praag.co.za

Tag: geweldsmisdaad

  • Geweldmisdaad het waarskynlik weer toegeneem

    Geweldmisdaad het waarskynlik weer toegeneem

    Daar is min hoop dat misdaad afgeneem het tot in Maart vanjaar, want verlede jaar het sestien van die 26 misdaadkategorieë stygings getoon. Dit sluit moord, kaping en huisroof in.

    Die minister van Polisie, Nathi Nhleko maak vandag die jongste misdaadsyfers bekend vir die tydperk tussen April 2015 en die einde van Maart vanjaar.

    Nhleko sal die syfers bekendmaak aan die polisie se oorsigkomitee in die parlement.

    Roof met verswarende omstandighede het die skerpste gestyg en ‘n toename van meer as tienduisend huisrooftogte is aangeteken verlede jaar.

    Die moontlikheid dat die misdaadsyfers in die jongste verslagperiode gedaal het, is daarom onwaarskynlik.

    Voorvalle van moord het met 4.6% tussen 2014 en 2015 gestyg, terwyl roof met verswarende omstandighede met meer as 8% toegeneem het.

    Die misdaadstatistieke word nooit in perspektief gestel nie en die etniese komponent word doelbewus verberg om die ware gesig van misdaad teen blankes wat slagoffers is, weg te steek.

  • Twee vas vir moorde in Noord-Kaap

    ‘n Swart man, 32, sal na verwagting môre in die De Aar-landroshof verskyn op ‘n aanklag van moord.

    Dit kom nadat ‘n 13-jarige meisie se liggaam gisteroggend in die straat naby die beskuldige se huis gevind is. Die polisie wou nie bevestig of die meisie verkrag is nie.

    Die oorledene het volgens woordvoerder Sergio Kock kopbeserings opgedoen, maar dit is nog onbekend wat presies tot die meisie se dood gelei het.

    Die ondersoek duur voor.

    Intussen sal ‘n 22-jarige swart verdagte binnekort in die Jan Kempdorp-landdroshof verskyn ná die moord op die 19-jarige Jakob Maragoe en die 24-jarige Michael Matheatau Sondagoggend.

    Die verdagte en Maragoe het blykbaar oor ‘n meisie in ‘n kroeg beklei toe Matheatau tussen beide wou tree. Hulle is toe albei in die struweling noodlotting gewond.

    Die verdagte het glo gevlug van die toneel en is later deur die Jan Kempdorp polisie aangekeer.

    Suid-Afrika se oorgang na ‘n sogenaamde demokrasie in die vroeë 1990’s het ‘n vinnige toename in aangemelde verkragtings en ander geweldsmisdade openbaar.

    Dié misdade stem ooreen met die voorkoms onder Afrikabevolkings elders wat nooit onder apartheid geleef het nie.

    Gevalle van gerapporteerde verkragting het toegeneem van 27 056 in 1993 tot ‘n hoogtepunt van 55 114 tussen April 2004 en Maart 2005, wat ‘n voorkomssyfer van 118,3 / 100 000 van die bevolking.

    Dit is onder die hoogste gerapporteerde verkragtings ter wêreld.

    Joan van Niekerk, ‘n voorsitter van Childline Suid-Afrika, het gesê onderwysers in swart skole is een van die grootste probleme wat die seksuele misbruik van kinders betref.

    Ten spyte van pogings deur buitelandse nie-regeringsorganisasies om dié plaag toe te smeer, is dit ook bekend dat swart mans glo dat omgang met kinders hulle van MIV/Vigs kan genees.

    Die 185 gevalle van kindermishandeling wat by die polisie aangemeld word elke dag verteenwoordig net ‘n fraksie van die ware getal, volgens kindersorggroepe. Hiervan lei net vyf persent tot ‘n suksesvolle skuldigbevinding.

