Drie swart jeugdiges het in die Hooggeregshof in Pietermaritzburg erken dat hulle ‘n gesin van drie op ‘n plaas in Richmond, KwaZulu-Natal vermoor het.
Die drie van 17,19 en 20 jaar het toegegee dat hulle die 76-jarige Echard Schutte, sy vrou, Elizabeth, 66 en sy 33-jarige seun Lutz doodgesteek het, het RSG berig.
Hulle het daarna die liggame vol petrol gegooi en hulle aan die brand gesteek. Die moorde is deur weer eens deur besondere wreedheid gekenmerk.
Die familie het Echard Schutte se verjaardag gevier toe hulle aangeval is.
Een van die beskuldigdes het vir die familie gewerk.
Regter Louis Barnard het die saak tot 22 April uitgestel vir voorvonnis-verslae.
‘n Boer is Sondagoggend in Groot Marico in Noordwes in die jongste plaasaanval vermoor.
Die eienaars van die Sumsaren-wildreservaat, Koos Erasmus (59) en sy vrou, Martie (54), is deur drie swartes in hul huis aangeval.
Die swartes het die huis deur ‘n badkamervenster binnegeding en Erasmus in sy slaapkamer doodgeskiet.
Hulle het daarna sy vrou met ‘n panga aangeval. Sy het die aanval oorleef, maar Erasmus is op die toneel dood.
Die drie swartes het kort na middernag by die huis ingebreek. Erasmus se vierjarige kleinkind het by die egpaar gekuier. Hy was saam met sy oupa en ouma in die kamer toe hulle aangeval is, maar is ongedeerd.
Die seuntjie se ouers wat in Johannesburg woon, Erasmus se dogter en die se man, is erg getraumatiseerd.
Die verdagtes het glo met R260 000, ‘n skootrekenaar, ‘n 9mm-pistool en Erasmus se wit Mazda-dubbelkajuitbakkie op die vlug geslaan.
Die bakkie is later ‘n paar kilometer van die plaas af opgespoor.
Die polisie ondersoek ‘n saak van moord, poging tot moord en huisroof. Niemand is nog ivm die aanval in hegtenis geneem nie.
Die boeregemeenskap in Noordwes het ‘n beroep op die provinsiale regering gedoen om plaasmoorde te bekamp.
Die voorsitter van Agri-Noordwes, Cor Janse van Vuuren sê die boere lewe in vrees.
Hy het die polisie die skuld gegee en gesê dat hulle óf nie bereid is nie óf nie in staat is om plaasmoorde te keer nie.
Das Venter is vroeg Vrydagoggend in koele bloede doodgeskiet by sy huis in Welgedacht, die jongste slagoffer van ‘n noodlottige plaasaanval.
Nog ‘n klagte sal deu Afriforum by die Nasionale Kommissaris van Polisie, generaal Riah Phiyega gelê word oor swak polisiëring, na die plaasmoord weer die Cullinangebied buite Pretoria geruk het.
Die SAPD is veronderstel om te alle tye vier patrollie voertuie vir die vier sektore van die stasie te ontplooi, maar volgens AfriForum, was geen voertuie beskikbaar nie.
Geen landelike veiligheid voertuie is operasioneel nie. Slegs vyf polisiebeamptes by die stasie beskik oor bestuurderslisensies. Benewens die tekort aan voertuie en bestuurders, is die beamptes glo “te moeg” om hul werk te doen.
André van Heerden was eerste op die gru-toneel.
Venter se vrou het na buite gehardloop en Van Heerden haar hande losgesny. ‘n Minibus en die motor het albei staan en luier buite die woning, het Van Heerden gesê.
Ian Cameron, hoof van gemeenskapsveiligheid by AfriForum, het gesê die SAPD is indirek besig om ‘n bloedspoor in die land te laat weens onbekwaamheid.
Daar word daagliks klagtes oor die Cullinan-polisiekantoor en die Bronkhorstspruitarea se swak diens ontvang, maar dit word nie aangespreek nie.
‘n Egpaar wat in Mnandi buite Centurion op hul hoewe aangeval is, het in die vroeë oggendure van skote wakker geword.
