Switsers befonds Nollywood-reeks om swartes uit hul land te hou

Die Switserse regering het geld gegee vir ‘n Nigeriese TV-reeks om potensiële swart immigrante na Switserland af te skrik.

Die Nollywood-reeks vermy die tradisionele toerisme-lokaas, vriendelike gesigte met sonnige landskappe, sneeubedekte berge, mere en buitelugkafees, het Switserse nuusagentskappe berig.

Getiteld Missing Steps, is die reeks van 13 episodes beide in Nigerië en Switserland verfilm deur ‘n Nigeriese filmspan.

Die protagonis van die Switsers-Nigeriese ko-produksie, is ‘n jong Nigeriër wat asiel geweier word deur die Switserse owerhede en onwettig leef in Switserland.

Die storie volg “Josua” wat na Switserland kom en ontdek dat die lewe nie so lekker is soos hy gedink het dit sou wees nie. Lewe in Switserland is in werklikheid ‘n daaglikse stryd.

“Ons wil objektiewe inligting oor migrasie bied, wat daarop dui dat die tog [oor die Middellandse See] gevaarlik is en dat die kanse van Nigeriërs wat asiel toegestaan word, laag is. Ons beoog ook om te verduidelik dat die lewe vir onwettige immigrante in Switserland nie maklik is nie,” sê Lukas Rieder, woordvoerder van die sekretariaat vir Staatsmigrasie (SEM), wat die projek befonds.

“Ons het gesien dat ‘n gebrek aan inligting of vals inligting een van die grootste probleme is wat lei tot onwettige migrasie,” het hy bygevoeg.

“Mense smokkelaars vertel aan voornemende immigrante dat Switserland ‘n paradys is, dis Eldorado. Maar dit is nie waar nie. Ons wil objektiewe inligting oor die gevare wys.”

Amnestie Internasionaal het die veldtog skerp gekritiseer. “Dit is duidelik dat immigrante korrek ingelig moet word oor Switserse reg en asielproses,” het die organisasie se Denise Graf gesê aan swissinfo.ch.

“Maar in die eerste plek moet Switserland werk daaraan om die situasie van menseregte en die toekenning van hulpbronne aan Nigerië te verbeter.”

In 2016, is 27 207 asielaansoeke in Switserland ingedien. Hiervan was 1 106 van Nigeriese burgers (4,1 persent). In dieselfde jaar, het slegs drie mense asiel ontvang.

Dit is nie die eerste poging van die Switsers om swartes uit die Konfederasie te hou nie. In 2007, het Switserland ‘n twee-minuut advertensie in verskeie Afrika-lande soos Kameroen en Nigerië vertoon om potensiële reisigers te weerhou van die reis.

Die advertensie is in beide Wes-Afrikaanse lande uitgesaai in die duurste kykersegment, en beeld die lewe van nuwe immigrante in Europa uit as een belaai met ongelukkigheid, vyandigheid en gevaar.

In die kort film bel ‘n swarte sy pa van ‘n plek in Europa in die gietende reën en verseker hom dat alles goed gaan, terwyl hy in werklikheid op straat lewe, gejaag word deur die polisie en moet bedel om te eet.

Switserland is ook nie die enigste land wat soortgelyke veldtogte teen swartes befonds nie. Duitsland, Italië en Australië produseer video’s met ‘n negatiewe boodskappe wat gerig is aan swart immigrante.

Switserland verslap immigrasie-reëls

Kiesers in Switserland het ‘n voorstel goedgekeur om die land se streng burgerskapreëls vir immigrante te verslap.

Die burgerskapinisiatief raak net minder as 25 000 mense, maar die implikasies op die langtermyn is verreikend. Sowat ‘n kwart van die totale bevolking van 8,2 miljoen Switsers is in die buiteland gebore, een van die hoogste persentasies in Europa.

Dit is so hoog omdat Switserland nie buitelanders laat naturaliseer nie. Die Turke wat hulle invoer vir werk word teruggestuur as die ekonomie sukkel.

Switserland, wat nie deel vorm van die 28-lande in die Europese Unie nie, is omring deur blok-lede. Die land lok ryk buitelanders deur hul bankstelsel wat anonimiteit waarborg. Die meeste jonges, sowat 80 persent, wat daardeur geraak sal word, is wit en Italiaans van afkoms.

Die uitslag toon dat byna 55 persent van kiesers ingestem het om burgerskap aan derdegenerasie-immigrante te gee.

Tot op hede moes kandidate wat burgerskap wou kry, deur middel van onderhoude en toetse bewys dat hulle ten volle geïntegreer is.

Ondersteuners van die voorstel is van mening dat indien ‘n persoon in Switserland gebore is en daar skoolgegaan het, Switserse waardes aangeneem het en een van die tale praat, dit genoegsame bewys van integrasie is.

Die land spog met die meeste nasionale tale op die Europese vasteland.

Die Switserse Volksparty sê egter indien die maatreël goedgekeur word, sal dit die eerste tree wees om burgerskap aan immigrante te gee.

Linkse berigte maak asof die land nou hulle grense oopgegooi het vir Moslems, maar Islam word nie erken as ‘n geloof in Switserland nie.

Switserse kiesers stem vir meeluistering

Kiesers het ‘n wet wat die Switserse intelligensiediens die mag gee om private kommunikasie te monitor in die kuberruim, goedgekeur.

Hulle meen dit is nodig om terroriste-aanvalle te voorkom.

Kritici het gewaarsku teen arbitrêre toesig, maar hulle het ‘n duidelike nederlaag in Sondag se referendum gely.

Meer as 65% van die vyf miljoen kiesers in Switserland het ten gunste van die wet gestem wat aan dié land se nasionale intelligensiediens groter mag sal gee om op terroris-verdagtes en kubermisdadigers te spioeneer.

“Die terreuraanvalle in Europa oor die afgelope paar maande het dit moeilik gemaak vir ons om burgers te oortuig dat meer toesig nie noodwendig hoër sekuriteit beteken nie,” sê Tamara Funiciello, president van die Jong Sosialiste gesê.

Die minister van verdediging, Guy Parmelin het hy gesê hy verwelkom die duidelike resultaat.

“Dit gee Switserland moderne gereedskap om te reageer op die huidige bedreigings,” het Parmelin by ‘n nuuskonferensie gesê Sondag.

Hy het gesê die nuwe wet sal in werking tree in September 2017 want tyd is nodig om nuwe tegnologiese toerusting te evalueer en ‘n bykomende 20 personeellede teen 2019 in diens te neem.

Die wet laat sekerheidsagentskappe toe om onder sekere omstandighede telefoongesprekke af te luister en toegang tot rekenaarnetwerke te kry.

