Hong Kong – praag.co.za

Onluste ontsier Chinese Nuwejaar in Hong Kong

Beijing se verteenwoordigers in Hong Kong het radikale onafhanklikheidsvoorstanders die skuld gegee vir onluste wat uitgebreek het in die voormalige Britse kolonie byna ‘n week gelede.

Dit is die ergste geweld sedert anti-Chinese betogings dele van die Asiatiese finansiële sentrum in 2014 verlam het.

Meer as sestig mense is in hegtenis geneem in verband met die geweld, waartydens betogers die polisie met klippe bestook het en vullisdromme in Mong Kok aan die brand gesteek het.

Dit is ‘n rowwe, werkersklaswoonbuurt net oorkant die hawe van die finansiële distrik.

Die polisie het waarskuwingskote geskiet tydens die oproerigheid wat uitgebreek het toe die owerheid probeer het om onwettige straatsmouse te verwyder vir die viering van die Chinese Nuwejaar.

Oproeriges het bakstene uit die plaveisel losgemaak en na die polisie gegooi en ander het straatborde gevandaliseer.

Sowat 90 mense is beseer en 61 betogers is in hegtenis geneem, het Lo Wai-chung, polisiekommissaris, gesê.

Die polisie het gesê waarskuwingskote is afgevuur en pepersproei is gebruik.

Die media het beeldmateriaal van bebloede oproermakers en beseerde polisielede op televisie vertoon.

“Ons het ’n verandering in die publiek waargeneem. Hulle is geneig om geweld te gebruik om hul mening uit te druk,” het Lo gesê.

Die optrede van die “radikale onafhanklikheidsvoorstanders neig in die rigting van terrorisme”, het die South China Morning Post berig.

Eiendomspryse in Hong Kong is besig om drasties te daal en een van die grootste banke, HSBC, het aangekondig dat hulle hul hoofkantoor sal verskuif na Londen.

Die polisie moes traangas gebruik het tydens die Mong Kok-oproer en indien nodig betogers doodgeskiet het, sê ‘n Chinese regsgeleerde en distriksraadslid Junius Ho Kwan-Yiu gesê.

Ho het gesê wetstoepassers was “te besadig” toe hulle gekonfronteer is met ‘n straatbendes.

“Die polisie het haelgewere gebruik [gedurende die 1967-onluste] … om die openbare orde te handhaaf, en vir selfbeskerming [vir polisiebeamptes] moet die nodige stappe geneem word,” sê Ho.

Toe Ho gevra is deur ‘n ander deelnemer van die debat, Oscar Lai Man-LOK van studentegroep Scholarism, of hy glo dat moord geregverdig kan word op die stad se inwoners, het Ho geantwoord: “Dit beteken nie die doodmaak van Hongkongers nie. Dit beteken die doodmaak van oproeriges.”

Hong Kong se opstand begin stoom verloor

Die sogenaamde “pro-demokratiese” opstand in Hong Kong begin stoom verloor.

Leiers het pas het planne laat vaar om ‘n referendum te hou oor of hulle van die regering se toegewings moet aanvaar.

Die betogers staar toenemende druk in die gesig. Die opstand, wat begin het op 28 September, is reeds in sy tweede maand en geen teken van toegewings van die Chinese regering is in sig nie.

Alhoewel daar nog mense op straat kampeer, begin hul getalle afneem. Betogers het gesê dit is omdat daar nie enige oplossing gevind kan word nie.

Talle het gesê dit sal beter wees om terug te trek want hulle kan nie net die strate beset met geen tydsbeperkinge nie.

Die leiers van weke-lange demokrasie-betogings sê hulle het besluit om die referendum te laat vaar ná onenigheid oor die formaat en het betogers om verskoning gevra, omdat daar nie met hulle beraadslaag is nie.

Hulle het egter onderneem om met die betogings vir “demokrasie” in Hong Kong voort te gaan.

Spertyd vir oproer in Hong Kong kom nader

Te midde van ’n waarskuwing oor “ernstige gevolge vir openbare veiligheid” deur die Hongkongse regering en ’n naderende spertyd om die betogings te staak, het betogergetalle op straat afgeneem, maar is dit onseker of hulle aan die oproep gehoor gegee het of bloot asem skep voor hernude protesaksie.

Op die vasteland het die Kommunistiese Party se mondstuk, die People’s Daily, in ’n hoofartikel gesê dat Hongkong se beeld as beheerste stad reeds deur die agt dag lange protes vernietig is, het AFP berig.

