Brittanje – Bladsy 8

Die Britse bo-lip bewe

Die Britte se vermaarde stywe bo-lip het effens begin bewe.

Brittanje verbruik meer anti-depressante as byna al hulle bure in Europa, het ‘n internasionale studie het bevind.

Die Verenigde Koninkryk het die sewende hoogste voorskryfkoers vir medikasie soos Prozac in die Westerse wêreld, met 71 daaglikse dosisse per dag vir elke 1000 inwoners in 2011.

Dit is byna dubbel die 38 voorskrifdosisse per dag as ‘n dekade vroeër, volgens die studie deur die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling, wat die wêreld se geïndustrialiseerde lande verteenwoordig.

Die oplewing het gelei tot kommer onder sommige dokters dat antidepressante in Brittanje te maklik voorgeskryf word.

Die rede vir die oormatige gebruik van “geluk in ‘n botteltjie” word toegeskryf aan moeilike ekonomiese omstandighede en hoë werkloosheid.

AussieGate: Indonesië kook oor bure se verraad

Indonesiërs het dié week van woede gekook oor die verraad van hul bure ná onthullings dat Australië se Seine-direktoraat die selfone van senior Indonesiese regeringsamptenare , insluitend President Susilo Bambang Yudhoyono afgeluister het, en die ergste van alles, sy vrou, Ani Yudhoyono s’n ook.

Aussie-intelligensie het op die einste senior Indonesiese kabinetsamptenare gespioeneer wat, soos die president, as stoere bondgenote van die VSA en Australië beskou word.

Hierdie elektroniese spioenasie is deel van die nou berugte geheime Vyf Oë wat die gesamentlike intelligensie insameling tussen die VSA, Brittanje, Kanada, Australië en Nieu-Seeland behels: Die sogenaamde “witman se spioenasie-agentskap” wat Suid-Afrika uitsluit.

Vyf Oë word gelei deur die Amerikaanse National Security Agency, en sy ander Anglelsaksiese lede tree as lojale junior vennote op wat op hul eie mense spioeneer. Hoeveel van hulle plaaslike data oorgedra word na Washington is onbekend, maar dit is waarskynlik aansienlik.

Dit is onlangs aan die lig gebring dat die Amerikaanse NSA inligting oor Amerikaanse burgers aan ‘n ander bondgenoot, Israel, beskikbaar stel.

Die redakteur van die Jakarta Post, Meidyatama Suryodiningrat, voel diep beledig en persoonlik geraak deur die onthullings.

Indonesië en Australië werk al vir die afgelope twintig jaar aan ‘n beter verhouding.

Indonesië, met 248.000.000 mense is die naaste aan Australië se 23 miljoen mense, ‘n feit wat dikwels die hoogs xenofobiese Aussies senuweeagtig maak.

Australië se verdediging word deesdae deur Washington gewaarborg wat binnekort gestasioneer sal wees in die noorde van Australië, naby Indonesië.

Hierdie militêre besluit om Amerikaanse Seesoldate in die noorde te plaas hou min voordeel vir Australië in en het alleen daarvoor gesorg dat Indonesië en China op hul hoede gestel is.

Australië se nuwe konserwatiewe eerste minister, Tony Abbot, se arrogante houding nadat dit bekend geraak het dat hy op sy vriende spioeneer, het betrekkinge verder versuur.

President Yudhoyono het sy ambassadeur in Australië beveel om terug te keer, en talle gesamentlike projekte met die Aussies opgeskort.

Die belangrikste is dat Australië die betaling aan Indonesië van US$ 608.700.000 jaarliks as ‘n “hulpmiddel” om desperate asielsoekers uit die Midde-Ooste en Afghanistan na Australië te stop, opgeskort is. Dit sal egter net Australië ten nadele strek, alhoewel konserwatiewe kiesers verheug is.

Australië sukkel reeds met hul beeld weens hul “hartelose beleid” teenoor nie-blanke vlugtelinge. Omdat die land nog nooit daarin kon slaag om ‘n eie buitelandse beleid te formuleer wat onafhanklik van die Statebond is nie, sal hulle voortaan waarskynlik verder sukkel.

Kritici sê Australië is ‘n apartheidstaat. Terwyl Suid-Afrika deurentyd aangeval is, het Australië in dieselfde tyd ‘n uitsluitlik wit immigrasiebeleid nagestreef.

Intussen kry die VSA die skuld van Indonesiërs vir AussieGate. Amerika het groot beleggings in die hulpbronryke Indonesië, die wêreld se vierde mees bevolkte land met die grootste Moslembevolking.

Amerikaanse meningsvormers het uitgevaar teen Australië dat hulle nalatig en teenproduktief was om so ‘n belangrike bondgenoot en groeiende ekonomiese reus te antagoniseer en te beledig.

En dit alles net om uit te vind dat die president rugpyn het en sy vrou ‘n argument met haar dogter.

AU skep probleme vir Frankryk, Brittanje by IS

Die Afrika-Unie (AU) se versoek dat die Internasionale Strafhof die saak teen Kenia se leierskap uitstel, sal nie deur die Verenigde Nasies (VN) se Veiligheidsraad ondersteun word nie, maar skep ‘n dilemma die Westerse moondhede, sê ontleders.

‘n AU-beraad verlede Saterdag het dringend gevra vir die uitstel van die sake teen die Keniaanse president Uhuru Kenyatta, en sy adjunk, William Ruto, sodat hulle hul pligte kan volvoer.

“Hierdie verklaring stuur die verkeerde boodskap dat politici in Afrika hul politieke belange sal plaas bo dié van slagoffers van die oorlog, misdade teen die mensdom en volksmoord,” het Amnestie Internationaal se adjunk-direkteur gesê.

Die Keniaanse leiers is aangekla van misdade teen die mensdom weens etniese geweld waarin ten minste 1100 dood is nadat betwiste verkiesings in 2007 plaasgevind het. Geregtigheid vir die slagoffers en ‘n duidelike standpunt teen immuniteit vir staatshoofde is onder die sleutelargumente teen ‘n verhooruitstel, sê ontleders.