Privaatheid word in Switserland as ’n belangrike reg beskou en intelligensiedienste moes tot dusver op inligting van openbare bronne en ander owerhede staatmaak.

Wêreld se langste treintonnel in Switserland geopen

Die wêreld se langste treintonnel onderdeur die Switserse Alpe is dié week geopen.

Die Gotthardtonnel is by twee afsonderlike geleenthede wat gehou by elke einde van die tonnel, met besoekende staatshoofde en hooggeplaastes gevier.

Die tonnel is geopen deur die Switserse president Johann Schneider-Ammann.

By die noordelike ingang in Rynächt, Kanton Uri, het die sigbare trotse president gesê: “Vandag is ‘n geskiedkundige dag vir ons land: Ons het die Gotthardtonnel voltooi, ‘n epiese stuk ingenieurswese, ‘n projek wat oor geslagte gestrek het, vanaf die eerste voltooide sketse, tot die beplanning en konstruksie van die tonnel. Ek voel baie trots, maar ook baie nederig.”

Minister van vervoer, Doris Leuthard, het by die suidelike opening in Pollegio in die Italiaanse-sprekende kanton Ticino gepraat, en het bygevoeg dat die tonnel “ook ‘n simbool van openheid en vooruitgang” is, wat verskillende tale, kulture en volke bymekaar bring.

Dit versterk samehorigheid in Switserland en Europa en versterk die ekonomie, het sy emosioneel gesê.

Europese leiers het ‘n historiese treinrit meegemaak om die opening te vier.

Die Gotthardtonnel is 57 kilometer lank en het 17 jaar teen ‘n koste van meer as R180 miljard geneem om te bou.

Switserland sê dit sal lei tot ‘n rewolusionere benadering vir vragvervoer in Europa.

Nigerië, Switserland kom ooreen oor ouddiktator se geld

Nigerië en Switserland het ’n ooreenkoms onderteken wat die weg baan vir die ontvangs van meer as $300 miljoen wat van die familie van Nigerië se voormalige militêre heerser, Sani Abacha, gekonfiskeer is, het Nigerië se visepresident aangekondig.

Transparency International, ’n korrupsie-waghond, het Abacha daarvan beskuldig dat hy tydens die vyf jaar wat hy aan bewind was, vanaf 1993 tot sy dood in 1998, tot soveel as $5 miljard aan staatsgeld gesteel het.

Nigerië se prokureur-generaal het ’n brief van voorneme onderteken ingevolge die voorwaardes deur Switserland gestel om US$321 miljoen “wat deur die Abacha-familie bekom is”, aan Nigerië te betaal, het Reuters berig.

Nigerië se president, Muhammadu Buhari, wie se ampstermyn verlede jaar begin het, het ‘n veldtog teen korrupsie aangekondig.

Hy het Brittanje en Amerika versoek om te help om geld terug te vind wat deur sommige van die land se vooraanstaandes oor etlike jare gesteel is.

Die ekonomiese krisis in Afrika se grootste ekonomie wat teweeggebring is deur ’n drastiese daling in die olieprys, maak dit gebiedend noodsaaklik dat die land geld moet terugkry wat weens korrupsie verloor is.

Nigerië het ook intussen ‘n reuseboete op die Suid-Afrikaanse selfoonmaatskappy MTN gehef.

In 2014 het Nigerië en die Abacha-familie ’n ooreenkoms bereik sodat die land die geld kan terugkry. In ruil hiervoor is klagte teen die voormalige heerser se seun, Abba Abacha laat vaar.

Hy het in April 2005 in ’n Switserse hof tereggestaan op klagte van geldwassery en korrupsie nadat hy uit Duitsland gedeporteer is.

Hy het later 561 dae in aanhouding deurgebring. In 2006 het Luxemburg opdrag gegee dat die geld van die jonger Abacha bevries word.

‘n Soortgelyke versoek deur Tunisië is aan Switserland gerig om die president Ben Ali, wat deur die Arabiese Lente ontsetel is, se fondse terug te betaal.

Switserse weermaghoof waarsku teen chaos

Samelewings in Wes-Europa is op die rand van chaotiese geweld wat veroorsaak word deur die ekonomiese ontwrigting, massa-immigrasie en terrorisme.

Dit is nie die siening van ‘n randeier nie, maar van die hoof van die Switserse weermag.

Lt.genl André Blattmann het ‘n waarskuwing aan die Switsers gerig dat hulle vasteland gevaarlik naby aan ineenstorting is en diegene wat nie reeds wapens besit nie, aangeraai om hulself te bewapen.

Blattmann is die hoof van die gewapende magte en is sedert 1 Maart 2009 al in sy pos. Sy woorde dra gewig in ‘n land waar ‘n hele paar burgerreferendums teen boerkas en moskees gestem het.

Kommer in Switserland neem toe oor immigrasie en Islamisering.

In die laaste twee Wêreldoorloë, het die Switserse kombinasie van berge en ‘n gewapende burgery vir vrede en neutraliteit gesorg, maar in die komende konflik, het Switserland reeds sy eie vyfde kolom.

Volgens Blattman “styg die bedreiging van terreur, hibriede oorloë woed oral in die wêreld; die ekonomiese vooruitsigte is donker en die gevolglike migrasie vloei van ontheemdes en vlugtelinge het onvoorsiene afmetings aangeneem”.

“Sosiale onrus kan nie uitgesluit word nie,” sê hy. Blattman meen ook dat die woordeskat in die openbare diskoers “gevaarlik aggressief” geraak het.

‘n Soortgelyke waarskuwing is dié van Admiraal Chris Parry in 2006, toe hy gesê het dat die kombinasie van immigrasie en Islam sal lei tot ‘n “beskawingskrisis op ‘n gelyke voet met die val van die Romeinse Ryk”.

Parry is deur vyandige joernaliste as die destydse hoof van die Britse gewapende magte, verguis.

VSA draai Europese sokkerkraan stywer toe

Die sokkergeldkraan in Europa is nog ‘n knou toegedien nadat ‘n aantal voormalige en huidige FIFA-amptenare in hegtenis geneem is.

Die inhegtenisnemings hou glo verband met ‘n ondersoek wat deur die Amerikaanse departement van Justisie gelei word.

Hooggeplaaste FIFA-amptenare is in Switserland byeen vir ‘n vergadering.

Hulle is volgens berigte vanoggend in Zurich in hegtenis geneem. Die polisie-operasie is volgens berigte by dieselfde hotel waar sewe FIFA-amptenare in Mei in hegtenis geneem is.

Hulle sou besluit oor voorgestelde hervormings in die organisasie aan hulle voorgelê sou word.

Die amptenare is deel van ‘n aanvanklike groep van veertien mense wat aangekla word van korrupsie en rampokkery.