  • Ericsson dank slagoffer van swart geweldsmisdaad af oor woord ‘kaffir’

    Ericsson dank slagoffer van swart geweldsmisdaad af oor woord ‘kaffir’

    Die Sweedse telekommunikasiereus, Ericsson, het ‘n werknemer afgedank omdat sy die woord “kaffir” in ‘n twiet gebruik het.

    Volgens ‘n woordvoerder van die maatskappy, Magnus Mchunguzi, het Basson, wat ‘n subkontrakteur is, die maatskappy se “sake-etiekbeginsels” geskend.

    Kennelik skend swart geweld teen blankes nie maatskappy se opvattings oor etiek nie.

    bassonDie woord is gebruik in ‘n twiet van die rekening van Vivienne Basson, ‘n slagoffer van swart geweldsmisdaad.

    Basson het haar frustrasie oor ‘n taxi-ongeluk getwiet. Sy het bygevoeg dat die swartes “barbare is wat in die hel kan vrot”.

    ‘n Sogenaamde “tegnologiekenner” van World WideWorx, Arthur Goldstuck, het die stap verdedig en gesê sosiale media is nie “wetteloos” nie.

    Goldstuck, ‘n ANC-sikofant en begunstigde, het nie kommentaar oor die algehele wetteloosheid van swart taxibestuurders of die hoë misdaadvlakke gelewer nie.

    Hy het gesê indien iets aanlyn gepubliseer word, kan dit nooit weer ten volle verwyder word nie, en mense kan vervolg word weens “haatspraak”.

    Basson was reeds in twee taxi-ongelukke waar die bestuurders weggejaag het en sy en haar seun is in hulle huis aangeval gedurende ‘n gewapende roof waar swartes op haar geskiet het.

    Sy het die aanval oorleef.

  • Veldtog teen verkragting, geweld op wittes gerig

    Veldtog teen verkragting, geweld op wittes gerig

    rapesaDie veldtog teen verkragting en geweld wat tans loop, toon wit daders en wit slagoffers.

    Die minister vir Vroue, Kinders en mense met gestremdhede, Lulu Xingwana, het intussen uitgevaar teen die 24-jarige man wat na bewering ‘n baba verkrag het.

    Die swart man is in hegtenis geneem en het reeds in die hof verskyn.

    Xingwana het gevra dat hy die swaarste moontlike straf opgelê word.

    President Jacob Zuma het ‘n beroep op lede van die publiek gedoen om hulle noue samewerking aan die polisie te gee om geweldsmisdade te staak, ná die gruverkragting van die sesweke oue baba.

    Die baba is vermoedelik deur ‘n familielid, in Galeshewe naby Kimberley uit ‘n kamer gegryp en verkrag. Die slagoffer is tans in ‘n hoësorgeenheid in ‘n hospitaal in Kimberley.

    Zuma het die misdaad as ontstellend bestempel omdat dit plaasgevind het tydens die 16 dae van aktivisme van geen geweld teen vroue en kinders.

    Die bemarkingsmateriaal vir die veldtog beeld egter wit verkragters en geweldenaars en wit slagoffers uit. Dit is nie bekend wie die veldtog beplan of ontwerp het of hoeveel dit gekos het nie.

    Zuma het gesê die gemeenskap moet meer bewus gemaak word van sulke misdrywe sodat die oortreders aan die kaak gestel kan word en dié ernstige vergrype hokgeslaan kan word.

    Die kans dat die veldtog enige invloed sal hê, is egter gering, aangesien dit nie op die teikenmark gerig is nie. Die verkragters en geweldenaars is in die meeste gevalle swart het vorige navorsing reeds getoon.

    Hoofregter Mogoeng Mogoeng het Vrydag gesê die regstelsel moet mense onderrig oor die prosedures veral wat betref die toestaan van borgtog aan beweerde oortreders.

    Hy het in Kimberley gepraat tydens die bekendstelling van die Noord-Kaapse Provinsiale Doeltreffendheidskomitee.

