Eugene Terre’Blanche

Afriforum kanselleer fees glo weens ‘regses’

Die burgerregte-organisasie, AfriForum, het Woensdagoggend aangekondig dat hulle nie dié jaar die gratis AfriForum-fees by die Voortrekkermonument gaan aanbied nie.

Kallie Kriel, hoof uitvoerende beampte van AfriForum, het aan Centurion Rekord bevestig dat die konsert na agt jaar gekanselleer is.

Die gratis fees, wat die afgelope agt jaar mense van regoor Pretoria getrek het, het te omstrede geraak vir Afriforum nadat beide Steve Hofmeyr en Sunette Bridges by die konserte opgetree het.

AfriForum het sowat drie jaar gelede alle bande met Bridges verbreek, maar Hofmeyr was een van die fees se grootste trekpleisters.

Klaarblyklik voel Afriforum dat die fees ‘n “regse-gevoel” begin kry het, want die Vierkleur het gereeld by die konserte gewapper en wyle Eugene Terre’blanche, het die jaar voordat hy vermoor is, self ‘n draai by die konsert gemaak.

Kriel het tydens vroeëre media-onderhoude gesê dat ‘n regse inslag “nooit die bedoeling daarvan was nie”.

Die fees het ook al knelpunte, waaronder die omstrede naamsverandering van Pretoria, hoog op die agenda geplaas en Hofmeyr, het byvoorbeeld, sterk standpunt teen die verandering van die verhoog af ingeneem.

Die fees het jaarliks tussen 20 000 en 30 000 mense gelok.

Links en regs

Links en regs in die politiek is allesbehalwe duidelike begrippe. Die onderskeid is wel duidelik waar dit gaan om verregs en verlinks. Niemand sou byvoorbeeld wou ontken dat mnr Joe Slovo en mnr Eugène Terre’Blanche nie veel in gemeen het nie, maar tussen hierdie twee uiterstes is daar ‘n hele spektrum politieke houdings en skakerings van allerlei aard. Baie mense, miskien die meerderheid, is ‘n bietjie regs of ‘n bietjie links of soms die een en dan weer die ander. Ongelukkig is baie ook gewoon ideologiese outomate.

Uiteraard lê die oorgrote meerderheid sienswyses in die middelveld tussen die twee uiterstes van links en regs. In ‘n normale demokrasie speel mense wat die middelveld doelbewus as voorkeurterrein gekies het, ‘n belangrike rol as stabiliserende en matigende invloed. In ‘n skeefgetrekte (of dalk gedrogtelike) «demokrasie» soos in Suid-Afrika, is die middelveld net totaal irrelevant en speel gewoon die rol van nuttige idiote wat deur politieke kragte tot hulle eie voordeel gemanipuleer word en geen betekenisvolle bydrae tot die politieke gesprek, of die politieke stryd te lewer het nie. Dis allermins so dat politieke «waarheid» iewers tussen verregs en verlinks geleë is. Die middelgrond het net soseer die potensiaal om verkeerd te wees as die uiterstes van links en regs.

Die middelterrein word natuurlik ook beset deur ‘n groot aantal mense wat geen menings hoegenaamd het nie, sy dit na links of na regs, of wie se sienswyses so verward en teenstrydig is, dat dit eintlik niksseggend is. Kom ons noem hulle maar die 7de-laan-kategorie, wat nie eers die status van nuttige idiote bereik nie. Maar dit is so dat ‘n volk bestaan uit alle soorte en dat diesulkes ook met verdraagsaamheid en liefde bejeën moet word. En met ‘n bietjie geluk maak ons dalk van hulle óns idiote!

Iemand, maak nou nie juis saak wie nie, het onlangs die opmerking gemaak dat ekstreemregs en ekstreemlinks uiteindelik bymekaar uitkom. Daar steek ‘n stuk waarheid in. Dis moeilik om te sê of Hitler ten slotte ekstreemlinks (diktatoriaal, sosialisties, ens) of ekstreemregs (diktatoriaal, militaristies en aggressief) was en so ook Stalin (diktatoriaal, sosialisties, militarisies en aggressief). Aanvanklik was hulle bondgenote en daarna in ‘n oorlog met mekaar gewikkel, nie om ideologiese redes nie, maar om redes van strategiese olie, grondstowwe, ens), want ideologies was daar weinig verskil.

Maar miskien hoef ons nie verder na voorbeelde te soek nie as hier by ons waar die Nasionale Party op ‘n stadium so ekstreemregs was dat hulle omgeslaan het in hulle eie teenoorgestelde soos ‘n pofadder wat sy eie stert byt. Vanaf die punt waar hulle Distrik Ses van die aangesig van die aarde afgevee het, tot op die punt waar Adriaan Vlok ANC-terroriste se voete gewas het, was maar net ‘n hanetreetjie.

‘n Veel nuttiger aanduiding as links of regs van waar iemand hom op die politieke spektrum bevind, is om te vra wat sy sienswyse is omtrent bepaalde temas (kwessies), byvoorbeeld, waar staan jy ten opsigte van gemengde huwelike, rassekwotas in sport, verengelsing van universiteite, die onderdrukking van godsdiensbeoefening op skool, regstellende aksie of transformasie, politieke selfbeskikking vir Afrikaners, vrugafdrywing, homoseksuele huwelike, die kolonisering van grondgebied in die Midde-Ooste deur Israel, ongebreidelde immigrasie vanuit die derde wêreld na Europa, en so meer.

‘n Feit wat ons onder die oë moet sien, is dat linkse ideologieë vandag in die Westerse wêreld die botoon voer, dermate dat sienswyses wat nie erg links is nie, net nie gedoog word nie, of verbied word of doodgeswyg word of met beledigings afgemaak word. Om in vandag se klimaat gematig te wees, is alreeds om as regse of fassis of ekstremis getipeer te word. Jy moet links wees en basta. Daaraan is vir die oomblik nie veel te doen nie.

‘n Uitsonderlike geval waar ‘n betekenisvolle politieke beweging dit waag om suksesvol ‘n ander mening in die openbaar te huldig, is die FN van Marine Le Pen in Frankryk. Die vordering wat sy maak, is nie met behulp van die media nie, maar ten spyte daarvan. Feit is dat Marine Le Pen en die FN alles behalwe ekstreemregs is, soos bv mnr Leopold Scholtz in Die Burger wil beweer, maar ‘n patriotiese beweging wat ten doel het om die mag terug te neem van die oligarge in Brussel en terug te besorg aan die Franse volk soos dit ‘n ware demokrasie betaam. Vir hierdie rede word die FN natuurlik deur die media as ekstreemregs voorgestel. Dit pas in die patroon dat alles wat nie links, of selfs ekstreemlinks is nie, in die Westerse wêreld gewoon ekstreemregs is. ‘n Toonbeeld van die swaksinnigheid waardeur ons tydvak gekenmerk word.

Naspers klassiek: Raak lief vir Malema

Onderstaande stuk is op 16 April 2010 in al die Naspersdagblaaie se By geplaas, maar het intussen spoorloos verdwyn en is ook nie in enige van hul argiewe te vinde nie! Dit onthul egter iets van die masochistiese voorskrifte wat hulle vir Afrikaners het, gewoonlik met ‘n Christelike sousie daarby: Raak lief vir diegene wat jou aanval. Draai die ander wang. Vergewe die plaasmoordenaars, want hulle weet nie wat hulle doen nie.

