Malema spreek 60 000 Rooihemde toe

'n See van rooi gister in Tembisa... maar die Duitse ambassadeur in SA, Horst Freitag, dink nie dat Malema steun het nie (sien artikel)
‘n See van rooi gister in Tembisa… maar die Duitse ambassadeur in SA, Horst Freitag, dink nie dat Malema steun het nie (sien artikel)

Die Economic Freedom Fighters (EFF) het tot nog toe die grootste byeenkoms van die huidige verkiesingsveldtog gehou toe hul leier, Julius Malema, ‘n volgepakte Mehlareng-stadion in Tembisa, oos van Johannesburg, toegespreek het.

Die geleentheid was die bekendstelling van die EFF se verkiesingsmanifes. ‘n Aantal Moslem-sakemanne het agterna ‘n dinee saam met Malema bygewoon, wat die indruk wek dat die EFF finansieel deur Moslems gesteun word.

Van die eregaste by die bekendstelling van Malema se verkiesingsmanifes
Van die eregaste by die bekendstelling van Malema se verkiesingsmanifes

Malema het weereens herhaal dat boere se grond sonder vergoeding onteien sal word. Die skare het hom met krete van “Juju! Juju!” verwelkom en gesing: “Staan opsy, hy gaan parlement toe!”

Die EFF se beleid berus sogenaamd op “sewe pilare”:

  • onteiening van grond sonder vergoeding;
  • die nasionalisering van myne;
  • die nasionalisering van banke en ander strategiese sektore;
  • die nasionalisering van die Reserwebank en die skepping van ‘n staatsbank;
  • staatsbeheerde maatskappye;
  • ontwikkeling van die swart ekonomie;
  • die bou van progressiewe handelsvennootskappe met ander lande.

“Ons wil die koloniale patrone van eienaarskap in Suid-Afrika uitskakel,” het Malema gesê. “20 jaar het getoon dat diegene wat daarmee toevertrou is om vir almal ‘n beter lewe te skep ons uitverkoop het. Julle moet jul eie bevryders wees.”

Hy dit insgelyks bekla dat swartes ná 20 jaar van demokrasie steeds arm is. Daarom moet die land ‘n “nuwe vryheid” skep aangesien dié van 1994 ‘n klomp mense teleurgestel het.

“Twintig jaar later is swartes nog nie vry nie. Twintig jaar later word swartmense steeds vasgevang in ellende, onveilige en ongesonde toestande.”

Dit het van die rooi hempies en barette gewemel, waaruit die party 'n nuttige inkomste verdien.
Dit het van die rooi hempies en barette gewemel, waaruit die party ‘n nuttige inkomste verdien.

Malema het die ook bekla dat die meerderheid swartes in die land steeds grondloos en hopeloos moet lewe.

“Twintig jaar later, word jong en ou swart werkers steeds onderwerp aan slawelone en gevaarlike werkstoestande in myne op plase en in fabrieke,” het Malema gesê. Volgens hom moet die EFF hoop en inspirasie aan die mense van Suid-Afrika bied.

Die party sal ‘n einde aan die korrupsie en selfverryking deur politici maak. Verdere verkiesingsbeloftes deur die party is:

  • alle werksgeleenthede sal permanent wees;
  • ‘n minimumloon van R4 500 per maand sal vir alle voltydse werkers ingestel word;
  • mynwerkers sal R12 500 per maand verdien en plaaswerkers R5 000 per maand, terwyl werkers in vervaardiging R6 500 per maand sal ontvang;
  • kleinhandelwerkers sal R5 000 per maand betaal word terwyl konstruksiewerkers R7 000 per maand sal ontvang;
  • almal sal dieselfde loon ontvang, ongeag geslag, ras, klas of geboorteplek;
  • daar sal ‘n nasionale gesondheidskema wees en die EFF sal staatsbeheerde maatskappye bou wat beter gesondheidsorg sal lewer;
  • daar sal ‘n farmaseutiese maatskappy wees wat medisyne sal produseer en aan hospitale en klinieke sal lewer;
  • tradisionele genesers sal ook by die gesondheidsorgstelsel betrek word.

Die leier van die Ekonomiese Vryheidsvegters het ook oor die huidide maatskaplike toelaagstelsel uitgewei, wat onder sy party verhoog sal word.

“Maatskaplike toelaes verteenwoordig ‘n belangrike aspek, ten einde aan die armste van die armes toegang tot ekonomiese deelname te verseker,” het Malema gesê. “Die EFF sal ‘n stelsel bekendstel wat maatskaplike toelaes aan ontwikkeling verbind.”

Toelaes sal soos volg verhoog word:

  • die toelaag vir pensioenarisse sal van R1 300 per tot R2 600 per maand verhoog word en ongeskiktheidstoelaes van R1 200 tot R2 400;
  • kindertoelaes sal van R300 tot R600 per maand verhoog word;
  • oorlogsveterane se toelaag sal van R1 220 tot R2 400 verhoog word;
  • afhanklikesorgtoelaes sal van R1 200 tot R2 400 vermeerder word en weeskindversorging van R800 tot R1 600.

Die skare het gejuig en hande geklap telkens as Malema die beoogde verhogings aangekondig het en vele ondersteuners het gemeen hulle sou dit hoog op prys stel.

Wat opvoeding betref, sal Malema se party sorg dat veel meer swart studente nagraadse kwalifikasies ontvang. Ook sal hy 15 000 oorsee stuur om daar te gaan studeer.

Die Mehlareng-stadion het van die rooi T-hemde en barette gewemel. Alle sitplekke is opgeneem en ‘n groot skare kon net staanplek op die veld voor die verhoog kry.

Malema se verkiesingsvragmotor waarmee hy van plakkerskamp tot plakkerskamp ry
Malema se verkiesingsvragmotor waarmee hy van plakkerskamp tot plakkerskamp ry

Die magsvertoon in Tembisa kom na weke se veldtogte wat die EFF in plakkerskampe oral in Gauteng voer. Malema beskik oor ‘n Mercedes-Benz 2528-vragmotor wat hy vir sy veldtog gebruik en wat blykbaar deur modderpoele en paaie vol gate kan ry.

Van Malema se ondersteuners het ‘n bufferplakker met die slagspreuk: “Thanks God I Am A Black Man.” Een van Malema se helpers is ene Fannie Mashiyane wat die party se barette en T-hemde verkoop. ‘n Baret kos R100 en is by verre die gewildste item. Mashiyane verkoop ongeveer R5 000 se EFF-materiaal per dag, wat gholfhempies insluit.

Volgens Wiekus Kotze, die wit Afrikaner met ‘n swart vrou wat deel van Malema se binnekring is, vlug die ANC dikwels as hulle die EFF-ondersteuners gewaar. By die Elias Motsoaledi-plakkerskamp het ANC-ondersteuners in twee bakkies opgedaag, maar toe hulle die groot klomp mense by Malema se veldtogvragmotor sien, het hulle hul stil-stil uit die voete gemaak.

Dr. Horst Freitag, die Duitse ambassadeur in Pretoria
Dr. Horst Freitag, die Duitse ambassadeur in Pretoria

PRAAG voorspel reeds van verlede jaar af dat die EFF bo verwagting goed in die verkiesing gaan doen, omdat die party se radikale sosialistiese en kommunistiese idees inpas by die ideologie wat sedert 1994 in Suid-Afrika verkondig word en sedertdien die heersende stel opvattinge geword het. Karin Roodt het verlede jaar in gesprek met die Duitse ambassadeur in Suid-Afrika, dr. Horst Freitag, gesê dat die EFF volgens haar ontledings ten minste 10% van die stemme behoort te kry.

