRO

Min Afrikaners besef dit, maar dwarsdeur die wêreld is daar nie-regeringsorganisasies (NRO’s) wat ‘n ontsettende belangrike rol in die politiek speel. Hulle bring regerings tot ‘n val, verander die politieke stelsels van lande en kan hele volkere laat verdwyn of verskyn. Soms is dit ook makliker vir regerings en geheimedienste om hul strategiese doelwitte deur middel van dié “apolitiese” organisasies te bereik.

In Suid-Afrika is dosyne sulke NRO’s bedrywig wat hoofsaaklik vanuit die buiteland befonds word. Daar is die Open Society Foundations van die Hongaars-Amerikaanse miljardêr, George Soros. Daarbenewens tref ons die volgende aan: Section 27, die Helen Suzman-stigting, Africa Check, die Instituut vir Sekerheidstudies, die Instituut vir Rasseaangeleenthede, die Instituut vir Globale Dialoog, die Instituut vir Geregtigheid en Versoening, Amnestie Internasionaal, die Duitse politieke stigtings, waaronder die kommunistiese Rosa Luxemburg-stigting se kantoor in Johannesburg, asook vele ander.

Baie van die Suid-Afrikaanse NRO’s het vanuit die duistere wêreld van die anti-apartheidsbeweging en sy verwante terreurorganisasies ontstaan. Toe en nou is hulle ten dele deur Boerehaat gemotiveer en werk steeds aktief aan ons ondergang mee. ‘n Britse burger staan byvoorbeeld aan die hoof van Section 27 wat hom ten doel gestel het om alle Afrikaanse skole in Gauteng te verengels.

Terwyl die meeste Afrikaanse organisasies op die dikwels onbekwame ANC-regering fokus en een jare lange hofsaak na die ander teen staatsdepartemente voer (wat op die duur vir ons wát beteken?), probeer PRAAG met sy beperkte middele die Afrikaansvyandige NRO’s dophou en dwarsboom. Ons betoging teen Section 27, asook vele briewe aan Engelse koerante oor mev. Barbara Creecy, die Gautengse LUR vir onderwys, het vrugte afgewerp en ‘n tydelike wapenstilstand in die aanval op Afrikaanse skole bewerkstellig.

Ons het gesien hoe Africa Check verlede jaar vir Steve Hofmeyr met aansienlike steun van die linkse media aangeval en probeer verdag maak het deur sy stelling dat “Afrikaners soos vlieë sterf” as onsin af te maak. Ook onlangs het Africa Check beweer dat verkragting in Suid-Afrika nie so erg is nie, “omdat niemand eintlik weet wat die ware statistieke is nie”.

So pas het ‘n woordvoerder van George Soros se Open Society Foundations, Jacob Dlamini, in Business Day aangekondig dat hulle Afrikaners wat in die vorige regering gedien het verder wil vervolg op grond van getuienis wat Eugène de Kock voor die howe mag plaas. Tussen die reëls verstaan ‘n mens dat De Kock dalk vrygelaat gaan word op voorwaarde dat hy die vorige Afrikanerbewind verraai en op allerlei maniere inkrimineer sodat ‘n Stalinistiese “skouverhoor” soortgelyk aan Tutu se lieg-en-biegkommissie nogmaals teen Afrikaners ontketen mag word.

Dít alles om ons mense met witskuld te breinspoel sodat hulle eerder wegkruip as om vir hul regte op te staan!

Vanselfsprekend sal ons ons verdediging teen die NRO’s moet verskerp, want hul uiteindelike doelwit is niks minder as kultuurmoord op die Afrikaner of selfs erger nie.

Dis ‘n Dawid-en-Goliat-stryd wat ons voer teen groepe wat met miljoene dollar vanuit die buiteland befonds word om ‘n onophoudelike propaganda-oorlog teen ons volk te voer. Maar om terug te deins, sou selfmoord beteken!

Afrikaner-dinkskrum

Die vermaarde Franse filosoof, Alain de Benoist, het onlangs gesê dat daar in sy land geen toekomsgerigte denke meer bestaan nie. Slegs in China en die VSA is daar nog sulke denke. Wat ‘n verdoemende uitspraak oor Frankryk!

Interessant is egter dat De Benoist meen dat toekomsgerigte denke in Amerika hoofsaaklik deur die dinkskrums of “think tanks” bedryf word. Hulle ontleed gegewens in die hede, skets toekomsscenario’s en maak voorspellings.

PRAAG het willens en wetens ook ‘n dinkskrum geword wat vir die Afrikaner ‘n nuwe toekoms wil bedink. Die toekoms wat ons sien, lê buite hierdie bestel, met eie instellings en selfs grondgebied sodat ons weereens ons verlore soewereiniteit kan herwin. Dis nie genoeg om daardie toekoms te verbeel nie; daar moet ook nou al daarvoor beplan word!

Nog ‘n funksie van ‘n dinkskrum is om inligting te ontleed en aan alle belanghebbendes te kommunikeer. Ons poog om deur die publikasie van unieke artikels oor internasionale politiek sulke inligting aan die Afrikaner bekend te stel. Vele van die artikels en hoofartikels op praag.co.za verteenwoordig dae en ure van navorsing oor toestande in die buiteland wat op ons eie situasie betrekking mag hê. Suid-Afrika is vanuit die buiteland deur die ANC-SAKP-alliansie verower en Afrikanerbevryding sal slegs met inagname van buitelandse strominge en neigings kan geskied.