“Daar is geen kans dat immuniteit verleen sal word nie. Dit is ‘n kernbeginsel van die hof. Almal moet antwoord vir sy dade en veral diegene wat die meeste verantwoordelik is,” sê Herman van der Wil , ‘n internasionale regsprofessor by die Universiteit van Amsterdam .

Frankryk en Brittanje was nog altyd baie ondersteuners van die internasionale reg en as permanente lede van die Veiligheidsraad kan hul vetoreg gebruik.

Die aanval verlede maand deur die Somaliese al-Shabaabgroep op ‘n Nairobi-winkelsentrum het die dinamiek en die politiek rondom Kenia verander en waarskynlik die prioriteite vir die twee lande verskuif, sê die Instituut vir Sekerheidstudies se Anton du Plessis in Johannesburg.

Alex Vines, hoof van die Afrika-program by Chatham House, wys ook op die dilemma waarmee die Weste sit op die Veiligheidsraad.

Kenia is “ekonomies en strategies belangrik vir Westerse lande” en hulle “kan ook nie ignoreer dat Kenyatta verkies is deur ‘n geloofwaardige verkiesingsproses” in Maart nie, het Vines gesê.

“Dit is nuwe grond vir die Westerse vennote oor hoe om hul belange versus waardes in hierdie geval te bestuur.”

Kenia het onsuksesvol probeer Mei aksie te kry van die Veiligheidsraad, wat kan uitstel ICC verrigtinge vir een jaar.

Die hof het sedert sy oprigting in 2002 beslissings wat verband hou met konflikte in agt lande, almal in Afrika, gegee.

Du Plessis sê dat hy “baie verbaas” sal wees as die Veiligheidsraad instem om uitstel. Maar hy het gesê dat die AU “nie so ver gegaan het as om te onttrek nie”, die hof se oppergesag dus erken en “besef dat hulle nodig het om regsroetes te volg”.

Tog, is dit steeds onduidelik watter optrede die AU volgende oorweeg indien die Veiligheidsraad sy versoek afkeur. Die blok het gewaarsku dat hulle Kenyatta ondersteun as hy gaan wegly as ‘n uitstel geweier word. Sy verhoordatum is 12 November.

Vlieëniers kla oor vlaag laseraanvalle

Duisende vliegtuie by Brittanje se besigste lughawens is in gevaar want vlieëniers word verblind deur laserpenaanvallers.

Hierdie lasers kan ‘n passasierstraler uit die lug haal.

Brittanje se grootste vlieëniersunie is so bekommerd oor ‘n onlangse vlaag voorvalle, dat hulle ‘n noodbulletin aan lede uitgereik het wat hulle adviseer oor hoe om blindheid te verhoed asook verlies van beheer oor hul vliegtuie.

Balpa, die British Airline Pilots’ Association wil nou die wet verander sodat enigeen wat betrap word in die besit van sekere lasers sonder ‘n “wettige rede” tronk toe gestuur word.

Die meeste van die aanvalle is op groot kommersiële vliegtuie, maar selfs militêre vliegtuie word geteiken.

Polisiehelikopters wat misdadigers oor digbevolkte gebiede jaag, word ook gereeld getref.

In die meeste gevalle is dit jeugdiges, maar vlieëniers en sekuriteitsdeskundiges is bekommerd dat terroriste dit ook kan gebruik.

Die voorvalle is almal vervat in amptelike verslae aangemeld by die Burgerlike Lugvaartowerheid.

Vliegtuie word getref soveel soos vyf keer per dag deur hoëintensiteit laserpenne wat aanlyn vir so min as R150 gekoop kan word. Meer kragtige laserpenne kan oor langer afstande trefseker wees.

Hulle word gewoonlik gebruik as hulpmiddels deur onderwysers en dosente, maar kleinhandelaars verkoop ook die meer kragtige toestelle aan sterrekundiges en konstruksiewerkers.

Belastingverligting vir ‘huwelik’ kry lou ontvangs by Britte

Brittanje se regering het ‘n belastingvergunning voorgestel om huwelike aan te moedig. Dit sluit huwelike tussen mense van dieselfde geslag in.

David Cameron, Britse premier, se voorstel dat getroudes – met die uitsondering van topverdieners – belastingverligting van tot £200 pond per jaar per paartjie kry.

As die parlement die voorstel goedkeur, sal die belastingverligting dalk reeds teen April 2015 – net ’n maand voor die algemene verkiesing – in werking tree. Tot 4 miljoen getroude paartjies sal daaruit voordeel trek.

“Al wat ons sê, is dat huwelike goed is vir ons land – dis die hoogste vorm van verbintenis wat regtens moontlik is – en ons wil ons steun daaraan toesê,” het Cameron, leier van die Konserwatiewe Party, Saterdag in ’n artikel in die Daily Mail geskryf.

Hy sê die vergunning sal ook geld vir egpare van dieselfde geslag in siviele verbintenisse en later in huwelike. Mense van dieselfde geslag kan van volgende jaar af trou ingevolge wetgewing wat in Julie bekragtig is.

Die Arbeidersparty sê ander mense word benadeel en dat die voordeel in elk geval weinig werd is gegewe die welsynstoelaes waarop Cameron se regering sedert 2010 besnoei het.

“Hy is so uit voeling uit hy meen mense sal vir £3,85 per week trou,” het Rachel Reeves, ’n LP van die Arbeidersparty, gesê.

Harriet Harman, adjunkleier van die Arbeiders, het op Twitter daarop gewys dat die voordeel net op bestaande huwelike van toepassing is. Iemand wat geskei is en weer getrou het, sal die voordeel trek – maar nie die ouer wat na die kinders uit die eerste huwelik omsien nie.

’n Groep wat hulself Don’t Judge My Family noem, sê die plan diskrimineer ook teen weduwees en wewenaars, enkelouers en saambly-paartjies. Een uit vier Britse kinders word groot in enkelouergesinne.

“Dit gaan daaroor dat ’n denkbeeldige 1950’s-gesin bevorder word en die geld gaan nie aan die gesinne wat steun die meeste nodig het nie. In dié moeilike tye moet die regering gesinne help en hulle nie veroordeel nie,” sê die groep.