Freitag het haar minagtend uitgelag en gesê dat sy ambassade “weet wat aangaan”. ‘n Mens wonder of Freitag steeds lag, gegewe die magsvertoon van die EFF gister?

Christene word vervolg

vervolgDie vervolging van Christene is in volle swang, maar die hoofstroommedia in die Verenigde State van Amerika byna doodstil oor hierdie verskynsel.

Wanneer ‘n politikus iewers in die wêreld per ongeluk aanstoot gee met uitsprake oor homoseksuele, Jode of Moslems, is dit onmiddellik nuus .

Maar baie min Amerikaners is selfs bewus daarvan dat ‘n geraamde 100 miljoen Christene tans vervolging in die gesig staar en dat ongeveer 100,000 Christene elke jaar vir hulle geloof sterf.

Christene oor die hele wêreld word lewendig verbrand, onthoof, gekruisig en tot die dood gemartel en opgesluit in skeepshouers net as gevolg daarvan dat hulle glo .

Hierdie vervolging styg jaar na jaar en dit neem steeds toe. Maar die regerings van die Westerse wêreld en die hoofstroommedia ignoreer geheel en al wat gebeur.

Die inligting is uiters grafies. Die volgende is kort uittreksels uit die nuus stories oor voorvalle van Christelike vervolging wat plaasgevind het in 12 verskillende lande regoor die aarde.

Frankryk stuur soldate om SAR-chaos te verhoed

carfranceFrankryk gaan soldate na die Sentraal-Afrikaanse Republiek (SAR) stuur om stygende chaos in die land te verhoed.

Die aankondiging deur die Franse minister van verdediging, Jean-Yves Le Drian, volg ‘n dag nadat ‘n amptenaar van die Verenigde Nasies (VN) gewaarsku het teen grootskaalse menseregteskendings asook die gevaar van ‘n moontlike burgeroorlog wat dreig in een van die wêreld se armste lande.

Sedert die Seleka-rebellegroep in Maart kragte saamgespan het om pres. François Bozizé uit die kussings te lig, het die krisis in die SAR handuit geruk.

Frankryk sal die aantal soldate in die Sentraal-Afrikaanse Republiek verdriedubbel tot 1200 ná maande van geweld.

Die mineraalryke, maar arm land van 4,6 miljoen mense verkeer in chaos met baie rebelle wat uit die naburige Tsjad en Soedan die land instroom.

Die Franse minister van buitelandse sake Laurent Fabius het gesê die versterkings sal opdaag nadat die Veiligheidsraad van die VN ‘n resolusie ingestem het.

“Frankryk het 410 soldate nou in Bangui en dit sal versterk word na 800, wat die aantal na 1200 verhoog.”

Die VSA skat dat byna 400.000 mense ontwortel is en 68.000 het na buurlande gevlug sedert Selekaleier en tussentydse president Michel Djotodia beheer oor sy los koalisie van krygshere verloor het.

Die konflik word deur Seleka se hoofsaaklik Moslemvegters teen die Christene gevoer. Christene maak die helfte van die bevolking uit en Moslems net sowat 15 persent.

Die rebelle word deur menseregtegroepe van moord, verkragting en die opleiding van kindersoldate beskuldig. – Reuters/Sapa/AP

Misdade teen die beskawing

Die Armeense kunsmuseum in die hoofstad, Jerewan
Die Armeense kunsmuseum in die hoofstad, Jerewan

deur Leon Lemmer

Ons lewe in ‘n tyd waarin ons wys gemaak word dat alle mense gelyk en selfs wesenlik eenders is; of só behoort te wees. Dit dien as die grondslag van een mens, een stem. A weet na bewering net so goed soos B wie moet regeer, gevolglik het albei stemme dieselfde gewig. Ek sou eerder die teenoorgestelde beweer: Dat geen twee mense eenders is nie; dalk selfs nie sogenaamde identiese tweelinge nie.

Dit lyk vir my sommige mense is intelligenter as ander. Sommige is beter ingelig as ander. Sommige het meer as ander gedoen om iets wat die moeite werd is tot stand te bring. Andersom kan ‘n mens beweer dat sommige meer afgebreek het as ander, ens. Die werklikheid is dat sommige mense ‘n bate en ander ‘n las vir die samelewing is. Net die batiges behoort toegelaat te word om ‘n land se lot te bepaal.

Veralgemenend is dit ook moontlik dat sommige groepe mense gewoon beter as ander is. Dit kan op bv verskille in kultuur dui, terwyl die gelykwensers van ons almal bv Afrikane of wêreldburgers wil maak.

In die nuwe Suid-Afrika mag ons nie diskrimineer op grond van ras/kleur nie, behalwe as dit ten gunste van nie-wittes, en veral swartes, en ten koste van wittes is. Dan staan dit bekend as “billike diskriminasie”. Maar om praktiese redes moet ons liewer ons onderskeidingsvermoë behou. Byvoorbeeld, wanneer groepe mense beoordeel word, is dit in die openbare belang om tussen presteerders en nie-presteerders te onderskei. Ek verwys na “prestasie” in die positiewe of konstruktiewe sin; nie in die negatiewe of afbrekende sin van bv terroriste wat ‘n suksesvolle bomplantveldtog gevoer het nie.

Dit lyk vir my asof gesê kan word dat bv die Duitsers hulle (in sommige opsigte) as presteerders bewys het. Die kort tydperk van naziisme (1933-1945) kan nie alle Duitsers van alle tye vir sodanige huldiging diskwalifiseer nie. ‘n Mens hoef natuurlik ook nie oorboord te gaan en daarom naziisme (of fascisme of nasionaal-sosialisme) of sosialisme (of selfs kommunisme), of watter staatkundige ideologie ook al, in elke opsig te verdoem nie.

Insgelyks kan die blankes of die Afrikaners as presteerders gereken word op grond van wat hulle in Suid-Afrika tot stand gebring het. Die vier dekades van apartheid (1948-1989) diskwalifiseer blankes nie vir sodanige erkenning nie, onder meer omdat apartheid nie in iedere opsig sleg was nie.

Ook is dit ‘n wanvoorstelling om alles oor die politieke boeg te gooi. In die tydperk 1933 tot 1945 was daar baie nie-naziïstiese verskynsels in die Duitse samelewing. In die versmaaide apartheidsera het dit ook om baie meer as bloot apartheid gegaan. Die lewe en die geskiedenis behels baie meer as die politiek.

Wanneer erkentlikheid teenoor ‘n groep mense se prestasies openbaar word, impliseer dit nie dat jy noodwendig van hulle hou nie. Die Jode kan as voorbeeld dien. As die Jode (of die Romeine) vir Jesus se dood verantwoordelik gehou word, behoort ‘n mens nie daarom alle Jode (of Romeine) te verdoem nie. ‘n Mens hoef nie van Jode te hou nie, maar dit is onteenseglik waar dat hulle ‘n lang geskiedenis van buitengewone prestasie het. Daar is baie Duitse Jode wat weens anti-semitisme uit Europa gevlug en ‘n belangrike rol in die ontwikkeling en voorspoed van bv die VSA gespeel het.

Ek het onlangs ‘n omvattende boek oor die Armeniese volksmoord gelees. Die Armeniërs het hulle lank voor die Turke in wat nou Turkye genoem word, gevestig. In vergelyking met die Turke was die Armeniërs presteerders, onder meer omdat hulle meer ontwikkeld (of beskaafd) was. Armenië was sedert die 4de eeu ‘n Christelike staat; die eerste in die wêreld. Die Turke was jaloers op die Armeniërs se groter welvaart en vyandig teenoor hulle omdat hierdie Turke die Moslem-geloof fanaties aangehang het. Turke het uit sentraal-Asië na Turkye gestroom en die Armeniërs getalgewys verswelg.

