ANC: Studente-oproer deur anti-regeringsagente gedryf

Die ANC is oortuig daarvan dat die geweld op kampusse deur “agente wat die regime wil omverwerp” gedryf word.

Direkteur-generaals van veiligheidsdepartemente, ministers, gemeenskapspolisielede en regeringslui gemoeid met hoër onderwys het Vrydag by OR Tambo-lughawe byeengekom (foto) om die huidige krisis te bespreek.

Honderde miljoene rande se skade is reeds aan infrastruktuur aangerig deur swart oproeriges wat gratis onderwys, verblyf en voedsel eis.

Pres. Jacob Zuma het intussen aan ministers gesê dit is noodsaaklik dat oproer sou gou moontlik onder beheer gebring moet word voordat die akademiese jaar heeltemal ongedaan gemaak word, het City Press berig.

Indien dit nie gebeur nie, sal volgende jaar se program ook geraak word, het hy gewaarsku by ‘n vergadering van ministers.

Toelating vir matrikulante sal hersien moet word as die huidige eerstejaars nie vanjaar hul eksamens kan skryf nie en die jaar moet herhaal weens die oproer.

‘n Polisietaakmag is opdrag gegee om wette streng toe te pas en “die strafprosesstelsel moet meer voorbeelde skep van hoe die wet mense behandel wat hulself aan vandalisme, intimidasie en geweld skuldig maak”.

‘n Kommunikasiestrategie teen die huidige propaganda-oorlog op sosiale media, word ook in die vooruitsig gestel.

Maar die betogers wat genooi is na dié vergaderings het die verklarings wat orde in die vooruitsig stel, verwerp.

Universiteite hervat, maar betogers dreig met geweld

Nog universiteite het besluit om weer te open nadat klasse by die Universiteit van die Witwatersrand hervat het, maar oproermakers dreig steeds met ontwrigting.

Die akademiese program by Wits sal Dinsdag voortgaan nadat studente in ‘n eletroniese meningsopname ná onlangse gewelddadige betogings ten gunste van die voortsetting van klasse gestem het.

Slegs personeel sal nog vandag terugkeer na hul kantore, terwyl studente eers môre klasse sal begin bywoon.

Die akademiese program by sowel die Universiteit van KwaZulu-Natal en die Durbanse Universiteit van Tegnologie is geskeduleer om Maandag opnuut in aanvang te neem.

Betogers waarsku egter intussen dat hulle sal sorg dat hul instelllings nié sal heropen nie.

Agt studente van die Universiteit van KwaZulu-Natal sal na verwagting vandag in die hof verskyn nadat hulle die naweek op die Pietermaritzburg-kampus aangekeer is weens brandstigting by ‘n laboratorium Vrydagnag.

Verlede week is die William O’Brien-koshuis (foto) op die kampus byna afgebrand.

Nóg vier studente is Saterdagmiddag in hegtenis geneem nadat hulle skynbaar klippe na veiligheidswagte gegooi het.

Aan die Universiteit van Kaapstad het die studenteraad ‘n verklaring uitgereik en studente gewaarsku om nie klasse by te woon nie.

By die Durbanse Universiteit van Tegnologie het ‘n eposgerug die ronde gedoen dat klasse tot volgende jaar opgeskort is.

Die instelling het die gerug ontken, alhoewel dit nog onseker is of klasse wel vandag, soos wat beplan is, sal hervat weens bewerings dat betogers die instelling afdreig.

Die regering sal vanoggend ‘n noodvergadering hou om die krisis te bespreek nadat verskeie universiteite oor die hele land deurgeloop het onder ‘n vlaag geweld, plundery, brandstigting en vandalisme.

Die presidensiële woordvoerder, Bongani Ngqulunga, sê president Jacob Zuma wil ‘n oplossing vir die krisis vind.

Swart studente se eise hou nie op nie

Die swart studente van die Universiteit van die Witwatersand het intussen besluit om voort te gaan met hul protesoptrede tot daar aan al hul eise voldoen is. Die lys van hul eise het klaarblyklik ook geen einde nie.

Dit sluit nou behalwe gratis onderwys ook gratis kos en verblyf in sodat hulle kan aanhou om lesings te ontwrig en nie-betogendes af te dreig.

Volgens die ontevredenes sal hulle alles wat beskikbaar is gebruik om vir gratis hoër onderwys te veg, ten spyte daarvan dat petrolbomme op die kampus gevind is.

Die studente is kwaad omdat die Wits-bestuur nog nie op hul eis vir gratis onderwys gereageer het nie.

Hulle het ook die universiteit daarvan beskuldig dat die bestuur drie petrolbomme op die Braamfonteinse kampus sou versteek het as afskrikmiddel vir die studente.

Die studente sê as die universiteit die koshuise sluit sal dit voedselnood veroorsaak. Die studente eis gratis verblyf en kos.

Wits se studenteraadsvoorsitter, Kefentse Mkhari sê hulle gaan op die kampus bly, al moet hulle mag gebruik. Volgens hom kan die bestuur hulle goed vat en loop, want die universiteit behoort aan die studente.

Eiendom is weer beskadig in konfrontasies tussen betogende studente en veiligheidswagte. Vandale het reeds miljoene rande se skade veroorsaak op kampusse regoor die land.

Intussen is lesings by die Universiteit van Kaapstad vir ‘n verdere week opgeskort na voortgesette dreigemente deur oproerige swart studente.

Lesings sou vandag hervat word nadat dit verlede week weens studentebetogings opgeskort is, maar studente het gedreig dat die ontwrigting van akademiese bedrywighede sal voortgaan.

Personeel sal met werksaamhede voortgaan, maar biblioteke sal gesluit wees uit vrees vir nog brandstigting.

Die visekanselier, Max Price het druk op die regering geplaas om die universiteitsgeldkwessie in die nasionale begroting te vervat en geen woord van kritiek teen die betogers gehad nie.

Price sê ‘n plan om die krisis te besleg behoort voor die einde van die jaar aangekondig te word.

Veiligheid by die Universiteit van Fort Hare se hoofkampus in Alice in die Oos-Kaap is ook opgeskerp.

Sleutelgeboue en waardevolle toerusting sal veral bewaak word.

Dit volg nadat die onderhoudsgebou verlede week aan die brand gesteek is.

Die universiteit se bestuur sê hulle is bereid om met verteenwoordigers van die studente oor die FeesMustFall-veldtog in gesprek te tree. Die woordvoerder van die universiteit, Lizo Phithi sê hul hoofdoel is nou om eiendom te beskerm.

Die woordvoerder van die Kommissie, Musa Ndwandwe het studente aangemoedig om voorstelle in te dien sodat hulle sienings verteenwoordig kan wees in die Kommissie se ondersoek.

Die minister van Basiese Onderwys, Angie Motshekga het ‘n beroep op studente gedoen om die Kommissie oor Universiteitsgeld die geleentheid te gee om sy werk te doen.

Die Kommissie is aangestel om ondersoek te doen na die befondsing van hoër onderwys.

Die minister van Hoër Onderwys, Blade Nzimande se aangekondiging dat universiteite self sal besluit oor verhogings in universiteitsgeld was egter nie die oorsaak van wydverspreide onrus op kampusse nie.

In Junie is Witsstudente vertel dat hulle eineksamens ontwrig sal word, ongeag van wat Blade gaan aankondig.

‘Transformasie’, ‘dekolonisering’ lui doodsklok vir universiteite

Swart studentegetalle wat jaarliks toeneem veroorsaak groter getalle swart druipelinge aan die einde van die jaar. Dit toon ook hoe druk om toelating vir swartes te vergemaklik in die naam van “transformasie” die Naspers-trefferliedjie, nou sy giftige vrugte baar.

Swart studente eis dat die stelsel, wat op Westerse norme en standaarde gegrond is, “gedekoloniseer” en getransformeer moet word. Maar nie die ANC, hul handlangers of die betogers het die vaagste benul van wat dit verg om ‘n tersiêre instelling te bedryf nie.

In wese beteken dit dat swart wanpretasie befonds moet word. Dit is heeltemal in pas met die ideologiese onsin wat die ANC, DA, EFF en hoofstroommedia soos Media24 daagliks aan ons opdis: Swart en wit uitkomste moet gelyk wees!

Wit studente is woedend omdat klasse ontwrig word en toetsvraestelle opgeskeur word deur dansende barbare wat uit hierdie ideologiese bron hul eise en dreigemente put.

Wittes betaal astronomiese bedrae vir toegang tot tersiêre onderwys, maar word gyselaar gehou deur ideologiese narre, ook in die media.

Hulle moet toekyk hoe hul dosente, nou verbete kultuur-Marxiste wat hul poste wil behou, hul “vereenselwig” met die belaglike protesoptredes terwyl hulle selfs daaraan deelneem en dit goedpraat.

Dit skep weersin en minagting by wit studente wat moet toekyk hoe geweld, intimidasie, brandstigting en vandalisme reeds R500 miljoen se skade aan kampusse aangerig het vir “gelyke geleenthede” en “gratis onderwys”, terwyl hulle en hul ouers met swaarverdiende geldjies probeer om ‘n beter toekoms te skep.

Daar is natuurlik ‘n duidelike verband tussen die toename in swart studente en uitsak- en druipsyfers, maar een wat doodgeswyg word in die naam van juis “gelyke uitkomste”.

