Transnet – praag.co.za

Dood van treindrywer skok familie

Die familie van die 73-jarige man wat vermoor is in sy huis in Bloemfontein Maandagoggend, is diep geskok oor sy dood.

Die liggaam van Hendrik Knoetze is deur ‘n buurman ontdek in sy Pellissier-huis teen omstreeks 08:00 Maandag.

Knoetze, ‘n voormalige treindrywer, was vasgebind met sigbare kopwonde. Hy is na bewering doodgeslaan.

‘n Polisiewoordvoerder, Chaka Marope sê paramedici vermoed dat Knoetze sowat drie tot vier dae gelede vermoor is.

Intussen het die neef van Knoetze, Glanville Oliver, sê die familie het aanvanklik gedink Knoetze is aan natuurlike oorsake dood.

“Toe ons by die huis kom het ons gesien dat hy inderdaad vermoor is. Ek bedoel, hy was ‘n pensioenaris. Almal wat tot dusver gebel om te hoor of hy vermoor is het my gevra, hoekom hy? Hy was ‘n baie goeie mens, hy sou nie eens ‘n vlieg seermaak nie,” sê Oliver.

Niemand is nog in hegtenis geneem in verband met die moord nie.

Dit is nie bekend hoe nou betrokke Knoetze by die geding was wat Transnet-pensioenarisse in die vorm van ŉ klasaksie-eis teen Transnet en die regering aanhangig gemaak het nie.

In die saak eis sowat 70 000 pensioenarisse van alle rasse bykans R80 miljard van Transnet. Dit is die grootste siviele eis in die land se regsgeskiedenis.

Meeste van die eisers is deur baie jare van groot lyding. Baie van hulle het verarm en is in die grootste ellende dood.

“Transnet het tot dusver desperaat probeer om deur tegniese punte die saak te vertraag. Die gevolg daarvan was dat baie pensioenarisse met die verloop van tyd gesterf het. Baie weens swaarkry, ŉ gebrek aan geld en gepaardgaande mediese sorg.

“Dit kan daarom nie weggeredeneer word dat Transnet ŉ roekelose en hartelose instansie is wat die bloed van baie van hierdie mense aan sy hande het nie,” het hul regsverteenwoordiger adv. Alberts vroeër vanjaar gesê.

Brief: Transnet se hantering van pensioenfondse grens aan misdaad

Om onlangse koerantberigte te lees dat die trustees van die twee Transnet-pensioenfondse winste van hierdie fondse tot die bedrag van R309 miljoen aan Transnet geskenk het, grens aan misdaad.

Hierdie is deel van ‘n totale eis wat tussen R60 miljard en R100 miljard beloop en is die resultaat van talle – en klaarblyklik bedrieglike transaksies waarvan die enigste doel blyk te wees om die maatskappy tot hulp te wees en die pensioenarisse te beroof.

Soos ek verstaan, is daar 5 trustees van hierdie twee fondse, waarvan almal vorige werknemers van die maatskappy was. Almal van hulle is onder verpligting om na die welsyn van die pensioenarisse (en hulleself) om te sien. Dit is gewetenloos om te dink dat hulle ten gunste van so ‘n mosie sal stem, tensy hulle betaalde speelpoppe van die maatskappy is.

Om dit anders te stel: ‘n Vriend gee vir jou geld om te belê en wanneer hy dit na ‘n paar jaar wil terughê, sê jy vir hom: “Jammer, my vriend, ek het dit aan ‘n maatskappy gegee wat vrygewig teenoor my was.”

Die pensioenarisse se eis – as ‘n geheel – oorskry Transnet se jaarlikse omset, en dit sal interesant wees om te weet hoe Transnet ‘n eis van hierdie grootte sal kan betaal, en wat Transnet in dieselfde kategorie as SAL, E-Toll, Eskom en meeste ander ondernemings wat deur hierdie regering wanbestuur word, sal plaas.

Dit is vertroostend vir die pensioenarisse dat hulle oor ‘n regspan van onbetwisbare reputasie en ondervinding beskik, wat daartoe gelei het dat die regter meeste van die verweerders se besware in hierdie groepsgeding verwerp het en die pensioenarisse se regspan twee weke gegee het om antwoorde oor ‘n paar kleiner besonderhede waaroor hy meer duidelikheid verlang, te verskaf.

Mens kan maar hoop dat wanneer dit gedoen is, sal die regter empatie met die pensioenarisse betoon deur te beveel dat hierdie saak met die dringendheid wat dit verdien, sal voortgaan.

Dit sal ‘n mate van hoop laat ontstaan dat die oorblywende ontvangers (meer as tien van hulle sterf elke dag af) van hierdie fonds – wat regmatig aan hulle behoort – eendag aan hulle gegee sal word.

– Carl Hammersen

Hawens maak gereed vir hoë graaninvoervolumes

Transnet het sy infrastruktuur by vyf hawens aangepas om voorsiening te maak vir die vervoer van ingevoerde graan, het RSG berig.

Die maatskappy het ook sy graanhanteringsvermoë in Kaapstad, Port Elizabeth, Oos-Londen en Durban verbeter.

GraanSA het vroeër gesê sowat vier miljoen ton mielies sal ingevoer moet word om voorsiening te maak vir die tekort weens die voorslepende droogte.