Die belastingvergunning was reeds in 2010 deel van die Konserwatiewes se verkiesingsmanifes.

Die Liberaal-Demokratiese Party, die Konserwatiewe Party se alliansievennoot, is gekant teen die voorstel, maar mag buite stemming bly wanneer die wetgewing voorgelê word.

Nick Clegg, leier van die Lib-Dems, het die plan vóór die alliansie-ooreenkoms as “minderwaardige twak” bestempel. – Reuters

Zuma kritiseer Veiligheidsraad as ‘ondemokraties’

President Jacob Zuma het die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad as ‘oud‘ en ‘ondemokraties‘ bestempel voor ‘n beraad van wêreldleiers in New York.

Die Business Day het Zuma aangehaal waar hy sê die huidige Veiligheidsraad is “uitgedien“.

Ontwikkelende lande het ‘n oproep vir die hervorming van die Veiligheidsraad gedoen. Sedert die Tweede Wêreldoorlog is vetoreg oor wesenlike besluite tot vyf permanente lede beperk, naamlik die Verenigde State van Amerika, Brittanje, Frankryk, Rusland en China.

“Jy het ‘n situasie waar diegene wat oor vetoreg beskik meer oor oorlog as vrede praat,” het Zuma gesê aan Suid-Afrikaanse joernaliste by die aanvang van die byeenkoms van die VN se Algemene Vergadering hierdie week.

“Jy het ‘n minderheid wat die laaste sê het en ongelukkig nie meer help nie. Dit is eintlik besig om deel van die probleem te word,” het hy gesê, en die Raad se optrede oor die konflikte in Irak en Libië oor die afgelope tien jaar afgekeur.

“As klein lande glo ons dat die reëling onregverdig is, dit is ondemokraties, dit is nie goed nie.” Sapa/AFP

Afrikaans kort ‘n nuwe mediamodel

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Moontlik was daar ‘n tyd in die negentiende eeu toe mense koerante gelees het bloot om ingelig te word. As deel van jou koerant het jy sommer op die koop toe die jongste aflewering van ‘n vervolgverhaal deur Charles Dickens of Honoré de Balzac, twee van die gewildste skrywers in die negentiende eeu, ontvang.

Daardie tye is egter vir goed verby. Toenemend in die twintigste eeu, maar veral nou in die een-en-twintigste, het media byna ‘n vorm van “oorlog met ander middele” geword. Joernalistieke objektiwiteit en selfs integriteit het plek gemaak vir belange wat deur media gedien word. Individuele joernaliste en meningsvormers is “penvegters” wat elke dag teen ‘n opponent in die kryt tree. Trouens, laasgenaamde is die titel van ‘n biografie deur Jaap Steyn oor Piet Cillié, een van die bekende historiese joernaliste van Die Burger.

Twee onlangse onderhoude wat hier op die praagwebblad gevoer is, is verhelderend sover dit die hedendaagse rol van media betref. Die eerste is dié met Margarita Simonjan, die uitvoerende redaktrise van die Russiese TV-netwerk, Russia Today. Die tweede gesprek, met dr. Christo Landman, verskyn vandag.

In haar onderhoud vergelyk Simonjan die rol van haar internasionale nuusnetwerk met dié van die Russiese departement van verdediging en sê: “…as Rusland gaan oorlog maak… dan sal ons by die geveg betrokke raak, ja. Dit is op die land se regte, gewapende konflikte van toepassing. Onthou u die oorlog in Augustus 2008? Op daardie tydstip het die meeste Westerse mediahuise gereageer asof hulle Georgië se departement van verdediging was.”

Aansluitend hierby verduidelik dr. Christo Landman: “As jy onder die aandag kom, dan moet jy aanvaar dat daar strategieë in werking gestel sal word om jou te neutraliseer. Sodra jy ‘n faktor word, is jy ‘n teiken.” Met ander woorde, Individue en groepe wat vir Afrikaans of die Afrikanersaak standpunt inneem, sal geteiken word.

In die Engelse rubriek wat ek gister geskryf het, sê ek in die eerste sin: “South Africa’s multiracial and multicultural society is exploding into a never-ending Kulturkampf or American-style culture war.” Hierdie kultuuroorlog gaan oor idees, maar ook oor ons reg op voortbestaan, ons reg om ons privaateiendom te behou of om ons kinders na Afrikaanse skole te mag stuur. Dit is alles “regte” wat in die brandpunt van hierdie stryd staan. Aan die oorkant is daar twee radikale standpunte: een beskou ons as “nie deel van die Afrika-kontinent nie” en daarom behoort al ons bates gewoon genasionaliseer te word en ons uit die land verdryf te word. Die ander “laat ons toe” om aan te bly, maar op voorwaarde dat ons geheel en al in die meerderheidsamelewing integreer en op die duur geassimileer word.

In hierdie oorlog is geen metode taboe nie: ‘n persoon kan geëtiketteer word, vir ‘n idioot uitgeskel word, sy privaatlewe kan oopgevlek word en soos ons in die onlangse Amerikaanse geval van Paula Deen gesien het, as jy dertig jaar vantevore die K-woord (die N-woord in die VSA) gebruik het, kan jou reputasie vandag daardeur geruïneer word.

Dit is ook ‘n reële oorlog want dit gaan om klimaatskepping, propaganda, om haat en vyandigheid teen die geteikende groep op te wek. Geweld geskied agterna byna outomaties. Ek verstout my om te sê dat plaasmoorde in dié land nie sou plaasgevind het indien die Afrikanervyandige media nie oor baie jare soveel nyd en gif teen boere gesaai het nie. Die internasionale propagandastryd wat tans om Sirië gevoer word, is ‘n ander insiggewende voorbeeld. Of Amerika, Frankryk en Brittanje daardie land gaan aanval, gaan uitsluitlik bepaal word deur die soort klimaat wat hulle in die media kan skep. Daar geskied manipulasie van feite, oor en weer beskuldigings van chemiese wapengebruik, oorlogsmisdade en dergelike meer.