Statistieke Suid-Afrika het die swak voltooiingskoerse van baccalaureusgrade deur swart en bruin studente sedert die 1990’s reeds gedokumenteer. Maar volgens die oproermakers moet meer geld bewillig kon word vir hul wanprestasie, die gevolg van “kolonialisme” en “witheid”.

Suid-Afrikaanse studente presteer nog swakker as dié uit die res van Afrika en aan Suid-Afrikaanse universiteite studeer, maar dit het IK-verspreiding, nog ‘n taboe-onderwerp, reeds voorspel.

Minder as ‘n derde van alle studente behaal hul eerste B-graad binne die minimum tydperk. Die syfers is voorts besonder laag in ingenieurswese, natuurwetenskappe en tegnologie waarin groot vaardigheidstekorte heers omdat swartes nie wiskunde kan baasraak nie.

Meer as 240 000 swart studente skuld R6 miljard aan die NSFAS en die skuld aan universiteite se eie leningskemas beloop meer as R5 miljard.

In die verlede is studente se uitslae en grade teruggehou as hulle nie die skuld terugbetaal het nie, maar oproerige swart studente wat die instellings afdreig met geweld, het daarvoor gesorg dat dié maatreël ook afgeskaf is.

Swart studente het dus niks het om te verloor as universiteite ten gronde gaan nie. Hulle sou in elk geval druip. Intussen doen die media, die politieke partye en selfs die dosente lustig mee aan hul ondergang.

Nie-presterende swart studente het die grootste eise

Openbare geweld vier hoogty en universiteite moes sluit nadat Blade Nzimande (foto), Suid-Afrika se minister van hoër onder­wys en opleiding, Maandag aangekondig universiteite kan self klasgeldverhogings van tot 8% vir volgende jaar vasstel.

Die regering se beleid dat studente uit gesinne wat minder as R600 000 per jaar verdien gesubsidieer word, is met geen dankbaarheid begroet nie.

Die probleem bly dat daar te veel swart studente toegelaat word om te studeer, terwyl hulle nie opgewasse is vir studie nie.

Dit het nou ‘n probleem geraak vir die hele land soos geweld oorspoel vanaf kampusse en miljoene rande se skade aangerig word wat die belastingbetaler moet dra.

Zizi Kodwa, ANC-woordvoerder, het gesê die ANC doen ‘n beroep op alle belanghebbendes om die aanbevelings wat die minister voorgelê het, te steun en rade van die instelling gemaan om nie betrokke te raak by die onluste nie.

“Ons versoek studente en universiteitsbesture om nie betrokke te raak by enige negatiewe en onwettige aktiwiteite by ons instellings nie.”

Hy het gesê die regering en universiteite sal ‘n oplossing vind vir universiteitsfinansiering, maar dat die privaatsektor moet instaan vir die tekort aan geld wat deur die nie-presterende swart studente veroorsaak word.

Die ANC-jeugliga eis dat ‘n korporatiewe onderwysbelasting asook ‘n welvaartbelasting ingestel word om die hoëronderwysstelsel te finansier wat gratis vir swart studente moet wees.

Leon Lemmer: Gregory Hood se regse perspektief op die Amerikaanse droom

Die afgelope tyd is daar op Praag verskeie kere oor die Alt Right of New Right berig. Dié verskynsel kom al hoe meer in veral Amerika, Brittanje en Europa voor, onder meer as reaksie teen die instroming van immigrante uit die Derde Wêreld. In Amerika het politieke regsheid ‘n verdere hupstoot gekry toe Donald Trump ‘n kandidaat vir die presidentskap geword het. Ook: “Obama’s first [and second] term has been a bonanza for white racial awareness … whites are becoming increasingly impatient with liberal excuses for black dysfunction” (Gregory Hood, bron hier onder, Kindle 1355). Daar vind ‘n “increasing radicalization of American conservatives” plaas (1366). Hierdie regsheid word as ‘n alternatief voorgestel of as nuut aangebied ten einde dit van historiese regsheid, bv dié van die Nazi’s, te onderskei, asook van die soort konserwatisme wat die Amerikaanse Republikeinse Party (die “Grand Old Party” of GOP) kenmerk, bv:

“Insofar as there is an intellectual justification for conservatism, it accepts the American founding as part of a gradual progression towards egalitarianism” (1231).

Die GOP is feitlik uitsluitlik op die steun van blanke kiesers aangewese maar daar is baie faksies sodat die GOP eintlik ‘n “breë kerk” of sambreelparty is. “American conservatives lack a core coherent ideology to motivate them and somehow, at the same time, they deny the concrete realities of race, place, religion, and real nationhood in the name of an abstract proposition nation” (1241). Die afsplintering in die GOP vind na regs plaas, bv die Tea Party, omdat gemeen word dat die GOP in baie opsigte nie duidelik genoeg van die linkser Demokratiese Party onderskei kan word nie. “The idea of championing a restricted franchise, nullifying laws [ Civil Rights Acts, Voting Rights Act], or recognizing identity based on ethnicity and culture is obviously unthinkable. After all, conservatives believe it’s their system” (1268). “The premises of the Left (democracy, equality, anti-racism) aren’t systematically challenged” (1287). “Ultimately, both sides in mainstream American politics are united in defining the country as a cultureless and raceless entity” (741). In Suid-Afrika is daar ‘n soortgelyke eendersheid by die twee grootste politieke partye want daar is eerder ‘n graad- as ‘n aardverskil tussen die ANC en die DA.

Die Amerikaanse alternatiewe of nuwe regses het tydskrifte en webwerwe en uitstekende skrywers soos Samuel Francis, Jared Taylor, Greg Johnson en Kevin MacDonald wat hulle boodskap uitdra. Enersyds is Amerika die oorsprong van baie van die euwels wat na Suid-Afrika oorgewaai het, soos regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging. Andersyds ontluik daar al hoe meer Amerikaanse denkers wat goeie insig openbaar en aan blankes klokhelder kommunikeer wat besig is om te gebeur en wat hulle daaromtrent behoort te doen. Ek wil vandag die naam van Gregory Hood (gebore in 1980) by die pasgenoemde lysie van vier name voeg en doen dit na aanleiding van sy eerste boek, Waking up from the American dream (San Francisco: Counter-Currents Publishing, 2016, 145p; Amazon Kindle $5,69).

Hood is oortuig dat regs reg is en formuleer sy standpunt in taal wat ‘n wonderlike seggingskrag het. Let vervolgens deurgaans op vir ooreenkomste tussen die huidige Amerika en die nuwe Suid-Afrika. “Perhaps the closest parallel to the American situation is the timely example of South Africa” (551). “Once you go black, your country doesn’t come back” (1532). Die afgelope twee dekades kon waargeneem word hoe Suid-Afrika omgedop en heel moontlik vir altyd haas onherkenbaar opgedonder word. Die outeur blyk goed bekend met ons plaaslike omstandighede te wees. “Most conservatives considered Mandela a terrorist” (2023).

Nie-verloopte Afrikaners kan hulle nie met die nuwe Suid-Afrika vereenselwig nie. Insgelyks dink Hood dat Amerikaanse blankes vreemdelinge in hulle vaderland geword het. “I’ve always loved my country … it … isn’t mine anymore” (152). Dit is om ‘t ewe of die Demokratiese Party of die Republikeinse Party aan die bewind is omdat die land in elk geval nie volgens die wense van die meerderheid blanke kiesers regeer word nie. Byvoorbeeld, “repeated studies show that voters are unwilling to support social welfare programs if they are perceived as supporting foreign groups” (1079). “The vote is an all but meaningless privilege, for, even if votes are counted, elections lead to results exactly opposed to what voters say they supported” (2166). In Suid-Afrika is die grondwetlike opset sodanig dat die blanke stem in die uiterste mate gemarginaliseer is en gevolglik ignoreerbaar min invloed uitoefen.

Die outeur verskaf ‘n outobiografiese inleiding, wat met hierdie aanhaling begin: “My father … had it better. He had his people. They had their standards. They had pride” (121). Hood noem homself “a White Nationalist” (144) wat dit onmoontlik vind om ‘n nuwe identiteit gegrond in “social justice” te ontwikkel (152). “After all, what better phrase can be used to justify White Nationalism than ‘for ourselves and our posterity’?” (594). Hy skryf:

“The great imperative of our time is for the white European population within the United States to secure its existence by creating a homeland independent of the present American system” (144). “I want a normal job and a normal life in a homeland for my people ” (163). “American life can still be prosperous, orderly, and enjoyable, but there’s something deeply wrong and sick beneath the surface” (171). “Today, the entire national and international power structure, political system, and moral code is built around suppressing white identity and European Identitarian politics” (163). “While ideologically, words like hierarchy or greatness are closer to the essence of the North American New Right, the word identity is the most relevant” (524).

In die Amerikaanse samelewing is daar dinge waaroor Hood verontwaardig is.

“That our media celebrates people who can’t decide what sex – or even species – they are.* That the smartest people in our society frantically promote an ideology that dredges up the worst within us – weakness, decadence, and an ironic condescension towards past accomplishments. That our entire society seems to be built upon deliberately destroying everything we inherited … Were men always judged not by what they did, but whether they were ‘racist’? … I felt something deeply important had been stolen from me” (180). [* “The latest frontier is the rebellion against gender identification, as progressives who refuse to say they are men or women seek to trump Nature, the ultimate Fascist” (2186).]