Ingevolge John Stuart Mill (1806-1873) se tirannie van die meerderheid het die Turke meer as ‘n miljoen Armeniërs vermoor of in kampe laat sterf en die res uit die land gedryf. In die klein hedendaagse staat Armenië (aangrensend aan Turkye) is daar skaars 3 miljoen Armeniërs, terwyl sowat 8 miljoen van hulle hulle in ander lande bevind. Dit is ‘n klassieke voorbeeld van wat kan gebeur as ‘n beskaafde minderheid dieselfde grondgebied met ‘n minder ontwikkelde meerderheid moet deel; ‘n meerderheid wat die land regeer.

Die Armeniese volksmoord voor en tydens die Eerste Wêreldoorlog was in talle opsigte ‘n kleedrepetisie vir die Joodse holocaust tydens die Tweede Wêreldoorlog. In Duitsland en Oostenryk was die Jode presteerders en welvarend. Sedertdien het baie Jode hulle in Israel gevestig. Daar doen ‘n situasie soortgelyk aan die Armeniërs teenoor Turke hom voor, naamlik Jode teenoor Palestyne. In Israel is die Jode in die meerderheid maar in die omliggende Palestynse en oorwegend Moslem-gebiede is die Jode ‘n beskaafde minderheid.

In die geval van sowel die Armeniërs/Turke as die Jode/Palestyne is daar parallelle met Suid-Afrika. Geen wonder dat daar hartlike samewerking, bv militêr, tussen die “apartheidsregime” en Israel was nie. As eerste minister het DF Malan Israel in 1953 besoek en ongekwalifiseerd sy bewondering vir die land uitgespreek.

Teen hierdie agtergrond kan Kevin Bloom se boek, Hating Goldstone: the Jewish community against the judge (Johannesburg: Parktown Publishers, Mampoer Shorts, 2012, $2.99 – slegs elektronies beskikbaar), beoordeel word. Op die Mampoer-webwerf word Bloom se objektiwiteit in leserskommentaar bevraagteken, maar hierdie kritiek moet myns insiens eerder toegeskryf word aan die verdeeldheid wat daar oor hierdie saak binne die Joodse gemeenskap bestaan. Ek het die outeur se uiteensetting ewewigtig gevind, behalwe dat, soos deesdae die gewoonte is, apartheid sonder meer verdoem word.

Verdeeldheid is ‘n relatiewe term. As daar ‘n enkele kenmerk van die Jode is wat Afrikaners gerus kan navolg, is dit Jode se vermoë om hulle groepsverwantskap te behou. Al woon hulle verspreid oor die aarde klou baie van hulle aan hulle geskiedenis en kultuur (bv taal, godsdiens en ander gewoontes) vas. Hulle integreer dikwels hoogstens in ‘n mate met ander groepe. Sedert 1948 het die Jode ‘n tuisland wat internasionaal as ‘n staat erken word.

Is daar naasteby dieselfde mate van samehorigheid by Afrikaners? Sal die Afrikaner-diaspora met verloop van tyd in dieselfde mate as die Jode hulle identiteit behou? Waar is die Afrikaner-tuisland? Orania kan ‘n begin in hierdie rigting wees. Lees gerus Leanne George se redelik positiewe kommentaar oor Orania: Koeksister Commerce: Rebranding the White Homeland (Johannesburg: Parktown Publishers, Mampoer Shorts, 2013, $2.99 – slegs elektronies beskikbaar).

Vir jou waardes kan ‘n mens ‘n geestelike tuiste binne jouself skep. Maar ‘n konkrete, fisiese tuisland waarin jy jou in veiligheid en vrede saam met kultuurgenote kan uitleef, is sekerlik ook nodig. Dit moet ‘n ruimte wees waarmee jou hart se punt spontaan aanklank vind; iets waarop jy trots is en wat moeiteloos jou lojaliteit verdien.

Dit moet nie ‘n land wees wat feitlik onherkenbaar verander het en waarin jy ‘n tweederangse burger geword het weens die verradelike gedrag van enkele politici nie. Die Armeniërs en Jode het elk net ‘n klein landjie wat hulle hulle eie kan noem, maar hulle was en is bereid om vir die behoud daarvan te veg. Hulle sal, soos ek, sekerlik nooit die kolossale onnoselheid van ‘n De Klerk & kie aanvaar wat ‘n groot, ontwikkelde en potensieel voorspoedige land aan ‘n myns insiens immorele bende grypsugtiges verkwansel het nie.

Richard Goldstone (gebore in 1938) is in 1980 as regter aangestel en het in 2003 as regter in die Grondwethof afgetree. Hy het bekendheid verwerf as die voorsitter van die Goldstone-kommissie, wat die plaaslike geweldpleging van 1991 tot 1994 probeer uitpluis het. Daarna was hy betrokke by die ondersoek van menseregteskendings in Joego-Slawië en Rwanda (1994-1996) en Gasa (2009). Dit is sy verslag oor die gebeure in Gasa wat groot ontevredenheid in Israel en verdeeldheid in die Joodse gemeenskap in Suid-Afrika en elders veroorsaak het.

Goldstone het sowel die Israeli’s as die Palestyne aan growwe menseregteskendings skuldig bevind. In 2011 het hy teruggekrabbel oor sy skynbaar oordrewe veroordeling van die Israeli’s deur te beweer dat verdere inligting intussen aan die lig gekom het. Eintlik was Goldstone se aanvaarding van hierdie missie van die Verenigde Nasies (VN) kortsigtig, want as hy in die guns van Israel beslis het, kon daar gesê word: Dit is wat van ‘n Jood te wagte is. Daarenteen was die verwagting by die VN se Menseregteraad dat Israel veroordeel moet word. Goldstone se opdrag was om net die gedrag van die Israeli’s te ondersoek. Hy het egter albei partye se dade beoordeel.

In die konteks van bv Israel/Palestina is gevra in hoeverre daar “misdade teen die mensdom” gepleeg is. Laasgenoemde is ‘n mode-frase wat hom tot die uiterste misbruik leen. Terugverwysend na wat ek hierbo oor die kwalitatiewe verskille tussen mense geskryf het, moet ek dit in die midde lê dat ek veel eerder “misdade teen die beskawing” vir beswaar sou uitsonder. Pleks van ‘n kwantitatiewe benadering, waarvolgens die getal mense wat na bewering “benadeel” is van deurslaggewende belang is, verkies ek ‘n kwalitatiewe uitgangspunt.

Dwarsdeur die geskiedenis is dit begaafde indiwidue en klein uitgelese groepe, en nie die massa nie, wat positiewe dinge tot stand gebring en die voortgang en vooruitgang van die beskawing bevorder het. Andersins vra ek my af in watter mate ontwikkelde mense se lewensgehalte weens negatiewe gebeure afgeskaal is; beskawing dus blatant ondermyn is. In Turkye, Palestina en Suid-Afrika is onvergeefbare misdade teen die beskawing gepleeg.

Wat Suid-Afrika betref, sal anti-blanke elemente akkoord met “onvergeefbare misdade” gaan deur te beweer dat die blanke bewind plaaslik agtereenvolgend deur slawerny, kolonialisme en apartheid gekenmerk is en dat dit vreeslik onbeskaafd daaraan toe gegaan het. In werklikheid het die ANC en PAC se terreurveldtogte die agteruitgang van Westerse beskawing in Suid-Afrika ingelui. Plaaslik word hierdie “bevrydingsbewegings” se geweldstradisie tot op hede in die vorm van bv plaasmoorde voortgesit. Die ruggraatlose en mandaatlose magsoorgawe van 1990/1994 was myns insiens onmiskenbaar en onvergeeflik ‘n “misdaad teen die (Westerse) beskawing”.