Transnet se hoofbestuurder vir Landbou, Ulrico Davids sê hulle berei voor vir die invoer van ses miljoen ton.

Hy sê Transnet beraadslaag met handelaars, silo-eienaars en ander rolspelers om te verseker dat alles gereed is om die invoervolumes te hanteer.

Vragmotors sal loop: Spoorweë kan nie verhoogde graaninvoer hanteer

Met die verval in spoorinfrasktuur ná 21 jaar van ANC-bewind, sal Suid-Afrika se voorgenome voedselinvoere per pad vervoer moet word. Die reusehoeveelhede graan wat R15 tot R20 miljard gaan kos, is nodig weens die droogte en “grondhervorming” wat tot ‘n drastiese afname in graanproduksie gelei het. Die land word tans deur die ergste droogte sedert 1992 geteister.

Verlede week het die ANC-SAKP se minister van landbou, bosbou en visserye, Senzeni Zokwana, gesê dat die graan dringend ingevoer moet word aangesien Suid-Afrika se voedsel vir menslike en dierlike verbruik mag opraak. Zimbabwe gaan ook van graan deur Suid-Afrikaanse hawens voorsien word.

Transnet meen dat die land se hawens en spoorweë steeds oor die kapasiteit beskik om die graaninvoere te hanteer. ‘n Span “deskundiges” is glo deur die maatskappy byeengebring om ‘n “geïntegreerde benadering” te verseker. Die hawens wat in staat is om graaninvoere te hanteer, is Durban, Kaapstad, Port Elizabeth en Oos-Londen, met kapasiteit by Richardsbaai wat ook onlangs beskikbaar geraak het.

Daar heers onenigheid oor die hoeveelheid graan wat reeds per pad vervoer word, met die res wat per spoor verskuif word. Graan SA, wat 5 500 boere verteenwoordig, meen slegs 75% word per pad vervoer, maar die Standardbankgroep beweer dat die spoorweë so agteruit gegaan het dat ‘n volle 90% per pad vervoer word.

“Dit het meer te make met die gebrek aan instandhouding op spoortrajekte wat die graangemeenskappe bedien as enigiets anders,” sê die hoof van Standardbank se voertuig- en batefinansiering, vir sake- en handelsvoertuie, Toni Fritz.

Om die land se groeiende bevolking te voed, sal daar tussen 5 en 6 miljoen ton mielies ingevoer moet word, ná aanvanklike ramings van 4 miljoen ton.

Private vervoerkontrakteurs gaan waarskynlik goeie sake weens die verhoogde graaninvoere doen. Boere met hul eie vragmotors kan self inspring om daaraan deel te neem, maar indien daar haakplekke by die hawens is, kan hulle nogmaals geld verloor, afgesien van hul swakker opbrengste.

Transnet het blykbaar 2 000 goederetrokke weer in gebruik gestel om sy kapasiteit uit te brei.

‘n Ekonoom van Graan SA, Corné Louw, sê dat daar “beslis” ‘n toename in die padvervoer van graan gaan plaasvind. Transnet is egter “vol vertroue” dat die grootste deel van die graan per spoor gehanteer sal word.

Ongeveer 5 miljoen ton mielies sal in die bemarkingsjaar van 1 Mei tot April aanstaande jaar ingevoer word, volgens Graan SA.

Terselfdertyd sal koringinvoere meer as 2 miljoen tydens dieselfde periode bereik. Gewoonlik voer Suid-Afrika slegs 2 miljoen ton mielies en 1,5 miljoen ton koring in.

Ander lande wat ook via die Suid-Afrikaanse hawens bedien gaan word, is Zimbabwe, Botswana, Lesotho, Namibië en Swaziland wat 630 000 ton mielies en 270 000 ton koring sal ontvang.

Indien ‘n noodtoestand ontstaan, kan van Transnet se uitvoerkapasiteit ook in invoerkapasiteit omgeskakel word. “Gebeurlikheidsplanne” vir so iets bestaan.

Nog ‘n trein ontspoor in die Noord-Kaap

Beamptes van Transnet se spoorvragafdeling is besig met opruimingswerk nadat ‘n goederetrein Sondag tussen Noupoort en Colesberg in die Noord-Kaap ontspoor het.

Transnet-woordvoerder, Mike Asefovitz, sê die trein met 29 waens wat motors vervoer het, het kort voor 14:00 ontspoor.

Volgens hom was die trein van Port Elizabeth onderweg na Kaalfontein naby Pretoria. Hy sê die oorsaak van die ongeluk en die omvang van die skade word ondersoek. Niemand is beseer nie.

Asefovitz sê die spoorlyn sal na verwagting teen Woensdag weer oopgestel word vir spoorverkeer.

Dit kom nadat ‘n passasierstrein van die Shosholoza Meyl in Augustus sowat 30km van Kimberley ontspoor het. Daar was 101 passasiers op die trein wat van Johannesburg na Kaapstad onderweg was.

Vier passasiers is in die hospitaal behandel. ‘n Splinternuwe Afro 4000-lokomotief van Spanje het dié trein getrek.

Dit is nie bekend wat die lokomotief was in die jongste voorval nie.

Prasa sê mediaberigte is misleidend

Die Passasierspooragentskap van SA (Prasa) sê mediaverslae oor sy Spaansvervaardigde Afro 4000-diesellokomotiewe is verkeerd en misleidend.