“At a certain point, the story of America – and the story of humanity – stopped being about the warriors, the pioneers, and the creators. Instead, it became a story about the victims, the people who built nothing but now had a right to the things other people had made. Our morality demanded it. The nation and the world we lived in had been created, and now all that was left was to point out inequalities and distribute resources accordingly” (196). Dit gaan om “the destruction of ideals, the promotion of ‘equality’, the abolition of ‘racism’ or ‘hierarchy'” (205). In Suid-Afrika het die groot geeste wat in die voor-De Klerk-era in beheer van die land was en diesulkes wat die leiding in die samelewing geneem het plek vir mikrogeeste gemaak. Só word ‘n land nie verbeter nie.

Soos in die nuwe Suid-Afrika waar verpligte indoktrinasiekursusse aan meer as een universiteit ingestel is, noem Hood die Amerikaanse universiteit “an ideological training camp … There was nothing, literally nothing, which could not be deconstructed … Statues on campus had to be torn down or buildings renamed” (205). “American higher education is just a very expensive exercise in ideological misdirection” (213). Ook in Amerika word die blanke studente deur nie-wittes verswelg. Volgens Hood is daar nie sprake dat almal gelyk en eenders kan wees nie. “All men are not created equal” (285). Amerikaanse blankes “have more in common with our racial kinsmen in England, Germany, the Netherlands, and the other nations of the Occident than with our non-white ‘fellow Americans’. Our Republic is no longer a melting pot, but a trash can. America today is simply enforced mediocrity” (293). Hood verwys na “this failed experiment we call the United States” (1366). Nie-wittes “really aren’t like us – and, absent a white majority, the cultural norms and institutions Americans take for granted simply wil not exist” (231). In Suid-Afrika neem dit die vorm aan van die transformasie van skole, universiteite en eintlik die hele samelewing met ‘n prominente neiging tot vernietiging.

Dinge soos hierdie het in Hood se gemoed veranderings veroorsaak. “I awakened to my racial identity. I understood that everything I valued – and everything worth preserving in a declining world – was ultimately dependent on the European-American population” (231). Met “emotional blackmail” word gepoog om blankes te ontmoedig om standpunt in te neem. “All that is best is systematically sacrificed in the service of what is worst” (293). Hy wil ‘n nuwe naam vir blanke Amerikaners hê. “We are not ‘Americans’ … We are Europeans, whites who have conquered the North American wilderness and are prepared to claim our birthright of a nation where we are free to be ourselves … We want a homeland – and we mean to have it. That which was best about America is still ours. But we don’t need this failed experiment anymore. We can be something better” (301). “We need the courage to break with pleasant illusions. Our nation is of blood, not of paper. We need to wake up to our own dispossession, and the forces that made it possible. And we need to create a homeland in order to take back our own souls from a culture that has become a poison” (310). “If white advocates are to triumph, we have to become the popular opposition to the ruling system” (1432).

Die tweede hoofstuk handel oor die Amerikaanse droom wat oorspronklik behels het dat geleenthede aan almal gebied behoort te word (340). Aan die begin van die Amerikaanse geskiedenis is daar in hierdie opsig egter net aan blanke Amerikaners gedink. Soos Jared Taylor dit stel: “The Founding Fathers took for granted that ‘only people of European stock could maintain a society in which they would wish to live'” (661). “The United States of America was built by and for the white race” (1304). Hierdie samelewing het egter ontaard in bv “multiculturalism, anti-racism, and diversity” (319). Daarom word van die Amerikaanse droom gesê: “You have to be asleep to believe it” (340).

Let op hoe dinge skeefgetrek word. “George Washington no longer has a holiday in the country he bequeathed – that honor is reserved for Martin Luther King, Jr. The Father of His Country is remembered as a slave-owner, if at all, by non-European Americans” (481). Met verwysing na Barack Obama skryf Hood: “The presidency is now an affirmative action job” (567). “We have the challenge of breaking away the core population from the state they created” (567). Soos vir Afrikanertuislanders is daar vir Amerikaanse geesgenote ‘n uitdaging: “The primary strategic challenge … is breaking European Americans’ emotional attachment to the state” (602). “We have to tell them that equality is the path to a meaningless life” (575).

Hood wil uit die kokon van die huidige Amerika ontsnap, “the current embarrassment we call a country” (1038). “It is precisely those who contribute least to the country who are most actively rewarded. Therefore, why sacrifice for those who hate you?” (602). Wat word ‘n Amerikaanse skoolkind geleer? “He is being taught that white people are uniquely evil, that he is the recipient of unearned ‘privilege’ because he was born, and that to be a moral person, he has to turn his back on his ancestors” (1543). “European Americans need to fight for identity. They need to fight for a homeland. They need to fight for their very existence and survival” (610). “The American Dream is over – and it has to be replaced with the waking vision of the White Republic” (628).

In ‘n latere hoofstuk skryf Hood (en dit herinner my aan die nuwe Suid-Afrika): “The state is most responsive to those constituencies that offer the least to the national community. Slowly democracy transforms into kakistocracy – rule by the worst. A welfare-dependent minority that votes as part of a bloc is an important part of a politician’s winning coalition … those who receive the most from the state seem to be those who contribute the least to the common good” (701). “‘Equality’ is being taken to its logical conclusion – and all you can ever hope for is serving the people who hate you … you are a slave, and the people who hate you rule you” (1635). “Whites … subsidize people who hate them” (2362). “Instead of an economy that subsidizes the worst in people, we could have had something which promotes the best” (999).

Na die Tweede Wêreldoorlog, tydens die Koue Oorlog met die Sowjetunie, maak Amerika “racial egalitarianism a strategic necessity and established it as an American moral principle” (951). Dit gee in die jare sestig aanleiding tot die Amerikaanse swartes se burgerregtebeweging, gevolg deur ander minderheidsregtebewegings. “Ironically, it is the United States that has emerged as the great champion of cultural Marxism even as post-Cold War Russia moves in a more conservative direction, raising the question for the American Right whether they [the Americans] actually lost the Cold War” (951). In Sirië “the United States is committed to preventing the rise of a truly European Europe” omdat hy kant ten gunste van die Moslems in Kosovo gekies het. Die Amerikaanse bevelvoerder, Wesley Clark, het gesê: “There is no place in modern Europe for ethnically pure states. That’s a 19th-century idea and we are trying to transition into the 21st century, and we are going to do it with multi-ethnic states” (960). Die keuse wat Amerika aan Europa gestel het is “being either a soulless museum or a conquered province of the Dar al-Islam” (969).

“Race is superior to any other foundational principle, including religion, ideology, or economics, as the basis of a society. A sophisticated understanding of race is in and of itself sufficient to ensure the survival and perpetuation of a society … At the most basic level, the physical existence of the people has to be guaranteed … Economic recession, military occupation, disease, and political repression can pass with time – all are temporary if the folk remains intact” (1038). Vir die “white advocacy movement” (1661) “the overall strategic objective of political activity is to make race the defining difference between various political, cultural, and social groups, as a precursor to the formation of an ethnostate, the great dream of the White Republic” (1680). Selfs die uiters linkse Noam Chomsky erken: “Race is in fact a human characteristic – there’s no reason why it should be a negative characteristic” (2107). “We know that people are mentally healthier in ethnically homogeneous societies. We know diversity destroys social trust” (1050). “In multiracial societies, you don’t vote in accordance with your economic interests and social interests, you vote in accordance with race and religion” (1079). “It doesn’t matter if black unemployment is skyrocketing and their communities are devastated – they vote black. It doesn’t matter if Nevada has the worst economy in the country – they vote Hispanic” (1532). Hood begeer: “Our people first – Eigen Volk Eerst as the Vlaams Belang says” (1145).

Selde het ek ‘n oortuigender pleidooi gelees as Hood se hoofstuk: “A White Nationalist memo to white male Republicans.” Ek wens die teks kon in sy geheel op Praag herpubliseer word. Ek stip vervolgens enkele waarhede aan wat Hood daarin en in ander hoofstukke opper.

● “A successful black President will restructure the entire country along anti-white lines” (1343). “Take a good, hard look at those Obama victory rallies. They are celebrating your dispossession, your displacement from the country your ancestors built … Even the President of the United States said: ‘Voting is the best revenge’. Revenge for what? … It’s revenge for ‘racism’ … It’s vengeance against the America that once was … Obama is President … and was re-elected because, not in spite of the fact that he despises everything America was” (1509).

● “As a white American, you are a second-class citizen in jobs, education, and government benefits” (1616). “The end of responsibility is really the end of citizenship. Back when America was a real country, citizenship was a duty owed to the larger society” (2156). “Today, citizenship is a burden, offering punishment and censure rather than full participation in political life. The founding stock of the country is actively discriminated against in jobs, education, and financial aid, and is utterly cut off from meaningful political participation in many of the nation’s largest cities on account of our race. Meanwhile, immigrants and their advocates protest that they are ‘second-class citizens’ when in actuality they are not citizens at all. As recipients of free medical care, tax exemptions, state-sponsored ethnic solidarity, and a vast system of patronage and welfare set up for their benefit, those who are not part of the political community are more assiduously courted than actual Americans” (2166).

