Briewe – praag.co.za

Skryf ‘n brief en wen ‘n boekprys elke week!

Ons weet dat die hoofstroommedia in dié tye van sensuur en politieke korrektheid nie graag kritiese briewe plaas nie. Ons verwelkom egter briewe wat menings uitspreek of sommer net lekker lees as ‘n stukkie Afrikaanse letterkunde. Daarom het ons besluit om tot verdere kennisgewing elke week ‘n boekprys uit te loof vir die beste brief wat in daardie week op ons blad gepubliseer is!

E-pos u brief aan briewe[by]praag.co.za.

Die eerste boekprys sal ‘n eksemplaar van die Duitse Nobelpryswenner Günter Grass se roman, Kreeftegang, wees. Die wenbrief sal weekliks aangekondig word.

Byna 170 oortredings tydens Poskantoorstaking

Die minister van Telekommunikasie, Siyabonga Cwele, sê byna 170 sake is by die polisie aangemeld vir misdade wat tydens die staking gepleeg is.

Die onwettige tweemaandelange staking deur werkers wat vaste aanstellings en verhogings eis, het die Poskantoor feitlik op sy knieë gedwing.

Die misdade sluit ondermeer gevalle van kwaadwillige saakbeskadiging, intimidasie en aanranding in.

Cwele het in die Nasionale Vergadering van die parlement op ‘n vraag gereageer.

Die minister sê diegene wat die meeste deur die staking geraak word, is die armes, maar sakeondernemings het swaar gely onder die staking aangesien talle van duur koerierdienste moes gebruik maak.

Cwele pogings om die Poskantoor en die vakbondleiers te oorreed om tot ‘n vergelyk te kom sal voortgaan sodat werkers kan terugkeer werktoe.

Vakbondleiers het vroeër hulle looneis van 15 persent tot 7,5 persent afgeskaal.

Die Universiteit van Suid-Afrika het ondanks die staking ononderbroke dienste ontvang.

UNISA is een van die Poskantoor se grootste kliënte.

Cwele het gesê die Poskantoor het met die hulp van UNISA stelsels in plek gestel om te verseker dat die Unisastudente hulle pos en studiemateriaal ontvang.

Dit is veral belangrik vir studente wat eksamen gaan skryf dat hulle hulle werkstukke ter voorbereiding van die eksamen betyds ontvang.

Die minister het ook gesê die Departement en die Poskantoor sal voortgaan om met ander groot rolspelers en instellings wat swaar leun op die Posdienste, in gesprek te tree.

Eugene de Kock is nie enigste bron nie – repliek aan prof. Piet Croukamp

As ek na die professor se repliek kyk dan verbaas dit my dat ‘n persoon wat veronderstel is om ‘n akademikus te wees en met feite te werk hom op ‘n klomp snert verlaat en aan die hand daarvan wilde bewerings maak wat hy beslis nie met enige feite kan staaf nie.

Ek kry die indruk dat Eugene de Kock is die enigste bron waaroor die professor beskik en dat alles wat hy sê as feite aanvaar word en dat dit die grondslag is waarop hy sy standpunte baseer. Die professor mag homself ‘n guns doen om meer geloofwaardige bronne te raadpleeg. Ek verstrek graag die volgende besonderhede wat op feite gebaseer is:

Ek het die getal persone wat deur die Polisie doodgemaak is en ten opsigte waarvan amnestie gevra is, op 200 gestel. Die meeste gevalle is deur lede van die Veiligheidstak doodgemaak. Soos ek reeds by herhaling beklemtoon het, sou baie van hierdie gevalle op noodweer neergekom het. Die enigste wyse waarop hierdie getal noukeurig bereken kan word is om al die relase van die amnestieverhore te raadpleeg wat ‘n uiters moeilike taak gaan wees. Ek was egter in noue voeling met lede van die Veiligheidstak wat amnestie gevra het en het aan die hand van daardie kennis bereken dat die getal hoogstens 200 moet wees. Ek het ook met mnr. Jan Wagener ons prokureur wat tydens die amnestieverhore verreweg die meste lede van die polisie verteenwoordig het, geraadpleeg en hy is ook van mening dat die getal nie meer as 200 beloop nie. Om ruimte te laat vir enige vergissing het ek die getal tussen 200 en 300 gestel. Die verskil raak beslis nie die wese van die argument nie. Ek betwis ten sterkste dat die Polisie duisende persone vermoor het.
Die stelling wat die professor maak dat ek nie weet hoeveel mense deur die apartheidstaat vermoor is nie klink vir my so na goedkoop ANC propaganda en ek hoop werklik nie Eugene de Kock is sy bron nie. Kom ons bepaal ons by feite en ek vra graag die professor (Eugene de Kock kan hom gerus help) om die volgende feite te verstrek :
Benewens die gevalle waarvoor amnestie gevra is en daardie gevalle waar geregtelike doodsondersoeke gehou is, die name van persone wat vermoor is, die datums en plekke waar hulle vermoor is en waarom dit beweer word dat die apartheidstaat hulle vermoor het. Eugene de Kock het alle moontlike inligting waaroor hy beskik aan die Nasionale Vervolgingsgesag beskikbaar gestel.. Ek sal graag by die Nasionale Vervolgingsgesag wil verneem of hierdie sake tans deur hulle ondersoek word of andersins waarom hulle geen stappe gedoen het om die sake te ondersoek nie. Dit is mos hoegenaamd nie denkbaar dat daar soveel persone vermoor is sonder dat die sake behoorlik ondersoek en ale feite blootgelê word nie.
Die name en besonderhede van persone wat vermoor is waarby ekself of ander generaals betrokke sou geweers het waarvoor ek nie amnestie gevra het nie. Ek ontken ten sterkste dat ek by enige sodanige voorvalle betrokke was.
Ek weet nie of Eugene de Kock aan geheue verlies ly en of die professor dalk nie die vermoë het om hom reg te begryp nie. Eugene het tydens elke amnestieverhoor uit sy pad gegaan om die generaals te beswadder. Waar hy kon het hy ‘n generaal betrek en is so ‘n generaal noodwendig deur die WVK kennis gegee dat hy deur Eugene de Kock geïnkrimineer word en dat hy die reg het om homself te verweer. Al daardie gevalle is behoorlik geboekstaaf. Gee Eugene de Kock nou voor dat hy sekere generaals, wat myself insluit, se name doelbewus tydens sodanige verhore verswyg het om hulle te beskerm? Ek kan vir geen oomblik glo dat Eugene de Kock so onnosel kan wees nie, want dit sal ‘n flagrante leuen wees wat met die grootste gemak weerlê kan word.
Dit is duidelik dat Eugene de Kock nooit ‘n ondersoekbeampte was nie en min verstaan van die wesenlike probleme waarmee ons geworstel het om sake voor die hof te bring en te bewys. Dit verduidelik dan ook die professor se skreiende onkunde wanneer hy die vraag stel waarom die persone wat die polisiemanne en hulle gesinne met handgranate wou vermoor nie doodeenvoudig gearresteer en voor die hof gebring is nie. Die Veiligheidstak Oos-Rand het oor ‘n betroubare beriggewer in die geledere van die betrokke studente beskik en dit was inderdaad die enigste getuie waaroor ons beskik het. Benewens die feit dat dit bykans onmoontlik sou wees om aan die hand van ‘n enkele getuie so ‘n aanklag teen die booswigte te bewys, sou die getuie en sy familie sonder enige twyfel die slagoffers van halssnoermoorde geword het. Daar is geen manier waarop ons so ‘n getuie sou beweeg om in die openbaar getuienis te gee nie. Eugene de Kock het ‘n onbenullige rol tydens hierdie voorval gespeel en is daarom nie van al die feite bewus nie. Ek het die lede van die Veiligheidstak by herhaling gemaan dat daar geen uitlokking van enige aard moet plaasvind nie en dat ons bloot die handgranate of ander wapens, wat gemodifiseer sou word, aan die booswigte moes verskaf. Dit moes aan hulleself oorgelaat word om te besluit of hulle die polisiemanne en hulle gesinne wou vermoor.
Ek was en is nog steeds bereid om vir Eugene de Kock in die bres te tree, maar dan op grond van feite en beslis nie aan die hand van sy holrug geryde bewerings dat hy in die steek gelaat is nie. Hy kon dit nooit tydens die amnestieverhore bewys nie en sal dit beslis ook nie in die toekoms kan doen nie. Dit is jammer dat die professor wat eintlik van beter behoort te weet, hom deur Eugene de Kock op sleeptou laat neem en sodoende inderdaad laasgenoemde die geleentheid ontneem om op ‘n geloofwaardige wyse sy saak te bepleit. Dit sal baie help as die professor hom van cliché’s weerhou en sy stellings op feite baseer.

