Naspers – Bladsy 5 – praag.co.za

Die kopdoek as bevrydingsimbool

deur Skoppensboer

[followbutton username=’skoppensbo3r’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Die gemiddelde ousie het een, Winnie Mandela het een, Mamphela Ramphele het een, Piet Croucamp het een en omtrent die hele Naspers-direksie dra hulle ook. Nee, nie ‘n Louis Vuitton-handsak of Chinese namaaksel daarvan nie, maar ‘n kopdoek.

Winnie Mandela het die standaard gestel wat kopdoeke betref, wat Koos Bekker en Piet Croucamp nou volg — Winnie Mandela het die standaard gestel wat kopdoeke betref, met Koos Bekker en Piet Croucamp wat haar na-aap

Boonop staan die nuwe Suid-Afrikaanse vlag in die volksmond bekend as “Winnie Mandela se kopdoek”, wat ‘n verdere seël van goedkeuring op die eens beskeie kopdoek plaas. Iewers vra die Engelse joernalis en skrywer Peter Wilhelm mos sarkasties in een van sy boeke: “Waarom dra Afrikaners hoedens?” Die hoed is egter uit soos die spreekwoordelike boerbeskuit. Terloops, as ‘n mens na die pakkies kyk, dan eet ons almal deesdae Engelse beskuit. G’n wonder dit smaak meesal soos Engelse sout nie. Gelukkig bak Skoppensboer se vlytige gade haar eie beskuit en hoef hy nie van die Engelse tipe te gaan koop nie.

Koos Bekker, die grootkop van Naspers, dra self ‘n kopdoek. Of is dit ‘n tulband? Is dit die Raj wat terugkeer of wil hy daarmee net sy lojaliteit aan die moderne Indië betuig? Naspers se lojaliteit aan Brittanje is egter bo verdenking, soos die voorblad van die jongste Huisgenoot getuig. Trouens, Naspers is so gaande oor die geboorte van die jongste Britse prinsie dat die foto skoon die titel van hul tydskrif verberg. Koos Bekker is seker skaam vir die regse term, “Die Huisgenoot”, wat slaan op die tradisionele heteroseksuele huishouding met net een vrou en ‘n paar kinders. Dus geen poligame, poliseksuele, multikul-groepswoeps nie.

Skoppensboer wonder nou juis of huwelike tussen mense van dieselfde geslag ook poligame huwelike mag insluit? Solank elkeen ‘n kopdoek dra, is enigiets seker toelaatbaar.

Mamphele Ramphele sou nie sonder 'n kopdoek die rektor van die Kaapstadse Universiteit kon geword het nie — Mamphele Ramphele sou nie sonder ‘n kopdoek die rektor van die Kaapstadse Universiteit kon geword het nie

Die invloed van Winnie Mandela op Naspers is egter verreikend en onmiskenbaar. Dit strek vanaf die kopdoek tot haar politieke en geskiedenissienings wat Naspers slaafs na-aap. Naspers se waardering vir Mamphela Ramphele het minder met haar meer “regse” idees oor ekonomie te make – iets wat ‘n neomarxistiese maatskappy soos Naspers teen die bors stuit – as met haar deelname aan die “inklusiewe” kopdoekritueel. Die stylvolle Winnie met haar duur sonbrille word deur Naspers net so hoog geskat soos haar vorige eggenoot, Madiba self, voor wie Naspers gereeld neerkniel en in die rigting van Qunu bid. Die “Winnie-Mandela-bestuurstyl” is deur Naspers tot amptelike maatskappybeleid verhef en alle senior amptenare word verplig om seminare daaroor by te woon.

Leroux Neethling van Naspers met 'n lid van sy harem — Leroux Neethling van Naspers met ‘n lid van sy harem

Een van Koos Bekker se luitenante, met die ietwat boerse naam, Leroux Neethling, is insgelyks met ‘n kopdoek afgeneem, met ‘n lid van sy harem aan sy sy.

Voorsitter Ton Vosloo van Naspers lees gereeld Voorsitter Mao se Rooi Boekie om die koers van sy maatskappy te bepaal en veral die ideologiese inhoud van Die Burger en Rapport, maar hy is self ‘n kopdoekentoesias van formaat. Sonder die kopdoek kan daar geen sprake van revolusionêre vernuwing en transformasie wees nie.

Voorsitter Ton verkondig die rooi evangelie van onder sy kopdoek.

Maar dis in die departemente van staatsleer aan histories Afrikaanse universiteite waar die kopdoek as bevrydingsimbool werklik ‘n hele nuwe hoofstuk betree het. Vandat Kader Asmal ons universiteite tot hoërskole of selfs laerskole verdom het, kan jy deesdae ‘n senior lektor word as jy net een bladsy uit jou kop kan leer. Memoriseer twee bladsye, en jy is van ‘n professoraat verseker, asook ‘n allamintige navorsingskenking van die Nasionale Kopdoekstigting! Die kopdoek het lankal reeds die soort akademiese hoofbedekkings wat onder apartheid en kolonialisme gegeld het, vervang. As jy vandag graad kry – almal “kry” net graad want solank jy bywoon, kom jy deur – ontvang jy daarmee saam jou kopdoek wat jou posisie in die rangorde aandui. Min of meer soos ‘n leersvoorskoot in die Vrymesselary.

Piet Croucamp loop te koop met sy "hoë linkse IK" — Piet Croucamp loop te koop met sy “hoë linkse IK” en groot brein wat onder sy kopdoek nestel

Gerugte wil hê dat die geniale neomarxistiese intellektueel, Piet Croucamp, ná intense studie daarin geslaag het om die eerste bladsy van Marx en Engels se Kommunistiese manifes te resiteer. Op Ingels, want die oorspronklike Duits het hom te veel hoofbrekens besorg. Daarmee het hy terstond ‘n permanente pos aan Joe-djy en lidmaatskap van die plaaslike motorfietsbende verwerf. By Joe-djy is kaping en gewapende roof van die meer gesogte studierigtings soos daar elders deur praag berig word. Eintlik hoef mens net die “prakties” deur te kom; die teorie is minder belangrik. Maar Piet Croucamp het sy doktorsgraad ge-koem, soos hulle sê, met ‘n kort studie oor “Die kopdoek as mode-item by Suid-Afrikaanse taxipassasiers”. Die hooftema van Croucamp se akademiese navorsing sedertdien is: “Ek is slim en links en julle is dom en regs.”

Al om die ander week ry hy op sy BMW-motorfiets, darem met ‘n valhelm bo-oor sy kopdoek, rond om weereens sy IK te laat toets. Blykbaar is Croucamp se IK so min of meer op die vlak van die gemiddeld in Ekwatoriaal-Guinee. ‘n Dubbelsyfer-IK is egter iets wat in die Nuwe Suid-Afrika nie te versmaai is nie, dus is Croucamp se aanspraak op genialiteit seker nie so vergesog nie.

Elke liberale vrou of feminis in Suid-Afrika besit ‘n kopdoek. Dis net Afrikanervroue wat nie kopdoeke dra nie, want hulle bak eerder koek en beskuit of skryf boeke as wat hulle gedurig die vloere skrop. Naspers en ‘n paar van die supermarkkettings het egter saamgespan om alle bestanddele net van Engelse etikette te voorsien sodat Afrikanervroue naderhand niks meer op die rakke sal kan herken nie en dalk ook tot die kopdoekkultus bekeer mag word.

Die probleem met liberale, feministiese vroue is egter dat hulle so lelik is. Daarom hoop Skoppensboer dat die kopdoekkultus net in sy natuurlike, multikulturele rigting kan ontwikkel en hulle almal binnekort ‘n volle boerka sal begin dra. Die bevryde metroman kan gerus ook sy inhibisies veral links laat lê en self die boerka begin aansit.

[followbutton username=’skoppensbo3r’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Ondersteun praag se opgradering!

Nou soek ons ondersteuning vir ons praag-webwerwe. Vandat die Boikot-Naspers-aksie begin het, het die verkeer op ons webwerwe beduidend toegeneem. Oor die afgelope paar dae het die bediener egter begin swaar trek. Dit het reeds vyf keer omgeval en dis vir lesers baie irriterend as die webwerwe onbeskikbaar is. Volgens ons diensverskaffer sal ons moet opgradeer.

Benewens die moeite om van voor af alles te installeer, gaan ons ‘n ekstra drieduisend rand per maand moet vind vir ‘n bediener en datalyn wat verdere groei vorentoe tot en met 100 000 gebruikers sal kan hanteer. Dit beteken nog ‘n 50 of so praag-debietorders per maand.

Kan ons mense vra om ons te ondersteun? Let wel, dat jy ook gratis eboeke ontvang wat veel meer as R60 of R100 per maand werd is. Ons wil binne die volgende maand Rapport se verkeer op die internet verbysteek, maar ons sal dit nie sonder die nuwe bediener kan doen nie. Onthou: ons het reeds 16 000 artikels, waaronder ‘n groot klomp meningstukke, op die internet geplaas. Ook lewer lesers gemiddeld 150 keer per dag kommentaar. Help ons om dit alles beskikbaar te hou en uit te bou!

Afrikaners dra ten minste R1000 000 000 per maand tot Naspers – die vyand van die volk – by, in die vorm van DSTV, koerante en tydskrifte, BoxOFfice, ens. Is ‘n paar duisend rand vir praag te veel gevra?

Teken asb. hier in en sorg dat ons alternatiewe media kan groei! Dis ‘n belegging in ons toekoms.

Nuwe SAUK-kanaal nog ‘n nasiebouslenter

President Jacob Zuma het Donderdag die SAUK aangemoedig om Afrika se suksesvarhale wat die vasteland se vordering weerspieël, te vertel.

Die 24-uur nuuskanaal moet nie net fokus op misdaad en korrupsie nie, maar die land se goeie eienskappe weergee, het hy gesê by die nuwe kanaal se bekendstelling, in Auckland Park, Johannesburg.

“Ek hoop dat hierdie kanaal die houdinge sal verander en Suid-Afrikaners trots sal maak op wat hulle in staat was om te bereik op hul eie. In kort, die ware Suid-Afrikaanse storie wat wag om vertel te word.“

Die kanaal sal uitsendings op DStv se kanaal 404 uitsaai, en was geskeduleer om te begin vanaf 18:00. “Die groei van die kommunikasiesektor … is merkwaardig,” het Zuma gesê.

Zuma het gesê dit sal ‘n deurslaggewende rol speel in die samelewing want media is ‘n belangrike kommunikasie-instrument. “Ons is gelukkig om te leef in ‘n tydperk van Afro–optimisme,” het hy bygevoeg.

Die nuwe kanaal sal in al 11 tale uitsaai en is oënskynlik geskep om die verskillende tale tot hul reg te laat kom. DStv behoort aan Naspers.