● “American nationalism is far more appealing to European Americans than White Nationalism. ‘Whiteness’ is a foreign idea* to many whites” (2487), asof hulle geen “legitimate group interests” het nie. “In contrast, other groups (including Jews) do have legitimate group interests” (2529). “But we are now in a position where whites are being forcibly enrolled in what is a state church with no salvation. To be white is to be racist, full stop … many whites … will simply stop calling themselves white and suddenly rediscover whatever miniscule non-white heritage they have. Many Hispanics who would have been considered ‘white’ in years past now aggressively demand their membership as part of an ‘oppressed’ group, and other ‘minorities’ are eager to follow suit. Even Asians say they’re oppressed now. But there still need to be some white men left to pay the bills” (2487).

Wat opval is dat wanneer nie-wittes groepverwantskap (bv ras) ophaal ter eie bevoordeling dit by voorkeur “solidariteit” genoem word. Wanneer wittes dieselfde doen, dikwels bloot ter selfverdediging en om die behoud van hulle groep (soos Hood doen), word dit as “rassisme” geëtiketteer. Daarteenoor word blatante rassediskriminasie deesdae eufemisties “regstelling” of “transformasie” genoem.

[* Anders as by swartes beroep wittes hulle tradisioneel nie op hulle blankheid nie en deesdae slegs ter beskerming van hulle belange, insluitende hulle voortbestaan. Dit kan daarop dui dat wittes (van nature) nie rassisties is nie, dat hulle om historiese of ander redes stille vertroue in die aard van hulle etnisiteit het. In die praktyk word dikwels die teenoorgestelde beweer, dus dat wittes van nature rassisties is en swartes nie rassisties is of kan wees nie.]

In regse geledere is daar glo (feitlik) noodwendig verdeeldheid. “White Nationalists are … incredibly divided when it comes to political action – the price of being independent thinkers against the egalitarian ideology of the regime” (1343). Dit is ‘n (twyfelagtige) argument wat dikwels ter verduideliking en selfs as regverdiging van regse verdeeldheid gebruik word.

In iedere Amerikaanse verkiesing is vuurwapenbesit ‘n omstrede kwessie. “The current debate has been refreshingly frank about the use of firearms by whites to defend against non-white crime. The Left simply charges that whites have a duty to die as a form of penance for past sins against egalitarianism” (2156). “The entire network of human rights, constitutional guarantees, and all the rest are a way for the state to criminalize attempts at self-protection” (2215). Wat reeds gebeur is “robbers suing homeowners for attacking them” (2215).

Die laaste hoofstuk handel oor Donald Trump en is geskryf voordat hy as die Republikeinse Party se presidentskandidaat benoem is. Sedert Trump met sy presidentsverkiesingsveldtog begin het “things will never be the same for the American Right” (105). “Trump has undoubtedly fueled the rise of the Alt Right … It’s not that Trump is ‘pro-white’; it’s that he’s not anti-white, which makes him far Right in the current political context … what he would lead to [could be] a legitimate, nationalist American Right” (2487). Aan die ander kant “the anti-white identity politics of the Left will be accelerated under a Trump presidency” (2505). Hy wil Amerika weer “strong and great” maak (2446; ook 2505). “Without explicit white identity politics to safeguard the core population, America can never be great again, let alone greater than it has ever been, as Trump promises” (2514).

Hood dink dit is onwaarskynlik dat Trump tot president verkies sal word (2476, 2514) maar “the Great Wall of Trump would be a glorious symbol of our national will to survive. Unfortunately, unless we repatriate post-1965 non-white immigrants, legal and illegal, the demographic damage is already done” (2476). “The only future for the American Right is identity politics” (2514). As Trump president word, sal dit “the USA a longer lease on life” gee (2514) maar “it’s only a temporary reprieve for the United States and for European Americans” (2538). Die wenslikheid van ‘n etniese nasiestaat vir blankes sal nie minder word nie. As Trump verloor, sal dit na verwagting die einde van sowel konserwatisme (2514) as “Americanism” wees (2521).

Karel Schoeman het ‘n boek, Die laaste Afrikaanse boek (2002), geskryf. Hermann Giliomee het ‘n boek, Die laaste Afrikanerleiers (2012), gepubliseer. Dan Sleigh het ‘n boek, 1795 (2016), oor “die laaste goeie man” geskryf. Dit lyk asof ons die eindtye betree het, want Hood verwys na Trump as “the last American because he’s the last politician who will ever appeal to the core American population, in the name of the old American order, through the old democratic means … Trump is already a transformational figure. He reveals the System is incapable of saving itself, and European Americans should plan for what comes next” (2547).

“What are whites in the American system? Everything in terms of the core culture, the source of political power, and the fount of political legitimacy (as they created the state). But what are they in the political and social order explicitly? Nothing. What is our job? To make them something … Culturally and historically, whites will never surrender their sense of ownership of the United States, whatever regime rules it” (2538).

Vir my persoonlik is daar drie dinge in Hood se boek wat verrassend ooreenstem met wat ek voorheen geskryf het. Eerstens noem hy die openlike misbruik van die maatskaplike stelsel ook parasitering (1448). Tweedens gebruik hy die term “castrati” (1277, 2285). Ek het dieselfde term gebruik vir die ontmagtiging van Afrikaners en Afrikaans (Praag 1.09.2013 en 8.09.2013). Derdens skryf Hood oor Amerika: “There’s no nation. Instead, there’s a collection of individuals” (2400). Ek het al meermale genoem dat daar nie ‘n Suid-Afrikaanse nasie is nie; net ‘n bevolking waarvan miljoene nie eens Suid-Afrikaanse burgers is nie. Desnieteenstaande beweer die ANC op grond van die 1955-Vryheidsmanifes dat Suid-Afrika aan al sy inwoners behoort.

Hood bepleit blanke nasionalisme wat hopelik uiteindelik neerslag in ‘n blanke staat gegrond op ras (of etnisiteit) sal vind. Hy verhef eerder ras as kultuur tot norm, moontlik omdat eersgenoemde konkreter en dalk makliker bepaalbaar is. ‘n Belangrike insig is dat hy blanke Amerikaners die (gesonde) kernbevolkingsgroep noem; daardie mense wat Amerika die suksesvolste en voorspoedigste land ooit gemaak het. Dit is maklik om te begryp waarom hy verontwaardig is omdat hierdie waardevolle mense geminag en vertrap word en hy voorstelle doen om die situasie te beredder. Aan sy opregtheid twyfel ek nie.

Hy sal egter kwalik vry bly van die ongegronde, wilde maar gewilde beskuldiging van rassisme. Diegene wat tot ‘n suksesvolle, presterende groep behoort sou uiteraard geneig wees om hulle groepverwantskap, bv ras, voorop te stel. Insgelyks sou diegene wat tot ‘n groep behoort wat met negatiewe kenmerke geassosieer word, poog om die viering van groepverwantskap vir ander groepe taboe te maak. In die praktyk word gevind dat swartes hulle rasgroep met bv “Black is beautiful” propageer. Wat Hood wil hê, is dat blankes as teenvoeter ook rasbewus moet wees en hulle ras moet vier, bv met “Wit is bakgat”; des te meer omdat blankes dwarsoor die wêreld oorvloedig rede daartoe het. Hy verlang dat blankes dieselfde mate van ras- of stambewustheid as swartes moet hê. Hy bepleit nie rassisme of rassehaat nie.

UKZN vrees nog geweld na koffiewinkel afbrand

‘n Koffiewinkel is Maandagaand by die Howards kollege-kampus van die Universiteit van Kwa Zulu-Natal aan die brand gesteek.

Die universiteit weier egter om oproerige studente die skuld te gee, vermoedelik uit vrees vir nog geweld en brandstigting.

Die woordvoerder sê nogtans indien dit die geval is dat studente betrokke is, sal hulle die gevolge van hul optrede moet dra.

Klasse het Maandag hervat nadat lesings op al vyf kampusse vir ‘n week en ‘n half opgeskort is. Swart studente eis dat klasgeld nie aanstaande jaar verhoog word nie.

Veiligheid is intussen op kampusse verskerp.

Die universiteit het ‘n beroep op studente gedoen om klasse by te woon en met voorbereidings vir die eksamen te begin.

Die Minister van Hoër Onderwys en Opleiding, Blade Nzimande, het verlede week aan die parlement gesê hy sal binnekort aankondig hoeveel geld universiteite vir die 2017 akademiese jaar sal kry.

Die regering sal sowat R60 miljard moet opdok as die instellings nie hul fooie aanpas nie.

Nzimande: 0% fooitoename kan 19 universiteite ‘disfunksioneel’ maak

Die Minister van Hoër Onderwys en Opleiding, Blade Nzimande, sê hy sal binnekort aankondig hoeveel geld universiteite vir die 2017 akademiese jaar sal kry.

Nzimande het gereageer op ‘n verslag van die Raad vir Hoër Onderwys oor die vasstelling van die verhoging in klasgeld vir universiteite.

Die Raad het daarop gewys dat sowat 19 universiteite finansieel slegter af sal wees indien die voorgestelde nul persent verhoging toegestaan word.

As die verhoging op die verbruikersprysindeks, tans teen 6%, gebaseer word, sou sowat tien universiteite nie kan voortgaan nie.

Die Minister sê die verslag het ook aan die lig gebring dat die reuse onderbefondsing van universiteite ook onvermydelik die volhoubaarheid van die hoër onderwysstelsel bedreig.

Hy sê daar is nog geen besluit oor enige van die aanbevelings geneem nie.

Dan Roodt: Tyd om op te staan vir Afrikaans!