Prasa se hoofuitvoerende beampte Mosenngwa Mofi aan verslaggewers in Pretoria gesê dat die gaping tussen die minimum kontakdraad en die dak van die lokomotiewe oorskry die 150 millimeter wat in die veiligheidregulasies voorgeskryf word.

“Die bewerings in gister se Rapport en City Press is ‘n vervolg van ‘n feitelik onakkurate artikel wat op 5 Julie 2015 gepubliseer is in Rapport,” het Mofi gesê.

“Prasa beskou hierdie volgehoue aanval en verkeerde inligting in ‘n ernstige lig omdat dit gemik is op die ondermyning van ‘n baie belangrike belegging om die vervoerstelsel te verbeter en die reiservaring van Suid-Afrikaners vir ewig te verander.”

Hy het gesê die lokomotiewe “voldoen ten volle” aan toepaslike veiligheidstandaarde.

Mofi het gesê die koerantartikels versuim om te erken dat Prasa toestemming gekry het van Transnet om die lokomotiewe te toets op sy 25 kilovolt en nie-elektriese lyne.

“Hierdie betrokke artikels demonstreer ‘n gebrek aan begrip van die gedetailleerde, streng, ingewikkelde en dikwels moeilike gegewens wat ontwerpoorsigprosesse vergesel.”

Hy het gesê die Afro 4000 diesel lokomotiewe is hoofsaaklik geskik at vir nie-geëlektrifiseerde lyne.

Mofi sê Prasa het toestemming verkry vir die toets en ingebruikneming van die Spoorveiligheidsreguleerder.

Prasa erken egter dat daar ná ondersoeke bevind is dat kabels wat nie onderhou is nie, op ‘n paar plekke onder sommige brûe gesak het, wat probleme vir die lokomotiewe kan veroorsaak.

Die agentskap sê die opknapping sal sowat drie maande duur.

Vier ernstig beseer na treine by Oos-Londen bots

‘n Passasierstrein het naby Oos-Londen met ‘n goederetrein gebots.

‘n Woordvoerder van die passasier-spooragentskap, Nana Zenani, sê die Shosoloza-langafstand-passasierstrein het met ‘n goederetrein van Transnet gebots.

Amptenare is reeds na die toneel gestuur om die ongeluk te ondersoek. Luidens berigte is drie noodreddingshelikopters ook op pad na die toneel.

Nooddienste se personeel op die toneel sê dat tot 35 mense vasgevang was in die waens en bevry moes word.

Oos-Kaapse Departement van Gesondheid se woordvoerder Sizwe Kupelo het gesê dat vier mense ernstig beseer is en per helikopter na die hospitaal in Oos-Londen geneem is.

Die res van die beseerdes word op die toneel behandel, waar tot 20 ambulanse en 2 helikopters teenwoordig opgedaag het.

Die oorsaak van die ongeluk is nie bekend nie.

Waar is Transnetpensioenfonds se bates?

‘n Groep van sowat 250 Transnet-pensioentrekkers het ‘n memorandum met griewe aan die kantoor van President Jacob Zuma oorhandig, na ‘n optog na die Uniegebou.

Die pensioentrekkers beskuldig die raad van Transnet daarvan dat hulle die pensioenfonds se bates gestroop het.

Hulle beweer dat die fonds wanbestuur is tot so ‘n mate dat verpligtinge aan lede nie nagekom kan word nie.

Die VF Plus se Anton Alberts, wat op aandrang van die pensioentrekkers die optog help organiseer het, sê die eis van bykans R80 miljard, die grootste siviele eis in Suid-Afrika se regsgeskiedenis.

Die eis is nou die onderwerp van ‘n hofgeding.

15 jaar van PRAAG: was dit die moeite werd?

Vandag is PRAAG presies 15 jaar oud. Vroeg in die nuwe millennium op 22 Februarie 2000 (22.02.2000!) het ek en ander besef dat daar iets oor die gestadigde ondergang van Afrikaans en die Afrikaner gedoen moet word en daarom hierdie organisasie gestig. Die internet het al bestaan, maar was nog in sy kinderskoene.

‘n Maand na ons stigtingsvergadering, het ons op 22 Maart 2000 ‘n eerste betoging in Braamfontein, Johannesburg, gehou teen die verbod op mnr. Lukas Rautenbach om Afrikaans met sy Afrikaanse kliënte by Transnet te praat. Die koerant Beeld het die volgende dag daaroor berig onder die opskrif:

Klein groepie betoog oor taal voor Transnet-kantoor

Feit is dat daar in 2000 so ‘n atmosfeer van verdwaasde aanvaarding onder Afrikaners geheers het dat niemand eens daaraan gedink het dat dit verkeerd was om mense by die werk te verbied om Afrikaans te praat nie! Daar was ook reeds fanatiese ondersteuners van anti-Afrikaanse en ANC-beleid in die geledere van Naspers en veral Beeld. Die joernaliste Hannelie Booyens, wat verlede jaar daarvoor gesorg het dat die Potchefstroom-kampus se “Nazi-rituele” aan die groot klok gehang word, het in daardie dae reeds ‘n epos waarin sy my in gekruide taal uitvloek vanaf haar Beeld-adres aan my gestuur. Ons het dit op ons webblad gepubliseer, waarna Beeld ons met regstappe vir “skending van kopiereg” gedreig het. Met ander woorde: Beeld en Hannelie Booyens het kopiereg op anti-Afrikaanse gevoelens, asook die f-woord, onder andere.