Die vyf swart aanvallers het Rina de Villiers (70) se 73-jarige man Henk in die hart geskiet en haar vir dood agtergelaat nadat hulle haar geslaan, gemartel en deur ‘n venster gestamp het.
Hulle het ook op die hond, ‘n rottweiler, geskiet wat daarna skuiling gaan soek het.
Die egpaar sou in Augustus 50 jaar getroud gewees het.
Mevrou de Villiers het aan Beeld gesê: “Hulle was so brutaal, hul taal vieslik vuil. Hulle het die huis verniel asof hulle van die duiwel besete was.”
Een rower het De Villiers van vertrek tot vertrek rondgepluk op soek na waardevolle items om te steel nadat hulle haar man doodgeskiet het.
Sy het terugbaklei en die swarte se hand in ’n deur vasgeslaan waarna hy woedend drie skote deur die oop gleuf geskiet.
Die ander swartes het De Villiers daarna oorrompel, haar vasgebind en gemartel. Hulle het haar daarna deur ’n venster gestamp en sy het die plaveisel kop eerste getref.
Sy het toe gemaak of sy bewusteloos is en doodstil gelê. Een het haar vir oulaas in die ribbes geskop.
“Ek het in daardie verskriklike reën bly lê totdat ek hulle nie meer kon hoor nie. Ek was so bang hulle sien ek lewe nog.”
Holland se grootste dagblad, De Telegraaf, is besig met ‘n openlike haatveldtog teen Afrikaners.
Die koerant is uitgevang dat hulle versinsels oor plaasmoorde gepubliseer het om Afrikaners in ‘n slegte lig te stel.
‘n Blatante leuen het verskyn waarin die joernalis Catherine Keyl, 20 November 2013) beweer dat “regse blankes” agter die moorde op wit boere sit sodat swartes die skuld gegee moet word om rassespanning aan te hits.
Keyl het voorheen die sekstoerisme van haar wit middeljarige Europese vriendinne om swart minnaars te soek, goedgepraat.
Alhoewel Keyl voorheen erkenning vir haar skryfsels in Nederlands ontvang het, word daar tans in Nederland geskinder dat sy nie meer in aanvraag is wat werk betref nie. Die redes vir haar werksdroogte is nie bekend nie.
Die Orde van Oranje-Nassau vir haar diens van 35 jaar in die joernalistiek is vroeër aan haar toegeken. Sedert 2008 het sy ‘n verhouding met die Britsgebore Peter Hawthorne.
Die verstommende versinsel is van die ergste voorbeelde van kwaadwillige joernalistiek teen Afrikaners.
Die artikel beweer dat “regse blankes” agter die dood wit boere sit met die doel om die skuld op swartes te pak wat tot rassespanning sal lei.
Ene Cornelia de Wet het glo “bely” dat sy deelneem aan hierdie beplande moorde, volgens die Nederlandse dagblad.
De Wet se soort onsamehangende bewerings is reeds deur ‘n hof verwerp, toe ‘n polisiebeampte getuig het ‘n dat sy verlede jaar beweer het sy het ‘n rol gespeel in die Steenkampmoorde op ‘n plaas naby Griekwastad.
Tobie van den Bergh, redakteur van die Middelburg Observer in Mpumalanga, het ook bevestig dat De Wet se uitsprake nie ernstig opgeneem behoort te word nie.
De Wet en haar ma het een keer in hul “bebloede klere” by sy koerantkantore opgedaag en beweer dat hulle gemartel is deur swartes met skeermeslemmetjies.
Van den Bergh het gesê dit was duidelik dat hulle hulself gesny het in ‘n “poging om die aandag te vestig op hulself”.
De Wet het ook aan hom vertel dat sy verkrag is deur die regtervleuel. Van den Bergh het bygevoeg dat De Wet ‘n “dringende behoefte aan psigiatriese behandeling het”.
Met die haglike situasie wat plaasmoorde in Suid-Afrika betref, is Keyl duidelik besig met verdere aanhitsing om Afrikaners van hul eiendom te vervreem.
Lae grondpryse sal aan sekere multinasionale rolspelers die geleentheid bied om groot voordeel uit Suid-Afrika se grondgeleenthede te verkry.