Daar is feitlik geen “redaksionele onafhanklikheid” nie, want elke orgaan, elke koerant, TV-kanaal of radiostasie het reeds kant gekies, sowel plaaslik as internasionaal en dis maklik om sy partydigheid uit sy beriggewing en kommentaar af te lei.

Om maar een bekende voorbeeld te noem: Die Naspersgroep volg openlik die Britse en Amerikaanse regerings se standpunte in sy internasionale beriggewing en daarom steun Naspers blindelings ‘n aanval op Sirië. In hul plaaslike nuusdekking word alles weer so geplooi om die DA en die groot sakeondernemings, waaronder die mynhuise, te pas. Afrikanerskap is vir Naspers ‘n onding en word telkens met “rassisme” en ander ongure begrippe verbind.

‘n TV-kanaal soos Russia Today word deur die Russiese regering befonds. Hier sit Afrikaners met ‘n probleem, want geen regering ter wêreld gaan vir ons media betaal nie. Plaaslike adverteerders mag ‘n bydrae lewer, maar te eniger tyd kan adverteerders deur veiligheidsdienste of vyandelike media geteiken word en kan sodanige fondse summier afgesny word. Suid-Afrikaanse korporatiewe advereerders is ook geheel en al verbind tot die multikulturele samelewing, regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging en alles wat daarmee saamgaan, dus gaan hulle ook maar langtand wees om in media te adverteer wat krities teenoor dié beleidsrigtings staan. Boonop verkies Suid-Afrikaanse reklame-agentskappe steeds om op papier of in uitsaaimedia soos radio of TV te adverteer, pleks van op die internet. Volgens beskikbare statistiek, word slegs 2% van alle reklame in ons land aan digitale media bestee.

Hoewel digitale media soos webblaaie, ens., dus aan die agterspeen suig sover dit advertensie-inkomste betref, is gedrukte koerante besig om te kwyn en word hulle deur aanlynmedia vervang. Dit skep ‘n geweldige finansiële krisis vir die mediahuise, want niemand maak werklik geld uit die internet nie, behalwe enkele reuse- internasionale groepe soos Google of Facebook wat oor honderde miljoene gebruikers beskik.

In Afrikaans is die toestand des te meer akuut, vanweë die klein mark wat deur Afrikaanse media bedien word. Hoewel Afrikaanse media redelik sterk staan teen Engelse media in Suid-Afrika, kan ons glad nie met die groter tale, veral natuurlik Engels, internasionaal meeding nie. ‘n Webwerf soos die Britse mailonline beskik byvoorbeeld oor 70 miljoen gebruikers wat aan hom ‘n aardige advertensie-inkomste besorg.

Om verskeie redes is Afrikaanse media nie volhoubaar nie. Naspers het ‘n sogenaamde “betaalmuur” vir sy dagblaaie se aanlynweergawes ingestel. Behalwe vir die Wall Street Journal en ‘n paar ander internasionale voorbeelde, wil lesers eenvoudig nie vir aanlyninhoud betaal nie. Die internet is veronderstel om gratis te wees.

Dit is egter waar dat aanlynmedia tans nog op die gedrukte media parasiteer. Vanweë die groter advertensie-inkomste van gedrukte media, kan hulle bekostig om meer joernaliste in diens te hê, ondersoekende joernalistiek te doen en bepaalde groot stories oop te vlek. Aanlynmedia maak meesal gebruik van die groot nuusdienste wat die stories van gedrukte koerante herverpak en teen ‘n breukdeel van die oorspronklike koste te koop aanbied. Andersins het sulke nuusdienste hul eie joernaliste in diens wat berigte skryf wat weer aan die gedrukte koerante en aanlynmedia verkoop word.

Maar wat gebeur wanneer gedrukte koerante heeltemal tot niet gaan en al daardie joernaliste wat danksy papier steeds ‘n salaris verdien, eensklaps sonder werk gaan sit? Ek vermoed dat ons in Afrikaans slegs vyf jaar van so ‘n situasie verwyder is, gouer indien die huidige vervreemding tussen die Nasperskoerante en Afrikaanse lesers wyer uitkring. Danksy sy oorsese belange, onder meer in Hong Kong, kan Naspers al sy Afrikaanse media sluit sonder dat dit sy winsgewendheid noemenswaardig sal beïnvloed.

Wat ons by praag probeer regkry, is om die gratis model wat reeds op die internet gevestig is, só aan te wend dat dit op die duur volhoubaar kan raak. Niks is egter ooit heeltemal gratis nie en in die reël moet vyf persent van gebruikers bereid wees om vir ‘n diens te betaal vir so ‘n diens om te kan voortbestaan.

Die netwerk wat praag gevestig het, met sowel ‘n Afrikaanse as ‘n Engelse webwerf, asook ‘n sterk teenwoordigheid op sosiale media soos Facebook en Twitter, beskik oor die potensiaal om daardie “departement van mediaverdediging” te word wat Afrikaners so broodnodig het. Veral vanaf ons Engelse webblad loods ons kritiese kommentaar en berigte wat hard slaan en konsternasie onder ons vyande veroorsaak, omdat Afrikaners nou vir die eerste keer in ‘n lang tyd hulle teen propaganda-aanvalle verdedig.

Beide webwerwe verteenwoordig ‘n formidabele navorsingsbron waar die aantal moorde, verkragtings en ander geweld in ons land daagliks weerspieël word. Dit maak dit vir navorsers, aktiviste en kommentators moontlik om sulke inligting altyd byderhand te hê.

Die internet beskik beslis oor die potensiaal om ons te bevry, want ons kan ook ekonomiese netwerke, handel, beleggings, betalings en wat nog van hier af bedryf. Daar moet egter ‘n nodale punt wees waar al hierdie dinge ontmoet.

Dat hierdie webblad moet aanhou bestaan en moet groei, is van wesentlike belang. Word deel van die vyf persent deur op die onderstaande banier te klik!

SA vra dat VN tyd gegun word met Sirië

Die Suid-Afrikaanse regering sê die Verenigde Nasies se wapeninspekteurs moet meer tyd gegun word om hulle ondersoek na bewerings dat chemiese wapens in Sirië gebruik is, te voltooi.