Personeel van die universiteit het by studente gepleit om huiswaarts te keer nadat die beleërde leier, Leung Tsjoen-jing, aangedui het dat die regering vasbeslote is om sosiale orde te herstel. Hy het spesifiek verwys na die staatsdienspersoneel wat toegang tot die sentrale regeringskantore moet verkry om vandag te kan voortgaan om dienste aan die publiek te lewer.

Leung, wat twee jaar gelede met 689 stemme uit slegs 1 200 lede van ’n pro-Beijing-komitee verkies is, het op onheilspellende wyse gewaarsku dat die voortduur van huidige betogings ernstige gevolge vir die openbare veiligheid en sosiale orde mag inhou.

Tienduisende betogers het egter Saterdagaand die grootste byeenkoms nog bygewoon en die etlikes wat Sondag terug op straat was, het aangedui dat hulle geensins van voorneme is om op te gee nie.

“Ons veg vir ons beginsels en universele stemreg,” het studente gesê. “Die regering het nog glad nie op enige van die eise vir burgerlike nominasies gereageer nie, maar eis net dat ons moet onttrek.” Die betogers eis die reg om kandidate vir die volgende leiersverkiesing in 2017 te mag nomineer.

Daarenteen dring die kommunistiese regering van China, wat in 1997 weer soewereiniteit oor Hongkong van Brittanje oorgeneem het, daarop aan dat slegs voorafgoedgekeurde kandidate in die verkiesing mag staan.

Studenteleiers en die regering het aangedui dat hulle bereid is om in gesprek te tree, maar albei dring op sekere voorwaardes aan en intussen het verskeie botsings, veral in die digbevolkte Kowloon-distrik, plaasgevind.

Geweld het ook opnuut in die vroeë oggendure Sondag in die Mongkok-distrik opgevlam toe die onlustepolisie knuppels en pepersproei gebruik het om betogers wat hulle van samewerking met bendelede beskuldig het, in toom te hou.

Sedert die oproer verlede Sondag begin het, het 165 beseerdes reeds in hospitale beland en ly plaaslike ondernemings ook erg onder die oproer.

Meeste passsiers van SAL turbulensie-vlug ontslaan

Een van 20 passasiers, insluitende ‘n baba, wat Woensdag beseer is op ‘n SAL-vlug tussen Johannesburg en Hong Kong, sê dit was vreesaanjaend.

Ewald Sadie beskryf op Facebook hoe ” verskeie mense ‘n paar ernstige rugbeserings” opgedoen het en in die hospitaal opgeneem moes word.

Die mense was aan boord vlug SA-286 toe die voorval plaasgevind het. Van die 165 mense aan boord is minstens 17 passasiers en drie bemanningslede beseer.

Die voorval het vyf uur van Hong Kong plaasgevind in die lug toe die vlug ernstige turbulensie ondervind het. Ambulanse en mediese personeel was daar toe die vliegtuig geland het.

Binnepanele op die vliegtuig sal ook herstel moet word, het ‘n woordvoerder van SAL gesê.

Sulke ernstige woelinge is glo skaars en is nie iets wat opgetel word op die radar nie.

Weerradar wys vog, terwyl onstuimigheid veroorsaak word deur die wind.

Die Suid-Afrikaanse Lugdiens sê dit is nog nie duidelik wanneer die passasiers en bemanning wat beseer is tydens hewige turbulensie na Suid-Afrika sal terugkeer nie.

Die redery sê 18 van die 20 beseerdes, is reeds uit ‘n hospitaal in Hong Kong ontslaan.

Die voorval het in die lugruim bo Maleisië plaasgevind.

Afrikaans kort ‘n nuwe mediamodel

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Moontlik was daar ‘n tyd in die negentiende eeu toe mense koerante gelees het bloot om ingelig te word. As deel van jou koerant het jy sommer op die koop toe die jongste aflewering van ‘n vervolgverhaal deur Charles Dickens of Honoré de Balzac, twee van die gewildste skrywers in die negentiende eeu, ontvang.

Daardie tye is egter vir goed verby. Toenemend in die twintigste eeu, maar veral nou in die een-en-twintigste, het media byna ‘n vorm van “oorlog met ander middele” geword. Joernalistieke objektiwiteit en selfs integriteit het plek gemaak vir belange wat deur media gedien word. Individuele joernaliste en meningsvormers is “penvegters” wat elke dag teen ‘n opponent in die kryt tree. Trouens, laasgenaamde is die titel van ‘n biografie deur Jaap Steyn oor Piet Cillié, een van die bekende historiese joernaliste van Die Burger.