Die nuus wat elders berig word, dat sowel Maties as Tukkies van Afrikaans ontslae raak op ‘n swart dag vir Afrikaans, stel Afrikaners voor ‘n onverbiddelike keuse: óf ons moet voortgesette politieke, kulturele en talige oorheersing aanvaar, óf ons moet daarteen in opstand kom. Soos die filosoof Carl Schmitt gesê het:

“Sê my wie jou vyand is, en ek sal jou sê wie jy is.”

Die taaloorlog is verklaar. Oor die afgelope tyd het die vyande van die Afrikaner en veral van ons taal, Afrikaans, openlik na vore getree. Dis nie nodig om hulle hier te lys nie, want ons vermoed almal wie hulle is. Sommige van hulle dra rooi hemde en barette; ander kruip weg agter mooi klinkende frases soos “demokrasie”, “die grondwet”, “toegang vir almal”, en dergelike meer. ‘n Ander groep bestaan uit verloopte Afrikaners wat reeds hul kinders in Engelse skole geplaas het en uit hoofde van hul persoonlike keuse met buitenissige venyn teen Afrikaans organiseer, en eintlik die “vuilwerk” van die meer tradisionele vyande van Afrikaans doen.

Teen hulle almal sal ons ons moet begin verset. Oor die aard en omvang van hierdie verset, moet daar taamlik koud en klinies gedink word. Sekerlik moet daar voortgegaan word met ‘n stryd in die howe en op elke moontlike wettige manier. Hoewel, as ons eerlik is, moet ons erken dat die stelsel dermate teen ons gelaai is, dat wetlike middele haas uitgeput is. Daar word implisiet aanvaar, ook in die howe, dat die Afrikaner so magteloos en skaakmat gestel is dat ons vyande so te sê kan maak wat hulle wil. Demografie is alles en getalle troef elke beginsel.

Oor die verskynsel van Boerehaat in Suid-Afrika – en waarskynlik in Groot Brittanje – kan daar boeke vol geskryf word. Voeg daarby die nuutgevonde vermetelheid van sekere Pedi’s en Zoeloes, en ons sit met ‘n galery vol jillende vyande wat in optrede teen Afrikaans ‘n simboliese manier sien om Afrikaners grondig te verneder. Nie net te verneder nie, maar ons ook te laat verstaan dat ons nie langer in die land of in die samelewing welkom is nie.

Wat PRAAG betref, sal ons aanhou om die goeie stryd te stry en die misnoeë wat die meerderheid Afrikaners voel te verwoord. As een van die openbare gesigte van Afrikaans, moet ons ons by die gehate Engelse grondwet met sy Engelse en swart voorkeure hou, asook by die aardige hoeveelheid wette en maatreëls wat toenemend ons spraakvryheid beperk. Terwyl die ekstremistiese uitlatings en selfs oproepe tot volksmoord van ons vyande natuurlik geduld word, indien nie aangemoedig word nie…

Maar om die spreekwoordelike braaivleisvure, tussen vriende, familie en vertrouelinge, sal elke Afrikaner moet besin oor wat hom volgende te doen staan. Gaan ons dié naakte oorheersing aanvaar waarmee Afrikaans met ‘n pennehaal vanuit die tersiêre stelsel – en volgende uit die skole – verwyder word?

Gaan ons, wat nie die oorheersing van die Britse empaaier wou aanvaar nie, die dwingelandy van die Bantoe-empaaier duld? En indien nie, wat gaan die beste manier wees om dit van ons af te skud? Dis alles kwelvrae waarvoor elkeen van ons sy eie antwoord moet vind.

Gaan daar weer soos in die laat dertigerjare ‘n spontane beweging onder Afrikaners ontstaan, dié keer om die saak van Afrikaans te veg? Ons was al voorheen hier, by dié punt wat Van Wyk Louw in daardie tyd só in ‘n gedig verwoord het:

Julle is die oorheersers en júlle die vertrappers
van ons wat sterk is, maar magteloos verneder;
julle maal ons soos koring; julle eet ons soos brood.
…
Daarom moet julle tot needrigheid genees word,
gebreek word deur ons in ons magtige opstand
tot eenvoudig vreugdes, tot die heilige lye,
tot ’n nuwe onmiddellikheid van die heldere aarde;

Maak geen fout nie: daar word tans tot in die hart van Afrikaans geskiet. Die taal het nog altyd oorleef danksy sy hoë funksies wat hy moeisaam oor langer as ‘n eeu verwerf het. Met die summiere afskaffing van Afrikaans op universiteit, is die stryd in die howe en op bykans elke ander terrein eensklaps óók verlore.

Uit selfverdediging sal ons moet begin dink op watter manier ons Engels – want ongelukkig word die oorlog teen Afrikaans in die naam van Engels gevoer, hoe goedgesind vele Engelssprekendes hier maar veral oorsee ons ook al mag wees – kan seermaak. Dit mag vir ons moeilik wees om die status van Engels as staatstaal en as handelstaal deesdae in ons land aan te tas, maar moontlik is die fisieke infrastruktuur van Engels kwesbaarder as wat ons dink.

Is daar ander meer subtiele maniere om sowel die Britse as die Bantoe-imperialis tot sy sinne te bring, daardie vandale wat tydens die tweede vryheidsoorlog ouerhuise en kerke in ligte laaie gelaat het? Of is ons gedoem om hul resep te volg?

Die staat, die effers en die universiteitsowerhede wat almal uit een mond praat, is besig om ons onberekenbare skade aan te doen deur ons geliefde moedertaal van ons weg te neem. Hiermee ontneem hulle ons ook van ons grootste en mees kosbare ideaal, die strewe om van Afrikaans dié kultuurtaal van Afrika te maak.

As ons aan Engels net vyftig persent van die skade kan aanrig wat daar nou teen Afrikaans gepleeg word, sou ons al baie bereik.

Daar kom ‘n tyd in die lewe van elke volk dat hy teen onreg moet opstaan. Daardie tyd is nóú.

Skole, universiteite sien honderde miljoene in rook opgaan

Swart leerlinge wat sedert verlede Donderdag Orlando High School in Soweto in puin gelê het weens ‘n hekel teen die skoolhoof, het glo veroorsaak dat die skool sal moet sluit.

Sedert verlede Maandag, toe leerlinge begin het om boeke te brand en ‘n klaskamer ook uitgebrand is, het die swart leerlinge ook skooleiendom geplunder, insluitend meubels, skoot- en tafelrekenaars.

Volgehoue pogings tot brandstigting het Dinsdag en Woensdag gevolg en Donderdag het die swart leerlinge vensters gebreek en die administratiewe blok binnegeval.

Dit is nie duidelik of die plundery direk verband hou met die 24 skole in Vuwani wat afgebrand is in soortgelyke oproer nie.

Talle ander, ewe verkwistende en sinnelose gevalle elders is ook aangeteken.

Die LUR vir onderwys in Gauteng Panyaza Lesufi het intussen geweier om skade-assessors te stuur na die Orlando-skool, en gesê dit sou geen doel dien om te betaal vir opknapping nie.

Die petrolbomaanval op die Universiteit van Johannesburg (UJ) in die vroeë oggendure Maandagoggend het skade veroorsaak wat geraam word op R100 miljoen, die universiteit gesê.

Brandstigters het ingebreek en die ouditorium by Aucklandpark kampus UJ teen omstreeks 02:00 met ‘n petrolbom verwoes.

Hulle het ook rekenaarlaboratoriums en toerusting wat gebruik word vir loopbaanassessering verwoes, het die universiteit in ‘n verklaring gesê.

Die fasiliteite was vir gradeplegtighede en halfjaarlikse assessering gebruik. Alternatiewe reëlings sal gemaak moet word.

EFF dreig om UV-lesinglokale te beset

Oproerige swart studente van die Universiteit van die Vrystaat (UV) dreig steeds om klasse Maandag te ontwrig.

UV-woordvoerder, Lacea Loader, het bevestig dat alle akademiese en administratiewe dienste op die Bloemfontein- en Suid-kampusse vandag hervat nadat die kampus verlede week weens gewelddadige betogings gesluit is.

OFM-nuus het egter inligting van ‘n student ontvang dat die UV nie toegelaat kan word om te heropen nie totdat daar aan hul eise gehoor gegee is. Sy sê veral groot lokale gaan vandag geteiken word.

Die SR-president, Lindohuhle Ntuli, was nog nie vanoggend beskikbaar vir komentaar nie. Geweld het verlede Maandag uitgebreek toe betogers ‘n Varsitybeker-rugbywedstryd ontwrig het.

Studente wat bande het met die EFF sê hulle sal toesien dat die universiteite nie heropen nie.

Karel Combrinck: Die A-woord!

Max Du Preez maak die bewering dat «wit Afrikaners» «ongemaklik» voel oor sg. Portugees-Maleisiese invloed op ons taal. Wat Portugees-Maleisies beteken, weet die hemel alleen. Of liewer, die hemel weet, bygestaan deur Max Du Preez.

Maar hierdie versinsel het ons reeds elders bespreek. Wat my persoonlik veel meer ongemaklik stem as vreemde invloede op ons taal, is die onophoudelike geteem oor apartheid, en veral apartheid soos dit deur linksdekadente propaganda aan die wêreld opgedis word.

