Brittanje het Donderdag skielik die ondersoek na die dood van die voormalige Russiese agent Alexander Litwinenko heropen. Dit kom agt jaar nadat hy vergiftig is met radioaktiewe polonium.
Die Britse minister van binnelandse sake, Theresa May, bevind haarself tans midde-in ‘n groot pedofilietoesmeerskandaal waarby top-leiers van haar Konserwatiewe Party en die koninklike gesin glo betrokke is.
Prins Philip se voormalige persoonlike assistent is Woensdag aangekla dat hy ‘n kind seksueel misbruik het terwyl hy in die 1970’s vir die koninklike familie gewerk het.
Volgens ‘n polisiewoordvoerder sal Benjamin Herman Maandag in ‘n hof in Londen verskyn. Hy staan tereg op drie aanklagte van onsedelike aanranding – tussen 1972 en 1974 – van ‘n 12-jarige meisie.
Rusland sê die ondersoek na hulle agent is heropen om politieke redes. Litwinenko, ‘n voormalige KGB-beampte, het in 2000 na Brittanje gereis om op Russiese oligarge in Londen en Israel te spioeneer. In November 2006 is Litwinenko aan polonium 210-vergiftiging dood. Die Russiese regering ontken betrokkenheid by sy dood.
Die staatsaanklaer het in reaksie op May se besluit gesê, daar is geen nuwe getuienis wat na vore gekom het nie. Die vorige ondersoek het getoon dat Rusland nie met sy dood verbind kan word nie.
Die belangrikste kinkel in hierdie geval egter het in 2012 na vore gekom ná onthullings deur Marina Litwinenko, sy weduwee se prokureur dat die voormalige Russiese spioen na bewering vir Brittanje se MI6, sowel as vir die Spaanse geheime diens gewerk het.
Tot dusver het die Britte hul saak gebou alleen op artikels, onderhoude en inligting uit die media,” sê Maksim, Litwinenko se broer. “Ons het nie ‘n enkele amptelike dokument gesien wat die oorsaak van die dood verklaar nie.”
Litwinenko se familie hoop dat ‘n openbare ondersoek sal toelaat dat geheime, sensitiewe regeringsmateriaal vrygestel sal word.
Rusland se ambassadeur na die Verenigde Koninkryk, Alexander Yakowenko, het verlede week gesê dat die Britse owerhede die getuienis in hulle besit in die openbaar moet vrystel, en dat Rusland nie enige uitspraak deur ‘n geheime hof sal aanvaar nie.
Sonder die Hertzog-regering van 1924 sou daar nooit ‘n oranje-blanje-blou-vlag of Die Stem gewees het nie!
Die invloedryke Duitse regsfilosoof Carl Schmitt het van “uitsonderlike toestande” gepraat waartydens mag van hande verwissel: oorloë of politieke krisisse oor die algemeen. Die Franse noem hul huidige stelsel die “Vyfde Republiek”, aangesien daar sedert die Revolusie van 1789 al vier vorige republieke was wat om een of ander rede ten einde geloop het. Die Vyfde Republiek het tydens die Algerynse oorlog op 4 Oktober 1958 begin.Suid-Afrika ervaar tans ‘n legitimiteitskrisis wat tot so ‘n uitsonderlike toestand mag lei.
Tot dusver het ons ten minste vier ander uitsonderlike toestande gehad. Die eerste was tydens die 1790s toe die Patriottebeweging onder Kaapse Afrikaners teen die Kompanjie se heerskappy begin beswaar maak het. Ons voorouers is juis deur die Franse Revolusie geïnspireer en het daarom in die nag geheime pamflette versprei en op selfregering begin aanspraak maak.
Ná die tweede Britse besetting in 1806 het die Groot Trek plaasgevind, wat insgelyks op ‘n verwerping van die “wettige gesag” van Brittanje neergekom het. Selfs die NG Kerk het die Trekkers onder sensuur geplaas en geëkskommunikeer.
Die Rebellie van 1914 was ingelyks ‘n legitimiteitskrisis, maar het nie tot ‘n uitsonderlike toestand gelei nie, aangesien die Botha-regering wel die mag behou het.
Maar in 1922 het daar ‘n staking en opstand van werkers aan die Rand plaasgevind wat gewelddadig deur die Smuts-regering onderdruk is. Dit het tot die magsverlies van Smuts en die pro-Britse faksie in ons politiek aanleiding gegee, met Hertzog wat in 1924 aan bewind gekom het. Sonder daardie Hertzog-regering sou daar nooit ‘n oranje-blanje-blou-vlag of Die Stem gewees het nie!
Gedurende die 1980s is ‘n ongekende propaganda-oorlog vanuit die buiteland teen Suid-Afrika gevoer, tesame met buitelandse inmenging in die vorm van steun vir stedelike terreur en guerilla-oorlog teen die land. Natuurlik was die Angolese of Grensoorlog ook aan die gang.
Ten minste vier state het destyds teen ons opgeruk: Die voormalige Sowjetunie, Kuba, Oos-Duitsland en Swede. Vanweë die eksterne druk het Afrikaners al hoe meer verdeeld geraak, met die HNP en KP wat van die NP afgestig het. Op die ou end het FW de Klerk en die hele kabinet teen PW Botha se leierskap gemuit. Nie lank daarna nie het die NP gekapituleer teenoor die eksterne ANC en SAKP-leierskap wat deur die vier buitelandse magte, asook die globale Angel-Saksiese media ondersteun is.
Die chaos van die vroeë negentigerjare was ‘n klassieke geval van ‘n legitimiteitskrisis wat tot ‘n uitsonderlike toestand en magsoordrag lei.
Dog, hoewel die ANC intussen sy militêre en institusionele mag binnelands gekonsolideer het en steeds in die buiteland gewild bly, ervaar sy bewind tans ‘n tipiese Afrika-legitimiteitskrisis. Daar heers wydverspreide korrupsie, nepotisme en magsmisbruik op alle regeringsvlakke. Nie net deligitimeer dit die stelsel nie, maar die staat verloor ook beheer oor sy burgers. Misdaad is geheel en al buite beheer. In sommige voorstede is elke huis al beroof. In vele ander lande sou die regering reeds deur betogings en ‘n versetsbeweging oorweldig gewees het.
Waarom gebeur dit nie in Suid-Afrika nie? In die eerste plaas is die bevolking, veral Afrikaners, baie vredeliewend en wetsgehoorsaam. Daar aanvaar hulle selfs gesag wat nie meer wettig is nie. Swartes betoog wel makliker en brand geredelik geboue af, maar in die verlede – vóór 1994 – is hulle juis deur Swede, Nederland en ander state betáál om dit te doen!
Geen betoging of opstand geskied ooit spontaan nie en veral ook nie die publisiteit wat agterna daaraan gegee word nie. Meer mense sterf tans gewelddadig as ooit onder die NP-regering en tog bly die buitelandse media heel kalm oor Suid-Afrika, anders as in die tagtigerjare toe selfs ‘n paar brandende buitebande iewers as die “begin van revolusie” voorgestel is.
Omdat die ANC en SAKP deur middel van propaganda aan bewind gekom het, verstaan die organisasie dat hy beheer oor die media moet uitoefen. Vandaar dus die taamlik openlike manier waarop gesorg word dat die SAUK en sy bestuur deur ANC-lojaliste gevul word.
Wat Afrikaners betref, verseker die Naspersgroep ook “denkbeheer”. Al hoe minder Afrikaners word toegelaat om in die groep se Afrikaanse koerante te skryf en op KykNET te verskyn! Bruines, swartes en selfs Engelssprekendes geniet as meningsvormers voorkeur in die Naspersmedia.
Brood en sirkusse – panem et circenses soos die Romeine dit genoem het – is ‘n ander manier waarop die staat poog om sy kwynende legitimiteit te behou. Vandaar die staatstoelaes wat uitbetaal word en wat vir die ANC stemme moet verseker, asook sy konstante inmenging in sport, wat in die meeste lande as ‘n privaataangeleentheid beskou word. Slegs in die voormalige kommunistiese Oos-Europa is sport so konstant deur die staat oorheers.
Om te keer dat die legitimiteitskrisis in ‘n volskaalse politieke krisis of noodtoestand oorslaan, sal die ANC en sy meelopers steeds poog om propaganda aan te wend. Vandaar ook die Mandela-kultus wat selfs noudat die Groot Xhosa dood is, lewendig gehou moet word met jaarlikse “Mandela-dae”, die onthulling van standbeelde op elke denkbare en ondenkbare plek, en so meer.
Ongelukkig is dit so dat regeringskrisisse in Afrika veel langer vedra word as op ander vastelande lande. ‘n Vervallende staat kan dus dekades voortduur en indien daar nie van buite af ingegryp word nie, kan ‘n heerser en sy naaste familie of sy party oënskynlik onbepaald aan bewind bly. Robert Mugabe se Zimbabwe is so ‘n geval, maar daar is vele ander voorbeelde daarvan in Afrika.
Die onbekende faktor in Suid-Afrika is die internet. Meeste mense, veral Afrikaners, beskik deesdae oor redelike goeie en selfs hoëspoedinternetverbindings. Terwyl staatsgesag van die tradisionele media soos radio, TV en koerante afhanklik is, woed die aftakeling daarvan op webwerwe en in die sosiale media.
Twitter is reeds een van die mees invloedryke media en almal, van staatshoofde tot sokkersterre en joernaliste poog om hul invloed daar te laat geld. Hoewel Naspers en ander media ‘n veldtog teen Steve Hofmeyr voer, veg hy op Twitter, waar hy met een twiet 106 000 mense kan bereik, moedig terug.
Persoonlik verskaf dit my nogal genoegdoening dat ek die meeste liberale joernaliste, ook van die kapitaalkragtige Engelse media, op Twitter uitstof wat ons aantal volgelinge betref.
Oor die afgelope paar dae is ek besig om die redaktrise van een van die giftige anti-Afrikaanse en antiblanke webblaaie op Twitter in te haal en sal haar waarskynlik binnekort verbysteek. Haar invloedryke webblad word vanuit die buiteland en taamlik duistere bronne (buitelandse veiligheidsdienste?) gefinansier, maar praag staan nie vir hulle terug nie.
