‘n Sonderlinge gebeurtenis het hom so pas in Suid-Afrika afgespeel: die minister van basiese onderwys, Angie Motshekga, het ‘n dag of wat gelede ‘n groepie pro-Afrikaanse betogers formeel in ‘n brief beantwoord. Gewoonlik ignoreer die ANC-bewind enige vertoë deur Afrikaners oor Afrikaans volstrek en ontken implisiet die bestaan van die taal en sy sprekers.
Volgens mnr. Wessel Basson van ToekomsVonk, wat onder meer ‘n pop van die Gautengse LUR vir onderwys, Panyaza Lesufi, aan ‘n boom voor die departement van onderwys se hoofkantoor in Pretoria opgehang het, “verwelkom Toekomsvonk die terugvoeringsbrief van die Minister van Basiese Onderwys Angie Motshegka na aanleiding van aksies oor die aanvalle op Afrikaans by skole die afgelope tyd”.
ToekomsVonk beskou die Minister se aanbod tot dialoog met die Afrikaanse Gemeenskap as positief en ‘n stap in die regte rigting.
Volgens Basson, is dit “egter jammer dat die departement nie vroeër gereageer het op ons versoekskrifte nie. Onnodige konflik kon vermy gewees het.”
ToekomsVonk sal in samewerking met organisasies soos Praag, die Federasie van Minderhede en ander belangegroepe so spoedig moontlik ‘n gesprek met die Minister aanvra.
Mnr. Wessel Basson het voorts verklaar: “ToekomsVonk moet dit beklemtoon dat ons altyd verbind is tot ‘n vreedsame proses rondom die behoud van die Afrikaans in ons skole.
“Al wat burgerregte organisasies soos ToekomsVonk begeer, is dat ons moedertaal Afrikaans gerespekteer word vir al die 6,7 miljoen mense plus bevolkingsgroepe soos bruin, wit en swart wat dit wil praat en waarin hulle wil studeer.”
Hier volg die repliek van die minister in die oorspronklike Engels.
Die brief wat van die dept. van basiese onderwys ontvang is.
Pogings om die situasie in Coligny in Noordwes te normaliseer het tydens ‘n vergadering tussen inwoners en afgevaardigdes van die regering nie veel belofte opgelewer nie.
Dit is nie verbasend nie aangesien die media voorgee dat die rassegeweld teen wittes met ‘n rede plaasvind. Terwyl daar hoegenaamd geen bewyse bestaan nie, hou die media soos Eyewitness News vol dat die swart tiener “vermoor” is.
‘n Vroeëre voorstel deur ‘n provinsiale regeringsafvaardiging dat swart leerlinge terugkeer skool toe, is geweier.
Dit het tot hernieude oproer Dinsdagaand in die Tlhabologang-lokasie gelei toe die polisie en inwoners met mekaar slaags geraak het.
Voertuie op die N14 tussen Coligny in Ventersdorp is met klippe bestook en ‘n polisievoertuig is beskadig.
Swart inwoners hoop om ‘n rasseoorlog te ontketen omdat twee wit verdagtes, wat op valse aanklagte verskyn het wat verband hou met die dood van ‘n swart tiener twee weke gelede, borgtog gekry het.
Die staat het nog nie die nadoodse ondersoek voltooi nie, maar ten spyte daarvan het die media en die ANC reeds besluit dat die tiener deur die twee wit mans gedood is.
Wit inwoners was verstaanbaar ontsteld omdat swart joernaliste al laggend die onlusmakers gevolg het wat petrolbom-aanvalle op huise geloods het, iets wat kennelik op voorkennis van die rassegeweld teen wittes dui.
Voorts probeer die hoofstroomberigte feite oor die verhoor toesmeer en bied die geweld aan asof die twee wittes skuldig is.
Die sogenaamde getuie wat “alles gesien het” het nog geen enkele mens by ‘n uitkenningspaprade uitgewys nie en dit is nie duidelik of hy eers ‘n beskrywing van die tiener kan gee nie.
Die hoofstroommedia, die minister van polisie, Fikile Mbalula en Sanef teem nou oor ‘n gebrek aan “persvryheid” en “aanvalle op die media” nadat hulle deur van die eienaars weggewys is.
Die dienslewering in die gebied is beroerd met die munisipaliteit wat water moet aanry aan meer as tweederdes van loksaie-inwoners. Die rassegeweld teen wittes is ‘n maklike manier om ‘n gebrek aan dienslewering en xenofobie deur die patetiese swart regering weg te steek.
Mpho Motlhabane, die LUR van Openbare Veiligheid van Noordwes, sê die regering het ‘n forum op die been gebring “wat sal kyk na rassisme in Coligny”.
Die LUR het ewe vroom aan swart inwoners gesê dit sal “versoening, genesing en hernuwing” verseker sodat dat “almal se regte” in die gemeenskap “beskerm” word, maar hy het uit die staanspoor die “wit rassiste” aangekla.
Suid-Afrikaanse universiteite word oorval deur voornemende studente met duisende hoopvolle aansoekers wat reeds lang rye vorm by die verskillende kampusse in die land. Kommer heers dat die oorlading weer na geweld gaan lei.
Die oorvloed studente is die gevolg van aangepaste matriekslaagsyfers asook ‘n belofte van studiebeurse en hulle is waarskynlik nie goeie universiteitsmateriaal nie, gemeet aan die matriekuitslae.
Saam kan die 17 universiteite net sowat 60 000 eerstejaar-studente aanvaar, terwyl meer as 150 000 matrieks met universiteitstoelating geslaag het.
Die meer as 70 persent van kandidate wat Wiskundige Geletterdheid geslaag het, se gemiddeld was slegs 37 persent vir 2015. Vir die meeste ander vakke lyk die gemiddeldes ewe sleg.
Volgens die Economist kom Suid-Afrika se onderwysstelsel tweedelaaste uit 76 lande op die ranglys van die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling ten spyte daarvan dat miljarde in die onderwys gestort word.