Die regering sê hy is bekommerd oor wat hy noem die gevaarlike retoriek deur Westerse regerings soos Amerika en Brittanje oor die moontlikheid van militêre ingryping in Sirië.

Volgens die regering sal meer geweld nie bydra tot ‘n volhoubare oplossing vir die oorlog-geteisterde land nie. Die regering het ‘n beroep op die VN Veiligheidsraad gedoen om saam te werk om ‘n onderhandelde skikking vir die krisis te bereik.

Intussen het Desmond Tutu in ‘n verklaring gesê Egipte en Sirië het eerder humanitêre hulp as militêre hulp nodig. “Diegene wat selfsugtig ekonomiese, ideologiese en godsdiensmag uitoefen kan nie volhou om die wense van die meerderheid van gewone en goedbedoelende lede van die gemeenskap te saboteer nie.”

Die sekretaris-generaal van die VN, Ban Ki Moon, sê intussen die inspekteurs behoort teen môre hulle werk af te handel. Hy sê hulle sal Saterdag uit die land vertrek.

Neo-Cons gereed om Sirië aan te val

Amerika en Brittanje het Dinsdag intensiewe voorbereidings getref om weer ‘n soewereine staat aan te val, nadat hulle voorheen redes versin het om Irak sowel as Libië te teiken. Die rede sal oënskynlik wees om pres. Basjar al-Assad van Sirië te straf vir sy gebruik van gifgas teen burgerlikes verlede week.

Die VSA en Brittanje soek reeds geruime tyd ‘n voorwendsel om Sirië aan te val. Hulle het ‘n aantal jare gelede egter aan Saddam Hussein chemiese wapens voorsien wat hy teen duisende Koerde aangewend het, sonder enige teenkanting.

Rusland het begin om alle Russe uit Sirië te verwyder te midde van toenemende aanduidings dat Westerse moondhede gereed maak om ‘n lugaanval uit te voer. Die Amerikaanse minister van verdediging, Chuck Hagel sê hulle wag slegs op President Barack Obama se bevel.

Intussen is daar in Israel ‘n toestroming na verspreidingsentrums vir gasmaskers. Dié land verwag ‘n vergeldingsaanval uit Sirië of een van sy bondgenote. Die Israelse Eerste Minister het op sy beurt gewaarsku dat Israel hewig sal reageer indien daar enige aanval op hom is.

Chuck Hagel, Amerikaanse minister van verdediging, is gereed as die bevel gegee word. Die Britse weermag is reeds in die Middellandse See ontplooi.

The Guardian het berig dat die vlieëniers van passasiersvliegtuie uit die lug verhoogde aktiviteite by die lugmagbasis Akrotiri in Ciprus, slegs 160 km van die Siriese kus, opgemerk het. Talle C-160-vragvliegtuie is opgemerk, terwyl ’n aantal bomwerpers op die teerblad gereed gestaan het.

David Cameron, Britse premier, sal ’n spesiale parlementsitting lei om toestemming vir deelname aan die operasie te verkry. In die VSA sal pres. Obama, in weerwil van die Grondwet en internasionale reg, die aanval waarskynlik sonder die Kongres se toestemming moet lei.

Obama se besluit kan meer ongewild wees as tydens die laaste dae van Amerika se oorlog in Viëtnam. Byna tweederdes van Amerikaners het aangedui dat hulle nie só ‘n inval steun nie, selfs al is Sirië vir die dood van sy eie inwoners verantwoordelik.

Intussen het die VN-span ondersoekers in Damaskus gister hul tweede besoek aan die buitewyke van die stad waar die gasaanvalle plaasgevind het ’n dag uitgestel. Hulle sal alleen bepaal of daar chemiese wapens gebruik is en nie wie daarvoor verantwoordelik is nie.

Hoofstroommediabronne het egter seker gemaak dat hulle sulke inligting van die publiek weerhou. Hulle het ook die aantal sterftes oordryf. MSF (Dokters Sonder Grense) het aangedui dat net meer as 300 mense dood is, terwyl HSM die getal op 1 000 gestel het.

Die Washington Post het die jongste ingryping op sy voorblad aangekondig. Obama oorweeg glo ‘n kort bombardement van twee dae. Dit sal missiele insluit wat van skepe in die Middellandse See gelanseer word, asook bombardemente uit die lug.

Obama se besluit sal glo afhang van drie faktore: ’n Intelligensieverslag wat aandui dat Sirië bo alle redelike twyfel vir die chemiese aanvalle verantwoordelik was, konsultasie met Amerika se bondgenote en die Kongres se mening.

Walid Moeallem, Siriese minister van buitelandse sake, het ten sterkste ontken dat sy land vir die chemiese aanvalle verantwoordelik was.

Rusland en China het aangedui dat die Veiligheidsraad eers toestemming moet gee. Hulle sal waarskynlik hul vetoreg uitoefen indien die Raad in die guns van die Anglo-Amerikaanse Neo-Cons besluit.

Volgens bronne wat ‘n vergadering met die Siriese Nasionale Koalisie in Istanbul bygewoon het, was gesante van 11 “Vriende van Sirië” teenwoordig, insluitende Robert Ford, die voormalige Amerikaanse ambassadeur in Sirië wat nou Washington se skakel met die opposisie is, het die bronne gesê.

Die vergadering het in ‘n hotel in die middestad van Istanbul plaasgevind.

Die Vriende van Sirië-kerngroep bestaan uit die Verenigde State van Amerika, Brittanje, Frankryk, Italië, Duitsland, Turkye, Saoedi-Arabië, Egipte, Jordanië, die Verenigde Arabiese Emirate en Katar.

“Die Amerikaners wil ‘n militêre aksie vasmaak aan die chemiese wapen-kwessie, maar die boodskap is duidelik: Hulle verwag dat die dreigement sterk genoeg sal wees om Assad na Genève te dwing sodat hy ‘n tussentydse regering aanvaar met volle gesag,” het ‘n Siriese opposisiefiguur gesê .

Assad se minister van buitelandse sake, Moeallem, het in Junie gesê die owerhede is gereed om ‘n regering van nasionale eenheid te vorm, maar nie hulle mag oorhandig aan die ander kant nie, in ‘n aanduiding dat Assad nie van plan is om beheer van die land af te staan nie.