Tans beskik ek oor 9 300 volgelinge op Twitter, wat elke dag met omtrent 30 toeneem. Volg my op Twitter en help my om die 10 000-kerf te bereik:
Die stryd op die internet sal uiteindelik bepaal of hierdie stelsel sy natuurlike gang gaan en vanself in duie stort, en of dit nog jare en dekades lank zombie-agtig gaan voortduur.
Die Britse polisie het 660 vermeende pedofiele in hegtenis geneem na maande se ondersoeke.
Brittanje het die afgelope twee jaar gebuk gegaan onder ‘n aantal skokkende pedofiel-skandale.
Die onthullings oor die oorlede BBC-televisieaanbieder en reeksverkragter Jimmy Savile – ‘n hegte vriend van prins Charles wat ‘n ridderskaptoekenning van die koningin ontvang het – het die eiland veral geruk.
Die ondersoeke volg nadat ‘n Britse kind, Madeleine McCann, volgens Portugese bronne deur ‘n Britse pedofielring vermoor is. Daar word vermoed dat hoëlui by die moord betrokke is en dat Savile se geval gebruik is om die verdwyning van die dogtertjie toe te smeer.
Intussen het 114 dossiere ivm met oortreders wat politieke poste in Brittanje beklee, glo weggeraak, wat verder op ‘n toesmeerdery dui.
Baroness Butler Sloss het onder ‘n wolk van agterdog uitgetree as hoof van die Britse regering se ondersoek wat kyk na die verslae van minstens 20 senior figure wat kinders oor dekades misbruik het.
Butler Sloss, 80, was onder druk omdat haar oorlede broer Sir Michael Havers, as Prokureur-generaal in die 1980’s berug geraak het daarvoor dat hy die ondersoeke oor kindermisbruik destyds telkens gekelder het.
Die jongste oortreders sluit dokters, onderwysers en hulpwerkers in. Die operasie het ses maande geduur en mense geteiken wat onwelvoeglikhede aanlyn besigtig, het die Nasionale Misdaadagentskap Woensdag gesê.
Die operasie het ook gelei tot die beveiliging van 400 kinders. Die oortreders sal aangekla word van ’n reeks oortredings, insluitende die besit van onwelvoeglike foto’s van kinders en ernstige seksuele aanranding.
Meer as 45 polisie-eenhede uit Engeland, Skotland, Wallis en Noord-Ierland was by die operasie betrokke.
Die Brit Max Hastings beskryf sy “Europese neefs”, hul industrie en hul drinkgewoontes.
Lees verder.
Die polemiek rondom die sing van “Die Stem” is besig om wyer uit te kring en intussen het die EFF ook te kenne gegee dat die dele van ons volkslied wat tans nog by rugbywedstryde gesing word, uit die amptelike nasionale lied verwyder moet word.
Op Daily Maverick het prof. Pierre de Vos van die UK ‘n aanval op die voortbestaan van “wit, Afrikaanse universiteite” gedoen waarin hy hulle afskaffing bepleit. Ene A.J. Venter het hom op die kommentaarafdeling van dié webblad taamlik breedvoerig ondersteun, al klaende oor die “outoritêre” aard van die Afrikaanse kultuur en dat ons te veel “soos militaristiese Duitsers” is.
Hierop antwoord ek hom soos volg:
Mnr. Venter, as u so teen die “militaristiese Duitsers” is, moet u maar liewer daardie BMW of Volkswagen gaan inruil vir ‘n Cadillac of Ford. Wat u op Daily Maverick oor Afrikaners kwytraak, verteenwoordig bloot Engelse stereotipes wat oor jare kwaadwillig hier en in die buiteland oor ons versprei is, dat ons “outoritêr” is en sulke twak. Terloops, dit staan natuurlik in die WVK-verslag ook, een of ander “Adorno”-analise van ons “outoritêre kultuur”, patriargale gesinstruktuur, en wat nog.
Suid-Afrikaanse kommuniste is te dom om hul eie eenvoudige ideologie te verstaan, dis die probleem.
Feit is egter dat die mense wat in dié land die grootste menseregteskendings gepleeg het – die Britte, wat so deur die onnosele plaaslike bevolking bewonder word, asook die kommunistiese terroriste wat burgerlikes in ons stede met motorbomme bestook het – geensins Afrikaners is nie. Dis seker nie “outoritêr” om terreur te pleeg nie en daarom aanvaarbaar. Nietemin bestaan daar verskeie internasionale konvensies daarteen.
Ek aanvaar dat ons die onlangse oorlog – soos in 1902 – geheel en al verloor het en tans onder die oorheersing van korrupte, wrede, dom, vertoonsugtige plunderaars verkeer. Iewers het ek al daarna verwys as die “Derde Britse besetting”. Ons is ontwapen en verguis; indien ‘n mens te veel kritiek daarteen uitspreek, kan jy maklik in die tronk beland.
Waarom die gehate naam “Suid-Afrika” nie verander is nie, weet nugter. Dis in elk geval ‘n uitvinding van “apartheid”, of ten minste van Smuts en Hertzog. Die “nuwe reënboogmense” kan gerus vir hulle ‘n Zimzaniese naam van een of ander aard uitdink en nie langer, soos op soveel ander gebiede op ons parasiteer nie.
Die meeste mense in dié land is egter tevrede met een of ander hibriede, kunsmatige, koloniale indentiteit of subidentiteit. Heimlik wil almal Amerikaners wees, want dit is wat hulle op die TV sien.
Die enigste groep wat nie met dié “skadubestaan” tevrede is nie, is die Afrikaners. U sê dat ek u nie verteenwoordig nie, maar dan verteenwoordig u my 100 keer minder as wat ek u verteenwoordig. Ten minste stry ek vir Afrikaans en vir ons menseregte, vir die reg van ons vroue om nie deur maniakke verkrag te word en vir ons boere om nie doodgemartel te word soos al met duisende gebeur het nie. Ek doen dit met die pen en nie met bomme soos u kommunistiese helde wat met straatname en in die skoolgeskiedenisboeke vereer word nie.
Die polities korrekte leuens wat u oor Afrikaans kwytraak, as sou dit een of ander “mengsel” van Frans, Khoisan en wat ook al sou wees, is so onnosel en kinderlik, dis regtig lagwekkend! Daar is minder vreemde woorde in Afrikaans as in die meeste Europese tale en géén taalkundige getuienis dat dit ooit ‘n pidgin, kreool of “gemengde” taal was nie. Trouens, Engels, hoewel tans ‘n wêreldtaal, is veel eerder ‘n bastertaal vol vreemde woorde wat van sy oorspronklike Angel-Saksiese wortels afgesny is.
Deur Afrikaans verkry ‘n mens toegang tot die hele kultuurskat van Noord-Europa, want met min moeite kan enige Afrikaner Nederlands, Duits en selfs die Skandinawiese tale begin lees en verstaan, soos wat ons voorouers natuurlik voortdurend gedoen het en waardeur Afrikaans tot die voortreflikste kultuurtaal ooit op die Afrikakontinent bevrug is.
Die wonderlike “Engelse” skole in dié land is besig om in duie te stort en oor die afgelope paar dae was daar berigte dat die wiskundesyfer wat in sulke “Engelse” skole aangeteken word op die graad negevlak onder 30% is en in sommige skole so laag soos nul of twee persent. Ook kan die leerlinge nie hul wonderlike Engels skryf of lees nie.
Ons kan dus die pragtige Britse koloniale erfenis in dié land salueer vir sy wonderbaarlike vermoë om sy kultuurgoedere aan die plaaslike bevolking oor te dra en veral af te dwing – Afrikanerkinders in die Transvaal is vir die eerste keer Engels in die konsentrasiekampe geleer – maar binnekort gaan niemand meer kan lees of skryf of basiese somme kan doen nie.
Ek is nie “vasgevang in die twintigste eeu” soos u beweer nie. Inteendeel. Dié land bevind hom egter in ‘n negentiende-eeuse, dweepsieke, Brits-imperiale versugting soos dít waarmee die arme siel Peer de Vos van Daily Maverick besig is. Sy onverbloemde Boerehaat en vyandigheid teenoor Afrikaans en die PUK is veronderstel om die guns van sy jingo-kollegas by Ikeys te koop en aan hom ‘n nuttige verhoginkie te besorg. Die ewige hensopper en Britse kruiper: daardie gehate figuur in Afrikaans. Dekades lank het ons mense van sypaadjie verander as hulle so iemand op straat teëgekom het.
Die huidige vyandigheid jeens Afrikaans op universiteit berus egter op niks, geen argument, geen grondslag, geen beginsel nie. Dis bloot blinde vooroordeel, tesame met die bekende Engelse hovaardigheid wat Peer nie nog nie behoorlik bemeester het nie.
Nader aan die een-en-twintigste eeu egter, sit ons tans met ‘n probleem dat die wêreld besig is om te polariseer in twee kampe: aan die een kant die Angel-Saksers met hul olie-oorloë en gewelddadige veldtogte teen al wat nasiestaat is, en aan die ander kant die volkere, met hul tradisies, kulture, tale, godsdienste, ens.
Terwyl ons, danksy dekades van Boerehaat en propaganda en verguising, sekerlik nie veel vriende in ons eie land oor het nie, word ons egter steeds en toenemend buite Suid-Afrika erken vir ons beskawing, opvoedingsvlak, werkywer en die Afrikaanse standaardtaal wat wêreldwyd aan universiteite as vak bestudeer word.
Ek dink die punt wat ek voorheen gemaak het, bly staan: die Engelsman of die “nuwe Suid-Afrikaner”, daardie soort yl afspieëling van die Zimbabwiër – want is Robert Mugabe nie u almal se intellektuele vader nie? – lyk asof hy nie oor die moed beskik om finaal teen ons te begin optree, alle Afrikaanse skole te sluit, die universiteite finaal te “transformeer”, ons kinders van tersiêre opvoeding uit te sluit en ons ook enige verdere indiensneming in die ekonomie te ontsê nie.
Die vraag is nou: waarvoor wag almal? Of moet daar eers ‘n teken uit die imperium – vanuit Washington of Londen – kom, gerugsteun deur troepe, om finaal tot die etniese suiwering van die Afikaner en Afrikaans vanuit Suid-Afrika oor te gaan?