Suid-Afrika bestee baie meer geld aan onderwys as ander lande, te wete 6,4 persent van die land se BBP terwyl die EU se gemiddeld slegs 4,8 persent is.
By die Noordwes Universiteit se Mafikeng-kampus bou kommer op oor oorlading nadat die aanvanklike teiken van drieduisend reeds oorskry is.
‘n Woordvoerder van die studenteraad, Bongani Mahlangu, sê gewoonlik word 2800 nuwe studente aanvaar, maar die inname staan reeds op 3100. Mahlangu sê die kampus het 14 000 aansoeke ontvang.
Die universiteit het intussen studente verseker dat die registrasieproses Maandag glad sal verloop, het RSG berig.
Die Nelson Mandela Universiteit werk dag en nag om die invloei van studente-aansoeke vir toelating in 2017 te hanteer.
Die universiteit se kommunikasiebestuurder, Zandile Mbabela, sê die instelling het vanjaar reeds meer as 110 000 aansoeke ontvang teenoor die sowat 80 000 wat verlede jaar verwerk is.
Die universiteit kan slegs 6 500 eerstejaar-studente hanteer. Mbabela sê laat aansoeke word tot die einde van die werksdag aanvaar en word verwerk soos dit ontvang word.
Hy sê voornemende studente moet kennis neem daarvan dat sekere van die kursusse reeds vol is en kan op die universiteit se webtuiste gaan vasstel watter programme reeds gevul is.
Gefrustreerde studente wat Donderdag probeer het om by die Sentrale Universiteit van Tegnologie in Bloemfontein te registreer, sal vandag moet terugkeer weens die stadige registrasieproses.
Hulle sê sommige studente moes weens tegniese probleme met die registrasie huis toe gaan. Sommige het gekla dat hulle ver gereis het en nie verblyf het nie, en ook nie geld het om terug te kom nie.
Die sentrale universiteitsbestuur het intussen gesê dat hoewel die nasionale studentehulpfondsskema nie klasgelde vir eerstejaars betaal nie, studente aanvaar word wat deur die skema goedgekeur is.
‘n Swart woordvoerder van die studenteraad van die Universiteit van die Witwatersrand, David Manabile sê hulle sal wag tot die studente terugkeer ná die vakansie om tot oproer oor te gaan.
Die Universiteit het Maandag aangekondig dat studiegeld aanstaande jaar met agt persent verhoog word.
Manabile sê hulle verwag onrus en massaoptrede omdat die studente ontevrede sal wees oor die verhoging in universiteitsgeld, maar het nie kommentaar gelewer oor die openlike aanhitsing deur sekere partye nie.
Die sogenaamde massaoptrede by tersiêre instellings gaan byna sonder uitsondering gepaard met brandstigting, saakbeskadiging en geweld.
Hy sê hulle wag net vir ‘n mandaat om verdere ontwrigtende aksies teen die instelling van stapel te stuur.
Die Universiteit sê die verhoging is in ooreenstemming met die minister van hoër onderwys se riglyn en is noodsaaklik om finansiële volhoubaarheid te verseker.
Die Universiteit van die Vrystaat is in hul noppies met die uitspraak in die Appèlhof wat die implementering van ‘n nuwe anti-Afrikaanse taalbeleid moontlik sal maak.
Die vorige bevel wat die UV verbied het om die taalbeleid wat Afrikaans afskaf teen 2017 in te stel, is dus tot niet.
Die Appèlhof het beslis dat die aansoek gebring deur AfriForum en Solidariteit te kort geskiet het op ‘n wettige sowel as feitelike vlak.
Die hof het dienooreenkomstig die appèl deur die UV teen die implementering, tersyde gestel en gelas dat AfriForum en Solidariteit die regskoste van die UV betaal ten opsigte van beide die Hooggeregshof- en Appèlhofsake.
Ná die uitspraak kan die UV voortgaan om die nuwe anti-Afrikaanse taalbeleid in sy loodsprogram te implementeer volgende jaar, hangende die appèl van die hersieningsaansoek wat aan die begin van 2017 gehoor sal word.
In Maart 2016, het die Senaat en Raad met ‘n oorweldigende meerderheid ‘n nuwe taalbeleid aanvaar wat behels dat Engels as primêre onderrigtaal gebruik word.
Die Afrikaans-Engels, oftewel parallelmediumbeleid sal in die res van die fakulteite in 2017 uitgefaseer word volgens ‘n implementeringsplan vanaf 2018.
Slegs huidige ingeskrewe studente sal in staat wees om hul studies te voltooi in die taal wat hulle by registrasie gekies het.
Die ernstige tekort aan water weens die erge droogte in die Noord-Kaap is nou inwoners van Van Zylsrus se grootste bekommernis en nie meer paaie nie.
Swartes van dié dorp het gister met lede van die Noord-Kaapse regering se uitvoerende raad vergader.
Die John Taolo Gaetsewe streek – waarvan die dorp deel uitmaak – hou al vir jare lank betogings “oor die swak toestand van paaie”.
Maar dit wil voorkom of die paaie as verskoning gebruik word om nie skool te gaan nie. Skole in die gebied is al vir maande gesluit as gevolg van oproer hieroor.
Premier Sylvia Lucas sê die tekort aan water was egter Dinsdag een van die grootste besprekingspunte aangesien bouwerk aan paaie in die gebied fluks voortgaan.
“Gelukkig vir ons is dit minder as 30 kilometer grondpad – slegte grondpad – wat ons besig is om te herstel. Ons is op Van Zylsrus waar ons ‘n gemeenskapsvergadering gehad het. Inwoners kla oor maatskaplike euwels, grondpaaie en munisipale dienste – veral die tekort aan water” sê Lucas.
Die linkse vakbond Cosatu het intussen ‘n beroep gedoen om internasionale steun vir die protesoptrede van Suid-Afrikaanse studente wat gratis onderwys eis.