Keyl het moontlik in opdrag van sulke rolspelers die berig versin, aangesien haar poging om Afrikanerboere verder te marginaliseer, lyk asof dit deel van ‘n groter agenda – soos met die organisasie PLAAS – is om grondroof aan te moedig.
Dit is tragies dat iemand sulke onverantwoordelike en gevaarlike “joernalistiek” kan pleeg teen ‘n groep wat reeds etniese uitwissing in die gesig staar.
Alhoewel Keyl glo aangebied het om die leuens “reg te stel”, is die grootste skade reeds gedoen en sal ‘n “regstelling” nie veel aan die negatiewe persepsies wat geskep is, verander nie.
Die verwarring rondom plaasaanvalle en –moorde word deur die staat self veroorsaak aangesien daar sedert 2007 nie statistiek hieroor gehou word nie, het die Vryheidsfront Plus se hoofwoordvoerder oor polisie gesê.
Hierdie verwarring lei tot kritiek dat mense wat daaroor praat, vrees en rasseverdeeldheid aanblaas.
“Hierdie kritiek moet voor die staat se deur gelê word en nie voor die deur van mense wat met reg bekommerd is oor die aanvalle en almal wat daardeur geraak word nie.”
Syfers van die SA Instituut vir Sekerheidstudies (ISS) en Transvaalse Landbou-Unie (TLU) wat vandag gepubliseer is, dui daarop dat plaasaanvalle toegeneem het en dat daar meer voorvalle landwyd was as in 2012.
Daar word ook gereeld berig oor die buitengewone wreedheid en sadisme wat met die aanvalle gepaard gaan.
Volgens die ISS word 120 uit elke 100 000 boere vermoor, teenoor die sowat 31 uit 100 000 gewone landsburgers en 54 uit 100 000 polisielede. In die laaste tien jaar is meer as 800 mense op plase vermoor, luidens mediaberigte.
Indien iemand van die syfers verskil, moet daar druk op die regering geplaas word om die ware omvang daarvan bekend te maak, aangesien die regering die hulpbronne en middele het om dié navorsing van stapel te stuur.
“Die VF Plus is lank reeds besig om by die regering daarop aan te dring om landelike misdaad tot prioriteitsmisdaad te laat verklaar. Tot dit nie gebeur nie, sal onsekerheid en raaiwerk daaroor voortduur en moet die regering die blaam daarvoor dra.
“Niemand kan betwis dat ons landbou-gemeenskap swaar deur misdaad geraak word nie. Die VF Plus sal nie daaroor swyg nie.”
Volgens die party het verskeie organisasies hul eie statistiek wat hulle oor plaasaanvalle byhou, maar dit word hoofsaaklik verkry van mediaberigte.
Hy sê dit is ‘n onakkurate manier om statistiek te versamel aangesien die media nie oor elke misdaad in Suid-Afrika berig nie en hulle inligting vanaf die polisie nie altyd aantoon dat die voorval op ‘n plaas plaasgevind het nie.
Die SA Instituut vir Rasseverhoudinge het al by monde van dr. Frans Cronjé gesê dat daar tot sewe plaasaanvalle plaasvind vir elkeen waaroor berig word en dat wit boere tot dertien keer meer blootgestel is aan aanvalle as stads- of kleinhoewebewoners.
“Ons by die VF Plus is bekommerd oor alle misdaad, maar veral oor landelike misdaad en onverantwoordelike uitsprake oor grondhervorming wat daarmee gepaard gaan.
“Ons kan nie genoeg klem daarop lê dat druk vanuit alle oorde op die regering geplaas moet word om die situasie as hoogste prioriteit te beskou en dienooreenkomstig op te tree nie,” lui die verklaring.
’n Boer is op sy plaas in Vryheid in KwaZulu-Natal doodgeskiet, het die polisie Woensdag gesê.
Die 78-jarige Willem Weites is Maandagoggend op sy plaas doodgeskiet, het kapt. Thulani Zwane, polisiewoordvoerder, gesê.
“Hy was besig om ’n waterpomp reg te maak toe drie onbekende mans uit ’n voertuig spring en ’n vuurwapen uitpluk. Hulle het geld van die oorledene geëis en hom twee keer in die kop en bors geskiet.”
Die mans het toe by Weites se huis ingegaan en ’n onbekende bedrag geld uit sy kluis gesteel.