Gaan ons verbied word om “Die Stem” of “Die lied van jong Suid-Afrika” te sing soos wat die Sowjetunie die Estlanders verbied het om hul volksliedjies te sing? En wie gaan dit afdwing? Die korrupte Azaniese polisie wat ons dalk met ‘n R100-noot sal kan omkoop om tog maar “Die Stem” te mag sing?
Gaan u tenks stuur, nes die Sowjetunie in Estland gemaak het, om ons te keer om te sing of om ons taal te praat en ons kinders daarin op te voed? Maar loop die tenks in Bloemfontein nog?
Hierop het Venter my soos volg geantwoord:
Stereotipes wat WAAR is – en niks Brits aan het nie, nie almal wat anti-nasionalisme is is pro-imperialisme nie, daar is meer as twee filosofiese stelses op aarde.
Die Afrikaners onder die Nasionaliste WAS outoriter, UITERS outoriter – ek het deur dit geleef. Ek het na ‘n apartheid skool gegaan – en ek onthou hoe absoluut sieldodend hulle was. In die naam van “disipline” het ons, ons kinders se gedagtes so bestuur dat vrye, kritiese denke ‘n doodsonde geword het.
Het ons alles wat vreemd is outomaties as ‘n euwel verklaar en onsself afgesny van alle vooruitgang.
Tot ons in ‘n land gewoon het waar geen vryheid bestaan het nie. Waar die regering kon sensor sonder terugslag en ‘n eens vrye, individualistiese volk in ‘n klomp skape verander is.
Nee, ons soek nie Amerika nie – Amerika is polities vol van dieselfde foute wat ons gemaak het.
Ek glo aan individuele vryheid en regte en dat almal dit ewe waardig is, elke volk is vol wonderlike goeie dinge en absolute euwels – en elke een (insluitend die Afrikaners) moet vereweg aan die verander en groei wees om die euwels te verminder en die goeie te vergroot.
En volks-selfsugtigheid is die grootste euwel van almal:
Jy veg om “ons” vroue teen verkragting te verdedig ? Ek veg vir ‘n planeet waar GEEN vrou verkrag word nie. Want ek is NIE ‘n rasis nie en ek glo nie dat Afrikaner vroue verhewe bo al die ander vroue is nie. Jou volks-selfsugtige weergawe ONDERMYN die goeie werk van ons wat glo NIEMAND mag verkrag word nie.Die antwoord op jou vraag is eenvoudig: hulle wag nie, niemand WIL die Afrikaners vernietig nie. Julle regses wag nou all meer as drie-honderd jaar vir die nag van die lang mes – wanneer gaan julle besef dit sal nooit gebeur nie ?
Die Afrikaners is eenvoudig nie belangrik genoeg om vernietig te word nie. Ons is ‘n ou klein volkie in ‘n klein landjie. Jy sien ‘n aanval waar daar niks is nie omdat jy so seker is van ons verhoogde status – maar selfs op die Suid Afrikaanse verhoog is ons ‘n voet-nota.
As daar ‘n tyd was wat iemand dalk ons sou wou uitroei was dit in 1994. Vandag ? Dis lagwekkend.
En dis waar jou grootste fout is- jy dink nog in terme van “lande”, asof dit nog iets beteken. Die wereld het klein geword, jou volk het gereis en ander kulture leer ken en gesien dat daar goeie dinge in al die kulture is. Ek het die goeie in dertig Afrika-lande gesien, ek het dit in vier Suid Amerikaanse land gevind, ek het dit in die ooste en in Europa beleef.
Jy kan nie vir mense vertel hoe hulle moet leef nie – jou kultuur is nie besig on vernietig of aangeval te word nie – dis bloot besig om te groei en te verbeter. Soos dit moet.
Eens is daar vir ons vertel dat volksvreemd byna ‘n vloekwoord is – dat alles wat vreemd is vermy moet word. Maar daardie tyd is gelukkig vir ewig verby.
Ek geniet die boeke van die beste skrywers uit elke kultuur. Ek geniet Japanese kuns en Franse films en ek is met ‘n Skot getroud en ek het iets van die mensdom as ‘n geheel geleer: ek het geleer dat ons almal maar basies dieselfde is. Dat geen oorlog OOIT ‘n geregtelike oorlog kan wees nie. Dat vrede en vryheid alleenlik beskore is vir die wat dit aan ALMAL gun.
Ek het Terry Pratchet en Shakespeare en Huxley bestudeer, ek het vir Tom Stoppard gelag en vir Achebe gehuil.
Dit was alles volksvreemd – en dit was pragtig.
En na dit alles is ek nie minder Afrikaner nie – inteendeel, ek is ‘n BETER Afrikaner omdat ek nie NET ‘n Afrikaner is nie.
Afrikaner is nie my identiteit nie. Dis maar net ‘n deeltjie van my.Ek is ‘n mens – en die ganse Afrikaner kultuur is minder as 5% van wat my, MY maak. Dis nie onbelangrik nie, elke stukkie van my is belangrik – maar dis ook nie MEER belangrik as die res nie.
Dis wat mense in the een en twintigste eeu geleer het – dat niks en niemand MEER of MINDER belangrik as die volgende is nie.
Eendag sal jy dit dalk ook leer… en besef dat wanneer jy veg vir Afrikaner vroue – doen jy ‘n onreg aan elke ANDER vrou aan. Wanneer jy veg vir Afrikaner boere – doen jy ‘n onreg aan elke ANDER mens wat vermoor word.
Daar kan nie reg in onreg wees nie.Veg vir almal, of veg vir niemand – maar om net vir party te veg: dit is die grootste onreg wat daar is.
Ek antwoord:
Wanneer gaan u egter daardie laaste sin in Engels vertaal en vir u Engelse en Amerikaanse broers vertel wat reeds ‘n miljoen mense in Irak gedood het, kinders in Sirië onder die bomme steek, ens.? Maar dis die probleem met die jingo-Afrikaner: hy sien die boosheid van sy eie mense raak, maar die Anglo-Amerikaner se imperiale hebsug en oorlugsug gaan by hom verby.
Die Britte en Amerikaners veg net vir hulleself en hul eie beursies.
Lees byvoorbeeld dié stuk wat iemand vandag onder my aandag bring: Why America needs war.
Dit mag wees dat Afrikaners onbelangrik is en nie eens die moeite werd om te kom uitwis nie – in elk geval doen die plaasmoordenaars klaar redelik goed daarmee – maar dan wonder mens waarom soveel mense op aarde dit nodig geag het om te sorg dat ons heeltemal ontkieser word in ‘n stelsel waarin jy kan stem tot jy blou in die gesig is en jy sal nie eens ‘n munisipaliteit van 200 siele in die Vrystaat kry om te regeer nie?
Ek dink die antwoord is dat ons wel mededingers was vir Brittanje en selfs die Swede wat hul vliegtuie hier wou kom verkoop en ons staat, asook die openbare maatskappye, wou kom plunder. Alles wat die Afrikaners in die twintigste eeu oor dekades heen met ons klein ou bietjie kapitaal en belastings kon skep, het hulle in een slag kom stroop. Heerlik! Mittal het Yskor verniet gekry. Verniet! Hy is mos ‘n vriend van Tony Blair, wat oor Irak se “wapens van massavernietiging” gelieg het, daarom het hy Yskor verdien.
En volgens kenners beskik ons oor die tweede grootste hoeveelheid minerale rykdom ter wêreld, naas dié van Rusland. Wil u beweer dat die koloniale mynmaatskappye wat reeds meer as ‘n eeu in ons land werksaam is nie daarin belangstel nie? Die eerste vergadering tussen die ANC en die NP in die tagtigerjare is deur ‘n amptenaar van die Londense Gold Fields gereël.
Dis wonderlik dat u nou soveel kultuur ingekry het, maar die Afrikaner was dan juis vanuit die staanspoor ‘n nuuskierige en kultuurhonger mens. Ons vorige geslagte het Europese tale geleer praat, geskilder, geskryf, wonderlike argitektuur geproduseer – wat nou hier in Johannesburg skandelik deur die Verdrukker gesloop word! Vernietig, want daar is een of ander “projek” aan die gang waaruit ‘n klomp mense weer uit die provinsiale finansies hulself gaan help.
Indien u enigiets van ander kulture verstaan, is dit danksy die Afrikanerkultuur in dié land, want die Angel-Sakser bring net die monokultuur met hom saam. Hulle haat alle volkere: ons, maar ook die Franse, Duitsers, Japannese, wie ook al. Veral natuurlik die Russe. Almal moet voor hulle buig. Een land ná die ander word gedestabiliseer.
Die Oekraïners wat reeds ses miljoen dooies aan kommunisme moes afstaan – die kommunisme waaroor Peer en sy universitêre vriende steeds biduur hou – se hele land en finansiële stelsel is nou deur die Amerikaners gedestabiliseer, as deel van die groter plan om Rusland omver te werp.
Tydens die ABO het daar Iere, Russe, Skandinawiërs, Nederlanders, Duitsers, ens., aan ons kant geveg. Selfs Vincent van Gogh se broer het hier vir ons gesneuwel. Ons is nou weer daar, want ons en die Europeërs is almal in die visier van die sogenaamde Nuwe Wêreldorde. Ons diversiteit, veelheid van tale en tradisies is vir hulle ‘n steen des aanstoots, daarom moet dit weg en ons moet almal deel word van wat Van Wyk Louw die “mensvleisbredie” genoem het.
Waarom val Peer (de Vos) vir die PUK aan? Want iewers weet hy die Empaaier verwag dit van hom. Sy eie klein burokratiese posisie hang daarvan af, dat hy die haat jeens Afrikaners sal aanblaas met sy stereotipe stelletjie idees en belydenisse.
Ons stel nie in sy vervelige lewetjie en ontgroening of wat ook al belang nie. Om op grond daarvan die verengelsing van die oudste universiteit in die oudste dorp in die Transvaal te bepleit, is so absurd soos om te sê Pretoria Boys High moet Afrikaans word as straf omdat Oscar Pistorius daar op skool was!
Wie gee Peer die Anglofiel die reg om die PUK te straf? Dis mos belaglik.