FIFA sê hy sal aanhou om saam te werk met ondersoeke deur Amerikaanse en Switserse owerhede.

Wolk hang oor Sepp Blatter

Die president van die sokkerbeheerliggaam, FIFA, Sepp Blatter, het Dinsdag sy bedanking aangekondig.

Bewerings van korrupsie in die liggaam is steeds besig om verder uit te kring. Die 79-jarige Blatter het met die aankondiging van sy uittrede gevra dat ‘n buitengewone kongres belê word om ‘n opvolger vir hom te kies.

Die VSA ontken dat hulle meegewerk het om van Blatter ontslae te raak. Die State Department se senior raadgewer vir strategiese kommunikasie, Marie Harf, het laggend gesê Amerika huldig “geen posisie” oor FIFA nie.

Amerikaanse borge Coca-Cola Co, Visa, Adidas AG en Anheuser-Busch het intussen verklaar dat hulle Blatter se bedanking verwelkom.

‘n Woordvoerder van Visa, Andrew Woodward het gesê: “Die probleem is opgelos. Dit was die groot hindernis.”

Switserse owerhede het gesê Blatter is nie onder verdenking van korrupsie nie.

Blatter is verlede week herkies as President ondanks die feit dat sewe van FIFA se topamptenare twee dae voor sy verkiesing in hegtenis geneem is.

Die Amerikaanse prokureur-generaal ondersoek bewerings dat senior FIFA-amptenare deur die Suid-Afrikaanse owerheid omgekoop is.

Die Amerikaanse Departement van Justisie se ondersoek na korrupsie by FIFA is glo in sy beginfase.

Die departement wou hom egter nie uitlaat oor die uittrede van die president van FIFA, Sepp Blatter so kort nadat hy herkies is nie.

Bronne na aan die ondersoek het wel aan nuusorganisasies onthul dat Blatter ook in die visier is.

Die Amerikaanse departement het verlede week toe amptenare in hegtenis geneem is, gesê dat Blatter nie kwytgeskeld is nie.

Die prokureur-generaal, Loretta Lynch het verlede week verwys na “onbeheerste, sistemiese en diepgewortelde korrupsie” by die organisasie.

Die minister van sport, Fikile Mbalula sal Woensdag ‘n media-inligtingsessie hou om die jongste bewerings van die regering se betrokkenheid by FIFA-omkopery te bespreek.

Mbalula ontken dat enige Suid-Afrikaners omkoopgeld betaal het om te verseker dat Suid-Afrika die bod vir die 2010 wêreldbekertoernooi wen.

Volgens berigte was die regering bewus van ‘n oordrag van sowat R120 miljoen aan ‘n Karibbiese ontwikkelingsfonds.

Mbalula die bewerings as ‘n aanval op Suid-Afrika se soewereiniteit beskryf.

Vroeër het president Vladimir Poetin in ‘n onderhoud gesê die ondersoek na beweerde korrupsie is teen Rusland gemik wat gekies is om die Wêreldbekertoernooi in 2018 aan te bied. Hy het dit ook as ‘n aanval op soewereine lande beskryf.

‘n Brief het egter vandeesweek aan die lig gekom waarin die president van SAFA, Molefi Olifant ‘n versoek aan FIFA rig dat tien miljoen dollar aan die Karribiese Diaspora-fonds oorbetaal word.

FIFA het dit duidelik gestel dat die versoek van die Suid-Afrikaanse regering af gekom het, maar het geen name genoem nie.

Verskeie Amerikaanse nuusorganisasies berig intussen dat die president van FIFA, Sepp Blatter wel ondersoek word. Hulle haal wetstoepassers in die land aan wat sê dat Blatter verdink word van ongerymdhede.

Dié onthulling volg ure nadat Blatter sy uittrede aangekondig het, en slegs dae nadat hy vir ‘n vyfde termyn herkies is.

Volgens bronne van die New York Times en andere, hoop die Amerikaanse ondersoekers om ‘n saak teen Blatter te bou met behulp van diegene wat reeds aangekla is. Veertien mense is al in FIFA se korrupsieskandaal aangekla.

Blatter het deur ‘n tolk gesê hy sal aanbly as president totdat ‘n nuwe een gekies word.

FIFA se sekretaris-generaal, Jerome Valcke, het sy reis na Kanada vir die opening van die Vroue-Wêreldbekertoernooi gekanselleer te midde van die huidige ondersoek na korrupsie in wêreldsokker.

‘n Woordvoerder, Delia Fischer, sê weens die huidige situasie sal Valcke nie die naweek se openingswedstryd tussen Kanada en China in Edmonton bywoon nie

Skietery in Switserland eis vyf

Die polisie in Switserland het bevestig dat vyf persone Saterdagaand in ‘n skietery in Würenlingen in Switserland dood is.

“Die slagoffers is op twee verskillende plekke in dieselfde buurt gevind,” het Markus Gisin, hoof van die Aargau-polisie, Sondag aan verslaggewers gesê.

‘n 36-jarige man, Simon B. het homself geskiet nadat hy die vier moorde gepleeg het. Volgens die polisie het die man sy pa (58), skoonma (57), swaer (32) en ‘n 46-jarige man ná ‘n stryery doodgeskiet. Die 46-jarige buurman was glo toevallig op die misdaadtoneel.

Die 36-jarige man, ‘n pa van drie, het nie saam met sy vrou en kinders gebly nie en het nie ‘n vuurwapenlisensie gehad nie.

Die polisie is ontbied nadat bure skote gehoor het. Die dorp, sowat 30 km noordwes van Zürich, het ongeveer 4 500 inwoners.

Die skieter het vorige oortredings wat verband hou met geweld en onwettige besit van vuurwapens gehad.

‘Afriforum is rassistiese randeiergroepie’

Afriforum het ontdek dat beskuldigings van “rassisme” en “randeiergroepie” teen PRAAG nie juis gehelp het om hul eie saak te bevorder in die buiteland nie.

Dié organisasie was geheel en al uit hul diepte met hul verklarings na voorleggings oor die heropening van die grondeiseproses en plaasaanvalle in Suid-Afrika aan die VN se Menseregtekommissie-forum in Genève, Switserland.

‘n Suid-Afrikaanse amptenaar het Afriforum as ‘n randeiergroepie beskryf en die VN skerp gekritiseer omdat hulle nie akkreditering van deelnemers aan die Forum se aktiwiteite met sorg gedoen het nie.

Die amptenaar het verwys na AfriForum en TLU SA as “randeier-organisasies” en na die VF + as ‘n “oorblyfsel uit die apartheidsjare”.