Wat die destydse plaaslike slawerny betref, moet besef word dat die inheemse bevolking nie verslaaf is nie. Die slawe is ingevoer. Die rede hiervoor is dat die Khoisan, wat in die suide en weste aangetref is, nie bruikbare arbeiders was nie. Die swartes, wat uit die noorde en ooste die land binnegestroom het, was ook nie gretig om arbeid te verrig nie. Hoewel daar ‘n ooraanbod van swart werkloses was, het die owerheid dit dikwels eerder gerade geag om arbeiders vir die myne uit buurlande en Oosterlinge uit Indië vir die suikerplantasies in te voer.

Diegene wat die blanke bewind kritiseer oor slawerny, kolonialisme en apartheid skreeu ten hemele oor beweerde “misdade teen die mensdom”. Te midde van al hulle oordrywing kry hierdie kritici dit nie reg om die blankes van die ou Suid-Afika van volksmoord te beskuldig nie; iets wat wel tydens kolonialisme elders in die wêreld ten koste van die inheemse bevolking voorgekom het. Met verwysing na bv plaasmoorde is volksmoord dalk veel eerder ‘n potensiële kenmerk van die nuwe Suid-Afrika.

Om klaarblyklike redes beklemtoon ek eerder verskille as ooreenkomste tussen mense. Sodra ‘n presteerder aan ‘n gelykwenser erken dat alle mense gelyk behoort te wees, word daar onmiddellik met die waarneming gekom dat daar groot ongelykhede in die praktyk is. Die volgende stap is om met die verwyt te kom dat hierdie ongelykhede aan die marginalisering, benadeling, uitbuiting, ens, van nie-wittes toe te skryf is. Blankes kry dan die skuld hiervoor.

Bloom vertel hoe hartlik Goldstone met die hoëlui van die “apartheidsregime” gesosialiseer het. Ook dat Goldstone as regter noodwendig gehelp het om die apartheidstelsel aan die gang te hou. Hy was sekerlik nie ‘n anti-apartheidsaktivis nie. Goldstone beweer deesdae dat hy probeer het om apartheid van binne af te hervorm. In hierdie verband word dan verwys na sy uitspraak dat diegene wat ingevolge die wet op groepsgebiede verskuif word van alternatiewe huisvesting voorsien moet word. Die indruk wat die teks by my gewek het, is dat Goldstone nie van opportunisme vry te pleit is nie.

Enkele jare gelede is ‘n onderhoud met Goldstone op BBC-televisie gevoer. Hy noem toe dat hy hom in Amerika gevestig het. Die rede waarom hy uit die nuwe Suid-Afrika verkas het, is glo omdat sy kinders en kleinkinders in Amerika woon. Dit laat my dink aan die oorverligte Jodin wat ek as ‘n kollega gehad het. Sy het alles wat van die ANC se kant af gekom het skynbaar as manna beskou. Sedertdien het sy en haar gesin hulle sak en pak in Australië gevestig.

Vanselfsprekend verkwalik ek mense wat hulle met woord en daad vir ‘n ANC-regering beywer het maar nie kans sien om te woon in die omstandighede wat hulle help skep het nie. Maar daar is lastige vrae wat periodiek by my opkom: Is dit nie dalk deel van die briljantheid van Jode dat hulle weet wanneer om ‘n sinkende skip te verlaat nie? Is Suid-Afrika nie onmiskenbaar vir altyd opgedonder nie? Het die tyd vir blankes in Afrika nie onherroeplik uitgeloop nie? Ek wil nie so dwaas soos bv JP (Silwerrandjie) Landman wees om die donker wolk doelbewus mis te kyk nie.

Egiptiese Islamiste val kerke aan

Brandende Koptiese kerk in Egipte
Brandende Koptiese kerk in Egipte

deur Hamza Hendawi

Nadat Islamiste ‘n Fransiskaanse skool aan die brand gesteek het, is drie nonne soos “krygsgevangenes” op straat geparadeer alvorens ‘n Moslemvrou haar oor hulle ontferm het. Twee ander vroue wat ook by die skool werksaam was, is seksueel geteister en aangerand terwyl hulle deur die massas probeer beweeg het.

In die vier dae sedert die veiligheidsmagte twee sitstakingkampe van die afgesette Egiptiese president se ondersteuners ontruim het, het Islamiste dosyne Koptiese kerke, tesame met besighede en skole wat aan die Christen-minderheid behoort, aangeval. Dit wil voorkom of  die intimidasieveldtog daarop gemik is om die Christene wat nie in Kaïro is nie, te waarsku om nie by politieke aktivisme betrokke te raak nie.

Die Moslemmeerderheid in Egipte het al in die verlede teen die Christene, wat slegs 10% van die bevolking van 90 miljoen uitmaak, gediskrimineer en geweld gepleeg. Aanvalle het egter toegeneem nadat die Islamiste mag verkry het met die Arabiese Lente-opstand in 2011 wat Hosni Mubarak uit die politieke stoel gelig het. Christene het nog meer deurgeloop nadat president Mohammed Morsi op 3 Julie onsetel is, iets wat toenemende Islamiste-woede onder leiding van Morsi se Moslembroederskap ontketen het.

Chaos het ontstaan nadat die Egiptiese militêr-gesteunde administrasie inbeweeg het om die twee kampe met betogers te ontruim. Dit het daartoe gelei dat betogers wat op Morsi se heraanstelling aangedring het, doodgeskiet is, maar ook tot toenemende, landwye konfrontasies. Sedert Woensdag is ongeveer 40 kerke geplunder en aan die brand gesteek, terwyl 23 aangeval en beskadig is.

Een van die wêreld se oudste Christengemeenskappe wat tot dusver nie polities aktief was nie, het ook tot die politieke arena toegetree nadat Mubarak ontsetel is en Christene op regverdige behandeling ná die onrus begin aandring het.

Baie Morsi-ondersteuners beweer dat Christene ‘n disproposisionele groot rol tydens die dae van massabetogings gespeel het, met miljoene wat geëis het dat Morsi moes bedank voor die regering nog omvergewerp is.

Ten spyte van die geweld, het Egipte se Koptiese Christenkerk Vrydag sy onderdanigheid aan die nuwe politieke bedeling hernu en in ‘n verklaring gesê dat hulle die weermag en polisie in hul stryd teen “die gewapende gewelddadige groepe en swart terrorisme” ondersteun.

Al het Egiptiese Christene onder ekstremistiese aanvalle deurgeloop, het hulle in sommige gebiede meer aansluiting by gematigde Moslems gesoek om sodoende hul solidariteit te betoon.

Honderde mense uit beide gemeenskappe het by twee kloosters in die Bani Suef-provinsie, suid van Kaïro, saamgedrom om verwagte aanvalle Saterdag af te weer, het ‘n plaaslike aktivis, Gigis Wahieb, gesê. Aktiviste het oor soortgelyke insidente in gebiede elders, suid van Kairo berig, maar dat dit nie genoeg was om voldoende beskerming aan kerke en kloosters te bied nie.

Wahieb, asook ander aktiviste en slagoffers van die jongste geweldvlaag, blameer sowel die polisie as die ekstremistiese Islamiste vir dít wat gebeur het. Volgens hulle het die aanvalle tegelykertyd met ‘n aanslag op polisiestasies in provinsies soos Bani Suef en Minja plaasgevind sodat polisie hul stasies moes beskerm en nie die Christene te hulp kon snel nie.

Ezzat Ibrahim, ‘n Christen-aktivis van Minja, ‘n provinsie suid van Kaïro, waar Christene ongeveer 35 % van die bevolking verteenwoordig, het gesê dat die polisie in sewe uit die nege gebiede eenvoudig verdwyn het sodat ekstremiste feitlik straffeloos kon optree.