Volksvreemd is nie die verskeidenheid van tale en kulture wat jy ervaar en wat jy in jou eie kultuur vertaal nie. In elk geval het Afrikaners meer boeke in Afrikaans vertaal as wat die klomp lui Engelse in ons land ooit gelees het, uit ‘n verskeidenheid van tale. Iewers het ek gelees van ‘n afgetrede Deense militêre offisier wat as ‘n stokperdjie begin vertaal het. Met sy dood het hy iets soos 900 boeke in Deens vertaal!
Elke klein taal ter wêreld het slegs danksy die opoffering en toewyding van sy sprekers tot stand gekom. Soos Deens. Of Afrikaans.
Volksvreemd is die lelike verraad waaraan soveel Afrikaners hulle al skuldig gemaak het, en veral De Klerk se geslag wat aan mense een ding vertel en ‘n ander gedoen het. As De Klerk militêr aan Umkhonto we Sizwe wou oorgee, is dit sy goeie reg, maar waarom mense met praatjies oor “wigte en teenwigte” om die bos lei, sodat hulle twintig jaar later eers uitvind wat regtig gebeur het en dat hulle nou as vreemdelinge in hul eie land geag word?
Dan praat ek nie eens van mense wat op ‘n manier te bang is om ‘n AK47 te gryp en Afrikaners op straat soos honde te gaan doodskiet nie, maar wat Boerehaat aanblaas in die hoop dat ‘n swartman of dalk ‘n bende plaasmoordenaars dit iewers namens hom sal gaan doen.
‘n Mens noem dit aanhitsing. Dít wat Sir Percy Fitzpatrick met The Transvaal from within gedoen het, en waarmee Peer en die res van die Boerehaters op die kampusse steeds besig is.
Dis eenvoudig verfoeilik, lafhartig en onderduims. Maar tog sóóóó Engels, nie waar nie? Die ewige moraliste. Maar wat self agter die deur staan…
Die Britse eerste minister, David Cameron, gaan volgens kenners sy stryd verloor om die aanstelling van Jean-Claude Juncker as president van die Europese Kommmissie te verhoed.
Die kwessie sal vandag tot stemming gebring word en na verwagting sal Juncker, ‘n Luxemburgse burger, wel aangestel word omdat hy die steun van die meeste Europese staatshoofde geniet.
Die Britse eerste minister poog om aansien in sy eie land te herwin ná die opkoms van die euroskeptiese party, Ukip, tydens die onlangse Europese verkiesings. Gisteraand het Cameron verklaar dat samesprekinge vandag “reguit” gaan wees waar dit gaan om die vasstelling van Europese prioriteite oor die volgende vyf jaar.
“Daar gaan gestem word en laat ons sien wat die uitslag is. Maar dis van die allergrootste belang dat mense weet dat ek doen wat ek sê,” het David Cameron teenoor die BBC verklaar. “Ek het belowe dat daar weer onderhandeling sal plaasvind en dat die Britse volk oor ons Europese toekoms sal besluit… Dis die eerste stap in ‘n lang veldtog om te verseker dat verandering plaasvind wat ‘n beter plek vir Groot Brittanje in Europa sal verseker.”
Volgens Cameron is Juncker “nie die regte persoon om dié instelling te lei nie” en het hy ‘n beroep gedoen op ander Europese leiers wat met hom saamstem om saam te staan.
Jean-Claude Juncker staan buitengewone behandeling vir Brittanje teenoor ander Europese state teen. Hy is egter so te sê verseker van ‘n sege teenoor die Britte vandag en sal hoogs waarskynlik president van die Europese Kommissie word. Juncker was voorheen eerste minister van Luxemburg en ‘n vorige hoof van die maatskappy Eurogroupe.
Wêreldleiers van die G7 wat president Wladimir Poetin van Rusland uitsluit, het Woensdagaand in Brussel vergader te midde van aanduidings dat die sogenaamde Westerse koalisie besig is om uitmekaar te val.
Die G8 wat oorspronklik Rusland ingesluit het, sou voorheen in Sochi na die Winterspele byeenkom, maar na die Amerikaans-gedrewe staatsgreep in die Oekraïene is die beraad uitgestel.
Die afgelope paar dae het die leiers van Brittanje, Frankryk en Duitsland persoonlike gesprekke met die Russiese leier geskeduleer, wat die verdeeldheid onder Westerse lande verder ontbloot.
Die VSA se pogings om Rusland te isoleer na president Poetin die Amerikaanse aggressiewe houding teenoor die Oekraïne veroordeel het, is besig om negatiewe vrugte af te werp.
Obama en Poetin het verskeie kere per telefoon – maar nie in persoon nie – oor Amerikaanse pogings om die Oekraïene te destabiliseer, gesels.
Rusland het intussen korte mette gemaak van Amerikaanse militêre aggressie in die Krim na ‘n baie suksesvolle referendum waarin die inwoners oorweldigend vir onafhanklikheid gestem het.
Obama het Dinsdag gesê hy het ‘n “sakeverhouding” met Poetin en sal hom in Frankryk ontmoet Vrydag tydens byeenkomste vir die 70ste herdenking van die Geallieerde inval van Normandië. Maar hulle het geen formele gesprekke geskeduleer nie.
Obama het intussen aangekondig by sy aankoms in Pole Dinsdag dat hy die Kongres versoek het om $1 miljard te bewillig om die Amerikaanse militêre teenwoordigheid in Europa te verhoog.
Hy het bevestig dat die Amerikaanse verbintenis tot Pole se veiligheid onder die NAVO-alliansie ‘n werklikheid is.
“Dit is nie net woorde nie,” het Obama gesê. “Dit is onwrikbare verpligtinge, gerugsteun deur die sterkste alliansie in die wêreld en deur die gewapende magte van die Verenigde State van Amerika, die mees kragtige militêre mag in die geskiedenis.”
Het Verenigd Koninkrijk erkent de ‘Cornish people’ als nationale minderheid, in navolging van de andere Keltische bevolkingsgroepen in Schotland, Wales en Noord-Ierland, aldus de BBC donderdag.
De Cornish leven in het Engelse graafschap Cornwall, de uiterste zuidwestpunt van Groot-Brittannië. Er zijn nog zo’n 300 mensen over die het Cornish vloeiend spreken. 1000 à 2000 mensen zeggen een basiskennis van de Keltische taal te hebben.
De oorspronkelijke bewoners van de Britse Eilanden zijn Kelten. De Angelsaksen kwamen pas in de 5e eeuw naar Engeland. Veel Kelten trokken zich daarop terug naar Schotland, Wales en Ierland.
De barden van Cornwall verwelkomden de erkenning als „historische bekendmaking”. Barden zijn in de Keltische cultuur lyrische dichters en zangers. De Grootbard van Cornwall verklaarde: „De mensen in Cornwall hebben een trotse eigen identiteit.” Hij hoopt dat het Cornish „een regulier schoolvak” gaat worden.
deur Dan Roodt
[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]
Hou van Dan Roodt se Facebookblad
Vandag word daar deur die inwoners van die Krim in ‘n referendum oor selfbeskikking gestem. Daarmee is die twee miljoen inwoners van die Krim besig om die wêreldgeskiedenis te verander, want so pas het die internasionale stelsel wat sedert die ineenstorting van die Berlynse muur in November 1989 gegeld het, insgelyks verkrummel.
Amerika, Brittanje en die Europese Unie wou die referendum ten alle koste verhoed, maar Rusland het vanuit die staanspoor die proses beheer en selfs gisteraand se stemming in die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies kon dit nie keer nie.
Terwyl die meeste Suid-Afrikaanse koerante vandag oor gister se rugby of die komende verkiesing berig, vind daar in die Krim ‘n gebeurtenis plaas wat vir ons van die uiterste belang is. Nes aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog, word selfbeskikking weereens ‘n internasionale kwessie. Woodrow Wilson, die Amerikaanse president aan die einde van daardie oorlog, het onomwonde verklaar dat “die reg op selfbeskikking… heilig is”. Hy het ook sy beroemde “veertien punte” gestel wat selfbeskikking veronderstel het.
Jan Smuts het gesê dat die toekoms van Suid-Afrika altyd van buite die land bepaal sal word. Dit was so in 1899, maar ook in 1990. Die Nasionale Party het in die tagtigerjare die binnelandse stryd teen die ANC, SAKP en sy bondgenote gewen, maar dit in die buiteland verloor. Met die hulp van die destydse Sowjetunie, Oos-Duitsland, Swede, asook die magtige links-liberale partye en media in Brittanje en die VSA, is die destydse NP-regering gedwing om met ‘n skimagtige terreurbeweging genaamd die ANC te “onderhandel”.
Terwyl mnr. FW de Klerk in sy referendumvraag van 1992 aan die blanke kiesers ‘n mandaat versoek het om met onderhandeling voort te gaan, het hy die “ja”-stem as carte blanche geïnterpreteer om tot ‘n volskaalse politieke, ekonomiese en militêre kapitulasie in te stem. Net soos twee miljoen hoofsaaklik Russiessprekende inwoners van die Krim ná die Amerikaans-gesteunde magsgreep op 22 Februarie 2014 hul onder ‘n vreemde meerderheid bevind het, word die Afrikaner vanaf 27 April 1994 op alle gebiede oorheers.
Die ineenstorting van die Berlynse muur was ‘n swaar slag vir Links en natuurlik vir die Sowjetunie wat byna dadelik begin verbrokkel het. Hier is egter die ironie: pleks dat De Klerk hierdie keerpunt in die wêreldgeskiedenis in sy guns aangewend het om die Suid-Afrikaanse kommuniste en links-liberale te troef, het presies die teenoorgestelde gebeur! Soos ek al tevore geskryf het, het FW ‘n geleentheid in ‘n ramp omskep.
1989 was die deus ex machina wat vir die Afrikaner ‘n ramp geskep het; kan die huidige gebeure in die Krim die katalisator word wat ons volk weer na vryheid lei? Weereens gaan dit om ‘n eksterne faktor buite ons beheer wat groot verandering bring.