Sy het gesê hulle hunker terug na wit oorheersing en probeer om die regering se programme te diskrediteer wat daarna streef om ‘n demokratiese samelewing te bou wat gebaseer is op ‘n enkele nasionale identiteit en die beginsel van Ubuntu.

Afriforum het in ‘n daaropvolgende verklaring beklemtoon dat geen beskuldiging gemaak is teen die regering van ‘n volksmoord nie, en alleen die staat se onwilligheid om plaasaanvalle te verklaar ‘n prioriteitsmisdaad, is deur hulle geopper.

Die Vryheidsfront Plus het voorleggings oor die heropening van die grondeiseproses en kommer oor plaasaanvalle in Suid-Afrika aan die VN se Menseregtekommissie-forum in Genève, Switserland voorgelê.

Die partyleier, Pieter Mulder, sê hulle het vier voorleggings aan die VN-forum oor plaasaanvalle, grondeise, regstellende aksie en wat hulle genoem het, die aftakeling van Afrikaans, gedoen.

Mulder het die forum gevra om aan te beveel dat die VN se Sekretaris-Generaal ‘n volledige ondersoek doen om druk op die Suid-Afrikaanse regering te plaas om doeltreffende maatreëls in te stel om ‘n einde aan die gruweldade te maak.

Mulder het ook aan die forum gesê die heropening van die grondeise bedreig voedselsekuriteit.

Nuwe entstof teen ebola getoets

Die Wêreldgesondheidsorganisasie, WGO, sê daar was die afgelope tyd ‘n afname in die verspreiding van Ebola in Liberië.

Die WGO het egter gewaarsku dat dit nog te vroeg is om te beweer dat die siekte onder beheer is.

Liberië is die land wat die ergste deur die siekte getref word in Wes-Afrika.

Die aantal nuwe gevalle wat in Wes-Afrika aangemeld is, is 13 703 en die dodetal sal waarskynlik binnekort die vyfduisendkerf verbysteek.

Intussen het ‘n medikus in Lausanne, Switserland, aangekondig dat ‘n toetse vir inentings sal begin op Oktober 31, met die bereidwilligheid van minstens ‘n paar inwoners om ingespuit te word met die Ebola-virus.

Sal die stad sal die gasheer van die grootste studie vir ‘n eksperimentele entstof teen Ebola wees.

Die WGO sê soveel as 10 000 mense per week sal in Desember aansteek.

Die entstof, wat deur GlaxoSmithKline vervaardig gaan word, sal in Lausanne op 120 gesonde volwassenes getoets word, het dr Blaise Genton, die studieleier, aangekondig.

Genton sê Glaxo se eksperimentele entstof is gebaseer op ‘n lewendige weergawe van ‘n genetiesgemodifiseerde sjimpanseevirus wat ebola bevat.

Die konserwatisme van Albert Schweitzer

Schweitzer het destyds met ‘n naïewe Europese perspektief na Afrika gekom.

Deesdae word ons plaaslik glad te dikwels gekonfronteer met allerhande ikone, kitsvaders en -moeders van die meerderheidsfaksie van die “nasie”; mense waarvan Europeesgesindes bitter min kennis dra en nog minder geneë voel om te vereer. In my jeug was Albert Schweitzer (1875-1965) ‘n wêreldbekende humanitêre ikoon. Weens die politieke “bevryding” van Afrika teen die einde van sy lewe, het sy ster egter vinnig verdof. Hy kon nie tred hou met die veranderings in die wêreld en veral dié in Afrika nie.

Uit die oogpunt van kolonialisme was daar drie tydperke, want naas die koloniale era was daar ‘n voor-koloniale tyd en is ons tans in die na-koloniale tyd. Ekonomies en ideologies is die situasie in baie (veral agterlike) lande egter sodanig dat dit steeds ooreenkomste met kolonialisme vertoon. Veral toe die koloniale ryke hulle einde genader het, asook sedertdien, het baie stemme teen kolonialisme opgeklink. Een van die inspirasies hiervoor is die leer van die edele barbaar. Schweitzer was aanvanklik ‘n produk of prooi hiervan. My teks steun veral op die omvattendste en gesaghebbendste beskikbare lewensbeskrywing, James Brabazon (1923-2007) se Albert Schweitzer, a biography (New York: Syracuse University Press, 2nd ed, 2000, 576p; Amazon Kindle $13.67).

Schweitzer se moedertaal was Duits, maar hy het in Gunsbach, in die omgewing van Münster, Colmar en Strasbourg, grootgeword; ‘n gebied wat in 1871 (na die Frans-Pruisiese oorlog) deel van Duitsland en in 1919 (na die Eerste Wêreldoorlog) weer deel van Frankryk geword het. Dit verduidelik waarom Schweitzer geneig was om hom van nasionalisme te distansieer. In hierdie grensgebied het hy Frans uitstekend magtig geword. Hy het in die wysbegeerte (bv Kant), teologie (bv die historisiteit van Jesus), musiek (bv klavier, orrel, Bach, Wagner, Franck, Widor) en medisyne (bv tropiese siektes) studeer.

Hoewel Schweitzer aan die Lutherse Kerk verbonde was, was dit ‘n sendinggenootskap gesetel in Parys wat dit vir hom moontlik gemaak het om in 1913 na Afrika te vertrek. “Schweitzer was going to Africa to work, to serve, to heal, to try to pay back something of what the white races owed the black” (Kindle 3745). In Europa was dit Schweitzer se gewoonte om derde of vierde klas in die trein te ry omdat hy met die gepeupel wou assosieer. Hy het aanvanklik gedink dit is goeie voorbereiding vir wat op hom in Afrika wag.

In Gaboen, wat toe deel van Frans Ekwatoriaal Afrika was, het Schweitzer naby Lambarene (letterlik, “Let us try”, 3857) ‘n hospitaal tot stand gebring en uitgebou, wat hom wêreldbekend en -beroemd gemaak het. In 1912 is hy met ‘n Jodin wat christelik opgevoed is, Helene Bresslau (1879-1957), getroud. Sy was ietwat van ‘n kloosterkoek en het in die familie as Tante Anstand (dus welvoeglik, oftewel “Aunt Prim and Proper”) bekend gestaan (2716). Helene het Schweitzer na Afrika vergesel, maar na die geboorte van hulle enigste kind, Rhena (1919-2009), meesal in Duitsland en Switserland gewoon, onder meer omdat Helene aan tering gely het. Na Schweitzer se dood was Rhena, ‘n patoloog, tot 1970 vyf jaar lank in beheer van die hospitaal. Sy het egter met een van die dokters, David Miller (1917-1997), getrou en die egpaar het hulle daarna in Amerika gevestig.