Kritici meen só ‘n ondeneming sal nooit winsgewend wees nie en dit is bloot ’n manier om die dalende kykergetalle van SABC2 te probeer teenwerk, terwyl die nuwe kanaal ’n gulde geleentheid sal bied om in al die verskillende tale ‘n nasiebouoffensief tot voordeel van die maghebbers uit te bou.

Die Afrikaanse kyker was lank die SAUK se melkkoei, aangesien adverteerders gretig is om geld uit te haal waar kykergetalle hoog is.

Afgevaardigdes na die bekendstelling het Zuma se eweknie van Lesotho Tom Thabane, minister van kommunikasie, Yunus Carrim en sokkeradministrateur Irvin Khoza ingesluit.

Carrim het gesê dit sal gratis beskikbaar wees op TV sodra die skuif van analoog na digitale televisie gebeur. DStv is steeds ‘n betaalkanaal en ‘n groot bron van inkomste vir Naspers.

Die besluit het vir kritiek teen die SAUK gesorg om sy 24-uur nuus aan te bied op ‘n betaalplatform wat oor die die enigste openbare uitsaaimandaat in die land beskik.

Carrim het egter vrese dat die kanaal finansieel onvolhoubaar is geïrriteerd afgemaak en gesê dit is die risiko wat sulke kanale reg oor die hele wêreld in die gesig staar.

Hy het die hoop uitgespreek dat die kanaal sal help om gehore wat hulle verloor het, terug te wen.

Die bekendstelling het saamgeval met die 77ste herdenking van die SABC.

Die besturende direkteur van die ATKV, Japie Gouws, sê hy is opgewonde oor die groter blootstelling wat gebied word en wat “opbouend” vir Afrikaans sal wees.

Media-24-werknemer se selfmoord simbolies van Naspersdenke

Wat het oudpres. Nelson Mandela en die belydenis van Belhar met mekaar te doen? Absoluut niks nie, maar Media24 kon nie die versoeking weerstaan om hul ontkenning van Afrikaners se situasie vandeesweek nogmaals te ondersteep nie.

Die Media24-mens is bedrewe daarmee. As ‘n werknemer sy hele gesin byna uitwis, soos onlangs in Johannesburg gebeur het, dan plaas Beeld gou-gou ‘n berig waarin hulle ons verseker dat die moorde “haarfyn beplan” was. Iemand daar dínk regtig net nie. Asof ‘n mens wat tot so ‘n stap oorgaan in beheer van enige iets was!

Maar die oplettendes onder ons sal weet dat dit nou al die afgelope 20 jaar so gaan. Die mees onkundiges by ons dooieboommedia maak asof hulle heeltemal in beheer is: Oor ons sedes, ons skole, ons standaardtaal, ons kultuurinstellings en ons Afrikaners se lot.

Wat hulle natuurlik hoegenaamd nie is nie, maar om dit te erken, sou ‘n erkenning wees van FW de Klerk se fatale oorgawefout, dus moet lesers nou tot vervelens toe met dié belaglikheid saamleef wat byna in elke opiniestuk figureer.

Die ou NP en daarna NNP, het natuurlik teen 1994 enige geleentheid om ‘n eie nes te veer bo enige beginselsaak gestel. Dis al ou nuus. Argumente en klinkklare bewyse oor hoe Afrikaners se invloed grondig daardeur vernietig is, word gerieflik geïgnoreer, want om hul eie posisies te red, sal die Media24-mens – gewoonlik diegene wat kon voordeel trek uit die oorgawe – ontkennend bly reageer.

Tans word die wêreld getrakteer op die nuus dat Koos Bekker, die uitvoerende hoof van Naspers, binne 5 jaar tot R7 miljard aan vergoeding gekry het – die hoogste ooit deur ‘n maatskappyhoof in Suid-Afrika!

Maar om terug te keer tot die Belhar-ramkiekie (en die ou Buikspreker wat glo ewe opgewek waai as hy nie TV kyk in sy immer beterwordende toestand nie): Die onderwerp is al tot vervelens toe gespoel, en dis nie ter sake nie.

Wat wel ter sake is, is dat daar met elke harde klap voorgegee word dat Afrikaners aan die nuwe Suid-Afrika “deelneem”. Nie net ontbreek dit aan die nodige oorredingskrag nie, maar die geteem daaroor stem intelligente lesers tot nugterheid. Dis nie om dowe neute dat duisende lesers by die Facebook-groep om Naspers te boikot, aangesluit het nie.

Die voorwaardes van hierdie alewige “deelname” lei tot ‘n te groot prysgawe van invloed; dit lei tot selfvernietiging. Van die soort wat daardie Media24-werknemer met sy gesin en homself onlangs “beplan” het.

FW verraai en Naspers verdraai

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt’s se Facebookblad

Die boikotaksie wat daar die afgelope paar weke spontaan teen die Naspersgroep losgebars het, kom ná jare van oneerlikheid deur mnr. Koos Bekker se maatskappy.

Naspers redeneer nie hy, hy stigmatiseer. Hy debatteer nie, hy verguis. Soos ‘n viswyf op die Kaapse dokke skel hy op enigeen wat maar ‘n millimeter van die gefabriseerde konsensus in dié land afwyk.

Van die eerste oomblik dat ek by die Afrikaanse taaldebat betrokke geraak het in die laat negentigerjare, het die Nasperskoerante my begin aanval en belaster. Die destydse redakteur van Die Burger, mnr. Arrie Rossouw het by die KKNK-kunstefees, wat insgelyks deur Naspers beheer word, ‘n platvloerse aanval op my en praag geloods deur te vra: “Wil jy Afrikaans hê, of wil jy vreet?”

Dit was na aanleiding van die veldtog wat ons destyds teen die maatskappy Parmalat gevoer het, wat Afrikaans van sy produkte verwyder het.

Naspers maak geld uit Afrikaans, sommer baie geld. Die KykNET-kanaal, wat benewens rugby een van die trekpleisters vir Afrikaners is om R600 per maand vir DSTV te betaal, is in Afrikaans. Oor die algemeen is Afrikaners lojale mense: lojaal teenoor hul taal, maar ook handelsmerke. Naspers buit daardie lojaliteit gewetenloos uit.

Terwyl Koos Bekker en sy kultuurmarxistiese trawante op die Naspersdireksie al die pad bank toe lag omdat hul sukses ten dele op Afrikanerlojaliteit gegrond is, ondermyn die maatskappy oral waar hy kan die beeld en posisie van Afrikaners in Suid-Afrika.

Net waar hy kan, verteken Naspers ons geskiedenis. Eers het FW verraai en nou gaan Naspers verdraai.

Naspers steun regstellende aksie en radikale grondhervorming. Terwyl hy ons, die Afrikaanse skrywers, sangers en taalaktiviste, maar ook ons hele volk, honend verguis en swartsmeer, is die blaaie van sy koerante en internetruimtes oop vir Britse radikales soos prof. Ruth Hall wat haat teen ons grondeienaars en boere aanhits.

Dis vir my die moeilikste van alles om te begryp: Waarom haat Koos Bekker en sy maatskappy die Afrikaner so? Eenmaal het Bekker in ‘n toespraak na ons verwys as “ruwe mense”. Was al ons groot skrywers, filosowe en politieke leiers uit die verlede “ruwe mense”? Al ons groot skilders soos Pierneef en Maggie Laubscher wie se skilderye vir miljoene op veilings in Londen verkoop word, ‘n digter soos N.P. van Wyk Louw, sangers soos Gé Korsten en Mimi Coertse, verdien hulle almal die stigma van “ruwe mense”?

Koos Bekker is seker die grootste filistyn in hierdie land se geskiedenis! Hy misken alles wat Afrikaans is.

Ek is nie geneig tot komplotteorieë nie, maar hier is iets baie snaaks aan die gang. Die een oomblik het FW de Klerk nog die volk verseker dat hy met die ANC gaan “onderhandel”, die volgende oomblik dank hy sy eie generaals af en hensop voor Ronnie Kasrils, Joe Slovo en die bokwagter van Qunu, soos Albert Brenner na hom verwys.

En as gevolg van dít alles verkry Naspers ‘n mediamonopolie in Afrikaans en toenemend in Suid-Afrika. In weerwil van die Mededingingswet, duur daardie mononpolie tot vandag toe en word op allerlei onderduimse maniere onderhou. Die afgelope paar dae is praag.co.za se bediener aangeval en ons word deur naamlose mense op Facebook beswadder wat spog dat hulle op ons spioeneer en selfs ons privaat boodskappe en epos lees. Werk hulle vir Naspers? Werk Naspers saam met die Nasionale Intelligensiediens om onafhanklike media in Afrikaans in die kiem te smoor? Wat is hier aan die gang?

Watse beloftes of ooreenkomste is daar agter die skerms in die vroeë negentigerjare tussen Naspers en die ANC gemaak? Iets in die trant van: Ons kan saam plunder aan die oorblywende Afrikanerbates en sodra iemand sy kop uitsteek om vrae te vra, dan sê ons hom so sleg dat die see hom nie kan afwas nie?

Want dis min of meer die Naspers-modus-operandi. Sodra daar ‘n Afrikaner opstaan, of dit nou Steve of Sunette Bridges of Jaap Kelder of wie ook al is, wat indringende vrae begin vra oor plaasmoorde, korrupsie en die verval van plaaslike regering, dan is die Naspersmedia altyd daar om hulle as “rassiste”, “verregses” en “kranksinniges” te verguis.

In Suid-Afrika maak Naspers geld uit die Afrikaner, maar hy steun die politiek van die Afrikaner se vyande. Hoe rym dit? Ek dink ek het dit al voorheen gesê, maar Naspers is die enigste maatskappy ter wêreld wat nie van sy eie kliënte hou nie. Hy minag hulle. En natuurlik beskik Naspers oor ‘n horde kommentators en joernaliste wat in die maatskappykultuur geïndoktrineer is en wat ons, die “ruwe mense”, ewe veel minag.

Daarom spuug Max du Preez, Neels Jackson, Jonathan Jansen, Waldimar Pelser, Adriaan Basson, Tim du Plessis en ‘n horde ander ‘n konstante stroom Afrikanerhaat uit wat daarop gemik is om ons te kry om onsself te verag. Ook moet ons enige aanspraak wat ons op menseregte mag hê, selfs die mees basiese reg op lewe, afsweer.

As Afrikaner moet jy gesien en nie gehoor word nie. Jy moet stilletjies uit die vertrek verdwyn, jou plaas of jou huis afgee sodat Koos Bekker en Ton Vosloo vir hulle paleise en chateaux in Frankryk kan gaan koop. (Daaroor spog hulle in die “glanstydskrifte” wat hulle met ons geld in die Kaap uitgee.) As ‘n moordbende by jou huis of jou plaas opdaag, moet jy “in vrede vrek”, soos ‘n oudsoldaat dit eenkeer aan my gestel het.

