koningin Elizabeth II – praag.co.za

Absurditeite is ons daaglikse brood

In ‘n wêreld waar dit nie juis meer ‘n prioriteit is om sin te maak nie, is absurditeite van aller aard ons daaglikse brood. (Om sin te maak is mos ‘n “cultural construct” en “white male prejudice”). Geen wonder dat die teater van die absurde in “ons” (20ste) eeu sy beslag gekry het nie. Die teater van die absurde neem gewoon sy materiaal uit die daaglikse lewe en watter groter bron van absurditeite is daar nie as juis die daaglikse lewe nie. In wat volg kyk ons na ‘n paar voorbeelde, sommige waarvan selfs amusant kan wees as hulle nie so tragies was nie. (Dis natuurlik juis die kern en wese van die teater van die absurde – lag vir die tragedie van ons bestaan.) Die voorbeelde en dus die paragrawe hou nie juis met mekaar verband nie en is eintlik meer op die geaardheid van ‘n lys. Hulle het natuurlik dít in gemeen dat hulle almal, in groter of kleiner mate, met absurditeite te make het.

In ‘n absurde samelewing sit die absurditeite bont en kleurvol aan elke boom, net ryp vir pluk. Wat kan meer absurd wees as ‘n universiteit wat dosente en studente keur op grond van rassekwotas? So’n “universiteit” is net nie ‘n universiteit nie. En wat van ‘n” demokrasie” waar mense werk kry of nie werk kry nie op grond van hulle ras en op grond van ‘n situasie wat meer as twintig jaar gelede opgehou het om te bestaan? En ‘n terroris wat ‘n bom in ‘n vermaaklikheidsplek vir jongmense gooi en dan in ‘n senior polisiepos aangestel word? Of ‘n hoof van die SABC wat haas geen kwalifikasie het nie en ‘n Staatspresident nie juis beter nie? En dan is daar die geval van ‘n maansiek voormalige minister van die “Nasionale” Party wat terroriste se voete was in belang van “waarheid” en “ versoening”. Hierdie laasgenoemde behoort egter tot die kategorie van superabsurditeite of totale vreemdhede. Mens kan aanhou en aanhou, die vrugte is volop.

In Amerika is daar ‘n filosofiese skool bekend as die “Death-of- God theologists”. En hulle neem hulleself ernstig op. Erger nog, hulle word deur ander ook ernstig opgeneem!

In Frankryk het ‘n dokter onlangs ‘n geslagstimulant voorgeskryf vir ‘n gevangene wat besig was om tronkstraf uit te dien weens verkragting en dit enkele dae voor sy vrylating! Onnodig om te sê, binne ‘n week na sy vrylating het hy weer verkrag.

In Engeland word gratis vrugbaarheidsbehandeling gegee aan kinderlose onwettige immigrante terwyl hulle wag vir die afhandeling van die formaliteite vir hulle naturalisering – soort van om die tyd om te kry. Intussen moet Britse burgers wat jare reeds op ‘n waglys is vir vrugbaarheidsbehandeling maar net hulle beurt afwag. En hulle is revrede daarmee, ja hulle is tevrede.

‘n Ou tradisie in Frankryk is jaarlike varkfeeste (festivals de porc) wat in dorpies oral in die die land gereël word. Hierdie feeste is baie algemeen in die Kanadese provinsie Quebec waar hulle deur derduisende mense bygewoon word en selfs in Suid-Afrika is varkfeeste nie onbekend nie. Trouens, so ‘n varkfees is ‘n maand gelede op Heidelberg in die Transvaal gehou. (Miskien kan lesers ons ietsie meer omtrent sulke feeste vertel.) Hoe dit ook al sy, onlangs het die burgemeester van ‘n Franse dorpie die klip behoorlik in die mediabos gegooi toe hy die datum vir die volgende varkfees daar aangekondig het. Dit sou dan naamlik die Moslembevolking te na kom. Te duiwel met die gevoelens van Franse wat hulle reg wil uitoefen om bloot ‘n ou tradisie voort te sit. Hulle moet terugstaan vir die gevoelens van Moslems waarvan baie selfs onwettig in die land is.

Koningin Elizabeth (Mrs Windsor soos oom Jaap haar genoem het) is die rykste vrou in Engeland. Sy betaal egter net belasting op ‘n “vrywillige” grondslag op die winste wat sy op haar landgoedere maak. As groot grondbesitter ontvang sy ook reuse- “landbou”-subsidies van die Europese Unie. Sy het geen erfbelasting betaal op die 20-miljoen pond wat sy van ou Mary geërf het nie.