Twee onlangse onderhoude wat hier op die praagwebblad gevoer is, is verhelderend sover dit die hedendaagse rol van media betref. Die eerste is dié met Margarita Simonjan, die uitvoerende redaktrise van die Russiese TV-netwerk, Russia Today. Die tweede gesprek, met dr. Christo Landman, verskyn vandag.

In haar onderhoud vergelyk Simonjan die rol van haar internasionale nuusnetwerk met dié van die Russiese departement van verdediging en sê: “…as Rusland gaan oorlog maak… dan sal ons by die geveg betrokke raak, ja. Dit is op die land se regte, gewapende konflikte van toepassing. Onthou u die oorlog in Augustus 2008? Op daardie tydstip het die meeste Westerse mediahuise gereageer asof hulle Georgië se departement van verdediging was.”

Aansluitend hierby verduidelik dr. Christo Landman: “As jy onder die aandag kom, dan moet jy aanvaar dat daar strategieë in werking gestel sal word om jou te neutraliseer. Sodra jy ‘n faktor word, is jy ‘n teiken.” Met ander woorde, Individue en groepe wat vir Afrikaans of die Afrikanersaak standpunt inneem, sal geteiken word.

In die Engelse rubriek wat ek gister geskryf het, sê ek in die eerste sin: “South Africa’s multiracial and multicultural society is exploding into a never-ending Kulturkampf or American-style culture war.” Hierdie kultuuroorlog gaan oor idees, maar ook oor ons reg op voortbestaan, ons reg om ons privaateiendom te behou of om ons kinders na Afrikaanse skole te mag stuur. Dit is alles “regte” wat in die brandpunt van hierdie stryd staan. Aan die oorkant is daar twee radikale standpunte: een beskou ons as “nie deel van die Afrika-kontinent nie” en daarom behoort al ons bates gewoon genasionaliseer te word en ons uit die land verdryf te word. Die ander “laat ons toe” om aan te bly, maar op voorwaarde dat ons geheel en al in die meerderheidsamelewing integreer en op die duur geassimileer word.

In hierdie oorlog is geen metode taboe nie: ‘n persoon kan geëtiketteer word, vir ‘n idioot uitgeskel word, sy privaatlewe kan oopgevlek word en soos ons in die onlangse Amerikaanse geval van Paula Deen gesien het, as jy dertig jaar vantevore die K-woord (die N-woord in die VSA) gebruik het, kan jou reputasie vandag daardeur geruïneer word.

Dit is ook ‘n reële oorlog want dit gaan om klimaatskepping, propaganda, om haat en vyandigheid teen die geteikende groep op te wek. Geweld geskied agterna byna outomaties. Ek verstout my om te sê dat plaasmoorde in dié land nie sou plaasgevind het indien die Afrikanervyandige media nie oor baie jare soveel nyd en gif teen boere gesaai het nie. Die internasionale propagandastryd wat tans om Sirië gevoer word, is ‘n ander insiggewende voorbeeld. Of Amerika, Frankryk en Brittanje daardie land gaan aanval, gaan uitsluitlik bepaal word deur die soort klimaat wat hulle in die media kan skep. Daar geskied manipulasie van feite, oor en weer beskuldigings van chemiese wapengebruik, oorlogsmisdade en dergelike meer.

Daar is feitlik geen “redaksionele onafhanklikheid” nie, want elke orgaan, elke koerant, TV-kanaal of radiostasie het reeds kant gekies, sowel plaaslik as internasionaal en dis maklik om sy partydigheid uit sy beriggewing en kommentaar af te lei.

Om maar een bekende voorbeeld te noem: Die Naspersgroep volg openlik die Britse en Amerikaanse regerings se standpunte in sy internasionale beriggewing en daarom steun Naspers blindelings ‘n aanval op Sirië. In hul plaaslike nuusdekking word alles weer so geplooi om die DA en die groot sakeondernemings, waaronder die mynhuise, te pas. Afrikanerskap is vir Naspers ‘n onding en word telkens met “rassisme” en ander ongure begrippe verbind.