In 1954 het Schweitzer die Nobel-vredesprys in ontvangs geneem vir sy filosofie van “Ehrfurcht vor dem Leben,” wat gewoonlik as “Reverence for life” (eerder as “Sanctity of life”) vertaal word. In Afrikaans behoort dit nie vertaal te word as “ontsag” of “agting” nie, maar veel eerder as “Eerbied vir lewe.” “Good is what promotes and preserves life. Evil is what destroys and injures life” (4495). Schweitzer het sy filosofie deur voorbeeldstelling uitgeleef pleks van dit bloot te propageer. Hy wou hê dat sy lewenswyse sy filosofie moet regverdig. Sy etiek (of gedragsleer) was die fondament van sy beskawings- of kultuurfilosofie (dus sy lewens- en wêreldbeskouing).

Uit sy etiek volg sy weersin in slawerny en die wreedhede en onreg wat soms teen inboorlinge in die koloniale tyd gepleeg is. Hy het Jesus se leerstellings as ideaal vir die daarstelling van ‘n hemel op aarde aanvaar. Vir Jesus sou Schweitzer in die wildernis gaan, na Afrika, om in sy wingerd te arbei. “Every human being is a person who has a right to our help and our sacrifice” (2788). “I want to be a simple human being, doing something small in the spirit of Jesus … ‘What you have done to the least of these my brethren you have done to me'” (3087). Schweitzer se etiek vind aansluiting by die Oosterse religie Jainisme en in die besonder by Ahimsa.

Schweitzer het destyds met ‘n naïewe Europese perspektief na Afrika gekom. Voor sy vertrek het ‘n Europeër met ondervinding van Afrika hom aangeraai om “tough crockery” te bring omdat die swartes geneig is om sulke ware te breek (3646). Later is geskryf: “They set new standards of blatancy in thieving and breaking things” (5353). By die eerste Afrika-hawe, Dakar in Senegal, waar Schweitzer se skip aangedoen het, het hy tot sy ontsteltenis gesien hoe wreed die swartes diere mishandel. Hy het toe hierdie raad ontvang: “If you can’t bear to see animals ill treated, don’t go to Africa” (3794).

In Gaboen het Schweitzer baie erger ontnugterings ervaar, bv kannibalisme, oftewel mensetery. “The real Africa was a deep shock to him” (3797). Sy etiek het hom genoop om ‘n vegetariër te word (7874). Uit Schweitzer se eerbied vir lewe volg dat lewe nie vernietig moet word nie, maar eerder bewaar en bevorder behoort te word, soos wat hy met sy hospitaal beoog het. Hy was dus sterk teen wreedheid, moord en oorlog, insluitende kernwapens, gekant. Sy eerbied vir lewe het nie net mense en diere ingesluit nie. “For Schweitzer even the cutting of a flower or the lopping of a tree were matters for responsible consideration” (4517). Toe Schweitzer in 1954 in Oslo was om die Nobel-vredesprys te ontvang, is hy met blomruikers oorlaai, maar hy het geen behae daarin gehad nie. “Bouquets of flowers were banished from his room, because he hated to see flowers wither” (7106).

Dit kon kwalik verwag word dat Schweitzer as ‘n hardkoppige beterweter maklik in Afrika sou aanpas. Later het hy uitgeroep: “What a blockhead I was to come to Africa to doctor savages like these!” (5366). Met verloop van tyd het dure ondervinding hom gelouter en het hy tot gevolgtrekkings gekom wat deur studeerkamer-liberaliste as paternalisties, kolonialisties en rassisties bestempel is. Met sy aankoms in Afrika was Schweitzer vas oortuig dat lewe bewaringswaardig is. “Animals had as much right to compassion as human beings” (643). Hy het ook naïef-humanisties “the hidden goodness of human beings” veronderstel (2739). As bevoorregte Europeër wou hy koloniale skuld met goeie dade aan die inboorlinge terugbetaal; dus “indebtedness” as “a self-perpetuating form of kindness” (2737).

Schweitzer het sy lewe gewy “first to doctoring himself [deur oor sy gesindheid te besin] and then to finding medicines for civilization” (1399). Hy het gedink sodanige selfverloëning sou aan hom innerlike geluk besorg. Hy het daarna gestreef om sy selfsugtige eiebelang te bowe te kom. “The actual self had to be overcome in order to release the higher self” (1467). “Self-denial and self-transcendence summed up in one way what his whole life had been about” (1472).

By Lambarene het Schweitzer dadelik agtergekom dat hy bv malaria-muskiete, miere, spinnekoppe, kakkerlakke, muise, rotte en slange moet bestry as hy leefbare omstandighede wou skep. Die Griekse wysgeer Protagoras (490-420 vC) het eeue gelede reeds tot die insig gekom dat die mens die maatstaf vir alles is. Lewe behoort dus net eerbiedig te word in soverre dit in die algemene belang van mense is. “Where life is harmful to other life a choice must be made” (4531). Daar is ‘n prioriteitsorde waarvolgens “human life came before animal life” (4561). Hoe moeilik dit ook al vir ‘n humanis is om te erken, is daar mense wat liewer nie moet lewe nie omdat hulle bv die lewens van ander mense bedreig. Kannibalisme en stamgevegte het Schweitzer tot die besef laat kom: “There was little here of the noble savage” (3896). Die swartes het bv self deelgeneem aan en voordeel getrek uit die slawehandel.

Schweitzer wou ‘n hospitaal bou maar “it proved quite impossible to make them [die inboorlinge] work” (3972). “Schweitzer, knowing he would never be able to contain himself at the sight of such frustrating idleness, took precautions against his own wrath. He selected from the jungle sticks of a wood that snapped on the slightest impact so that when his own breaking point was reached he could lash out with one of these and relieve his feelings without doing any harm. In the end the laborers had to be dismissed, eight porters were borrowed from a nearby timber merchant, and Schweitzer himself took a spade and led the work ‘while the black foreman lay in the shade'” (3975).

‘n Britse joernalis James Cameron het Lambarene in 1953 besoek. Hy beskryf ‘n groep swartes wat veronderstel was om te werk. Hulle “moved with a deliberation I should scarely have thought possible. It was like watching a slow-motion film! Sometimes work slowed down to the point where movement, if it existed, was imperceptible; it was like studying the hour-hand of a watch” (5969).

Na onafhanklikheid in 1960 het Lambarene ‘n staatshospitaal gekry met ‘n blanke dokter, Weissberg, aan die hoof, maar verder net swart personeel. Weissberg “swore that so far as his experience went the difference between white and black was that the blacks had no concept of dedication. The midwife would turn up for duty when it pleased her, not when she was needed; nurses would have no interest in healing patients from a rival tribe” (7194).