In Frankryk is prostitusie onwettig, maar word wel geduld. (Tipies Frans). Maar nou, soos ons weet, is prostitusie ‘n heel lukratiewe bedrywigheid wat vroeër of later die belangstelling prikkel van, ondermeer, die Ontvanger van Inkomste. (Miskien is dit juis die rede waarom dit geduld word.) Maar hoe nou gemaak, dis dan onwettig en ‘n belastingpligtige kan mos nou nie “prostitusie” as beroep op die belastingvorm invul nie? Wel, die eenvoudige oplossing is dat sy of hy dan maar enige ander bedrywighed as beroep moet invul, net nie “prostituut” nie. Die feit dat die belastingpligtige aan die einde van die vorm plegtig moet sertifiseer dat die inligting verstrek waar en juis is, pla skynbaar niemand nie. Wie is dan ooit besorg oor die waarheid waar harde kontant betrokke is?

Dis waar, daar is baie voorbeelde uit Frankryk, maar dan is dit ook nie verniet dat die teater van die absurde in Frankryk ontstaan het nie!

In die na-oorlogse jare het ‘n menigte lande hulleself as “volksrepublieke” of “demokratiese republieke” voorgedoen. Onder die lande wat hulle so beskryf, of beskryf het, is Die Kongo, Noord-Korea, China, Oos-Duitsland, Pole, Roemenië, Bulgarye, Mosambiek, Angola, Joegoslawië, Albanië, Hongarye, en nog vele meer. Dus: as ek lyk soos ‘n eend, loop soos ‘n eend en kwaak soos ‘n eend, dan is ek ‘n makou.

Op ‘n keer was daar in ons omgewing ‘n man wat geweier het om sy vierwielaangedrewe voertuig te verkoop ten einde sy kinders behoorlik te voed en klee, uit vrees vir wat dit aan sy “image” sal doen. Sy image! Sy “image” as ‘n man wat met ‘n vierwielaangedrewe voertuig ry, was vir hom belangriker as sy “image” van ‘n man wat sy kinders verwaarloos. Ek is nie seker of hierdie ‘n geval is van absurditeit of eerder van obseniteit nie.

In 2000 het die Sosialistiese regering in Frankryk (al weer) gewildheid probeer koop deur wetgewing aan te neem om die werksweek na 35 uur per week te verminder. Vyf-en-dertig uur in stede van die 40 uur per week voorheen – sonder enige vermindering in salaris. Dit het natuurlik reuseproduktiwiteitsverliese vir die Franse nywerheid en die ekonomie beteken, waarvoor die regering moes vergoed as hulle nie wou hê ondernemings moes op ‘n streep bankrot gaan nie. Sedertdien vergoed die Franse regering dus sake-ondernemings teen ‘n bedrag van gemiddeld €22 miljard per jaar. Dus: hulle vergoed sake-ondernemings vir die katastrofiese beleid wat hulle, as regering, in werking gestel het en soos altyd, uit die belastingbetaler se sak.

Maar nog:

Pas is ‘n Amerikaanse toeris in die “Demokratiese Republiek” van Noord-Korea in hegtenis geneem omdat hy sy Bybel in ‘n hotelkamer vergeet het. So ‘n “daad” sou naamlik “onversoenbaar wees met ‘n toeristiese besoek” en word beskou as ‘n “vyandige gebaar teenoor die staat”. Party dinge is so pateties, dis eintlik lagwekkend.

Soos ons almal weet, is ‘n groep Westerse lande tans betrokke by militêre optrede teen ISIS in Irak en Sirië. ISIS staan, soos u weet, vir Islamic State. Maar nou is daar al weer ‘n polities korrekte oorywer om ‘n polities korrekte eufemisme te vind vir Islamic State en het hulle op die woord DAECH gekom. DAECH is die Arabiese woord vir, raai wat, Islamic State.