Bymotiewe by Absa se dom skuif?

Hierdie skuif van Absa om teen wit rugbyspeler te diskrimineer, wil al lyk of dit ‘n politieke klank het wat ten hemele stink.

Dit is waar dat Absa, uit Volkskas en Trustbank gebore, hoofsaaklik opgebou is met die Afrikaners se geld uit die destydse Federale Volksbeleggings. En baie Afrikaners is al sedert die jare sestig en sewentig kliente van die bank.

As gevolg van sy verlede en verbintenis met Federale Volksbeleggings was dit sedert 1994 nie die “inding” vir swartmense en regeringsinstellings om rekeninge oop te maak by Absa nie, en suig hulle wat dit betref aan die agterspeen. Baie min, indien enige, regeringsdepartmente het rekeninge by Absa, en daar gaan letterlik miljarde Rande deur daardie rekeninge. Hier en daar is daar munisipaliteite wat rekeninge by Absa bedryf.

Nou, ek glo dit was nog altyd vir die bank se direksie ‘n doelwit om regeringsrekeninge te kry, en hulle het sekerlik nog altyd planne gemaak om hulle beeld by die ANC, die ANC elite, die ANC vetkatte, en Swart bemagtingingsmaatskappye te “verbeter”.

Eers het hulle van al hulle wit dienspersoneel ontslae geraak, toe Afrikaans as dienstaal, en toe dit nie werk nie, het hulle besluit om hierdie dom skuif in Rugby, wat “Afrikanerheiligdom” is te maak. Dom, baie dom.

En dit net om ‘n paar regeringsrekeninge te kry!!! Ek is seker daar word vanaand 17 September en dwarsdeur hierdie naweek direksievergadering gehou om die nagevolg van hierdie besluit te bespreek.

Ek is ook al 25 jaar ‘n klient van Absa, maar volgende week skuif ek my rekening, en ek hoop dat alle Afrikaners wat kliente is, ook daardie rekeninge wat hulle kan, plus alle beleggings, sal skuif na ander banke.

Фильчаков прокурор

Die hoopvolle mites van die Afrikaner

Daar is te veel mites wat deur sommige Afrikaners aangehang word, waarmee ons hoopvol passief op uitkoms sit en wag. Daardie mites maak dat ons sit en wag vir iets of iemand om vir ons verlossing soos ‘n geskenkie in ons skote te kom gooi.

Vir te lank is daar mense wat glo dat Vigs die swartmense van Afrika so gaan uitroei, dat die blanke net weer in die ou staatskantore kan instap en aangaan soos alles twintig jaar gelede was. Dit is nie waar nie, en alle mites wat daaroor versprei word, veral onder regse Afrikaners, moet een of ander tyd in perspektief gestel word.

Alhoewel dit steeds ‘n ongeneeslike siekte is wat skrikwekkende gevolge ingehou het vir baie mense en veral die swartmense van Afrika, is dit besig om die normale kurwe van endemiese siektes te volg, en gevolglik is Vigs besig om af te plat.

Volgens die VN se 2008 verslag oor die status van Vigs in die wêreld, is dit die moeite werd om op die volgende te let:

Wêreldwyd het die persentasie mense wat met Vigs leef, afgeneem sedert 2000.
In 14 van 17 lande in Afrika, het die persentasie van swanger vroue van tussen 15 en 24 begin afneem sedert 2000/2001, en in 7 lande het die infeksiepersentasie tot onder 25% gedaal, wat die teiken was vir 2010.
Soos wat toegang tot medisyne verbeter het oor die afgelope 10 jaar, het die verwante sterftes begin daal.
Lande buite Afrika soos Indonesië, die Russiese Federasie en ander hoë-inkomstelande het toenames in Vigsgevalle begin toon.
Sedert 2000 het die persentasie kinders wat Vigs opdoen, afgeneem as gevolg van beter medikasie en voorsorg.
Sedert 2003 het die aantal kindersterftes as gevolg van Vigs begin afneem.
Op ‘n globale skaal het Vigsinfeksies begin stabiliseer.

Goed, genoeg van die statistieke.

Ek is bang dat die Afrikaner na strooihalmpies gryp om hulleself moed in te praat vir die toekoms, en dat alles eendag as gevolg van “sommer net gebeurtenisse” weer sal goed gaan. En die Vigs-mite is een van daardie strooihalms. Dit gaan nie gebeur dat al die swartmense sommer net een oggend almal dood is as gevolg van Vigs nie. Nie in die volgende 500 jaar nie!

As ons ernstig is oor ons toekoms moet ons daardie tipe van naïewe redenasies en valse hoop begin identifiseer en dit sien vir wat dit is – mites en stories. Alhoewel ek ook Adriaan Snyman se boeke oor Siener van Rensburg besit en gelees het, is dit dwaas om te wil glo dat alles sommer net gaan regkom, omdat ‘n Boereprofeet dit voorspel het.

Daar gaan nie binne die volgende 100 jaar ewe skielik drie amptelike briewe van die Duitse kansellier by Tuynhuis afgelewer word, en dan gee die ANC die land op ‘n skinkbord aan ons terug nie. Duitsland is op hierdie stadium een van die mees liberale lande in Europa, sodanig dat die Duitsers in strome na Suid-Amerika emigreer omdat die Turke in Duitsland meer regte en voorregte as inheemse Duitsers geniet.

Ook gaan daar nie ‘n man in ‘n bruin pak die burgers op ‘n koppie noord van Lichtenburg toespreek, en dan saal ons op en neem Pretoria terug nie. Daar is nie eers ‘n koppie noord van Lichtenburg nie!

Een van die mees beskamende oomblikke in my lewe was by ‘n geleentheid in Pretoria, waar Manfred Roeder, die huidige leier van die Nazi Party, ‘n groep Afrikaners toegespreek het. Ná die man se toespraak, staan daar ‘n omie op, en vertel roerend vir Roeder hoe swaar ons Afrikaners nou kry, en hy wil weet wat die Nazi’s of Duitsers gaan doen om ons te kom help. Roeder was openlik stomgeslaan en het baie duidelik gesê dat hulle hulle eie probleme probeer oplos, soos ons ons eie probleme moet oplos. Het ons so lam geword van skok, dat ons nie eers onsself wil of kan help nie?

Dan is daar die mite oor die nag van die lang messe. Ek was self betrokke by Militêre Intelligensie in die ou SA, en weet goed hoe teenintelligensie en disinformasie werk. Mense, die nag van die lang messe gaan nie in hierdie tyd en eeu gebeur nie, en ons moet oppas om sommer net sulke stories te glo, net omdat dit ons seer en hartseer, oor dit wat ons verloor het, pas. Sulke stories word geskep en versprei om verwarring en paniek te veroorsaak.

Ek onthou in die ou HNP/KP/NP-politiek, het daar ‘n kastige uittreksel uit Edgars se direksie vergadering “gelek” waar ‘n Joodse vrou sou gesê het dat sy bly is die Afrikaner se mag in SA is besig om gebreek te word, en dat sy spyt is dat die plan in 1901 waar 26 000 van ons “filthy stinking women and children” uitgesterf het nie geslaagd was nie. Die dokument was duidelik ‘n versinsel en sommer op ‘n baie ou misrabele tikmasjientjie getik, maar die stoere Afrikaners was in opstand. Skielik was die Jode weer gehaat en wou almal net Edgars begin boikot.

Maar dit was weereens baie duidelik ‘n geval van disinformasie om paniek en chaos te veroorsaak. Dit is ‘n ou tegniek wat gebruik word om mense se aandag af te lei van ander sake wat nie in die openbare oog moet kom nie. Wie verantwoordelik was, sal mens net kan raai. Mens moet altyd onthou dat Lang Hendrik van den Berg sy opleiding by die CIA in Amerika gekry het. So het ook die ANC se intelligensiemense hulle opleiding by die CIA gekry.

Die Liewe Vader gaan ook nie vir ons sommer skielik uit die hemel ‘n stuk aarde laat val omdat ons nou weer volgens die Ou Testament brandoffers bring, en dan kan ons dit as ‘n beloofde land sommer net in besit neem en begin boer en kerke bou nie. Ek glo dat Hy wil hê dat ons die hande uit die moue steek en iets begin doen.