Goudprys styg weens moontlike aanval op Sirië

Die goudprys beleef ‘n elf-weke-hoogtepunt. Dit het verstewig ná vrese oor ‘n moontlike militêre ingryping deur die Amerika en Brittanje in Sirië.

Die VSA het aangedui dat militêre optrede ‘n moontlikheid is, weens ‘n chemiese aanval in ‘n voorstad in Damaskus. Hulle hou President Bashar al-Assad daarvoor verantwoordelik, in weerwil van die feit dat daar nie vaste bewyse is daarvoor nie.

Die Amerikaanse minister van verdediging, Chuck Hagel sê hulle wag net vir die groen lig van President Barack Obama. Die goudprys staan tans op 1 425 dollar per fynons.

Die Britse Eerste Minister, David Cameron het die parlement byeengeroep om Brittanje se reaksie op die krisis in Sirië te debatteer.

Brittanje berei gebeurlikheidsplanne voor vir ‘n moontlike militêre ingryping.

Cameron sê hy beskou die aanval as onaanvaarbaar en afskuwelik, maar ontleders meen dis slegs ‘n voorwendsel om Sirië aan te val.

Die Eerste Minister het die internasionale gemeenskap sterk aangemoedig op die chemiese aanval in Damaskus reageer. – RSG

Chemiese aanval in Sirië eis meer as 1000 lewens

Die Verenigde Nasies (VN) se Veiligheidsraad het gesê ‘n verduideliking is nodig oor ‘n beweerde chemiese wapenaanval op burgerlikes in die voorstede van Damaskus Woensdag. Die Raad het nie uitdruklik gevra vir ‘n ondersoek deur die VN-ondersoekbeamptes in Sirië nie.

Die aanval kom te midde van ‘n besoek van VN-inspekteurs aan Sirië om bewerings van chemiese aanvalle deur sowel regerings- as rebellemagte te ondersoek en word beskryf as die ergste nog in die konflik wat reeds 29 maande duur.

Meer as 1 300 mense is Woensdag dood in aanvalle naby Damaskus.

Die Veiligheidsraad het na ‘n noodvergadering gesê duidelikheid oor die aanval sal verkry moet word.

Terwyl die Raad nie uitdruklik om ‘n VN-ondersoek gevra het nie, het die VN se sekretaris-generaal Ban Ki-moon daarvoor gevra. Lede wat graag Westerse ingryping in Sirië wil sien, het die oproep verwelkom.

“Die lede van die Veiligheidsraad verwelkom ook die vasberadenheid van die sekretaris-generaal om ‘n deeglike, onpartydige en vinnige ondersoek te verseker,” het Argentinië se VN-ambassadeur, Maria Cristina Perceval, voorsitter van die raad van hierdie maand gesê.

Sirië se opposisie het die Siriese president Bashar al-Assad se magte daarvan beskuldig dat hulle honderde mense, soveel as 1300, tydens ‘n aanval Woensdag dmv gas gedood het. Assad se regering ontken die gebruik van chemiese wapens.

Die Verenigde State van Amerika, Brittanje en Frankryk is van die sowat 35 lande wat vra dat die hoofondersoekbeampte Ake Sellstrom en sy span in Sirië die voorval so gou as moontlik ondersoek.

VN-diplomate egter gesê dat Rusland en China gekant was teen taal wat ‘n duidelike oproep vir ‘n VN-ondersoek bevat. ‘n Vroeëre Westerse verklaring, gesien deur Reuters, het gevra dat die Verenigde Nasies “dringend die stappe wat nodig is neem sodat die aanval ondersoek word deur die VN-sending.”

Rusland se ministerie van buitelandse sake het vir ‘n eerlike en professionele ondersoek gevra na berigte dat troepe lojaal aan Assad verantwoordelik vir die vermeende aanval was.

Moskou meen dat rebelle die beweerde aanval kon uitgevoer het om internasionale optrede uit te lok.

Dit was nie onmiddellik duidelik hoe die Siriese regering sal reageer op versoeke dat Sellstrom se span die beweerde voorval ondersoek nie.

Goddank Afrikanervroue is geen feministe nie!

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Eintlik vier ek glad nie ANC-vakansiedae nie en beskou dit net as ‘n rustige werksdag sonder verkeer of onderbrekings waartydens ‘n mens baie gedoen kan kry. Behalwe die polities korrekte banke, is omtrent al die winkels in elk geval oop, dus heers daar ‘n verfrissende gebrek aan toewyding aan “Wimmens day”.

Netnou het ek egter skrams die opskrif van een van Naspers se idiotiese rubriekskryfsters op News24 raakgesien; elke jaar dien “Wimmens day” as voorwendsel om verslete feministiese clichés aan ons op te dring. Daarom voel ek my genoop om, soos ‘n witmens wat ‘n papier op die vloer sien lê, dit op te tel en in die snippermandjie te gooi. Of om die stuk onkruid of kakiebos uit te trek, voordat dit vervuil.

Ek verbeel my ‘n week of twee gelede het die joernalistiekdosent op die Potch-kampus en eertydse Huisgenoot-joernalis, Hannelie Booyens, insgelyks ‘n tirade teen vroue wat kan kook en dalk mooi lyk op Rapport se webwerf gelewer.

Op die keper beskou, was dit ‘n tirade teen die Afrikanervrou as sodanig. Want die meeste Afrikanervroue kán kook en vele is beeldskoon. Naas die Bybel, is die legendariese Kook en geniet deur mev. S.J.A. de Villiers die gewildste boek in Afrikaans wat volgens die uitgewers in verkope al die halfmiljoenkerf verbygesteek het. Trouens, ons Boerekos en Afrikaanse kookkuns vergelyk enige dag met dié van die Franse en Italianers. Met dié verskil dat ons kookkuns nie deur professionele kokke soos die Franse s’n gerugsteun word nie, maar deur ons Afrikanervroue. In elke huis leef daar ‘n groot stuk Afrikanerkultuur in die vorm van al die heerlike disse wat die huisvrou gereeld aan haar gesin voorsit.