Die storie van die sg. oorlog teen Islamitiese bewegings grens op sigself ook aan die absurde. Die beste teenwig teen die Islamitiese opmars in Irak en Libië ”en Sirië was die gevestigde leiers daar, Saddam Hoesein, Moammar Gaddafi en Bacher Al Assad, waarvan twee deur Westerse inmenging verwyder is en die derde byna. Maar moenie vergeet nie, voor hulle was dit reeds die geval in Iran waar die Sjah, wat ‘n redelik progressiewe, pro-Westerse en anti-Islamitiese beleid gevolg het, ook deur Westese bemoeienis uit die saal gelig is omdat hy dan nou sg te “outoritêr” was. In die plek van die Sjah het hulle die Ajatolla Khomeini gekry, diktatoriaal, retrogressief, anti-demokraties, anti-Westers en ‘n totale Islamitiese ekstremis. En sy opvolgers is nog steeds aan die bewind en nog steeds dieselfde. Die enigste troos wat uit die situasie te put is: hulle is minstens ‘n doring in die vlees van die Amerikaners.

En dan is daar die semantiese kleitrappery om ‘n gepaste eufemisme te vind vir swartes. In Amerika bv. was swartes voorheen bekend as Negroes as dit nie iets erger was nie. Nou is dit Blacks of “People of colour” of “African Americans”. In Frankryk was dit altyd “Nègres” en later “Noirs”. Nou is hierdie benamings ook nie meer goed genoeg nie en word, selfs in Frankryk, gepraat van “Les Blacks”. Die ironie is dat Negro of Nègre of Noir niks anders is nie as Spaans en Frans vir juis “Black”.

In Suid-Afrika het ons natuurlik ook die paadjie van eufemismes t.o.v. die swartes geloop. Eers was daar die K-woord, later Inboorling, Bantoe, Naturel en nou Swarte. Die K-woord beteken in Arabies “ongelowige”, d.w.s. iemand wat nie aan die Moslemgeloof behoort nie. Niks meer of niks minder nie en die woord is vir die eerste keer in die Engelssprekende wêreld as ‘n naam vir swartmense gebruik, waarvandaan ons dit ook oorgeneem het. Dink maar, die Oos-Kaap was op ‘n stadium bekend as “ British Kaffraria”! Interessant is ook dat Suid-Afrikaanse goudaandele wat op die Londense effektebeurs verhandel word vandag nog bekend staan as “Kaffirs”.

Nog ‘n interessantheid in hierdie konteks van semantiese preutsheid en politiek korrekte absurditeit is die uitdrukking “to call a spade a spade”. Die woord “spade” is in Amerika ‘n pejoratiewe verwysing na Swartes (omtrent enige verwysing na hulle is mettertyd pejoratief) en kom, om vanselfsprekende redes, van die Skoppensboer in kaartspel. Dus, om ‘n spade a spade te noem is politiek onkorrek en daarom praat Amerikaners van “shovel” in stede van “spade”! (Of hulle Skoppensboer ook ‘n “shovel” noem, is onbekend).

‘n Paar dae gelede wou ek so ‘n bietjie meer uitvind oor die woord “anathema”. Ek tik dit toe terstond in op Google en kry onder Wikipedia die verduideliking: “Anathema are a progressive British pop band from Liverpool”. Kyk gerus maar self.

In Washington is daar nou ‘n skool waar kinders niks anders praat nie as Latyn. Die gedagte is dat dit alle leerlinge op ‘n gelyke voet sal plaas en nie een bo die ander bevoordeel nie, aangesien niemand by die huis Latyn praat nie. Die oogmerk is natuurlik om ongelykheid tussen wit en swart uit te wis. Ons sal maar sien hoe dit uitwerk.

‘n Paar jaar gelede was daar (teen hierdie tyd weet ons al waar) ‘n hofsaak waartydens ‘n man vir moord tereggestaan het. In die loop van die saak het die vraag ontstaan of die aangeklaagde geestelik bekwaam was om verhoor te word. Die regter het twee deskundige getuies ontbied wat albei hoofde was van psigiatriese hospitale. Die een psigiater het bevind dat die beskuldigde geestelik normaal was en verhoor kon word en die ander dat hy onbekwaam was. Die regter het die getuienis aanvaar van die psigiater wat bevind het dat die beskuldigde geestelik versteurd was en hom na ‘n psigiatriese inrigting verwys. Hy verwys hom egter na die hospitaal waarvan die hoof die psigiater is wat bevind het dat hy niks makeer nie. Toe hy by die hospitaal opdaag, sertifisieer die psigiater hom as gesond en ontslaan hom. En so is hy dieselfde dag weer op straat.