Ons moet plaasmoorde en geweld as ‘n onvermydelike newe-effek van “demokrasie” aanvaar. So pas het die Naspersdagblaaie ‘n resensie oor die e-boek, Plaasmoord: behind the violence on South African farms gepubliseer. Die resensie is geskryf deur dieselfde linkse aktivis, Nechama Brodie, van Africa Check wat Steve Hofmeyr in die openbaar oor sy moordstatistiek aangeval en probeer diskrediteer het. In haar resensie, soos in haar sogenaamde “verslag” oor plaasmoordstatistiek, kom sy tot die gevolgtrekking dat “slegs 17 boere tussen 2003 en 2010 vermoor is!

Die Burger, Beeld en Volksblad laat geen debat oor hierdie of enige ander kwessie toe nie. Hulle leuse is mos:

“Ons redeneer nie, ons stigmatiseer.”

Daarom is Naspers se boodskap helder en duidelik:

“Ons sal enige standpunt, enige gerug, enige belediging publiseer solank dit vir die Afrikaner nadelig is en solank dit ons materiële belang dien.”

Hoe lank kan ons nog met die Naspersmonster saamleef? Óf ons sal hom moet vernietig, óf hy gaan ons vernietig.

Naspers delenda est.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt’s se Facebookblad

Simpatie vir Spaanse treinslagoffers maar nie vir vermoorde boere

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Roodt se Facebook-blad

Vandeesweek het daar ‘n treinramp in Spanje plaasgevind waarin 80 mense omgekom het, een en almal blanke Spanjaarde. Nietemin het “president Jacob Zuma sy meegevoel… met Spanje se eerste minister Mariano Rajoy betuig”.

Sekerlik voel ons almal spyt oor die Spaanse treinramp wat wêreldwyd met skok en afgryse begroet is. Die volgende vraag ontstaan egter: Waarom spreek die Suid-Afrikaanse regering sy meegevoel oor tientalle Spaanse vreemdelinge uit, maar reageer nie wanneer honderde en selfs duisende Afrikanerboere gruwelik vermoor word nie? Immers word daar jaarliks meer boere op plase in Suid-Afrika vermoor as wat daar so pas mense in die treinongeluk naby Santiago de Compostelo die lewe gelaat het.

Ons is geneig om aan die ANC-bewind as gewetenlose terroriste te dink wat nie huiwer om onskuldige burgerlikes dood te maak om hul politieke doelwitte te bereik nie. Dog die verklaring oor die Spaanse treinongeluk toon dat hulle nie heeltemal so gevoelloos teenoor menslike lyding staan nie.

Die ANC-bewind is nie die enigste wat afsydig teenoor plaasmoordslagoffers optree nie. Ook die Suid-Afrikaanse media steur hulle nie daaraan nie. Koos Bekker van Naspers voel ‘n veer vir boere wat vermoor word en sy spul joernalistieke sikofante wat elke dag hul Madiba aanbid, nog minder.

Omdat die Suid-Afrikaanse media plaasmoorde as onbelangrik beskou, redeneer die buitelandse media insgelyks dat Afrikaners wat sterf geen emosie gaande maak nie. ‘n Plaasmoord is nie nuus nie. Soos vele mense al opgemerk het, is die media en ons sogenaamde “regering” meer begaan oor die lot van die renoster as oor dié van die Afrikanerboer. Daar word krokodiltrane gehuil oor elke nuwe renoster wat gestroop word, terwyl slagoffers van plaasmoorde wat doodgemartel word byna geen reaksie ontlok nie. Daar is eerder empatie met die daders, die moordenaars.

Hoe moet ons dié teenstrydigheid verklaar? Is ‘n Afrikanerlewe dan minder werd as dié van ‘n Spaanse treinpassasier of selfs van dié van ‘n renoster? Ek het nog nie gehoor dat die HSM (hoofstroommedia) ‘n onderskeid tussen die wit en die swart renoster tref nie, maas beslis heg hulle minder waarde aan die lewe van ‘n wit as ‘n swart mens.

Toegegee, die handel in bedreigde spesies verteenwoordig miljarde rande en daarom is renosters ook kommoditeite.

Politici is almal mediaslawe want hulle is begaan oor hul openbare aansien, gewildheid, beeld en sogenaamde “handelsmerk”. Terwyl die internasionale media oor Santiago de Compostelo berig, klink dit goed om ‘n verklaring daaroor uit te reik. Of ander buitelandse regerings reik verklarings daaroor uit en daarom voel Jacob Zuma genoop om dieselfde te doen. Waarskynlik het hy nie self die verklaring opgestel nie, maar is dit deur een of ander amptenaar van buitelandse sake gedoen.

Ongelukkig gaan dit dus alles oor die skyn van simpatie met ander. Die ANC, maar ook Naspers, RSG en die ander gedienstige speelgoedhondjies wat hulself koerante en radiostasies noem, trap oor die lyke van ons boere en gee net voor om oor die Spanjaarde begaan te wees.

Suid-Afrika het ‘n amorele land geword waar alles, selfs moord en verkragting, eintlik aanvaarbaar is. Die Romeins-Hollandse reg wat dit verbied, is net nog ‘n oorblyfsel van apartheid wat seker lankal afgeskaf sou gewees het as die regslui – regters, advokate en prokureurs – nie so lekker geld in die howe kon maak nie. Senior advokate verdien blykbaar R40 000 per dag en tot R750 000 per maand. Suiwer om daardie rede word die skyn van ‘n “regstaat” steeds gehandhaaf.

‘n Mens sou hierdie stelsel seker ‘n vorm van uitgebreide prostitusie kon noem, maar daardeur mag die prostitute beledig voel. Want die prostituut lewer nog ‘n diens aan haar of sy kliënt, terwyl die staat feitlik geen diens aan ons lewer nie. Hy vat net jou geld en in ruil daarvoor laat hy sy misdadigers soos ‘n trop wildehonde op jou los.

Alle kommunistiese stelsels in die twintigste eeu het hul bevolkings verontmenslik. Die keersy van marxistiese idealisme oor gelykheid is volksmoord. In die naam van gelykheid is al meer mense doodgemaak as wat daar onder die vaandel van die Katolisisme, die Protestantisme of selfs Islam uitgewis is. En amorele Suid-Afrika beskik oor slegs twee beginsels wat, afgesien van die persoonlikheidskultus rondom Mandela, nog enige gewig dra: gelykheid en “rassisme”. Dis nie om dowe neute dat Tutu se nuwe veldtog “free and equal” heet nie. Volgens die radikale geestelike aanbid hy geen “homofobiese God” nie, maar blykbaar aanbid hy ‘n rassistiese god want oor moorde op blanke boere is hy ook tjoepstil.

Nou die dag het ek in Beeld ‘n artikel oor radikale grondhervorming deur die Britse marxis, prof. Ruth Hall van die Universiteit van Wes-Kaapland, teëgekom wat my nogal geskok het. Ek is nie deur die artikel self geskok nie, want ek verstaan die marxistiese denke en hoe mense soos diere tot gelykheid gekondisioneer moet word. Maar ek het nie besef dat Naspers al so ver heen is dat ‘n koerant soos Beeld as spreekbuis vir onverdunde kommunisme wil optree nie.

Dis die propaganda van Ruth Hall en ander radikales wat ten dele die massaslagting op boere aanhits. Sy is die wit gesig van Malema se jongste oproep om grondgryp.

Die gevaar is dat Afrikaners hul eie verontmensliking gaan aanvaar. Dat ons naderhand net soos die ANC of Naspers of die linksliberale buitelandse korrespondente in Johannesburg gaan raak. Dat elke hoesie of hospitaalbesoek aan Mandela as belangriker as menselewens, veral Afrikanerlewens, geag sal word.

Dis altyd makliker om saam met die stroom te swem as daarteen. ‘n Mens kan jou oorgee aan die amptelike gevoelloosheid, die ingeburgerde psigopatie van die nuwe Suid-Afrika, en maak asof jy niks raaksien nie. Pleks van ‘n snaakse spul letters in ‘n uitgestorwe Boesmantaal, behoort die leuse van dié land te gewees het: “Dit traak my nie.” Dis ‘n baie maklike en selfs verleidelike filosofie om na te volg. Jy plaas eenvoudig jouself in die sentrum van jou bestaan en miskien tweede jou gesin. Verder maak niks anders saak nie. Daar bestaan mos so ‘n liedjie van die ewe polities korrekte sangeres, Karen Zoid, wat lui:

My geld is klaar
En die rand is laag
En AIDS is ‘n virus
AIDS is ‘n plaag

En dit maak nie, dit maak nie regtig saak nie
Jy’s lief vir die party
En lief vir die jol
Maar die kerk is leeg
En die tronke vol

En dit maak nie, maak nie regtig saak nie
Dit maak nie regtig saak nie

Die katte miaau
En die honde blaf
En die kinders
Brand hulle skole af

Dit maak nie, maak nie regtig saak nie

Ek sou hiervan wou verskil, al weet ek dit bring my in konflik met die heersende ideologie van apatie en traak-my-nie-agtigheid. Elke ding maak vir my saak: van korrekte Afrikaanse spelling tot gister se plaasmoord.

Aanvalle op boere en stedelinge moet ophou! Ons mag nie maar eenvoudig deur die volksmoordpropaganda – dat ons eintlik verdien om doodgemaak te word – meegesleur word nie. Ons moet niks meer aanvaar nie, nie die slaggat in die pad nie, maar ook nie die moord op Willemientjie Potgieter nie! Ek onthou hoe ek en my vrou al die pad Lindley toe in die Vrystaat gery het om daar voor die hof in die reën onder ‘n sambreel te gaan betoog. Dit was die tweede hofverskyning van die Potgietergesin se moordenaars en teen daardie tyd het die belangstelling afgeneem. Daarom was daar net ses of sewe mense buite die plattelandse hofgeboutjie. Maar daardie klein betoginkie, daardie spore van weerstand, het saak gemaak.

Elke gebaar, elke woord in hierdie stryd teen traak-my-nie-agtigheid tel!

Solank óns besluit dat plaasmoorde vir ons onvaarbaar is, al sê die ANC en NBC en die BBC en die SABC en alle ander C’s nou ook wat, is daar hoop. Eens op ‘n stadium het die Berlynse muur, daardie “antifascistiese skandmuur” soos die kommuniste trots daarna verwys het, ook sterk gelyk. Gewone mense wat eenvoudig keelvol geraak het, het dit egter in 1989 afgebreek.

Ons kan die muur wat ons in die gesig staar, ook afbreek. Ons moet net wíl.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Roodt se Facebook-blad

Naspers, universiteite en Afrikaans

deur Leon Lemmer

Twee berigte oor nuwe universiteite het onlangs in Die Burger verskyn. Op 16 deser is berig dat die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD) sy akademie in die Paarl met ingang 2014 in ‘n universiteit gaan omskep. Grade van baccalaureus tot doktor sal daar verwerf kan word. In veral die VSA is daar groot sake-ondernemings wat hulle eie akademiesoortige opleiding doen omdat universitêre programme nie aan hulle spesifieke vereistes voldoen nie. Die SAPD is egter een van die onwaarskynlikste instansies plaaslik, eintlik wêreldwyd, wat so ‘n onderneming suksesvol kan bedryf.

