Geneesheer onthuts oor wit slagoffer se wrede einde

Die moord op die jong, wit meisie van die Hoërskool Sand du Plessis in haar slaapkamer op ‘n hoewe by Bloemfontein was glo besonder wreed, het die hof gehoor.

‘n Swartman het voor regter Johann Daffue erken dat hy verantwoordelik is vir die moord op en verkragting van ‘n wit meisie op 7 April vanjaar.

Moses Maoka (37), het voorheen op die plot waar die meisie vermoor is in Bainsvlei gewerk. Hy staan tereg op nog drie huisbraak-aanklagte.

Die geneesheer wat getuig het, het oor noodlottige beserings wat sy opgedoen het, gesê hy het nog nie voorheen soveel brutaliteit gesien nie.

Dr. Ignatius Ferreira was onthuts toe hy in die Vrystaatse hooggeregshof in Bloemfontein getuig het oor die lykskouing wat hy op Noeline Koekemoer (16) uitgevoer het.

Volgens Ferreira was die slagoffer van kop tot tone oortrek van kneus- en skraapmerke en het sy letterlik vir haar lewe geveg.

Sy kon nog gelewe het toe Moaka daar weg is, het Ferreira getuig.

Moaka het in sy verklaring gesê hy het haar gewurg totdat sy “swak” geword het en daarna het hy haar verkrag.

Swart skare sak toe op vrag vol beeste

ʼn Vragmotor wat beeste vervoer het, het Dinsdagmiddag naby die Grasmere-tolplaza omgeslaan en verongeluk nadat daar glo klippe van ʼn brug af gegooi is.

Volgens die Nasionale Dierebeskermingsvereniging (DBV) het ʼn skare swartes op die beeste toegesak. Alhoewel baie van die diere ernstig beseer is in die ongeluk, het die oorblywende trop van die tierende skare probeer vlug.

“Hulle bedoeling was om vleis van die lewende diere af te kap. Van die diere kon nie ontsnap nie en is deur die groep mense gesteel of opgekap.”

Volgens die DBV was die polisie, brandweer en ander reddingseenhede op die toneel om die skare te beheer en die beeste wat nog in die wrak vasgekeer was, te bevry. Die beeste wat nie gered kon word nie is op die toneel geslag.

Die bestuurder van die vragmotor is volgens berigte ernstig beseer, het Sapa berig.

Afrikaners is g’n agressief – ope brief aan Vossie Goosen

deur René Kruger

Ope brief aan Vossie Goosen, na aanleiding van haar gesprek op Dagbreek:

Me. Goosen, jy reken ons Afrikaanssprekendes is wêreldwyd bekend vir ons wreedheid, dus is dit die rede hoekom ons so maklik agter ons rekenaars kan sit en mekaar sleg maak.

Nou wil ek gou ‘n toets doen: Gaan hierdie brief u verbrand met kokende water?

Gaan my woorde u hart lewend verwyder vir moeti om my onsigbaar te maak vir my vyande?

Gaan my sinne u aan die hare gryp en u keel met ‘n panga afkap, u oë uitgrou sodat u my nie na die dood kan herken en uitwys nie?

Gaan my sinsnedes ‘n besemstok in u agterwêreld opdruk totdat dit by u keel uitkom?

Gaan die kommas en punte u in ‘n konsentrasiekamp gooi, met vuil rioolwater en vrot aartappels vir kos?

Hier is juis ‘n konsentrasiekamp, ‘n klipgooi van my af, in Standerton. So reg langs die Vaalrivier, met sy “skoon” water en die weer is juis nou geskik vir ‘n besoek van u. Ek is egter jammer dat ek u nie sal kan voorsien van ‘n kombers nie, want weens ons Afrikaanssprekendes se bekende wreedheid, is al my nuwe komberse geskenk aan die arm haweloses, en my aftrekorders is uitgeput, reeds uitgemaak aan organisasies wat met noodlenigingswerk besig is.

Me. Goosen, u moet tog asb verstaan, ons Afrikaanssprekendes se wreedheid is van so ‘n aard, dat ons nie ons medemens kan bystaan in Rustenburg met basiese benodighede nie, aangesien ons nie die goeie inbors het soos die anderstaliges nie.

Mag u, me. Goosen, aan hierdie vreeslike wreedheid van my woorde gaan herkou in die konsentrasiekamp van u gewete.