Ons herpubliseer dit hier as bewysstuk van die soort etnomasochistiese, Stockholm-sindroom-denke wat by Naspers vaardig is en waarmee hulle ons volk breinspoel. Ene Jan ver Maak, wat dit geskryf het, word as ‘n “vryskut-fotojoernalis” beskryf. Vermoedelik is hy egter ‘n redaksielid van ‘n Naspersdagblad wat onder ‘n skuilnaam sy mening lug.

Let wel, dat hy nie letterlik sy dankbaarheid oor die gruwelike moord op Eugene Terre’Blanche uitspreek nie. Maar hy sê darem die volgende: “Die Afrikaner behoort fees te vier dat ‘n simbool van daardie deel van sy geskiedenis wat die meeste Suid-Afrikaners en gans die mensdom verfoei het, uiteindelik tot rus gekom het.” Die afleiding dat ons eintlik ET se moordenaars moet “bedank”, is dus nie so vergesog nie…

Raak lief vir Malema

Afrikaans kan glo enige dag uitsterf, Eugène Terre’Blanche is vermoor en Julius Malema hou Robert Mugabe as ‘n held voor.

Dié nuusgebeure, die een smartliker as die ander, val my tuis ten oor ná ‘n onlangse besoek aan Zimbabwe.

Sedert apartheid se amptelike oorlye is die dood al soveel keer oor Afrikaans uitgespreek dat hierdie woorde wat ek tik en as Afrikaans op die rekenaarskerm voorkom, my skyn ‘n wonderwerk in die kleine te wees.

Of is ons al in die hel, die enigste plek in die kosmos waar ons geliefde moedertaal nog ‘n kans op oorlewing het?

Die afgelope nege maande het ek ongeveer die helfte van die tyd in Mosambiek, Namibië en Zimbabwe rondgereis.

Dáár is Afrikaans gelukkig nog nie aan’t stuiptrek nie. I

n die vertes van Mosambiek kom jy nog af op bordjies soos “Hout te koop”, in ‘n gehuggie in Ovamboland is daar ‘n Wag Biekkie Bar, in Hwange waar feitlik geen toeriste meer uitkom nie, vra ‘n beampte toe ons aangestap kom en hy hoor ons is Afrikaans: “Hoe gaan dit, meneer?”

Maar terug op eie bodem maak ons al reg vir begrafnis! Indien dan voorlopig nog nie Afrikaans s’n nie, minstens Terre’Blanche s’n.

‘n Stortvloed emosies word op elke denkbare plek op die web uitgestort. Die Afrikaner is kwáád, soos ‘n woedende leeu, erger as Andries Treurnicht se destydse tier.

Die vraag ontstaan watter doel hierdie uitinge van frustrasie, rassisme, haat en bitterheid het. Kan ‘n mens enigiets bereik deur so in die kuberruimte te kere te gaan?

Soms word meer as ‘n honderd gevoelens binne enkele ure afgelaai na aanleiding van ‘n berig of brief wat in ‘n koerant verskyn het.

Lengte, taalgebruik en spelling is nie ter sake nie, ook nie identiteit nie. Alle skrywers is adresloos, die meeste gebruik skuilname en hul kommentaar word ongeredigeer geplaas.

Bitter min van dié skrywes sal ooit die gepubliseerde weergawe van die koerant haal.

Die internet het duidelik ‘n uitlaatklep vir Afrikaner-ontsteltenis geword en skynbaar word alle menings toegelaat, hoe lasterlik of haatdraend dit ook al mag wees.

Soms wonder ek of Naspers se base ooit bewus is van hierdie golf van negatiwiteit wat ongestuit op hul kuberblaaie aangerol kom.

Die sogenaamde webredakteur het oornag in die hartjie van sake beland en speel ‘n verrassend magtige rol.

‘n Ernstiger vraag is: Hoekom het soveel Afrikaners die behoefte om gif te spoeg? Gaan dit werklik so sleg met hulle?

Terre’Blanche se familie het vanselfsprekend alle reg om gekrenk te voel oor sy dood, maar aan die ander kant slaan Max du Preez in verlede week se By (“Basta met dié helde”) die spyker op die kop wanneer hy Terre’Blanche onder meer as ‘n skobbejak, karikatuur en harlekyn beskryf.

Die Afrikaner behoort fees te vier dat ‘n simbool van daardie deel van sy geskiedenis wat die meeste Suid-Afrikaners en gans die mensdom verfoei het, uiteindelik tot rus gekom het.

Hoekom kan ons egter nie vorentoe beweeg nie? Hoekom moet ons die vrot verlede bly uitkots en boonop almal se aandag daarop vestig met die swaai van vlae wat in museums hoort?

‘n Kopskuif rakende die nuutste vergestalting van die swart gevaar – Malema – is ook moontlik. Is daar enige verskil tussen hom en die Nelson Mandela van vyftig jaar gelede?

As die internet toe bestaan het, sou nóg meer Afrikaners hul absolute hoon verkondig en vurig gepredik het dat hy en sy kommunistiese trawante in die tronk wegkwyn.

Net soos Terre’Blanche lief was om uit die Bybel aan te haal, asook die dominee op sy begrafnis én daarna Stofsuier Hofmeyr, kan ek dit ook doen: “Jy moet jou vyand liefhê soos jouself.”

Dít is natuurlik effe te veel gevra. Malema liefhê?

My vraag is: Waarom nie? Hy is bloot ‘n produk van omstandighede, iemand wat ly as gevolg van die wond in sy psige wat deur wit bevoorregting veroorsaak is.

Omhels hom, nooi hom om by jou te kom kuier, stort aalmoese uit na hom. Wat kan jy verloor? Wat kan jy wén?

Ook in verlede week se By (“Liefdesland”) kom Eben Venter tot die gevolgtrekking dat daar “doodgewoon geen bevredigende antwoord is” op die hedendaagse problematiek in Suid-Afrika nie. Regtig?

Hoeveel van ons het al werklik probeer om enigsins ‘n antwoord te vind?

Nie met woordspeletjies of die klap van jou vingers nie, maar met opoffering, met die deel van jou rykdom, met die deel van jou menswees. Geen openbare verhoog of erkenning is nodig om ‘n positiewe bydrae te lewer nie.

Wanneer laas, byvoorbeeld, indien ooit, was jy in jou huishulp se pondok? Wanneer laas het jy haar kinders se skool besoek, selfs hulp aangebied met die onderrig van Afrikaans?

‘n Gemeenskapsvergadering in die township bygewoon? Enkele woorde van ‘n swart taal aangeleer?

Een van die werkloses op die straathoek ‘n werkie aangebied, of net ‘n paar vrugte? Sy pyn, per slot van rekening, is groter as joune.

Nee, ná sestien jaar van demokrasie wil ons liefs kritiseer: swak dienslewering, die toestand van paaie, die ganse ANC, korrupsie, Eskom, FW de Klerk – hoe verder ons van 1990 af wegbeweeg, hoe groter word sy statuur as volksverraaier …

Ons “pet hate” bly egter geweld.

Kyk hoe word ons uitgemoor! Sóveel duisend boere, sóveel duisend vroue en kinders, net soos in die konsentrasiekampe van honderd jaar gelede (iemand hou tred van die getal net soos ‘n tellinghouer in ‘n eindelose krieketwedstryd).

Die verlede en die hede is vir ons ewe afskuwekkend, laat staan nog die toekoms.