Resepte word van geslag tot geslag oorgedra. In my familie is daar ‘n sjokoladekoekresep wat my ouma gemaak het en waarmee ek grootgeword het omdat my oorlede ma dit van kindsbeen af by haar geleer het. My suster maak dit nou en vir seker sal my dogter dit ook aanleer, waarmee die tradisie ad infinitum sal voortduur.

As ‘n besondere sjokoladekoek tiperend van die Afrikanervrou se tradisie in die kombuis is, is ressentiment, domheid en selfs gebrek aan beskaafdheid en goeie maniere kenmerkend van feminisme. Destyds toe feminisme in Suid-Afrika eintlik nog onbekend was, het ek op ‘n keer in die geselskap van ‘n groepie feministe beland wat ‘n soort buitelugvergadering gehou het. Afgesien van die pretensieuse groet wat veronderstel was om ‘n verwysing na die vroulike geslagsdeel te wees, het die res van die vergadering ontspoor omdat daar ‘n hele debat losgebars het daaroor of ek “as man” en as lid van die vyandelike spesie vermoedelik, by die vergadering geduld kon word.

Afgesien van sielkundige afwykings, sadomasochisme en wat nog, is feminisme is vir my sinoniem met domheid, onbeskawing en ‘n soort Stalinistiese onverdraagsaamheid. Vrouens wat nie kan kook nie beskik gewoonlik oor geen smaak nie, ook op ander gebiede.

Die kreet om vrouens “van die kombuis te bevry” verteenwoordig die gromgeluid van barbarisme en ‘n terugkeer na ‘n dierlike toestand toe voedsel rou verorber is. Vir diegene wat nie weet nie, die wortel van die woord “kru” – wat uit Frans afkomstig is – is “rou” of “ongekook”.

Alle illusies wat ek eens oor die intellektuele inhoud van feminisme gekoester het, is vir my uit die weg geruim toe ek in Parys op ‘n stadium die seminaar van ‘n beroemde Franse feminis, Hélène Cixous, bygewoon het. Op ‘n dag sou ek op Frans ‘n referaat oor ‘n taamlik polities korrekte boek, die briewe van ‘n Nederlandse Jodin tydens die tweede wêreldoorlog, Etty Hillesum, lewer. Ek het taamlik moeite gedoen om die twee Franse vertalings van die boek te lees en selfs die oorspronklike van Amsterdam te bestel. Die boek staan nou nog hier op my rak vol boekmerke en papiertjies met my notas wat ek destyds gemaak het.

Ewenwel, die feit dat ‘n manlike idioot soos ek, wat boonop van Suid-Afrika afkomstig was, Nederlands kon lees, was vir Hélène Cixous reeds ‘n bedreiging en daarom het haar gewone neerhalende opmerkings oor “mans” of “‘n man” of “die man” oorgegaan in ‘n onderliggende venyn en onbeskoftheid. Sy het my so te sê ten aanhoor van die hele lesingsaal verneder, verseg om my referaat aan te hoor en ‘n dom, vet Amerikanerin met ‘n dik bril wat haar oë so groot soos visdamme laat lyk het, in my plek ‘n stereotipe bydrae laat voorlees.

Cixous het ook ‘n kwasi-poëtiese roman wat Winnie Mandela verafgod, Manne, gepubliseer. “Manne” in Frans beteken “manna”. Die Mandelas – Winnie en Nelson – is manna uit die hemel. So iets. U verstaan reeds die strekking van die boek.

Elke Afrikanervrou wat ek teëkom en wat nog nie deur die aaklige feminisme vergiftig is nie, is vir my soos ‘n wonderwerk. Ons besef nie watse kleinood ons vroue verteenwoordig nie en die feit dat ons hulle tans nie genoegsaam teen die horde moordenaars en verkragters in ons land beskerm nie, is ‘n skandvlek op ons Afrikanermans.

In vele opsigte is die Afrikanervrou – in die kombuis en in die klaskamer – die draer van ons beskawing. Soos die geskiedkundige, Hermann Giliomee, al aangedui het, het ons Afrikaners van vroeg af aan ons vroue as gelykes behandel en mog hulle luidens Romeins-Hollandse reg eiendom besit het terwyl dit in die meeste Europese lande nie die geval was nie. Ons vroue kon stem lank voor die vroue van Brittanje en dié van vele Amerikaanse state. Terwyl die man buite op die land geboer het, het ons vroue dikwels die beursie gehou en die finansies van die huishouding behartig. Jaap Steyn het elders op dié webwerf ‘n wonderlike beskrywing van ‘n ou Kaapse plaas verskaf:

“Die gevestigde boer het soos ‘n outydse edelman sy groot huishouding ingerig en geregeer…

“Lichtenstein skryf dat so ‘n boerdery meer na ‘n klein, selfstandige en afgesonderde staat lyk, waarvan die lede mekaar bystaan en van mekaar afhanklik is. Uit die opbrengs van die lande en die veetroppe moet die mense onderhou word. Daar is geen handwerk waarin nie minstens een van die slawe bedrewe is nie. Die huisbaas wat van al die soorte werk iets af weet, hou toesig. ‘Ofskoon hy self geen hand aan die werk slaan nie, sou dit nogtans die hoogste onregverdigheid wees om hom van luiheid te beskuldig. Die Afrikaanse landman is inderdaad werksaam en bedrywig sonder dié uitwendige besigheidsgedoente en woelagtige bestellery, waarmee in Europa die luiheid en werkloosheid soms so mooi bemantel word.’

“Die huismoeder met haar dogters en slavinne het die groot huishouding van kos en klere voorsien, botter en seep gemaak, konfyt gekook en dergelike. By feesgeleenthede, soos ‘n bruilof, die verjaardag van die huisvader, ‘n vendusie of as daar kuiergaste is, het die boervrou uitgehaal en ‘n groot oorvloed van lekkernye aan haar gaste voorgesit: gebraaide speenvarkies, pluimvee, kerrievleis, sosaties, blatjang, ingemaakte vrugte.”

Die bedrywige Afrikanervrou wat haar geslagsrol al eeue lank met oorgawe uitleef, staan in skerp kontras met die mannetjiesagtige, venynige skepsel wat die feminisme as “bevryde vrou” aan ons voorhou.