Die hof op Barkly-Oos moes hoor dat die vermeende moordenaar talle vorige veroordelings en sake wat steeds hangend teen hom is, het. Lede die gemeenskap het Dinsdag voor die vervalle hofgebou gedreungsing in woede oor die jongste plaasmoorde.
Die gemeenskap het voor die hof rooi ballonne vasgehou. Die De Villiers-egpaar word vandag om 14:00 uit die NG kerk begrawe.
“Wys die f****r se gesig vir ons!” het omstanders gegil toe die 22-jarige beweerde moordenaar uit die landdroshof gekom het en na die polisievangwa begelei is.
“Jy’s ’n satan! Jy sal vrot in die tronk,” het Maggie Thethekwa, gemeenskapsleier op die dorp, vir Thulani Khetane, die vermeende moordenaar van David (87) en Ralie (86) de Villiers, geskree.
“Voertsek hond!” het weerklink. Khetane is selfs deur landdros P. Ngindo afgejak toe hy sy regterhand opgesteek het om iets te sê.
Die aanklaer, Zipho Sobekwa, het gesê die staat sal borgtog teenstaan wanneer Khetane volgende Dinsdag om borgtog sal aansoek doen.
“Hy is ’n bekende gesig op die dorp. Hy was totdat hy 16 jaar oud was, in ’n plaaslike kinderhuis,” het Thethekwa gesê.
Khetane staan tereg op twee aanklagte van moord, een van poging tot moord en huisbraak met die doel om te vermoor.
Die vermoorde egpaar se seun, Dawie (53), is ernstig in die aanval beseer. Hy het ook verskeie meswonde opgedoen.
Amanda Appelgryn, woordvoerder van die Mediclinic Bloemfontein waar hy behandel word, sê Dawie is steeds in ’n stabiele toestand in die intensiewesorg-eenheid. Hy is steeds aan ’n ventilator gekoppel en onder swaar verdowing, het Beeld berig.
Julius Malema se party, die Ekonomiese Vryheidsvegters (EFF), sê hy is teleurgesteld in sommige van sy lede wat plakkate met rassistiese boodskappe by dié party se amptelike bekendstelling vertoon het, het Sapa berig.
Desnieteenstaande het die leiers van die EFF Awudubhule ibhunu oftewel “Skiet die Boer” tydens die byeenkoms gedreunsing. Dit is dus duidelik dat Sapa nie die gebeure weergee van wat by die party se bekendstelling gebeur het nie, maar as apologeet probeer optree vir die EFF se onbesonne aanhitising.
“Die EFF het verneem dat sommige van sy lede plakkate vertoon het wat hierdie rewolusionêre beweging as ’n rassistiese beweging wil uitbeeld,” het die party se Gautengse woordvoerder, Patrick Sindane, Dinsdag in ’n verklaring gesê.
Sidane se “kommer” oor rassisme klink nie eg nie in die lig van die verbode lied wat Malema en sy volgelinge in weerwil van ‘n hofbeslissing daarteen, gesing het.
Volgens Sindane het sommige van die boodskappe gelui: “Die wittes se wittebrood is verby” en “Om rewolusionêr te wees moet jy deur haat en bloedvergieting geïnspireer word”.
Hy het gesê die baniere is Sondag raakgesien tydens die party se amptelike bekendstelling in Marikana in Noordwes.
“Ons wil dit boekstaaf dat ons onsself van sulke gedrag distansieer, en ook dat ons sedertdien uitgevind het wie vir die plakkate verantwoordelik is.
“Ons stryd is nie om wittes dood te maak nie, maar om te verseker dat almal gelyke geleenthede het om voordeel te trek uit die rykdom van die land,” het Sindane gesê wat ook “Skiet die Boer” gesing het.
Die EFF staan onder meer die onteiening van grond, myne en banke sonder vergoeding voor. – Sapa
Ons lewe in ‘n tyd waarin ons wys gemaak word dat alle mense gelyk en selfs wesenlik eenders is; of só behoort te wees. Dit dien as die grondslag van een mens, een stem. A weet na bewering net so goed soos B wie moet regeer, gevolglik het albei stemme dieselfde gewig. Ek sou eerder die teenoorgestelde beweer: Dat geen twee mense eenders is nie; dalk selfs nie sogenaamde identiese tweelinge nie.