‘n Belangrike funksie van enige dinkskrum is om ‘n goedgesinde politieke party van raad en insig te bedien. Die Amerikaanse Heritage Foundation verrig byvoorbeeld so ‘n taak vir die Republikeinse Party in die VSA terwyl elkeen van die groot Duitse politieke stigtings aan ‘n politieke party verbind is. Op die webblad van die Heritage Foundation word dit soos volg beskryf:

Founded in 1973, The Heritage Foundation is a research and educational institution—a think tank—whose mission is to formulate and promote conservative public policies based on the principles of free enterprise, limited government, individual freedom, traditional American values, and a strong national defense.

Die Broederbond en verskeie ander groeperinge het tydens die suksesvolle jare van die Nasionale Party dieselfde soort dinkskrumrol vervul. Uiteindelik het die hele Afrikanerbouwerk van die verlede egter skouspelagtig in duie gestort, veral ná die oorwinning wat die ANC-SAKP eers in die internasionale media en toe by die stembus oor die Nasionale Party behaal het.

Vier jaar gelede wou PRAAG so ‘n verhouding met die Vryheidsfront Plus bewerkstellig en ‘n tyd lank was ek voorsitter van die VF Plus se navorsingskomitee. Die kleinlike politiekery en nydigheid binne daardie party het so ‘n verhouding egter onmoontlik gemaak.

Met die totstandkoming van die nuwe Afrikaner- politieke party, Front Nasionaal, werk ons weereens as dinkskrum nou saam met die partystrukture en sal help om strategie vorentoe te bepaal, gegrond op al ons navorsing en inligting wat oor die afgelope veertien jaar versamel is.

Digitale nuus- en meningsblad

Ons is almal oorbewus van die Naarpers-monopolie in Afrikaans en die funeste rol wat dié mediagroep speel om ons mense met fatalisme, defaïtisme, nihilisme en immorele dekadensie te vul. As dit nie ‘n sangeres soos Karen Zoid is wat met haar witskuld, anti-Afrikaanse reënboognasie-ideologie aan ons jeug afgesmeer word nie, is dit die vulgêre pseudo-komediant Casper de Vries wat die Afrikaner en veral Christene op KykNET beledig en afkraak.

Verder poog Naarpers se verskeidenheid dom wit en veral bruin rubriekskrywers en meningsvormers om gedurig die huidige bestel met sy ingeboude onreg en Boerehaat as “natuurlik”, onvermydelik en onveranderlik voor te stel. Wat eintlik ‘n tirannie van die meerderheid is, word as “vryheid en demokrasie” opgehemel. Tot onlangs het die Naarpers-koerante alles wat in die land verkeerd loop getroef met lofsange aan “ons wonderlike grondwet”, dermate dat Hermann Giliomee hulle “grondwetters” begin noem het.

Die meeste van Naarpers se rubriekskrywers dink nie meer in Afrikaans nie en ‘n mens salueer as’t ware die anglisismes en Engelse clichés soos hulle verbykom as jy Tim du Plessis, Henry Jeffreys of Jonathan Jansen lees. Trouens, Naarpers se Afrikaanse publikasies maak deesdae meermale van Engelse rubriekskrywers ek kommentators gebruik wat uit daardie taal vertaal word, asof hulle nie meer Afrikaners vertrou om in hul publikasies te skryf nie, maar slegs Engelse globaliste of fanatiese voorstanders van die totalitêre Suid-Afrikanisme wat Afrikaners uitsluit.

Van die verskeidenheid rubrieke en meningsartikels wat tans op praag geplaas word, is van die beste wat daar in dekades in Afrikaans verskyn het. Skrywers soos Gustav Venter, Manfred Delport, Leon Lemmer, Danie Goosen, Joseph Secrève en ekself baljaar op die breë register van Afrikaans. Dit wissel van skerp en geestig, tot verwikkeld intellektueel, dikwels in dieselfde artikel! Veral Leon Lemmer se langer artikels waar hy met vers en kapittel in keurige taal die vergrype van verpolitiseerde hoër onderwys of anti-Afrikaner-ressentiment onder bruines beskryf, is iets unieks in ons taal. So pas het Lemmer ‘n nuwe term gemunt vir wat polities korrek as “transformasie” bekendstaan: “ontwitting”.

Dis iets van ‘n kreatiewe voorhoede soos daar laas in die 1930s onder Afrikaners bestaan het.

Uitgewer en kultuurskepper

Sowel die ANC-staat as Naarpers sien die Afrikaanse kultuur as iets wat vir eie politieke en ideologiese doelwitte gemanipuleer moet word. Dit stem byna volkome ooreen met die wyse waarop kultuur in Oos-Duitsland of die voormalige Sowjetunie aan staatsmag – of monopolistiese dwingelandy in Naarpers se geval – onderworpe gemaak is. Geen boek of selfs fiktiewe verhaal soos ‘n roman of novelle word gepubliseer indien dit nie die kultuur-marxistiese sienings van Afrikanerskap, die gesin, identiteit, geslag, ras en dies meer, eerbiedig nie. Dieselfde geld die teaterstukke by kunstefeeste en selfs Afrikaanse films wat meermale die heersende ideologie bevestig, eerder as wat dit bevraagteken word.

Nie net word die Afrikaanse kultuur gemarginaliseer deur middel van verengelsing en staatsvyandigheid nie, maar dit word ook verarm deur ‘n verskraalde, eendimensionele inhoud daaraan te verleen.