Die SABC berig die president van Cosatu, Sdumo Dlamini, het die versoek by die vergadering van die Wêreldfederasie van Vakbonde in Durban gedoen.
Afgevaardigdes van verskeie lande soos Amerika, Brittanje, Rusland, Kanada, Griekeland en Kuba het aan `n optog deelgeneem. Dlamini sê gratis tersiêre onderrig is noodsaaklik vir Suid-Afrika.
Hy sê die vakverbond steun die studente en die veldtog vir gratis onderwys vir Suid-Afrika se armes.
Die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Fedsas) vra mense om erkenning aan leerkragte te gee.
Dit vorm deel van Wêreldonderwysersdag wat eerskomende Woensdag gevier word. Fedsas se Jaco Deacon sê dié organisasie vier jaarliks die geleentheid op die eerste Vrydag van die vierde skoolkwartaal, omdat dié wêreldviering in die Suid-Afrikaanse skoolvakansie plaasvind.
Hy sê oud en jonk moet vanjaar ‘n blyk van waardering aan hul geliefde onderwysers toon, al is dit via persoonlike kontak, ‘n besoek aan ‘n skool of om selfs ‘n staaltjie op sosiale media te deel. Die tema vir wêreldonderwysersdag is, “Waardeer Onderwysers en Verhoog hul Status.”
Die toon van respek bepaal in ‘n mate die sukses van onderwys in geheel. Dit is veral belangrik in klaskamers. Deacon sê onderwysers wat deur leerlinge gerespekteer word, is meer suksesvol in die klaskamer omdat leerlinge meer ontvanklik is teenoor dié onderwysers.
Die status van leerkragte in ‘n gemeenskap is belangrik omdat dit weer die status van die professie verhoog en ‘n bydrae tot gehalte-onderrig lewer.
Volgens Deacon moet onderwysers bewus wees dat hulle ‘n invloed op leerlinge se toekoms het. Fedsas gaan vanjaar ook veral van sosiale media gebruik maak om bewustheid rondom onderwysers en hul status te skep.
Volgens ‘n onlangse verslag wat deur die Raad op die evaluering van die Franse skoolstelsel vrygestel is, “produseer die stelsel self ongelykheid” en is die prestasiegaping tussen meesal blanke middelklas-Franse en gekleurde immigrante “besig om te vergroot”. Die beleid om meer geld aan “prioriteitskole” met nie-Franse, immigrante- of gekleurde kinders te bestee, word ook as ‘n mislukking beskou aangesien die prestasie van sulke skole konstant afneem. Trouens, die meer geld wat sulke skole van die staat ontvang, veroorsaak volgens die verslag dat hulle “gestigmatiseer” word en dat ouers nie graag hul kinders na sulke skole wil stuur nie.
Die verslag veroorsaak konsternasie in die geledere van Frankryk se sosialistiese elite wat reeds jare lank die opvoedingstelsel oorheers, met die meeste onderwysers wat vir die Sosialistiese Party stem. Sosialistiese regstellende-aksie en diskriminasie teen blanke Franse het meer ongelykheid veroorsaak as wat daar andersins in die stelsel sou gewees het.
Die links-liberale koerant Le Monde het gister ‘n pleidooi vir gedwonge integrasie gelewer en betreur dit dat “die stryd ten gunste van meer (rasse-)vermenging grootliks oor die afgelope dertig jaar afwesig was”.
Daar bestaan de facto-apartheid of segregasie in Franse skole, en die verslag meen dat enige beleidsverandering “ondoeltreffend sal wees solank as wat die mees gesegregeerde skole en junior hoërskole nie meer maatskaplike vermenging instel nie”.
Die beleid om meer geld aan ‘n skool te bestee sodra daar 30% of meer nie-Franse of gekleurde kinders in die skool is, het volgens die verslag skouspelagtig misluk. Sulke skole wat as “ZEPs” bekendstaan (zone d’éducation prioritaire) en dus as “prioriteitskole” beskou word, toon groot dissiplineprobleme sodat onderwysers veel minder tyd aan onderwys kan bestee. Die studie bevind dat onderwysers in ZEP-skole ongeveer 21% van skooltyd aan dissipline of aan “die handhawing van ‘n gunstige klimaat bestee”, teenoor 16% in gewone skole en 12% in privaatskole. In die derde jaar (vanaf matriek, want Franse skole klassifiseer leerlinge omgekeerd in jare wat voorlê voor hul matriekjaar, wat as die “terminale jaar” bekendstaan) is leerlinge veronderstel om 4 uur Frans per week te ontvang, maar in ZEP-skole word dit slegs 2 uur en 30 minute, teenoor 2 uur 45 minute in nie-prioriteitskole en 3 ure in privaatskole. Volgens die verslag, “weeg dissiplineprobleme, maar ook skorsings, en die afwesigheid van leerlinge en onderwysers swaar op die rooster”.
Afgesien van die verminderde tyd wat vir onderrig in die grootliks nie-blanke skole beskikbaar is, is die gehalte ook laer. Die verslag vermeld:
“Leerlinge uit agtergeblewe gebiede het nie toegang tot dieselfde onderrigmetodes as diegene uit bevoordeelde gebiede nie,” sê die sosioloog Nathalie Mons wat aan die studie deelgeneem het. “In wiskunde, byvoorbeeld, is die take minder ambisieus, die verwagtinge laer, die onderrigomgewing minder belowend.”
Waarskynlik weens die groot aantal gekleurdes wat uit voormalige kolonies na Frankryk toe stroom, is die gaping tussen “bevoordeelde” en “benadeelde leerlinge” in die land die hoogste van al die ontwikkelde lande van die OESO (Organisasie vir ekonomiese samewerking en ontwikkeling, sien bogaande grafiek). Ook Swede, waarvan die onderwysvlak eens van die hoogste ter wêreld was, sukkel vanweë immigrasie deesdae met “benadeeldes” wat nie die mas opkom nie, en dus met ongelykheid wat opvoeding betref. Swede het egter volgens bogaande grafiek ‘n effense verbetering in die wiskundevaardighede van “benadeeldes” behaal, teenoor Frankryk waar daar geen verbetering in agtergeblewenes se wiskunde te bespeur is nie.