Volgens sekerheidsbeamptes wat anoniem wou bly omdat hulle nie die nodige magtiging gehad  het om die inligting te verskaf nie, is daar sedert Woensdag twee Christene dood, waaronder ‘n taxibestuurder wat in ‘n betoging deur Morsi-ondersteuners in Alexandrië beland het. Die ander persoon is deur Islamiste in die suidelike provinsie van Sohag doodgeskiet.

Die aanvalle het daarop gedui dat alhoewel die Islamiste in Kaïro op die verdediging is, hulle steeds oor invloed in provinsiale vestings beskik, asook die vermoë  om geweld teen aansienlike Christen-minderhede te pleeg.

Gamaa Islamija, ‘n ekstreme Islamiste-groep wat groot invloed in provinsies suid van Kaïro uitoefen, het enige verbintenis met die aanvalle ontken. Die woordvoerder, Moerad Ali, het gesê dat die Moslembroederskap wat die betoging teen Morsi se afsetting gelei het, die aanvalle afkeur.

Suster Manal is hoof van die Fransiskaanse skool in Bani Suef. Sy was besig om onbyt met twee besoekende nonne te eet toe die nuus haar bereik dat die twee betogerskampe deur die polisie ontruim is, met honderde wat gedood is. Die gevolg was ‘n aanval wat ses ure geduur het. Sy, susters Abeer en Demiana en ‘n aantal skoolwerknemers het gesien hoe ‘n groep aanvallers by die skool deur mure en vensters inbreek. DIe skool is geplunder, ‘n kruis is by ‘n skoolhek omgegooi en met ‘n swart banier, soortgelyk aan dié van Al-Kaida, vervang.

Toe die Islamiste hul beveel om weg te gaan, was daar vure op bykans elke hoek van die 115 jaar oue hoofgebou en twee nuwer geboue. Manal het gesê dat die spaargeld vir ‘n nuwe skool verdwyn het. Rekenaars, ‘n projektor, lessenaars en stoele is weggedra. Dringende noodoproepe na die polisie, asook na senior polisie-amptenare wie se kinders in die skool is, het beloftes van ‘n vinnige reaksie ontlok. Maar niemand het opgedaag nie.

Die Islamiste het haar net genoeg tyd gegun om ‘n paar kledingstukke te gryp.

In ‘n uur lange telefoniese onderhoud met Associated Press het Manal, 47, haar nagmerrie-ondervinding in herinngering geroep, hoe sy in die skool saam met ander vasgevang was terwyl die brand op die grondvloer gewoed het en ‘n geveg tussen die polisie en Islamiste buite op straat plaasgevind het. Met tye het die giftige gasse van die vuur in die biblioteek of traangas wat deur die polisie op straat gebruik is haar oorweldig.

Suster Manal onthou hoe sy ‘n week gelede deur die polisiemanvader van ‘n leerling ingelig is dat haar skool deur dogmatiese Islamiste geteiken word wat daarvan oortuig is dat dit ongewenste onderwys aan Moslemkinders verskaf. Sy het geen ag daarop geslaan nie, gerus in die wete dat die skool oor ‘n gelyke aantal Moslem- en Christelike leerlinge beskik en daarom nie deur Moslem-ekstremiste aangeval sou word nie. Sy was verkeerd.

Die skool se ligging is prominent. Dit staan oorkant die pad van die vernaamste treinstasie en is langs ‘n besige buseindpunt wat onlangs ‘n groot aantal Islamiste aangetrek het. Hulle was op pad na Kaïro om aan te sluit by die groter van die twee sitstakingskampe wat Morsi ondersteun. Die buurt van die skool stem ook ooreen met een van Bani Suef se Islamiste-vestings wat uit Morsi se Moslembroederskap en ultrakonserwatiewe Salafiste bestaan.

“Ons is nonne. Ons maak op God en die engele staat om ons te beskerm,” het sy gesê. “Aan die einde het hulle ons soos krygsgevangenes deur die strate geparadeer en op ons gevloek terwyl ons van een agterstraatjie na ‘n ander gelei is sonder dat hulle ons vertel het waarheen ons op pad was.” ‘n Moslemvrou wat eens op ‘n tyd ‘n onderwyseres by die skool was, het Manal en die ander twee nonne raakgesien toe hulle by haar huis verbyloop, met ‘n groot skare nuuskierige omstanders wat saamdrom.

“Ek het haar onthou, haar naam is Saadija. Sy het aangebied om ons onderdak te gee en gemeen sy kon ons beskerm omdat haar skoonseun ‘n polisieman is. Ons het haar aanbod aanvaar,” het sy gesê. Twee Christenvroue wat by die skool werk, Warda en Bedoer, wat ook familie van mekaar is, moes veg om uit die skare te kom, terwyl hulle deur die ekstremiste betas, geslaan en beledig is. “Ek het daarna gekyk en dit ysingwekkend gevind,” het Manal gesê.

Die voorval by die Fransiskaanse skool is by Minja herhaal waar ‘n Katolieke skool tot op die grond afgebrand is en ‘n Christelike weeshuis insgelyks aan die brand gesteek is.

“Ek is beangs en nie in staat om te fokus nie,” sê Boelos Faami, die pastoor van ‘n Katolieke kerk nie te ver van Manal se skool af nie. “Ek verwag te eniger tyd ‘n aanval op my kerk,” het hy Saterdag gesê.

Bishoi Alfons Nagoeib, ‘n 33-jarige sakeman van Minja, het ‘n soortgelyke, onstellende verhaal om te vertel.

Sy algemenehandelsaak in ‘n hoofstraat in die provinsiale hoofstad, wat ook Minja genoem word, is vandeesweek afgebrand met die vlamme wat alles binne verteer het.

“‘n Buurman het my geroep en vertel dat die winkel aan die brand was. Toe ek daar aankom, kom drie ekstremiste dreigend na my toe, waarna hulle agterkom dat ek die eienaar is,” vertel Nagoeib. Sy vader en broer het by die mans gepleit om sy lewe te spaar. Gelukkig het iemand geskree dat ‘n Christelike seun besig was om die gebeure met sy selfoon te verfilm, dus het die skare na die seun toe gehardloop en geskree: “Noesrani, Noesrani.” Dit is ‘n woord uit die Koran wat ‘n skeldnaam vir Christene in Egipte geword het.

Nagoeib het na ‘n nabygeleë gebou gehardloop waar hy oor ‘n woonstel beskik en hom daar toegesluit. Ná ‘n ruk het hy die woonstel verlaat, opgehardloop na die dak toe en oorgespring na die gebou langsaan waardeur hy veilig kon uitkom, op veilige afstand van die woedende skare.

“In ons Mustafa Fami-straat, het die Islamiste vroeër ‘n rooi X op Moslemwinkels geverf en ‘n swart X op Christenwinkels,” het hy gesê. “U kan seker wees die winkels met ‘n rooi X het niks oorgekom nie.”

In Fajoem, ‘n oaseprovinsie suidwes van Kaïro, het Islamiste vyf kerke geplunder en aan die brand gesteek, volgens biskop Ibram, die plaaslike hoof van die Koptiese Ortodokse Kerk, wat by verre die grootste van Egipte se Christelike denominasies is. Volgens hom het hy sowel Christene as kerklui aangesê om nie weerstand teen die skares Islamiste te bied nie, uit vrees vir lewensverlies.

“Die plunderaars was so pligsgetrou dat hulle na een van die vyf kerke wat hulle verwoes het teruggekeer het om te sien of hulle nog iets kon vat,” het hy aan AP gesê. “Hulle het ons stoele en banke op vragmotors gelaai en toe daar nie meer plek was nie, het hulle die res vernietig.” – AP

Wenke aan ‘n volksmoeder

In Rapport (10.03.13) begin Sonja Loots haar rubriek deur na ID du Plessis se “sogenaamde” Maleierverhale te verwys. Hoewel Du Plessis werklik ‘n kenner van die Kaapse Maleiers was en sekerlik meer kontak as Loots met hulle gehad het, word sy skryfwerk verdag gemaak.