Dit lyk vir my sommige mense is intelligenter as ander. Sommige is beter ingelig as ander. Sommige het meer as ander gedoen om iets wat die moeite werd is tot stand te bring. Andersom kan ‘n mens beweer dat sommige meer afgebreek het as ander, ens. Die werklikheid is dat sommige mense ‘n bate en ander ‘n las vir die samelewing is. Net die batiges behoort toegelaat te word om ‘n land se lot te bepaal.
Veralgemenend is dit ook moontlik dat sommige groepe mense gewoon beter as ander is. Dit kan op bv verskille in kultuur dui, terwyl die gelykwensers van ons almal bv Afrikane of wêreldburgers wil maak.
In die nuwe Suid-Afrika mag ons nie diskrimineer op grond van ras/kleur nie, behalwe as dit ten gunste van nie-wittes, en veral swartes, en ten koste van wittes is. Dan staan dit bekend as “billike diskriminasie”. Maar om praktiese redes moet ons liewer ons onderskeidingsvermoë behou. Byvoorbeeld, wanneer groepe mense beoordeel word, is dit in die openbare belang om tussen presteerders en nie-presteerders te onderskei. Ek verwys na “prestasie” in die positiewe of konstruktiewe sin; nie in die negatiewe of afbrekende sin van bv terroriste wat ‘n suksesvolle bomplantveldtog gevoer het nie.
Dit lyk vir my asof gesê kan word dat bv die Duitsers hulle (in sommige opsigte) as presteerders bewys het. Die kort tydperk van naziisme (1933-1945) kan nie alle Duitsers van alle tye vir sodanige huldiging diskwalifiseer nie. ‘n Mens hoef natuurlik ook nie oorboord te gaan en daarom naziisme (of fascisme of nasionaal-sosialisme) of sosialisme (of selfs kommunisme), of watter staatkundige ideologie ook al, in elke opsig te verdoem nie.
Insgelyks kan die blankes of die Afrikaners as presteerders gereken word op grond van wat hulle in Suid-Afrika tot stand gebring het. Die vier dekades van apartheid (1948-1989) diskwalifiseer blankes nie vir sodanige erkenning nie, onder meer omdat apartheid nie in iedere opsig sleg was nie.
Ook is dit ‘n wanvoorstelling om alles oor die politieke boeg te gooi. In die tydperk 1933 tot 1945 was daar baie nie-naziïstiese verskynsels in die Duitse samelewing. In die versmaaide apartheidsera het dit ook om baie meer as bloot apartheid gegaan. Die lewe en die geskiedenis behels baie meer as die politiek.
Wanneer erkentlikheid teenoor ‘n groep mense se prestasies openbaar word, impliseer dit nie dat jy noodwendig van hulle hou nie. Die Jode kan as voorbeeld dien. As die Jode (of die Romeine) vir Jesus se dood verantwoordelik gehou word, behoort ‘n mens nie daarom alle Jode (of Romeine) te verdoem nie. ‘n Mens hoef nie van Jode te hou nie, maar dit is onteenseglik waar dat hulle ‘n lang geskiedenis van buitengewone prestasie het. Daar is baie Duitse Jode wat weens anti-semitisme uit Europa gevlug en ‘n belangrike rol in die ontwikkeling en voorspoed van bv die VSA gespeel het.
Ek het onlangs ‘n omvattende boek oor die Armeniese volksmoord gelees. Die Armeniërs het hulle lank voor die Turke in wat nou Turkye genoem word, gevestig. In vergelyking met die Turke was die Armeniërs presteerders, onder meer omdat hulle meer ontwikkeld (of beskaafd) was. Armenië was sedert die 4de eeu ‘n Christelike staat; die eerste in die wêreld. Die Turke was jaloers op die Armeniërs se groter welvaart en vyandig teenoor hulle omdat hierdie Turke die Moslem-geloof fanaties aangehang het. Turke het uit sentraal-Asië na Turkye gestroom en die Armeniërs getalgewys verswelg.