Die enigste logiese afleiding oor die ramp van 1989 wat ‘n mens kan maak, is dat FW de Klerk na Groot Brittanje oorgeloop het en begin het om die Britse belang in ons land te bevorder. Ook sy broer Wimpie, wat ‘n groot kokkedoor in beide die Broederbond en die Afrikaanse media was, het in die aanloop tot die Groot Afrikaneroorgawe met die Britse geheimediens in Londen vergader, soos wat Chris Louw in sy boek Boetman en die swanesang van die verligtes berig het.
Afrikaners het tydens die Koue Oorlog besonder goed gevaar. Die periode vanaf 1948-1989 wat deur Leon Lemmer vandag as die “Afrikanerperiode” in ons geskiedenis gekenskets word, was ‘n bloeityd vir die land wat vinnig tot ‘n nywerheidsland ontwikkel het. Maar veral die Afrikaner was vir die eerste keer werklik verenig oor al vier provinsies, asook die ou Suidwes-Afrika wat feitlik as ‘n vyfde provinsie van Suid-Afrika geadministreer is. Die Afrikaanse kultuur, onderwysinstellings, weermag, Eskom, Transnet, Yskor, Sasol, die SAL, die SAUK en ander semi-staatsinstellings het groot hoogtes bereik, in teenstelling met die korrupte, finansieel wankelrige oorblyfsels van daardie instellings wat vandag oorbly.
Op die tydstip dat ons vyande se droom van ‘n klasselose kommunistiese utopie finaal “tot die asblik van die geskiedenis verdoem is”, om Trotski aan te haal, het daardie Afrikanerperiode egter eensklaps aan sy einde gekom. Dit is vervang met ‘n voortgesette Britse periode waardeur Suid-Afrika grotendeels tot die invloedsfeer van die Verenigde Koninkryk behoort. Afgesien van die nuwe klas van korrupte swart politici en hul meelopers, het Brittanje die meeste by die magsgreep van die ANC/SAKP op Suid-Afrika gebaat.
Om maar enkele voorbeelde hiervan te noem:
Die Indiese vriend van die toentertydse eerste minister, Tony Blair, het Yskor verniet gekry deur middel van ‘n agterbakse finansiële transaksie. Met ons staalnywerheid agter die blad, het Mittal ook ander staalfabrieke in Europa oorgeneem en sodoende die wêreld se rykste staalmagnaat geword. Afrikaners het dekades lank in Yskor se fabrieke gesweet en soms gesterf om Mittal, wat ‘n Britse burger is, se fortuin te skep.
Die oorname van ABSA, waarin die meeste voormalige Afrikanerbanke soos Volkskas en Trustbank saamgevoeg is, deur Barclays het ook nie deursigtig geskied nie en die valuta- en ander implikasies vir die land is nooit verreken nie. Soos ek dit verstaan, het ABSA eers Barclays se takke oral in Afrika met rande gekoop, waarna Barclays dieselfde fondse gebruik het om ABSA uit te koop. Verlede week verseker iemand my dat die helfte van Barclays se dividend tans deur ABSA verseker word wat sy Afrikanerkliënte met kostes melk om Brittanje se grootste bank te midde van die internasionale geldkrisis staande te hou.
Vodacom, die land se winsgewendste selfoonmaatskappy wat insgelyks met die staatsfondse van Telkom ontwikkel is, word vandag deur Vodafone van Brittanje besit. Suid-Afrikaanse selfoontariewe is van die duurste ter wêreld en uiteraard is die winste wat dié Britse maatskappy vanuit Suid-Afrika verhaal, insgelyks van die hoogste ter wêreld.
Britse maatskappye het ‘n leidende rol tydens die korrupte wapentransaksie, waaroor die laaste woord nog nie gespreek is nie, gespeel. Trevor Manuel het in die geheim en sonder goedkeuring van die parlement ‘n ooreenkoms met die Britse regering gesluit waarmee die Suid-Afrikaanse belastingbetaler betalings aan die Britse wapenmaatskappye waarborg. Blykbaar het ons nog nie eens begin om aan die wapens af te betaal nie en word daar tans net rente gedelg.
Soos die toeval dit wil hê, is Manuel se vrou, Maria Ramos, ook die uitvoerende hoof van ABSA en dien op die uitvoerende komitee van Barclays. Sy is nie eens ‘n gebore Suid-Afrikaner nie (op haar geboortesertifikaat staan blykbaar Lissabon), maar het voorheen aan die Universiteit van Londen nagraads gestudeer, wat haar seker kwalifiseer om ‘n leidende rol in die Suid-Afrikaanse ekonomie te speel, eers by Transnet en nou by ABSA.
My vermoede is dat daar ‘n langtermyn- Britse plan was om Suid-Afrika ná 1948, maar veral ná Republiekwording in 1961 en ons uittrede uit die Statebond, oor te neem en by verstek deur ‘n swart regering te laat regeer. Die ANC-bewind beskik oor geen werklike mag nie omdat die weermag afgetakel is en sy eie kaders uit ‘n spul hopelose, korrupte en onbekwame skurke bestaan wie se ambisie nie verder strek as om die staatskas leeg te steel nie. Die mag agter die troon is die Verenigde Koninkryk, met Rusland en China wat deur middel van BRICS poog om dié magsgreep op die land af te water.
Weereens: onthou Jan Smuts se gesegde: Ons lot sal vanuit die buiteland bepaal word.
Vandaar dus my opgewondendheid oor wat nou besig is om in die Krim te gebeur. Ten einde die Sowjetryk af te takel, het die VSA die beginsel van selfbeskikking ondersteun en oral in Oos-Europa die onafhanklikwording van state binne die Russiese invloedsfeer gesteun. Waar daar wel pro-Russiese regerings tot stand gekom het, het George Soros en ander Amerikaners se nie-regeringsorgansisasies die plaaslike politiek deur sogenaamde “kleurrevolusies” gemanipuleer om pro-Amerikaanse satellietstate rondom Rusland te vestig. Op 22 Februarie het die jongste van dié revolusies of staatsgrepe plaasgevind toe die verkose president van die Oekraïne, Viktor Janoekowitsj, uit sy land moes vlug nadat die Amerikaanse NRO’s duisende mense opgesweep, maar ook huursoldate betaal het om die onluspolisie met bofbalkolwe en koeëls te bestook.
Omdat die meesal Russiese inwoners van die Krim nie onder ‘n Amerikaanse marionetregering wil leef nie, het hulle met die steun van Rusland besluit om vandag referendum te hou. Alle voorspellings dui daarop dat die bevolking met ‘n oorweldigende meerderheid ten gunste van óf onafhanklikheid van die Oekraïne, óf inlywing by Rusland gaan stem.
Die Amerikaners, asook Duitsland en die res van die Europese Unie wat lyk my net skoothondjies van die VSA geword het, dreig nou met omvattende ekonomiese sanksies teen Rusland omdat hulle vandag se referendum as “onwettig” beskou.
Waneer dit egter die VSA pas, is selfbeskikking nie onwetttig nie, soos die beroemde geval van Kosovo wat in 2008 tot ‘n eensydige onafhanklikheidsverklaring teenoor Serwië en die res van die Federasie van Joego-Slawië oorgegaan het. Ten einde sy Serwiese bondgenoot te ondersteun, het Rusland tevergeefs die onafhanklikwording van Kosovo probeer teenstaan.
In sy verklaring ná afloop van sy ontmoeting met John Kerry, die Amerikaanse buitelandse minister, het die hoof- Russiese diplomaat, Sergei Lawrof, die lande en bevolkingsgroepe genoem wat oor die afgelope aantal jare meesal met Brits-Amerikaanse steun selfbeskikking verkry het. Volgens Lawrof moet die Krim as ‘n spesiale geval hanteer word, net soos wat die VSA en ander Westerse moondhede in 2008 die onafhanklikheid van Kosovo as ‘n spesiale geval gesien het. Lawrof het verder gesê:
“Is daar presedente in die internasionale reg. Daar is presedente, natuurlik. Elkeen verstaan dat die Krim vir Rusland iets baie belangriks, wat dit vir Rusland beteken. Dit beteken oneindig meer as die Falklandeilande vir die Verenigde Koninkryk of die Comore-eilande vir Frankryk.”
Onder Afrikanergroepe het die Kosowo-geval die afgelope aantal jare belangstelling gewek, omdat dit gesien word as ‘n voorbeeld van ‘n bevolkingsgroep wat hom eensydig onafhanklik kan verklaar, iets wat deur die volkereg en artikel 1 van die Verenigde Nasies se handves ondersteun word.
Die probleem is egter dat Kosowo sonder die militêre steun van NAVO en Amerikaanse erkenning nooit onafhanklik van Joego-Slawië sou geword het nie. Omdat soveel Afrikaners prokureurs en advokate is, sien hulle politiek ook soos ‘n hofsaak wat deur een of ander regter beslis gaan word. Politiek gaan egter oor mag en, soos wat die VSA oor die afgelope aantal jare gedemonstreer het, maak hy wat oor mag beskik die reëls. Diie Obama-bewind en die sogenaamde “neocons” of neokonserwatiewe in die VSA voel hulle nie meer aan reëls gebonde nie. Al wat tel, is naakte magsuitbreiding en Oekraïne, Rusland, Iran en ander lande wat aan die Amerikaanse empaaier ontkom, verkeer in hul visier.
In hul legalistiese benadering tot politiek, maak Afrikaners die fout om die volkereg of selfs die huidige Suid-Afrikaanse Grondwet met sy beroemde artikel 235 as die bepalende faktor in ‘n volk se onafhanklikheidstryd te sien. Artikel 235 lui immers:
Die Suid-Afrikaanse bevolking as geheel se reg op selfbeskikking soos in hierdie Grondwet vergestalt, belet nie, binne die raamwerk van dié reg, die erkenning nie van die konsep van die reg van enige gemeenskap wat ‘n gemeenskaplike kultuur- en taalerfenis deel, op selfbeskikking binne ‘n territoriale entiteit in die Republiek of op enige ander wyse, soos deur nasionale wetgewing bepaal.
In weerwil van dié mooiklinkende artikel, geniet Afrikaners vandag geen selfbeskikking of selfs selfregering nie. Die Britse Ryk is bloot deur ‘n Bantoeryk vervang… Of is die Bantoeryk dalk net ‘n voortsetting van die Britse Ryk, soos ek hier bo probeer aandui?