Van die begin af was dit ‘n opdraande stryd om Afrikaans en die Afrikanerkultuur te behou. Suid-Afrika is immers deur die ANC en SAKP verower vanweë een van die grootste propagandaveldtogte wat die wêreld ooit gesien het. Suid-Afrika is met ‘n klaargemaakte polities korrekte, kultuurmarxistiese ideologie – Made in USA – oorspoel en voortaan sou die boodskap wees: Praat en skryf Engels, maar ook: die dae van die blanke ras en “witheid” is getel, daarom moet julle en julle kinders liefs uit die “reënboognasie” uitgeteel word.

Gaandeweg is nuwe lyne in Suid-Afrika getrek: tussen dié wat alle wetgewing en diskriminasie teen blankes maar gelate aanvaar, en dié wat hul daarteen verset. Ook tussen diegene wat graag Die Stem wil sing en diegene wat dit as outyds of polities inkorrek beskou. Op 31 Mei 2003 het ons ‘n byeenkoms in die Ou Raadzaal in Pretoria georganiseer waartydens die sangeres en dosent Linette van der Merwe Die Stem sou sing. Dit het die meeste Afrikaanse organisasies, waaronder die FAK en Solidariteit, so afgeskrik dat daar weereens net “‘n klein groepie” opgedaag het.

Weliswaar het ons in die vroeë dae van PRAAG die mag van die media en van politieke korrektheid onderskat. Ek het gedink dat dit net ‘n kwessie van tyd sou wees voor daar – soos in Frankryk, Tsjeggië of ander Europese lande – ‘n spontane opstand of rebellie teen die onreg sou plaasvind. Dit was bloot nodig om die ooglopende onreg en ongelykheid aan Afrikaners te kommunikeer, waarna hulle spontaan by PRAAG sou aansluit en hulle soos tydens die “Praagse Lente” van 1968 hulle in massas teen die kommunistiese verdrukker sou verset. Dis ook waarom ons die akroniem PRAAG (Pro-Afrikaanse Aksiegroep) gekies het, ter herinnering aan daardie grootse opstand teen kommunisme in Tsjeggië, waarvan die ANC en die SAKP destyds die onderdrukking deur die Sowjetunie uitdruklik gesteun het.

Is ons daarvan bewus dat daar ná die mislukte Praagse Lente-opstand ongeveer 7 000 Tsjegge na Suid-Afrika gevlug het, wat deur die destydse Nasionale Party-regering met ope arms ontvang is? Juis het hulle hierheen gekom omdat hulle gedink dat Afrikaners oortuigde antikommuniste was… Adriaan Basson en Max du Preez het nog nie bestaan nie. Maar dan wil ek ook vra: Waar is die Afrikaanse romans of geskiedenisboeke wat die verhale van daardie Tsjegge opgeteken en vergestalt het, soos wat Milan Kundera en ander skrywers hul vlug na Frankryk opgeteken het? Daar is nog soveel boeke om in Afrikaans te skryf, waaroor hier onder meer.

Tot dusver was daar egter van ‘n Praagse Lente min sprake onder Afrikaners wat, soos in die gedig van Jan F. E. Celliers, die juk “geduldig, gedienstig, gedwee” aanvaar het:

Die osse stap aan deur die stowwe,
geduldig, gedienstig, gedwee;
die jukke, al drukkend hun skowwe –
hul dra dit getroos en tevree.

Ten minste het ons mense in die onlangse verlede, veral by Steve Hofmeyr se konserte, openlik begin om Die Stem te sing. Dit het lank geneem, van 2003 af, maar ten minste doen ons dit al!

Die kwelvraag bly: Het PRAAG daarin misluk om ‘n gees van kritiek, verset en rebellie teen die ooglopende onreg wat daar teen ons gepleeg word, te kweek? Moes daar nie teen dié tyd, ná 15 jaar, al ‘n groter opstand, feller kritiek en minder aanvaarding gewees het nie? Vir my is dit ‘n moeilike vraag om te beantwoord. Die Afrikaner-establishment van oud-Broederbonders en ANC-gedienstige akademici het nog nooit enige erkenning aan PRAAG verleen nie. (Met die gelukkige uitsondering van daardie groot gees en skriba van die Afrikaanse taalgeskiedenis, prof. Jaap Steyn!) Wel het Max du Preez onlangs iewers gesê: “Dan Roodt rig groot skade aan”, bedoelende dat sy kultuurmarxisme (in sy mees onlangse rubriek haal hy die Italiaanse marxis, Antonio Gramsci, klakkeloos aan!) nie sonder kritiek in die gemiddelde Afrikaner se brein geplant word nie. In dié sin, wens ek ons kon méér skade aanrig.

As ek terugkyk oor vyftien jaar van betogings, petisies, vergaderings en buite-parlementêre politiek, dan moet ek erken dat ons slegs gemengde welslae daarmee gehad het. Onmiddellik moet ‘n mens egter die teendeel ook opper: Gestel ons het dit nié gedoen nie, wat sou die gevolg dán gewees het? Ek meen die enigste rede waarom die ANC en SAKP nie met selfs groter aggressie teen Afrikaans en Afrikaners opgetree het nie, is omdat hulle wel die oorblyfsels van taallojaliteit en patriotisme onder Afrikaners vrees. Die geluide wat ons gereeld gemaak het, het dus nie ongesiens verby gegaan nie, selfs al is dit by tye hoofsaaklik deur Naspers en die ander hoofstroommedia geïgnoreer.