Hoekom laat ons geheue ons in die steek dat ons heeltemal vrywillig bly in Afrika, die swart vasteland? Wanneer het ons dan vergeet dis nie ‘n plek, soos hulle sê, vir sissies nie?

Of die jagter nou ‘n roofdier in die donker bos is, of ‘n moordenaar in jou huis, jy gaan die aanval net oorleef mits jy immer waaksaam is. Wat is so erg daaraan? Bitter min het sedert 1652 verander.

G’n wonder nie die skedel van ons verre voorsaat, Australopithecus sediba, word op ons drumpel uitgegrawe en wêreldwyd op TV-skerms vertoon net toe Terre’Blanche se verminkte skedel laat sak word.

Hoe lank nog? Oorlogspraatjies, wraakgedagtes en ‘n obsessiewe fokus op die slegte is ‘n kortpad.

Soos om ‘n kind ‘n oorveeg te gee. Die langer pad, weg van die doodloopstraat, bly immer een van geduld, beswering van diepgewortelde vrees en die uithou van ‘n hand van vriendskap.

Julius Nyerere, ‘n diktator in eie reg, het gesê die een sonde waaraan ‘n Afrikaan hom nie skuldig durf maak nie, is wanhoop.

Jan ver Maak is ‘n vryskut-fotojoernalis.

Skrik vir die waarheid

Gister reik ‘n klein politieke party ‘n nuusverklaring uit waarin ontsteltenis uitgespreek word oor die meer as 700 mense wat sedert Eugene Terre’Blanche se moord, reeds in Suid-Afrika vermoor is, en skaars ‘n rimpeling veroorsaak het.

Die verklaring was skaars uit, of ‘n groot nuusverspreidingsinstansie bel die partyleier verbaas om te verneem waar dié syfer bekom is.

Die antwoord is doodgewoon dat die polisie se statistieke gebruik is om die berekening te doen. Daar was g’n sensasionele bedoeling of opgeblase feite nie.

Die hartseer is dat die syfer moontlik hoër kan wees, aangesien verskeie instansies, soos die Mediese Navorsingsraad, meen die polisie se syfers is laer as die werklikheid.

Die verdere hartseer is dat selfs mense wat daagliks met moordsyfers werk, geskok is as die daaglikse moordsyfer van bietjie meer as vyftig per dag vir ‘n paar weke bymekaar getel word.

Op dieselfde dag het ANC in die parlement die skuld vir plaasaanvalle op die boere geplaas. Hier is egter wild met syfers omgegaan. Soos een dit uitgedruk het – die boere – eintlik ‘n groot deel van die Suid-Afrikaanse bevolking – maak ‘n groot bohaai as ‘n boer of sy gesinslede vermoor of aangerand word, maar daar is geen ophef as ‘n werker vir leeus gevoer word nie.

Hoe lyk die werklikheid? Volgens Agri SA se statistieke wat tot die jongste ANC-reaksie gelei het is 1 804 boere die afgelope 18 jaar in 11 785 plaasaanvalle vermoor. Ander instansies skat die syfer nader aan 3 000 sedert 1994. Nie almal wat tydens plaasaanvalle vermoor is, was immers die boer nie. Verskeie gevalle het voorgekom waar dit die boervrou was, of kinders, of soms meer lede van dieselfde gesin.

Hoeveel plaaswerkers is in dieselfde tyd vir leeus gevoer? Die geval waarna verwys word is vermoedelik die geval waar na appèl bevind is die plaaswerker was reeds dood toe die blanke – ‘n deeltydse boer – gehelp het om die lyk vir leeus te voer. Daar is geen aanduiding dat die man teenwoordig was toe die oorledene dood is nie. Tydens die aanvanklike verhoor was daar daagliks groot betogings, en reuse mediadekking deur die SABC. Om te sê daar was geen ophef nie, is gewoon ‘n leuen.

Dit neem nie weg dat daar wel boere is wie se optrede skietgoed verskaf aan politici wat die boere as die skurke van die verhaal wil maak nie. Die enkele verhore wat voortspruit word wel deeglik deur georkestreerde betogings goed onder die aandag gebring.

Al die landbou-unies is gevoelig hieroor, en almal wend pogings aan om dit te probeer voorkom. Agri Wes-Kaap, wat weens uitvoere baie afhanklik van buitelandse menings is, het met die Wes-Kaapse Landboudepartement, toe nog deur die ANC beheer, saamgewerk om die gevalle op te spoor en behoorlik te ondersoek. In ses maande is meer as 80 beweerde gevalle ondersoek, drie het in die hof beland, en selfs die gevalle wat hof toe gegaan het is as mites uitgewys. Die werklike probleem is dat ‘n rits Nie-regeringsorganisasies bestaan wat geld ontvang, onder meer van Cosatu, maar ook uit die buiteland, om sulke gevalle te soek, en dan om te kan bestaan, blykbaar dikwels fabriseer. ‘n Bekende geval was dié waarop die destydse minister, Lulu Xinwana, haar mond so op Kerkplein uitgespoel is. Toe dit blyk die Onafhanklike Klagtedirektoraat het dit as ‘n gekookte spulletjie uitgewys, het dit boonop aan die lig gekom dié verslag is ses maande tevore reeds aan die regering oorhandig.

Ook ‘n vorige Vrystaatse premier, Winkie Direko, het ‘n peperduur ondersoek laat doen, met groot fanfare in die Bloemfonteinse stadsaal waarheen mense op staatskoste van heinde en verre aangery is. Toe dié ondersoek dadels oplewer, is die verslag nooit bekend gemaak nie.

Hierdie ondersoek was moontlik ‘n aksie om haar politieke lewe te red na sy by die bekendstelling van die laaste sensus wêreldwyd die nuus gehaal het, toe sy na ‘n besoek aan die toneel van ‘n plaasaanval by Senekal gesê het die polisie moet plaasmoordenaars skiet voor hulle toegesluit word. Sy het dit later ontken.

(Die uwe was teenwoordig en kan bevestig dat sy dit wel gesê het).

Hoe erg is plaasmoorde werklik?

Die Suid-Afrikaanse moordkoers wat die ontsteltenis veroorsaak het van meer as 700 moorde sedert die moord op Eugene Terre’Blanche, is volgens die polisie se statistieke ‘n koers van ongeveer 40 per 100 000 per jaar. Die wêreldkoers is 5 per 100 000 per jaar. Die moordkoers van bruin mans in die Wes-Kaap, 90 per 100 000 per jaar, is amptelik die hoogste koers vir ‘n identifiseerbare groep in die wêreld. Dit word grootliks aan bendebedrywighede toegeskryf.

Interpol bereken egter die moordkoers onder boere in Suid-Afrika in die orde van 300 per jaar. Dat daar skynbaar minder boere vermoor word, is te danke daaraan dat daar nie naastenby ‘n 100 000 kommersiële boere in Suid-Afrika is nie. Dit neem egter niks weg van die feit dat dit geen roem vir Suid-Afrika is om met die onderskeiding spog dat dit die titel van die wêreld se moord-hoofsetel by sy bestaande titel van die wêreld se verkragtinghoofsetel gevoeg het nie. Boonop staan die hoogste en tweede hoogste syfers vir identifiseerbare groepe ook agter Suid-Afrika se naam.

En die ANC blameer die boere.

Waarskynlik moet die mense wat in veiligheidskomplekse vermoor, en hul gesinslede verkrag word, ook die rede by hulself soek.