    Mogoeng sê mense het die opvatting dat die regstelsel nie simpatiek is nie, omdat verdagtes in gevalle van moord en verkragting borgtog kry.

  • ‘Misdaad in SA op laagste vlak in 15 jaar’

    ‘Misdaad in SA op laagste vlak in 15 jaar’

    Jerre Stead
    Jerre Stead

    ‘n Amerikaanse organisasie wat betrokke is by die eksplorasie van onder meer gas en olie, IHS, sê misdaad in Suid-Afrika “neem af”. Dié inligting is in die WSJ gepubliseer.

    IHS Crime Index, wat self toegee dat hulle uitsluitlik op die SAPD se inligting staatmaak, het bevind dat misdaad in Suid-Afrika “op sy laagste vlak in 15 jaar is”.

    Die HUB van IHS, Jerre Stead, is pas deur die deelstaat Colorado se goewerneur aangewys om die heropbou van Colorado na die onlangse uitgebreide vloedskade te onderneem.

    “Geweldsmisdaad staan op die laagste vlak in ‘n dekade, en het met 40 persent afgeneem” sê die Minister van Polisie, Nathi Mtethwa.

    “Eiendomsmisdaad het met 24 persent oor dieselfde tydperk afgeneem.”

    Hy sê die IHS Indeks stem ooreen met die misdaadstatistiek wat die regering onlangs vrygestel het.

    Die syfers het ‘n ses persent styging in die getal moorde in die afgelope jaar aangetoon.

    Dit was egter die afgelope nege jaar 27 persent laer.

  • Rooi Oktober gee die olifant ‘n naam

    Rooi Oktober gee die olifant ‘n naam

    delport_manfred_600

    deur Manfred Delport

    [followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

    Volg Manfred op Facebook.

    Rooi Oktober was ‘n dawerende sukses, en net nog ‘n bewys van Gustav Venter se stelling dat Afrikaners se uitnemendheid in ons breinselle, en nie in ons spermselle, gesetel is nie. Alhoewel die opkoms by die Rooi Oktober-optogte nie getalsgewys groot was nie, was die reaksie daarop wel reusagtig. Die maatstaf van ‘n suksesvolle optog is sekerlik hoe dit mense laat praat, en selfs hoeveel omstredenheid dit genereer.

    Gemeet hieraan was Rooi Oktober soos ‘n atoombom in die hoenderhok. Al wat ‘n nuusagentskap is, het berigte daaroor gedra. Dit maak steeds vandag opslae. Sekere inbellers na radiostasies is dae ná die aksies steeds woedend. Ek het selfs een op SAFM gehoor wat gemeen het dat Sunette Bridges permanent stilgemaak moet word, en dat die regering “te sag met blankes is”. Sy het nie gesê wat presies sy sou wou sien gebeur nie, maar Zimbabwe is sekerlik nie meer ver nie.

    Kontrasteer bogenoemde met jou deursnit-Cosatu-optog: Duisende “wêkkas” wat marsjeer oor een of ander irrelevante grief. Asblikke word omgesmyt. Winkels word geplunder. Niemand gee egter om oor wat Cosatu wil hê nie; die nuusberigte handel eerder oor hoe erg die verkeer ontwrig gaan word. Die aangeleentheid waaroor die mars gehandel het, word bykans nooit verder bespreek nie. Terug na Gustav: Wat 20000 Cosatu-lede nie kan regkry nie, kan wel deur 300 Afrikaners vermag word. Uitnemendheid in aksie.

    Rooi Oktober het dit teen ‘n paar probleme gehad. Rassistiese geweld teen blankes was een beswaar. So ook rassistiese regstellende aksie en SEB, wat neo-apartheid is wat ook teen blankes gemik is.