Ons kultuurprobleem strek egter veel verder terug as bloot die totalitêre hede met sy kwasi-kommunistiese, verpolitiseerde boeke, toneelstukke en gewilde kykstof soos Sewendelaan op die SAUK. Oor die afgelope dekades het Naarpers veral anti-Afrikaner-figure soos André P. Brink, Antjie Krog en Marlene van Niekerk opgehemel, as sou die Afrikaanse letterkunde net uit sulke mense bestaan! Tydens die hoogtepunt van die Afrikanerbeweging tydens die 1960s, pleks van skeppend en vernuwend op te tree, het die sogenaamde Sestigerbeweging verkies om klakkeloos agter Boerehaters soos Nadine Gordimer en Alan Paton aan te hardloop en dieselfde karikature van ons volk as in hul boeke tot stand te bring. Verwoerd was uiteindelik reg toe hy destyds op die vooraand van sy sluipmoord in September 1966 in sy Republiekdagtoespraak op 31 Mei gesê het:

“En nou wil ek uiting gee aan die onuitgesproke, dikwels onuitgesproke verlange van ons volk dat daar vir ons ook, soos vir ander volke in hul wonderuur, dié skrywers en dié digters mag ontstaan wat kan en sal wil besing die heldedade van hul eie geslag. So kan dit vir ons ook gegee word, soos in die uur van roem van groot volke in die verlede was, waar diegene kon opstaan wat nie weifelend vra: Wát is ’n volk? nie, maar wat kan uitjubel: Dit is my volk, só is my volk, só kan hy ook wondere verrig, só is hy skepper van ’n eie toekoms!

“Die skrywer en digter wat in hierdie tyd só kan besing wat nou gebeur, sal aangehaal word so lank soos die volk van die Republiek van Suid-Afrika bestaan. As daar uit ons midde diegene kan ontstaan wat die mooie van ’n volk se lewe wil besing, wat nie terughuiwer om patriotisme, vaderlandsliefde, te huldig nie, wat nie net volgens moderne patrone soek na wat elders in die volkere wat reeds oud is, die mode is nie, maar wat ooreenkomstig die vaste patroon van huldebetuiging aan die eie volk, die lelike, die vleeslike opsy kan skuiwe en kan kyk na die geestelike, en die mooie en die grootse, wat die moderne geskiedenis kan besing!

“Kon ons nou maar in ons tyd ook sulke skrywers en digters vind, hoe ryk sou ons ons nie ag nie, hoe ryk sal ons volk van die toekoms nie wees nie, om dan te weet, deur sulke tolke, wát in die hart van die volk van vandag omgaan terwyl hy belewe, vyf jaar ná die gebeure, hierdie wonderwerk, hierdie groot mylpaal in die geskiedenis van ons volk.”

Met die voordeel van terugskouing, kan ons vandag sê dat Verwoerd uiteindelik tydens dié veelbesproke polemiek rondom ‘n drama deur N.P. van Wyk Louw, gelyk had. Die moderne Afrikaanse letterkunde het, op een of twee uitsonderings na, nooit tot groot hoogtes gestyg nie. Dit het verval in oppervlakkigheid, nihilisme en ‘n sieklike anglofilie, selfs Boerehaat en karikaturisering van Afrikaners soos wat dit deur ons ergste vyande beoefen word.

Terwyl die groot Afrikaanse uitgewerye onder Naarpers se beheer vanuit die Kaap streng sensuur toepas om te sorg dat slegs werke wat in die ANC-SAKP- politieke dwangbuis pas ooit die lig sien, wil PRAAG vernuwing, herbesinning en skeppende onverskrokkenheid aanmoedig. Ons eksperimenteer tans met verskeie digitale modelle, eboeke, maar ook aanlynpublikasie soos tans met Gustav Venter se vervolgverhaal Bodem.

Die vyand beset ook die Afrikaanse universiteite waar enige afwyking van hul norm genadeloos gestraf word met die vervolging van akademici, histeriese “media-verhore” en beswaddering, net soos dit in die tyd van Josef Stalin in Rusland gedoen is.

Die stryd om die hart van die Afrikanerkultuur móét in ons guns beklink word. Ons is nie net op die voorpunt van Afrikaner- politieke denke nie, maar ook van skepping in Afrikaans.

Ons wil graag sien dat daar eweneens ‘n Afrikaner-hergeboorte in die kunste tot stand kom – in Standaardafrikaans! Onlangs het ons gesien hoe Standaardafrikaans deur die SAUK, die Universiteit van Stellenbosch en selfs die Akademie onder leiding van prof. Wannie Carstens, aangeval word.

Die aanslag is totaal en totalitêr: ons hele menswees word bedreig. Daarom moet ons verset daarteen óók alles monster: die politiek, die kultuur, die taal, finansiële en ekonomiese oplossings, ons ysere wil wat in sommige van Van Wyk Louw se gedigte besing word:

Ons wil moet blink wees, buigsaam soos die staal,
een helder drif, een lem, een straal
vanuit die brein, die skouer, die taaie digte
vlegsel van die spiere en armgewrigte
tot in die koel punt van die mes

Sluit aan by PRAAG!