Ná PRAAG het ander organisasies en groeperinge gekom wat ons model van intellektuele en openbare protes nagevolg het. Sommige het die oplaaiende gevoel van ontevredenheid onder Afrikaners in groot sake-ondernemings omskep, dog sonder om op ons grondbeginsels te kon verbeter.

As iemand my moes vra wat PRAAG se belangrikste bydrae oor die afgelope vyftien jaar was, sou ek sê dit was die nuwe Afrikaneridentiteit wat ons geskep het. In hierdie oorlog wat Groot Brittanje, die Johannesburgse uitlanders, terroriste soos Joe Slovo, Ronnie Kasrils en Aboobaker Ismail al jare lank teen ons voer, gaan dit in die eerste plek om ‘n aanval op ons identiteit. “Die Afrikaner moet verdwyn, hy moet oplos in die groter geheel, hy moet verengels en uitgeteel word tot ‘n vergete mulatbevolking,” is al jare lank hul konsekwente strategie.

Daarteen het ons nie net ewe konsekwent “nee” gesê nie, maar ook gaandeweg ‘n nuwe twintigste-eeuse identiteit vir die Afrikaner geskep. Ek sou dit só kon opsom:

Die nuwe Afrikaner is meer as ooit lojaal teenoor sy taal en tradisies.
Ons ly nie meer aan enige romantiese illusies oor Afrika soos die geslag van NP van Wyk Louw wat Afrikaans as “brug tussen die groot helder Weste en die magiese Afrika” gesien het nie. Veel eerder maak die internet en die verval van grense ons daarvan bewus hoeveel ons met ons Europese stamlande in gemeen het. Ook is ons probleme besig om hulle probleme te raak en heers daar vir die eerste keer in jare wedersydse begrip tussen ons.
Die revolusie van 1994 het ook ‘n Afrikanerdiaspora veroorsaak, vandaar die soeke na ‘n globale Afrikaneridentiteit wat op ons gemeenskaplike taal en afkoms berus. Verkeer die Afrikaner vandag in Suid-Afrika nie ook maar in diaspora teenoor die ander, demografies en polities dominante volkere rondom hom nie?
Terwyl Afrikaanse instellings een na die ander voor die politieke aanslag en staatsdruk geswig het, leef Afrikanerskap virtueel voort, op webblaaie en sosiale media. Sodoende ondergaan ons tradisie tegelyk ‘n herbevestiging en ‘n vernuwing.
Hiermee saam en teenoor ‘n vyandiggesinde staat, ondergaan Afrikanerskap ook ‘n privatisering en Afrikaans verteenwoordig vandag ‘n opkomende mark vir musiek, letterkunde, films en ander kultuurprodukte wat sover moontlik ontwikkel moet word en wat Suid-Afrika se grense oorskry.
Ons ekonomiese oorlewing, soortgelyk aan dié van Jode, Grieke of Portugese in Suid-Afrika, hang saam met die vestiging van etniese handelsnetwerke en onderlinge ondersteuning. ‘n Nuwe soort Reddingsdaadbond is nodig, wat egter aangepas is vir die een-en-twintigste eeu.

Watter rol kan PRAAG nog vorentoe speel? Ek dink kultuur en ekonomie onder Afrikaners is besig om op ‘n natuurlike manier saam te vloei. Soos wat diskriminasie in die werkplek of in die handel toeneem, word Afrikaners na die kleinsakesektor verdryf waar hulle noodwendig met mekaar moet handel dryf. Daarmee saam assosieer hulle deur Afrikaanse musiek, letterkunde, kunstefeeste en media met mekaar. Tans vind daar ‘n aanslag op die kunstefeeste plaas met Steve Hofmeyr wat gesensureer word en verbied word om op Oudtshoorn by die KKNK en Nelspruit se Innibos op te tree.

Die rol wat PRAAG kan speel, is om hierdie natuurlike samevloeiing van kultuur en ekonomie onder Afrikaners te stimuleer en uit te bou. Terwyl ons as ‘n versetsbeweging en taalaksiegroep begin het, bou ons tans aan ‘n sterker Afrikaanse kultuur en etniese ekonomie.

Meer konkreet, beteken dit die volgende:

Oor die volgende paar jaar, gaan ons die mark vir vertaalde Afrikaanse boeke waarmee ons reeds in 2003 begin het, geweldig uitbrei deur ten miste tien nuwe vertalings per jaar uit Frans, Duits, Nederlands, Russies, Tsjeggies en die Skandinawiese tale te publiseer. Nie net verbreed ons die aanbod van boeke in Afrikaans nie, maar neem sodoende ook weer bande op met Europese lande, ambassades, skrywers, uitgewers en alles wat daarmee saamhang.