‘n TV-kanaal soos Russia Today word deur die Russiese regering befonds. Hier sit Afrikaners met ‘n probleem, want geen regering ter wêreld gaan vir ons media betaal nie. Plaaslike adverteerders mag ‘n bydrae lewer, maar te eniger tyd kan adverteerders deur veiligheidsdienste of vyandelike media geteiken word en kan sodanige fondse summier afgesny word. Suid-Afrikaanse korporatiewe advereerders is ook geheel en al verbind tot die multikulturele samelewing, regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging en alles wat daarmee saamgaan, dus gaan hulle ook maar langtand wees om in media te adverteer wat krities teenoor dié beleidsrigtings staan. Boonop verkies Suid-Afrikaanse reklame-agentskappe steeds om op papier of in uitsaaimedia soos radio of TV te adverteer, pleks van op die internet. Volgens beskikbare statistiek, word slegs 2% van alle reklame in ons land aan digitale media bestee.

Hoewel digitale media soos webblaaie, ens., dus aan die agterspeen suig sover dit advertensie-inkomste betref, is gedrukte koerante besig om te kwyn en word hulle deur aanlynmedia vervang. Dit skep ‘n geweldige finansiële krisis vir die mediahuise, want niemand maak werklik geld uit die internet nie, behalwe enkele reuse- internasionale groepe soos Google of Facebook wat oor honderde miljoene gebruikers beskik.

In Afrikaans is die toestand des te meer akuut, vanweë die klein mark wat deur Afrikaanse media bedien word. Hoewel Afrikaanse media redelik sterk staan teen Engelse media in Suid-Afrika, kan ons glad nie met die groter tale, veral natuurlik Engels, internasionaal meeding nie. ‘n Webwerf soos die Britse mailonline beskik byvoorbeeld oor 70 miljoen gebruikers wat aan hom ‘n aardige advertensie-inkomste besorg.

Om verskeie redes is Afrikaanse media nie volhoubaar nie. Naspers het ‘n sogenaamde “betaalmuur” vir sy dagblaaie se aanlynweergawes ingestel. Behalwe vir die Wall Street Journal en ‘n paar ander internasionale voorbeelde, wil lesers eenvoudig nie vir aanlyninhoud betaal nie. Die internet is veronderstel om gratis te wees.

Dit is egter waar dat aanlynmedia tans nog op die gedrukte media parasiteer. Vanweë die groter advertensie-inkomste van gedrukte media, kan hulle bekostig om meer joernaliste in diens te hê, ondersoekende joernalistiek te doen en bepaalde groot stories oop te vlek. Aanlynmedia maak meesal gebruik van die groot nuusdienste wat die stories van gedrukte koerante herverpak en teen ‘n breukdeel van die oorspronklike koste te koop aanbied. Andersins het sulke nuusdienste hul eie joernaliste in diens wat berigte skryf wat weer aan die gedrukte koerante en aanlynmedia verkoop word.

Maar wat gebeur wanneer gedrukte koerante heeltemal tot niet gaan en al daardie joernaliste wat danksy papier steeds ‘n salaris verdien, eensklaps sonder werk gaan sit? Ek vermoed dat ons in Afrikaans slegs vyf jaar van so ‘n situasie verwyder is, gouer indien die huidige vervreemding tussen die Nasperskoerante en Afrikaanse lesers wyer uitkring. Danksy sy oorsese belange, onder meer in Hong Kong, kan Naspers al sy Afrikaanse media sluit sonder dat dit sy winsgewendheid noemenswaardig sal beïnvloed.

Wat ons by praag probeer regkry, is om die gratis model wat reeds op die internet gevestig is, só aan te wend dat dit op die duur volhoubaar kan raak. Niks is egter ooit heeltemal gratis nie en in die reël moet vyf persent van gebruikers bereid wees om vir ‘n diens te betaal vir so ‘n diens om te kan voortbestaan.

Die netwerk wat praag gevestig het, met sowel ‘n Afrikaanse as ‘n Engelse webwerf, asook ‘n sterk teenwoordigheid op sosiale media soos Facebook en Twitter, beskik oor die potensiaal om daardie “departement van mediaverdediging” te word wat Afrikaners so broodnodig het. Veral vanaf ons Engelse webblad loods ons kritiese kommentaar en berigte wat hard slaan en konsternasie onder ons vyande veroorsaak, omdat Afrikaners nou vir die eerste keer in ‘n lang tyd hulle teen propaganda-aanvalle verdedig.

Beide webwerwe verteenwoordig ‘n formidabele navorsingsbron waar die aantal moorde, verkragtings en ander geweld in ons land daagliks weerspieël word. Dit maak dit vir navorsers, aktiviste en kommentators moontlik om sulke inligting altyd byderhand te hê.