Wit Oktober

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Die Rooi Oktober-veldtog, ‘n protesaksie van blankes teen die verval in Guptatopie en die diskriminasie wat ons ervaar, het heel voorspelbaar, redelik polemiek veroorsaak. Een bron van dié polemiek was te wagte: ‘n anglofiel uit die noordelike voorstede van Johannesburg was erg opgeklits in die linkse virtuele koerant, The Daily Maverick. Hoe durf wittes rassesolidariteit toon, en kla oor riool in riviere of slaggate in die paaie, het ene Nicky Falkof in haar stuk in The Daily Maverick geweeklaag. (My instinktiewe reaksie was om te sê dat Nicky eerder moet Falk Off as om sulke onnosel vrae te vra.)

‘n Ander bron van bykans histeriese verontwaardiging, is Sipho Hlongwane in Business Day. Hlongwane vind dit “bisar” dat blankes durf aandring op beter openbare dienste en veiligheid. Wat wel uiters vreemd is, is die volgende sinnetjies uit die gifpen van Hlongwane: “Their attitude is one of whites first, with blacks getting whatever they can after that. Whites must be protected and should not die.”

Wel, ja. Ek sou graag na my eie mense se belange wou omsien, en ja, ek wil graag hê dat my gesin veilig moet wees. Ek gaan nie eens poog om te probeer bedink waarom ‘n rubriekskrywer laasgenoemde bisar sou vind nie. Persoonlike veiligheid is immers heel onder aan Maslow se hiërargie van menslike behoeftes; een van die mees basiese menslike bekommernisse.

Dit is eweneens opmerklik dat, alhoewel beide Hlongwane en Falkof gróót probleme met blanke rassesolidariteit het, en voorspelbaar verskriklik skree oor apartheid, hulle nog nooit een enkele woord gerep het oor organisasies soos die Black Management Forum of die Black Lawyers’ Association nie. So ook rep hulle geen woord oor rassistiese, swart-op-wit geweld, of die neo-apartheid en rassissme bekend as regstellende aksie en SEB nie.

Swart rassesolidariteit, swart-op-wit rassisme en selfs swart-op-wit rassistiese geweld is dus skynbaar heeltemal aanvaarbaar in jou beter voorstede van Johannesburg, of in die nuuskantore van Engelse publikasies, maar dieselfde voorreg word nie aan blankes gegun nie, en veral nie as hulle toevallig Afrikaners is nie.

Maar goed; ek kan verstaan dat ‘n RA-rubriekskrywer op anti-blanke rassisme moes staatmaak om sy pos te kon bekom. Ek kan ook amper verstaan waarom ‘n identiteitslose en verwarde anglofiel haar bedreig sou voel deur Afrikaners. Dit moet erg wees om te wonder wie en wat jy nou eintlik is, siende hoe daar nie juis in Guptatopie vir blankes plek is nie.

Wat vir my heelwat vreemder is, is dat daar ook blankes is wat beswaar aanteken teen die Rooi Oktober-veldtog. Een van hierdie blanke beswaarmakers is admiraal-generaal Cor Ehlers, die voorsittter, skriba, militêre bevelvoerder, tesourier en teemaker van die OASE-organisasie. Na die tipiese dwarstrekkerige fatsoen wat helaas so kenmerkend van ons ou volkie is, skryf adm-genl Ehlers die volgende oor die Rooi Oktober-veldtog:

“OASE is onlangs deur sommige Afrikaners kwalik geneem toe ons bestuur aangekondig het dat ons nie aan Sunette Bridges se protesoptog, Red October, op 10 Oktober in Pretoria gaan deelneem nie. Ons redes hiervoor is spesifiek omdat die Red October-inisiatief gebaseer is op ras deurdat daar na die “wit” etniese minderheid verwys word. Wit dui op mense se velkleur, terwyl etnies dui op mense se kultuur en waardestelsel. Laasgenoemde het niks met mense se ras of velkleur te make nie. Daar bestaan ook nie iets soos ‘n “wit etniese minderheid” nie, want die twee terme (ras en etnisiteit) is nie versoenbaar nie.”

Ai, tog. Dat Naspers-agtige politieke korrektheid selfs diegene wat hulself vir ‘n Afrikanervolkstaat kan beywer, so kan maak bokspring! Hoe kan iemand wat ‘n volkstaat wil bekom, nog so verward wees oor wie presies die volk is wat die staat moet bewoon? Uit pure moedeloosheid het ek per epos van adm-genl Ehlers probeer verneem of Allan Boesak dan ook welkom sou wees in OASE se volkstaat, siende hoe Boesak ook Afrikaans praat en ‘n lidmaat van die Susterskerke is, maar ek kon helaas ook nie ‘n reguit ja of nee van adm-genl Ehlers kry nie, en sy reaksie was bloot ‘n spoeg-en-plak van skakels na ‘n aantal VN-publikasie toe.

My boodskap aan almal, ook aan adm-genl Ehlers, is die volgende: Die ANC skroom glad nie om jou as ‘n blanke te klassifiseer nie, en om daardie klassifikasie teen jou te gebruik om rassisme soos RA teenoor jou te pleeg nie. Boere se wit velle is hul uniforms en veroorsaak dat plaasaanvallers hulle teiken. Jimmy Manyi en kie beleef geen oomblik se wroeging om swart rassesolidariteit te pleeg in organisasies soos die Black Lawyers’ Association nie.