Een van die onsinnighede wat herhaaldelik deur die linksliberale media kwytgeraak word, is dat apartheid ‘n vorm van nazisme sou wees, ‘n vergelyking wat, objektief beskou, net nie opgaan nie

Soos die Naziperiode vir die Duitsers, is apartheid nou eenmaal ‘n doring in die vlees van Afrikaners wat ons waarskynlik nooit sal kan verwyder nie, maar waaraan ons van tyd tot tyd net ‘n bietjie salf kan smeer. Benewens hierdie aspek en die feit dat daar oor die Naziperiode net soveel, of selfs meer, onwaarhede verkondig is as oor apartheid, is daar werklik weinig ooreenkoms tussen die twee stelsels.

Wat meer sinvol sou wees, is ‘n vergelyking tussen die gedragspatroon van die Duitse volk in die tydperk na die beëindiging van nazisme en dié van die Afrikanervolk na die bëeindiging van apartheid, want in daardie opsig is daar wel raakpunte.

Beide die Duitse en die Afrikanervolk het as verloorders uit die stryd getree. Beide probeer om werklike of vermeende onregte van die verlede goed te maak deur skuldgevoeloens, selfblaam, kruipery en boetedoening van allerlei aard en selfs ‘n mate van selfhaat. Maar daar hou die vergelyking ook op. Die Duitse volk het weens sy groter getalle en ‘n homogene bevolking minstens die kans gehad om as volk te herlewe, as hulle wou, terwyl die kanse vir die herlewing van die Afrikaner as volk so te sê nul is.

Miskien omdat dit moeilik sal wees om oor die Nazirekord veel positiefs te sê, uit watter oogpunt ‘n mens dit ook wil beskou, neem die Duitsers in die algemeen die houding in om hulle nie teen linkse propaganda te verdedig nie. Hulle het die krag, die kennis, die argumente en die finansiële vermoë om dit te doen en sou ‘n leierskapsrol kon speel om die versinsels van die linksliberale media hok te slaan, maar hulle verkies om dit nie te doen nie. Dis jammer.

‘n Paar jaar gelede het ‘n Duitsvervaardigde rolprent oor die tweede wêreldoorlog die rondte gedoen: Das Boot. U onthou nog? In ‘n stadium sing die duikbootbemanning «It’s a long long way to Tiperary». Matrose wat in die Naziperiode «It’s a long long way to Tiperary» op ‘n Duitse duikboot sing ! So reg na die hart van DimWim van Stellobotomie. En natuurlik, het die Duitse media in die na-oorlogse jare nogal kans gesien om ook hier en daar ‘n klip op apartheid te gooi, al is dit dalk net in ‘n poging om sodende in «respektabele» geselskap te verkeer.

Eersdaags verskyn nog ‘n Duitse rolprent getiteld, «Fritz Bauer, ‘n Duitse held». Die rolprent het die subtitel : «As jy jou land wil red, moet jy hom verloën». Die opsomming van die rolprent lui soos volg: In 1957 verneem regter Fritz Bauer dat Adolf Eichmann in Buenos Aires skuilhou. Die Duitse howe verkies om die aangeleentheid oor die hoof te sien. Fritz Bauer besluit om die Israeliese geheimediens, die Mossad, se hulp in te roep…

Het ons as Afrikaners al net so laag gedaal? Sekerlik staan Adriaan (vrotvisverstand) Vlok se
voetewasuitstappie en die heksejag op dr Wouter Basson nie ver terug nie.

Nazisme het ongekende lyding en ellende oor die Europese beskawing gebring wat met niks anders in die geskiedenis vergelyk kan word nie, behalwe miskien met die prestasies van Kameraad Josef Stalin en Mao TseDong. Dit gaan nie net om die lotgevalle van die Jode nie, hoewel dit die aspek is waaraan die linksliberale media die meeste aandag gee. Dit gaan oor ‘n beraamde 60 miljoen militêre slagoffers wat in hierdie bloedige stryd hulle lewens ingeboet het. As die slagoffers van oorlogverwante oorsake soos siektes en hongersnood bygetel word, is die syfer 80 miljoen. Duitsland self het ongeveer 10 miljoen mense verloor. Europa is deur hierdie rampspoedige oorlog op sy knieë gebring en militêr, polities en moreel, onherroeplik verswak sodat dit vandag weinig meer is as ‘n Amerikaanse skoothondjie. Die twee wêreldoorloë, maar veral die tweede, het inderwaarheid die siel uit Europa geruk.

‘Watter soort «apartheid» is dit wat swartes aankarwei na plekke waar hulle nooit tevore was nie, plekke waar hulle nou, op grond van hulle nambas alles opeis waarop hulle hulle hande kan lê?’

Tagtig miljoen slafgoffers. Daarenteen staan die syfer wat die linksliberales graag noem vir die aantal mense wat sedert sy ontstaan in 1948 tot met die oorgawe van 1994 «as gevolg van apartheid» dood is, op 30 000. Tydens die verhore van die Waarheids- en Versoeningskommissie van 1997 is getuienis deur die Menseregtekommissie (Human rights Commission-HRC) voorgelê dat tussen 1948 en 1989 toe die ANC amptelik «ontban» is en waarna daar nie meer sprake van apartheid was nie, 7 000 mense hulle lewens «weens apartheid» verloor het. In die tydperk na 1989 tot en met 1994, d.w.s. na die beëindiging van Apartheid is 14 000 mense in politiek verwante geweldpleging oorlede waarvan 95% die gevolg was van swart-op-swart geweld. Dit kan ook maar vergelyk word met die bykans 40 000 witmense wat sedert 1994 op plase en in stedelike gebiede vermoor is, maar soos dinge is, raak die wêreld nie juis daaroor opgewonde nie.

Duidelik was apartheid nie die skrikbewind wat anti-Afrikaanse propaganda die wêreld wou laat glo nie, in elk geval niks wat in graad of omvang met die Nazibewind vergelyk kan word nie. ‘n Boek sal nodig wees om die redes vir hierdie beeld omtrent die Afrikaner volledig te ondersoek. Sekerlik is onder die oorsake skynheiligheid, anti-Afrikanerpropaganda oor ‘n lang tydperk, veral deur die Engelse pers en die Engelse kerk, politieke muntslanery, sondeboksoekery, eie-gewete-sussery, perverse, sieklike en selfvernietigende humanisme, gedienstigheid aan modes en ideologie, afguns, ens, ens. ‘n Suksesvolle, witbeheerde staat midde-in Afrika was ‘n situasie wat die linksliberale engeltjies net nie kon toelaat nie

In teenstelling met sy drogbeeld het die Nasionale Partyregering toegelaat dat derduisende swartes vorige blanke gebiede binnesypel as plaasarbeiders, huisbediendes en wat nog. Watter soort «apartheid» is dit wat swartes aankarwei na plekke waar hulle nooit tevore was nie, plekke waar hulle nou, op grond van hulle nambas alles opeis waarop hulle hulle hande kan lê? Op die lang termyn was hierdie tweeslagtigheid van die Nasionale Partybewind ons ondergang. Die ondergang van apartheid was nie die onmenslikheid daarvan nie, maar die lukraak manier waarop dit toegepas is. ‘n Amerikaner het my op ‘n keer probeer beledig deur die apartheidsregering te beskryf as «a bunch of wonky Nazis». (Lamlendige Nazi’s). Die beskrywing was nie van alle waarheid ontbloot nie.

Vergeleke met die Westerse wêreld se moderne geskiedenis was apartheid inderwaardigheid ‘n gematigde stelsel. ‘n Belangrike aspek van die apartheidsbestel was dat dit, reëlreg in teenstelling met die Nazi’s, ‘n sterk Christelike onderbou gehad het. Miskien was dit nog ‘n paradoks van die stelsel, maar in elk geval, so was dit. Deur die geskiedenis het die Aftrikaners geglo, ten regte of ten onregte, dat hulle ‘n leierskapsrol en ‘n roeping gehad het om die Christelike beskawing na Suid-Afrika te bring. Hierdie is nog ‘n aspek wat deur die siniese linksdekadentes uitgebuit is : «Julle gee voor om Christene te wees, hoe kan julle al hierdie verskriklikhede pleeg ?» Of die Afrikaner onder enige verpligting verkeer het om die christelike, of enige ander beskawing na die swartes te bring, is ‘n ope vraag. Te oordeel aan die huidige situasie by Suid-Afrikaanse universiteite, het hulle in elk geval hulle tyd gemors.

Ook is dit eienaardige «Nazi’s » wat honderdduisende huise vir swartes landswyd opgerig het. Die huise was ekonomies en eenvoudig, maar was ligjare meer menswaardig as die sinkplaatkrotte wat oor die afgelope dekades op die Kaapse vlakte verrys het, die trotse monument van die ANC-regime wat eufories deur die dekadente Westerse wêreld besing word. Hospitale en klinieke is ook landwyd opgerig waaronder bv. die Baragwanathhospitaal in Soweto, die derde grootste hospitaal ter wêreld. Dieselfde geld derduisende skole vir swartes wat oor die hele Suid-afrika verskaf is, asook ‘n halfdosyn universiteite. Daarbebewens het die apartheidsperiode ‘n reusagtige bydrae gemaak om die land te ontwikkel van ‘n piesangrepubliekie in 1948 tot ‘n moderne nywerheidsland wat werksgeleenthede en ‘n heenkome gebied het aan miljoene.