Nog ‘n swart hoërskool in Limpopo is afgebrand in voortslepende etniese onrus. Die ANC wil nie toegee dat die twee taalgemeenskappe geskei moet word nie.
Tsonga-inwoners se ontevredenheid oor munisipale grense in die Vuwani-gebied wat Vendas bevoordeel, het tot onluste gelei.
Die brand het die naweek by die Humula-hoërskool buite Malamulele in Limpopo groot skade aangerig. Dit is die tweede voorval van brandstigting by dié skool vanjaar.
Drie klaskamers en ‘n administrasiekantoor van in die Mukhomi-gemeenskap is opsetlik aan die brand gesteek.
Bykans 30 skole is vroeër vanjaar tydens onluste oor munisipale afbakening by Vuwani en Malamulele aan die brand gesteek.
‘n Woordvoerder van die departement, Naledzani Rasila sê dokumente, toerusting en meubels is in die brand vernietig.
Die departement van Onderwys in Limpopo sê hulle moet nog bepaal wat die omvang van die skade is.
Rasila sê die polisie ondersoek die oorsaak van die brand.
Die minister van basiese onderwys, Angie Motshekga, het intussen die jongste aanval op ‘n skool in Malalulele veroordeel.
Sy sê die vernietiging van infrastruktuur ondermyn die vordering wat in skole gemaak word.
Motshekga het na afloop van ‘n vergadering van die Raad van Onderwysministers in Pretoria gesê vordering is gemaak om skoolinfrastruktuur regoor die land met meer as 170 van 510 geoormerkte skole wat op standaard gebring is.
Swart leerlinge wat sedert verlede Donderdag Orlando High School in Soweto in puin gelê het weens ‘n hekel teen die skoolhoof, het glo veroorsaak dat die skool sal moet sluit.
Sedert verlede Maandag, toe leerlinge begin het om boeke te brand en ‘n klaskamer ook uitgebrand is, het die swart leerlinge ook skooleiendom geplunder, insluitend meubels, skoot- en tafelrekenaars.
Volgehoue pogings tot brandstigting het Dinsdag en Woensdag gevolg en Donderdag het die swart leerlinge vensters gebreek en die administratiewe blok binnegeval.
Dit is nie duidelik of die plundery direk verband hou met die 24 skole in Vuwani wat afgebrand is in soortgelyke oproer nie.
Talle ander, ewe verkwistende en sinnelose gevalle elders is ook aangeteken.
Die LUR vir onderwys in Gauteng Panyaza Lesufi het intussen geweier om skade-assessors te stuur na die Orlando-skool, en gesê dit sou geen doel dien om te betaal vir opknapping nie.
Die petrolbomaanval op die Universiteit van Johannesburg (UJ) in die vroeë oggendure Maandagoggend het skade veroorsaak wat geraam word op R100 miljoen, die universiteit gesê.
Brandstigters het ingebreek en die ouditorium by Aucklandpark kampus UJ teen omstreeks 02:00 met ‘n petrolbom verwoes.
Hulle het ook rekenaarlaboratoriums en toerusting wat gebruik word vir loopbaanassessering verwoes, het die universiteit in ‘n verklaring gesê.
Die fasiliteite was vir gradeplegtighede en halfjaarlikse assessering gebruik. Alternatiewe reëlings sal gemaak moet word.
Die etniese geskil tussen Vendas en Tsongas oor die samesmelting van Vuwani en Malamulele in Limpopo is nog steeds nie opgelos nie.
‘n Vergadering is gehou tussen die Onafhanklike Verkiesingskommissie, die Limpopo se LUR vir samewerkende regering, Makoma Makhurupetja en verteenwoordigers van die inwoners.
Dele van die munisipaliteite sal ‘n nuwe munisipaliteit in die Vhembe-streek vorm, maar inwoners het die voorstelle verwerp.
Hulle sê hulle is oorgehaal om kieserregistrasie tydens die registrasienaweek in Maart te ontwrig.
Die saak sal eers in April in die hooggeregshof aangehoor word.
Die OVK se provinsiale hoof, Nkaro Mateta sê egter hulle het reeds aansienlike vordering behaal met voorbereidings vir die verkiesing in die nuwe munisipaliteit.
In nog ‘n vergadering in Limpopo tussen amptenare van die departement van onderwys en die onderskeie beheerliggame van nege laerskole, het ouers verseg om die skole te laat open.
Die laerskole is in die Zoutpansberg-noord distrik. Die partye tot nie ‘n vergelyk kom tydens die vergadering wat in Louis Trichardt (Makhado) gehou is nie.
Ouers het die skoolhekke gesluit omdat daar volgens hulle nie genoeg onderwysers is nie.
Die groep se woordvoerder, Sibongile Tshikosi sê hulle wou oor die pad vorentoe vergader, maar amptenare wou slegs oor die gevolge praat indien die skole gesluit sou bly.
Tshikosi sê die skole sal gesluit bly totdat bykomende onderwysers aangestel word.
Onmin heers omdat swart Vhembe-kinders beter presteer as die res.