In die nuus is daar oorsee op die oomblik ‘n storie van ‘n “kunstenares” wat onsigbare kunswerke “skep”. Onsigbare kunswerke! Daar is selfs ‘n museum vir onsigbare kuns in New York bekend as The Museum of Non-Visible Art (MONA) en onsigbare “kunswerke” word vir duisende dollars gekoop en verkoop. Een koerant het soos volg oor ‘n onlangse uitstalling van onsigbare kuns berig:

“The most amusing aspect of the story is the image of snobby art collectors walking through empty studios staring at the blank walls with track lighting illuminating the nothingness on display. Some of the art afficionados actually stop and soak in the lack of art that is not hanging on the wall and tilt their heads in a deeply thoughtful way as if to project their profound understanding of the message sent by the brilliant young artist and her stunning ability not to create anything.”

As ‘n mens ‘n bietjie daaroor nadink is onsigbare kuns eintlik ‘n uitstekende ding. As die meerderheid van moderne en postmoderne kunswerke voortaan maar onsigbaar kon wees. En dink aan die seëning wat dit kon wees as popmusiek ook onhoorbaar word. Salig.

‘n Onlangse beriggie op Praag maak melding daarvan dat die tekenprente Tom and Jerry voortaan vergesel moet wees van ‘n waarskuwing wat lui dat die tekenprent tonele kan bevat wat “rassevoordeel” uitbeeld. Die kennisgewing is snaakser as die tekenprent self!

Ten slotte sou ‘n stuk oor absurditiete onvolledig wees sonder om minstens te verwys na homoseksuele “huwelike”.

Waarheen is ons wêreld op pad!

Soos ek die Openbaringboek verstaan, sal voor die Koninkryk van die Hemele, die koninkryk van Satan eers kom. In Amerika is hy reeds flink in aantog met sy beste wapen in gereedheid: Om die mensdom te laat glo dat absurditeit normaal is.

Swart ontleder wat EFF steun, trap klei oor Britse koningin

Koningin Elizabeth mag beskerm word teen kritiek in die parlement omdat sy Brits is, maar nie president Jacob Zuma nie, sê die ontleder Shadrack Gutto.

Gutto het gereageer op die ANC se sekretaris-generaal, Gwede Mantashe se oproep oor die naweek om Zuma te beskerm teen vernedering deur opposisiepartye in die wetgewer.

“Suid-Afrika het ‘n baie verskillende grondwetlike geskiedenis, en Zuma kan nie dieselfde behandeling as die koningin [Elizabeth II] as hoof van die staat in die Britse parlement opeis nie,” het Gutto gesê.

Daar is niks verkeerd met ‘n oproep om respek vir die kantoor van die president nie, sê Gutto, maar vir Zuma is dit problematies.

Gutto het, waarskynlik sonder dat hy dit besef, ‘n yslike vraagsteken geskep oor die monarg se rol in die Skotse referendum waar sy ook ingemeng het om haar mening te gee en kiesers te beïnvloed sonder dat sy self verkies is tot haar posisie.

Na afloop van die ANC se NUK-vergadering Saterdag het Mantashe ‘n verklaring uitgereik waarin die nasionale uitvoerende gesag waarsku teen ‘n “tendens van negatiewe blootstelling om die hoof van die staat te minag en met die bedoeling om te verneder”.

Zuma en adjunk-president Cyril Ramaphosa is die afgelope weke die teiken van die Ekonomiese Vryheidsvegters in die parlement wat die instelling ontwrig met onwettige en barbaarse gedrag.

Gutto het gesê die EFF het die ANC-leiers se optrede “baie sterk bevraagteken” en dit is belangrik dat die president antwoord.

Die ANC het nie reageer op versoeke vir kommentaar nie.

Brittanje heropen polonium-saak na pedofilie-onthullings aanhou

Brittanje het Donderdag skielik die ondersoek na die dood van die voormalige Russiese agent Alexander Litwinenko heropen. Dit kom agt jaar nadat hy vergiftig is met radioaktiewe polonium.

Die Britse minister van binnelandse sake, Theresa May, bevind haarself tans midde-in ‘n groot pedofilietoesmeerskandaal waarby top-leiers van haar Konserwatiewe Party en die koninklike gesin glo betrokke is.

Prins Philip se voormalige persoonlike assistent is Woensdag aangekla dat hy ‘n kind seksueel misbruik het terwyl hy in die 1970’s vir die koninklike familie gewerk het.

Volgens ‘n polisiewoordvoerder sal Benjamin Herman Maandag in ‘n hof in Londen verskyn. Hy staan tereg op drie aanklagte van onsedelike aanranding – tussen 1972 en 1974 – van ‘n 12-jarige meisie.