Interessant is dat ‘n geskil oor taalregte ook die huidige konflik in die Oekraïne onderlê. Een van die eerste dinge wat die nuwe pro-Amerikaanse bewind in Kiëf gedoen het, was om die Russiese taal oral in Oekraïne te verbied! Lui dit iewers by ons ‘n klokkie? Afrikaans wat uit die staatsdiens en die groot maatskappye geweer word, veranderings van Afrikaanse name, met Afrikaanse skole en universiteite wat verengels word?
Vandag werk duisende Afrikaners vir die Britse Ryk omdat hulle swartes, kleurlinge en Indiërs Engels leer of hulle in Engels onderrig. Ons belastings word insgelyks gebruik om Engels te bevorder en Britse vooroordele, selfs oor ons eie mense, in die land en elders ter wêreld te versprei. Kortom, Afrikaners het die slawe van die Britse Bantoeryk geword!
Die Angel-Saksiese standpunt oor die Krim het egter ‘n nuwe verdeling teenoor Rusland, selfs ‘n nuwe Koue Oorlog, geskep. Die nuwe globale bars of kraak gaan nie meer oor ekonomiese filosofie – kapitalisme teenoor kommunisme – nie, maar oor identiteit en nasieskap. Die Anglo-Amerikaanse Ryk is onherroeplik verbind tot multikulturalisme en ‘n gemengde identiteit met ‘n onderliggende anti-blanke substraat. Hierteenoor staan Rusland ‘n klassieke volkskap gegrond op nasionalisme en die erkenning van nasionale soewereiniteit en taalregte voor. Ironies is Wladimir Poetin, wat tans deur CCN, die BBC, die New York Times en ander links-liberale media vir ‘n “nuwe Stalin” uitgekryt word, een van die gewildste leiers onder Westerse konserwatiewe. Obama se aggressie in Oos-Europa word deur Amerikaanse konserwatiewe soos Pat Buchanan en Ron Paul gestriem. In Wes-Europa is Poetin veral gewild onder die nuwe geslag nasionalistiese kiesers wat die Franse Front National of die Nederlandse PVV of die Oostenrykse Vryheidsparty ondersteun.
Ook onder Afrikaners styg die bewondering vir Poetin wat oënskynlik alleen die Amerikaanse reus en sy Britse en Europese sikofante aandurf deur selfbeskikking en die voortbestaan van kleiner volkere teen ‘n allesoorheersende imperialisme verdedig.
Die breuk in die wêreld wat die Nuwe Koue Oorlog meebring, loop ook deur Suid-Afrika: aan die een kant die imperialistiese Anglo-Bantoe-Suid-Afrikaner en die ander kant die Afrikaner, die Khoisan, Vendas en ander groepe wat op selfbeskikking aandring.
Afrikaners sal die selfbeskikkingsyster moet smee terwyl hy warm is. Binne die volgende dae en weke sal ons vertoë tot buitelandse ambassades en moondhede moet rig waarin ons insgelyks op ‘n referendum oor selfbeskikking aandring. Die Britse ambassadrise in Suid-Afrika, Judith Macgregor, het gister getwiet dat die referendum in die Krim “onwettig” is, anders as die Skotse referendum oor selfbeskikking wat in September gehou word.
Wel, kom ons stel ‘n voorbeeld aan die wêreld deur ‘n wettige referendum in Suid-Afrika oor Afrikanerselfbeskikking te hou, met die moontlike hulp van mev. Mcgregor wat soveel begrip vir die Skotse vryheidstrewe toon. Oor die presiese grense van ‘n Afrikanerstaat en ons bates kan agterna onderhandel word, solank die beginsel erken word dat ons – soos die Kosoware, die Katalane, die Skotte en die Russiese inwoners van die Krim – onsself moet regeer.
Ek is selfs bereid om ‘n deel van die Noord-Kaap as tuisland te aanvaar, mits ons vir die infrakstruktuur en ander bates in Gauteng uitbetaal word. Dit is triljoene rande werd en ons gaan nie sonder vergoeding daarvan afstand doen nie. As die VSA so pas elf miljard dollar vir die nuwe, onverkose bewind in die Oekraïne kan skenk, is daar sekerlik baie internasionale fondse beskikbaar om vryheid vir Afrikaners te verseker.
Brittanje het nog altyd dubbele standaarde teenoor, enersyds Boere en Afrikaners, en andersyds die Sotho’s, Tswanas, Swazi’s, Iere, Skotte, Falklanders, Oekraïners, ens., gehandhaaf. Britse Bantoestans soos Lesotho en Swaziland wat nie eens hul eie staatsdienssalarisse sonder buitelandse hulp kan betaal nie, geniet volle onafhanklikheid terwyl hulle die territoriale integriteit van Suid-Afrika skend. Maar die Afrikaner word in ‘n onderdanige, verdrukte posisie teenoor die korrupte Bantoe-imperialiste gehou.
Hoe rym dit?
Dit spreek vanself dat ons in die komende verkiesing vir Front Nasionaal behoort te stem, om aan te toon dat daar steun vir die beginsel van Afrikanerselfbeskikking bestaan.
Of is ons al so deur Amerikaanse en Britse multikulturele propaganda gebreinspoel dat ons bereid is om slawerny in die vorm van plaasmoorde, geweld, permanente taal- en rassediskriminasie te aanvaar?
Die meerderheid Afrikaners hoef ons nie in die aanvanklike fase van dié beweging te ondersteun nie. In elk geval het niemand ooit in 1992 ten gunste van oorgawe aan die ANC/SAKP ingestem nie; ‘n komitee van Verraaierkaners rondom mnr. FW de Klerk het dit bloot namens ons gedoen ten einde hul Noord-Atlantiese meesters tevrede te stel. Gehoorsaam soos wat hulle is, het die meerderheid Afrikaners agterna daarby ingeval en is verder deur die media gebreinspoel om die juk te aanvaar.
Wat nou belangrik is, is dat ‘n saakmakende minderheid vryheidsgesinde Afrikaners hul stemme ten gunste van selfbeskikking moet uitbring. Ook die intellektuele en politieke debat moet binne die nuwe geopolitieke konteks gevoer word, waarin selfbeskikking soos ná 1918 ‘n kardinale rol speel.
Ons het niks meer om te verloor behalwe die kettings wat ons aan die gewelddadige, korrupte eenheidstaat bind nie!
Die Malawiese president Joyce Banda het verlede jaar haar luukse straler verkoop om sleutelskenkers soos Brittanje gelukkig gehou.
Die straler is glo gekoop deur ‘n prominente Suid-Afrikaanse wapengroep, maar Banda gebruik steeds die vliegtuig sonder enige koste.
Die Dassault Falcon 900EX is gekoop deur Bohnox Enterprises, ‘n firma wat in die Britse Maagde-eilande geregistreer is. Hulle het die vliegtuig na Suid-Afrika gestuur waar dit uitgegeleen word aan BBP’s deur die stralermaatskappy Fortune Air.
Beide maatskappye is gekoppel aan die Paramount Group, Afrika se grootste privaatverdedigings- en ruimtebedryf.
Paramount Group het reeds met die Malawiese regering vir landbou, brandstof en die weermag kontrakte aangegaan deur ‘n netwerk van hul beleggingsmaatskappye .
Die groep word deur die Suid-Afrikaanse broers Ivor en Eric Ichikowitz besit en spesialiseer in die vervaardiging van gepantserde voertuie en onbemande vliegtuie .
Verslae in Malawi dui daarop dat sedert die vliegtuig verkoop is, het Banda dit gereeld gebruik om te reis tussen lande op die vasteland. Sy het 20 privaatvlugte in net drie maande onderneem, word gesê.
Wie betaal vir die gebruik van die straler?
Banda se woordvoerder sê dit is “weldoeners wat aan ons gesê het om nie hul identiteit bekend te maak nie.”
Banda het oënskynlik die presidensiële straler verkoop as ‘n teken dat sy nie die korrupsie wat Malawi onder haar voorganger, Bingu wa Mutharika, gekortwiek het, sal duld nie .
In November het die Daily Telegraph onthul dat ‘n familie-onderneming wat deur die direkteure van Paramount besit word, betaal vir Bell Pottinger, ‘n Londense beeldpoetser, om Banda se beeld op te kikker.
Teen ongeveer dieselfde tyd, het Paramount ‘n ooreenkoms met Malawi onderteken om sewe Interceptor-bote te verskaf om die Malawimeer te patrolleer.
Brittanje, wat in 2012 £117 miljoen se hulp Malawi geskenk het, het gesê “groter duidelikheid” van Banda oor die “sorgwekkende” onthullings word benodig.
“Dit is veral met betrekking tot of daar ‘n verband tussen die verkoop van die straler, die koop van bote en die Paramount Group is,” het Michael Nevin, die Verenigde Koninkryk se hoëkommissaris in Malawi, gesê.
Banda se woordvoerder, Steve Nhlane, kon nie bevestig of ontken of Paramount Group of enige van sy verwante maatskappye gratis reisgeleenthede aan die president bied nie.
‘n Woordvoerder vir Fortune Air het bevestig dat die maatskappy vliegtuie aan Banda beskikbaar gestel het, en dat alle koste vir die verhuring aan die president van Malawi ten volle vereffen is deur ‘n aantal derde party skenkers.
Hy wou nie sê of dit die Paramount Group was nie.
deur Dan Roodt
[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]
Hou van Dan Roodt se Facebookblad
Eintlik wou ek vandag oor iets heel anders geskryf het, oor die Dawid-en-Goliatstryd wat Afrikaners tans moet voer. Daar bestaan ten minste twee of drie Goliats wat op ons afmarsjeer: die groot swart meerderheid in Suid-Afrika, die buitelandse moondhede wat ons reeds lankal afgeskryf het en die hoofstroommedia wat ons nog altyd probeer karikaturiseer en slegmaak.