Die universiteite is ‘n goeie voorbeeld van’n geval waar die Afrikaner gepoog het om ‘n konstruktiewe rol te speel op christelike grondslag en waar hulle inteendeel meegehelp het om hulle eie graf te grawe. So ‘n fout sou die Nazi’s nie maak nie. Die swart universiteite het mettertyd, so te sê sonder uitsondering, tot broeikaste van die rewolusie ontwikkel. Aan die Universiteit van Fort Hare alleen het Nelson Mandela, Robert Mugabe, Oliver Talmbo en Chris Hani gestudeer. Die Universiteit van die Weskaap het met verloop van tyd ontaard in ‘n volbloednes van kommunistiese ondermyning, maar tog het die universiteit, apartheid se skepping, in die apartheidsjare waarskynlik ‘n hoër akademiese standaard gehandhaaf as die Universiteit van Stellenbosch vandag. Maar dit sê natuurlik nie veel nie.

Danie Goosen: Oor Afrikaans buig universiteitsbesture agteroor

Die FAK wil hiermee sy diepe afkeur uitspreek oor die valse en diep misleidende standpunte wat
die afgelope tyd ten opsigte van Afrikaans aan universiteite ingeneem word. Veral die volgende
kwessies is ter sake:

1. Tydens die afgelope dekades het die een na die ander universiteitsbestuur plegtig belowe dat
universitêre Afrikaans nie in gevaar verkeer nie. Ter ondersteuning is talle mooiklinkende
taalbeleide in dié tyd voor die neuse van die Afrikaanse taalgemeenskap geswaai. Daarin word
plegtig belowe dat Afrikaans se plek aan die universiteite veilig is.

Vandag blyk hierdie beloftes toenemend niks anders te gewees het as ’n paaiboelie-strategie en
ten diepste ’n leuenagtige voorstelling van sake. Universiteitsbesture het oor jare openlik vir die
Afrikaanse taalgemeenskap gelieg.

Universiteitsbesture moet nie verontwaardig reageer as die Afrikaanse wêreld hul voortaan met
die grootste denkbare minagting hanteer nie. Dit sal enkel en alleen hul eie skuld wees.

2. Daar word tot vervelens toe aangevoer dat die getal Afrikaanssprekende studente afgeneem
het, en dat Afrikaans daarom afgeskaf moet word.

Die werklike toedrag van sake is dat die absolute getalle van Afrikaanse studente nie dramaties
afgeneem het nie, en dat hulle steeds ’n betekenisvolle aanwesigheid op kampusse soos die US,
die UP en die NWU is.

In hierdie verband mag nie vergeet word nie dat toe Engelssprekende studente slegs 14% van
die totale bevolking by UP uitgemaak het, was die aanbod van klasse in beide tale klaarblyklik
“ekonomies regverdigbaar”. Noudat Afrikaanssprekendes 30% van die totale bevolking van
dieselfde universiteit uitmaak, is dit skielik nie meer haalbaar nie.

Hierdie feit skep by Afrikaanssprekendes onwillekeurig die indruk dat daar met twee maatstawwe
gewerk word. Van ’n sin vir regverdigheid is daar, ondanks mooi klinkende beloftes, kennelik
geen sprake nie.

3. Die afgelope jare het dit ook mode onder universiteitsbesture, hulle akademiese meelopers en
raserige populiste geword om aan te voer dat Afrikaans op ons kampusse uitsluitend werk.
Inderwaarheid bestaan daar nie ’n enkele bewys daarvoor dat Afrikaanse klasse aan “ons”
universiteite per definisie teen enige anderstalige student diskrimineer nie. Inteendeel, eertydse
Afrikaanse universiteite het bykans tot die dood toe (blyk dit nou) agteroor gebuig om
anderstaliges (lees: veral Engelssprekendes) ter wille te wees.

Hoe is dit moontlik dat dié agteroorbuig ten gunste van anderstaliges nou met diskriminasie téén
hulle gelyk gestel word? Enigeen wat dit doen, ly aan kwaadwilligheid, misplaaste haat,
kollektiewe selfontkenning, werklikheidsvreemde denkbeelde oor ’n wêreld sonder taalgrense of
al hierdie patologieë tegelyk.

4. Tydens die afgelope dekades het dit mode in veral die geesteswetenskappe geword om aan
te voer dat daar nie iets soos die “werklikheid” is nie, maar dat alles deur ons “gemaak” of
“geskep” word.

Ironies hiervan is egter dat verskeie akademici wat so dink, baie gou is om aan te voer dat ons
onsself wat Afrikaans betref by die sogenaamde harde werklikheid van getalle moet neerlê.

Skielik vergeet hierdie einste akademici dat daar (ingevolge hul eie denke) planne gemaak en
nuwe uitweë gesoek kan word om die agteruitgang van Afrikaans te verhoed.

’n Tweede ironie wat hieraan knoop, is dat dit ook hierdie einste akademici is wat so graag na
buite voorgee om in opstand teen “die bestaande ordes” te wees, terwyl hulle inderdaad die
eerstes is wat hulle by die diktate daarvan neerlê. Van opstand is daar hoegenaamd geen sprake
nie.

5. Een van die grootste gekhede van vandag is die verwagting by populistiese groepe (nagepraat
deur leunstoel-akademici) dat die verwydering van Afrikaans uiteindelik daartoe sal bydra om hul
ekonomiese en sosiale nood te verlig.

Die tragiese ironie hiervan spreek vanself: die grootse prestasie wat universitêre Afrikaans is, is
juis ’n voorbeeld wat deur dié groepe nagevolg en nie afgebreek behoort te word nie. Afrikaans
se ontwikkeling tot op die hoogste vlak het daartoe meegewerk dat talle Afrikaners in staat gestel
is om ook ekonomies suksesvol te wees. Indien universitêre Afrikaans afgebreek word, word ’n
belangrike voorbeeld en selfs bondgenoot vernietig.

6. Afrikaanssprekendes word tot vervelens toe daaraan herinner dat Afrikaans nie sal uitsterf
solank as wat ons dit praat nie. Hieruit word die gevolgtrekking gemaak dat ons moet ophou om
oor die stand van Afrikaans aan ons universiteite te kla.

Ook hierdie punt is ongegrond. Afrikaans sal inderdaad, soos beweer word, nog lank sonder
universitêre Afrikaans kan oorleef. Maar blote oorlewing is juis nie waaroor dit in die taalgesprek
gaan nie. Die vraag is eerder “hoe” Afrikaans in die toekoms sal oorleef.

Sonder haar aanwesigheid op universiteit loop Afrikaans die wesenlike risiko om haar status as
taal van die intellek, die verbeelding en die morele bewussyn prys te gee. En tot ’n informele
taaltjie van die sypaadjie en die kombuis gereduseer te word.

7. Apologete vir Engelse eentaligheid voer dikwels aan dat die beskerming van tale (en kulture)
nie die taak van ’n universiteit is nie. Ook hierdie stelling is louter bog. Dit strook eenvoudig nie
met die werklikheid nie.

By verre die meeste universiteite in die moderne ontwikkelde wêreld is nie net tot stand gebring
om studente vir die beroepslewe voor te berei nie, maar ook om hulle in die breë sin van die
woord op te voed. En ’n onlosmaaklike deel daarvan is dat studente eers werklik as opgevoed
(of gekultiveerd) beskou is as hulle hul wêreld met behulp van ’n veelheid van tale (ook en veral
hul moedertale) oop kan maak.

Die kultivering van moedertale aan universiteite staan nie in spanning met die akademiese lewe
nie, maar verteenwoordig eerder ’n onontbeerlike deel daarvan. Die oppervlakkige Engels wat
vandag as normatief aan ons universiteite beskou word (en op ’n ondemokratiese wyse aan almal
opgedwing word), verteenwoordig ’n ernstige verskraling van dié opvoedingsideaal. Die volle
ontwikkeling van ons moedertale op universiteit kan help om dié ideaal weer sy regmatige plek
aan ons universiteite te gee.

Afrikaanssprekendes het by ’n skeidingsoomblik aangekom. Indien daar voortgegaan word om
universitêre Afrikaans af te breek, sal groot getalle van ons mense slegs een gevolgtrekking
daaruit maak: dat ons nie welkom is aan die bestaande universiteite nie, en dat ons voortaan vir
Afrikaans ’n eie universitêre toekoms sal skep.

Prof. Danie Goosen
Voorsitter van die FAK-direksie

Götterdämmerung: ‘Black Lives Matter’ in Suid-Afrika?

Baie is al gesê en geskryf oor die voortslepende gewelddadige optrede van verskeie studente- en werknemerorganisasies op die kampusse van tersiêre inrigtings in Suid Afrika. Daadwerklik is daar weinig van hierdie instansies wat dit kon vryspring en word onderrig en aktiwiteite lamgelê deur ontwrigtende en gewelddadige optrede. Dit blyk ook hoofsaaklik voorheen “wit” inrigtings te wees wat geteiken word, hoewel die Mafikengkampus van die Noordwes-universiteit gisteraand afgebrand is. Dat liberale inrigtings wat voorheen die blanke ondergrawe het dieselfde mate van ontwrigting ervaar, kan dalk leedvermaak tot gevolg hê.

#RhodesMustFall, #FeesMustFall, #AfrikaansMustFall, #OpenStellenbosch, #ReformPUK – daar blyk ‘n nuwe slagspreuk te wees elke liewe dag wat een of ander grief van die studente en werkers uitdruk. Daar is blykbaar net twee konstante aan die hele sage – die EFF se betrokkenheid (en bereidwilligheid om militante, radikale en gewelddadige taktiek te gebruik om hulle sin te kry) en dat die lys van griewe heel moontlik oneindig is. Daar is ‘n totale afwesigheid van leierskap – bestuurslui in die akademie blyk ruggraatloos en ontman te wees. Dit is wat gebeur wanneer mense ‘n afgesonderde en bysiende lewe handhaaf terwyl hulle agter die mure van akademiese instellings verskans is. Die Minister van Hoër Onderwys is blykbaar AWOL en daar blyk ‘n goeie rede te wees daarvoor – maar nie die rede wat ‘n redelike mens sou verwag nie.

