Een van 20 passasiers, insluitende ‘n baba, wat Woensdag beseer is op ‘n SAL-vlug tussen Johannesburg en Hong Kong, sê dit was vreesaanjaend.
Ewald Sadie beskryf op Facebook hoe ” verskeie mense ‘n paar ernstige rugbeserings” opgedoen het en in die hospitaal opgeneem moes word.
Die mense was aan boord vlug SA-286 toe die voorval plaasgevind het. Van die 165 mense aan boord is minstens 17 passasiers en drie bemanningslede beseer.
Die voorval het vyf uur van Hong Kong plaasgevind in die lug toe die vlug ernstige turbulensie ondervind het. Ambulanse en mediese personeel was daar toe die vliegtuig geland het.
Binnepanele op die vliegtuig sal ook herstel moet word, het ‘n woordvoerder van SAL gesê.
Sulke ernstige woelinge is glo skaars en is nie iets wat opgetel word op die radar nie.
Weerradar wys vog, terwyl onstuimigheid veroorsaak word deur die wind.
Die Suid-Afrikaanse Lugdiens sê dit is nog nie duidelik wanneer die passasiers en bemanning wat beseer is tydens hewige turbulensie na Suid-Afrika sal terugkeer nie.
Die redery sê 18 van die 20 beseerdes, is reeds uit ‘n hospitaal in Hong Kong ontslaan.
Die voorval het in die lugruim bo Maleisië plaasgevind.
Ek het al van hierdie ernstige woelinge op die vliegtuig gehoor. Die vliegtuig val soms in hierdie gevalle ‘n myl hoog.
Maar in hierdie gevalle kan ‘n mens blykbaar siektes optel.
Dit gebeur glo so vinnig dat daar nie eens ‘n gordel liggie aangaan nie!
Ek het ook al turbilensie op dieselfde vlug ondervind- gelukkig nooit van hierdie aard nie.
Dit is nie so skaars as wat hulle dit wil afmaak nie! Vanmore vinnige statistieke gehoor van vorige voorvalle en daar was ‘n hele paar!!! Dit wil voorkom of dit veral in daai omgewing gebeur!
Ek sien in daar die omgewing “verdwyn” selfs vlugtuie…..
Die vlug Hong Kong toe is altyd soos ‘n sinkplaat pad met ekstra slaggate.
Laat my dink aan ‘n paar vlugte met die Kotskoets (Dakota) in Nam in die reenseisoen. Eenkeer het dit gelyk die koets klap sy vlerke soos ‘n duif. Na die turbulensie was die bos baie nader as daarvoor en die ouens wat hul koekies gegooi het moes dan ook self die gemors skoonmaak.
Laat my dink aan ‘n paar vlugte met die Kotskoets (Dakota) in Nam in die reenseisoen. Eenkeer het dit gelyk die koets klap sy vlerke soos ‘n duif. Na die turbulensie was die bos baie nader as daarvoor en die ouens wat hul koekies gegooi het moes dan ook self die gemors skoonmaak.
Kyk net na die Lugmag se wapen op die koets, bring ‘n traan in die oog. Daar was daardie tyd ‘n weermag wat trots afgedwing het.
‘n Tyd toe ons respek en vrees afgedwing het… Toe die barbare soos apies gegil het wanneer ons hulle bestorm het… 😉
Ek onthou daardie lae-vlieg – en-ook die Vlossie (Spelling?) dae… (Het self aan dit gedink toe ek die artikel gelees het.)
Daar was mos die Bosflossie (Lugmag) en die Posflossie (die wit een, het vergeet wie s’n dit was). In die Bosflossie het jy mos in sulke rooi nette gesit. So van tyd tot tyd het die Laaimeester (LM = Lui M03r) mos so met die flits tussen die oop pype en bondels drade teen die dak gelig. Gewonder wat aangaan met my eerste Flossie vlug.
Die laagvlieg ding was mos die Bosflossie, die Posflossie het mos hoog gevlieg en dan skielik afgespiraal aanloopbaan toe terwyl die Gunships sirkel.
Dang! Nou bring jy herinneringe terug! Ek het in beide gevlieg. Die lae vlugte was soos waterski in ‘n storm… 😉 Erg stamperig!
Die YS-koue water (Kondensasie) wat so op mens gedrup het – van die pype ens. van die ruim-“plafon” af… Dan is daar die helikopters! Dit was rof! Was op ‘n OPS gewees saam met 32… (Van Omega basis af… 😉
Was meer as ‘n jaar en twee maande op die grens in totaal. Eerste keer 6 maande… Almal was toe omtrent “bos befoeterd” gewees.
NS Die posflossie was ‘n privaat maatskappy… Nie? Ek onthou dit wraggies nou!
Hier was iemand se pos wat ek nie nou hier sien nie, hy het dit onthou, die Posflossie was Safair.
Daai Bosbefoeterd: Na my ontplooiing (ek was 12 maande daar) het ons (4) afgevlieg Waterkloof toe. Van Waterkloof is ons toe na die SAL kantoor in Pretoria en daarvandaan met ‘n bussie Jan Smuts toe en per SAL DF Malan (een- en tweevingersaluut en ‘n toffie vir die naamsveranderinge) toe. Die gewoel van karre en mense by die SAL kantoor en die lughawe was net te veel, ek wou terug bos toe, die reuke was ook oordonderend. In die Kaap was die groen van die berge en die veld soos ‘n drukking op my oë. Vir maande daarna nog eers my skoene uitgeskud voor ek dit aantrek en het eers die komberse afgetrek en gekyk voor ek gaan lê. Het my ook ‘n tydjie gevat voor ek weer reg met ‘n telefoon kon praat. Ek moes ook ‘n soort radar ontwikkel om my sinne vorentoe dop te hou, want sekere terme, sosiaal onaanvaarbaar vir my mede civvies, het hulself in my taal bly invoeg. Dinge soos F###en, P####vleg, Owambo###le, ens.
Whahahahaha! “Jy weet dan!” LMAA!!
En wat van doodluiters voor in die tuin “water af laat”? (Ek dink nie ‘n man leer dit ooit af nie!) ‘n Winkel vol kruideniersware was soos ‘n sprokie-keuse! En die paaie?! Dit was soos om op ‘n lugkussing te ry! ENIGE “doef” geluid het soos ‘n “tipe” ontploffing geklink.
Sprite, kerrievis en appelkose (lekkergoed) – kondensmelk en Ratpacks;-)!… Dan daardie “hemelse” vetkoeke – wat die ovambo’s met hul ultra-VUIL “hande” gemaak het… Die lys is eindeloos…
Was self in Ovamboland – 11 maande in totaal (Etali, Ruacana, Ondangwa ens.), Kaokoveld – Sodeliet (Opuwa) 3 maande en Caprivi – 2?/3? maande. Ens. 😉
Dis reg – SAF-AIR!