Die aanleiding hiertoe was ‘n Amerikaanse blitsverkoperboek deur die skrywer Malcolm Gladwell wat in Oktober 2013 verskyn het: David and Goliath: underdogs, misfits and the art of battling giants (Little, Brown & Co.). Ek lees nie gewoonlik sulke popsielkunde nie, maar die tema van die oënskynlik swakker of kleiner deelnemer wat die sterkere oorwin, of dié van ‘n Gideonsbende wat soos by Bloedrivier ‘n getalryker mag aandurf, het my nog altyd geboei.
Dalk skryf ek ‘n volgende keer oor Dawid en Goliat. Maar ek ontdek toe ‘n outobiografiese artikel deur Gladwell wat indirek nogal heelwat sê oor die Suid-Afrikaanse rasseproblematiek. Dit blyk dat Gladwell self van rasgemengde afkoms is, want sy pa was ‘n blanke Engelsman en sy ma ‘n Jamaikaanse kleurling of mulat wat in die vyftigerjare in Brittanje getrou het. Malcolm Gladwell het egter in Kanada grootgeword en het nooit veel oor sy eie ras gedink nie totdat ‘n swart atleet, ‘n verspringer hom – hy het self op skool in die middelafstande uitgeblink – voorkeer:
There was a West Indian on my track team — a magnificent long jumper by the name of Chris Brandy — who came up to me one day, looking closely at my hair and features, and demanded: “What are you?” The question was entirely unexpected, and I remember blinking and stammering, momentarily overwhelmed by that word what. I had always thought that my singular alienation was the result of who I was. But now it occurred to me that perhaps it was the result of something entirely external — the result of nuances of color and skin and lip and curl that put me just outside the world of people like Chris Brandy and just outside the world of the people I grew up with in rural Ontario.
Op foto’s lyk Gladwell, benewens sy taamlike kroes hare, heelwat na ‘n blanke, dus is die vraag van die swart atleet nogal begryplik. Wat Gladwell se artikel egter so fassinerend maak, is dat hy, wat self die produk van rasvermenging is, met ‘n volslae eerlikheid en onbevangenheid daaroor skryf. Aan die einde kom hy tot die pessimistiese gevolgtrekking dat hy “miskien permanent die gyselaar van kwessies rondom rasseverskille is”:
By virtue of my upbringing, I can safely say I am free of racial discrimination. I cannot — without committing an act of extraordinary self-hatred — ever believe that blacks are in any way inferior. But I am also, perhaps permanently, hostage to the questions of racial difference. Racial intermarriage solves one problem in the first generation, only to create another in the next — a generation that cannot ignore difference the way their parents did. I put myself sometimes, in my father’s shoes, back in the late ’50s, and wonder whether I could have done what he did — marry someone, bridge a gulf of human difference, with my eyes entirely closed.
Gladwell is uiteraard ‘n intelligente man en ‘n mens voel aan dat daar agter hierdie woorde in die Washington Post, een van Amerika se mees liberale en invloedryke koerante, vele ure van pynlike besinning moes skuil. Hy waag dit ook om in ‘n wêreld waar “ras nie meer saak maak nie” of as ‘n blote “sosiale konstruk” geag word, die permanente en onveranderlike aspekte van ras aan te roer.
In die huidige Suid-Afrika sou so ‘n artikel nooit in ‘n hoofstroomkoerant gepubliseer word nie. Enersyds weens die ekstreme politieke korrektheid wat selfs ‘n oud-AWB-lid soos Flip Buys oorreed om op bedenklike gronde teen “rassiste” uit te vaar, andersyds weens die ongelooflike agteruitgang in rasionele denke en ontledingsvermoë wat hierdie samelewing kenmerk. Almal is óf bang om iets te sê óf nie in staat daartoe nie, of albei.
Nou onlangs skryf die digteres en afgetrede literator Lina Spies in ‘n brief aan Die Burger, juis in reaksie op Buys se stereotipe tirade teen “rassisme”:
“Wie is die mense, behalwe Dan Roodt, teen wie se wit meerderwaardigheid Buys skryf, wat met hul ‘dom optrede’ ‘nog meer verbete vyande vir Afrikaners maak’? En as hy beweer dat ‘ons reeds een van die mees gehate groepe in die land is’, wil ek vra hoeveel onse daar in sy pond is.“Nee, meneer Buys, jongmense en jeugdige senior burgers voel hulle nie onder skot van die ‘kanonkoeëls van vooroordele’ nie. Hulle leef vry en gelukkig in ons multikulturele samelewing en die globale werklikheid, en hulle sal hulle beslis distansieer van die omgekeerde rassisme wat aan die grond van u artikel lê.
”“Vry en gelukkig in ons multikulturele samelewing…” Kan enigiemand so ‘n onnosele ding kwytraak? Ek is lankal oortuig dat motorwerktuigkundiges oor die algemeen skerpsinniger denkers as Afrikaanse letterkundiges is, en hier het ons nou nog ‘n bewys daarvan. Ek het respek vir enigiemand wat ‘n kwaal in ‘n stuk ingewikkelde masjinerie kan diagnoseer – teenoor diegene wat siende blind en horende doof op die kampusse rondstrompel.
Boonop het ek nog nooit iewers beweer dat blankes inhererent “meerderwaardig” teenoor ander rasse is nie. Waar kom Lina Spies daaraan? Of is dit die soort twak wat nuwe-orde-gedienstige akademici hulself wysmaak, in die waan dat hulle daarmee kan aanhou om soos amoebas die sadistiese apokalips van hierdie Azanië te ignoreer?
Wat is die “globale werklikheid” waarna sy verwys? Dit lyk nie eens asof sy bewus is van die intense konflik wat daar oral ter wêreld, juis vanweë multikulturalisme, aan’t oplaai is nie. Noem maar op: die Arabiese lente-opstande, burgeroorlog in Sirië, rassekonflikte in vele Europese lande, swart-op-wit geweld in die VSA soos die sogenaamde “uitslaanspeletjie”, misdaad en brandstigting in Paryse voorstede, die Londense rasse-onluste van enkele jare gelede, die stryd tussen Israeli’s en Palestyne, ens. Hier by ons is daar meer onluste en ongelukkigheid as in die tyd van PW Botha toe dit met behulp van miljoene dollar, asook terreur en propaganda, vanuit die buiteland aangeblaas is. Destyds is dit aangehits, tans vind dit spontaan plaas!
Maar terug by Malcolm Gladwell, wat ondanks sy internasionale roem as skrywer en popsielkundige – hy het ook die term “tipping point” in ‘n ander boek gemunt – tog elemente van die “tragiese mulat” vertoon. Hy beskryf sy ma as “middelklas-bruine”, ‘n term vir kleurlinge of “coloureds” in Jamaika wat natuurlik ooreenkom met dié wat steeds op Engels vir Suid-Afrikaanse kleurlinge gebruik word:
The proper term for my mother is actually “middle-class brown,” which is a category of special meaning in the Caribbean. From the earliest days of colonial rule, “coloreds” occupied a special place in Jamaica. They formed a kind of proto-middle class, performing various skilled and sophisticated tasks for which there were not enough whites. This was my mother’s class — carpenters, masons, plumbers, small businessmen and civil servants.
Terwyl die media en akademici ons wil oortuig dat Suid-Afrikaanse blankes uniek in hul keuse vir segregasie en afkeer van rasvermenging was, spreek die feite van die teendeel. Oral ter wêreld was blankes tot redelik onlangs gekant teen gemengde verhoudings en huwelike. Boonop beskryf Gladwell in sy Post-artikel die skok wat sy ma ervaar het toe sy die kille omskrywing van swartmense in die destydse Encyclopaedia Britannica – die mees gesaghebbende ensiklopedie in die Engelse taal – lees:
In my mother’s first year at boarding school, she looked up “Negro” in the 11th edition of the Encyclopaedia Britannica. “In . . . certain . . . characteristics . . . the Negro would appear to stand on a lower evolutionary plane than the white man,” she read. And the entry continued:
“The mental constitution of the Negro is very similar to that of a child, normally good-natured and cheerful, but subject to sudden fits of emotion and passion during which he is capable of performing acts of singular atrocity, impressionable, vain, but often exhibiting in the capacity of servant a dog-like fidelity which has stood the supreme test.”
Gladwell verwys verder na strafregtelike sake oor gemengde huwelike wat in suidelike state van die VSA gehou is in die 1950s toe sy ouers wel in Brittanje mog trou. In dié opsig was Suid-Afrika en die Amerikaanse Suide dus min of meer in pas met mekaar. Dog selfs in die “liberale” Engeland wat vandag in Suid-Afrika aangebied word as ‘n land wat ons “vanweë apartheid” verwerp het, is daar nie net in ensiklopedieë oor swart minderwaardigheid geskryf nie. Vele Engelse het rasvermenging spontaan verwerp. Toe Gladwell se ouers ‘n woonstel in ‘n voorstad van Londen huur, jaag die hospita hulle weg toe sy agterkom dat sy ma gekleurd is:
On the day after they moved in, however, the landlady ordered them out. “You didn’t tell me your wife was colored,” she told my father in a rage.
Iets waarvan Gladwell ook nie wegskram nie, is dat die Jamaikaanse “middelklas-bruines” ewe seer op swartes neergesien het as wat blankes hulle as minderwaardig beskou het. Gladwell se Engelse grootouers was heftig gekant teen sy pa se gemengde huwelik terwyl sy ma se Jamaikaanse ouers dit as ‘n baie goeie en “opwaartse” stap beskou het vir hul dogter om met ‘n wit man te trou.
Wat is die les uit dít alles vir ons? Ten eerste: Soos Gladwell se outobiografiese artikel aantoon, is ras ‘n universele kwessie. Selfs mense wat ras ontken, neem dit baie sterk in ag. Maar die relaas oor sy ouers bring ‘n mens onder die indruk van die skynheiligheid van kleurlinge wat veel eerder met blankes assosieer en dikwels hul donkerder voorouers ontken. Terselfdertyd koester hulle ‘n antipatie, selfs haat, vir blankes. Ook word daar in Suid-Afrika, soos Leon Lemmer dit in sy mees onlangse rubriek stel, ‘n “vuil spel” deur Kaapse kleurlinge gespeel:
‘n Vuil spel word hier gespeel. Wanneer bruines met die verwyt van benadeling en die aandrang op bevoordeling kom, beweer hulle dat hulle die afstammelinge van slawe en dus uitheems is. Wanneer dit gaan om wie se land dit is, dus wie eerste hier was, eintlik altyd hier gewees het, dan beweer die bruines dat hulle inheems is en van die Khoi-San afstam.