Dit is skandalig.

topcargo кидалы

Moordenaars se semen op ET se lyk gevind

Enkele dae gelede het PRAAG inligting vanaf die polisie ontvang dat daar semen op Eugene Terre’Blanche se lyk gevind is. Volgens een van die staat se forensiese patoloë was dit egter in so ‘n posisie dat dit nie van Terre’Blanche afkomstig kon wees nie, maar van sy moordenaars.

Praag het nie onmiddellik die inligting gepubliseer nie, in afwagting op wat die volgende rondte in die propagandaoorlog rondom Terre’Blanche se moord sou oplewer. Die Nasionale Inligtingsagentskap (NIA) is ten nouste betrokke by die manipulering van die media rondom die moord. In die Saturday Star, ‘n koerant wat deur die Ierse Independent-groep van mnr. Tony O’Reilly beheer word, word steeds ‘n veldtog teen Terre’Blanche as “regse ikoon” gevoer en het Janet Smith Saterdag ‘n lang artikel oor Terre’Blanche se drankgewoontes en finansiële probleme gepubliseer. Janet Smith is bekend vir haar propagandistiese skrywes wat teen die Afrikaner gemik is, ‘n soort joernalistieke weergawe van Julius Malema se “Skiet die Boere”-liedjies.

So pas het de Suid-Afrikaanse Pers-assosiasie (Sapa) berig dat ‘”n woordvoerder van die nasionale polisiekommissaris generaal Bheki Cele gesê het dat semen op die liggaam van die AWB-leier Eugene Terre’Blanche gevind is”. Die indruk word gewek dat dit Terre’Blanche se semen kan wees, wat die vorige sodomiebewerings deur die gedrukte media sou kon staaf. Let daarop dat die polisiekommissaris se woordvoerder nêrens beweer aan wie die semen behoort nie, maar binne die konteks is ons veronderstel om af te lei dat dit Terre’Blanche se semen moet wees.

Hier volg die res van die Sapa-berig wat so pas aan alle nuusmedia in die land en ook internasionaal versprei is:

“Sy liggaam is half nakend gevind met semen op sy skaamdele. Dis nie nuwe inligting nie, dit was nog altyd deel van die getuienis,” het Nonkululeko Mbatha woordvoerder van kommissaris Cele, gesê.

Mbatha het gesê dit was deel van die getuienis wat ondersoek word en dat daar ander leidrade is wat deur die polisie opgevolg word.

Cele het aan ‘n Sondagkoerant gesê dat die “sekskwessie” nog altyd daar was omdat Terre’Blanche se lyk met sy broek afgetrek gevind is en “nat van semen was”.

Maar, volgens Cele is daar geen kondoom op die toneel gevind nie, anders as wat deur die koerante verlede Saterdag berig is.

Gerugte oor homoseksuele seks in die Terre’Blanche-moordsaak is Woensdag deur die moordenaars se verdediging in die Ventersdorpse Landdroshof laat vaar.

Puna Moroko, wat een van die twee beskuldigdes in die saak, Chris Mahlangu, 28, verteenwoordig, het aan joernaliste buite die hof gesê dat sy kliënt aanvanklik daarvan gepraat het dat hy deur die AWB-leier gesodomiseer is, maar dat verdere ondervraging onthul het dat dit nie die geval was nie.

“Hy (Mahlangu) het die woord “sodomie” gebruik maar die konsultasie was baie kort… Dit het my nie tevrede gestel nie, dit het nie vir my sin gemaak nie, dis waarom ek dit laat vaar het,” het Moroko gesê.

“Ek is nie tevrede dat daar sodomie plaasgevind het nie en my kliënt het my raad aanvaar.”

пескоструйный рукав Фільчаков прокурор

Suid-Afrika selfsodomiseer sy reputasie

Die sirkus sedert verlede Saterdag toe die gedrukte media in Suid-Afrika met hul sodomie-gerugte rondom Eugene Terre’Blanche begin het, blyk nou gedeeltelik deur die land se inligtingsdiens georkestreer te word, luidens ‘n verklaring wat die AWB gister aan Sapa uitgereik het.

In kommentaar gister op die Mail % Guardian se webwerf skryf ‘n Engelssprekende blanke, ene Mao Brac:

These previously disadvantaged cops, previously disadvantaged journos, and previously disadvantaged lawyers and their corrupt masters are busy sodomising the SA justice system, at levels which make the Boere’s machinations in the 80’s look like child’s play. I’ve already told people abroad that I’m ashamed to be South African. I’m no AWB sympathizer, by the way. Have always despised them anyway. Mao Brac on April 12, 2010, 7:32 pm

Dis asof die landsregering en die mediahuise deur ‘n bende dertienjariges vanuit ‘n seunskoshuis oorgeneem is. Die infantiele aantygings en sommer opgemaakte stories oor sodomie en kondome wat klakkeloos deur polisie-offisiere, ondersoekbeamptes en die koerante herhaal word, is nie net kinderagtig nie, dis infantiel verby.

Suid-Afrika is vinnig besig om die teater van die absurde wat hom in Afrikalande soos Uganda onder Idi Amin en Zimbabwe onder Robert Mugabe afgespeel het, tot nuwe hoogtes te voer.

Die staat, die land en sy media selfsodomiseer sy eie reputasie!

Saam met die anonieme Engelssprekende hierbo wat “skaam is om ‘n Suid-Afrikaner te wees”, moet elke regdenkende Afrikaner vandag besef dat ons finaal afstand van die Suid-Afrikaanse identiteit, die onderbroekvlag, Nkosi Sikelel’i Afrika en alles wat daarmee saamhang, moet doen.

Ons voorouers wat, op enkele weke na, ‘n eeu gelede hierdie staat opgerig en tot die suksesvolste in Afrika opgebou het, sou nooit kon voorsien dat dit eendag as ‘n korrupte, gewelddadige sirkus onder temmers soos Julius Malema sou eindig nie.

Die Afrikaner moet so gou moontlik ‘n eie republiek, ‘n volkstaat verkry waarin ons ons eie kultuur kan beoefen en ons eie doelwitte kan nastreef, sonder om in die modder afgetrek te word deur kinderagtige grootmenere met blink swart motors, sakke vol geld uit die staatskas en wat boonop sodomiepraatjies as “slim politieke propgaganda” voorhou.

Kom ons ontstrengel ons uit dié platvloerse gemors.

Laat die oranje, blanje, blou weer wapper oor ons eie land. En sommer gou!excalibur casino games Данильченео

Eugene se broek nadoods afgetrek

Eugene Terre’Blanche se broek is wel nadoods afgetrek, wat die homoseksuele smeerstorie wat sedert Saterdag deur koerante versprei word, weerlê. Volgens ‘n polisieman wat die bewysstukke in die saak vervoer het, kan hy “onomwonde sê dat daar geen kondoom in daardie huis gevind is nie”.

Foto’s van die lyk toon dat daar slegs bloed op sy broek en hemp was, maar nie op sy skaamdele nie, wat bewys dat sy broek eers ná sy dood afgetrek is.

Intussen borduur die gedrukte media lustig voort op die homoseksuele tema.

ANC betaal Terre’Blanche-moordenaars se regskoste

Volgens ‘n verklaring deur Phillip Dexter van Cope, gaan die ANC die regskoste van Eugene Terre’Blanche se moordenaars betaal. Dexter meen “dié optrede stuur die verkeerde boodskap uit”.