Met hul skeefgetrekte renons in styl, smaak en beskawing, is daar inderdaad ‘n legio dinge waaraan feministe ‘n broertjie dood het en waaroor hulle luidkeels in die media en aan die universiteite beswaar maak, selfs heksejagte voer. Onder andere die mooi woord, “dame”. Dis nog ‘n Franse leenwoord in Afrikaans wat iets van die adellike swier van die Franse howe van die sestiende en sewentiende eeue met hom saamdra. Die Franse ekwivalent van “mevrou” is vandag nog: Madame, letterlik “my dame”.

Afrikaanse vrouens is inderdaad dames. Selfs al is hulle fietsryers of Olimpiese spiesgooiers soos Sunette Viljoen, herken ons in hul houding en grasie daardie adellike verfyndheid wat hulle so besonders maak. Soos Goethe dit in sy drama Faust gestel het:

Das Ewig-Weibliche Zieht uns hinan.

Oftewel: “Die ewig-vroulike verhef ons.”

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Brittanje wil immigantestroom stop

Om immigrasie te bevraagteken was vir jare beskou as rassisties in Brittanje, maar al drie vernaamste partye het begin om te praat oor die moeilike onderwerp in reaksie op stygende openbare angs dat die VK oorspoel gaan word deur ander rasse en kulture.

Die gewildheid van anti-immigrasie veldtogte deur veral UK Independence Party (UKIP) het die kwessie nou in die hoofstroom gedwing.

Cameron se regerende Konserwatiewes, wat agter raak by die Arbeiders in die plaaslike stembusse, het belowe om ‘n verreikende immigrasiebeleid in te voer en sê hulle gaan netto-immigrasie met ‘n derde verminder.

Die immigrasiekantoor in Brittanje het bevestig dat hy ‘n terugbetaalbare bedrag van ongeveer R45 000 gaan eis vir visums van “hoërisiko”-besoekers uit ses voormalige kolonies in Afrika en Asië.

Luidens ‘n verklaring wat Maandag uitgereik is, sal Brittanje voortgaan met die loodsprojek wat woede en beskuldigings uit verskeie oorde ontlok het. Die land is ook gewaarsku van weerwraak en dat die besluit handelsverhoudings kan skaad.

Dit is nie bekend wanneer die projek sal begin nie.

Indien die projek suksesvol is, sal Brittanje die bedrag “op ‘n intelligensie-geleide basis op enige visum-roete en enige land” kan toepas.

Die lande wat tans geraak word is Nigerië, Ghana, Indië, Pakistan, Bangladesj en Sri Lanka.

Die immigrasiekantoor het gesê hy hoop die deposito-stelsel verhoed dat mense te lank in die land bly en die koste van buitelanders se gebruik van openbare dienste kan verhaal. – AP

Blair laat terroris vry vir wapens, wys e-pos

‘n E-pos gestuur deur die destydse Britse ambassadeur na Tony Blair vanuit Tripoli gee besonderhede oor hoe ‘n gevangene-oordragooreenkoms onderteken sou word sodra Libië “sy belofte nakom” om Britse wapentuig aan te koop.

Die onthulling is ‘n yslike verleentheid vir lede van die Arbeidersregering, wat altyd daarop aangedring het dat Abdelbaset al-Megrahi se vrylating is nie gekoppel is aan die kommersiële handel in wapens nie.

Die e-pos is gestuur op 8 Junie 2008 deur Sir Vincent Fean, die destydse Britse ambassadeur, na Tony Blair se privaatkantoor, voor ‘n besoek kort nadat hy uitgetree het as eerste minister.

Emeritus aartsbiskop Desmond Tutu het intussen na Blair as ‘n oorlogmisdadiger verwys en geëis dat hy aangekla word by die Internasionale Strafhof vir sy aandeel in die inval in Irak.

Blair het na Tripoli gevlieg om Gaddafi te ontmoet op 10 Junie in ‘n privaatstraler wat deur die Libiese leier gestuur is, een van minstens ses besoeke van Blair na Libië.

Die inligting, wat 1300 woorde bevat, onthul besonderhede oor hoe gretig Brittanje was om sake te doen met Gaddafi.

Die Verenigde Koninkryk het dit as ‘n belangrike doelwit beskou om Libië se £80 miljard van sy soewereine welvaartfonds te belê deur die Stad van Londen in die lig van die bankkrisis wat die finansiële sektor in dieselfde jaar geskud het.

Die Verenigde Koninkryk was privaat krities oor President George Bush se voortsetting van ‘n bevriesing van Libiese bates in Amerika, wat in die proses saketransaksies gekniehalter het.

Die Departement vir Internasionale Ontwikkeling was gretig om ‘n ander Libiese fonds te gebruik om te betaal vir skemas in Sierra Leone en ander armoede-geteisterde lande in Afrika.

Die vrylating van Megrahi in Augustus 2009 het ‘n groot bohaai veroorsaak, met die Britse regering wat volgehou het hy is vrygelaat uit meegevoel, want hy ly aan terminale kanker, en dat die besluit geneem is uitsluitlik deur die Skotse regering.

Megrahi is skuldig bevind in 2001 van die moord op 270 mense toe die PanAm vlug 103 van Londen na New York opgeblaas is oor Lockerbie in Skotland in 1988.

Dit bly Brittanje se enkele ergste terroriste-aanslag.

Libië het deurentyd druk op die VK geplaas om Megrahi vry te laat, en net voordat hy weg is uit Downingstraat, het Blair na Sirte gereis om Gaddafi en Al-Bagdadi Ali al-Mahmoudi, Libië se destydse eerste minister te ontmoet.

Op dié vergadering, volgens Sir Vincent se e-pos, het Blair en met die Libiese leiers ooreengekom dat Libië die missielafweerstelsel sal koop van MBDA, ‘n wapenvervaardiger in besit van BAE Systems.

Tydens die ontmoeting is ‘n memorandum van verstandhouding ook onderteken vir ‘n gevangene-oordrag wat die weg gebaan het vir Megrahi se vrylating. – The Telegraph