Rusland sê die ondersoek na hulle agent is heropen om politieke redes. Litwinenko, ‘n voormalige KGB-beampte, het in 2000 na Brittanje gereis om op Russiese oligarge in Londen en Israel te spioeneer. In November 2006 is Litwinenko aan polonium 210-vergiftiging dood. Die Russiese regering ontken betrokkenheid by sy dood.

Die staatsaanklaer het in reaksie op May se besluit gesê, daar is geen nuwe getuienis wat na vore gekom het nie. Die vorige ondersoek het getoon dat Rusland nie met sy dood verbind kan word nie.

Die belangrikste kinkel in hierdie geval egter het in 2012 na vore gekom ná onthullings deur Marina Litwinenko, sy weduwee se prokureur dat die voormalige Russiese spioen na bewering vir Brittanje se MI6, sowel as vir die Spaanse geheime diens gewerk het.

Tot dusver het die Britte hul saak gebou alleen op artikels, onderhoude en inligting uit die media,” sê Maksim, Litwinenko se broer. “Ons het nie ‘n enkele amptelike dokument gesien wat die oorsaak van die dood verklaar nie.”

Litwinenko se familie hoop dat ‘n openbare ondersoek sal toelaat dat geheime, sensitiewe regeringsmateriaal vrygestel sal word.

Rusland se ambassadeur na die Verenigde Koninkryk, Alexander Yakowenko, het verlede week gesê dat die Britse owerhede die getuienis in hulle besit in die openbaar moet vrystel, en dat Rusland nie enige uitspraak deur ‘n geheime hof sal aanvaar nie.

Zuma is ‘n geskenk aan Afrikaners

‘Enigeen wat in Londen ‘n “vuige hanswors” genoem word, kan nie heeltemal sleg wees nie,’ skryf L.I. Bertijn.

Bertijn het hom dié week verkneukel in Jacob Zuma se besoek aan Groot Brittanje. Die ou bleek nasie op hul nat eiland het behoorlik die pers tapyt vir Zuma uitgerol. Dat die ou heks van ‘n Engelse koningin deel van die pers tapyt vir ‘n rok aangehad het, tesame met ‘n koddige hoed van dieselfde kleur, was maar een van die baie redes vir binnepret.

Daar ry die poligame Zoeloe-beeswagter van Nkandla toe saam met die Britse koninklikes in die koets, tesame met sy mollige gade nommer drie, Thobeka Stacey Madiba. Bertijn hoop maar Zuma het ‘n paar duur geskenke vir sy ander twee amptelike vrouens by Harrods of Harvey Nicks gekoop, want dit lyk darem erg na voortrek om net een van sy eerste dames op staatsbesoek te neem.

Heel moontlik het die Britse koninklikes, wie se fornikasies en buite-egtelike manewales veel verrig om die fameuse poniekoerante van Fleetstraat aan die gang te hou, slegs een van Zuma se vrouens uitgenooi, wat nogal ‘n klap in die gesig vir Suid-Afrika sou wees. Nie dat Zuma se toegewings aan Britse etiket hoegenaamd deur die plaaslike meningsvormers en hoernaliste gewaardeer is nie, want sowat van ‘n verguising van die Suid-Afrikaanse president het ons laas in die dae van PW Botha ervaar. Of nie eens nie.

‘n Mens sou sweer Zuma het al wandelende op die veelkleurige tapyte en wiegende in die koetse in ‘n Afrikaner of Boer ontpop, want al wat Britse hoernalis is, het die stuipe van verontwaardiging gekry. In Johannesburg is daar mos ‘n linkse poniekoerantjie genaamd die Mail en Guardian. Hulle kan maar net sowel die “Mail” van hul mashoof skrap, want meer as die helfte van die artikels daarin is afkomstig uit – u het reg geraai – die Londense Guardian. ‘n Erg liberale, sosialistiese en anti-Afrikaanse koerant.

Wat die Guardian vandag skryf, sal die Mail & Guardian môre publiseer en sal Rapport en Beeld aanstaande week vertaal. Sedert die dae – wat tot in die 1930s geduur het – toe Suid-Afrika nie deur Brittanje toegelaat is om eie ambassades of buitelandse betrekkinge te hê nie, was die bewondering vir alles wat Engels is in dié land seker nie so groot nie. Dit was nou tot en met Vader (van vele) Jacob se verskeidenheid inspeksies van Britte met harige pette en koninklikes met harige harsings.