“Dit stuur die verkeerde boodskap uit aan Suid-Afrikaners aangesien die regerende alliansie hiermee wil sê dat hy al sy enorme middele sal gebruik om enigeen te verdedig wat ‘n prominente blanke doodmaak. Terwyl ons erken dat elke Suid-Afrikaner oor die reg op afdoende verdediging in ‘n geregshof beskik, is hierdie op sy beste ‘n polities bedenklike daad en op sy slegste verteenwoordig dit siniese politieke opportunisme.

“Die regerende party het uiteindelik tot sy sinne begin kom deur vir kalmte te vra en dat mense mekaar nie op grond van ras moet uittart nie. Maar die besluit om die beweerde moordenaars te verdedig ondergrawe die voorheen goeie werk.”

Cope het verklaar dat dit hoog tyd is dat alle Suid-Afrikaners erken dat die regerende alliansie nie langer dié van Mandela is en nie dat die versoening wat hy so hartstogtelik nagestreef het deur gewone Suid-Afrikaners heropgeneem moet word. Dit lyk volgens die party nie asof die regerende alliansie oor die wil of die motivering daartoe beskik nie.

Ons kort minder emosie en meer strategie

Die Suid-Afrikaanse politiek lyk deesdae soos ‘n Hollywood-speelfliek. Daar is beslis geen tekort aan opwinding, woede, vermaak en skinder nie. As dit maar net ‘n storie was!

Malema het natuurlik die kat onder die duiwe losgelaat met sy ongedissipleerdheid en onverantwoordellike uitlatings. Hy sal beslis moet pa staan vir die rassespanning en polarisering wat in die laaste paar dae as gevolg van sy opmerkings ontwikkel het.

Party mense het aanvanklik gedink hy is ‘n idioot wat bietjie vermaak in die politiek kon bied. Dit het gou duidellik geword dat hy niemand sou ontsien met sy sotlikhede nie. Die enigste vraag wat ek nog het, is hoekom enige media hoegenaamd nog vir sy bakkies lugtyd gee. Sy naam verkoop natuurlik op hierdie stadium groot volumes koerante en die mannetjie voorsien aktuele vermaak in ons stadige poltieke koerant-dagboek.

Dié Julius-seun herinner my aan ‘n stout kind wat tydens Kersete wawiele doen in die sitkamer sodat al die grootmense vir hom moet kyk. In ons huis moes jy dan net die houtlepel gaan haal – dis al…

Ek was eergister saam met ‘n paar goeie vriende by Eugene se begrafnis. Dit was ‘n baie hartseer geleentheid. Alhoewel baie beganisgangers nie vir Eugene self – of vir die AWB – ondersteun het nie, was hy nogtans ons almal se familie.

Ek weet dat as my pa nog geleef het, hy al die pad van Oos-Londen af sou gery het om daar te wees. My sussie het juis hierdie week van Londen af vir my ‘n boodskap gestuur wat lees: “Pa en Eugene lag en gesels seker nou kliphard.”

Die erns van die saak is ongelukkig gefokus op die onderliggende frustrasies wat onder Afrikaners opwel. Baie boere, Afrikaners en selfs swartmense met wie ek hierdie week vergader het, is woedend oor Julius en gefrustreerd oor die afwesigheid van vinniger optrede vanaf die ANC se kant. Dit is verstommend hoeveel mense uit alle oorde glo dat sy vlammetjie geblus moet word.

Ek was nogal teleurgesteld in die politieke resultate van die begrafnis. Alhoewel ek besef dat ‘n paar mense noodwendig sal kapitaliseer op die bindende effek wat hierdie krisis op Afrikaners het, het ek meer pro-aktiewe politieke aksie van die begrafnis as ‘n geleentheid verwag.

Die dominee se boodskap was mooi, maar hy het ver te lank gepreek. Party mense het aan die slaap geraak en ‘n paar het vroeg uitgeloop. Die spreker wat voor die diens vir mense gemaan het om nie tydens die diens foto’s te neem nie, was ongeskik en kortaf toe hy verduidelik het dat diegene wat nie luister nie, summier uitgegooi sal word.

Daar is alreeds soveel plaaslike en internasionale media wat Afrikaners as eenvoudige en dom maplotters wil uitbeeld, dat ondeurdagte opmerkings en aksies van die boere se kant af, Afrikanes se beeld erg skade sal berokken. Afrikaners word die wereld deur gereken as innoverende mense met ‘n goeie werksetiek wat vaardig is en oor besondere beplanningvermoë beskik. Daardie pluspunte kan so gou geneutraliseer word deur manne wat nie mik voor hulle skiet nie. Onverantwoordelike joernaliste wat ordentlike Afrikaners wil uitbeeld as mal hase wat neo-Nazi-rassiste is, wag eenvoudig vir enigeen om tipies volgens daardie beeld op te tree sodat hulle dit more-oggend op die voorblad kan plak.

Afrikaners is te ordentlik om ‘n heilige gebeurtenis soos ‘n begrafnis amptelik te verpolitiseer. Na my mening verloor so ‘n groep dan ‘n gulde geleentheid waar hulle vir die wêreld van hulle oortuigings bewus kon maak.

Ek hoop werklik dat die nadraai van vandeesweek se politieke skommelinge meer Afrikanereenheid tot gevolg sal hê. Vir alle politieke rolspelers in die land – en veral vir gewone Afrikaners – sou groter eenheid en minder afguns op mekaar, ‘n positiewe uitwerking op ons alledaagse lewe hê. Ongelukkig wil elke Afrikaner die koning op sy eie mishoop wees en is daar min leiers met sterk persoonlikhede wat bereid sal wees om ten behoewe van die groter saak onder ‘n ander man se leierskap te dien. Die leierskapstruweling is miskien ‘n uitvloeisel van ons intellek, hardkoppigheid en deursettingsvermoë om ten alle koste te oorleef.

Ons mense het nuwe weiveld gesoek vandat ons grootouers besluit het om as Hugenote onder die Katolieke uit te trek. Ons het geweier om vir Victoria te luister, of na Kitchener of na Rhodes. Vandag trek ons kinders Londen en Australië toe vir werk. As ons daardie oorlewingsin kon inspan om ‘n gesamentlike doelwit te vermag, twyfel ek of enigeen ter wêreld dit sou kon stuit.

Onder die huidige ANC-leierskap, glo ek werklik dat daar ‘n nuwe oor is wat luister. Ons moet nie die interne dinamika onderskat en glo dat almal ons noodwendig NIE goedgesind is nie.

Dit is wanneer mens uit woede en frustrasie die baba saam met die badwater uitgooi dat die skrefie op potensiële interaksie nouer word, en ons ons eie kanse op ‘n beter bedeling sou kelder.

Om die deur oop te hou, beteken nie daarom dat jy jou beginsels oorboord gooi en jou kinders en kerk uitverkoop nie. Dis tyd dat Afrikaners rustig word en meer strategies dink sodat ons kinders nog eendag op ons eie grond kan boer.

Liesl Göttert is president Jacob Zuma se nie-amptelike mediaraadgewer en is die krag agter die Zuma-Afrikaner-byeenkomste van die afgelope paar jaar.

для компрессора

Medialema: die walglike NSA-pers

Die voorbladberigte wat daar gister in koerante van die Independent-groep (Saturday Star en Pretoria News), asook Naspers se webwerwe (Beeld, Volksblad, Die Burger) oor ‘n “gebruikte kondoom” langs wyle Eugene Terre’Blanche se bed verskyn het, verteenwoordig die absolute laagtepunt in die Suid-Afrikaanse joernalistiek. Die hoogheilige dooieboomverslaggewers wat vroeër vandeesweek ontstoke was omdat Julius Malema ‘n BBC-joernalis uit Luthuli-huis laat smyt het, skroom self nie om baie diep in die modder in te duik met hul sensasionele smeerstories nie.