Die internet beskik beslis oor die potensiaal om ons te bevry, want ons kan ook ekonomiese netwerke, handel, beleggings, betalings en wat nog van hier af bedryf. Daar moet egter ‘n nodale punt wees waar al hierdie dinge ontmoet.

Dat hierdie webblad moet aanhou bestaan en moet groei, is van wesentlike belang. Word deel van die vyf persent deur op die onderstaande banier te klik!

Om suinig te wees het soms sy voordele…

Ek het onlangs gesukkel om my selfoon se battery te herlaai. Ek het verskillende herlaaiers probeer, maar die herlaaiproses wou net nie begin nie. Nou ja, dit kon seker wees dat die battery genoeg gehad het, nadat ek ŉ paar maande gelede met die foon in my sak deur ŉ brander omgeslaan is. Die prys vir ŉ nuwe battery van meer as R500 het my egter nie aangestaan nie, en ek het besluit om nie so gou tou op te gooi nie. Ek het bietjie oor die probleem opgelees, en geleer dat ŉ battery soms so pap kan raak, dat dit nie in staat is om aan die gang te kom nie.

My eerste idee was om êrens op die internet ŉ soortgelyke battery teen ŉ goedkoper prys te bestel . Na ŉ ruk kom ek toe op hierdie winkel in Hong Kong as wat selfoonbatterye op Ebay verkoop:

http://stores.ebay.co.uk/supermarket-buy_Mobile-Phone-Batteries_W0QQ_sacatZ20357QQ_sasiZ1QQ_sidZ950296452QQ_trksidZp4634Q2ec0Q2em322

Die prys was £2.19, en dit het my laat wonder of ek nie dalk hier ŉ kat in die sak gaan koop nie. Ek het besluit om ŉ kans te waag, en het die transaksie op Ebay beklink.

Na ŉ paar minute kry ek ŉ e-pos om die transaksie te bevestig, ook om te sê dat die ekwivalent van R23 van my bankrekening gedebiteer is. Ek besef toe egter dat dit nie my onmiddelike probleem gaan oplos nie, en dat ek nie rerig lus het om vir ŉ paar weke sonder ŉ selfoon te wees nie, met slegs die skrale hoop dat ek wel ŉ nuwe battery vir R23 in die pos gaan kry nie.

Nog so bietjie rondkrap op die internet, en ek kom op die volgende video af op Youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=zBHLzTsMyGg&feature=related.

Ek was eers bietjie skrikkerig vir die idee, mens kan nie alles wat op die internet opgedis word goedsmoeds glo nie. Maar die ongerief om sonder ŉ selfoon te wees het my toe oortuig om tog maar ŉ kans te vat. Gewapen met ŉ braaitang, het ek toe die battery in foelie toegedraai soos aangetoon in die video. Heel versigitig het ek die spulletjietoe vir so 15 sekondes met ŉ sigaretaansteker verhit. Ek het die battery toe uit die foelie gehaal, en gevoel dat dit louwarm geword het.

Daarna het ek die battery terug in my selfoon geplaas en aan die laaier gekoppel. Vir eers het niks gebeur nie, maar twee minute later het dit wonderbaarlik begin laai. Dit was drie weke gelede en ek het intussen die battery al ŉ paar keer herlaai sonder enige probleme.

Ek sukkel egter nog om die verskynsel te verklaar. Volgens sekere bronne trek die battery baie elektrisiteit wanneer dit heeltemal pap is, soveel dat die laaier uitsny. Dit was blykbaar nie met vorige laaiers ŉ probleem nie. Die verhitting van die battery veroorsaak dat daar energie vrygestel word, en sodoende trek dit minder krag as dit aan die laaier gekoppel word.

Blykbaar kan mens dieselfde resultaat kry deur bloot die battery uit te haal en vir ŉ paar ure in ŉ hemp-of broeksak te dra, sodat jou liggaam dit omwarm. Die metode hierbo is egter baie meer opwindend!

Ek het al skoon vergeet van my impulsiewe internetaankoop, en het vandag verwonderd na die klein koeevertjie wat uit Hong Kong in my posbus geland het, gestaar. Dit is inderdaad die R23-battery uit Hong Kong. Die koevert het met lugpos aangekom, en die posgeld daarop is betaal in Hong Kong. Binne-in is die battery wat ek bestel het, nuut en netjies toegedraai. Baie verras plaas ek die battery in my foon en koppel dit aan die laaier..en dit werk!

Om suinig te wees het soms sy voordele…