So lees Bertijn nogal in so ‘n oorgeneemde vis-en-tjips-artikel in die Johannesburgse Guardian dat daar nou selfs sprake van “rassisme” is wat deur Suid-Afrikaanse swartes van die Britse media ervaar word. Volgens die ANC-jeugliga – dis nou Malema en sy maters – “het die Britse media die gewoonte ontwikkel om ons president te verguis en hom konstant as barbaars of van mindere afkoms voor te stel. Dit is heel duidelik dat die Britse media deur die ergste vorm van barbarisme, agterlikheid en rassisme gekenmerk word.”

Bertijn het amper van sy sitkamersofa af geval soos hy gelag het. Dis nou dieselfde Britse media wat enkele jare gelede nog ‘n propagandaoorlog-in-die-kleine gevoer het omdat die Springbokrugbyspeler en “bebaarde Boer” Geo Cronjé na bewering nie sy hotelkamer met ‘n gekleurde wou deel nie. Toe is die R-woord ook lustig rondgeslinger.

Dink net daaraan: die afgelope veertig of vyftig jaar het die Britse propagandamasjien bestee om die ANC, Mandela, Slovo, Kasrils, Tambo en hul medeterroriste tot helde op te bou en die Afrikaners as rassiste, Nazi’s en massamoordenaars uit te kryt. En nou draai die spul Britte teen hul eie maaksel!

James Bond, Ian Fleming se ideaal van nonchalante Britse manlikheid wat self ‘n erge rokjagter was, werk seker nie meer vir Haar Majesteit se geheime diens nie, want Whitehall het die kluts kwytgeraak. Miskien het hulle lesse by die Broederbond of FW de Klerk geneem, want om jou vriende te verraai en jou vyande terwille te wees, is lyk my die nuwe slagspreuk in Londen.

So gepraat van die Britse geheime diens en James Bond. Lesers het seker al agtergekom dat Bertijn weinig ontsag vir hoernaliste koester, veral die Suid-Afrikaanses. Behalwe Stefaans Brummer van genoemde Mail & Guardian wat dan en wan ‘n skandaal uitkrap, is die res van dié skadelike spesie in ons veel geteisterde landjie dom, lui en lelik. En die vrouens dra nie eens pers hoedens soos die ou dierasie van Buckhouse nie. Daarom staan Bertijn maar hoogs skepties oor die haarfyn besonderhede oor Zuma se vrouens, minnaresse en kinders wat telkens met fanfare in die pers aangekondig word. Die gemiddelde hoernalis kan nie eens tot twintig tel nie; hoe op aarde sou hy sonder hulp en bystand al die sappige besonderhede oor Zuma se wywe en bywywe, spruite egtelik en buite-egtelik, kon opdiep?

Kan u sien waarop ek sinspeel, liewe leser? As die Britse geheime diens, genaamd MI6 of dalk die CIA – hoewel die Amerikaners deesdae te veel hooi op hul vurk het vir sulke speletjies – nie ons hopelose hoernaliste met allerlei skandalige detail gevoer het nie, sou ons nooit in die pers van Zuma se liefdeslewe gelees het nie.

Dink nou bietjie terug aan Thabo Mbeki. Was daar ooit ‘n fluistering oor dié man se privaatlewe? Bertijn is geen bewonderaar van Mad Max du Preez nie, maar dié verloopte Afrikaner was so te sê die enigste wat daarop gesinspeel het dat Mbeki ‘n “rokjagter” was. Verder het die media, Brits en Suid-Afrikaans, in alle tale geswyg. Die Naspeskoerante het onder die Mbeki-bewind mos ‘n hele kruisvaart teen rassisme geveg en Afrikaners daaraan herinner dat ons ons tweede Xhosa-president moes respekteer. Ook in Ingeland is hy opgehemel en aangeprys.

Bertijn is geen James Bond nie, maar hy het ook vriende in invloedryke posisies. Of dan sommer gewone mense wat toevallig nuus aandra. Een ding is seker: daadie teertou Thabo het, anders as Zuma, nooit lobola vir ‘n vrou betaal nie. Moontlik het ‘n paar note laatnag in Mahlamba Ndlopfu – dis mos nou die nuwe naam vir die ampswoning Libertas neffens die Uniegebou – van hande verwissel as Mbeki vir hom ‘n wit prostituut of twee laat kom het, maar ‘n mens kan dit beswaarlik “lobola” noem.