Daarmee saam gaan ons voort om oorspronklike Afrikaanse boeke uit te gee, soos romans, digbundels, jeugliteratuur, geskiedenis, politiek, noem maar op. Kyk maar uit vir die wit PRAAG-boeke met hul blou titels, want oral in die boekwinkels sal hulle meer en meer rakruimte in beslag neem, asook op die winkel hier op ons webblad! Nuwe titels sal ook voor hul verskyningsdatum op Praag Uitgewery se amptelike webblad aangekondig word. Teenoor die armoedige, polities korrekte “Suid-Afrikaanse letterkunde” wat Naspers tans aan ons afsmeer, gaan PRAAG ‘n nuwe Afrikaanse letterkunde laat verrys wat volledig by die “Europese literêre metasisteem” ingelyf is. In sommige opsigte sal Afrikaans weer ‘n Noord-Europese taal raak en sal ons mense vir die eerste keer ‘n uitsig verkry op die taalgebied en stamlande waar ons vandaan kom. Meeste mense verkeer onder die illusie dat Engels ‘n mens toegang tot Europese letterkunde bied, maar hulle is verkeerd aangesien baie min Europese boeke ooit in Engels vertaal word. Veel eerder is die tale waar vertalings aktief heen en weer gedoen word: Frans, Duits, Nederlands, Sweeds, Noors en Deens. Afrikaans moet deel van dié groepering word.

Ons het daaraan gedink om Afrikaanse films ook te begin maak, maar omdat die behoefte aan goeie Afrikaanse boeke groter is en ons reeds in dié bedryf gevestig is, wil ons eers ‘n groot sukses daarvan maak alvorens ons ander media aandurf. Die kombinasie van kort artikels op ons webblaaie en boeklengte-publikasies in die vorm van romans of essays, sal hopelik ‘n groot bydrae tot die Afrikaanse kultuur lewer en vir daardie broodnodige herlewing sorg.

Vyf miljoen Dene koop jaarliks ‘n verstommende 30 miljoen boeke aan. Dit verteenwoordig ‘n uitgewersbedryf van seker om en by tien miljard rand. Enkele jare gelede is die totale uitgewersbedryf in Suid-Afrika, wat veral Engelse skoolboeke in die swart skole insluit, op slegs R1,6 miljard beraam. Indien Afrikaners, wat reeds geesdriftig Afrikaanse musiek ondersteun, Afrikaanse boeke teen dieselfde tempo as Dene begin aankoop, is dit dus teoreties moontlik dat ons boekbedryf dié van die res van Suid-Afrika kan oortref. Duisende werkgeleenthede kan sodoende geskep word, om nie te praat van die algemene kulturele en politieke uitwerking van so iets nie. Pleks van die stereotipe propaganda oor Suid-Afrika wat tans die wêreld ingestuur word, sal die komplekse, genuanseerde prentjie wat Afrikaners raaksien, in duisende romans en politieke boeke verwoord word.

Terloops, sal van ons boeke wat onlangs slegs as e-boeke verskyn het, binnekort ook op papier beskikbaar wees. Veral Gustav Venter se twee romans, Die amigdale van Alrina Smal en Bodem, verteenwoordig onverskrokke werke wat in enige normale land sonder sensuur reeds almal aan die praat sou gehad het.

Die ironie is dat die brandewyn-en-Coke-kultuur wat ons vyande ons so graag voor die kop gooi, vandag juis die linkse kultuur in Suid-Afrika benoem. Of miskien moet ‘n mens dit die dagga-en-domkop-kultuur noem. Onlangs lees ek ‘n onderhoud met die Franse skrywer en denker, Régis Debray, wat op ‘n stadium ‘n ondersteuner van Ché Guevara in Suid-Amerika was. Hy sê: “My menings is links, my smaak is regs, veral wat letterkunde of kuns betref.”* In dié opsig het die daggakoppe en marxiste in Afrikaans nog geen kultuur geskep nie; hulle het bloot dít wat bestaan en deur regses en konserwatiewes geskep is, probeer afbreek.

Die politieke en veral demografiese revolusie wat Suid-Afrika getref het, staan nog in sy kinderskoene. Na alle verwagting, gaan dit radikaliseer en sal ons uiteindelik soos in Zimbabwe die toenemende onteiening van blanke grond en ander bates soos aandele en pensioengelde beleef. Dit is dus van die uiterste belang dat Afrikaners, tesame met ons oor en weer vertaling van Europese skrywers, ook maatskappye buite Suid-Afrika in ander jurisdiksies moet vestig van waar ons ‘n gedeelte van ons ekonomiese aktiwiteit, soos invoer-uitvoer, aanlyndienste, ens., kan bedryf. Liefs moet ons ons eie bank in Europa vestig waar die ANC nie ons kontant, aandele en ander bates kan nasionaliseer nie.

By gebrek aan enige onmiddellike politieke oplossing, is dit ons doel om Afrikaners as ‘n hegte kulturele en ekonomiese eenheid saam te snoer, met die Afrikaanse kultuur wat bloei, asook klein en groter sake wat hier en globaal met mekaar handel dryf en sodoende die Afrikanerekonomie laat groei.

Dit was ‘n klein begin op 22 Februarie 2000, maar so tussen twintig en dertig mense in ‘n lesingsaal van UNISA. Vandag strek PRAAG se invloed – danksy ons webblaaie en ander inisiatiewe – regoor die wêreld. Maar dit is nog nie genoeg nie.