Die boek deur Ferial Haffajee wat vandeesweek met fanfare vrygestel is, What if there were no whites in South Africa? het ‘n soort taboe verbreek in die sin dat dit ons noop om Suid-Afrika suiwer in rasseterme te beskou. So iets is sover ek weet, nog nooit vantevore gedoen nie, behalwe miskien deur Amerikaners vir wie dit sedert die dae van Lothrop Stoddard se Rising tide of color of Madison Grant se The passing of the great race al tradisie geword het. (Albei dié boeke kan gratis op die internet gelees word by laasgenoemde skakels of selfs gratis op Amazon.com as Kindle-boeke “gekoop” word.) Toevallig is my nuuskierigheid deur Stoddard se Rising tide of color geprikkel en dit is werklik interessant om te lees hoe die rasseprobleem destyds in die 1920’s reeds bespreek is. Stoddard is meer van ‘n geostrategiese ontleder van die groot “rassewêrelde” (wit, geel, bruin en swart), terwyl Madison Grant op biologiese ras fokus. In die voorwoord by Grant se The passing of the great race sê Henry Fairfield Osborn:
European history has been written in terms of nationality and of language, but never before in terms of race; yet race has played a far larger part than either language or nationality in moulding the destinies of men; race implies heredity and heredity implies all the moral, social and intellectual characteristics and traits which are the springs of politics and government.
Waarskynlik sou Ferial Haffajee en haar geesgenote hiermee saamstem: alle boosheid in Suid-Afrika is te wyte aan die aangebore tekortkominge van die blanke ras. Vir Haffajee, iemand wat in Suid-Afrika se gangbare tiperings as ‘n “kleurling” gereken sou word, sou Suid-Afrika sonder blankes ‘n utopie verteenwoordig. Vermoedelik sou die land baie meer suksesvol gewees het en niemand sou deur “blanke heerssug” of “rassisme” gekwel word nie. Nêrens in haar teks wat ek in Ferial Haffajee: an affirmative-action princess who lacks antiwhite courage geresenseer het, verduidelik Haffajee egter vir ons presies hoe ‘n swart Suid-Afrika sou gewerk het nie. Feit is egter dat sy dit as ‘n idee in die openbare domein invoer.
Op die Engelse PRAAG verskyn vandag insgelyks ‘n ander reaksie op Haffajee deur ‘n jong student, John White. Terwyl Haffajee vanuit die hoofstroommedia applous ontvang vir haar gewaagde droom van ‘n Suid-Afrika sonder blankes, sou dieselfde horde polities korrekte propagandiste waarskynlik minder geesdriftig wees oor die teenoorgestelde utopie: ‘n Suid-Afrika sonder swartes.
‘n Toneel in Durban tydens die tydvak van Suid-Afrikaanse segregasie
En as ons nou praat van “swartes”, gebruik ek “swart” in dieselfde sin as Ferial Haffajee, as die broederskap (of susterskap, om my nie die argwaan van al my fanaties feministiese lesers op die hals te haal nie) van alle nie-wittes. Of nie-blankes, daardie gewraakte term wat in die ou Suid-Afrika so dikwels op bankies in parke, by stasies en op strande verskyn het en sedertdien in duisende foto’s verewig is. Natuurlik het die suidelike VSA oor dieselfde bordjies beskik, maar Amerikaners word dit minder verkwalik as ons.
Haffajee is nie eens baie donker van gelaat nie en soos ek in my Engelse resensie noem, is sy nie swart nie:
For she herself is not black, and with her Muslim name would pass for a light-skinned Arab, such as an Egyptian. Or an Indian.
Nietemin identifiseer sy met die term “swart”: in haar wêreld loop die verdelingslyn tussen alle gekleurdes (= “swartes”) en die suiwer blankes of mense van Europese oorsprong. In haar swart Suid-Afrika sal daar steeds Indiërs, kleurlinge en Chinese wees, maar geen blankes nie. Hoe dit presies daar sal uitsien, weet ons nie. Dit sal net “beter” wees, synde bevry van blanke oorheersing, rassisme, Afrikaans (hoewel sy nie veel oor Afrikaans sê nie, is haar koerant, City Press, baie anti-Afrikaans), “witheid” en die “apartheidserfenis”.
Voorbeelde van lande in Suider-Afrika wat eensklaps “verswart” is, is Mosambiek en Zimbabwe. Albei lande het nie lank nadat die etniese suiwering van blankes plaasgevind het nie, tot die vlak van “armste land ter wêreld” teruggesak, met ‘n BNP per kop van ongeveer $200 per jaar. Maar vir Haffajee en ander aanhangers van “swartheid” maak sulke ekonomiese kwessies nie eintlik saak nie; wat tel, is die beginsel van ‘n suiwer swartheid wat utopies verwesenlik moet word. Julius Malema en baie ander hang insgelyks dié utopiese beginsel aan, van Suid-Afrika wat geheel en al swart moet word en alle aspekte van die maatskappy wat deur swartes besit of beheer moet word, soos plaasgrond byvoorbeeld.
In die lig van die voortdurende ophemeling en pleidooie vir ‘n swart utopie in Suid-Afrika, trek ek daarom vandag die stoute skoene aan en vra: Hoe sou ‘n blanke utopie in ons land lyk? Gestel daar was nooit enige swartes in Suid-Afrika nie of ons het reeds vroegaan ‘n soort Israelse muur op die Limpopo-grens gebou sodat geen swartes oor ons grense kon kom nie? Of andersins, pleks van tuislande te ontwikkel, het die Verwoerd-regering eenvoudig die reusebedrae wat destyds al aan swart onderwys en gesondheid bestee is, gebruik om swartes te betaal om na die nuut “bevryde” Afrikastate te emigreer? Indië sou ook die Suid-Afrikaanse Indiërs met ope arms ontvang het, as die staat maar net hul passaat per skip terug Indië toe sou betaal het.
As ek enigiets van swart denke verstaan, is dit die gedagte dat daar niks erger as blanke regering is nie. Daarom sou dit mos net logies wees dat elke swart man of vrou met blydskap na Ghana, Zambië, Tanzanië of Mobutu se Zaïre sou wou vertrek om die wondere van swart regering te gaan ervaar. Waarom het die ou NP dít nooit ingesien nie? Miskien was hulle te “rassisties” en het nie mooi na die boodskap geluister wat reeds van oral in Afrika en vanuit die raadsale van die Verenigde Nasies begin opklink het nie. In die Rand Daily Mail van destyds waarvan Helen Zille en Allister Sparks sulke trotse redaksielede was, is swart regering vir Suid-Afrika ook konstant bepleit omdat dit beter as blanke regering sou wees. Tans veg sowel Zille as Sparks steeds daarvoor om ons daarvan te oortuig dat swart regering die summum van menslike bestuur verteenwoordig, met die verskil dat hulle vandag in Beeld en Die Burger skryf.