Terwyl Zuma heeltemal eerlik en openlik oor sy reeks huwelike is wat hy volgens sy tradisie aangaan, was Mbeki se huwelik met Zanele blote skyn, is Bertijn al herhaalde male verseker. Dan is daar nog die man se drankprobleem en allerlei gerugte oor sy MIV-status. ‘n Verpleegsuster by Die Wilgers-hospitaal in Pretoria beweer dat Mbeki een maal per maand in die geheim vir ‘n bloedoortapping opgedaag het, waarskynlik ‘n manier om sy virustelling onder beheer te hou.

Mbeki was en is seker nog steeds ‘n volslae alkoholis. Jare gelede het oorle Chris Louw aan Bertijn vertel van ‘n insident wat taamlik tipies van Mbeki was. In 1989 was daar mos ‘n byeenkoms van Broederbonders, bruikbare Afrikaneridiote en sekerlik spioene te Marly, wes van Parys in Frankryk, met komplimente van George Soros, die Amerikaanse miljardêr se Open Society Foundation. Die NP se oorgawe aan die ANC is daar in breë trekke beplan. Mbeki is toe gevra om die Franse parlement, die Assemblée Nationale, die volgende oggend om tienuur toe te spreek. Maar volgens Chris Louw het Mbeki die vorige aand oudergewoonte erg gesuip en boonop in dieselfde kamer en bed as ‘n kleurlingjoernalis – sy sou later taamlik opgang by die SAUK maak – opgeëindig.

Nou ja, die volgende oggend staan al 577 Franse parlementslede as’t ware op aandag vir die toekomstige president van “die wêreld se jongste swart republiek” soos Mbeki ons land op besoek aan Haïti genoem het. Hulle wag en hulle wag…. maar geen teken van die seun van Govan Mbeki nie. Dié is steeds in die dame se hotelkamer besig om sy roes af te slaap. Ten einde laas het Pallo Jordan maar ‘n baie onvoorbereide toespraak aan die Franse parlement gegee.

By ‘n ander geleentheid was Thabo op staatsbesoek aan ‘n Afrikaland. Die visepresident het hom by die lughawe in die hoofstad gaan verwelkom. Mbeki se peperduur privaatstraler wat u en ek betaal het – per dag was die onderhoud seker veel meer as as dié van twintig Zoeloedames mét kredietkaarte – het so half eenkant geland, die rooi tapyt is uitgerol, die orkes was reg om die eerste noot te speel, maar… niks gebeur nie. Ná so ‘n rukkie vou die vliegtuig se deur toe oop en ‘n beskonke vroulike minister, moontlik Manto, maar dit kon ook Miesies Zuma gewees het, klim uit. Nee, seg sy, ons sal maar die besoek moet afstel, onse president is, nou ja, effe “ongesteld”. Dit was nie ‘n baie lang vlug nie, dus moes Thabo meer as ‘n regmaker op die vliegtuig gehad het. Gerugte dat hy dikwels voor amptelike funksies gelawe moes word en byna permanent dronk was, word deur hierdie voorval gestaaf. Volgens Bertijn se informant het hy dié verhaal eerstehands van die betrokke Afrikastaatshoof verneem.

Bertijn se meer invloedryke of gekonnekteerde vriende wat soms met die Zoeloe vergader, vertel verder dat Zuma nie Skotse whiskey drink nie, maar rooibostee. Dit tel reeds in die man se guns dat hy eerder ‘n plaaslike drankie geniet wat boonop gesond is. Waarskynlik sal Zuma nooit soos Antie Manto ‘n leweroorplanting benodig nie.

Voordat Afrikaners hul kinders na Engelse skole begin stuur het en dwelmafhanklik van die Kaapse Naspes geraak het – Kaapstad is eintlik maar ‘n Britse stad, al is daar soveel kleurlinge – het hulle nooit beswaar gemaak teen die aantal vroue van swart hoofmanne nie. Sou Paul Kruger ooit ‘n kaptein met wie hy vrede gesluit het oor sy aantal vroue en bywywe uitgevra het? Bertijn het op ‘n stadium ‘n interessante gesprek met die ontslape Oom PW (Botha) gehad. Waar trek Oom PW toe los met allerlei staaltjies oor hoe hy geen moeite ontsien het om die tuislandleiers, onder andere Oupa Gqozo, van logistieke steun en geld te voorsien om allerlei Afrika-rituele en seremonies uit te voer nie. Op ‘n stadium is Oupa Gqozo van die Ciskei op staatsonkoste met sy hele gevolg op ‘n fregat van die vloot en met ‘n militêre helikopter heen en weer tussen Kaapstad en die Oos-Kaap vervoer. Iets te make met ‘n opgrawe van beendere en ‘n herbegrafnis, alles in belang van die voorvaders.