Persoonlik voel ek geweldig trots daarop om ‘n Afrikaner te wees. Ons beskik oor ‘n unieke taal en kultuur waarvan die hele wêreld behoort kennis te neem. Op gelyke voet met die lande van Noord-Europa waar ons vandaan kom, behoort ons ons as die mees suidelike punt van die Westerse kultuur te herbevestig, met dieselfde regte as elke ander volk op aarde.

Slegs wanneer ons in die naam van ‘n intelligente en gesofistikeerde tradisie praat wat ook vir ander verstaanbaar en toeganklik gemaak is, sal ons daarin slaag om ons só te laat geld.

Indien PRAAG hierin ‘n rol kan speel, was en is hierdie hele avontuur beslis die moeite werd.

* “Régis Debray: un candide à sa fenêtre” in Le Bulletin Gallimard nr. 506, janvier-février 2015, bl. 7.

@danroodt volgen

Zuma-trust se stigter slaan R406 miljoen se vlootkontrakte los

‘n Stigter van die Friends of Jacob Zuma-trust is voorsitter en mede-eienaar van ‘n maatskappy wat vlootkontrakte ter waarde van R406 miljoen ontvang het, berig die Sunday Times.

Don Mkhwanazi het ontken dat sy verbintenis aan die president gehelp het met die toeken van kontrakte aan ‘n maatskappy waarvan hy 48% se aandele besit.

“Die president ken nie tenders toe nie,” het Mkhwanazi skriftelik aan die Sunday Times gesê. “Enige verhouding met die president kan nie gekoppel word aan enige kontrakte wat deur ŉ openbare tenderproses toegeken is nie.”

Die koerant berig dat die departement van verdediging skipinstandhouding en -herstelwerk uitgekontrakteer het aan Southern African Shipyards, die privaatmaatskappy waarvan Mkhwanazi mede-eienaar is.

Die maatskappy het glo die afgelope drie jaar reeds ses multi-miljoen rand se kontrakte ontvang.

Transnet het in Augustus ook ‘n kontrak ter waarde van R1.4 miljard aan Southern African Shipyards toegeken vir sleepbote.

Mkhwanazi, wat al sedert 2006 ŉ aandeelhouer in Shipyards is, was tussen 2010 en 2012 ‘n direkteur by Transnet. Hy het gesê die sleepboot-kontrak is aan die maatskappy toegeken twee en ŉ half jaar nadat sy termyn as direkteur van Transnet verstryk het.

Slegs een van die vier frigatte en een van die drie duikbote wat tydens die land se wapentransaksie gekoop is, steeds operasioneel is.

Die regering het in 1999 onder meer 26 Gripen-vegvliegtuie vir die lugmag en frigatte en duikbote vir die vloot aangekoop onder ‘n wolk van korrupsie.

Transnet gee aalmoes vir pensioenarisse – met ‘n dosis anti-wit rassisme

In ‘n poging om sy openbare beeld te herstel, gaan Transnet Kersfeesbonusse in die vorm van ex gratia-betalings aan sy pensioentrekkers uitbetaal. Dié betalings geskied egter aan “die begunstigdes van afgetrede swart werknemers”. Die enigste blankes wat daarvoor in aanmerking kom, is diegene “met lang diens en beperkte alternatiewe inkomste”.

Blykbaar gaan die pensioene aanstaande maand uitbetaal word en sal gelykstaande wees aan 8,33% van die pensioenaris se jaarlikse pensioen.

Transnet word tans gedagvaar as deel van ‘n klasaksie weens sy jare lange verwaarlosing van hoofsaaklik Afrikanerpensioenarisse wat hul lewe lank by dié instelling gewerk het. As deel van die “hestrukturering” van Transnet deur Maria Ramos, huidige hoof van ABSA, is ‘n groot deel van die maatskappy se pensioenfondsbeleggings gestroop om vir ander doeleindes aangewend te word.

Jaarlikse verhogings in Transnetpensioene is slegs 2%, wat veroorsaak het dat inflasie die koopkrag van die pensioene grootliks uitgewis het.

In ‘n verklaring sê Transnet dat “pensioentrekkers en begunstigdes van Transnet se Tweede Vastevoordeelfonds en die Transnet-subfonds van die Vervoerpensioenfonds R178 miljoen aan ad hoc-bonusse sal ontvang”.

Dit beteken egter gemiddeld slegs R2 825 per lid, want die twee fondse beskik oor 63 000 lede.

‘n Verdere bedrag van R75 miljoen sal aan “begunstigdes en pensioentrekkers wat kwalifiseer” betaal word, waar die rassekriterium heel moontlik sal geld.

November se betalings sal die tweede keer in 2014 wees dat pensioenarisse bykomende uitkerings ontvang. Daar is reeds in April R178 miljoen aan bonusse betaal.

In sy verklaring vermeld Brian Molefe, Transnet se uitvoerende hoof, dat die betalings “getuig van Transnet se vasbeslotenheid om die finansiële posisie van die fondse te verbeter”.

Metropolitan-aftree-administrateurs hanteer die ex gratia-betalings wat op 7 November sal geskied, met die ad hoc-bonusse wat op 21 November uitgekeer sal word. Hul kontaknommer is 011 587 8000.

NUMSA betoog oor lokomotieftenders

Die metaalwerkersvakbond, NUMSA, sê hulle lede word afgedank omdat buitelandse maatskappye tenders ontvang het om lokomotiewe te bou.