Ingevolge John Stuart Mill (1806-1873) se tirannie van die meerderheid het die Turke meer as ‘n miljoen Armeniërs vermoor of in kampe laat sterf en die res uit die land gedryf. In die klein hedendaagse staat Armenië (aangrensend aan Turkye) is daar skaars 3 miljoen Armeniërs, terwyl sowat 8 miljoen van hulle hulle in ander lande bevind. Dit is ‘n klassieke voorbeeld van wat kan gebeur as ‘n beskaafde minderheid dieselfde grondgebied met ‘n minder ontwikkelde meerderheid moet deel; ‘n meerderheid wat die land regeer.
Die Armeniese volksmoord voor en tydens die Eerste Wêreldoorlog was in talle opsigte ‘n kleedrepetisie vir die Joodse holocaust tydens die Tweede Wêreldoorlog. In Duitsland en Oostenryk was die Jode presteerders en welvarend. Sedertdien het baie Jode hulle in Israel gevestig. Daar doen ‘n situasie soortgelyk aan die Armeniërs teenoor Turke hom voor, naamlik Jode teenoor Palestyne. In Israel is die Jode in die meerderheid maar in die omliggende Palestynse en oorwegend Moslem-gebiede is die Jode ‘n beskaafde minderheid.
In die geval van sowel die Armeniërs/Turke as die Jode/Palestyne is daar parallelle met Suid-Afrika. Geen wonder dat daar hartlike samewerking, bv militêr, tussen die “apartheidsregime” en Israel was nie. As eerste minister het DF Malan Israel in 1953 besoek en ongekwalifiseerd sy bewondering vir die land uitgespreek.
Teen hierdie agtergrond kan Kevin Bloom se boek, Hating Goldstone: the Jewish community against the judge (Johannesburg: Parktown Publishers, Mampoer Shorts, 2012, $2.99 – slegs elektronies beskikbaar), beoordeel word. Op die Mampoer-webwerf word Bloom se objektiwiteit in leserskommentaar bevraagteken, maar hierdie kritiek moet myns insiens eerder toegeskryf word aan die verdeeldheid wat daar oor hierdie saak binne die Joodse gemeenskap bestaan. Ek het die outeur se uiteensetting ewewigtig gevind, behalwe dat, soos deesdae die gewoonte is, apartheid sonder meer verdoem word.
Verdeeldheid is ‘n relatiewe term. As daar ‘n enkele kenmerk van die Jode is wat Afrikaners gerus kan navolg, is dit Jode se vermoë om hulle groepsverwantskap te behou. Al woon hulle verspreid oor die aarde klou baie van hulle aan hulle geskiedenis en kultuur (bv taal, godsdiens en ander gewoontes) vas. Hulle integreer dikwels hoogstens in ‘n mate met ander groepe. Sedert 1948 het die Jode ‘n tuisland wat internasionaal as ‘n staat erken word.
Is daar naasteby dieselfde mate van samehorigheid by Afrikaners? Sal die Afrikaner-diaspora met verloop van tyd in dieselfde mate as die Jode hulle identiteit behou? Waar is die Afrikaner-tuisland? Orania kan ‘n begin in hierdie rigting wees. Lees gerus Leanne George se redelik positiewe kommentaar oor Orania: Koeksister Commerce: Rebranding the White Homeland (Johannesburg: Parktown Publishers, Mampoer Shorts, 2013, $2.99 – slegs elektronies beskikbaar).
Vir jou waardes kan ‘n mens ‘n geestelike tuiste binne jouself skep. Maar ‘n konkrete, fisiese tuisland waarin jy jou in veiligheid en vrede saam met kultuurgenote kan uitleef, is sekerlik ook nodig. Dit moet ‘n ruimte wees waarmee jou hart se punt spontaan aanklank vind; iets waarop jy trots is en wat moeiteloos jou lojaliteit verdien.
Dit moet nie ‘n land wees wat feitlik onherkenbaar verander het en waarin jy ‘n tweederangse burger geword het weens die verradelike gedrag van enkele politici nie. Die Armeniërs en Jode het elk net ‘n klein landjie wat hulle hulle eie kan noem, maar hulle was en is bereid om vir die behoud daarvan te veg. Hulle sal, soos ek, sekerlik nooit die kolossale onnoselheid van ‘n De Klerk & kie aanvaar wat ‘n groot, ontwikkelde en potensieel voorspoedige land aan ‘n myns insiens immorele bende grypsugtiges verkwansel het nie.