Hoe dit ook al sy, hoe Suid-Afrika blank geword het, is nie vir my argument so belangrik nie. Feit is dat ons ‘n blanke land kon gewees het, met al die voordele daaraan verbonde. Dink ‘n bietjie daaraan:
Geen rassekonflik
Daar is van die Amerikaanse en Franse teoretici wat beweer dat oral waar twee of meer menslike rasse dieselfde grondgebied deel, rassekonflik onvermydelik is. Dis eenvoudig biologies, sê hulle. Sonder om egter die “harde” biologiese verklaring te aanvaar, kan ons empiries waarneem dat lande met beduidende rassediversiteit almal rassekonflik ervaar. Suid-Afrika en die VSA is sekerlik die mees voor die hand liggende voorbeelde. Maar ook Brasilië, Meksiko en die hedendaagse Frankryk en Brittanje waar rasseonluste en -terreur gereeld plaasvind.
Trouens, ‘n mens kan selfs sê dat, hoe meer rassediversiteit daar bestaan, hoe groter die konflik. Elke dag vind daar in Suid-Afrika iets soos 15 “betogings” plaas, waarvan ten minste twee in onluste of openbare geweldpleging ontaard. In die kleiner, homogene blanke lande van Europa of die blanke state van Amerika, is so iets ongehoord. Mense kla as jy skeef parkeer of nie jou huis se vensters skoon gehou nie. Trouens, in Switserland bestaan daar munisipale regulasies wat bepaal dat jy eenkeer per maand jou vensters moet skoonmaak. In sulke lande sien mens nooit enige vullis op straat nie; alles is netjies en skoon, georganiseerd en ordelik.
Geen ‘rassisme’
Suid-Afrika, asook die VSA, word gekenmerk deur histeriese openbare uitbarstings en obsessionele toesprake, artikels en referate oor “rassisme”. Trouens, rassisme word as die vernaamste maatskaplike probleem getipeer, nie die gebrek aan elektrisiteit of skoon water of eerlike regering nie.
In ‘n blanke Suid-Afrika sou die hele probleem van “rassisme” en al die energie wat daarin gestort word, soos mis voor die son verdwyn. Ek kan my kwalik voorstel dat daar in ‘n homogene samelewing soos Japan oor “rassisme” gewroeg word. Waarom sou een Japanner ‘n ander van “rassisme” wou beskuldig? Net so sou ons nie ons kosbare tyd en aandag op ‘n probleem soos “rassisme” in ‘n homogene blanke Suid-Afrika verkwis nie.
Baie min of geen misdaad
Dis nie meer omstrede om te sê dat swartes meer misdaad as blankes pleeg nie. Sowel in die VSA as in Suid-Afrika, is daar duisende statistieke wat dit oor en oor bewys. Slegs 2% van ons gevangenisbevolking van ongeveer 200 000 bestaan uit blankes, terwyl ons 9% van die bevolking verteenwoordig. In oorwegend blanke woonbuurte in Suid-Afrika word min of geen moorde gepleeg nie, terwyl honderde moorde in swart of bruin buurte in die Wes-Kaap per jaar gepleeg word. Die gevaarlikste tien polisiedistrikte in Suid-Afrika is almal in swart of bruin buurte geleë.
Die voordeel van ‘n blanke land met min geweldsmisdaad lei logies tot:
Net ‘n paar tronke
Met slegs 4000 blanke misdadigers, sou ons net ‘n paar tronke nodig hê. Vyf-en-negentig persent van die gevangenisowerheid of “departement van korrektiewe dienste” soos dit tans bekendstaan, sou onnodig wees. Dink aan die belastingbesparings. Met meer aandag en fondse vir maatskaplike werk, sou daardie paar duisend blanke misdadigers verder gerehabiliteer kon word en op die ou end sou ons dalk amper glad nie tronke nodig hê nie. Dit is die geval in Ysland, met sy homogene bevolking waar daar in die meeste jare nie ‘n enkele moord gepleeg word nie.
Goeie onderwys
Tans gaan onderwys in Suid-Afrika konstant agteruit omdat die hele stelsel vir swartes aangepas moet word. Minder wiskunde en spelling, en meer politiek en verdomming. Alles word makliker gemaak sodat ons kinders die skole verlaat sonder om behoorlik te kan lees en skryf of somme maak.
Almal van ons wat in die ou Suid-Afrika op blanke skole was, kan getuig van die hoë standaarde wat toe gegeld het. Ons het punte verloor as ons verkeerd gespel het, en almal moes wiskunde doen, selfs diegene wat nie universiteit toe sou gaan nie. In ‘n blanke land sou dié voortreflike standaarde terugkeer en sou ons kinders weer met die beste ter wêreld kan meeding.
Die lande met die beste skoolresultate is almal homogene Oosterse of Europese lande sonder rasseprobleme. Hier is die toptienlande ter wêreld wat skooluitslae betref, almal min of meer etnies homogene lande:
Singapoer
Hong Kong
Suid-Korea
Japan
Taiwan
Finland
Estland
Switserland
Nederland
Kanada
Op dié toptienlys is dit slegs Kanada wat na “veelrassig” of multikultureel neig, maar ons moet onthou dat ongeveer 80% van Kanada se bevolking steeds uit blankes bestaan.