Loots vertel vervolgens hoe sy as goeie moeder haar kinders inlei in die wonderwêreld van die Moslems. Toe een van hulle beweer dat daar duiwelsheid skuilgaan, neem sy haar kinders na ‘n Moslem sodat hulle kan sien watter goeie mense Moslems is; dus, een swaeltjie maak ‘n somer.

By die Woordfees gaan Loots na ‘n gesprek luister waaraan Shaka Sisulu en Carel Boshoff deelneem. Heel voorspelbaar hou sy van wat Sisulu te sê het, maar Boshoff irriteer haar en sy wil nie na hom luister nie.

Dit lyk asof die fout nie soseer by Loots se kind lê nie, maar by haar as ouer. In opvoeding is ewewig noodsaaklik. Dit is waar dat daar goeie Moslems is, maar kinders behoort daarvan bewus gemaak te word dat daar ook slegte Moslems is, dat daar in die verlede en ook in die hede baie onheile deur sommige van hulle gepleeg is.

Wanneer ‘n ouer sy kinders oor bv Nelson Mandela inlig, moet daar nie vasgesteek word by die getal jare wat hy in die tronk deurgebring het en dat dit sogenaamde bose wittes is wat hom sy vryheid ontneem het nie. Daar moet ook vir hulle vertel word van bv die bomplantveldtog wat Mandela aangevoer het, dus hoekom hy in die tronk was, en dat hy baie korter in die tronk sou gewees het as hy bereid was om geweld af te sweer. Dan sal Loots se kinders besef dat Mandela nie sonder meer ‘n vredesikoon is nie, dat hy hierdie beeld verwerf het eers nadat hy in sy doel geslaag het om die politieke mag oor te neem en hy dit raadsaam geag het om die wittes oor hulle magsverlies te paai.

As Loots ‘n goeie ouer wil wees, sal sy haar kinders leer dat daar onder die spreekwoordelike wit omies met grys skoene uit die apartheidsera, soos ID du Plessis, ook goeie mense is. Sy sal haar kinders dan ter illustrasie na sommige van hierdie omies neem wat taalbulle genoem word omdat hulle veg vir die behoud van Afrikaans as voertaal aan die Universiteit Stellenbosch. Die kinders sal dan besef dat om vir jou moedertaal te veg, eerbaar is, dat nie net Engels ‘n reg op voortbestaan het nie.

Vir ‘n ewewigtige uitkyk op sake sal Loots haar kinders na bv Orania neem en uitwys dat dit oorwegend ordentlike mense is wat in ‘n grootliks misdaadvrye omgewing arbei en dat hulle nie bakhand staan vir gratis huise en dienste nie. As hulle “Neanderdalmense” is, kan dit nie net sleg wees om so te wees nie.

Godslastering en spraakvryheid

Die persvryheidsinstelling, Verslaggewers sonder Grense – in die Engelssprekende wêreld bekend as Reporters without Borders – het gister in ‘n lang verklaring gereageer op die ‘n resolusie wat die VN se Mensetregteraad op 25 Maart aanvaar het.

Hierdie resolusie verbied godslastering. Verslaggewers sonder Grense (VSG) meen egter dié resolusie beskerm sekere godsdienste, in die besonder Islam, van kritiek teen onaanvaarbare gedrag, en plaas ‘n onnodige beperking op uitdrukkingsvryheid, en dus in effek op persvryheid.   Die VSG se verslag kan hier gelees word.

Dit lyk of die VSG ‘n punt beet het. Die voorstel is deur Pakistan ingedien namens die Organisasie van die Islamitiese Konferensie.

Die VSG meen godsdiensvryheid is net so belangrik soos uitdrukkingsvryheid, en dat die een nie sonder die ander kan bestaan nie.

In ‘n sekulêre wêreld is dit eenvoudig so dat gelowiges gereeld onder uitsprake en optredes sal deurloop wat ten doel het om die betrokke Opperwese af te kraak.

In die VSA het ‘n militêre kapelaan teenspoed opgedoen omdat hy “verbode dele” van die Bybel voorgelees het, soos dat God, dws die God van die Christendom, die enigste Here is. Hierdeur word aan Moslems aanstoot gegee. Hy het ook van Jesus gelees, en daardeur sou hy die Jode aanstoot gee.

Moslems is weer dikwels ontsteld oor spotprente in die Weste wat van Mohammed a karikatuur maak, en nog verder ontstig omdat die lande se regerings oor die algemeen die kunstenaar beskerm omdat hy bloot sy reg op vryheid uitoefen.

Persvryheid word vandag as een van die belangrikste hoekstene van demokrasie beskou, en word nou ook deeglik deur die internet gerugsteun waar kaalkop die waarheid vertel word – en ongelukkig ook dikwels leuens, laster en haatspraak.

Op die jongste VSG-indeks is daar vanjaar reeds 6 joernaliste in die uitvoering van hul werk dood, 168 joernaliste agter tralies, 10 media-assistente in die tronk en 119 kuberskrywers toegesluit. Die meerderheid is agter tralies weens politiek-verwante redes, hoewel in verskeie gevalle die slagoffers teenspoed gekry het omdat die betrokke lande die joernaliste van godslastering beskuldig het. Verskeie hoë profiel verslaggewers is op die oomblik voortvlugtig voor hierdie eietydse inkwisisies.

Die verbod op godslastering kom te midde van ‘n verbete stryd internasionaal om uitdrukkingsvryheid tot ‘n tipe super reg te verhef, wat erg beperkend op ander regte soos die reg op veral waardigheid inwerk. Dié debat het ook in Suid-Afrika gemanifesteer met die ANC wat vierkantig sy gewig agter Julius Malema se singery van “Maak dood die Boere want hulle is verkragters” ingewerp het. Minstens een Hooggeregshof het tot dusver egter saamgestem dat dit haatspraak is, en dit verbied.

Die DA het ‘n lang verklaring uitgereik om pres. Jacob Zuma se planne oor ‘n debat oor die definiëring van norme teen te staan, omdat so ‘n normestelsel spraakvryheid sou beperk.

Daar is bepaalde redes hoekom godsdiensvryheid nie maar sommer as net nog ‘n mensereg hanteer kan word nie. In die reël plaas godsdienste hul Opperwese as ‘n wese ver bo die mens verhewe, onaantasbaar van kritiek.

Die Christelike godsdiens ken, vanuit Bybelse gesag, net een onvergeeflike sonde, naamlik laster teen die Heilige Gees. In verskeie tekste maan die Bybel teen die verwoestende effek van die tong wat dinge kwytraak wat moes gebly het. Boonop plaas die Christen die Bybel bo enige mensegeskepte kodes, soos ‘n Handves van Menseregte, veral waar daardie Handves strydig met Bybelse gesag is en onder meer aborsies op aanvraag moontlik maak.

Op die oomblik woed daar in Volksblad se briewewebwerf ‘n diskoers oor die evolusieleer waar Christelike liefde en selfs die waarheid van die eerste slagoffers was.