Richard Goldstone (gebore in 1938) is in 1980 as regter aangestel en het in 2003 as regter in die Grondwethof afgetree. Hy het bekendheid verwerf as die voorsitter van die Goldstone-kommissie, wat die plaaslike geweldpleging van 1991 tot 1994 probeer uitpluis het. Daarna was hy betrokke by die ondersoek van menseregteskendings in Joego-Slawië en Rwanda (1994-1996) en Gasa (2009). Dit is sy verslag oor die gebeure in Gasa wat groot ontevredenheid in Israel en verdeeldheid in die Joodse gemeenskap in Suid-Afrika en elders veroorsaak het.
Goldstone het sowel die Israeli’s as die Palestyne aan growwe menseregteskendings skuldig bevind. In 2011 het hy teruggekrabbel oor sy skynbaar oordrewe veroordeling van die Israeli’s deur te beweer dat verdere inligting intussen aan die lig gekom het. Eintlik was Goldstone se aanvaarding van hierdie missie van die Verenigde Nasies (VN) kortsigtig, want as hy in die guns van Israel beslis het, kon daar gesê word: Dit is wat van ‘n Jood te wagte is. Daarenteen was die verwagting by die VN se Menseregteraad dat Israel veroordeel moet word. Goldstone se opdrag was om net die gedrag van die Israeli’s te ondersoek. Hy het egter albei partye se dade beoordeel.
In die konteks van bv Israel/Palestina is gevra in hoeverre daar “misdade teen die mensdom” gepleeg is. Laasgenoemde is ‘n mode-frase wat hom tot die uiterste misbruik leen. Terugverwysend na wat ek hierbo oor die kwalitatiewe verskille tussen mense geskryf het, moet ek dit in die midde lê dat ek veel eerder “misdade teen die beskawing” vir beswaar sou uitsonder. Pleks van ‘n kwantitatiewe benadering, waarvolgens die getal mense wat na bewering “benadeel” is van deurslaggewende belang is, verkies ek ‘n kwalitatiewe uitgangspunt.
Dwarsdeur die geskiedenis is dit begaafde indiwidue en klein uitgelese groepe, en nie die massa nie, wat positiewe dinge tot stand gebring en die voortgang en vooruitgang van die beskawing bevorder het. Andersins vra ek my af in watter mate ontwikkelde mense se lewensgehalte weens negatiewe gebeure afgeskaal is; beskawing dus blatant ondermyn is. In Turkye, Palestina en Suid-Afrika is onvergeefbare misdade teen die beskawing gepleeg.
Wat Suid-Afrika betref, sal anti-blanke elemente akkoord met “onvergeefbare misdade” gaan deur te beweer dat die blanke bewind plaaslik agtereenvolgend deur slawerny, kolonialisme en apartheid gekenmerk is en dat dit vreeslik onbeskaafd daaraan toe gegaan het. In werklikheid het die ANC en PAC se terreurveldtogte die agteruitgang van Westerse beskawing in Suid-Afrika ingelui. Plaaslik word hierdie “bevrydingsbewegings” se geweldstradisie tot op hede in die vorm van bv plaasmoorde voortgesit. Die ruggraatlose en mandaatlose magsoorgawe van 1990/1994 was myns insiens onmiskenbaar en onvergeeflik ‘n “misdaad teen die (Westerse) beskawing”.
Wat die destydse plaaslike slawerny betref, moet besef word dat die inheemse bevolking nie verslaaf is nie. Die slawe is ingevoer. Die rede hiervoor is dat die Khoisan, wat in die suide en weste aangetref is, nie bruikbare arbeiders was nie. Die swartes, wat uit die noorde en ooste die land binnegestroom het, was ook nie gretig om arbeid te verrig nie. Hoewel daar ‘n ooraanbod van swart werkloses was, het die owerheid dit dikwels eerder gerade geag om arbeiders vir die myne uit buurlande en Oosterlinge uit Indië vir die suikerplantasies in te voer.