“From the first Schweitzer established the principle that those who could do so should offer some token payment for their [medical] treatment. The payment might be an egg, a bunch of bananas, or money. It helped the hospital to survive, but also it served as a reminder that there were benefactors in Europe who by some effort and sacrifice had made the treatment possible” (4034). “Even the patients’ families must be housed and fed, which is not a usual hospital facility” (5682). Van pasiënte en die familielede wat hulle vergesel het, is verwag om in ruil vir kos en huisvesting te werk, bv om water aan te dra vir die groentetuin en vrugtebome (4211, 8097, 8191).

“The only thing Schweitzer did require of anyone who stayed was that they undertook a share of the work” (5852). Schweitzer: “I regard it as a matter of principle that those who find shelter and care in this Hospital maintained by gifts should serve it with the labour of which they are capable, and so acknowledge what they are receiving” (6868).”Friends in Europe are helping to support the hospital and have a right to expect each inmate to help the work in return. This truth does not easily make its way home to the hearts of my savages. They seem to believe in a ‘perfection of bounty’ and that I should feed them, heal them, and leave them all day in the sociable circle telling stories, and even furnish them with tobacco to smoke!” (5404). “As he often did, he spoke of Africa as Lazarus, the beggar at the table of the rich man that was Europe” (5563). [Vergelyk Schweitzer se aandrang op werk in ruil vir aalmoese met die ANC-beleid waarvolgens bv huise, dienste en toelaes sonder teenprestasie toegeken word.]

In Gaboen was die houthandel van deurslaggewende ekonomiese belang. Bome is afgekap en met die rivier langs na die hawe laat dryf. Maar die swartes “would work just as long as they needed money, for a specific purpose, such as buying a wife or a pair of shoes, and no longer, and if a fiesta called, they would let pass the few precious days in the year when the river was high enough to float trunks lying some distance from the river banks and leave timber worth hundreds and thousands of pounds to rot into uselessness before the next year’s floods” (4056).

Die blankes verlang produktiewe arbeid, terwyl die swartes geensins daarmee gepla is nie en dus deur Westerlinge as onbetroubare arbeiders beskou word. “Once he had what he wanted, why go on working?” (4065). Schweitzer: “We all get exhausted in the terrible contest between the European worker who bears the responsibility and is always in a hurry, and the child of nature who does not know what responsibility is and is never in a hurry” (4156). Hieruit volg nog ‘n probleem: “The black man’s innate love of spending*; they often find themselves in financial difficulties and even in want” (4093). [*Vergelyk dit met die ANC-regering se oorywerige skrapping van die name van diegene met slegte skuld sodat hulle weer maklik skuld kan maak.]

Op sy beurt is geldtekort die teelaarde vir diefstal. Schweitzer “found he had to lock everthing up, to become a ‘walking bunch of keys'” (4180). Die opdrag was “never to leave anything unlocked” (7001). “He was forced to grow vegetables, plant fruit trees, and keep livestock because otherwise his patients and their families starved” (5820). “To stop the Africans from stealing fruit [uit die boord] was impossible” (5435). “Patients, on their way to steal fruit or to steal the animals themselves [bv hoenders, varke, bokke], made short work of wire netting enclosures. Besides, the patients’ own animals [bv honde], which came with the families, were quite uncontrollable … the creatures [were] roaming more or less unchecked through the hospital” (5808). Van sy hospitaal het Schweitzer gesê: “It is maintained in African squalor because it is indeed part of Africa; in any case were it otherwise no African would come” (6920). Gereedskap moes opgepas word. “If the tools were not counted, many men would put the best axes and saws aside for their own use or leave them in the forest to save the trouble of carrying them home” (8204).

‘n Ander vorm wat gewetenlose diefstal aangeneem het, was dat rekord gehou moes word van wie kos ontvang het. “Otherwise the same person might fetch a ration four times over” (8109; ook 8147). “A thorough savage will think nothing of gobbling up the share of a lying-down patient who has been committed to his care” (8115). “We hesitate to ask anybody to be a patient’s attendant unless he belongs to the same tribe, for we know in advance that he will regard the request as outrageous” (8118). “We still take the trouble to try and teach savages that the patients assigned to their care are their neighbours” (8125). Die gewilde hedendaagse voorstelling dat alle swartes broers en susters is, word dus nie noodwendig in die praktyk aangetref nie. “We keep such strict watch over the inmates and are so careful that each carries a card-label*, because without these precautions our wards would become lodging houses and places of refuge for all the riff-raff of the neighbourhood” (8194). Verder: “He found that nothing could safely be left to Africans to do by themselves; all had to be supervised and checked” (4183). [*Dit herinner aan die passtelsel waarteen swartes plaaslik so heftig beswaar gemaak het.]

Die swartes was sterk stamgebonde. Daar was geen sprake van ubuntu oor stamgrense heen nie. “For anyone with whom they had neither personal nor tribal connections they would not lift a finger. Humanity at large was no concern of theirs, and the notion of universal love was so novel to them as to be more or less meaningless” (4050). In die Weste, daarenteen, het die sug na universele liefde kolossale afmetings aangeneem. Die spreekwoordelike natuurkinders openbaar tradisioneel dikwels geen eerbied vir lewe nie; selfs die natuur self doen dit nie. Schweitzer:”Nature knows nothing of reverence for life. She creates life in a thousand ways with a prodigious ingenuity, and destroys it in a thousand ways with an equally prodigious absurdity” (4957).

Die gemis aan ubuntu by swartes is met die volgende voorbeeld deur Schweitzer toegelig. “The praiseworthy habit of dumping sick people at my hospital and then making themselves scarce has not been lost by the Ogowe people … A woman from a village not far from Lambarene has been deposited here. She has no one at all belonging to her, so no one in the village troubles about her. A neighbour’s wife, so I am told, asked another woman to lend her an axe that she might get a little firewood for the old woman to keep her warm during the damp nights. ‘What?’ was the answer. ‘An axe for that old woman? Take her to the doctor, and leave here there till she dies.’ And that was what happened” (5334). Schweitzer vertel van ‘n opperhoof wat suksesvol in sy hospitaal behandel is en belowe het om met ‘n skenking vorendag te kom, maar dit het nooit opgedaag nie (8141).

“One sleeping sickness patient had fits of mental disturbance that made him violent, and a crude wooden cage had to be built for him. The enclosure was impossibly primitive but better than the treatment his own people often gave to the mentally sick – to tie them up and pitch them in the river” (5337). Melaatses wat genees is, is soms noodgedwonge toegelaat om by die hospitaal aan te bly, want “their villages often refused to have them back” (6819).