Daar kan nog baie voorbeelde van mites wat in omloop is genoem word, soos dat ons nie met enige heiden hoef te onderhandel nie. In dié opsig, is dit baie onvanpas om vir Carel Boshoff te probeer vergelyk met Piet Retief, omdat Orania nou vir Zuma ontvang het en oom Carel met Zuma onderhandel het. Ons kan eenvoudig nie glo ons sal nie met die ANC moet onderhandel as ons selfbeskikking en onafhanklikheid wil bereik nie. Daar is geen manier wat ons onderhandelings met die huidige regering, of ons hom erken of nie, kan vermy nie. In die oë van die wêreld is dit die wettige regering en die Afrikaners wat glo dat ons soos ‘n eiland in die wêreld sal kan oorleef sonder om met die “heidene en volksvreemdes” kontak te hê en handel te dryf, is dwaas.

Die Afrikaner moet nou van die ossewa afklim, in sy Toyota Hilux Dubbelkajuit klim en aan die moderne wêreld begin deelneem. Kakiebroeke, velskoene, two-tone hemde en al. Slegs deur middel van slim moderne idees en beplanning sal ons ons vryheid kan verkry. As mens oorsee gaan reis het, besef jy hoe die wêreld werk. Ons sal in daardie idioom moet inpas en optree, anders skiet ons net onsself in die voet. En daarmee sê ek nie dat ons nou ons beginsels en kultuur moet begin prysgee nie.

Die gevolgtrekking is soos volg: Óf ons speel die spel volgens die moderne reëls en ons bereik ons doelwit, óf ons speel volgens die ou uitgediende reëls, en ons bly vir ewig bywoners op ons eertydse plaas.

уличные фонари цена

‘n Virtuele volk

So ‘n ruk terug het ek en ‘n ou universiteitsvriend ‘n gesprek gehad, oor wat van die Afrikaner gaan word as ons nie ons eie staat kry nie. Die slotsom waartoe hy toe kom, is dat die Afrikaner ‘n virtuele volk gaan word. Synde ‘n unieke konsep wat nie in enige Volkekunde- of Staatsreghandboek te vinde sal wees nie, is dit die moeite werd om hierdie begrip te ondersoek en omskryf, want dit is nie onmoontlik dat daar vir ‘n aantal jare wel ‘n virtuele Afrikanervolk kan bestaan nie.

So, wat word bedoel met ‘n vituele volk? Ons het per definisie uitgekom by die volgende: ‘n Virtuele volk bestaan uit mense wat slegs deur middel van die internet en wêreldwye netwerk met mekaar kontak het, en slegs deur middel van die elektroniese media en kommunikasiemiddele hulle taal en kultuur lewend kan hou.

Die vraag wat nou logies moet volg is; hoe sal so ‘n virtuele volk ontstaan, of wat sal aanleiding gee dat ‘n volk in ‘n toetstand verkeer waar hulle enigste kontak met volksgenote deur die elektroniese media is? Daar is reeds ‘n beraamde 1 miljoen Afrikaners versprei oor die wêreld, wat tans net deur middel van die internet hulle familie en vriendskapsbande in stand hou. Hulle lees die Afrikaanse tydskrifte en koerante, en luister na Afrikaanse radio slegs op of oor die internet.

Soos meer jong mense en gegradueerdes die NSA verlaat om elders hulle heil te gaan soek, begin die Afrikaner in SA minder word, en begin die gemiddelde ouderdom van die plaaslike bevolking hoër raak. Met ander woorde, dit begin ‘n ou bevolking raak wat nie meer teen die groeiverhouding van 2,8 kinders per ouerpaar kan vermeerder nie. Soos die ouer lede van hierdie bevolkingsgroep sterf, word die populasie al minder.

Hoekom sal ons die land in massas wil verlaat?

Dit kan verwag word dat onder die huidige regering en die kommerwekkende geluide wat die ANC maak oor nasionalisering van privaat grond en eiendom, die nasionalisering van myne en banke, die nasionalisering van gesondheidsdienste, plus die media wat gemuilband moet word, al hoe meer boere, gegradueerdes en vermoënde Afrikaners die land sal verlaat, en dit kan binne die volgende twee tot vyf jaar ‘n nuwe golf van emigrasie veroorsaak. Voeg daarby die infrastruktuur en dienste van munisipaliteite in die platteland wat totaal besig is om in duie te stort, en die prentjie is duidelik dat die NSA besig is om net nog ‘n Afrikaland te word.

Om die kersie op die koek te sit, is daar die beleid van swart bemagtiging wat net al hoe meer met erns toegepas gaan word. Die ANC sal nie rus voordat die blankes wat oorbly in hierdie land die houthakkers en waterdraers geword het nie. Hulle verdra ons slegs omdat ons nog meer as 50% van die belastinginkomste bydra. En die grap is op ons, want ons betaal vir ons eie ondergang. Solank as wat ons belasting aan die ANC betaal, finansier ons al die wetgewing en regulasies wat ingestel word, om SA ‘n totale Afrikaland te maak.

En die ergste is dat om en by 30% van alle staatsinkomste as gevolg van korrupsie en bedrog in die sakke van die ANC-elite en hulle vetkatvriende beland. As mens die allokasie van R818 miljard aan die drie vlakke van regering neem vir die 2010/2011 jaar, kom dit op ‘n angswekkende bedrag van R245 miljard uit wat in die sakke van die magsbehepte ANC-lede beland.

‘n Goeie voorbeeld van swak bestuur en dienslewering kan gesien word in die welbekende geval van Sannieshof, waar belastingbetalers self vir hulle dienste opdok. Sannieshof is deel van die Tswaing-munisipaliteit, wat R48 miljoen vir die 2010/11 jaar vanaf die sentrale fiskus ontvang. Hierdie geld word ontvang bo-op die inkomste wat die munisipaliteit self genereer, wat veronderstel is om ten minste die operasionele uitgawes te dek. Die mense van Sannieshof kan met reg vra, waar gaan daardie addisionele geld heen? Munisipaliteite alleen ontvang R260 miljard vanaf die sentrale fiskus, en almal in hierdie land weet wat die vlakke van dienslewering is by rade wat deur die ANC beheer word.

‘n Verdere aspek wat die ANC se magslus uitbeeld, is die feit dat hulle nou die provinsies wil her-indeel om die Ooskaap en die Weskaap saam te voeg, en daardeur die DA se mag in die Weskaap te breek. Die Weskaap is die enigste provinsie wat presteer, en dit is vir die ANC ‘n bitter pil om te sluk. Dus het ons as blankes alle rede om nie meer deel van die NSA te wees nie, of om die land te wil verlaat.

Die terugtrek van die Groot Trek

Die feit is, dat as ons nie nou begin om die moeilike pad van selfbeskikking aan te pak nie, gaan die Afrikaner wel oor die aardbol verstrooi raak en gaan ons, tot ons in die nuwe lande van verblyf geassimileer raak, ‘n virtuele volk word. Die skrikwekkende werklikheid is, dat ons binne een geslag van nou af ‘n virtuele volk kan word, en binne drie geslagte, kan ophou bestaan as ‘n identifiseerbare volk.

Ons moet nou die Groot Trek omkeer en vir ons ‘n eie “lebensraum” gaan skep. Dit is ‘n feit dat demografie ‘n groot rol speel in die opeis van staatstatus deur enige erkende volk. Terwyl ons nog as volk erkenning geniet, en ons ‘n kans het om te keer dat al hoe meer Afrikaners hulle heil elders gaan soek, moet ons dus nou die nodige doen om ‘n gebied te identifiseer, en planne te maak hoe om in groot getalle daar eiendom te kan bekom.

Die gevaar is dat ons reeds so deur die NSA verarm is as gevolg van sogenaamde regstellende aksie en die geweldige belastinglas, dat dit al hoe moeiliker raak. Ons kan dus nie volgens die normale markkragte of reëls vir soveel as moontlik Afrikaners eiendomsreg voorsien nie. Daar sal slim te werk gegaan moet word, sodat mense wat ‘n ondergemiddelde inkomste verdien, ook ten minste ‘n erf daar kan bekostig. Miskien is dit die begin van Siener van Rensburg se tentjies wat hy in die veld opgeslaan sien?