Die wysheid van Salomo is nodig.

onlineФильчаков Александр Васильевич

Hoeveel kinders? Hoe Westerlinge demografies kwyn

Het Moslems meer kinders as ander? ‘n Antwoord hierop kan verkry word deur die “Total Fertility Rate” (TFR) van die verskillende groepe te vergelyk. Die TFR van ‘n volk is die gemiddelde aantal kinders van alle vroue in die volk. Getroude vroue en ongetroude vroue wat nie kinders het nie word ook saam met die ander getel wat wel kinders het om die gemiddeld te bereken. ‘n TFR van 2.1 is die benaderde grens waar ‘n volk se getal mense net konstant sal bly. As dit kleiner is sal die getal mense mettertyd afneem. Daar word beweer dat ‘n TFR van 1.5-1.4 ‘n volk se getalle met ‘n derde sal laat afneem oor elke geslag, as alle ander faktore dieselfde bly. Wat nog van kleiner waardes!

Om nou Moslems met ander te vergelyk, word Engeland en Nederland as voorbeelde geneem. In Engeland is die verskille seker die grootste wat ‘n mens kan kry, maar dit neem daar ook darem af. Die inligting wat beskikbaar is vir ontleding, is van vroue wat van Moslemlande afkomstig is en nou in Engeland of Nederland woon. Benaderd is hierdie vroue ook almal Moslems (behalwe dié wat in Indië gebore is). Hulle is die “Elders gebore” vroue in die volgende tabelle en word vergelyk met die Engelse of Nederlandse vroue, die “tuisgebore” vroue van die tabelle.

Engeland en Wallis

{jathumbnail off}

TFR van vrouens in Engeland en Wallis

Tuisgebore

Elders gebore

Verskil tussen tuisgebore

en elders gebore

Jaar

 

Indië

Pakistan en

Bangladesh

Indië

Pakistan en

Bangladesh

1971

2.3

4.3

9.3

2.0

7.0

1981

1.7

3.1

6.5

1.4

4.8

1991

1.8

2.6

5.0

0.8

3.2

1996

1.67

2.21

4.9

0.54

3.23

In Indië is die Moslems 13% van die getal mense in hul land en in Pakistan  en Bangladesh is die Moslems 97% en 83% van die totale getalle in die onderskeie lande. Die “Pakistan en Bangladesh” mense is 3% van die totaal in Engeland en Wallis.

Nederland

TFR van vrouens in Nederland

Tuis gebore

Elders gebore

Verskil tussen tuisgebore

en elders gebore

Jaar

 

Morokko

Turkye

Morokko

Turkye

1990

1.55

4.90

3.15

3.35

1.60

1995

1.47

3.37

2.46

1.90

0.99

2000

1.65

3.22

2.18

1.57

0.53

2005

1.68

2.87

1.88

1.19

0.20

In Morokko en Turkye is die Moslems onderskeidelik 99% en 99.8% van elke land se totaal.

In Nederland is die Moslems 7% van die totale getal mense.

Die “tuis gebore” kolom sal ook benaderd die waardes vir Christene wees, hoewel die TFR waardes van Christene gewoonlik effens hoër is as dié van ongelowiges.

Verandering van TFR in verskillende lande

In bygaande figuur word die verandering van TFR gegee, vir alle mense in die onderskeie lande, vir (1) ‘n gemiddelde waarde vir Nederland en Engeland en (2) vir Turkye en (3) vir Pakistan. Dit gee ‘n aanduiding van Moslemlande teenoor Westerse lande.

{jathumbnail off}Kindertal per vrou in 'n aantal lande

Die wêreld TFR = 2.6, met ander woorde die wêreldbevolking het nog ‘n effense toename in tempo  van vermeerdering. Afrilande het ‘n relatiewe hoë TFR, hoër as Suid Afrika s’n wat huidig 2.43 is, volgens die VSA se CIA gegewens. Hier volg die TFR van ‘n aantal lande: Indië—2.72, Sjina—1.79, Kanada—1.53; Oostenryk—1.42; Duitsland—1.41; Spanje—1.32; Italië—1.31; Japan—1.22. Almal, behalwe Indië is kleiner as die vervangingsgetal, sommige baie klein!

In Suid-Afrika lyk die TFR grafiek soos hieronder:

{jathumbnail off}Kindertal per vrou in SA

 

Besinning

Uit die grafiek blyk dat die Blankes in Suid-Afrika se TFR-waardes al voor 1998 onder die vervangingsmerk van 2.1 was. In 2005 word dit gegee as 1.7. Die Christengedeelte van die Blankes sal ook maar benaderd dieselfde wees, 1.7 of miskien al 1.6.

Gaan die jong Boertjies iets daaraan doen?

набор для рисованиятопкарго развод

Godsdiensonderrig in Duitsland na Moslems uitgebrei

Moslem-meisies in DuitslandDie grondwetlike bepaling in Duitsland dat staatskole godsdiensonderrig moet aanbied, word nou op ‘n proefgrondslag na die land se sowat 90 000 Moslem-skoolkinders uitgebrei.

Hoewel skole verplig word om godsdiensonderrig aan te bied en dit ook ‘n eksamenvak is, word leerlinge nie verplig om die vak te neem nie.

Die oorsprong van hierdie bepaling dateer uit die na-Nazi-era toe besef is dit is nodig om morele waardes by Duitse kinders te kweek.

Protestantse en Rooms-Katolieke instellings help met die opstel en toepassing van die leerplanne, en sedert 2003 is dit ook na die Joodse godsdiens uitgebrei, en sinagoges betrek.

Nou word dit versigtig na die Moslems uitgebrei. Godsdiensrykheid en minderheidsregte maak ‘n sterk deel van die Christen-demokratiese leerstellings uit, en Duitsland word nou deur ‘n regering regeer waarin die CDU die grootse party is. Die CDU se vereiste is egter, soos uitgespel deur die vorige sekretaris-generaal, Roland Pofalla, dat Duitsland sy karakter gebaseer op sy Christelike tradisie moet behou, en as Christenland moet voortbestaan.

Verskeie redes word aangevoer, soos dat dit help dat Moslems Islam deur ‘n Westerse bril beoordeel en ervaar. Dít, word gemeen, is verkieslik bo ‘n stelsel waar Moslemkinders hulle tot godsdiensonderrig buite skoolverband moet rig, en die aanbieders dikwels ‘n bedenklike motief het.

‘n Interessante gewaarwording is dat dit weens interne verskille tussen Moslem-groeperings makliker gesê as gedaan is. Duitsland se Moslembevolking is nie homogeen nie, met Soennies, Sjiïete, Alawiete en aanhangers van die Suid-Asiatiese  Ahmaddiyya-sekte.

Dit word verder gekompliseer deur die Moslems se lande van herkoms, waar die Turkse Moslems oor die algemeen ‘n minder fundamentalistiese karakter openbaar en kopdoeke onder vroue seldsaam is, met ‘n meer tradisionele benadering wat dikwels met Moslems uit Arabiese lande kom. Boonop sien Moslem-meisies dat die Duitse seuns en meisies bykans alles geoorloof is, terwyl dit in die Moslemtradisie net die seuns beskore is. Hierdie heterogeniteit skep vir die owerheid grys hare om ‘n behoorlike, goedgekeurde leerplan op te stel. Sowat 250 leerkragte bied reeds landswyd Moslem-godsdienslesse in Duits aan. 

Verwerk uit: Christian Science Monitor

games toлобановский харьков

Wilders uit die wildernis?

Met die oë van die wêreld steeds op die aardbewingramp in Haïti gerig, bied ‘n gebeurtenis wat hom van vandag af in Nederland afspeel, in daardie land sterk kompetisie vir nuus uit die rampgebied.

Die verhoor van Geert Wilders, leier van Partij voor de Vrijheid, begin vandag. Die naaste raakvlak met die Suid-Afrikaanse reg sou daarop neerkom dat hy van haatspraak jeens Moslems aangekla word.

Terwyl Nederlanders die naarheid in is, getrou aan Wes-Europese tradisie, oor elf Nederlanders wat steeds in Haïti vermis word, steel Wilders se saak vanoggend die kollig.