Geen kultuurkonflik
Suid-Afrika, die VSA en ander veelrassige lande word deur intense kultuurkonflik gekenmerk. Standbeelde word gevandaliseer, skole word afgebrand, mense skree letterlik in die openbaar op mekaar omdat hulle gebelg voel oor die ander ras of groep se kultuur of geskiedenis. Hier is ‘n voorbeeld afkomstig vanaf Princeton, wat veronderstel is om een van die drie beste universiteite in Amerika te wees, maar waar swart studente wil hê dat die voormalige blanke president Woodrow Wilson se naam van ‘n gebou verwyder moet word:
Nêrens in Finland, Estland of Switserland wat oor redelik homogene blanke bevolkings beskik, is so iets denkbaar nie. Hoewel Switserland oor vier verskillende amptelike tale (Duits, Frans, Italiaans en Romansch) beskik, het die land in onlangse tye nog geen konfklik geken wat voertaal in skole of universiteite betref nie.
Net so is die taalkwessie in Suid-Afrika reeds in 1925 besleg toe Afrikaans en Engels as amptelike tale naas mekaar erken is. Daardie wet van 1925 is sonder ‘n teenstem in die parlement aanvaar, met ander woorde, selfs geharde blanke Engelssprekendes van Britse afkoms het dit ondersteun.
Afrikaanse skole en universiteite
Rondom ons stort Afrikaanse onderwys in duie soos wat die land se rassekonflik hom op Afrikaanse skole en veral universiteite laat geld. Miskien moet ek liewer sê: wreek. Omdat dit hoofsaaklik blankes is wat verkies om in Afrikaans onderrig te word – Afrikaanssprekende kleurlinge verkies universiteitstudie in Engels – spreek dit vanself dat Afrikaanse skole en universiteite in ‘n blanke Suid-Afrika sou gedy. Soos in die verlede, sou daar vier Engelse universiteite wees en omtrent sewe Afrikaanse universiteite, met min of geen konflik oor taal nie.
100%-matriekslaagsyfer
Dit is bekend dat die blanke matriekslaagsyfer in privaat- of voormalige model-C-skole naby aan 100% is. In ‘n blanke Suid-Afrika sou dié syfer gehandhaaf word of selfs verder verbeter omdat ons beter skole van ‘n hoër standaard sou kon onderhou en nie meer afwaarts getrek sou word deur swart onderwys nie. Gevalle van onderwysers wat hul leerlinge seksueel molesteer, dronk by die skool opdaag of glad nie opdaag nie, sou verdwyn of hier en daar as ‘n absolute uitsondering op die reël aangeteken word.
Geen vullis op straat
Gaan kyk ‘n bietjie hoe lyk enige straathoek waar minibustaxi’s swartes af- of oplaai. Gewoonlik baai die hele gebied in vullis en papiere wat net daar gestort word. Dan praat ‘n mens nie eens van die toestande in plekke soos Alexandra, Diepsloot, Soweto, asook die hedendaagse Hillbrow en Berea nie. Onlangs met die Sandton-fietswedren, wat ironies genoeg aan Mandela gewy is, het ek 27 kilometer deur Johannesburg, waaronder Hillbrow, Berea en Yeoville gery. Van ‘n fiets af is jy baie meer in kontak met jou omgewing as knus in ‘n motor. Dit is plekke waar ek as student gewoon het en waar ‘n mens kafees of boekwinkels kon besoek. Die hoeveelheid vullis op straat in daardie eens blanke, Westerse omgewings is onbeskryflik en ‘n stank van ou vullis en urine vul die lug, so anders as in blanke stede oorsee waar die strate daagliks gewas word en die strooi van vullis jou ‘n boete kan oplê.
Dink net hoe ons stede kon lyk indien dit ‘n blanke land was! Skoon, netjies, versorg, aangenaam, misdaadloos en veilig.
Geen probleme by Eskom, by SAL, Transnet, Telkom en die Poskantoor nie
Die Suid-Afrikaanse Lugdiens was eens een van die beste rederye ter wêreld, ‘n openbare maatskappy wat in die publiek se belang sonder enige korrupsie en selfverryking bestuur is. Tans gaan daar nie ‘n dag verby dat SAA soos dit deesdae eentalig Engels bekendstaan, nie die nuus haal weens korrupsie, wanbestuur en knoeiery nie. Tegnies is die swart SAL bankrot.
As die Poskantoor nie staak nie, word daar berig oor sy finansiële probleme en ‘n mens wag dae lank vir briewe om afgelewer te word. In die EU word 85% van briewe en pakkies binne 24 uur afgelewer. In ‘n land soos Swede word 92% van alle briewe binne 24 uur afgelewer en is die poskantoor so doeltreffend dat privaatkoeriers geen markaandeel by die poskantoor kan afneem nie!
Hoe lekker sou dit nie wees om weer ‘n blanke poskantoor soos dié in ‘n EU-land te kon hê nie? Wat nie jaarliks groot finansiële verliese ly en telkens deur die belastingbetaler gered moet word nie.
Indien Telkom vroeg genoeg begin het om in die internet in Suid-Afrika te belê, sou ons nie met stadige, duur internetverbindings gesukkel het nie.
Hoe minder oor Transnet en Eskom gesê word, hoe beter. Onder blanke ingenieurs en bestuurders, sou dié twee maatskappye egter weer kon gedy.
Beter sport sonder korrupsie
Suid-Afrika is die enigste land ter wêreld wat rassekwotas op sport afdwing. Uiteraard sou dit in ‘n blanke land nie nodig wees nie. Niemand sou bekommer oor die aantal swart spelers in die span nie, want daar sal net blanke spelers wees en niemand sou dit vreemd vind nie.
Sport in Suid-Afrika draai net om geld en politiek, in daardie volgorde. Atletiek is in ons land vernietig en korrupsie vier hoogty by vele sportliggame. In ‘n blanke Suid-Afrika sou sport weer ter wille van die spel en prestasie beoefen word. Ons sou weer topatlete en -swemmers lewer, en dalk die wêreldrugbybeker wen.
Geen minibustaxi’s nie
Die minibustaxi is die grootste euwel wat daar is. Hierdie onpadwaardige voertuie met hul vermetele, aggressiewe, onbeskofte en roekelose bestuurders veroorsaak tienduisende ongelukke per jaar waarin duisende mense sterf of vermink word.