Die SAPD se interne afrigting van polisiebeamptes was in die ou Suid-Afrika uitstekend. Daar is toe van kandidate vereis om bv behoorlik geletterd en in redelike mate tweetalig (Afrikaans en Engels) te wees. Die rekrute is geleer om te swem, perd te ry en moes ook ‘n bekwaamheidstoets in voertuigbestuur (bv vir motors en motorfietse) slaag. Omdat die keuring van kandidate vir die polisiediens deesdae ooreenkomstig die ANC se demografies-rassistiese en seksistiese beginsels geskied, is die vereistes wat aan rekrute gestel word, drasties afgewater. Baie polisiebeamptes kan of wil nie Afrikaans praat en skryf nie en ‘n groot persentasie van hulle kan nie wettig ‘n voertuig bestuur nie.

Al is die Universiteit van Suid-Afrika (Unisa) akademies nie meer naasteby wat dit eens was nie, is dit steeds vir enige polisiebeampte wat oor die nodige vermoëns en toewyding beskik moontlik om daar toepaslike grade van baccalaureus tot doktor te verwerf. Daar is myns insiens feitlik geen moontlikheid dat die voorgestelde polisie-universiteit akademies respektabele standaarde kan handhaaf nie. Daar word beweer dat gesprekke met ‘n “beroemde” universiteit [dalk die beruggeworde Universiteit Stellenbosch (US)] gevoer word in ‘n poging om die akademiese aansien van die onderneming in die Paarl ‘n hupstoot te gee.

Die moontlikheid van US-betrokkenheid word nie net deur sy geografiese nabyheid versterk nie, maar ook omdat die Botman-US graag die ANC in alles ter wille is. Dit is waarom die US steeds die akademiese gehalte van die grade van die Militêre Akademie op Saldanha onderskryf. Dít terwyl sowel die gehalte van die onderrig as dié van die studente kommerwekkend is. Dalk word die kloutjie by die oor gebring met die opmerking van die SAPD-woordvoerder, Zweli Mnisi, dat die Militêre Akademie as model vir die voorgestelde polisie-universiteit gaan dien. Dit is om van te ween.

‘n Voor die hand liggende voordeel wat ‘n polisie-universiteit vir politici en linkse aktiviste gaan hê, is dat dit nog ‘n instansie daarstel wat akademies waardelose ere-doktorsgrade aan dese en gene kan uitdeel. Dit sal sorg dat daar in ons jong demokrasie pleitbesorgers vir ons eie polisie-universiteit sal wees, al is hierdie instansie akademies pateties.

Daar is ook ‘n berig oor die nuwe universiteite te Kimberley en Nelspruit, wat met ingang 2014 met onderrig begin (Die Burger, 26 deser). Eersgenoemde gaan die Sol Plaatje-universiteit en die ander een die Universiteit van Mpumalanga heet. Die ANC was so gretig om Plaatje ten koste van die goeie naam van die universiteit te vereer dat nie eens toestemming van Plaatje se familie verkry is nie (Die Burger, 27 deser). Die Plaatje-naam dui daarop dat hierdie inrigtings gestig word om ANC-waardes te vergestalt. Dit blyk ook duidelik uit die name van die raadslede. In die geval van albei universiteitsrade is net een of twee van die benoemdes nie-swart. In die Suid-Afrika van weleer, was dit hoofsaaklik Afrikaners wat hulle in die onderwys, hetsy universiteit of skool, onderskei het. Deesdae word hulle by voorkeur uitgesluit.

In die goeie ou dae was daar vyf Afrikaanse universiteite, naamlik te Bloemfontein, Johannesburg, Potchefstroom, Pretoria en Stellenbosch. Al vyf het sedertdien in groot mate hulle Afrikaanse karakter ingeboet. Die Militêre Akademie is deur die ANC-regering en met die hartlike samewerking van die US tot ‘n Engelse instansie getransformeer. Weens demografie-gebasseerde rassediskriminasie sal die studente aan die polisie-universiteit, soos aan die Militêre Akademie, minstens 80% swart wees. Dit beteken ingevolge ANC-mentaliteit dat die onderrigtaal in die Paarl ook Engels sal wees. Die Burger rep geen woord hieroor nie. Dít terwyl die SAPD in sy doeltreffende era oorwegend Afrikaans was. Daar word sonder meer aanvaar dat Afrikaans weens ANC-ideologie in Saldanha en in die Paarl (die bakermat van die Genootskap van Regte Afrikaners en dus Afrikaans) nie tot sy reg hoef kom nie.

Sedert dit bekend geword het dat ‘n nuwe universiteit in die Noord-Kaap en nog een in Mpumalanga beoog word, het ek talle kere aan Naspers-koerante geskryf en gevra dat hulle ‘n veldtog voer om te verseker dat hierdie twee universiteite Afrikaans sou wees. Nie ‘n enkele van my skrywes is gepubliseer nie. In geen Naspers- of ander publikasie het ek ‘n pleidooi gesien vir onderrig in die medium van Afrikaans aan hierdie universiteite nie. Erger, Afrikaans het, sover ek weet, in hierdie konteks nooit eens ter sprake gekom nie. Blykbaar word sonder meer aanvaar dat hierdie universiteite eentalig Engels gaan wees. Dít terwyl die Noord-Kaap oorwegend Afrikaans is en daar in Mpumalanga ‘n sterk Afrikaanse teenwoordigheid is.

‘n Mens sou dink dat Naspers se Afrikaanse publikasies vir Afrikaans in die bres sou tree, al sou dit dan bloot deur voor die hand liggende eie belang gemotiveer word. Pleks daarvan word die een Afrikaanse boek na die ander met onnodige Engelse woorde in die titel en in die teks gepubliseer. By die koerante maak ‘n mens tevergeefs teen vrot Afrikaans beswaar. Joernaliste hou aan om te skryf van “stappe neem”, “siekfonds”, “soomloos”, “lektor” wanneer “dosent” bedoel word, ens. Afrikaans is nie meer vir Naspers en ander politiek-korrekte meelopers erns nie. Om finansiële gewin word daar in die koerant Son in uitgawe na uitgawe die allerbedenklikste “Afrikaans” gepubliseer. Sodanige mengeltaal, wat ‘n bespotting van Afrikaans maak, word egter deur die voorsitter van die Afrikaanse Taalraad (ATR), Michael le Cordeur, gepropageer pleks daarvan dat hy en die ATR die heil van Standaardafrikaans bevorder.

By Naspers loop die kanker veel dieper as bloot die sug na politieke korrektheid. Daar word dikwels agteroor na die ANC gebuig, soos pas tydens die verjaardag van Nelson Mandela, wat sonder skroom as ‘n volmaakte mens voorgehou is. In Die Burger word uitvoerig oor die jaarlikse herdenking van die bomontploffing in 1996 te Worcester berig omdat dit die werk van wittes was. Die groot menseregte-aktivis, Leon Wessels, daag graag by daardie geleenthede op en lees die leviete oor versoening voor. In daardie konteks word die verwyte uiteraard veral aan die wittes gerig.

In die Worcesterse ontploffing is 4 mense dood. Daar was ander terreurdade wat egter min publisiteit kry omdat hulle deur die ANC en PAC gepleeg is, bv Kerkstraat, Pretoria (1983, 19 mense dood), Amanzimtoti-winkelsentrum (1985, 5 dood) en Helderberg Taverne, Observatory (1993, 4 dood). In die St James Kerkslagting, Kenilworth, is 11 mense in 1993 gedood. Na verloop van 20 jaar is hierdie gebeurtenis op 25 deser gedenk. Terwyl dit nodig geag word om die Worcester-ontploffing jaarliks te gedenk, word die ander vier terreurdade hoogstens elke dekade in herinnering geroep en dan kry dit weinig, indien enige, publisiteit.

Die rede hierrvoor is dat wittes vir die gebeure in Worcester verantwoordelik is, terwyl die vier ander terreurdade, twee elk, deur die ANC en PAC gepleeg is. Anders as in die geval van Worcester, is nie ‘n woord in Die Burger oor die herdenking op 25 deser van die St James-slagting gerep nie. Ek wonder steeds of die PAC-lid en burgemeester van Kaapstad, Patricia de Lille, die verrigtinge bygewoon het. Nog ‘n opvallende verskil is dat die wittes wat die Worcester-bom geplant het in die tronk sit, terwyl diegene wat die genoemde ander terreurdade gepleeg het deur Desmond Tutu se WVK van alle blaam onthef is.

Naspers se simpatie met die ANC het begin nadat FW de Klerk in 1990 ANC-bedrywighede wettig verklaar het. Daar is blykbaar destyds deur die Naspers-redakteurs ooreengekom om De Klerk se magsdelingsinisiatiewe sonder meer te ondersteun en dit aan hulle lesers op te dring; ook nadat dit geblyk het dat De Klerk se magsdeling in werklikheid algehele oorgawe aan swartmag is. Daar is so baie mense wat daarop aanspraak maak dat hulle gehelp het om die nuwe Suid-Afrika tot stand te bring. Hierdie redakteurs kan deel in daardie roem. Mense soos Ton Vosloo, Tim du Plessis en Hennie van Deventer was seker deel van hierdie sameswering. Waarom klink daar nie stemme uit Melkbos en elders op om ons te vertel van die bedrywighede en toekomsvisie van hierdie uitgelese groepie joernaliste nie? Klop hulle hulleself en mekaar steeds op die skouer, of is hulle ontgogel en wil hulle daarom liewer om verskoning vra en om vergiffenis pleit?

Nog Naspers-haatspraak teen Afrikaners

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

As enige iemand nog hoegenaamd enige twyfel gehad het oor die moedswillige propagandaveldtog wat uit Naspersgeledere teen Afrikaners gevoer word, hoef hulle slegs hierdie berig in die Beeld van 27 Julie, 2013, te lees. Of nee, wag, die term berig is heeltemal te vleiend vir dié stuk haatspraak. Die naam berig sou dui op gebalanseerde, objektiewe veslaggewing. Hierdie stuk propaganda het egter niks met joernalistiek te make nie, en sou veel eerder die Nazi’s se meesterpropagandis, Julius Streicher, se hart blygemaak het, as dit op Jode gerig sou wees.

Sunette Bridges, die slagoffer van hierdie propaganda, is ‘n sangeres. Sover my kennis strek is sy nie ‘n diktator van ‘n mislukte Afrika-piesangrepubliek nie, en ek is veral oortuig sy het nie die bloed van 20000 onskuldige Matabeles op haar hande nie. Nietemin word sy sommer met die intrapslag gelykgestel aan Mug-aap, met hierdie sinnetjie: “Jy gaan mos nie van Robert Mugabe geld aanvaar nie.”