Schweitzer is van paternalisme beskuldig en dat hy blankes as meerderwaardig beskou. Schweitzer: “The negro is a child, and with children nothing can be done without the use of authority … I have coined the formula: ‘I am your brother, it is true, but your elder brother'” (4123). Hy vertel van “a missionary who some years before had left the mission staff ‘to live among the negroes as their brother absolutely. From that day … his life became a misery. With his abandonment of social interval between white and black he lost all his influence'” (4125). “Social freedom must not be allowed to go too far, for it opens the floodgates to total equality, which is unthinkable” (4133). [In Suid-Afrika het daardie ondenkbare vloed ons in 1990/1994 getref.] “The only way to maintain such authority was by preserving a distance between himself and the tribesmen, for the Africans were simply not accustomed to thinking on the lines necessary for self-discipline and voluntary cooperation. Authority had to be imposed” (4136).

Schweitzer: “A white man can only have real authority if the native respects him. No one must imagine that the child of nature looks up to us merely because we know more, or can do more than he can. This superiority is so obvious to him that it ceases to be taken into account” (4142). Schweitzer noem dan dat wittes “railways and steamers” besit, “can fly in the air, or travel under water.” Hy beskou dit as “proofs of mental and spiritual superiority” (4144).

Wat onderrig betref het Schweitzer gekonsentreer op “teaching the Africans the elements of agriculture, handicrafts, and mutual help” (5825). Wat opvoeding tref was sy fokus op “honesty and reliability” (5825). “For years he had been trying to teach them the basic principles of agriculture and carpentry so that they could feel and house themselves properly and cease to be the slaves of the seasons. He had hammered them about theft, foresight, honesty, and application, believing these to be the first essentials for the creation of any kind of stable community free from fear. His efforts rolled off them like water off a duck’s back” (6273). “He was trying to teach them … how not to get ill in the first place; how to grow food; how to plan for the future; how to avoid infection; how to defeat suicidal superstitions and hatreds – in short, how to live” (6610). Schweitzer het van tolke gebruik gemaak en Frans met die swartes gepraat, want hy het nooit ‘n Afrika-taal aangeleer nie (5999).

Soos in die goeie ou dae in seker alle lande die gebruik was, is blanke pasiënte apart gehuisves (5456, 8092, 8103, 8216). Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was Schweitzer teen sowel fascisme as kommunisme gekant. Van die mans in die omgewing is vir militêre diens opgeroep. Hulle vroue kon nie alleen in die oerwoud agterbly nie. Die hospitaal het hulle toevlugsoord geword (6204). Gaboen was ‘n tyd lank onder Duitse beheer. Omdat daar nie kraanwater was nie, was die blanke pasiënte en personeel op puttoilette aangewese. Hierdie huttoilette “were set on the outskirts of the clearing and were known as Hinter Indien – ‘Beyond India’, a traditional German phrase for the end of the world” (5891). “The Africans simply used the bush as they did in their villages” (5888). Teen die einde van Schweitzer se lewe is kraanwater aangelê. Vroeër, toe hy in 1954 in Oslo was om die Nobel-vredesprys te ontvang, was daar kraanwater in sy hotelkamer. Toe het hy gevra: “What do I need running water for? Am I a trout?” (7106).

Schweitzer “never had a black doctor there. Why? Because Schweitzer depended on volunteers, and no black doctor ever volunteerd. The few who qualified in the Gabon stayed … in Libreville [die hoofstad] or headed for Paris. They felt no debt toward the ravaged tribes in the interior. Let the whites see to that” (5828). Die verpleegsters was ook almal blank, afkomstig veral uit Europa en later ook Amerika (7590). “No African took a meal in the staff dining room.” Dit was “a matter of discipline … his authority would be diminished to the detriment of the patients if he allowed the Africans to feel that he and they were socially identical. Some separation was necessary for the efficiency of the hospital” (6988). Schweitzer het ‘n afstand tussen hom en die swartes gehandhaaf. “He never joined in their celebrations or tried in any way to share their lives” (6005).

“Early in 1944 [Charles] de Gaulle [1890-1970] attended a conference at Félix Eboué’s headquarters at Brazzaville and took the first step toward granting full French citizenship, with voting rights, to the black populations of the French colonies … to the fury of most of the white colonists” (6267). Ter verdediging van De Gaulle, wat soortgelyke dwaasheid later in Algerië gepleeg het, kan aangevoer word dat hy dieselfde studeerkamer-liberalisme aangehang het as dié van Schweitzer toe Schweitzer nog nie eerstehandse ondervinding van Afrika gehad het nie. [Vir FW de Klerk en sy meelopers kan sodanige verskoning nie geld nie.] Albert Einstein (1879-1955) het aan Schweitzer geskryf: “Against the blindness of human beings there unfortunately does not yet exist any remedy” (6447).

“Schweitzer viewed the whole thing [politieke onafhanklikheid vir Afrika-lande] with the darkest suspicion. He … was not impressed, nor did he think it particularly sane to give the vote to people who could not read or write and who knew nothing of the issues they were voting about” (6270). Hy was teen ‘n demokratiese politieke bestel vir Gaboen. “Schweitzer was totally undemocratic” (6966). Schweitzer: “Democracy is meaningless to children!” (6918). “An authoritarian system was the only one that would work in Africa” (6281). “They have citizens’ rights now, but no citizens’ responsibilities. They destroy most things they touch. You ask whether the indigène [inboorling] can ever develop to responsibility without us, and the answer is No, they cannot. Others disagree … Do they ask who plants the trees that the African can eat, who bores the wells that he can drink?” (6915).

In 1960 het Gaboen onafhanklik geword. Toe het die swartes geredeneer: “‘Now we are all Frenchmen, we don’t have to work anymore.’ To Schweitzer one said, ‘You can stay. The rest, we’ll slit their throats'” (6342). Schweitzer het geskryf: “Among the new generation of natives there are none of the good workmen we used to find among the old ones” (6436). “Now Schweitzer was answerable to a new government; what was more, to a black government, which inevitably had a strong antiwhite element and a vested interest in rejecting the works of all Europeans” (6347).

“What, finally, was his real relationship with the Africans in his hospital? He had gone to Africa full of idealism. He had found himself in a region of greater poverty, disease, and backwardness than he had ever envisaged. He had suffered from the ingratitude and unreliability of those he came to help … he, too, had often been driven to despair. Now he had reached a kind of tolerant hopelessness toward them. Writing of them he used phrases that could be taken as very patronizing, ‘Mes sauvages,’ ‘Mes primitifs.’ Day after day the struggle was renewed to persuade them to take their treatment at the right time, in the right dosage; to discourage them from taking off their dressings to show their friends where the pain came out; to dissaude them from cooling their open sores in the infected river; to find help for the building work and the garden, and to keep them from drifting quietly away behind the bushes and disappearing. And day after day, at least some of the Africans defeated him. They failed to turn up for their medicine, they went for a swim, they consulted the witch doctor, they cut down a fruit tree for firewood; a lady being treated for gonorrhea spent a night entertaining a canoe full of gentlemen callers, themselves infected; and so on and so forth. In the end he was constantly shouting at them, he was calling them monkeys, and very occasionally, he was hitting them” (5956).