    Hierop het Rooi Oktober se kritici die mees belaglike reaksies denkbaar gehad. Van ‘n ernstige poging om Rooi Oktober se griewe aan te spreek, was daar min sprake. En die mees belaglike reaksie van almal? Dit moet sekerlik die breindood stelling wees dat “almal onder misdaad ly.” Ek is baie lus om diegene wat laasgenoemde loutere onsin kwytraak, ‘n dwarsklap toe te dien dat hulle leë koppe daarvan tol, hulle dan te troos met hierdie woorde: “Toemaar, almal ontvang op een of ander stadium ‘n taai klap.” Asof die feit dat ander bevolkingsgroepe mekaar ook teiken met geweldsmisdaad, op enige manier iets doen om die leed aan blanke slagoffers van rassistiese, swart-op-wit geweld ongedaan te maak. Nee, nee, nee! Die feit dat ander groepe rassistiese haatmisdaad as normaal of alledaags beskou en almal daaronder gebuk gaan, is geen verskoning nie. Dit is eerder ‘n bekentenis dat misdaad so buite beheer is dat almal dit maar bloot aanvaar as gewoon.

    ‘n Ander gunstelingreaksie was om die boodskapper te probeer skiet; om Steve Hofmeyr en Sunette Bridges te probeer stilmaak met die ewe verstandelik-gestremde towerwoordjie van die linkse: “Rassiste!” Ongelukkig vir die linkses beteken die krete van rassisme in hierdie konteks niks buiten dat die linkse se standpunt deur die feite vernietig is nie, en is die term só holrug gery dat dit geen impak meer maak nie.

    Nie een van diegene wat hierdie belaglike snert kwytraak, nie één van Rooi Oktober se kritici, het die moed om die ware vraagstukke wat deur Rooi Oktober geopper is, te konfronteer nie.

    Hier is die eerste ontbeantwoorde vraag: Wie is dit wat wié op rassistiese wyse aanval?

    Buiten vir uiters skaars voorvalle van wit-op-swart geweld, wat dan op histeriese en sensasionalistiese wyse aan die groot klok gehang word, selfs al is daar geen geweld betrokke nie (die Reitzhuis-voorval), is bykans alle rassistiese geweld in Suid-Afrika van die swart-op-wit verskeidenheid, selfs al kontroleer mens vir relatiewe getalle (nog ‘n gunstelingverskoning van die linkses). Blankes word op ‘n daaglikse grondslag deur ander volke aangeval, verkrag, beroof, vermoor en geterroriseer, teen ‘n tempo buite alle verhouding met die geweldsmisdaadkoers in lande waar blankes ‘n meerderheid is. Bykans sonder uitsondering word hierdie rassistiese haatmisdaad teen blankes gemik egter as sogenaamde gewone misdaad afgemaak, en fluit geen voëltjie daaroor nie.

    Dit is aan die ander kant nie blanke bendes wat swart plaashuise binneval en die bejaarde bewoners daarvan doodmartel nie. Geweldsmisdaad is ‘n skaars ding in oorwegend-blanke gemeenskappe, vergeleke met Suid-Afrika se koers. Hoe kry die inwoners van Kopenhagen, ‘n metrogebied met miljoene inwoners, dit byvoorbeeld reg om minder as 10 verkragtings per jaar te pleeg (boonop word bykans al die verkragtings daar deur immigrante gepleeg), maar in die bloederige NSA is daar 55000 vrouens per jaar wat verkragtings aanmeld, met sekerlik honderde duisende meer verkragtings wat nooit aangemeld word nie? Gekoppel hieraan: Waarom teiken swart mans blanke vrouens vir verkragting, maar nie andersom nie? Hoeveel blanke mans verkrag swart vrouens? Ek kan aan geen enkele wit-op-swart verkragtingsvoorval in die nuusblaaie oor die afgelope vyf jaar dink nie, maar ek mag verkeerd wees.

    Die tweede vraagstuk, wat ook glad nie aangespreek word deur Rooi Oktober se kritici nie, is: Waarom is daar ‘n gewapende stryd teen die vorige regering se rasgebaseerde wetgewing geloods, maar wanneer blankes swart-op-wit rassisme en rasgebaseerde wetgewing soos RA en SEB moet verduur, is dit skynbaar skielik heeltemal in die haak?