Respek vir die vermoorde man en sy gesin in rou het geen snars getel by die publikasie – in vet letters op voorblaaie – van ‘n vuige brousel oor Terre’Blanche nie. Enige mens by sy gesonde verstand sou kon dink dat so ‘n uiters vreemde bewering van homoseksuele verkragting deur ‘n redelik bejaarde man wat twee weke vantevore ‘n hartoperasie ondergaan het op sy minste vergesog is. Maar nee, ‘n nuushond met ‘n lae IK wat ‘n skandaal ruik, is so onstuitbaar soos ‘n kwylende aasdier op pad na ‘n verrote karkas. Natuurlik is gister se smeertaktiek teen iemand waarvoor 30 000 Afrikaners Vrydag na Ventersdorp opgeruk het deels deur hul Afrikanerhaat gemotiveer.

Dis ironies dat “die media” so dikwels teen Julius Malema van die ANC-jeugliga uitvaar, aangesien hulle presies dieselfde taktiek gebruik en deur dieselfde gemene, onetiese motiewe aangespoor word.

Voortaan behoort ons te praat van die Medialema. Gister het die land se gedrukte koerante en die groot mediamonopolieë wat daagliks hul produkte in supermarkte en kafees aan ons afsmeer feitlik alle geloofwaardigheid verloor.

As dit nie vir die onafhanklike nuwe media van die internet soos praag.co.za was nie, het ons voorwaar gister saam soos malles in ‘n gestig gejubel oor die liederlike swartsmeerdery van ‘n dooie man wat homself nie kan verdedig nie.

Die moord op Eugene Terre’Blanche het op die vooraand van die Wêreldsokkerbeker geskied en het ‘n enorme verleentheid – nee, skande – vir die ANC-bewind geskep. Dat daar moontlik ook duistere magte agter hierdie soort veldtog sit, wat tans poog om die skande in teenpropaganda om te keer, is ‘n moontlikheid.

Malema se liedjie praat egter van “die Boere wat verkragters is”. Met Afrikalogika word die liedjie nou vertaal in ‘n versinsel oor Terre’Blanche wat ‘n kondoom sou gebruik het om sy jong moordenaar te verkrag. “Die verkragter, die Boer, is dus doodgemaak.” Dit gaan nie meer om politiek nie, maar om volkekunde.

Geweld en die toenemende terugkeer na die logika van oer-Afrika, het die land tot waansin gedryf. Laat ons, anders as die Medialema, Julius se tweelingbroer, nie op loop gaan nie. Elke bewering en stukkie getuienis in hierdie saak behoort voortaan met die uiterste skeptisisme bejeën te word en oor en oor onder die vergrootglas bekyk te word alvorens ons tot enige gevolgtrekking kom. Dat die moordenaars se regsverteenwoordigers insgelyks tot op hierdie vlak daal, met verklarings aan die Medialema in ‘n skynbare poging om hul kliënt(e) te verontskuldig, is ewe laakbaar.

Die Afrikaner wil nie langer deur die nuwe Suid-Afrika se absurditeit en liederlikheid besmet word nie.

Ons behoort ook uit beginsel geen gedrukte koerant meer te koop nie. Nie net word bome daarvoor afgekap en goeie petrol uitgery om die gemors na verkooppunte te vervoer nie, maar geen regdenkende ouer sal sulke drek in sy huis wil inbring nie.

The Star het meer as ‘n eeu gelede die Johannesburgse uitlanders tot oorlog teen die vredeliewende Boere opgesweep. Toe ds. William Nicol in 1917 die aansoek vir die eerste Afrikaanse hoërskool in Johannesburg, Helpmekaar, by die onderwysdepartement ingedien het, het The Star dit bekla en smalend in ‘n hoofartikel gekryf: “An Afrikaans high school in Johannesburg? There is something rotten in the state of Denmark.” The Star se huidige haatveldtog is nie net teen Eugene Terre’Blanche en sy treurende gesin gemik nie, maar teen elke Afrikaner.

In enige ander land sou so ‘n koerant se kantore lankal afgebrand of deur ‘n bom verwoes gewees het. Die ordentlike, fatsoenlike, beskaafde en wetsgehoorsame Afrikaner is egter die ideale vyand omdat ons alles lydsaam verduur en eenvoudig deur die gemeenheid en vuigheid van ons eeue oue vyande stomgeslaan word.

Daar is egter perke aan die verdraagsaamheid en wetsgehoorsaamheid van selfs die Afrikaner. Dit sal ons vyande nog uitvind.

AWB woedend oor media se seksbewerings

Die AWB (Afrikanerweerstandsbeweging) het die volgende verklaring uitgereik ná koerante van die Independent-groep en agterna Nasionale Pers bewerings gepubliseer het dat mnr. Eugene Terre’Blanche sy voornemende moordenaar(s) eers homoseksueel sou verkrag het.

Die AWB neem met woede kennis van berigte in die Saturday Star oor die moord op mnr. Eugène Terre’Blanche en reageer soos volg:

1. By die voorverhoor van die saak teen die aangeklaagdes is Dinsdag uitdruklik gesê dat die moordenaars toegang tot die huis (waarin die moord gepleeg is) verkry het deur ’n venster. Die omstandighede waaronder die moord plaasgevind het lyk verdag, maar dit is absurd en kwaadwillig om te suggereer dat ’n huisbraakprooi sy aanvallers sou keer om hom dood te maak deur hulle te sodomiseer.

2. Hierdie inligting word nóú eers – ’n week na die wreedaardige, barbaarse en grusame moord op mnr. Terre’Blanche, bekend gemaak – ’n dag na sy begrafnis. Indien die feite waar was, sou hierdie berigte die sensasiehonger media se eerste soetsappige beweringe wees waarmee hulle kon geld maak, maar dit is nie gepubliseer nie.

Sulke kwaadwilligheid getuig van ’n gebrek aan respek vir die dood, ’n onsensitiewe en onverantwoordelike benadering jeens landsveiligheid en ’n onbeskryflike minagting vir die teerste gevoelens van wyle mnr. Terre’Blanche se vriende, familie, gesin en AWB-lede wat rou oor sy dood.

3. Die SAPD se topstruktuur bevestig telefonies uitdruklik dat die inligting in die bogenoemde koerant rakende ’n kondoom wat op die toneel gevind is:

(i) NIE van die SAPD afkomstig is NIE en NIE waar is NIE;

(ii) NIE deur die SAPD geverifieer is NIE.

Dit versterk die vermoede dat diegene wat vir mnr. Terre’Blanche se dood verantwoordelik was, hom tereggestel het MET bymotiewe, en hom nie net om die lewe wou bring oor ’n loongeskil nie.

4. Volgens verklarings (wat op versoek beëdig kan word) het mnr. Terre’Blanche nie op die dag waarop hy vermoor is, sy hartmedikasie die oggend geneem nie (wat normaalweg by hartpasiënte ’n grootse moegheid tot gevolg het) en dit op ’n oorwig van waarskynlikhede onmoontlik is dat hy energie sou hê om mense wat ingebreek het, te verkrag. (Mnr. Terre’Blanche het enkele weke voor sy dood twee stents in sy hart laat inplant.)