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het ‘n Afrika-hoofweg van Kaapstad tot Algerië via Lambarene in gebruik gekom. “The seeds for the garden now came from Capetown” (6265). Daar is drie ander verwysings na Suid-Afrika in die boek. Een is na die Brit Michael Scott (1907-1983), ‘n Anglikaanse priester wat van 1943 af in Suid-Afrika gewerk, onrus teen die plaaslike rassebeleid gestook en met swartes geïdentifiseer het op ‘n wyse wat Schweitzer nie moontlik gevind het nie (6019). Daar word ook verwys na die besoeke van die Suid-Afrikaanse snykundige en beeldhouer, Jack Penn (1909-1996), wat die borsbeeld van Schweitzer gemaak het wat in Strasbourgh is (7016). Penn het aanvanklik skepties teenoor Schweitzer se hospitaal gereageer maar later groter begrip en waardering daarvoor gehad (7760).

Meer ter saaklik is die verwysing na ‘n vorige eerste minister van Suid-Afrika (1948-1954), DF Malan (1874-1959), die “vader van apartheid.” James Cameron skryf: “It was the Doctor [Schweitzer] who proposed to me his opinion that the most salutary influence on the African race question had been the late Dr Malan; that he had never in forty years taken an African to table, and that indeed in no circumstances could he contemplate even the possibility of an indigène being seated in his presence” (6945).

Die volgende woorde van Schweitzer het die potensiaal om op ‘n Afrikaner-herlewing van toepassing te wees. “Everything that happens in world history rests on something spiritual. If the spiritual is strong, it creates world history. If it is weak, it suffers history” (6096).

Frankryk, Duitsland deur na kwarteindronde van wêreldbekersokker

‘n Groot aantal Amerikaanse TV-kykers word vanaand verwag as die VSA vir België pak

Sowel Frankryk as Duitsland het gisteraand geseëvier in hul uitspeelwedstryde, onderskeidelik oor Nigerië en Algerië, en sal mekaar in die kwarteindronde van die wêreldsokkerbeker in Brasilië ontmoet.

Beide Europese spanne het egter gesukkel om die mas teen hul swakker opponente op te kom. Nigerië se reusesokkerspelers het die baan op en af gehardloop en het by tye die Franse span, wat insgelyks uit ‘n meerderheid swart spelers bestaan, oorheers. Eers toe Frankryk ná rustyd met ‘n behoorlike wedstrydplan vorendag kom, het hulle begin om die doelhok van die Nigeriërs te bedreig. Ná verskeie mislukte pogings het Paul Pogba ‘n kopskoot met slegs 11 minute speeltyd oor, ingekry.

Joseph Yobo van Nigerië het sy span se lot verseël toe hy ‘n eie doel aangeteken het, om Frankryk met 2-0 te laat wen.

Franse sokkerspan vier fees ná die wedstryd teen Nigerië
Franse sokkerspan vier fees ná die wedstryd teen Nigerië

Die wedstryd tussen Duitsland en Algerië was volgens kenners een van die opwindendstes tot dusver en is eers gedurende ekstratyd beslis. Beide spanne het nie minder nie as 38 keer probeer punte aanteken – 28 keer deur Duitsland. Dit verteenwoordig ‘n rekord vir ‘n wedstryd tydens die huidige wêreldbeker.

Andre Schürrle het kort ná die aanvang van ekstratyd in die 92ste minuut ‘n doel vir Duitsland aangeteken en só verligting gebring. Hy het die bal van Thomas Müller vanaf ‘n kruisskop ontvang en dit toe met sy hak verby die Algerynse doelwagter Rais M’Bholhi in die net ingeskop.

In die 119de minuut slaag Mesut Ozil vir Duitsland met ‘n hoë skop na die dak van die doelhok en laat sy span sodoende met 2-0 voorloop.

‘n Minuut of twee later teken Abdelmoume Djabou ‘n doel vir Algerië aan sodat die Algeryne met eer uit die stryd tree, nadat hulle Duitsland vir twee ure goed besig gehou het.

Vanmiddag om 18:00 speel Switserland teen Argentinië om te bepaal wie na die kwarteind deurdring. Die wedstryd word regstreeks op SABC2 uitgesaai. Switserland, wat vanjaar ‘n baie goeie span het, het nog nooit vantevore teen Argentinië kon wen nie. Beroepswedders stel die kanse vir vanmiddag se wedstryd só:

Argentinië wen: 1/2

Switzerland wen: 13/2

Gelykop: 17/5

Lionel Messi in 2009
Lionel Messi in 2009

Die Argentynse span word aangevoer deur Lionel Messi, wat gewoonlik vir die Barcelona-klub speel en naas Cristiano Ronaldo van Portugal tans as die beste speler ter wêreld beskou word.

In vanaand se tweede wedstryd speel België uit teen die VSA, om 22:00 Suid-Afrikaanse tyd. ‘n Kykertal van tussen 13 en 16 miljoen word op die sportkanaal ESPN verwag en blykbaar raak die Amerikaners ook toenemend sokkermal, veral as hul span op die veld is.

Gekaapte vlug land in Geneve, Switserland

kapinggeneve‘n Vliegtuig van Ethiopian Airlines is vermoedelik gekaap en gedwing om in Geneve, Switserland te land.

‘n Woordvoerder by die Geneve Internasionale Lughawe het dit bevestig. Die vlug het veilig met al die passasiers en bemanningslede geland.

Die Boeing 767-300 was van Addis Abba na Rome onderweg.

Die kaper, in sy dertigs, het politieke asiel in Switserland versoek.

Volgens Switserse owerhede was die kaper die mede-vlieënier. Hy het sy kans waargeneem toe die vlieënier badkamer toe is en het nadat die vliegtuig geland het, ongewapen oper tou uit die kajuitvenster na buite ontsnap.

Ethiopian Airlines sê in ‘n verklaring een van sy vliegtuie, wat onderweg was na Rome in Italië, is gedwing om na Geneve te vlieg.

Dit is onduidelik of die passasiers en bemanning steeds op die vliegtuig is. Ethiopian Airlines het nog nie bevestig of ontken dat die vliegtuig gekaap is nie.

Volgens ‘n vlugopname-applikasie vir selfone het die vliegtuig ‘n paar keer in die lugruim oor Geneve gesirkel voordat dit geland het.