    Hierop is die reaksies ewe absurd as die flou verskonings wat aangebied word oor misdaad. Een is dat die onregte van die verlede reggestel moet word en daarom is hierdie rassisme glo “nodig.” My reaksie: Dus word die onregte van die verlede reggestel deur dieselfde onregte te herhaal. Geen blanke het enige iemand se grond “gesteel” nie. Geen blanke wat ná 1978 gebore is, kon ooit stem in die vorige bedeling nie. Waarom moet blankes dus op rassistiese wyse geteiken word?

    Rooi Oktober was, kortom, hoogs suksesvol, want skielik praat die hele land oor die vrae wat die linksetjies eerder probeer verswyg. Aan die linkses wat Rooi Oktober desperaat probeer stilmaak: Skiet gerus die boodskapper; wees snedig oor Steve of Sunette se persoonlike lewens. Bied gerus absurde en breindood verskonings aan, wat selfs nie eens julle self ernstig kan opneem nie. Julle gaan egter nie die feite wat deur Rooi Oktober aan die groot klok gehang is, laat verdwyn nie. Julle kan nie blankes verhoed om bloot die nuus te lees, of om met vriende en kennisse te gesels, en om ons eie menings te vorm nie. Geen hoeveelheid rassisme-gillery gaan ons skielik laat dink ons woon in ‘n misdaadvrye paradys nie. Geen mooi naampies vir die onverdedigbare rassisme wat ons teiken (“regstellende aksie”, “bemagtiging” of “transformasie”) gaan ons laat dink dat dit nié blote swart-op-wit rassisme is nie.

    Welgedaan, Rooi Oktober, dat julle die moed gehad het om die olifant in die hoek op sy naam te noem.

    [followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

    Volg Manfred op Facebook.

  • Ope brief aan Tim du Plessis: Huidige ‘argitektuur’ ís defektief

    Ope brief aan Tim du Plessis: Huidige ‘argitektuur’ ís defektief

    viktimokrasie

    deur JH du Toit

    In u Rapport-rubriek van verlede Sondag uiter u die volgende gewigtige stelling: “Anders as onder apartheid is die argitektuur van die huidige politieke bedeling nie defektief nie.”

    Geen mate van ontkenning kan meer die hoë geweldsmisdaad teen die minderheid, gedwonge verengelsing, ekonomiese diskriminasie, toenemende haatspraak, ens. verdoesel nie.

    Hierdie situasie is simptomaties van die onwerkbaarheid van die huidige grondwetlike model in ‘n hoogs verdeelde samelewing. Die liberale demokratiese sisteem binne ‘n eenheidstaat is besig om liederlik in Suid-Afrika te misluk. Vir so ‘n sisteem om vreedsame naasbestaan moontlik te maak moet daar ‘n hoë graad van sosiale kohesie tussen onderskeie groepe bestaan. Daar moet ‘n mate van konsensus tussen almal wees oor wat in die gemeenskaplike belang is. In SA bestaan daar nie ‘n begrip van gemeenskaplike belang nie en dis te verstane, gegewe ons verlede.

    In samelewings waar daar histories erge verdeling tussen groepe bestaan, ontbreek hierdie soort konsensus. Lande soos die VSA het wel tot ‘n groot mate daardie konsensus bereik, maar Suid-Afrika beskik oor ‘n heel ander samestelling en sal dit baie onwaarskynlik ooit bereik. In die VSA was die meerderheid altyd bemagtig, in SA streef die meerderheid konstant na bemagtiging ten koste van die minderheid. Dit is ‘n onuitputbare bron van spanning en konflik.