Voorts was ek nog nie by ‘n konsert van haar nie, maar ek kan my nie indink dat sy ‘n laken met gaatjies vir oë op die verhoog dra nie, en ek is weer eens oortuig sy het nog nooit ‘n swart persoon aan ‘n boom opgehang nie. Later word sy egter ook gelykgestel aan ’n lid van die Ku Klux Klan.

Dus: Sunette Bridges is die morele ekwivalent van ‘n moorddadige terroris, of iemand wat bendegeweld teen swartes pleeg. Waarom word die feite en die waarheid ondergeskik gestel aan emosionele, anti-blanke opruiery? Antwoord: Omdat sy durf haar pro-blanke opinies in die openbaar lug, en durf waag kettery pleeg teen die heersende godsdiens van die ontkenning van blanke volksmoord.

Laasgenoemde haatspraak is aanhalings uit ‘n stuk emorsionele drek van ene Johan Pienaar. Ek wil nie graag tot op Beeld se vlak daal, en in die Pienaar-persoon se karakter inklim nie nie, maar ek moet tog wonder waarom daar nie ook ‘n foto van meneer Pienaar langs die onvleiende foto van Sunette Bridges pryk nie. Die propaganda in Beeld verskaf egter geen besonderhede oor hom nie. Wat is hy? Wie is hy? Wat maak hom voel hy is een of ander segsman vir linksverkramptes? Behoort hy aan een of ander blanke selfhaat-organisasie? Is hy huisvriende met dr Samantha Vice?

Anders as meneer Pienaar se verstommend-onnosele stuk propaganda, wat goedsmoeds deur Beeld se Julius Streichers as die waarheid aangesien is, is die feite eenvoudig: Me Bridges het uit die goedheid van haar hart aangebied om by ‘n fondsinsamelingsgeleentheid op te tree, ten bate van Cancervive. Om redes wat net aan hom bekend is, het Johan Pienaar, wie hy ook al mag wees, onmiddellik berserk geraak met linksverkrampte woede, en dit op homself geneem om ‘n histeriese brief aan Cancervive gestuur, waaruit sy linkse selfhaat soos stinkende etter uit ‘n sweer gestroom het. Cancervive het toe die optrede gekanselleer. Beeld het die ganse, onsmaaklike petalje gesien as net nog ‘n geleentheid om diegene soos me Bridges, wat durf waag trots wees op hul eie volk, by te kom en as terroriste of KKK-lede te etiketteer, en kon kwalik wag om meneer Pienaar se absurde selfhaat te publiseer op ‘n wyse wat dit duidelik gemaak het dat hulle dit met mnr Pienaar eens is.

Opnuut is daar lesse vir ons as Afrikaners hieruit te leer. Een is dat politieke gedienstigheid onder organisasies soos Cancervive bykans alles troef. Ek sal oor my dooie liggaam dus geld skenk aan Cancervive, en hoop dat alle ware Afrikaners ook vir Cancervive en soortgelyke organisasies sou boikot.

‘n Belangriker les is egter dat ons grootste vyande nie swart is of noodwendig binne die ANC sit nie. Daar is genoeg slange in eie boesem wat ons probeer ondermyn, en die voorste propaganda-orgaan van hierdie slange heet Naspers.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Lesers, adverteerders en media

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Roodt se Facebook-blad

Enkele gedagtes oor die stand van media in Afrikaans. Elders hier verskyn ‘n berig oor reklamebesteding op digitale media in Suid-Afrika. Dit is net 2% – teenoor 35% in die VSA! Ook word advertensiemaatskappye beoordeel, nie op die hoeveelheid produkte wat die advertensie verkoop nie, maar op die “toekennings” wat hulle jaarliks ontvang. Dit verklaar waarom daar soveel politiek in die advertensies is.

Wie is uiteindelik Beeld, Rapport, Huisgenoot, ens. se kliënte? Nie die lesers nie, maar die adverteerders, want hulle word deur laasgenoemde betaal. Daarom skryf Naspers berigte waarvan hulle dink dat die adverteerders sal hou. Die lesers is net “oogballe” wat hulle aan die adverteerders verkoop.

Adverteerders en groot maatskappye steur hulle dus grootliks nie aan die internet nie, maar betaal groot somme geld vir gedrukte advertensies of TV- en radioreklame waarvan hulle nie eens die uitwerking kan bepaal nie.

Dit skep vir ons ‘n geleentheid om ‘n nuwe mediamodel in Afrikaans te skep wat nie van adverteerders en advertensiemaatskappye wat ‘n vorm van linkse politiek bedryf, afhanklik is nie. Ons sal deur die lesers ondersteun word, omdat ons die belang van die lesers dien en nie dié van die adverteerders nie.

Natuurlik sal Naspers ook op ‘n dag die belang van lesers insien as hulle geen meer “oogballe” het om te verkoop nie. Maar dan gaan dit te laat wees en hul invloed in Afrikaans, wat reeds byna 100 jaar oud is, sal ten einde loop.

Soos hulle sê: Diegene wat die gode wil vernietig, maak hulle eers arrogant. Naspers is seker die arrogantste maatskappy in die ganse Suid-Afrika!

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Roodt se Facebook-blad

Hierdie kommentaar het oorspronklik op praag se Facebookblad en op roodt.org verskyn.

Nasperskondisionering onderhou FW-de-Klerkverraad

Na mens hierdie verslag hier op Praag gelees het en daarna op hierdie brief afkom in vanoggend se Beeld, kan mens nie anders as om die erns van ons Afrikanervolk se stryd om vryheid te besef nie. Maar ook: ander Afrikaners se planmatige, doelgerigte mediamanipulering van die Afrikaner om hierdie vryheidstrewe te onderdruk

Openlike pogings om die Vryheidsfront Plus te verneder, beteken daar moet êrens iets wees wat die party reg doen om vrees by Beeld en sy swart base te wek

Wat die Afrikaner nóóit moet vergeet nie, is dat Naspers die medium was waardeur ons tot oorgawe gemanipuleer is. As gevolg van die FW-de-Klerkverraad is meer as 80 duisend onskuldige Afrikaners deur swartes vermoor, en duisende blanke vroue deur swartes verkrag

Verder is ons blootgestel aan polisiegeweld. Ons werk en dele van ons besighede is by ons afgeneem. Ons land verval het in ‘n vuil kriminele nes met geboue wat selfs afgebreek is, soos nou Munitoria wat sonder rede tot niet gemaak is. Ons eie woonhuise is in gevangenisse omskep van waar ons agter tralies die wêreld bespied, te bang om in die aand by vriende te gaan kuier of om op ‘n Saterdagmiddag by familie ‘n vleisie te gaan braai

Al hierdie Nasperskondisionering van ons Afrikaners geskied ter wille van die DA/ANC-lite onder wie se leiding die dwelmgeweld en verslawing in hulle Wes-Kaap buite beheer gestyg het. Swartes word in die Wes-Kaap ingevoer en ten koste van die kleurlinge bevoordeel. Die DA het as gevolg hiervan ‘n probleem wat die bruin gemeenskap se stem betref. Bruinmense stel vir ons blankes ‘n voorbeeld stel wanneer hulle sê: genoeg is genoeg! Mnr. Peter Marais het vreesloos n bruin volksparty vir sy mense gestig.

Gaan ons as Afrikanervolk toelaat dat ons verder misbruik word?

Ons kan nie meer toelaat dat Naspers en hulle swart base ons kondisioneer deur middel van ons Achilleshiele nie. Ons moet op hoogte kom van wat ons posisie in hierdie land is en ter wille van oorlewewing die huidige Afrikanerbeweging met al ons mag en krag navolg en ondersteun. Die tyd van stille onbetrokkenheid is verby as ons as Afrikanervolk wil oorleef. Wees betrokke en gee jou mening, selfs al is dit krities van aard. Kritiek kan mense insprireer om antwoorde vir wesenlike probleme te vind. Leer die politiek in jou en jou kinders se toekomsbelang ken.

Ons is slagoffers van die FW-deKlerkverraad en net ons kan besluit of ons daarme vir lief wil neem en toelaat dat die Afrikanervolk verdwyn. Die alternatief is dat ons ons gawes en talente gebruik om op ‘n vreedsame wyse ‘n toekoms vir ons Afrikanervolk te herskep.

– Joop du Randt

Naspers klassiek: Raak lief vir Malema

Onderstaande stuk is op 16 April 2010 in al die Naspersdagblaaie se By geplaas, maar het intussen spoorloos verdwyn en is ook nie in enige van hul argiewe te vinde nie! Dit onthul egter iets van die masochistiese voorskrifte wat hulle vir Afrikaners het, gewoonlik met ‘n Christelike sousie daarby: Raak lief vir diegene wat jou aanval. Draai die ander wang. Vergewe die plaasmoordenaars, want hulle weet nie wat hulle doen nie.

Ons herpubliseer dit hier as bewysstuk van die soort etnomasochistiese, Stockholm-sindroom-denke wat by Naspers vaardig is en waarmee hulle ons volk breinspoel. Ene Jan ver Maak, wat dit geskryf het, word as ‘n “vryskut-fotojoernalis” beskryf. Vermoedelik is hy egter ‘n redaksielid van ‘n Naspersdagblad wat onder ‘n skuilnaam sy mening lug.

Let wel, dat hy nie letterlik sy dankbaarheid oor die gruwelike moord op Eugene Terre’Blanche uitspreek nie. Maar hy sê darem die volgende: “Die Afrikaner behoort fees te vier dat ‘n simbool van daardie deel van sy geskiedenis wat die meeste Suid-Afrikaners en gans die mensdom verfoei het, uiteindelik tot rus gekom het.” Die afleiding dat ons eintlik ET se moordenaars moet “bedank”, is dus nie so vergesog nie…

Raak lief vir Malema

Afrikaans kan glo enige dag uitsterf, Eugène Terre’Blanche is vermoor en Julius Malema hou Robert Mugabe as ‘n held voor.

Dié nuusgebeure, die een smartliker as die ander, val my tuis ten oor ná ‘n onlangse besoek aan Zimbabwe.

Sedert apartheid se amptelike oorlye is die dood al soveel keer oor Afrikaans uitgespreek dat hierdie woorde wat ek tik en as Afrikaans op die rekenaarskerm voorkom, my skyn ‘n wonderwerk in die kleine te wees.

Of is ons al in die hel, die enigste plek in die kosmos waar ons geliefde moedertaal nog ‘n kans op oorlewing het?

Die afgelope nege maande het ek ongeveer die helfte van die tyd in Mosambiek, Namibië en Zimbabwe rondgereis.