Hou dus op om om verskoning te vra vir jou wit vel. Ja, Afrikaners is blankes. Ja, ons is trots op ons kultuur, taal en ook ons Europese herkoms. Ja, blankes hoef niemand om verskoning te vra dat ons na ons volk en ook ons ras se belange wil omsien nie. Wyle Tom Clancy kon net sowel ‘n boek oor Afrikaners geskryf het: The Hunt for White October. Basta dus met kruipery en politieke korrektheid! Gaan neem met trots deel aan die Rooi Oktober-aksies.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Is die Bantoe ‘n Afrikaner?

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Dít mag dalk na ‘n vreemde vraag lyk, maar ek kon seker ook die vraag anders gestel het deur te vra: Is die Bantoe inheems aan Suid-Afrika? Vir my is die Afrikaner – die mens, die bees, die blom – inheems aan Afrika en Suid-Afrika, vandaar dus my vraag.

In Duits, die grootste Germaanse taal waaraan Afrikaans verwant is, beteken die woord “Afrikaner” gewoon “Afrikaan”. Dus kan my vraag ook só gelees word: Is die Bantoe ‘n Afrikaan? Op die oog lyk dit na ‘n vreemde of selfs radikale vraag, maar verlede week het ek die biografie oor Joe Slovo en Ruth First gerensenseer. Hulle was twee van die mees radikale politieke denkers wat nog ooit in Suid-Afrika geleef het. Daarom verbaas dit ook nie dat First die eerste was om die stelling te maak dat “blankes in Suid-Afrika die swartes se grond gesteel het” nie.

Toe Ruth First die eerste keer in die 1940s daardie stelling, of liewer teorie, geformuleer het, was daar seker baie mense wat haar uitgelag het. ‘n Mens sou dit ‘n marxistiese leuen kon noem. Vandag word dit egter as die heilige waarheid in die koerante van Media24/Naspers verkondig. Op 26 Julie vanjaar het ‘n artikel uit die pen van die Britse marxis, Ruth Hall, in al die Media24-dagblaaie se Saterdaguitgawes verskyn met die spottendene, ironiese titel O boereplaas, naturellegrond. Daarin word ‘n hele kommunistiese versinsel rondom grondbesit en kapitaal gekonstrueer, wat beteken dat alles wat ons as Afrikaners besit eintlik aan swartes behoort.

Die probleem is: baie min mense opper enige beswaar teen al dié radikale teorieë wat ons Afrikaners as indringers in ons eie land voorhou. Die ironie dat immigrante uit Litaue soos First en Slovo ons tot vreemdelinge of buitelanders in Suid-Afrika kan verklaar, skrei natuurlik ten hemele.

Ons leef in ‘n baie radikale tydvak van revolusie en “transformasie”. Suid-Afrika het oor die afgelope twintig jaar meer verandering beleef as Wes-Europa oor die afgelope 200 jaar. In vele Europese lande kom die regering tot ‘n val as die staatsmediesefonds se uitbetalings met ‘n paar persentasiepunte gewysig word, wat nog te sê die soort revolusie wat ons ervaar. Van hier af gaan die revolusie versnel en ons bates sal toenemend deur die staat en die groepe in beheer – wat ook ander lande, gemeenskappe en hul veiligheidsdienste insluit – gekonfiskeer word.

Radikale omstandighede verg radikale denke. Die Afrikaner skram in sy versigtigheid en konserwatisme instinktief van radikalisme weg, maar soos Van Wyk Louw ook iewers verduidelik, beteken om “radikaal te dink” bloot “om tot aan die wortel te dink”. Diegene wat soos ek in die goeie ou dae nog Latyn op skool gehad het, sal weet dat “radix” in Latyn “wortel” of “bron” beteken. Die reuseverandering wat ons beleef, dwing ons om alles in heroënskou te neem.

Ruth First en die ander kommunistiese teoretici het alles op die idee gebou dat die swartman op grond van sy ras eerste aanspraak op Suid-Afrika het. In die Suid-Afrikaanse kommunisme is ras = klas en daarom behels die klasseomwenteling terselfdertyd ‘n rassetransformasie. Mbeki en ander swart denkers herhaal eintlik maar net Joe Slovo en Ruth First se idees as hulle na Suid-Afrika se “kolonialisme van ‘n spesiale tipe” verwys. Veral Slovo se boesemvriend, Harold Wolpe, is sover ek onthou vir daardie term verantwoordelik. In weerwil van die Afrikaner se teenwoordigheid van 360 jaar in die land, asook sy inheemse kultuur en taal wat hier gestandaardiseer is, word ons summier tot “kolonialiste” verklaar. Die verengelste swart elite en hul Litause of Britse teoretici is die “inheemses” wat ons binnekort van ons grond af gaan skop en wie weet sommer landuit gaan jaag sodat hulle oplaas Suid-Afrika se aansienlike hulpbronne na willekeur kan plunder.

Maar hoe stewig is daardie fondament wat Ruth First gebou het? Vir elke argument is daar ‘n teenargument. Toevallig val my oog nou die dag op ‘n klassieke boek deur die Afrikanerhistorikus, Gustav Preller, Daglemier. Amper asof Preller die dag voorsien het dat die Afrikaner of die blanke in Suid-Afrika tot indringer verklaar gaan word, beklemtoon hy deurentyd dat ons volksplanting aan die Kaap vóór die groot migrasie van die Bantoetaalsprekers na ons land geskied het. Onder andere skryf hy dat die Vendas eers teen 1700 in die Soutpansberg aangekom het.