    Die De Klerk-regering het glad nie hierdie hoogs verdeelde aard van SA in berekening gebring by die finale skikking nie. Eintlik is dit uiters ironies as mens in ag neem dat Kodesa die einste produk van ‘n samelewing in konflik was. Dit is ‘n gegewe dat sonder beskerming aan die minderhede die “onderdrukte” meerderheid geensins in die beste belang van hul voormalige “onderdrukker” sou regeer nie.

    Te midde van hierdie risiko sou verantwoordelike risikobestuur vereis dat ‘n nuwe bedeling hierdie bedreiging vir die minderheid in ag neem. Blote grondwetlike “waghond”-instellings sou dit nie kon verseker nie omdat sulke instellings nie deur die minderheid beheer word nie. Nee, die nuwe bedeling sou die minderheid met ‘n sekere beheer oor hul eie lot moes laat. Daar bestaan verskeie modelle wat wissel van die konsosiatiewe tot die streekskonfederale. Selfs in lande met hoë sosiale kohesie, soos Nieu-Seeland, geniet die minderheid bepaalde konsosiatiewe beskerming.

    Magsdeling was in elk geval FW De Klerk se mandaat, dus kan daar nie nou gepleit word dat die NP-regering nie sou kon voorsien dat blankes die onderspit sou delf in die nuwe bedeling nie. Ek dink dit is tyd dat Rapport en ander Nasperspublikasies begin erken dat die “argitektuur” van die huidige bedeling nie na die minderheid kan omsien nie en dat die Afrikaner en ander etniese minderhede toenemend die onderspit delf.

  • Skrik vir die waarheid

    Gister reik ‘n klein politieke party ‘n nuusverklaring uit waarin ontsteltenis uitgespreek word oor die meer as 700 mense wat sedert Eugene Terre’Blanche se moord, reeds in Suid-Afrika vermoor is, en skaars ‘n rimpeling veroorsaak het.

    Die verklaring was skaars uit, of ‘n groot nuusverspreidingsinstansie bel die partyleier verbaas om te verneem waar dié syfer bekom is.

    Die antwoord is doodgewoon dat die polisie se statistieke gebruik is om die berekening te doen. Daar was g’n sensasionele bedoeling of opgeblase feite nie.

    Die hartseer is dat die syfer moontlik hoër kan wees, aangesien verskeie instansies, soos die Mediese Navorsingsraad, meen die polisie se syfers is laer as die werklikheid.

    Die verdere hartseer is dat selfs mense wat daagliks met moordsyfers werk, geskok is as die daaglikse moordsyfer van bietjie meer as vyftig per dag vir ‘n paar weke bymekaar getel word.

    Op dieselfde dag het ANC in die parlement die skuld vir plaasaanvalle op die boere geplaas. Hier is egter wild met syfers omgegaan. Soos een dit uitgedruk het – die boere – eintlik ‘n groot deel van die Suid-Afrikaanse bevolking – maak ‘n groot bohaai as ‘n boer of sy gesinslede vermoor of aangerand word, maar daar is geen ophef as ‘n werker vir leeus gevoer word nie.

    Hoe lyk die werklikheid? Volgens Agri SA se statistieke wat tot die jongste ANC-reaksie gelei het is 1 804 boere die afgelope 18 jaar in 11 785 plaasaanvalle vermoor. Ander instansies skat die syfer nader aan 3 000 sedert 1994. Nie almal wat tydens plaasaanvalle vermoor is, was immers die boer nie. Verskeie gevalle het voorgekom waar dit die boervrou was, of kinders, of soms meer lede van dieselfde gesin.

    Hoeveel plaaswerkers is in dieselfde tyd vir leeus gevoer? Die geval waarna verwys word is vermoedelik die geval waar na appèl bevind is die plaaswerker was reeds dood toe die blanke – ‘n deeltydse boer – gehelp het om die lyk vir leeus te voer. Daar is geen aanduiding dat die man teenwoordig was toe die oorledene dood is nie. Tydens die aanvanklike verhoor was daar daagliks groot betogings, en reuse mediadekking deur die SABC. Om te sê daar was geen ophef nie, is gewoon ‘n leuen.