Dáár is Afrikaans gelukkig nog nie aan’t stuiptrek nie. I

n die vertes van Mosambiek kom jy nog af op bordjies soos “Hout te koop”, in ‘n gehuggie in Ovamboland is daar ‘n Wag Biekkie Bar, in Hwange waar feitlik geen toeriste meer uitkom nie, vra ‘n beampte toe ons aangestap kom en hy hoor ons is Afrikaans: “Hoe gaan dit, meneer?”

Maar terug op eie bodem maak ons al reg vir begrafnis! Indien dan voorlopig nog nie Afrikaans s’n nie, minstens Terre’Blanche s’n.

‘n Stortvloed emosies word op elke denkbare plek op die web uitgestort. Die Afrikaner is kwáád, soos ‘n woedende leeu, erger as Andries Treurnicht se destydse tier.

Die vraag ontstaan watter doel hierdie uitinge van frustrasie, rassisme, haat en bitterheid het. Kan ‘n mens enigiets bereik deur so in die kuberruimte te kere te gaan?

Soms word meer as ‘n honderd gevoelens binne enkele ure afgelaai na aanleiding van ‘n berig of brief wat in ‘n koerant verskyn het.

Lengte, taalgebruik en spelling is nie ter sake nie, ook nie identiteit nie. Alle skrywers is adresloos, die meeste gebruik skuilname en hul kommentaar word ongeredigeer geplaas.

Bitter min van dié skrywes sal ooit die gepubliseerde weergawe van die koerant haal.

Die internet het duidelik ‘n uitlaatklep vir Afrikaner-ontsteltenis geword en skynbaar word alle menings toegelaat, hoe lasterlik of haatdraend dit ook al mag wees.

Soms wonder ek of Naspers se base ooit bewus is van hierdie golf van negatiwiteit wat ongestuit op hul kuberblaaie aangerol kom.

Die sogenaamde webredakteur het oornag in die hartjie van sake beland en speel ‘n verrassend magtige rol.

‘n Ernstiger vraag is: Hoekom het soveel Afrikaners die behoefte om gif te spoeg? Gaan dit werklik so sleg met hulle?

Terre’Blanche se familie het vanselfsprekend alle reg om gekrenk te voel oor sy dood, maar aan die ander kant slaan Max du Preez in verlede week se By (“Basta met dié helde”) die spyker op die kop wanneer hy Terre’Blanche onder meer as ‘n skobbejak, karikatuur en harlekyn beskryf.

Die Afrikaner behoort fees te vier dat ‘n simbool van daardie deel van sy geskiedenis wat die meeste Suid-Afrikaners en gans die mensdom verfoei het, uiteindelik tot rus gekom het.

Hoekom kan ons egter nie vorentoe beweeg nie? Hoekom moet ons die vrot verlede bly uitkots en boonop almal se aandag daarop vestig met die swaai van vlae wat in museums hoort?

‘n Kopskuif rakende die nuutste vergestalting van die swart gevaar – Malema – is ook moontlik. Is daar enige verskil tussen hom en die Nelson Mandela van vyftig jaar gelede?

As die internet toe bestaan het, sou nóg meer Afrikaners hul absolute hoon verkondig en vurig gepredik het dat hy en sy kommunistiese trawante in die tronk wegkwyn.

Net soos Terre’Blanche lief was om uit die Bybel aan te haal, asook die dominee op sy begrafnis én daarna Stofsuier Hofmeyr, kan ek dit ook doen: “Jy moet jou vyand liefhê soos jouself.”

Dít is natuurlik effe te veel gevra. Malema liefhê?

My vraag is: Waarom nie? Hy is bloot ‘n produk van omstandighede, iemand wat ly as gevolg van die wond in sy psige wat deur wit bevoorregting veroorsaak is.

Omhels hom, nooi hom om by jou te kom kuier, stort aalmoese uit na hom. Wat kan jy verloor? Wat kan jy wén?

Ook in verlede week se By (“Liefdesland”) kom Eben Venter tot die gevolgtrekking dat daar “doodgewoon geen bevredigende antwoord is” op die hedendaagse problematiek in Suid-Afrika nie. Regtig?

Hoeveel van ons het al werklik probeer om enigsins ‘n antwoord te vind?

Nie met woordspeletjies of die klap van jou vingers nie, maar met opoffering, met die deel van jou rykdom, met die deel van jou menswees. Geen openbare verhoog of erkenning is nodig om ‘n positiewe bydrae te lewer nie.

Wanneer laas, byvoorbeeld, indien ooit, was jy in jou huishulp se pondok? Wanneer laas het jy haar kinders se skool besoek, selfs hulp aangebied met die onderrig van Afrikaans?

‘n Gemeenskapsvergadering in die township bygewoon? Enkele woorde van ‘n swart taal aangeleer?

Een van die werkloses op die straathoek ‘n werkie aangebied, of net ‘n paar vrugte? Sy pyn, per slot van rekening, is groter as joune.

Nee, ná sestien jaar van demokrasie wil ons liefs kritiseer: swak dienslewering, die toestand van paaie, die ganse ANC, korrupsie, Eskom, FW de Klerk – hoe verder ons van 1990 af wegbeweeg, hoe groter word sy statuur as volksverraaier …

Ons “pet hate” bly egter geweld.

Kyk hoe word ons uitgemoor! Sóveel duisend boere, sóveel duisend vroue en kinders, net soos in die konsentrasiekampe van honderd jaar gelede (iemand hou tred van die getal net soos ‘n tellinghouer in ‘n eindelose krieketwedstryd).

Die verlede en die hede is vir ons ewe afskuwekkend, laat staan nog die toekoms.

Hoekom laat ons geheue ons in die steek dat ons heeltemal vrywillig bly in Afrika, die swart vasteland? Wanneer het ons dan vergeet dis nie ‘n plek, soos hulle sê, vir sissies nie?

Of die jagter nou ‘n roofdier in die donker bos is, of ‘n moordenaar in jou huis, jy gaan die aanval net oorleef mits jy immer waaksaam is. Wat is so erg daaraan? Bitter min het sedert 1652 verander.

G’n wonder nie die skedel van ons verre voorsaat, Australopithecus sediba, word op ons drumpel uitgegrawe en wêreldwyd op TV-skerms vertoon net toe Terre’Blanche se verminkte skedel laat sak word.

Hoe lank nog? Oorlogspraatjies, wraakgedagtes en ‘n obsessiewe fokus op die slegte is ‘n kortpad.

Soos om ‘n kind ‘n oorveeg te gee. Die langer pad, weg van die doodloopstraat, bly immer een van geduld, beswering van diepgewortelde vrees en die uithou van ‘n hand van vriendskap.

Julius Nyerere, ‘n diktator in eie reg, het gesê die een sonde waaraan ‘n Afrikaan hom nie skuldig durf maak nie, is wanhoop.

Jan ver Maak is ‘n vryskut-fotojoernalis.

Brand Rapport! Die Boikot-Naspersbeweging kry momentum

Presies ‘n week gelede het ‘n Boikot-Naspers-groep spontaan op Facebook ontstaan wat binne enkele dae tot meer as 7000 lede toegeneem het. Dit sê iets oor die invloed van sosiale media en die internet dat mense durf om die magtige Naspers-mediagroep in Kaapstad só trompop te wil loop!

Hoewel daar ook goeie joernaliste by Naspersmedia soos Rapport, Beeld, Die Volksblad en KykNET is, kan ‘n mens nie anders as om dié boikot te ondersteun nie. Vele mense blameer vandag die haglike toestand wat in ons land heers op FW de Klerk se verraad, maar Naspers was ten minste ewe skuldig. Selfs toe dit vroeg-vroeg in 2000 duidelik geraak het dat ons land op die verkeerde pad was, het Naspers daarin volhard om naakte ANC-propaganda te publiseer met siek linkses soos Max du Preez op die voorpunt.

Die afgelope vyftien jaar of meer was daar ‘n sterk Afrikanerbeweging van besorgde mense wat ‘n alternatief vir die huidige dwingelandy wou skep. Vanweë ‘n gebrek aan enige media-ondersteuning, verkeer hierdie beweging egter nog in sy kinderskoene.

Vyftien verlore jare… Tienduisende van ons mense is vermoor, nog tienduisende krepeer vanweë regstellende aksie, swart ekonomiese bemagtiging, anti-wit rassisme, noem dit wat jy wil. En Naspers, wat deur ‘n kliek ou Afrikanerkruipers – Kruiperkaners! – uit die vorige bestel oorgeneem is, praat dit alles goed. Dis net rugby, krieket, seks, skinder en Madiba, voor en agter.

In die proses het mnr. Koos Bekker, die uitvoerende hoof van Naspers, skatryk geword. Hy het ook ‘n paar skyfies op ‘n gelukkige roulettenommer in Hong Kong verwed, in die vorm van die Chinese internetmaatskappy Tencent en daarmee Naspers se aandeelprys en sy eie rykdom in die stratosfeer in geloods.

Die ironie is dít: terwyl Naspers floreer, is die Afrikanervolk besig om te krepeer. Ons word verdruk, vermoor, verguis. Vanuit Groot Brittanje en Amerika word ons nou in ons magteloosheid éérs met propaganda geslaan. Dis asof die haatveldtog wat daar in die tagtigerjare deur kommuniste soos Joe Slovo en Ronnie Kasrils vanuit die buiteland teen ons gevoer is tans eers sy volle sterkte bereik.

Die Afrikaner is ‘n skurk! Laat hom verdwyn! Kill a Boer, kill a farmer! gil hulle aanmekaar. In die huidige peiling op die Praagwebwerf stem 93% van mense dat daar tans ‘n blanke volksmoord in ons land plaasvind.

Wat doen Naspers – die eertydse “Nasionale Pers” wat doer in 1915 gestig is om die Afrikanersaak in die wêreld te stel – hieromtrent? Ek sou kon antwoord: niks. Of: ‘n ronde nul. As Naspers nog niks gedoen of gesê het nie, sou ‘n mens dalk vir Koos Bekker en sy brigade mal liberale kon vergewe. Inteendeel, Naspers ignoreer nie net die haatveldtog teen Afrikaners nie: hy neem lustig daaraan deel!

Hoe het dit gekom dat ‘n persgroep wat gestig is om die Afrikanersaak te bevorder uiteindelik reëlreg die teenoorgestelde doen en Afrikanerondergang, -kultuurmoord (etnoside) en selfs -volksmoord (genoside) bepleit? Daaroor gaan historici nog boeke vol skryf.

Koos Bekker se Naspers het ‘n onding geword, ‘n bedreiging. Noem dit die Afrikaner se eie Frankenstein. Ons het gedink ons skep ‘n paar koerante soos Die Burger of Beeld of tydskrifte soos Die Huisgenoot of Sarie en toe kom daar ‘n grommende monster uit die laboratorium wat hand aan hand met die plaasmoordenaars woeker om ons te laat verdwyn. Een stel psigopate het ‘n broederskap met ander gevind: dié met penne en kameras werk saam met diegene wat met pangas, AK-47’s en tuinvurke gewapen is.