Die eerste helfte van die twintigste eeu, toe Preller geskryf het, was ‘n baie interessante tydvak in die Weste, sowel wat die natuur- as die geesteswetenskappe betref. Toe is die grondslag in die fisika gelê wat uiteindelik tot die atoombom en vandag se geweldige tegnologiese opbloei sou lei. Terwyl die natuurwetenskappe ná die tweede wêreldoorlog aanhou groei het, het die marxistiese gordyn egter in hoë mate oor die geesteswetenskappe, maar ook gedeeltes van die argeologie, antropologie, biologie en die genetika, gesak. Die aandrang op gelykheid het eenvoudig sekere vorme van navorsing taboe gemaak.

President Poetin van Rusland het onlangs die Amerikaners gewaarsku met ‘n boodskap in die trant van: die marxisme het nie vir ons gewerk nie, moenie dink dat dit by julle iets goeds gaan teweegbring nie. Feit is egter dat die geesteswetenskappe aan die Amerikaanse universiteite sedert die sestigerjare deur marxisme oorspoel is en nog nooit weer herstel het nie. Die Suid-Afrikaanse universiteite volg hulle min of meer slaafs na, dus geld dieselfde in ons land.

Lees gerus ook die volledige aanhaling vanuit Erik von Kuehnelt-Leddihn in my Engelse rubriek vandag waarin hy na die “gewapende bordele wat ons aanhou om universiteite te noem”, verwys. Suid-Afrika se gewapende bordele word egter feitlik volledig deur epigone van Ruth First en Joe Slovo beset, ten minste in die geesteswetenskappe. As u my nie glo nie, gaan maar net Leon Lemmer se rubrieke oor die Universiteit van Stellenbosh deur, veral vandag s’n.

Sedert 1994 word die antropologie en die evolusieleer insgelyks deur ons nuwe heersers gebruik om die “eenheid van die mens” te postuleer. Veral prof Phillip Tobias van Wits het die voortou hiermee geneem. Net soos in die Sowjetunie waar alle fasette van menslike kennis onder kommunisme gebruik is om die politieke stelsel te regverdig, word antropologie, argeologie en geskiedenis by ons só geskryf dat dit die huidige orde en veral die revolusie regverdig. Die indruk word bowenal gewek dat die Bantoetaalsprekers reeds duisende jare in die land teenwoordig is. Trouens, met propaganda-instellings soos die Cradle of Man-kompleks aan die Wesrand word gepoog om die indruk te wek dat die Bantoe so min of meer die nasaat van die australopithecus africanus of suidelike aap van 2 miljoen jaar gelede sou wees.

Ons beskik eenvoudig nie oor die inligting om oor twee miljoen jaar se evolusie te spekuleer nie en soos elke teorie moet dit alles met ‘n knippie sout geneem word.

Feit is egter dat Preller ‘n hele paar teorieë van sy eie aanbied wat gegrond is op antropologiese en argeologiese navorsing vanuit die eerste helfte van die twintigste eeu – vóór die marxistiese gordyn gesak het en voor Ruth First, Shula Marks en ander se lesing van ons geskiedenis as die evangelie aanvaar is.

In ‘n paragraaf van Daglemier op bladsy 53 sê Preller (ek behou die oorspronklike spelling):

Aangeneem word dat die Bantu’s nie Afrikaners van oorsprong is nie, terwyl daar die sterkste redes aanwesig is om ook aan te neem dat hulle van oud-Asiatiese afkoms is, en die Afrikaanse vasteland bereik het uit hulle oorspronklike heimat, binne die trope van suid-oostelik Asië, oor die kuslande van Indië en Arabië. – (Frank)

Die Jawa-mens, rekonstruksie na die gevonde skedel

Preller verwys taamlik baie na George McCall Theal, die vader van die Suid-Afrikaanse geskiedskrywing, maar die “Frank” in hakies moet na ‘n ander antropologiese of argeologiese kenner verwys. Met ‘n bietjie speurwerk op die internet behoort ‘n mens te kan uitvind wie dit was. Op die volgende bladsy (54) in Daglemier suggereer Preller dat die Bantoe dalk van die sogenaamde Jawa-mens, Pithecanthropus erectus, waarvan die fossieloorblyfsels in 1891 deur Eugène Dubois ontdek is, kan afstam, wat sy Asiatiese oorsprong mag verklaar. Volgens ‘n Amerikaanse antropoloog uit die 1920s, prof Roland B. Dixon, is daar ‘n verwantskap tussen die Bantoes en sommige Melanesiërs. Preller skryf:

Eersgenoemde tiepe is gekonsentreer vernamelik aan die boorde van die Indiese oseaan: en in Afrika is hulle te vinde in die suide en langs die ooskus: die Bantu’s. Hulle oorsprong is gewees êrens in die trope van suid-oostelik Asië, dieselfde streek waar, binne die Pliocene tyd, die Pithecanthropus erectus, of die Java-mens geleef het. Vandaar het hulle sig versprei na Australië, en, weswaarts oor die tropiese kuslande van Indië en Arabië, tot in Afrika.

‘n Ander stelling wat my nog altyd bygebly het, is dié deur die bekende SA ekonomiese historikus, C.W. de Kiewiet, wat agterna die hoof van die prestigieuse Cornell-universiteit in die VSA geword het. Iewers in sy boek oor Suid-Afrika bied hy die verklaring waarom ons land nie blankes in groter getalle kon aanlok nie, want, seg hy: “Haar immigrante was swart.”