Sowel die bestuurders as die passasiers is swart, dus sou daar in ‘n blanke Suid-Afrika geen minibustaxi’s wees nie en ons almal sou die paaie met ‘n lied in die hart kon bestyg, sonder om op die uitkyk te wees vir ‘n maniak wat jou van die pad wil afdruk of eensklaps sonder waarskuwing in die middel van die pad stilhou.
Geen terreur nie
In Suid-Afrika het 200 voorvalle van terreur vanaf 1960 tot 1994 plaasgevind. Dít alles kan met nie-blanke politiek verbind word. Immers het die Natte en die Sappe mekaar nooit met bomme bestook nie, al het hulle hewig oor allerlei sake verskil.
In ‘n blanke land sou daar geen terreur plaasvind nie en nêrens sou ons hoef te vrees dat iemand ‘n bom op straat of in ‘n winkelsentrum gaan stel nie.
Geen plaasmoorde nie
Plaasmoorde verteenwoordig insgelyks ‘n vorm van terreur wat ná 1994 toegeneem het. Geen blanke waarvan ek weet, het al ‘n plaasmoord gepleeg deur goedsmoeds ‘n boer of sy gesin te gaan aanval nie. In ‘n blanke Suid-Afrika sou daar geen plaasmoorde wees nie, boere sal nie hul huise met hoë heinings hoef te omring en met wapens hoef rond te loop nie.
Geen diefwering, lae versekeringspremies, minder polisiestasies
Trouens, in ‘n blanke Suid-Afrika sou geweldsmisdaad op dieselfde vlak as in Europese of Verre-Oosterse lande verkeer. Ons sal nie meer diefwering, alarms of hoë mure met elektriese heinings of lemmetjiesdraad nodig hê nie. Ons sal veel minder polisiestasies benodig en die privaatveiligheidsnywerheid sal grootliks verdwyn.
Versekeringspremies sal baie laer wees, sowel op huise as op motors en sodoende sal groot hoeveelhede geld meer produktief aangewend kan word.
Openbare hospitale sou weer uitstekend wees
Hospitale soos die Johannesburgse Algemeen of die HF Verwoerd in Pretoria was in die tyd toe hulle gebou is verstommende prestasies wat met die beste ter wêreld kon vergelyk. Streng susters en aanvallige blanke verpleegsters het daar gewerk en ‘n mens het amper na ‘n verskoning gesoek om hospitaal toe te gaan!
In ‘n blanke Suid-Afrika sou ons weer trots wees op ons openbare hospitale, net soos op ons skole en kampusse.
Kuns, letterkunde en musiek sou floreer
Soos in Europese lande, sou die owerheid sy bes doen om kultuur, kuns, letterkunde en klassieke musiek te bevorder. Die Staatsteater of die Johannesburgse Stadskouburg sou weer vir die doel aangewend word waarvoor sulke teaters gebou is, naamlik die opvoering van ernstige teater en operas. Daar sal weer simfonie-orkeste wees en die SAUK sal musiek bevorder soos dit onder Anton Hartman die geval was.
Boeke sal heen en waar na Afrikaans vertaal word en ons sal weer ‘n land van lesers in plaas van TV-kykers word.
Groter gelykheid en maatskaplike samehorigheid
Afrikanersosialisme soos dit onder die Nasionale Party in die vyftiger- en sestigerjare gewerk het, met goeie onderwys en goed bestuurde openbare maatskappye, asook ‘n hoë premie op wetenskaplike navorsing en ontwikkeling, sou waarskynlik in ‘n blanke Suid-Afrika terugkeer. Pleks van in die rigting van Zimbabwe te neig, sou ons veel meer soos ‘n Skandinawiese land wees, met ‘n hoë lewenstandaard, goeie skole en hospitale, asook vrede, voorspoed en veiligheid.
Anders as tans, waar die land deur ‘n klein oligargie van korrupte superrykes beheer word terwyl die grootste deel van die bevolking krepeer en die middelklas stelselmatig verarm en uitgeroei word, sou daar in ‘n blanke Suid-Afrika groter gelykheid wees en rykdom sou teen meriete en met harde werk bekom word, nie deur knoeiery en korrupsie nie.
Deur gesonde patriotisme en lojaliteit aan die eie land en volk, sal maatskaplike samehorigheid heers, met selfs Engelse wat Die Stem uit volle bors saam sing.
So ‘n land is die antitese van dít wat tans heers en wat swart nasionaliste en antiblanke skryfsters soos Ferial Haffajee bepleit.
Hoe ‘n mens dit kan bereik, is natuurlik ‘n ope vraag. Indien daar enige logika by swart nasionaliste en afrosentriste was, sou hulle almal môre die minibustaxi Zimbabwe toe gehaal het om die voortreflikheid van ‘n volkome swart land te gaan ervaar. Hulle sou graag wou wegvlug van “rassisme”, Westerse kultuur en argitektuur, die apartheidserfenis, Afrikaans en Afrikaners.
Dog, as Malema, Haffajee en soveel ander die reg het om hul swart ideaal na te streef, mag ons seker maar droom van ons wit ideaal?
‘n Totaal van 299 sake van wangedrag is tydens die vorige boekjaar in departemente en openbare entiteite in die Vrystaat aangemeld.
Dit is volgens die LUR vir finansies, Elzabe Rockman.
Sy het tydens die amptelike aankondiging van die internasionale anti-korrupsie- en bedrogbewusmakingsveldtog in Bloemfontein gesê dat 161 amptenare in dié sake skuldig bevind is.
Rockman sê 29 amptenare is afgedank, 63 het finale waarskuwings gekry en 25 is beboet vir verskeie oortredings. Rockman sê nie al die klagtes het te doen met finansiële bestuur of die toekenning van tenders nie.
Sy sê as gevolg van die feit dat die departemente van gesondheid en onderwys die grootste aantal werknemers het, het hulle die hoogste aantal sake aangemeld.