    Dit neem nie weg dat daar wel boere is wie se optrede skietgoed verskaf aan politici wat die boere as die skurke van die verhaal wil maak nie. Die enkele verhore wat voortspruit word wel deeglik deur georkestreerde betogings goed onder die aandag gebring.

    Al die landbou-unies is gevoelig hieroor, en almal wend pogings aan om dit te probeer voorkom. Agri Wes-Kaap, wat weens uitvoere baie afhanklik van buitelandse menings is, het met die Wes-Kaapse Landboudepartement, toe nog deur die ANC beheer, saamgewerk om die gevalle op te spoor en behoorlik te ondersoek. In ses maande is meer as 80 beweerde gevalle ondersoek, drie het in die hof beland, en selfs die gevalle wat hof toe gegaan het is as mites uitgewys. Die werklike probleem is dat ‘n rits Nie-regeringsorganisasies bestaan wat geld ontvang, onder meer van Cosatu, maar ook uit die buiteland, om sulke gevalle te soek, en dan om te kan bestaan, blykbaar dikwels fabriseer. ‘n Bekende geval was dié waarop die destydse minister, Lulu Xinwana, haar mond so op Kerkplein uitgespoel is. Toe dit blyk die Onafhanklike Klagtedirektoraat het dit as ‘n gekookte spulletjie uitgewys, het dit boonop aan die lig gekom dié verslag is ses maande tevore reeds aan die regering oorhandig.

    Ook ‘n vorige Vrystaatse premier, Winkie Direko, het ‘n peperduur ondersoek laat doen, met groot fanfare in die Bloemfonteinse stadsaal waarheen mense op staatskoste van heinde en verre aangery is. Toe dié ondersoek dadels oplewer, is die verslag nooit bekend gemaak nie.

    Hierdie ondersoek was moontlik ‘n aksie om haar politieke lewe te red na sy by die bekendstelling van die laaste sensus wêreldwyd die nuus gehaal het, toe sy na ‘n besoek aan die toneel van ‘n plaasaanval by Senekal gesê het die polisie moet plaasmoordenaars skiet voor hulle toegesluit word. Sy het dit later ontken.

    (Die uwe was teenwoordig en kan bevestig dat sy dit wel gesê het).

    Hoe erg is plaasmoorde werklik?

    Die Suid-Afrikaanse moordkoers wat die ontsteltenis veroorsaak het van meer as 700 moorde sedert die moord op Eugene Terre’Blanche, is volgens die polisie se statistieke ‘n koers van ongeveer 40 per 100 000 per jaar. Die wêreldkoers is 5 per 100 000 per jaar. Die moordkoers van bruin mans in die Wes-Kaap, 90 per 100 000 per jaar, is amptelik die hoogste koers vir ‘n identifiseerbare groep in die wêreld. Dit word grootliks aan bendebedrywighede toegeskryf.

    Interpol bereken egter die moordkoers onder boere in Suid-Afrika in die orde van 300 per jaar. Dat daar skynbaar minder boere vermoor word, is te danke daaraan dat daar nie naastenby ‘n 100 000 kommersiële boere in Suid-Afrika is nie. Dit neem egter niks weg van die feit dat dit geen roem vir Suid-Afrika is om met die onderskeiding spog dat dit die titel van die wêreld se moord-hoofsetel by sy bestaande titel van die wêreld se verkragtinghoofsetel gevoeg het nie. Boonop staan die hoogste en tweede hoogste syfers vir identifiseerbare groepe ook agter Suid-Afrika se naam.

    En die ANC blameer die boere.

    Waarskynlik moet die mense wat in veiligheidskomplekse vermoor, en hul gesinslede verkrag word, ook die rede by hulself soek.

    Dit is skandalig.

    play games online free without downloading nowtopcargo кидалы