‘n Goeie begin, wat reeds met sukses bekroon word, is moontlik Orania. Oom Carel Boshoff het ware visie aan die dag gelê, om ‘n plek te begin, wat as hartland vir die Afrikaner kan dien. Met die ontstaan van die Afrikanervolk, het ons voorvaders as Vryburgers hulleself tot ‘n volk begin boer uit die klippe van die Karoo. Ons kan en sal dit weer moet doen. Ons sal weer Vryburgers moet word, en soos ons voorvaders buite die onderdrukking van die magsbehepte VOIC hulle vryheid gaan soek het, sal ons nou ons eie heil buite die onderdrukking van die magsbehepte ANC moet gaan soek.

Die tyd is nou, nie later nie.

(Titel met erkenning aan AHM Victor, Langberg Uitgewers, 1979)

Só word die land geplunder

Ek het vanoggend met ‘n baie goeie vriend wat op die Natalgrens woon, gehoor hoe die land geplunder word tot op die laagste vlak! Hy vertel my dat omdat ons in die stad woon, en nie een van die swart tale magtig is nie, besef ons nie hoe hulle skelmstreke werk nie. Wanneer dit by skelmstreke kom, dan het die swartes dit al klaar haarfyn uitgewerk!

Die land het net ongeveer 5,5 miljoen belastingbetalers, maar daar is 11 miljoen wat uit die staatskoffers toelaes kry in een of ander vorm. Vir elke kleintjie wat die swartes teel, is hulle geregtig op R250-00 toelae, maar dit is nie die einde nie. Die skoolkinders sien hierdie as ‘n bron van inkomste en dan word hulle swanger om die R250-00 toelae te verkry. Maar, dit is nie die einde nie! Die pa, ma en die ganse familie woon saam onder een dak in een woning. Dan, registreer die ma haar telg om die toelae te kry en die pa, wat ‘n ander van as die ma het, registreer ook dieselfde telg vir die R250-00 Staatstoelae (Social Grant). Dus kry hulle nou R500-00 vir dieselfde kind.

Dit eindig egter nie daar nie! Nou kom die werklose oumas van beide die pa en die ma van die kind, en vra vir ‘n “Foster Grant” vir dieselde kind, want die pa en die ma is glo in die stad en hulle is werkloos en moet vir die kind sorg. Nou ontvang hulle elk ‘n “Foster Grant” van R850-00 vir dieselfde kind. Dit beteken nou dat hulle R2200-00 kry vir elke telg wat hulle het. In die meeste gevalle bly hulle net teel vir die inkomste en as daar bv 5 kleintjies is, dan is die inkomste aansienlik.

As een van die kinders dalk sterf, dan bly hulle voortgaan om die toelae te trek, of hulle registreer net die dood van “een” kind, alhoewel hulle twee toelaes kry vir dieselfde kind.

Ek het ook gehoor hoe van die bekendste firmas wat gebottelde water verkoop, se water vermoedelik alles behalwe suiwer is. Die waterbronne is in Paulpietersburg en daar word dit by die bron gebottel en na die kleinhandelaars vervoer. Maar, net bokant die waterbronne waar dit gepomp word, sit die Dumbe Township. Daar is geen munispale rioolstelsel nie en net “longdrop”-atrines. Die vraag is: Hoeveel van Dumbe se riool sypel in daardie waterbronne? Ek glo niemand ken die antwoord nie, want soos ons almal weet, is daar amper glad nie meer monitering en inspeksies van gesondheidswette nie!

Opkomende wetenskaplike wêreldbeeld neig na geloof

Volgens Westerse wetenskap, wiskunde en kosmologie, kan die “Big Bang” nou herdoop word na “The Big Babe”, soos in: bielie-van-‘n-Baba.

In die “Kwantumlig” van Stringteorie – ‘n soort Westerse musiekteorie – was die heelal-oerknal eintlik die geboorte van ‘n nuwe baba, na ‘n “bevrugtingsbotsing” tussen ‘n meerdimensionele “pappa” en “mamma”-braan in ‘n lewende Multiversum.

In die 21ste eeu is wetenskaplikes, kosmoloë en ingenieurs wêreldwyd besig om met behulp Kwantum-Meganika en Stringteorie sowel as Termo- en Vloeidinamika, ‘n nuwe wêreldbeeld te bou, die sogenaamde “Teorie-Van-Alles”.

Hierdie nuwe wordende wêreldbeeld is sedert die begindae van Kwantum-Meganika misterieus, en word nou met die byvoeging van meer-dimensies en die sisteemkonsep van “Emergence”, dit is die Holisme van Afrikaner Jan Smuts, nog meer sakraal.

Hierdie opkomende wêreldbeeld is op Wikipedia sigbaar vir almal wat letterlik die lig wil sien, gelowiges sowel as ongelowiges, want dit is ten diepste ‘n teorie van lig, eerder as van gravitasie wat in die opkomende paradigma nie meer ‘n fundamentele verskynsel vorm nie.

Die wereldbeeldrewolusie vanaf Aardgesentreerd na Songesentreerd het honderde jare geduur, en geweldige groot en negatiewe politieke gevolge vir die destydse invloedryke kerk – aanvanklik een gesagvolle globale liggaam – gehad.

Die huidige wêreldbeeldomwentelling, vanaf Albert Einstein se Gravitasie-gebasseerde en goedkoop gedagte-eksperiment, na een meer Ligstraling-gesentreerd, met regte egte plasma-eksperimente in laboratoriums met peperduur masjiene, sal analogies ook groot gevolge vir vandag se globale gesagstrukture inhou.

Vir die Afrikanernasie is enige verandering in globale gesagsverhoudings voordelig, en ‘n paradigma wat neig na meer geloof – soos die opkomende Teorie-Van-Alles wereldbeskouing inherent impliseer, kan makliker ressoneer met die Afrikaner se tradisionele religieuse Christelik-Nasionalisme.

Hoewel die Afrikanerkultuurorganisme se Afrika-identiteit in sy taal gesetel is, benodig kollektiewe politieke Afrikaneraksie een of ander gedeelde tradisie en geloof. Oor die komende dekades sal die huidige verdelende kakafonie van vrye gedagtes deur die opkomende Westerse wêreldbeeld se terugkeer na geloof en gesag getemper word. Voeg daarby die unieke Voortrekkertipe-omstandighede van Afrika, en die Skeppervader beskik oor ‘n vrugbare natuurlike omgewing vir die verskyning van ‘n grondig hervormde Westers-wetenskaplik Christelike geloof en gesag.

Volgens die nasionalistiese digkuns van ‘n groot Afrikanergees, GA Watermeyer in Die republiek van duisend jaar, en wat elke ware Afrikanerleier moet glo en bely:

In Lig wat tot bewussyn kom
erf ons die rigterstaf van Hom,
word voorwaens in die Groter Trek
wat weer die wysheid herontdek.

Klein windgerukte Westerloot
wat in die Suide stam kom stoot,
jy brei tot boom wat vrugte dra
oor breër grond as Afrika…topcargo отзыв

Afrikanerbanke

As jy dit nog nie self ervaar het nie, het jy seker al meermale gehoor van vriende en kennisse met eindelose frustrasies by dié banke waarvan sommige eens groot Afrikanerinstellings was.

Ons het so gewoond begin raak om deur volksvreemdes bedien te word. Uit frustrasie praat ons soms maar Engels net om gedoen te kry wat gedoen moet word – en selfs dít maak dit nie altyd makliker nie. Die internet help gelukkig dat ons minder in toue hoef te staan, maar soms moet ons tog iemand gaan spreek by ‘n bank. Daarvoor moet daar dan eers die nodige moed bymekaar geskraap word, want ons weet al watter avontuur wag. Om net oor te dra wat jou behoefte is (veral as dit nie deur die standaarddiens bevredig kan word nie), is meermale ‘n proses wat kreatiwiteit en deursettingsvermoë verg.

Ek hoor stemme opgaan wat sê: “Ons moet ons voet neersit en eis dat ons in ons eie taal bedien word.” Waarom? Wil ons altyd aan ander dienswillig bly? Waarom wil ons vashou aan instellings wat lankal nie meer aan ons behoort nie? Wil ons dít wat ons bymekaar kon maak nog langer onder die beheer plaas van persone en instellings wat, op hul beste, nie ons belange op die hart dra nie en nog meer geld in hulle sakke steek? Kon die Afrikaner nie in die verlede (al is dit ‘n geslag voor die meeste van ons) dit regkry om reuse-instellings op die been te bring nie? Ons het die vermoë. Ons het dit eenmaal gedoen en ons kan dit weer doen.