Enigeen wat nog daaraan twyfel of ons die totale Naspersgroep – elke koerant, elke tydskrif, DSTV, Boxoffice, de lot – behoort te boikot, hoef net vandag se rubriek deur die einste Max du Preez in Rapport te lees. Dit is suiwer ANC-propaganda. Nie die propaganda van die huidige Zoeloe-oorheersde ANC nie, maar die ANC van Slovo en sy Mandela-marionet. Zuma het ten minste die Afrikaner se bestaan as inheemse, blanke volk erken. Slovo en sy mede-marxiste wou hê dat ons van die aardbol verdwyn.

Net gister praat ek met ‘n bekende Britse joernalis by ‘n meer konserwatiewe koerant wat in die land is om Mandela se moontlik naderende einde te dek. Hy bekommer hom ook oor die toekoms van ons land, oor ‘n blanke volksmoord waaroor almal swyg.

Maar wat doen Max du Preez en Rapport? Volgens hulle is die gruweldade wat daar teen ons gepleeg word, die moorde op oumense, kinders, kleintjies soos Willemientjie Potgieter slegs ons “vervolgingswaan”. Die immer dom, dogmatiese Du Preez skryf in sy inleidende paragraaf:

“Die siening dat Nelson Mandela anders as ander swart mense is, sit agter die vervolgingswaan wat so baie wit mense laat glo het Nelson Mandela se dood gaan swart Suid-Afrikaners skielik in rasmoordenaars laat verander.”

Kennelik ontken Du Preez dat daar hoegenaamd rasmoordenaars in Suid-Afrika bestaan. Ons moet seker net op ons knieë gaan en die Heilige Mandela dank dat daar nie nog meer van ons en vinniger vermoor word nie.

Hy praat ook van “ons Suid-Afrikaners”. Dis nog ‘n Naspersgunsteling. Die Suid-Afrikanisme. Wie en wat is ‘n Suid-Afrikaner? In elk geval was Mandela net ‘n marionet vir Joe Slovo en Ronnie Kasrils wat hul terreurveldtogte vanuit Londen en Odessa, Sowjet-Unie (Ronnie het onlangs sy “Odessa Notebooks” aan Wits geskenk) beplan het.

Mandela se reklame is deur die Anglikaanse Kerk se Trevor Huddleston (die pedofiele priester) gehanteer wat uiteindelik Britse popsterre oortuig het om “Free Mandela” te begin sing. Soos ek dit in ‘n onlangse Engelse rubriek gestel het: “He was just the extra on the stage, the figurehead, the aged male model in his trademark gaudy shirts.”

Om lukraak figure uit die geskiedenis saam te flans en van hulle “Suid-Afrikaners” te maak – asof Jan Smuts en Oliver Tambo hoegenaamd iets in gemeen gehad het – is net so goed jy sê Napoleon en Lady Di was albei “Europese leiers” en daarom is daar ‘n “Europese volk” en moet Engeland en Frankryk ophou bestaan!

Afrikaans en die Afrikaner sal hierdie misdadige, korrupte en gewelddadige bestel oorleef. Max du Preez en wie ook al dit goed dink om hom in Rapport te laat skryf, is horende doof en siende blind. Dalk moet iemand egter met ‘n megafoon in sy ore gaan skree: “Julle ‘Suid-Afrikaners’ – ook dié met gekoopte ID’s wat net oor die grens loop – steel te veel, moor te veel, aanvaar te veel omkoopgeld en is te dom, vet, lelik en vermetel om ooit op enige volkskap aanspraak te maak.”

Die tyd het gekom om Naspers, Max du Preez en die Suid-Afrika wat hulle fanaties propageer, af te skryf.

Die rebelse Afrikaanse rockgroep FPK sing in een van hul liedjies onder andere oor die Ossewa-Brandwag, met die refrein: “Brand Suid-Afrika!”

Eintlik wil hulle sê: Suid-Afrika brand reeds, daarom kan ons dit maar net sowel afbrand en van nuuts af aan begin. Dit geld ook die “Suid-Afrikaanse” persgroep van Koos Bekker wat sy ANC-ideologie en sy afkeer van die Afrikaner elke dag in ons kele afdruk.

Tydens my gesprek met die Britse joernalis gister, vertel ek hom dat Rapport my destyds in Augustus 2003 summier as rubriekskrywer afgedank het omdat ek ‘n provokatiewe rubriek oor swart-op-wit geweld, veral op babas, geskryf het. “Maar is die rubriek in die koerant gepubliseer?” vra die Britse besoeker. “Nee,” antwoord ek, “ek is afgedank nog voor dit gepubliseer is en is agterna nooit weer toegelaat om ‘n rubriek in Rapport te skryf nie.”

Hy kon net sy kop in ongeloof skud. Selfs in polities korrekte Brittanje waar die BCC en die linksliberale Guardian die septer swaai, sou so iets nooit gebeur nie. Kortom, Rapport, Naspers, Koos Bekker en die hele kohort Kruiperkaners, het geen benul van spraakvryheid nie. Hulle is erger as die sensors van weleer.

Want destyds het sensuur oor sterretjies op vroueborste in die Scope gegaan. Vandag gaan sensuur oor menselewens, oor moorde op kinders, oumense en ander weerloses.

En is die sensor wat die nuus en die debat daaroor onderdruk, nie ook ewe skuldig as die dader nie? Naspers vertel ons al twintig jaar lank van ons apartheidskuld. Maar wat van sy volksmoordskuld wat van dag tot dag met elke nuwe moord of gruweldaad ophoop?

Medepligtig aan Afrikanervolksmoord. Moontlik sal dit eendag op Naspers se grafsteen geskrywe staan.

Naspers se onetiese gedrag eindig egter nie by sy medepligtigheid aan die huidige volksmoord nie. Oor die afgelope tien jaar het van hulle joernaliste aanhoudend lasterlike inligting oor my versprei en my as ‘n verregse rassis probeer etiketteer. Nietemin het ek in die howe en by die Persombudsman teruggeveg. In een van sy uitsprake het die Adjunkpersombudsman, dr. Johan Retief, bevind dat Naspers se onbillike, lasterlike beriggewing oor my “kumulatiewe skade aanrig”.

Tydens die lastersaak tussen my en DIe Burger se adjunkredakteur, Leopold Scholtz, het hy so ver gegaan om onder eed te lieg dat ek kwansuis rassistiese aanmerkings teenoor ‘n medepassasier sou gemaak het.

Almal sien egter nie kans om terug te baklei nie. Vele mense aanvaar gedweë dié onetiese gedrag van die Nasperskoerante, asook hul ootreding van sowel die lasterwette as die Perskode. Met hulle mediamonopolie in Afrikaans, voer hulle ‘n skrikbewind onder Afrikaners. Elke sanger, skrywer, akteur en akademikus vrees Naspers wat hulle loopbane in ‘n oogwink kan vernietig, dus gaan niemand hulle teë nie.

Ons by PRAAG het egter ‘n alternatief geskep met twee webblaaie, een in Afrikaans en een in Engels wat met ‘n klein bietjie meer steun in die vorm van lesers en ‘n paar debietorders tot ‘n magtige wapen teen Naspers kan groei. Dit gebeur baie dat ons vars nuusartikels op Praag.org plaas nog voor dit op News24 verskyn; nietemin lees almal steeds News24. Waarom? Ons het fantastiese rubriekskrywers op praag.co.za in Afrikaans soos Manfred Delport, Gustav Venter, Leon Lemmer en ander wat beter as enigiemand op Naspers se webwerwe skryf. Bowenal is ons pro-Afrikaner, anders as Naspers wat anti-Afrikaner is. Uiteindelik wil Naspers sien dat ons volk verdwyn en dat ons ‘n geradbraakte Engfrikaans begin praat soos hulle soms ook op KykNET bevorder.

Die vraag is: is ons regtig daartoe verbind om ons rug op Naspers te keer soos wat Naspers reeds jare gelede sy rug op ons volk gekeer het? Naspers se kommentators verlekker hulle in die magteloosheid en lyding van ons mense. Hulle werk volgens die beginsel wat die Engelse koerante destyds gebruik het, van: “Hoe meer jy die Afrikaner beledig, hoe meer koop hy jou koerant om dit te sien en kwaad te word.”

Ek het geruime tyds reeds geen DSTV meer nie. Vir dieselfde geld per maand kan mens ‘n onbeperkte internetverbinding betaal en gratis soveel flieks en YouTube-video’s kyk as wat jy wil. Jy kan net nie rugby kyk nie. Ons pa’s en oupas het egter die rugby oor die radio net so geniet en soms word dit ook op SABC uitgesaai. Gaan ons aanhou om ons siele vir rugby te verkoop en Koos Bekker nog ryker te maak as wat hy reeds is?

Ons kan die ANC nie uitstem nie, maar ons kan Naspers uit ons huise uitkry. Dit sal die eerste stap na vryheid wees, want as ons nie meer vir hul propaganda betaal nie, sal hulle dit ook nie meer versprei nie.

Dalk moet FPK nog ‘n strofe by hul liedjie voeg: “Brand Rapport!”

Naspers-gorilla sit Afrikaners plat

Die debat rondom Naspers en Afrikaanse media wat Alpegro in Net één Afrikaanse koerantstem aanroer, mag nie sonder reaksie verbygaan nie.

Saam met Alpegro smag ek ook na ‘n “verskeidenheid van insigte en menings” soos in die dae toe daar twee groot persgroepe in Afrikaans was. Laat niemand daaroor twyfel nie: daar was destyds veel meer spraakvryheid as vandag en ek het as bloedjong student in die 1970s artikels en resensies in Rapport, Oggendblad en selfs Beeld kon publiseer wat heeltemal teen die heersende ideologie van destyds ingedruis het.

Dit was ‘n tyd toe ‘n mens sowel dissident as Afrikaner mog wees. Dit wil voorkom asof ‘n mens vandag nie meer een van die twee mag wees nie: tans word ons oorheers deur die “Afrikaanses”, ‘n term wat blykbaar in die kantore van Naspers uitgedink is, wat bepaal dat ‘n mens kleurloos moet wees en moet konformeer sover dit die heersende Anglo-Amerikaanse denkpatrone betref.

Die mag en finansiële sukses van Naspers veroorsaak ook dat sy joernaliste en bestuurders hul eie posisie in Afrikaans as vanselfsprekend belangrik beskou. By gebrek aan politieke leiers of invloedryke denkers/skrywers, het die Naspers-”executive” of -redaksielid hom of haar tot arbiter uitgeroep.

Omdat dié mense meermale in die Kaap woonagtig is, word die hele Afrikaanse wêreld vandag voorgestel as ‘n soort spieël waarin die “mooi mense” van die media hulle selwers narcisties beskou, dikwels teen die agtergrond van Tafel- of Helderberg gefotografeer. Vanuit Constantia en Rondebosch kom insgelyks ‘n hele Brits-koloniale geurtjie aangewalm wat Afrikaners as die antihelde in poniekoerante voorstel.