5. Die media moet nou begin kies of hulle mnr. Terre’Blanche as rassis wil beskou of as ’n verkragter van ’n swart jeugdige.

6. Die poging wat geloods word om mnr. Terre’Blanche self die skuld vir die moord op hom te gee deur hom van swak behandeling van sy werkers te beskuldig, het duidelik nie geslaag nie. Die soeke na alternatiewe motiewe versterk die vermoede dat die ware motief ten alle koste verdoesel wil word deur diegene wat die moord beplan het.

7. Die AWB se regskomitee het reeds ’n instruksie ontvang om, indien die beweringe in die koerant nie bewys kan word deur diegene wat dit gemaak het nie, summier deliktuele eise in te stel.

8. Ons Almagtige Hemelse Vader weet wat die waarheid is, want Hy het gesê “Ék is?… die waarheid …” (Joh 14:6). Om die waarheid uit hierdie saak te hou, is onmoontlik. Dit sal weer eens in hierdie saak bewys word.

ANDRÉ VISAGIE

SEKRETARIS-GENERAAL: AWB

инструмент ликота

Staatsmanskap en politieke opportunisme

Wanneer die vet in die vuur is, word die onderskeid tussen staatsmanskap en opportunistiese politiekery duidelik.

Met die moord op die AWB-leier het die vet skouspelagtig in die Suid-Afrikaanse vuur geval. Dit het soos ‘n onverwagse hersieningstoets voor ‘n belangrike eksamen vir Suid-Afrika gekom, en die uitslag van hierdie toets gaan wys wie is staatsmanne en wie is opportuniste.

Bykans alles wat kon saamspeel om hiervan ‘n omvattende toets te maak, het saamgespeel.

Plaasmoorde, wat teen ‘n hoë koers voorkom, het ‘n eskalasie getoon sedert die ANC se heethoofdige jeugleier, Julius Malema begin sing het die Boere moet geskiet word. Die ANC het bont gepraat oor die nasionalisering van landbougrond. Peilings toon nie net ‘n hoë vlak van polarisasie nie, maar kom te midde van hoë werkloosheid, en terwyl meer en meer mense begin kennis neem dat Suid-Afrika die boonste sport van lande bereik het waar inkomstegapings gemeet word.

Die naderende wêreldbeker-sokkertoernooi verseker boonop dat die oë van die wêreld op die land gerig is. In Suid-Afrika kan breedweg onderskei word tussen diegene wat bloot begerig is dat die toernooi ‘n reuse sukses moet wees, en diegene wat bekommerd is dat sake soos slegte paaie, misdaad en politieke blapse die geleentheid in ‘n verleentheid kan omskep – wat ‘n langtermyn sleureffek op almal sal hê.

Die land het die moord op Terre’Blanche so nodig gehad soos dwelmverwante bendebedrywighede. Dit is egter ‘n gegewe, en die land word skielik met ‘n hersieningstoets in die vorm van ‘n karaktertoets gekonfronteer.

Voorlopige aanduidings oor hoe die land se politici vaar is gemengd.

Op 6 April, meer as 350 jaar na Jan van Riebeeck aan die Kaap geland het, was dit nodig dat die polisie ‘n rol doringdraad tussen wit en swart mense voor die hof uitrol toe Terre’Blanche se moordverdagtes verskyn het. Hierdie doringdraad kon kwalik ‘n groter verdeling van persepsies en sentimente simboliseer.

Op dieselfde dag het die polisie ‘n betoger tydens onluste oor munisipale dienslewering doodgeskiet, net om te herinner dat die land se probleme op meer vlakke lê as net wit / swart.

Die feit dat dit Terre’Blanche is wat vermoor is, het boonop die buitelandse media in hul argiewe laat blaai, en as Afrikaners gedink het die kwessie sal net vir die regering ‘n verleentheid wees, is die bal ver misgeslaan. Ook die Afrikaner is uit die inkpotte van die argiewe weer ‘n slag met die teerkwas bygedam.

Niemand was wenners nie – die ganse land was verloorders.

Daar was vlugge tekens van staatsmanskap. Staatsmanskap met voete van klei, het dit geblyk toe die Malema-fenomeen nie beslis en deeglik vasgevat is nie.

Jare gelede het die destydse president van die RGN, dr. Tjaart van der Walt, die stelling gemaak dat geen grondwet, nie eens die beste in die wêreld, sal werk as die land se mense mekaar nie ken en vertrou nie.

Hierdie sentiment is juis ook nou ge-eggo toe die regter wat ‘n tussentydse interdik teen die sing van “Skiet die Boere” gesê het die polarisasie kan nie met ‘n hofbevel besweer word nie, net in die harte van mense.

Dit is waar staatsmanskap van politieke opportunisme onderskei word. Die staatsman tree strategies in belang van die land op, van al die land se mense, al is dit nie oral gewild nie. Die staatsman lei met visie, en nie op grond van politieke impulse wat by die uur verander nie.

Die staatsman is ‘n bouer, nie ‘n sloper nie. Daarom duld hy ook nie slopers in eie geledere nie.

Die staatsman betrek adviseurs wat met kundigheid adviseer, nie met dit wat die staatsman graag wil hoor nie.

Die staatsman se brandstof is respek, nie populariteit nie. Populariteit is bloot ‘n bonus. Malema verteenwoordig die anti-pool hiervan, en dit is ‘n tragedie dat hy ‘n breë persepsie van ‘n groot deel van die land se jeug verwoord.

‘n Staatsman stel die voorbeeld met integriteit en ‘n sin vir geregtigheid, al moet hy ongewilde keuses maak. Ideologiese verknogtheid staan nie bo realiteite nie.

Wanneer die plofbare situasie in die land deur staatsmanskap oor die spektrum, maar veral in die regerende party gestabiliseer het, sal die klimaat vir gewone politieke aktiwiteite – dit wil sê aktiwiteite akkommodeerbaar binne die ruim grondwet en vry van bloedvergieting, funksioneer soos ‘n demokrasie veronderstel is om te funksioneer.

As die hersieningstoets aan die lig bring dat die grondwet volgens moderne vereistes soos dié van die Europese grondwet aangepas moet word, dan moet dit ernstig opgeneem word en nie net ideologies van die tafel gevee word nie.

Die eksamen vir die land durf nie dieselfde debakel as die land se matriekeksamens oplewer nie.

casino free

Eugene Terre’Blanche: ‘n moord te veel

Onderweg na sy begrafnis

Ongekende dinge is besig om in Suid-Afrika te gebeur. Sedert die begin van 2010, van 8 Januarie af toe Beeld eintlik as ‘n grap op sy webwerf gevra het of sy lesers graag in ‘n volkstaat sou bly, is iets onder Afrikaners aan’t broei. Sowat ‘n driekwart van Beeld se aanlynlesers het voorwaardelik of onvoorwaardelik gesê dat hulle in ‘n volkstaat sou wou bly.

Toe word Malema op ons losgelaat, wat een opruiende uitspraak na die ander maak. Dit gaan oor daardie twee biologiese elmente: grond en ras. Malema sing “Die lafaards gaan hardloop” en “Skiet die Boere”. Oulike en onskuldige – so word ons verseker – vryheidsliedjies. Op besoek aan Zimbabwe werf die einste Julius ZANU-PF se steun vir plaasbesettings en “revolusie” in Suid-Afrika. By ‘n myn 160 kilometer van Harare af, kondig Malema so ewe aan dat hulle van einde 2010 af gaan begin om plase by blanke boere te vat.