Net soos daar op alle ander terreine van ons volk se lewe na eie strukture gestrewe moet word (soms met innoverende idees), moet daar ook gestrewe word na instellings wat bankdienste aan, deur en terwille van die Afrikaner kan lewer. Deur verskillende entiteite wat outonoom funksioneer, word die risiko van ‘n oorname van ‘n groot suksesvolle instelling deur vyandige of gierige partye drasties verminder.

Daar het reeds drie “Afrikanerbanke” die lig gesien wat besig is om te groei en die pad voor te berei. Hierdie instellings werk met mekaar saam ten einde ‘n relevante bydrae te lewer tot die daarstel van ‘n groterwordende Volksekonomie.

Die drie instellings: Kleinfontein Spaar en Krediet Koöperatief, Orania Spaar en Krediet Koöperatief en Oranjekas, is spaar- en kredietkoöperasies wat in die proses is om om te skakel na koöperatiewe banke. In hierdie instellings en andere wat mag volg, lê die vermoë om die fondse van Afrikaners wat tans deur vreemde instellings beheer word vir eie gewin, oor te neem, te bestuur en fondse te genereer wat gebruik kan word om die belange (waaronder die strewe na selfbeskikking) van die Afrikaner te bevorder.

Uit die aard van die saak moet dit instellings wees wat in eie reg finansieel kan bestaan en kan die implementering daarvan nie met ‘n enkele daad afgehandel word nie. Daarom sal dit ‘n proses wees om te beweeg van die eerste basiese dienste na volledige bankdienste aan die volk.

Die drie instellings wat ek genoem het, is pioniers in die aanspreek van hierdie behoefte en het reeds ver gevorder in die realisering daarvan. Die basiese dienste van beleggings, lenings en spaarrekeninge (met beperkte toegang) kan reeds gedoen word, maar onderhandelinge is al goed op dreef om binnekort kaartfasiliteite en internettoegang beskikbaar te stel.

Die nasionale en selfs internasionale ondersteuning deur die vryheidsliewende Afrikaner van hierdie instellings en die oprig van nuwes kan ‘n tydvak van ‘n nuwe ekonomiese opbloei vir die Afrikaner inlei.

прокурор Фильчаков

Stakers se boodskap aan die ANC-elite

Die huidige stakinglus van die NSA se werkerskorps is besig om ‘n crescendo te bereik, en reeds is daar vele teorieë oor die oorsprong en werklike rede vir die staking. Hierdie staking dreig om ‘n ander kleur en karakter te hê, as vorige jare s’n.

Augustus en September is tradisioneel stakingstyd, en dus verwag mens dit hierdie tyd van die jaar, maar die intensiteit is besig om ooglopend toe te neem, en dit lyk nie of die vakbonde enigsins hierdie keer ‘n toegeeflike houding teenoor die regering wil of gaan inneem nie.

Dit is baie duidelik dat die Cosatu / Kommuinistiese Party-alliansie vir die ANC duidelik wil wys dat dit nou tyd is om beloftes na te kom in ruil vir hulle ondersteuning aan Zuma met sy staatsgreep. Elke ding het sy prys, en dit is nou betaaltyd. Maar daar is ‘n groter motivering van die werkers se kant af, en dit is ‘n boodskap wat onderliggend al dringender deur die oerwoudtromme uitgedra word.

Op hierdie stadium het die werkers agtergekom dat, in terme van die Orwelliaanse staat wat die ANC geskep het – “some animals are more equal than others”. En hulle wil dit nie meer aanvaar nie. Daardie siek gees van materieëe aanmatiging waarmee die ANC-elite net ryker en vetter word, het ‘n breuk in die fyn balans geword. Veral in die staatdiens, dra baie werkers kennis, en is bewus van die vergrype en korrupsie van die ANC-politici en senior bestuurders en dit blyk dat hulle nou besluit het genoeg is genoeg. Die situasie in die staatdiens het nou onhoudbaar geword, met baie werkers wat stilbly oor bedrog, net om nie afgedank te word nie, en sommiges wat openlik gedreig word.

Die werkers se boodskap in hierdie staking, is direk aan die ANC -fat cats” gerig. Betaal ons beter, want julle kan nie alleen uit hierdie magsvergryp voordeel trek nie.

Dit plaas natuurlik die ANC-elite in ‘n baie netelige posisie, want sou hulle nie uiteindelik toegee nie, kan daar nare stories van hulle vergrype op die lappe kom. ‘n Groot persentasie van die geld wat deur senior staatsamptenare en politici se bedrog gegenereer word, word natuurlik ook na die koffers van die ANC gekanaliseer, en dit sou hulle nie graag in die openbare oog wil hê nie.

En wat ons moet onthou, is die meer as 50% wat die Afrikaner tot die staatskas bydra. Ons finansier al daardie bedrog, en uiteindelik die ANC. Hoe langer ons onder mekaar stry, en die beweging na ‘n soewereine Vryheidstaat uitstel, hoe langer dra ons tot ons eie verdrukking en slawerny by.

Фильчаков прокурор

Afrikanerverdeling – die grootste gevaar

Ek kom baie in Suid-Amerika, en het al vriende gemaak met van die Duitse Mennoniete. Hierdie streng godsdienstige groep het gemeenskappe die wêreld oor. Hulle het uit die kerkhervorming ontstaan, en was deur die eeue bekend as die Wederdopers, omdat hulle nie geglo het in die kleindoop nie, en as iemand dus by hulle aangesluit het, is hy weer gedoop.

In die sewentiende en agttiende eeue is die lede van hierdie geloofsgroep, waaruit die Amiesers van die VSA later ontstaan het, genadeloos deur sowel die Roomse kerk as deur die Hervormde kerke vervolg, en moes hulle gedurig vlug en van nuuts af begin. Hulle grootste uitdaging in al die gemeenskappe die wêreld oor, is om hulle jongmense by hulle te hou. Omdat hulle geïsoleerde ekonomieë baie klein en beperk is, bied dit natuurlik nie baie werkskepping nie, en dan moet die jongmense elders gaan werk. Meestal gaan die kinders na Duitsland, Spanje of die VSA.

Die gevolg hiervan is dat die Mennonietiese gemeeskappe ‘n relatief hoë gemiddelde ouderdom het. Hulle bevolkings is oud teenoor ‘n gemiddelde land s’n. In sommige gevalle is die gemiddelde ouderdom 42, terwyl die internasionale gemiddeld tussen 21 en 26 is. Maar die grootste gevaar is dat hulle genetiese poel gevaarlik klein is. Net soos die Afrikaner s’n. En nie baie van daardie jongmense gaan terug na die gemeenskappe as hulle eers aan die algemene handel deelgeneem het nie.

Onder die Amiese geloofsgroep in Amerika, kom daar al hoe meer genetiese afwykings voor, wat direk toegeskryf kan word aan die klein genepoel waaruit die groep ontstaan het, en wat nie noemenswaardig vernuwe nie. Daar is ook nie medisyne of behandeling vir die siektes wat die Amiesers so ernstig tref die afgelope twintig jaar nie.

Hierdie verskynsel word genoem die “founders effect”, of dan in Afrikaans seker die “stigtersverskynsel” (my vertaling). Wanneer die genetiese poel waaruit ‘n geslote groep mense ontstaan het, klein was, word sekere siektes en toestande oorerflik in daardie groep, en indien dit weer en weer oorgeërf word as gevolg van te naby familiebande, kan dit al erger word.

Die Afrikanervolk is internasionaal bekend in die mediese wêreld, dat ons volk wel gebuk gaan onder die “stigtersverskynsel” en dat ‘n hele paar siektes meer en gereeld onder ons voorkom as in ander populasies of volke. Die bekendstes is: “hypercholesterolaemia, progressive familial heart block, Huntington’s chorea, porphyria variegata, Gaucher’s disease, cystic fibrosis and familial colonic polyposis”. (Ek gee dit weer uit die “SA Medical Journal”, Oktober 1983, vandaar my onvermoë om die Afrikaans weer te gee.).

In die lig van bogenoemde, is dit duidelik dat die Afrikaner nie kan bekostig om homself verder in klein groepies op te deel, en langer met hierdie kinderagtige debat oor wie en wat die Afrikaner is, en wie en hoe mense geklassifiseer moet word, kan voortgaan nie.