As ek Preller reg lees, wil hy eintlik beweer dat die enigste twee inheemse volkere in ons land die Afrikaner en die Boesman was. Die res is almal latere immigrante. In die onlangse tyd het elke Jan Rap en sy maat natuurlik oor ons landsgrense gestroom. ‘n Vriendin wat by binnelandse sake werk, het op ‘n keer aan my verduidelik hoe maklik dit vir enigiemand sonder ‘n Suid-Afrikaanse geboortesertifikaat is om ‘n verklaring by die polisiestasie te gaan aflê dat sy geboorte nooit geregistreer is nie, waarna hy vanself ‘n ID-boekie en burgerskap bekom.

Terwyl die marxiste ons daarvan beskuldig dat ons “kolonialiste van ‘n spesiale tipe” is, beskik ons Afrikaners, asook ons voorouers, darem oor geboortesertifikate, doopseëls, titelaktes, testamente en boedelopgawes wat eeue terug strek en wat bewys dat ons nog altyd hier was! Ons is nie onlangse immigrante of kolonialiste nie.

Van die Boesmans het daar as inheemse volk baie min oorgebly, want die Bantoes het ‘n volksmoord op hulle uitgevoer. Dus is die Afrikaner eintlik die enigste oorblywende inheemse volk in die land, maar wat tans onder geweldige druk verkeer aangesien ons met geweld en vyandige wetgewing uit die land verdryf word.

Vandeesweek het ek ‘n brief in Engels aan die Business Day gerig wat ook hier te lese is, waarin ek meen dat ons tans ‘n vorm van swart of Bantoe-kolonialisme beleef. Dis seker nie baie polities korrek om so iets te sê nie, maar dis waar. Ook bestaan daar ander minderhede in die land wat reeds ‘n soort staat-binne-die-staat bedryf, kompleet met hul eie intelligensie- en veiligheidsdienste wat lyk my ten nouste met Suid-Afrika se misdaad-intelligensie saamwerk. In vandag se Rapport verskyn daar ‘n artikel oor die sogenaamde “wit weduwee” en daar word onder andere voorspel dat daar binnekort Moslem-terreur in die noordelike voorstede van Johannesburg kan plaasvind. Maar lees veral die tweede helfte van die artikel waarin die veiligheidsdienste ter sprake kom.

Preller maak in sy boek die verdere interessante bewering dat daar op ‘n stadium ‘n baie ou blanke beskawing in Suider-Afrika was, vóór die koms van ons Nederlandse voorouers aan die Kaap en beslis ook voor die koms van die Bantoetaalsprekers. In die teenswoordige ZImbabwe is daar oorblyfsels van uitgebreide mynbou-aktiwiteit wat insgelyks in die 1920s deur ‘n Duitse wetenskaplike, prof Leo Frobenius, blootgelê is. Volgens hom is die bewerking van yster in Afrika 2 500 jaar ouer as in Europa. ‘n Transvaalse geoloog, dr Percy Wagener, het in Augustus 1929 op ‘n wetenskaplike kongres in Johannesburg verklaar dat Suid-Afrika, tesame met die ou Rhodesië, “eenmaal in die voorgeskiedenis, ‘n baie belangriker posisie in die wêreld ingeneem het as wat die land vandag beklee”. Duisende jare gelede is daar reeds goud en ander metale hier by ons gemyn op ‘n gesofistikeerde manier waarvan die Bantoes nie kennis gedra het nie.

Is die goue renoster deel van ons Afrtikaner-erfenis, eerder as die Bantoe s'n? — Is die goue renoster deel van ons Afrtikaner-erfenis, eerder as die Bantoe s’n?

Die mitiese stam wat die goue beeldjies en juweliersware by Mapungubwe vervaardig het, was inderdaad Afrikane want hulle het reste van hul teenwoordigheid agtergelaat, anders as die nomadiese Bantoes. Sonder die Universiteit van Pretoria sou niemand van daardie voorwerpe geweet het nie, daarom behoort hulle tot óns erfenis en nie tot dié van die Bantoe nie. Die Mapungubwe-renoster behoort na regte by die Voortrekkermonument uitgestel te word as deel van ons Afrikaner-argeologie. Dit sal ook die band met ons verre voorouers bevestig wat reeds in die tyd van die Egiptiese dinastieë 3 500 jaar voor Christus goud en yster in ons land gemyn het.

Dis hoog tyd dat die Afrikaner ‘n groter kontinentale bewussyn ontwikkel en sterker op sy inheemsheid aanspraak maak – teenoor die uitheemse Litauers en Bantoes wat ons vanuit Londense skakelhuisies tot vreemdelinge in ons eie land verklaar het.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Die hoofstroommedia se Zimbabwiese gehuigel

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Die skynheiligheid van die linksverkramptes sal nooit ophou om my te verstom nie. ‘n Linksverkrampte, of is dit ‘n libgestremde, is iemand wat in sy lelieblanke voorstad sit, agter tienvoetmure om die swartes uit te hou; iemand wie se kinders spierwit Model C- of privaatskole bywoon, maar dan geen teenstrydigheid daarin sien om te huigel oor hoe rassisties ander blankes glo is nie.

Dit kom eenvoudig nie by die linksverkrampte op dat mens bloot hoef te kyk na sy eie optrede nie – na sy blanke eggenoot, sy kinders se blanke skool, sy blanke buurt – om te sien hoe belaglik skynheilig en teenstrydig die woorde is wat uit sy mond stroom nie. Hy sal tipies ‘n akademiese pos beklee, befonds deur blanke belastingbetalers, maar dan hoog en laag sweer dat regstellende aksie nie so erg is nie, sonder om in te sien dat, as hy sy gehuigel vir een oomblik geglo het, hy onmiddellik ten gunste van ‘n RA-lektor sou bedank het .