Gladwell se stuk, tesame met Leon Lemmer se rubrieke waarin hy die onheilige diskriminasie teen en ondermyning van Afrikaners deur sogenaamde “bruin leiers” in die Wes-Kaap aan die kaak stel, het my nogal aan die dink gesit. Soos ek dit sien, het sogenaamde “klein apartheid” in die verlede nie eintlik die blankes teen rasvermenging en assimilasie deur die swart meerderheid beskerm nie. Net soos in die VSA, Engeland of Australië – waar daar tot onlangs jaglisensies vir Aboriginieë uitgereik is! – was ons blankes so sterk gekant teen rasvermenging dat geen wetgewing nodig was om hulle daarvan te weerhou nie.
Veel eerder het apartheid destyds die kleurlinge teen assimilasie deur swartes beskerm! Dis die paradoks wat ons moet verreken. Hier in die Transvaal het kleurlinge as ‘n groep grotendeels verdwyn sedert apartheid afgeskaf is. ‘n Mens kry hier en daar nog swartmense wat Afrikaans as huistaal praat en wie se ouers of grootouers kleurlinge moes gewees het, maar van die “bruinmense” waaroor ons in die media verneem, is daar feitlik geen spoor meer nie. Binne ‘n enkele geslag is hulle deur die swart meerderheid geassimileer. Boonop is daar geen Afrikaanse skole meer in voormalige “kleurlinglokasies” oor nie, wat intussen swart geword het.
Dis net op Sewendelaan waar daar nog Johannesburgse kleurlinge bestaan en die akteurs wat hul rolle speel, kom grotendeels van die Wes-Kaap af.
Daar is seker geen meer gehate Afrikanerfiguur onder kleurlinge vandag as Verwoerd nie. Nietemin, as ‘n mens Verwoerd se toespraak voor die Uniale Kleurlingraad in die laat vyftigerjare lees, verstom ‘n mens jou aan die man se welwillendheid en sy belofte om die Wes-Kaap as ‘n soort hinterland vir bruines te reserveer. Maar net soos die Afrikanerleiers hul eie mense verraai het, het die bruin leiers hul eie “bevolkingsgroep” – die Nasionale Party se eufemisme vir ‘n rasse- of etniese groep – verloën en die weg van assimilasie en versmelting met swartes gekies.
Soos Leon Lemmer insgelyks uitwys, koester die meeste bruin meningsvormers ‘n matelose bewondering vir Mandela. Hulle beskou hom as hul grootste leier ooit, hy wat uit die Xhosa-groep afkomstig is, en wat op die duur dreig om die hele Wes-Kaap oor te neem. Selfs die links-liberale mev. Helen Zille het op ‘n stadium verwys na Xhosas wat na die Wes-Kaap gebus word en van hulle as “ekonomiese vlugtelinge vanuit die Oos-Kaap” gepraat. Nie net neem die Xhosas werksgeleenthede by bruines af nie, maar hulle ondertrou ook met hulle, sodat kleurlinge op die duur geassimileer gaan word, net soos in die Transvaal gebeur het.
Asof dit nie genoeg is nie, het Naarpers besluit dat Afrikaners tegelykertyd, soos Malcolm Gladwell dit stel, “‘n golf van menslike verskil (moet) oorbrug, met (hul) oë heeltemal toe.” Dr. Leopold Scholtz het in Die Burger geskryf dat Afrikaners (ook vanuit die Vrystaat en Transvaal wonder ‘n mens?) “met die bruinmense moet versmelt”. Volgens ingeligte bronne huldig mnr. Koos Bekker, die uitvoerende beampte van Naarpers en tans een van die land se rykste mense, dieselfde idee: dat Afrikaners met bruines sal ondertrou en dat Afrikaans – of ‘n geherstandaardiseerde Kaaps – die taal van ‘n nuwe, groter bruin bevolking sal word. Naarpers-media soos Die Huisgenoot en die betaalkanaal KykNet word heeltemal geobsedeer deur rasvermenging, taalvermenging en elke ander soort vermenging wat daar bestaan. Gemengde pare, wat in Suid-Afrika veel minder as in die meeste ander lande voorkom, word gereeld op die voorblad van Die Huisgenoot vertoon. Ook in Suid-Afrikaanse advertensies en reklame word gemengde pare aangewend om produkte te adverteer, asof dit die natuurlikste ding ter wêreld is.
Wêreldwyd wil multinasionale maatskappye ‘n nuwe soort slaweryk vestig, met hoofsaaklik gekleurde en onderdanige bevolkings wat goedkoop massaprodukte of selfoonlugtyd verbruik. Daarom steun hulle ook rasvermenging en die assimilasie van weerbarstige blanke bevolkings wat nog Westerse standaarde wil handhaaf.
Dit mag gebeur dat die oorblywende Afrikaners en blankes in die land op die duur geassimileer gaan word. Immers is assimilasie, benewens georganiseerde massamoord, een van die erkende vorme van volksmoord. Maar dit gaan nog honderde jare duur, juis omdat veral blanke vroue nie so geredelik tot gemengde huwelike oorgaan nie. Elke buitelandse joernalis wat die land besoek, kla steen en been daaroor dat hulle so min gemengde pare op straat in ons land sien; dis nou waar een van die twee ‘n blanke is.
In alle waarskynlikheid gaan die kleurlingbevolking, waaronder die “middelklas-bruines” soos hulle in Jamaika genoem word, egter binne ‘n dekade of twee verdwyn. Daarrmee saam sal Kaaps, die kreoolse dialek van Afrikaans en Engels wat in die Wes-Kaap gepraat word, eweneens in die niet wegraak.
Dat die besluitnemers van Naarpers en die akademici van Stellenbosch hul ‘n ander toekoms verbeel, spreek van ‘n byna volslae gebrek aan insig in ‘n rassedinamiek wat hom wêreldwyd afspeel en waaraan Suid-Afrika beswaarlik gaan ontkom.
[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]
deur Willem de Jager
Mooi woorde, Palesa, in vandag se Rapport, waarin jy skryf:
Sedert Nelson Mandela se dood deur sy geheel en al onwaardige opvolger aangekondig is, het wit en swart, jonk en oud gesing, gedans, geboe, gestry en gebid oor wat sy nalatenskap beteken.
Die eg Suid-Afrikaanse viering van sy lewe weerspieël dit waarvoor hy sy hele volwasse lewe geveg het.
Op 22 Julie 1985, skaars 48 uur nadat PW Botha ’n noodtoestand afgekondig het, het Oliver Tambo, destydse ANC-president, miljoene Suid-Afrikaners gevra om “die land onregeerbaar en apartheid onwerkbaar te maak”.
Dit is goed ontvang in die townships, waar ons klippe na die polisie en weermag gegooi het en die tronke en strate met ’n vasberade verset gevul het.
’n Paar jaar later is apartheid vervang deur ’n staat wat ons drome beliggaam het vir ’n nie-rassige, nie-seksistiese toekoms.
Graag wil ek jou komplimenteer op jou aanwending van die ironie: Jy volg jou ode aan nie-rassigheid pragtig op met ‘n paragraaf oor die tragiese lot van *swart* mense (20 jaar later) in hierdie “wonderlike… demokrasie” wat julle gebou het. Ek se “julle” in antwoord op jou “ons” wat julle in die strate verset het teen apartheid. Ironies genoeg “suffer” die nuwe *swart* middelklas steeds/weer volgens jou. Ai.
Voorts wil ek vir jou en Rapport beide komplimenteer op julle pragtige Afrikaans. Julle slaag werklik daarin om ‘n etniese niemandsland vir ons op te tower waarin Afrikaans ‘n blote toevalligheid is. Net jammer dit weerspieël geen werklike situasie nie, soos jou artikel. Ons het nou reeds gesien dat omgekeerde apartheid sowel as die illusie dat ras/ etnisiteit ‘n banale onbenulligheid is, nie die oplossing is nie. Is dit heeltemal onmoontlik dat ons realisties na ons diversiteit kan kyk en daarvolgens aan oplossings dink? Ek verstaan dat die ras-taboe ons vermoë om rasioneel te dink beïvloed maar ons kan ten minste probeer.
Die kern van jou boodskap is weinig anders as wat dit dit ten tye van Britse oorname meer as honderd jaar terug was: Die skep van ‘n “Suid Afrikaanse” identiteit is steeds die refrein. 50 miljoen gewillige min-of-meer Suid-Afrikaners maak inderdaad ekonomies sin. Maar net vir ‘n paar groot varke wat geen god ken nie, behalwe Mammon.
Die VSA en Hezbollah hou in die geheim indirekte gesprekke wat deur Londen gefasiliteer word oor beheer van die stryd teen Al-Qaeda, stabiliteit in die streek en ander Libanese politieke kwessies.
Senior Britse diplomatieke bronne, aangehaal in ‘n Koeweitse koerant Al- Rai verlede week, beweer Britse diplomate hou samesprekings met die leiers van die Libanese organisasie en is in besig met die oordrag van die inligting aan die Amerikaners.
Die gesprekke is daarop gemik om die veranderinge in die streek en die wêreld te bespreek, en voor te berei vir die komende terugkeer van Iran na die internasionale gemeenskap, volgens diplomatieke bronne in Washington.
Omdat die VSA , in teenstelling met die Verenigde Koninkryk, beide die politieke en militêre vleuels van Hezbollah as ‘n terroriste-organisasie beskou en weier om te onderskei tussen hulle, kan die Amerikaanse amptenare nie wettig ontmoet met enige lid van die party nie. Maar volgens die bronne, is die VSA bereid om die standpunte van die party aan te hoor wat kan lei tot ‘n direkte verhouding in die toekoms.
Betrekkinge tussen Brittanje en Iran het versleg ná Iraniërs die Britse ambassade in Teheran in November 2011 bestorm het. Maar in Oktober, het Brittanje en Iran besluit om diplomatieke betrekkinge te herstel, en Brittanje het daarna ‘n nuwe chargé d’affaires na Iran gestuur.