Watse nalatenskap wil ons aan ons kinders gee?

As mens mooi daaroor dink, is almal van ons wat aan hierdie debat deelneem, en waarin die een slimmer wil wees as die ander, ‘n klomp “ou” mense, wat ons kans gehad het, en dit verbrou het. Ons stry nou oor ons eie verliese en seerkry, al het ons nog gemiddeld net twintig jaar oor om iets by te dra of tot stand te bring. Daarna is ons te oud en trek ons saam met die sonnetjie om die huis as ons gelukkig is.

Daarna moet ons nageslag dít wat ons hopelik tot stand gebring het, verder vat en maak werk. Ons veg nie hierdie vryheidstrewe regtig vir onsself nie, maar vir ons nageslagte. En ons moet onsself die vraag hard en duidelik stel – wat wil ons nalaat?

Wil ons regtig vir hulle hierdie armsalige, verplinterde klomp groepies swaksinniges nalaat, wat nie ekonomies of selfs geneties kan oorleef nie?

Nee, nee, en ‘n duisend maal nee! As ons voortgaan om hierdie verdelende gekheid in stand te hou, pleeg ons ‘n misdaad teenoor die toekomstige nageslagte van hierdie volk. Ek sê dan eerder vir enige jongmens: “Gaan soek jou heil oorsee, of bly aan in die NSA, want die huidige klomp gekke en dwase wat so hoog opgee oor die Vryheidsideaal, is elkeen besig om sy eie seerkry te probeer dokter, is besig om sy eie klein visie’tjie te probeer realiseer, maar is deur die gestryery en geslegsêery en verdeling besig om jou en jou nageslag te verraai.”

Ek doen weer eens ‘n beroep op almal om die vryheid van die Afrikanervolk eerste te stel binne ‘n model van inklusiewe diversiteit, anders stuur ons net weer op ons volgende mislukking en gemors af. Ons moet die jongmense ook nou al deel maak van daardie strewe, en hulle saam laat besluit hoe hulle toekoms eendag moet lyk. Kom ons probeer vir een keer in die geskiedenis verhoed dat die een geslag die vorige een se probleme moet probeer oplos.

справка кэк

Springbokrugby: Van Coetzenburg na die Kaapse Vlakte

Sedert die Engelse in die laat 19de eeu die Kaapse kolonialers leer rugby speel het, het rugby in SA maar altyd ‘n speelbal geword vir politieke ideologieë.

Die Britte glo tot vandag toe dat die Springbok-nederlaag teen die 1974-Britse Leeustoerspan van Willie John McBride, die einde van apartheid ingelui het.

Soos met apartheid, het Stellenbosch hulself die vorige eeu aangestel as kulturele voogde en rugbydenkers vir SA.

Dr. Danie Craven het by geleentheid glo al gestel dat Matierugby op Coetzenburg die toekoms van Springbokrugby bepaal.

Dit is ongelukkig so dat rugby ‘n kultus onder Afrikaners geword het, en dat rugby gebruik kan word om Afrikaners aan die neus rond te lei. Tans word rugby gebruik vir die skep van ‘n kunsmatige groep “Afrikaanses” wat ‘n plek vir hulself moet vind in ons falende staat.

Noudat die soveelste loesing van die Springbokke bekend is, kan ‘n paar opmerkings oor Saterdag se wedstryd gemaak word:

Die vol stadion van ongeveer 90 000 mense (hoofsaaklik wit en bruin) getuig daarvan dat rugby al meer ‘n ontvlugting bied vir Afrikaanssprekendes van die realiteite van diskriminasie in ons korrupte samelewing, ‘n alternatiewe Angus Buchan-ervaring.
Die bevooroordeelde kommentaar van John van Rensburg wat begin het met “die vreesbevange uitdrukking op die gesig van Richie McCaw”, en verder die skeidsregter geblameer het vir die Springbokke se tweederangse rugby.
Die groep “awesome Afrikaanses” waaronder die meeste oud-Springbokkommentators, wat glo jy kan normale sport beoefen in ‘n abnormale samelewing. Hulle verstaan eenvoudig nie dat as jy meriete met ‘n politieke ideologie vervang, jy ‘n resep vir verloor het nie.
Die rede vir SA se skokkende misdaadsyfers en gebrek aan wet en orde raak ook duidelik as jy Suid-Afrikaners se benadering tot verloor op die sportveld aanskou. Soos by misdadigers, is dit altyd iemand anders se skuld, in hierdie geval die skeidsregter s’n. Ons moet seker bly wees apartheid kry nie die skuld hiervoor nie.
Ons moes Saterdag die patetiese figuur van John Smit aanskou op televisie, wat nie toegelaat is om in ere af te tree 3 jaar gelede nie, want Pieter de Villiers wou nie ‘n Afrikaner as Springbokkaptein hê nie.

Dit gaan die volgende paar weke interessant wees om die skadebeheer van SA Rugby te aanskou, want die rugbykapitaal van Jake White is opgebruik.

Moenie verbaas wees as die hele wêreld, behalwe Pieter de Villiers, hiervoor deur die media nie geblameer word nie.

Miskien sal die media nou ook beter verstaan waarom meeste Afrikaners maar louwarm oor hul persvryheid is.

accessories for wedding лобановский харьков

Die Afrikaner se bankrotskap en rehabilitasie

Die Afrikaner is bankrot, en soos almal weet, verloor jy al jou bates as jy bankrot verklaar word. As straf moet jy dan eers vir ‘n aantal jare in die handelswoestyn gaan leef voor jy ‘n regter vra om jou status te herstel, en jy dan stadig en pynlik van voor af weer bates kan bymekaar maak.

Daar kan natuurlik vele oorsake wees vir bankrotskap, en die gewilde verskoning is dat een of ander vennoot of sakekennis jou verneuk het – dit is altyd iemand anders se skuld. Maar die pynlike waarheid is dat dit altyd te wyte was aan verkeerde besluite wat jy geneem het, of jou gebrek aan aksie om op te tree toe die tekens van agteruitgang begin wys het.

Die vraag wat natuurlik onstaan, is: Waar het die Afrikaner se bankrotskap begin en wat het dit aangehelp? Met ander woorde wat is die rede(s) vir ons bankrotskap? Dit sou maklik wees om FW de Klerk en sy Liegbekministers verantwoordelik te hou, mar ongelukig was dit die Afrikaner se eie skuld.

Daar is ‘n hele paar redes, waarvan net een nie aan onsself toegewys kan word nie, en dan is daar twee eienskappe, eie aan ons wat ‘n groot rol gespeel het, en ‘n hele paar gebeurtenisse waar ons die verkeerde besluit(e) geneem het.

Die pad tot by likwidasie

Die eerste eienskap, wat soos ‘n paal bo water staan en soos ‘n draad deur ons geskiedenis loop, is ons onvermoë om saam te staan en ons onderlinge twisgierigheid. Vanaf die Voortrekkers tot vandag toe hang daardie swak eienskap soos ‘n meulsteen om die Afrikaner se nek, soos ‘n slegte reuk wat net nie wil weggaan nie. Dit is ‘n verlammende en verdelende eienskap, en dit is ‘n eienskap wat ons tot verleentheid is. As dit voortduur, gaan dit ons vernietig.

Die tweede is ons gebrek aan insig in a) risiko’s teenoor ons status quo, en b) om die veranderlikes wat ons bestaan bedreig, of kan verseker, te identifiseer en sinvol daarop te reageer. Ons raak te gou in ‘n valse gevoel van gemak en selfvoldaanheid vasgevang. Ons begin te gou ontspan en dink alles gaan goed en sal vorentoe ook goed gaan.

Die invloed van hierdie twee eienskappe kan duidelik gesien word in die verkeerde besluite wat die Afrikaner in sy bestaansgeskiedenis geneem het, en sy gebrek aan vroegtydige of enige optrede, toe omstandigehede daarna gevra het.