En toe kom die moord op Oom Eugene, soos sy volgelinge hom noem. Hy was al 69 en taamlik afgekoel van die dae toe Jani Allen, sy beweerde minnares, in die Sunday Times geskryf het: “Right now I’ve got to remind myself to breathe … I’m impaled on the blue flames of his blowtorch eyes.”

Persoonlik het ek hom nie geken nie. Ek het hom half gegroet by die sogenaamde “volksaamtrek” verlede jaar by die Vegkopterrein, ‘n teleurstellende byeenkoms vol emosie en oproepe tot God, maar weinig wol.

In lewe was ET die gunstelingstereotipe van die buitelandse pers wat veronderstel was om die onredelike, militaristiese, fascistiese Afrikaner uit te beeld. Sy dood, ‘n tipiese plaasmoord wat ook – wie weet? – ‘n politieke sluipmoord kan wees, het egter van hom ‘n martelaar gemaak.

Hoewel ek en baie ander uit ‘n heel verskillende stedelike, selfs kosmopolitiese milieu kom, laat sy moord ons met die gevoel van: “Dis ‘n moord te veel!” En: van nou af is dit, soos Alexandre Dumas se drie musketiers gesê het: “Een vir almal en almal vir een.”

Vandag gaan ek en waarskynlik duisende ander Afrikaners by Eugene se begrafnis wees, verenig in ons medelye, woede, maar ook: vrees. Want die spel wat die ANC en sy jeugleier tans speel en dreigemente van grondroof, ‘n “Zimbabwe” en grootskaalse geweld wat die bevrydingsbeweging tans maak, laat jou nekhare orent staan. Ons is stelselmatig ontmagtig deur die afskaffing van die kommando’s en die nuwe wapenwet terwyl die ANC tans in beheer van al die ou Suid-Afrika se wapens is, plus die tonne wapens van Operasie Vula van die vroeë negentigerjare wat nog nooit gevind is nie.

Indien die ANC met die samewerking van ZANU-PF ‘n volksmoord teen ons beplan, het hy sy huiswerk baie, baie goed gedoen. Want ons is nou goed in Dingaan se kraal ingelei. Lammers ter slagting. Die naïewe, goedgelowige, godvresende Afrikaner het weereens sy wapens buite die kraal gelaat. De Klerk wou maar net sy lekkertjie van die Swede, sy Nobelprysie gehad het. En daarvoor het hy ons roekeloos aan die genade van Afrika oorgelaat.

Eugene se gesig is met ‘n panga vermink asof hy ‘n blote Afrikaanse naambord langs die pad was wat nou met ‘n ander naam vervang gaan word. Sy broek is uitgetrek, om een of ander duistere rede.

Sy verontmensliking het ‘n simbool van die Afrikaner se verontmensliking onder hierdie bose, gewelddadige en rassistiese bestel geword. Hy was al 69, bejaard, godsdienstig en eintlik skadeloos. Juis daarom het hy ‘n teiken geword, soos soveel ander.

Wat nou vir hierdie land voorlê, nogal op die vooraand van die Wêreldsokkerbeker, kan niemand voorspel nie. Regoor die land is groepe boere en selfs stedelinge besig om voor te berei vir die volgende toneel in die drama wat heel moontlik ook in bloed geskryf gaan word.

Vandat ek klein was en selfs tydens Verwoerd se begrafnis, het ek nog nie die Afrikaner so verenig, vasberade en aan mekaar gebind deur taal, bloed en geskiedenis gesien soos nou nie. Ons is weer die klein wit stam, nakend op die vlakte, wat die naderende horde moordlustiges moet afwag.

Eugene se dood was die druppel wat die emmer laat oorloop het. Dit het baie onverwags gekom, hoewel ek al ‘n hele paar jaar voorspel dat dit op so iets sou uitloop. Leierskap is nou nodig om Suid-Afrika voor die afgrond van etniese en rassekonflik weg te ruk en ons op ‘n ander baan te plaas. Ongelukkig is daar in Zimbabwe meer leierskap as in die ANC. Mev. Zille se Engelse sarkasme gaan ook nie help as die outomatiese wapens in die hande van dansende vyftienjariges soos in Liberië of op die SABC-nuus op Ventersdorp begin knetter nie.

Dus gaan Malema en sy aspirant-volksmoordenaars die gang van die gebeure dikteer en sal die Afrikaner nou noodwendig móét opstaan om ‘n tragedie te verhoed.

fortune teller games топкарго кидалы

Kom ons stop die Wêreldbeker!

Volgens ‘n berig in Beeld van 6 April het daar meer as 1 miljoen se onverkoopte kaartjies vir die Sokkerwêreldbeker teruggekom na Suid-Afrika. Hoeveel kaartjies nou al werklik verkoop is, slegs 10 weke voor die begin van die toernooi, sal ons seker nooit weet nie. Dit begin al hoe meer lyk asof die buitewereld besluit het om eerder hierdie avontuur vanaf die rusbank mee te maak. Mens kan aanneem dat die binnelandse (on)veiligheidsituasie baie hiertoe bygedra het.

Met die internasionale dekking wat die brutale moord op Eugene Terre’Blanche tans kry en die beelde van oproerige swartes buite die hof, kan mens nie verwag dat buitelanders juis oorgretig gaan wees om vir ons te kom kuier nie, en ‘n mens kan hulle dit ook nie verkwalik nie.

Die vraag wat ons egter aan FIFA moet vra is hoe hulle die toernooi enigsins kan laat voortgaan in ‘n land waar liedere soos “Kill the Boer” openlik gesing word. As die Duitsers 4 jaar gelede so vrolik “Kill the Jews” gesing het, sou die hele Duitsland as gevolg daarvan sekerlik met doringdraad afgekamp gewees het.

FIFA is openlik teen rassisme gekant en het allerlei aksies wat hiermee verband hou. Hulle voel so erg oor die saak, dat hul statute soos volg hiervan melding maak:

Artikel 3 (“Non-discrimination and stance against racism”) ” Discrimination of any kind against a country, private person or groups of people on account of ethnic origin, gender, language, religion, politics or any other reason is strictly prohibited and punishable by suspension or expulsion.”

Daar is dus ‘n goeie saak vir ‘n boikot-aksie van die toernooi. Daar moet so gou moontlik ‘n versoek aan die beheerliggame soos FIFA asook aan die sokkervereningings van die 32 deelnemende lande gerig word in die lig van die vlaag moorde wat deur die magsdronk ANC veroorsaak word.

En ten spyte daarvan dat die toernooi wel sal voortgaan met met geflouste rekenaarbeelde van vol stadions, bied hierdie toernooi en die buitelandse mediabelangstelling ‘n goeie platform vir ‘n protesaksie deur alle Afrikaners. Die effek hiervan kan drasties verhoog word indien dit gekoördineer word tussen alle groeperings en partye.

‘n Paar duisend T-hemde wat so ‘n boodskap verkondig kan hierdie boikot aanhelp, maar die troefkaart is dalk honderde bakkies wat ‘n paar uur voor elke wedstryd koppelaarprobleme ontwikkel en pap wiele kry op strategiese plekke op die snelweë en sodoende reuse-verkeersopeenhopings veroorsaak.

Dis dalk ons laaste kans in ‘n lang tyd in die kollig van die wêreldmedia, en ons moet dit op een of ander manier tot ons voordeel benut.

игры дляы девочек topcargo