Dít waaroor geween word, blyk op die oog af die kruks uit te maak van die betrokkenes se griewe. Wat mense, met die uitsondering van ‘n klein groepie, nie kan (of wil) waarneem nie is dat die griewe maar net ‘n piepklein gedeelte van die totale strategie uitmaak en dat die mikpunt iets heel anders is. Die Amerikaners het ‘n goeie beskrywing hiervoor: “end game”.

Om ‘n aanduiding te kry van wat hierdie spesifieke mikpunt is, verwys ek na Praag se berig aangaande Reform Puk se brief aan rugbyafrigters verbonde aan die Noordwes-universiteit. Die volgende woorde is prominent op die briefhoof “Black Lives Matter: No Varsity Cup Rugby on Monday”. Hierin lê die sleutel. Hoe afgesonder ons ons ook al ag hier aan die suidpunt van Afrika, gebeur dinge nie in ‘n lugleegte nie. Daar is ‘n duidelike verbintenis tussen wat aan die gebeur is in Suid-Afrika en gebeure in die VSA met die Black Lives Matter-beweging.

Om die verbintenis te verstaan, moet ons begin by die Black Lives Matter (BLM)-beweging in die VSA. Soos ek reeds hier aangedui het, is alles nie pluis met hierdie beweging nie en word baie verskans agter verskeie skynorganisasies. Die volle ontleding en blootstelling van BLM kan hier gelees word. Kortom, het James Simpson, Trevor Loudon en Matthew Vadum die netwerk agter Black Lives Matter oopgekrap en ‘n addernes van kommuniste, linkse radikale en “queer” aktiviste ontbloot. Deur eenvoudig die geld te volg, is die skakels tussen verskeie organisasies vasgestel.

Kenmerkend speel geld en mag ‘n prominente rol in alles wat gedoen en gesê word – veral waar kommuniste betrokke is.

Die oorsprong van Black Lives Matter (BLM) kan so ver as die hippie-tydvak en radikale aktiviste – onder andere die Weather Underground en die Black Panthers – van die 1960’s teruggespoor word. Noel Ignatiev (‘n lid van die radikale Provisional Organizing Committee to Reconstitute the Marxist-Leninist Communist Party (POC) binne die Amerikaanse Kommunisteparty (CPUSA)) is die argitek van verskeie van die slagspreuke en ideologiese tameletjies wat vandag gebruik word deur BLM. “Wit bevoorregting” (White Privilege) en die standpunt dat swartes nie rassisties kan wees nie is sekerlik van die mees wyd verspreide en irriterendste van almal. (Hierin het Ignatiev en Franz Fanon ‘n gelyke sienswyse gehad). Hierdie stellings het geen grondigheid nie maar word vir soetkoek opgevreet deur die lumpenproletariaat.

Figure agter BLM (sien skakel bo) verteenwoordig verskeie organisasies wat sosialisme en/of kommunisme bevorder. Die Freedom Road Socialist Organisation (FRSO), Democratic Socialist America (DSA), Committees of Correspondence for Democracy and Socialism (CCDS), ACORN (wat na verkiesingsbedrog vir Obama in 2008 en 2012 herdoop is onder verskeie name), ACLU en Southern Poverty Law Centre (SPLC) en andere is almal organisasies wat deel vorm van ‘n netwerk wat ten doel het om die Amerikaanse stelsel omver te werp en te vervang met ‘n marxisties-leninistiese tipe kommunisme. Hierdie organisasies speel beide organiseerder en fasiliteerder vir BLM wat die vloei van geld vanaf donateurs beheer. Hierdie donateurs is ‘n diverse klomp – vanaf George Soros tot en met Ford en Kellogs. Soos my goeie vriend ToxiNews al verskeie keer uitgewys het, is daar weinig verskil in die doelstellinge van kommuniste en superkapitaliste (crony capitalists) . Die sienswyse van BLM is om soveel chaos en anargie te bewerkstellig dat ‘n uiteindelike burgeroorlog onafwendbaar is. Om hierdie doel te bereik, word verskeie gewelddadige organisasies o.a. The New Black Panthers en Nation of Islam ingespan.

Die hele BLM is ‘n netwerk van frontorganisasies wat direk teruglei na die POC binne die CPUSA.

Die taktiek wat gebruik word deur BLM, veral by Amerikaanse tersiêre inrigtings, is in pas met dít wat hier by ons aan’t gebeur is. Dis pynlik om te erken, maar slegs Leopold Scholtz het hierdie ooreenkoms waargeneem terwyl die bestuur van universiteite, joernaliste en die algemene publiek blind is daarvoor. Scholtz het selfs melding gemaak van die belaglike eise wat aan Amerikaanse universiteite gestel word. Hierdie eise het ‘n vreemde ooreenkoms met die eise wat die verskeie protesgroepe tans in Suid-Afrika aan ons universiteite rig.

Hoe is die twee dan verbind siende dat dit op verskillende kontinente plaasvind? Eenvoudig – volg die geld en vloei van idees rondom eise, griewe en taktiek.

Dit is ‘n bewese feit dat die leier van The New Black Panthers nie te lank gelede ‘n draai in Suid-Afrika gemaak het om met die EFF te “vergader”. Geen wonder dat die EFF hulle strukture op militaristiese titels grond nie – net soos die Black Panthers. ‘n Bietjie krapwerk op die internet het ook verskeie skakels tussen “Swartmag”-webwerwe en die EFF ontbloot. Die EFF se “Student Command” maak pertinent melding van Assata Shakur (regte naam JoAnna Deborah Byron en voortvlugtige terroris wat ‘n heenkome in Suid Afrika gevind het – nogal in Johannesburg se noordelike voorstede) op hulle Bakkiesblad. Dit is nie verregaande om aan te neem dat daar konstante kommunikasie is tussen Byron, die EFF en BLM in Amerika nie. Voeg by sulke karakters soos Kylie Thomas, Dan Corder, Marcus Hegewisch en Liev Schreiber (en andere) en jy het die breintrust agter ons eie weergawe van BLM – met presies dieselfde oogmerke. Daar is selfs ‘n baie dun verhouding, maar ‘n verhouding al dan nie, tussen al hierdie “Must Fall”-optredes en ‘n Johannesburgse rolprentvervaardiger en sy “lewensmaat”. Op hierdie huidige stadium verswyg ek die name totdat daar meer klinkklare bewyse is. Ek sal onteenseglik graag wil weet hoeveel inset het hierdie persoon in die Luister-“dokumentêr” gehad wat Open Stellenbosch onder die publiek se aandag gebring het.

Julius Malema se onlangse besoek aan die Kwien se Eiland waar hy vergader het met superkapitaliste het befondsing gewaarborg. Moet ook nie vergeet van George Soros se Open Society Foundation nie. Hier het ons met dieselfde tipe donateur te make as waaroor die BLM-organisasie beskiks en dit is weereens nie vergesog om ʼn aanname te maak dat presies dieselfde sakeondernemings daarby betrokke is om geld te voorsien vir ons komende rewolusie nie.

Die ooreenkoms met die status quo in Suid Afrika is egter nie beperk tot universiteite nie, hoewel dit die ooglopendste is. Betogings en optogte – met die gepaardgaande geweld en verwoesting – toon ‘n aansienlike ooreenkoms met BLM-protes in Amerika met dieselfde minagting van wet en orde.

Gaan die huidige vlaag van protes rêrig oor Afrikaans, inklusiwiteit, “wit bevoorregting” en antikolonialisme? Is dit rêrig oor dienslewering? Miskien vir die stommerik wat opgesweep word in die harwar en opwinding van die “nuwe struggle”. Bruikbare idiote is volop.

Lenin self self gesê:

“We must be ready to employ trickery, deceit, law-breaking, withholding and concealing truth… We can and must write in a language which sows among the masses hate, revulsion, and scorn toward those who disagree with us.”

Maar die groter prentjie dui op iets baie gevaarliker. Net soos met BLM, is die oogmerk ‘n bloedige burgeroorlog wat dan sal lei tot die instelling van ‘n utopiese kommunistiese staat.

Kort gestel, beteken dit eenvoudig dat die dae van vrede bewaar, agteroor buig en die olyftak uithou verby is. Dit is ‘n luukse wat hierdie land nie kan bekostig nie. Kommuniste sien dit as ‘n swakheid wat tot hulle voordeel uitgebuit moet word. Die resultaat daarvan om kommuniste te paai, is eenvoudig – die onafwendbare word net uitgestel terwyl hulle agitators sterker word. Indien daar gekrap word – en daar word gekrap – sal dieselfde netwerk van frontorganisasies na vore kom wat sal teruglei na die SAKP. Geen wonder dan dat Blade Nzimande skitter in sy afwesigheid nie.

Ons moet nie net veg, hand en tand, vir die behoud van Afrikaans en ons kultuur nie, maar ook vir die behoud van ons land. Wanneer kommuniste Lenin se ideologie in die praktyk toepas, beteken dit net ellende vir almal. Selfs diegene wat te dom is om dit te besef.