Ek het die voorreg gehad om hierdie selfde tema in gesprek met Danie Goosen en Koos Malan te bespreek, en die volgende het na vore gekom. Die gebeurtenisse wat aanleiding tot ons proses van bankrotskap gegee het, is soos volg:

In die agttiende eeu het die VOIC, ná die instelling van die heemrade, aan die vryburgers voorgestel dat nog mense in Europa gewerf en na die Kaap gebring word, om die bevolking uit te brei, en die oosgrens te versterk. Die burgers het toe besluit, daar is nie genoeg weiding vir nog beeste nie (dis waar) en die voorstel teengestaan.
Die Voortrekkers kon nie die sin van eenheid en saamstaan insien in die barre gevaarlike nuwe land wat hulle intrek nie. Baie meer kon die trek oorleef het, as hulle saamgestaan het, en dit sou moontlik wees om vroeër een sterk republiek te vestig, eerder as eers die verskillende klein mislukte pogings en later twee susterrepublieke.
As dit nie vir die Vrystaters was wat die Transvalers gaan ompraat het om voort te gaan met die oorlog teen Engeland nie, sou ons daardie tyd al ons land sonder slag of stoot weggegee het. Maar ons het darem eervol uit daardie stryd getree, en dit is hier waar Engeland verantwoordelik was vir die dood van 26 000 vrouens en kinders, wat ons bankrotskap aangehelp het – die enigste eksterne faktor.
Met die aanbreek van die Eerste Wêreldoorlog, het ons weereens ons swak oordeel gewys toe te veel van ons mense hulle aan die kant van ons eertydse vyand geskaar het. Dit het bitter tweespalt in ons geledere veroorsaak, wat verreikende gevolge deur die geskiedenis sou hê.
Toe genl. JBM Hertzog in die dertigerjare waarsku dat Suid Afrika se grootste uitdaging die aspirasies van die swartmense is, het daar weereens ‘n groot deel van die Afrikaners agter Smuts en sy Jingo’s aangestap. As ons daardie tyd op hierdie grootste van Afrikaners se woorde en insig ag geslaan het, kon ons die probleem al in daardie tyd vodoende aangespreek het. Ons het egter nie die insig gehad om die probleem raak te sien nie.
In die sestigerjare, toe Europa en Amerika se “winde van verandering” oor die Weste met wie ons ons geassosieer het, begin waai, en Harold McMillan op 3 Februarie 1960 in sy toespraak voor die parlement ons eintlik gewaarsku het om saam te verander, het ons nie die insig gehad om te besef ons moet ons posisie in Afrika verskans, en aandag gee aan swart aspirasies nie.
Met John Vorster se verandering in beleid, het die Afrikaner soos slagvee agter die “Party” aangestap, en algaande die weg gebaan vir vandag se gemors. Oor ‘n periode van veertig jaar, kon die meerderheid Afrikaners nie die insig toon om die Nasionale Party te onttroon as die regering nie.
Deur die sewentiger- en tagtigerjare het die meeste Afrikaners die Nasionale Party se politici se leuens en jakkalsdraaie naïef geglo en hulle blindelings gevolg en vertrou. Hulle kon nie sien waarna daardie leiers hulle lei nie.
Toe die geleentheid hom voordoen met die stigting van die KP, kon die HNP en KP saam ‘n beduidende invloed gehad het op die krag van die NP, maar hulle het besluit om die Afrikaner verdeel te hou, elke groep naïef oortuig van sy eie vermoëns en “gawe vir die waarheid”.
Met die referendum in 1992 het die Afrikaner oorweldigend “ja” gestem vir sy eie ondergang, en die deure vir die finale bankrotskapbevel oopgemaak.
Oor die meriete van die Nasionale Party om Suid-Afrika in die moderne tyd in te sleep, op hulle eie agendas en aannames, kan daar lank gedebatteer word, maar die gemors wat hulle gemaak het van die onderhandelings met die ANC sal altyd vir die Afrikaner ‘n verleentheid wees.
Oor die onderhandelings gepraat – daar het die Afrikaner met ‘n gevoel van meerderwaardigheid, nie die realiteit ingesien en vir homself gaan beding nie. Ons het nie die insig gehad om te besef dat dit die plek is waar die finale hofbevel vir likwidasie gemaak sal word nie, en het dus nie met die “regter” gaan onderhandel om iets van ons bates te red nie.

Deur ons stilswye en afwesigheid, het onsself die aansoek vir likwidasie gebring en daar het ons die finale versuim gepleeg as gevolg van ‘n gebrek aan insig. En ja, dit is waar – deur ons versuim het ons die status van die ANC verhoog tot dié van regter in ons saak.

Die gevolg van bankrotskap

Nadat daardie hamer geval het, het die Afrikaner aan skok gelei, en gaandeweg het die besef tot ons deurgedring wat ons alles verloor het. En soos jy op die plaas rondstap wat jou vyand op jou bankrotveiling gekoop het, stap ons nou nog in “ons” land rond wat nou “hulle” land geword het.

Bankrotskap is nie lekker nie, en dit bied nie pret in enige vorm aan die slagoffer daarvan nie. Die gevolge gaan nog vir geslagte met ons wees, en ons gaan vir etlike dekades die uitwerking voel van al die Afrikaners wat in ander lande gaan bly het, wat nou hulle intellektuele bydrae aan ‘n ander land se mense en ekonomie lewer. Daarby is daar ‘n geslag jongmense wat skaam grootgeword het vir hulle eie mense, twee geslagte kinders wat met sub-standaardonderwys die lewe moet aanvat, en vele van ons mense wat arm en sonder toekomshoop in wit plakkerskampe bly. Kortom, ons het miskien individueel eiendomsreg op ons huise, erwe of plase behou, maar as volk het ons die totale kaart en transport op ons land verloor.

Die vraag wat na vore kom, is: Het ons die nodige lesse uit die verlede geleer? Gelukkig is daar die gesegde wat sê “Nabetragting is ‘n presiese wetenskap” waar, en kan ons nou by nabaat die bogenoemde waarhede uithaal, al is dit hoe swaar om dit te erken.

Rehabilitasie

Die Afrikaner moet, met sy een taal en sy warboel van waardes en ideologieë, velskoene, Toyota-bakkies en al binne in die een-en-twintigste eeu inklim, en die geleentheid aangryp om die modernste staat in die wêreld tot stand te bring. Min volke kry daardie geleentheid.

Daarom moet ons saamstaan, en baie slim binne die moderne idioom en reëls optree om weer ‘n stuk van ons land op te eis vir die rehabilitasieproses. Dit is ons reg, en ons moenie bang wees nie. Dit gaan yslike groot ghoene van staal vat, maar deur gebruik te maak van moderne metodes en strategieë, kan ons weer ‘n gebied kry en begin bou aan die bates en waarde van die nuwe Afrikaner. Maar, as ons nie daardie swakpunte wat ons in die eerste plek bankrot gemaak het besef en verander nie, sal ons nie suksesvol wees nie, en weer dieselfde foute maak – soos ‘n gewoonte verkwister. Dan stuur ons maar net op ons volgende bankrotskap af. Solank as wat die Afrikaner in homself verdeeld is, sal hy hom kwesbaar maak om deur ander volke oorheers en vertrap te word.

Maar die tyd van die Gesprek is verby. Ons weet wat ons moet doen; ons moet dit net doen. Individue of groepe sal self moet besluit of hulle deel van die rehabilitasieproses wil wees of nie, en daardie deelname of versuim sal deur die geskiedenis beoordeel word.

болит зуб без нерва

Die Vryheidsideaal van die Afrikaner lê nie in ‘n Teokratiese Model nie

Dit lê in inklusiewe diversiteit, en dit is met groot kommer dat ek die besluite van die Volksvergadering lees soos uitgelig deur Antón Barnard. As die denkrigting in sekere Afrikanergroepe in die rigting van ‘n teokrasie lê, en in die opsig ten doel het om eksklusief te wees teenoor ander vryheidsstrewende Afrikaners, is die vryheidsideaal grotendeels verby, en sal ons in der ewigheid nooit Afrikaner eenheid en/of vryheid kan bereik nie. Dieselfde argument is ook van toepassing waar een groep vryheid nastreef sonder om voorsiening te maak vir die diep godsdienstige volksgenote aan die ander kant van die spektrum.

Om die hele idee van Vryheid en “’n onafhanklike lewe binne ons eie kultuur” se toekoms op ‘n staatsvorm van teokrasie te skoei, is om nou al voorsiening te maak dat geen land of regering in die wêreld die Afrikaner se vryheidsstrewe en ‘n moontlike onafhanklike volkstaat gaan ernstig opneem nie, en dus sal daar nooit enige erkenning van daardie staat wees nie. Gevolglik sal ons slawe bly.