Dié tenders is aan Chinese en Noord-Amerikaanse maatskappye toegeken vir die bou van meer as ‘n duisend lokomotiewe. Dié buitelanders het SEB-vennote in Suid-Afrika.

Die Guptas en Duduzane Zuma is die belanghebbendes in die strategiese lokomotiefsubkontrakteringsmaatskappy wat hulle gekoop het terwyl die tenderproses aan die gang was.

Iqbal Sharma, is die voorsitter van die Transnetdireksie se tenderkomitee.

Volgens die metaalwerkersvakbond is nie minder nie as sewe Suid-Afrikaanse maatskappye met die nodige kwalifikasies oor die hoof gesien.

Vakbondlede het Donderdag betoog omdat Naledi Rail Engineering, Dorbyl, Wictra Holding, RRL Grindrod en Electro Motive Diesel nooit oorweeg is nie, terwyl die Chinese konsortium boonop geen ervaring in spoorweë het nie.

NUMSA eis dat die regering die toekenning van ‘n R50 miljard-tender van Transnet hersien.

Dit vorm deel van Transnet se rekapitalisasieprogram van R200 miljard.

Een van die maatskappye, Commuter Transport and Locomotive Engineering (CTLE), voorheen Union Carriage and Wagon, sal sowat 250 Numsa-lede moet afdank.

Ebola-virus nie op skip in Richardsbaai nie

Geen spore van die Ebola-virus is op ‘n skip in Richardsbaai aangetref na ‘n inspeksie nie, het die departement van binnelandse sake bevestig.

Transnet se Nasionale Hawe-Owerheid het ook berigte verwerp dat mense aan boord die Ebolavirus het.

‘n Radiostasie – Jacaranda FM – het vroeër berig dat ‘n boot van Liberië se bemanning Ebola onderlede het.

Die Hammonia Pacificum wat Saterdag in Richardsbaai aangekom het, het gelei tot spekulasie dit is onder kwarantyn geplaas is weens ‘n vermeende geval van Ebola.

Marine Tracker, ‘n maatskappy wat vaartuie se bewegings volg het bevestig dat die vaartuig om ongeveer 05:00 vasgemeer het in die hawe.

Mayihlome Tshwete, woordvoerder van Binnelandse Sake het egter gesê dit is standaardprosedure vir houerskepe van spesifieke streke om geïsoleer en geïnspekteer te word.

“Al die skepe van hierdie streke word ‘n sekere plek van binnekoms toegewys waar hulle onder kwarantyn geplaas word, soos die een by Richardsbaai wat uit Liberië kom,” sê Tshwete.

“Meestal is dit skepe wat kom van streke in die Wes-Afrika wat onder kwarantyn geplaas word.”

Die Ebola-virus het 1 013 mense gedood en 1 848 besmet sedert Februarie, volgens die jongste data van die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO).

Geen gevalle nog is aangemeld in Suid-Afrika nie. Intussen word die twee grootste akademiese hospitale in die land voorberei om Ebola-gevalle te hanteer.

Lande waar vermoedelike gevalle aangemeld is, sluit Benin, Ghana, Duitsland, Toronto in Kanada en Hong Kong in met meestal reisigers wat terugkeer uit die koorsgebied in Wes-Afrika wat Ebola-agtige simptome ontwikkel het.

In Liberië is toegang tot algemene mediese sorg uiters beperk.

Intussen het die vrees vir die hemorragiese virus in Suid-Afrika verder versprei oor sosiale media onder veral swart gebruikers wat klaarblyklik baie bewus is van die gevaar.

Hof beslis in Transnet-pensioenarisse se guns

Die Noord-Gautengse Hooggeregshof het Donderdag in Transnet-pensioenarisse se guns beslis het dat hulle wel as ‘n groep teen Transnet en die regering kan eis.

Die kwessie is van 2006 in die parlement geopper deur die VF+, maar sonder sukses. Daarna is die hofproses uiteindelik gevolg.

Jaap Cilliers en Leon Kellerman, albei senior advokate, het die saak op ‘n gebeurlikheidsbasis aanvaar omdat daar soveel menseregteskendings teen die pensioenarisse plaasgevind het.

Van die pensioenarisse wat as leiers en koördineerders opgetree het, soos Piet van Rensburg is intussen oorlede, maar talle ander streeksorganiseerders het ingestaan.

Die bevel is met koste toegestaan teen die respondente, nadat die regter teen die ANC en Transnet beslis het.

Transnet en die regering het hulself waarskynlik ‘n krediet-degradering op die hals gehaal met hul onverskilligheid teenoor wit pensioenarisse.

Dit kan Transnet se uitbreidingsplanne striem met lenings wat moeiliker toegestaan sal word weens ‘n laer gradering.

“Die enigste manier hoe Transnet van hierdie swaard oor sy kop ontslae kan raak, is om so gou moontlik die saak met die pensioenarisse te skik.

“Die proses vorentoe is nou dat daar in talle hoofstroom-koerante advertensies geplaas gaan word om die publiek bewus te maak van die klasaksie en om die wat nie deel daarvan wil wees nie, die geleentheid te bied om uit te teken. Daarna word die volgende hofdatum vasgestel.

“Ons is hoopvol dat die volgende saak nog hierdie jaar kan plaasvind,” het ‘n regsverteenwoodiger namens Transnet gesê.