Ons is tog meer as rugby- of krieketspelers wat inkopies of binneversiering doen, as hulle nie skandes maak nie? Dan is daar die alewige gesanik oor “die regses” waarmee blykbaar almal wat nie vir mev. Zille stem of hul kinders na Engelse skole stuur nie, bedoel word. En volgens die riemtelegram sit soveel van die Naspers-elite se bloedjies reeds op Engelse skole…

Omdat daar ‘n sogenaamde “variant” van Afrikaans vol Engelse woorde in die Kaap gepraat word, dink Naspers-media dit goed om ons dikwels aan dié Kreools bloot te stel. In die vorige uitgawe van Rapport het Kerneels Breytenbach selfs ‘n loempenproletariese kortverhaal – of wat dit ook al veronderstel was om te wees – in Kreools gepubliseer.

Daar word selfs dikke boeke uitgegee wat van Kreools en onafrikaanse uitdrukkings wemel.

As Naspers die “gorilla in die vertrek” geword het, soos prof. Anton Harber geskryf het, wonder ‘n mens of hy nie besig is om Afrikaans en veral die groot aantal Afrikaners in die Noorde heeltemal plat te sit nie.

Wat gee die nedia vir mediavryheid om?

In die onlangse debat oor mediavryheid in Suid-Afrika en die ANC se moontlik inkorting daarvan, is daar oor een kardinale kwessie geswyg, naamlik die rol van die media self. Beskik die Suid-Afrikaanse media, met hul geskiedenis van politieke en etniese propaganda – veral anti-Afrikaner-propaganda – oor enige morele kapitaal om beswaar teen groter regeringsbeheer oor die tradisionale media te maak?

Sinici sal sê dat, indien die media se inhoud onder beheer van ‘n ANC-komitee geplaas word, niemand die verskil sou agterkom nie. Volg die SAUK, asook die Avusa-, Independent- en Naspersgroepe nie reeds in meerdere of meerdere mate die ANC-ideologie slaafs na nie?

Die Suid-Afrikaanse media het nog nooit werklik vrye debat of ondersoekende joernalistiek beoefen nie. Afgesien van die geelpersskandale oor Joost of Steve wat dikwels die voorblaaie haal, is die meeste ander skandale wat op die lappe kom, afkomstig van die nasionale inligtingsdiens of selfs van buitelandse geheime dienste. Ons joernaliste verteenwoordig blote tusengangers in ‘n groter ideologiese en strategiese spel wat dikwels van buite ons landsgrense bepaal word.

Ook beskik die media hier te lande oor ‘n lang geskiedenis van etniese en politieke propaganda wat skaamteloos oor dekades gevoer is. Daar is min integriteit of verbintenis tot die waarheid. ‘n Goeie storie vir ‘n Suid-Afrikaanse joernalis is een waarin jy ‘n openbare figuur of ‘n lid van die publiek kan swartsmeer. Geweldsmisdaad, wat normaalweg sonder konteks aangebied word as iets so onvermydeliks soos reën of sonskyn, bied verdere sensasiemateriaal aan die media.

Belangrike kwessies word deur die media verswyg en joernaliste word soms verbied om oor bepaalde sake of persone te berig. Neem byvoorbeeld die begrippe “selfbeskikking” of “Afrikanervolkstaat” wat vir vele van ons mense brandende vraagstukke is, maar waaroor geen koerant of TV-kanaal vrye debat sal toelaat nie. Dit pas gewoon nie in by die Anglo-Amerikaanse “finale oplossing” wat sedert 1994 op ons van toepassing is nie. En ek gebruik hier doelbewus die term “finale oplossing” met sy konnotasies van volksmoord, want die eksistensiële aanslag op ons instellings, taal, kultuur, veiligheid en menswees wat ons vandag in dié land beleef, is niks minder as dit nie.

Spraakvryheid of die “audi alterem partem”-reël van Romeins-Hollandse reg, word as ‘n reël nie deur die hoofstroommedia in ons land eerbiedig nie. Merendeels is hul beriggewing, aanbieding en veral meningstukke eensydig, stiksienig en gedienstig aan die heersende orde.

Liberalisme is veronderstel om die heersende idee in ons land te wees, met sy implikasies van verdraagsaamheid en verskillende waarhede of sienings wat toegelaat moet word om vrylik geuiter te word. Die media doen egter sy bes om juis net een stereotipe siening van ons land en sy geskiedenis aan lesers en kykers op te dring: dié wat deur die ANC en SAKP se ideoloë vervaardig is. Dus is die enigste liberalisme waarvan daar in Suid-Afrika sprake is totalitêr van aard, waarby spraakvryheid en verdraagsaamheid geen rol speel nie.

Oor ‘n tydperk van maande en jare het koerante in die Nasionale Persgroep, asook die Afrikaanse TV-kanaal, KykNET, gepoog om my as “rassis” uit te skel en te stereotipeer. In pleitstukke wat tans voor die hof dien in die lastersaak wat ek teen Naspers aanhangig gemaak het, erken Die Burger dat die koerant my belaster het, maar vind dit terselfdertyd “in die openbare belang”. Naspers se uiteindelike doel is om my die swye op te lê en te sensureer, omdat ek na ongemaklike waarhede verwys en nie die eendimensionele aard van die openbare debat in ons land eerbiedig nie.

Daar was ‘n tyd, moontlik in die sestiger- en sewentigerjare, toe die Afrikaanse media en veral Naspers dalk ‘n soort spraakvryheid en sogenaamde demokratiese debat beoefen het, maar Die Burger en sy susterskoerante val vandag terug op die ou tradisie van propagandamondstukke vir ‘n ideologie te wees. In die verlede het hulle die Nasionale Party dikwels slaafs nagevolg. Al hul vyande was óf “ekstreem links” óf “verregs” en dié is met oorgawe verguis. Vír ‘n lang tyd het die Nasperskoerante hulself daarop toegelê om “die regse gevaar” onder Afrikaners in die vorm van die HNP, KP en Vryheidsfront hand en tand te beveg. Toe die linksomkeer in die vroeé negentigerjare kom, het die Nelson Mandela-persoonlikheidskultus, asook wat hulle as “demokrasie” beskou, die grondslag van ‘n nuwe propagandaveldtog geword.

Tot redelik onlangs is alle kritiek op die huidige bestel met sy korrupsie, geweld en minderheidsverdrukking as “verregse nostalgie oor apartheid” veroordeel. Rubriekskrywers en kommentators het eindelose ophemelings van “ons wonderlike grondwet” – waarvan feitlik elke klousule in terme van ras gekwalifiseer is – gepubliseer.

Die feit dat Suid-Afrika so korrup geraak het dat die polisiehoof vir korrupsie tronk toe gestuur word en radikale grondhervorming voor die deur lê, met nasionalisering wat by die 2012-kongres van die ANC ‘n besprekingspunt gaan wees, pla nie ons hoogheilige media nie. Wel ‘n ingryping in hul skyn-“onafhanklikheid”, want elkeen van die groot mediagroepe dien een of ander meester, al is dit bloot Mammon en die groter Anglo-Amerikaanse Ryk waarvan hulle die idees en waardes aan ons opdring.

Eintlik is dit ‘n geval van slim vang sy baas. Want wie is verantwoordelik vir die ineenstorting van die ou orde en die ANC se revolusionêre oorname van die weermag, polisie en staatsapparaat, anders as die Suid-Afrikaanse media? Jare lank is alles in die land in die naam van “apartheid” verguis en verdag gemaak. Die feit dat ons toe skoon water, elektrisiteit, werkende hospitale en munisipaliteite gehad het, het vir niks getel nie. Al waarvan die meeste joernaliste en redakteurs gedroom het, was van revolusie en sogenaamde “demokrasie” wat eintlik maar net ‘n ander woord vir ANC-oorheersing is.

Daar sou nooit sanksies vanuit die buiteland gewees het indien ten minste ‘n gedeelte van die plaaslike media nie jare lank met groot fanfare en baie onpatrioties ‘n vertekende beeld van ons land uitgestuur het nie. Dit geld veral die onliberale Engelse media wat in Afrikanerregering iets boos gesien het en wie se joernalistieke integriteit reeds met hul onredelike etniese haat jeens Afrikaners by die deur uitgewaai het. Die verwronge beeld van ons werklikheid waardeur Afrikaners gestereotipeer en as moordlustig en boos voorgestel is, terwyl swartes as lydende engeltjies geskilder is, is vandag steeds met ons.

Noudat, in die beroemde woorde van Pierre Vergniaud, “die revolusie sy kinders verorber” en die redaksiekantore self gevaar loop om onder revolusionêre beheer te kom, word daar luidkeels beswaar gemaak.

Persvryheid en meningsvryheid het in Suid-Afrika gesterf die dag toe die leuen geseëvier het. Gegewe die vele krisisse in die land, bestaan daar geen oop gesprek oor die oorsake daarvan of redelike alternatiewe nie. Want terwyl die media blou moord skree oor moontlike beheer deur die staat of die ANC, weet hulle aan watter kant hul brood gebotter is en dit is aan die kant van dieselfde ANC.

Ek moet sê dat ek persoonlik al hoe minder Suid-Afrikaanse koerante lees. Dag na dag en week na week is dit dieselfde onnosele en dikwels ongekunstelde menings wat aangebied word. Sapa is reeds ‘n vertakking van die ANC, want die mees absurde mediaverklarings deur die ANC-jeugliga of Jong Kommuniste word klakkeloos die wêreld ingestuur terwyl werklik belangrike nuus of verklarings deur die agentskap geïgnoreer word.

Die absurde beriggewing tydens die moord op Eugène Terre’Blanche was waarskynlik die laaste spyker in die doodskis van ons gedrukte media. Berigte oor kondome en toespelings op Terre’Blanche se gewaande homoseksualisme het op voorblaaie verskyn, met die aktiewe deelname van die nasionale inligtingsagentskap. Voortaan sou ‘n groot deel van die media geen geloofwaardigheid meer geniet nie.

Was dit nie vir die internet nie, sou ons reeds in ‘n totalitêre eenpartystaat geleef het, met die instemming van die media. Die redaksies van die meeste koerante, radiostasies en TV-kanale is dermate tot die revolusionêre transformasie van Suid-Afrika verbind dat hulle enigiets van die regerende party sal aanvaar, van grondhervorming en nasionalisering tot anti-blanke rassisme waarvan die hele politieke en ekonomiese stelsel deurtrek is.

Nog nooit was ondersteuning vir alternatiewe media in Suid-Afrika, veral op die internet, so belangrik soos nou nie. Want die hoofstroommedia is reeds deur die ANC gekoöpteer, al gee hulle self voor om nog “onafhanklik” te wil wees.