Onderstueners van die teokratiese staatsmodel is eintlik niks anders as fundamentalisme nie, en dit bring skrikwekkende beelde na vore van die tipiese Moslemstaat, die Europa van ouds soos regeer deur die Pous uit Rome, of dan verder terug, Egipte, waar die priesterorde agter die skerms regeer het, en selfs pharao’s laat vermoor het indien hulle ‘n bedreiging sou blyk vir die “mag van die geloof”. Die teokrasie veronderstel dat die hoofde van die staat, direk met God (‘n god) kommunikeer, en in alle besluite direk dan Sy “mening” of “besluit” kan ontvang en implementeer, soos die Rooms Katolieke kerk glo die Pous kan doen, of soos die egiptiese priesters geglo het hulle kry direk opdragte van hulle afgode. Elke regdenkende mens of christen weet dat dit nie bestaan nie, en dat die “besluite” maar net deur mense geneem word wat glo hulle is die enigste wat God se woord kan interpreteer.

Ek hoop, soos Anton, dat die mense by die Volksvergadering nie mooi die term “teokrasie” verstaan het nie, want dit is maklik om die begrippe staatsgodsdiens en godsdiensstaat te verwar. Die verskille tussen die twee is vanselfsprekend, maar selfs, as die gedagte ‘n staatsgodsdiens is, wat afdwingbaar is op burgers, of ‘n voorvereiste is vir burgerskap van daardie staat, is dit nog steeds, saam met die hele konsep van ‘n godsdiensstaat (teokrasie) ‘n skrikwekkende gedagte.

Die Afrikaners is wêreldwyd bekend vir hulle interne wederstrewigheid, dwarstrekkery en groepvorming. Hierdie karaktereienskap van die Afrikaner is die onderwerp van die volgende welbekende grappie: Wat gebeur as twee Amerikaners op ‘n verlate eiland uitspoel? Elkeen stig sy eie maatskappy en hulle maak geld uit mekaar. Wat gebeur as twee Engelsmanne uitspoel? Hulle stig ‘n klub, speel teen mekaar krieket en drink elke aand saam. Wat gebeur as twee Afrikane uitspoel? Een verklaar homself president, en die ander word ‘n terroris in die bosse wat die mag probeer oorneem. Wat gebeur as twee Afrikaners uitspoel? Elkeen stig sy eie party, en elkeen stig sy eie kerk. (En hulle praat net met mekaar as hulle stry en aan mekaar uitwys hoe hulle van mekaar verskil.)

Daar is met ander woorde ‘n diepgewortelde kinderagtige streek in die Afrikaner waarvan ons moet ontslae raak, en wat ons deur die geskiedenis van ons volk duur te staan gekom het. Die gesegde: “Verdeel en heers”, hoef nie deur ‘n opponent op ons toegepas te word nie, want ons doen dit self uitmuntend. Deur ons verdeeldheid, laat ons ons oorheers. Enige groep met ‘n bietjie mag kan ons oorheers, en dit is hoekom ons na honderd en vyftig jaar nog steeds nie ons eie vrye Afrikanerrepubliek het nie.

In hierdie opsig word ons in die skande gesteek deur die ANC, en die vryheidsbewussyn en strewe van die swartmense van Afrika. In die ontstaan van die Afrika vryheidsstrewe, het Pixley Ka Seme, ‘n swart advokaat wat op Oxford en Columbia Universiteite gestudeer het, besef dat nie net sy eie Zoeloe volk onder wit oorheersing ly nie, maar so ook al die swart etniese volke in Suid Afrika. Nadat hy van oorsee af teruggekom het, het hy besef dat die enigste metode om vryheid vir swartmense te bewerkstellig is om al die verskillende swart volke saam te snoer in eenheid. Op 8 Januarie 1912, het hy al die stamhoofde en prominente geleerde swartmense in Bloemfontein bymekaar gekry, en hulle oor sy visie van ‘n unie van swart volke, met die doel om hulle kollektiewe vryheid en regte te bewerkstellig. Al die hoofde het saamgestem om ‘n verenigde organisasie te skep en het op daardie stadium die “South African Native National Congress” gestig, wat die voorloper van die ANC was. Daardie verenigde front het hulle geskiedkundige verskille en etniese diversiteit in ordergeskikte rol, tweede geplaas teenoor hulle strewe na vryheid. ‘n Unie wat nou al agt en negentig jaar in stand gehou word.

Dit is tyd dat ons as Afrikaners wasdom bereik en grootword, en besef dat die begrip “Vryheid” baie groter is as enige individu of klein groepie binne die volk. Dit plaas ‘n yslike verantwoordelikheid op ons om alle Afrikaners sinvol te kan akkomodeer, en te bestuur tot voordeel en welvaart van almal wat hulleself met Afrikanerskap of die Afrikanervolk vereenselwig. Die oplossing waarna ons moet streef is inklusiewe diversiteit.

Eerstens moet ons besef dat Vryheid die grootste ideal is en ten koste van alle verskille nagestreef moet word. Tweedens moet ons aanvaar dat ons nie almal dieselfde dink nie. Derdens moet ons besef dat daar mag in eenheid is. Vierdens moet ons ooreenkom dat daar binne die doelwit Vryheidsstaat, plek moet wees vir al ons ideologieë en godsdienssieninge.

Daar is ‘n groot gevaar as almal dieselfde dink, en niemand ooit die status quo of heersende denke binne ‘n groep bevraagteken nie. Dit lei tot stagnante denke en dit verhoed vooruitgang en ontwikkeling. Maar sodanige toestand waar ons in eenheid met mekaar verskil, kan net bewerkstellig word as Vryheid (en vrede) die hoofdoel van almal bly.

Ek wil my verstout om te sê, dat die verkillende groepe wat by die Volkvergadering bymekaar was, fundamenteel verskil oor geloof, die Bybel, en wat Christenskap eintlik behels. Sou hulle daarin kon slaag om hulle teokratiese staat te bewerkstellig, sal dit nie nie lank neem voordat die hare waai soos hulle mekaar probeer oortuig van elkeen se standpunt nie, en voordat die hele breekbare samewerking uitmekaarspat. Tensy hulle die verskille ondergeskik aan die hoofdoel kan stel.

Die geheim lê in verdraagsaamheid – iets wat blykbaar net nie in die Afrikaner psige bestaan nie. As ek so aan die geskiedenis, en huidige stand van sake van die Afrikaner dink, kom die ou gediggie van Jan Cilliers by my op:

Daar trek ‘n koeël met spoed, met spoed,

Hy’s nat met Afrikanerbloed,

En smart die boodskap wat hy voer

Hy kom uit Afrikanerroer,

Want altyd veg ons broer teen broer. (My eie byvoegsel)

Ons probleem is dat ons nie meer ‘n Vryheidsimbool het nie. Vryheid is net ‘n strewe wat los en vas deur elke Afrikanergroep gevisualiseer en gedefinieer word sonder daardie belangrike gedeelde simboliek wat volkere al vir duisende jare saamvoeg. So ‘n simbool lê in ons vlag – die Oranje Blanje Blou. ‘n Vlag het nog altyd enige volk of nasie se gedeelde strewes verteenwoordig. Die ontstaan van ons vlag lê in die prins van Oranje en sy volgelinge se vryheidsstrewe. Die Amerikaners se hele nasietrots en doelwitte is gesetel in die “Star Spangled Banner”. Die Franse se hele republikeinse strewe lê in hulle Tricolor.

Ons het onder die Engelse invloed, ‘n losse verhouding met ons vlag gekweek, en met die verlies van ons kortstondige vryheid, het ons die simboliese waarde van ons vlag verloor. Dit is tyd dat ons daardie vlag uithaal, afstof, en dit die simbool van ons gedeelde Vryheidsstrewe maak. Vergun my om die woorde van die bekende gedig van Eitemal hier aan te haal. Dit kan hopelik weer almal ‘n oomblik laat stilstaan om te besin.

Die Hoogland is ons woning,

die land van son en veld,

waar woeste vryheidswinde waai

oor graf van meenge held.

Die ruimtes het ons siel gevoed,

ons kan g’n slawe wees,

want vryer as die arendsvlug,

die vlugte van ons gees.

Dis die tyd, dis die dag,

om te handhaaf en te bou.

Hoog die hart, hoog die vlag,

hoog Oranje-blanje-blou!

Ons gaan saam die donker toekoms in

om as een te sneuwel of oorwin,

met ons oog gerig op jou,

ons Oranje-blanje-blou!

En ja, in inklusiewe diversiteit is daar ook plek vir die Vierkleur en Vrystaatse Vryheidsvlag!

casino gamed Данильченко Харьков