Wat ons mense van die skynheilige Engelse onderskei, is dat ons respek het vir die swart kultuur. Dis nie te sê dat ons ooit daardie kultuur ons eie wil maak nie. Maar ek twyfel of enige van ons vorige leiers, van Andries Pretorius af regdeur tot by PW Botha, ooit beswaar teen ‘n swart leier se aantal eggenotes sou gemaak het Ons mense het ook grootliks die handboeke vir inheemse reg – waarin lobola ‘n vername rol speel – geskryf.

Nou lees ons vandeesweek uit die pen van Stephen Robinson in die Londense Daily Mail: “Zuma is ‘n seks-geobsedeerde rassis met vier vroue en 35 kinders. Waarom pamperlang Brittanje dié vuige hanswors?”

Brittanje se helde was die listige Mandela vir wie hulle ‘n standbeeld langs hul parlementsgebou opgerig het, asook die fornikerende dronkaard Mbeki. Zuma is, nou ja, seker te eerlik en pretensieloos vir die Britte. En eerlikheid word in die land van Lord Milner waarskynlik as ‘n groteske swakheid gesien.

As ek ‘n konserwatiewe Zoeloe met beginsels soos Zuma was, sou ek beledig gevoel het dat ek langs hertogin Camilla van Cornwall by die staatsbanket moes sit. Want was sy nie betrokke by ‘n buite-egtelike verhouding met prins Charles terwyl dié nog met Diana getroud was en sy met Andrew Parker Bowles nie? Die poëtiese prins het op ‘n stadium die wens uitgespreek dat “hy graag haar tampon sou wou wees”. Ek weet nie wat ‘n tampon in Zoeloe is nie, maar ek is seker Zuma beskik oor veel beter romantiese sêgoed as dít.

Pieter Mulder van die Vryheidsfront was reg om ‘n posisie, hoe gering ook al, in Zuma se kabinet te aanvaar. Enigeen wat in Londen ‘n “vuige hanswors” genoem word, kan nie heeltemal sleg wees nie.

Waarskynlik waardeer Afrikaners nie vir Zuma genoeg nie. As ons nie self so sleg geword het nie, sou ons al die wonderlike politieke en ekonomiese geleenthede wat sy presidentskap aan ons bied met albei hande aangegryp het. Anders as Amerika en Brittanje, wat toenemend in die wêreld geïsoleer raak, is Suid-Afrika onder Zuma vriende met die hele aardbol, met die Russe, die Chinese, die Brasiliane, die Indiërs, die Duitsers, die Franse, die Moslems, Iran, die res van Afrika en die hele Suid-Amerika. Ons kla oor misdaad, maar doen geen moeite om onsself meer paraat te kry en beter te organiseer nie. Ons laat toe dat ons mense in blanke plakkerskampe krepeer, pleks dat ons onsself van die Brits-oorheersde finansiële stelsel in Johannesburg bevry, ons eie kapitaal weer monster, nuwe bedrywe skep en sodoende werksgeleenthede vir alle Afrikaners verseker.

Wie se idee was regstellende aksie in dié land? Sekerlik het dit nie uit Zoeloeland of selfs die Transkei gekom nie, maar uit Brittanje en die VSA. Al ons anti-blanke, rassistiese wetgewing is geskoei op Amerikaanse wetgewing wat in die meer liberale deelstate deur blanke liberale ingestel is. Van die propagandiste agter die skerms wat so vurig grondhervorming in ons land bepleit, is insgelyks Britse akademici en hoernaliste. Die ANC-minister van grondsake voer maar net hul idees en geformuleerde beleid uit.

Hoe meer die Britse media in Londen en Johannesburg – en dit sluit die Naspes-organe in – Zuma afkraak, hoe groter die kanse dat Afrikaners dalk ‘n paar kastaiings uit die vuur kan krap, daar waar die Britse marionet, FW de Klerk, so liederlik verbrou het.

online slots free money no deposit