Wys jy hierdie skynheiligheid aan ‘n linksverkrampte uit, reduseer jy hom dadelik tot ‘n staat van huilerige paniek, oorlaai jy sy klein breintjie, en is al reaksie waarmee hy vorendag kan kom, een van die flouerige geskree van sy gunstelingvloekwoord: “Rassis!”

Teen bostaande agtergrond is ek nietemin steeds geamuseerd deur die gehuigel van die linkse media (en is daar enige ander tipe hoofstroommedia in Suid-Afrika as die linkse soort?) oor die Zimbabwiese verkiesing. Allister Sparks, ‘n voormalige redakteur van die Rand Daily Mail, is in vandag se Business Day buite homself van vertontwaardiging oor hoe Mugabe die Zimbabwiese verkiesing gaan kook.

Sparks borrel van linkse vertontwaardiging omdat president Zuma nie vir Mugabe op sy plek gesit het nie. Hy is kwaad oor Mugabe se minagting vir Lindiwe Zulu, Zuma se gesant aan Zimbabwe. Hy wonder hoe dit kan wees dat daar 127-jarige kiesers op die kieserslys kan wees.

Die Rand Daily Mail, Sparks se vorige koerant, was egter destyds een van die voorste agitators vir swart regerings in Suider-Afrika. Die koerant se bewondering vir al wat Brits was, en sy minagting vir Afrikaners, was eweneens duidelik. Naas verloorders soos Mad Max du Preez se linkse propagandablad, die Vrye Weekblad, het die Rand Daily Mail hom onophoudelik beywer vir die kommunistiese oorname van die ganse Suider-Afrika. Saam met die Britse poniepers was die einste Rand Daily Mail in ekstase toe Ian Smith se regering deur die Britte uitverkoop is tydens die Lancaster House-onderhandelings. Het die Rand Daily Mail nie in 1985 toegemaak nie, sou sy klakkelose lofsingery oor die marxisitiese oorname in Suid-Afrika van 1994, ongetwyfeld die meeste blankes na hul Valoid-pille laat gryp het.

Nes die linksgestremde in sy lelieblanke buurt nie die teenstrydigheid van sy woorde met sy optrede insien nie, is die ironie van Sparks se eie tirade in Business Day, blykbaar totaal en al op hom verlore. As iemand vóór die eerste verkiesing in 1980 vir Sparks gewaarsku het om bloot na die res van Afrika te kyk, en voorspel het presies wat in Zimbabwe en Suid-Afrika sou gebeur onder ‘n regering wat sy oorsprong had in ‘n terreurbeweging, het Sparks ongetwyfeld ook ‘n ewe skril redaksionele stuk geskryf as sy stuk van vandag, en diegene wat die waarheid en feite oor Afrika-regerings durf opper het, as rassiste en doemprofete uitgekryt.

Vandag, 33 jaar later, probeer Sparks, Mad Max en kie egter maak asof hulle glad nie gewaarsku is oor wat sou plaasvind in Zimbabwe of Suid-Afrika nie. Hulle skryf hoogheilige stukke wat presies dít waarvoor hulle hul beywer het, probeer veroordeel.

Nee wat, menere Sparks, Du Preez en die res van die linkse gespuis in die hoofstroommedia se redaksies. Mugabe, Zuma en die res is julle eie maaksels. Julle is gewaarsku, maar het die realiste destyds as rassiste en regses doodgeskree. Vandag se handomkeer oortuig niemand nie.

Júlle het hierdie bed gemaak. Slaap nou daarin.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Rugby betree volwaardige politiek

Vir diegene wat nog glo dat rugby nie 'n politieke spel is nie, moet die minister van Nasionale Beplanning se brief Dinsdag aan die Business Day se redakteur 'n openbaring wees.

Springbokafrigter Peter de Villiers het ondersteuning gekry van niemand minder nie as die magtige Trevor Manuel.

In 'n brief aan Business Day se redakteur Peter Bruce, kla Manuel omdat Bruce gesê het die afrigter is nie opgewasse vir sy taak nie. Die Springbokke het klaaglik in die derde en laaste toets verloor teen die Britse en Ierse Leeus Saterdag, alhoewel hulle die reeks met 2 -1 beklink het.

"Wat die meeste tel in sport is die resultaat. Daarom moet die feit dat die Springbokafrigter in hierdie geval, soos so min van sy voorgangers, die reeks gewen het in sy guns tel?" Manuel het Bruce daaraan herinner dat hy nie 'n sportskrywer is nie en hom aangeraai om de Villiers met sy voorgangers te vergelyk.

Hy het bygevoeg dat Suid-Afrikaners dikwels tot gevolgtrekkings kom sonder dat hulle na "feite of statistieke" verwys.

Manuel sê hy was "erg misverstaan oor die onderwerp van die resessie" omdat hy, net soos met die rugby, gesê het "die syfers praat". Manuel het voorheen, voordat dit amptelik geword het, verklaar dat Suid-Afrika nie tegnies in 'n resessie is nie.

"Ek pleit by die redakteur van die Business Day dat hy die syfers sal laat praat selfs terwyl hy laat Sondagmiddag sy hoofartikel skryf," het die minister gesê.

Лобановский