Terwyl dit wat Wilders oor die Moslems en die Koran kwytgeraak het, soos om na die Koran as ‘n fascistiese boek te verwys, erg is, is die gevoel nogtans wyd dat sy vervolging eerder polities as juridies is. Die praktyk lyk wel effens anders – die Openbare Ministerie het geweier om hom te vervolg, en die vervolging geskied nou in opdrag vanuit die regbank self.

Wilders self verwag vryspraak. Of sy verwagtinge met die werklikheid strook, is ‘n ander vraag.

Tot sy krediet moet vermeld word dat hy ten spyte van sy vry sê nog nooit geweld teen die teikens van sy argwaan geuiter het nie.

Trouens, Wilders se saak kom te midde van ‘n redelike wye verset teen Moslems se skynbare aandrang op gelyke regte geskoei op iets wat op iets hoër as gelykheid neerkom. Pas het ‘n Moslemparty in Nederland gevra dat afsonderlike swemtye by openbare plekke vir mans en vroue ingestel word, omdat dit Moslemtradisie is.

Die reaksie was min of meer: As jy ‘n Nederlander wil wees, val jy by Nederlandse tradisie in.

Die Nederlandse regering is ook getrou aan sy eie grondwet. Toe Brittanje aanvanklik besoekregte aan Wilders geweier het, het Nederland sy rug styfgemaak. Toe Turkye langlippie raak oor Wilders se insluiting in ‘n parlementêre afvaardiging wat Turkye gedurende die Kersvakansie sou besoek, is die besoek afgelas eerder as om Wilders uit die afvaardiging weg te laat.

Intussen het Wilders se party in gewildheid gegroei, en is volgens peilings nou die tweede sterkste party in die land. Die verwagting is dat die hofsaak sy gewildheid gaan versterk.

Die Nederlanders wil nie vreemdelinge in hul eie land word nie, en nog minder deur Moslemgebruike gyselaar gehou word. Wilders se saak het reeds in simboliese waarde sy belang op die ontwikkeling van regspraak oor die sensitiewe immigrantekwessie geword.

Terwyl die debat waarskynlik nog sterk deur ‘n tradisie van sensitiwiteit oor politieke korrektheid oor die saak geïnhibeer word.

как самому сделать банюалександр лобановский харьков

Maleisië: Aanvalle op Christelike kerke

Pas het nog twee Christenkerke in Maleisië onder brandbomme deurgeloop en nog een met swart verf betakel, as deel van ‘n vlaag geweld in dié Moslemland sedert die Maleisiese hoogste hof op 31 Desember verlede jaar beslis het nie-Moslems mag ook die woord Allah gebruik wanneer hulle tot God bid.

Allah is die Arabiese woord vir “god” en daarom gebruik die Maltese, Rooms-Katolieke wat ‘n taal verwant aan Arabies praat, ook die term.

Dit word egter ook deur Christene in talle ander lande gebruik, hoofsaaklik Arabiese lande, maar ook in Indonesië.

In Maleisië gebruik Christene (sowat 9 persent van die bevolking) wat hul godsdiens in tale soos Engels, Tamil en Chinees aanbid, nie die term “Allah” nie, en die gebruik is hoofsaaklik tot die sprekers van afgeleë landelike tale beperk. Die hofaansoek om die gebruik goed te keur, is deur die Rooms-Katolieke kerk in Maleisië gebring, wat die woord in ‘n Maleisiese publikasie gebruik.

Moslems wat oor die hofbeslissing ongelukkig is – die regering het daarteen appèl aangeteken – meen die gebruik van die term “Allah” in die Christelike godsdiens kan verwarring veroorsaak en mense mislei om hulle tot die Christendom te bekeer.

Regeringsleiers het die aanvalle veroordeel, en ‘n bedrag van amper ‘n R1 miljoen staatsfondse is bewillig om een van die kerke te herbou.

 

принцесса диснеялобановский александр биография

Switsers stem teen moskeeminarette

Stop-minaretteplakkaat in SwitserlandDie Switserse media spreek vandag hul kommer uit oor die naweek se referendum waarin die bou van moskeeminarette verbied is.

Die Franstalige koerant Le temps meen die uitslag “is deur vrees, fantasieë en onkunde” veroorsaak en waarsku dat daar “skouspelagtige skade” aan Switserland se internasionale aansien gaan wees.

“Weerwraak, boikotte, terugslae… die botsing met Islam kan baie duur wees,” skryf die Geneefse dagblad verder.

“Sekere mense, wat deur die krisis getraumatiseer is, het ‘n stem van protes en agterdog uitgebring, eerder as haat of wantroue. Dié stem het nou in ‘n bom verander.”

Die dagblad van Lausanne sê dat uitvoere, toerisme, die luuksebedryf en die finansiële nywerheid almal ‘n teenreaksie behoort “te vrees”.

Die Journal du Jura meen gister se referendum was ‘n “eie doel uit vrees” terwyl die koerant La liberté in Fribourg in ‘n hoofartikel skryf dat “vrese wat verbind is aan die Islamisering van die land en die vermenging van bevolkings wat te vinnig plaasvind” die uitslag beïnvloed het.

Die Tagesanzeiger, ‘n dagblad in Zürich, sê dat die land intens verdeeld geraak het tussen ‘n “moderne en internasionalistiese” kant en ‘n ander wat “tradisionalisties en nasionalisties” is. Volgens die koerant gaan die referendum “die internasionale isolasie van Switserland selfs onder Westerse lande” verhoog.

Die referendum om die torings wat aan moskees verbind is en waarvandaan Moslems tot gebed opgeroep word, te verbied, is gister met ‘n stempersentasie van 57,5 persent goedgekeur. Stemme is in 22 van die land se 26 kantons uitgebring.

Vooraf is voorspel dat die “nee”-stem teen ‘n verbod op minarette sou seëvier aangesien die media en die Switserse establishment dié standpunt gesteun het. ‘n Alliansie van die regse Switserse Volksparty en linkses, asook feministe,  wat die “ja”-stem gesteun het, het egter vir gister se verrassing gesorg.

купить тамбов подъемники ножничныеданильченко юрий брониславович прокурор

Frankryk waaksaam na Moslemdreigement

Franse amptenare was Woensdag waaksaam nadat Moslems gedreig het om wraak te neem oor president Nicolas Sarkozy se kritiek teen die boerka.

In Frankryk heers "baie groot waaksaamheid" teen aksies en verklarings uit Noord-Afrika, het die Franse minister van buitelandse sake se woordvoerder Eric Chevallier tydens 'n inligtingsessie vir die media gesê.

"Franse owerhede het hulle beslistheid om terreur te beveg herbevestig," het hy bygevoeg.

In Algerië het Moslemfundementaliste op die intenet bekend gemaak dat hulle gaan wraak neem. Die verklaring kon nie onafhanklik geverifieer word nie.

Sarkozy het onlangs gesê die boerka is nie welkom in Frankryk nie en sal vroue in gevangenes verander. Die Franse parlement het 'n kommissie aangestel om die kwessie te ondersoek wat daartoe kan lei dat die Moslemkledingstuk in die openbaar in Frankryk verbied word.

Human Rights Watch sê so 'n besluit sal kontraproduktief wees en 'n gesiene Britse Moslemorganisasie het Sarkozy se opmerkings as patroniserend en kwetsend beskryf.

Libanon se mees invloedryke Sjiïetise godsdiensleier het die Franse president gevra om sy gewraakte stelling te heroorweeg.

Die Al Kaida-verklaring uit Algerië het 'n beroep op volgelinge gedoen om op te tree "vir die eer van ons dogters en vroue" en het alle Moslems gevra "om te reageer op hierdie haat".

play onlineлобановский харьков