Diegene wat die blanke bewind kritiseer oor slawerny, kolonialisme en apartheid skreeu ten hemele oor beweerde “misdade teen die mensdom”. Te midde van al hulle oordrywing kry hierdie kritici dit nie reg om die blankes van die ou Suid-Afika van volksmoord te beskuldig nie; iets wat wel tydens kolonialisme elders in die wêreld ten koste van die inheemse bevolking voorgekom het. Met verwysing na bv plaasmoorde is volksmoord dalk veel eerder ‘n potensiële kenmerk van die nuwe Suid-Afrika.
Om klaarblyklike redes beklemtoon ek eerder verskille as ooreenkomste tussen mense. Sodra ‘n presteerder aan ‘n gelykwenser erken dat alle mense gelyk behoort te wees, word daar onmiddellik met die waarneming gekom dat daar groot ongelykhede in die praktyk is. Die volgende stap is om met die verwyt te kom dat hierdie ongelykhede aan die marginalisering, benadeling, uitbuiting, ens, van nie-wittes toe te skryf is. Blankes kry dan die skuld hiervoor.
Bloom vertel hoe hartlik Goldstone met die hoëlui van die “apartheidsregime” gesosialiseer het. Ook dat Goldstone as regter noodwendig gehelp het om die apartheidstelsel aan die gang te hou. Hy was sekerlik nie ‘n anti-apartheidsaktivis nie. Goldstone beweer deesdae dat hy probeer het om apartheid van binne af te hervorm. In hierdie verband word dan verwys na sy uitspraak dat diegene wat ingevolge die wet op groepsgebiede verskuif word van alternatiewe huisvesting voorsien moet word. Die indruk wat die teks by my gewek het, is dat Goldstone nie van opportunisme vry te pleit is nie.
Enkele jare gelede is ‘n onderhoud met Goldstone op BBC-televisie gevoer. Hy noem toe dat hy hom in Amerika gevestig het. Die rede waarom hy uit die nuwe Suid-Afrika verkas het, is glo omdat sy kinders en kleinkinders in Amerika woon. Dit laat my dink aan die oorverligte Jodin wat ek as ‘n kollega gehad het. Sy het alles wat van die ANC se kant af gekom het skynbaar as manna beskou. Sedertdien het sy en haar gesin hulle sak en pak in Australië gevestig.
Vanselfsprekend verkwalik ek mense wat hulle met woord en daad vir ‘n ANC-regering beywer het maar nie kans sien om te woon in die omstandighede wat hulle help skep het nie. Maar daar is lastige vrae wat periodiek by my opkom: Is dit nie dalk deel van die briljantheid van Jode dat hulle weet wanneer om ‘n sinkende skip te verlaat nie? Is Suid-Afrika nie onmiskenbaar vir altyd opgedonder nie? Het die tyd vir blankes in Afrika nie onherroeplik uitgeloop nie? Ek wil nie so dwaas soos bv JP (Silwerrandjie) Landman wees om die donker wolk doelbewus mis te kyk nie.
Frans Cronje skryf vandag een van die mees insiggewende rubrieke van die afgelope dekade in Rapport. Cronje meen dat blankes nie bitterbek moet wees as ons belastingbydraes verkwis en geplunder moet word nie.
Want, “redeneer” Frans, as ons nie ons bekke hou nie; as ons nie die plundery, verval en misdaad bloot vrolik, positief en opgeruimd gadeslaan en aanvaar nie; sou ons ophou om maar net stilswyend te kak en betaal, gaan daar gróót probleme wees. ‘n Tweede rewolusie sal dan volgens Frans plaasvind, sou ons aanhou mor en kla. Swartes sal minder vergewensgesind wees. Hulle kan ons selfs uitmoor, skimp Frans. (Daardie einste, vredeliewende swartes wat nie met politieke motiewe plaasmoorde pleeg nie, Frans??)
Kom ons analiseer egter wat Frans geskryf het.
Eerstens is sy woordkeuse interessant. Hy gebruik die term “tweede rewolusie”. Daar was dus logieserwys ‘n eerste rewolusie. En daar dag ek heeltyd die kapitulasie by Kodesa was ‘n sogenaamde onderhandelde skikking, met gewillige rolspelers. Toe nie. Duidelik was dit ‘n rewolusie, volgens Frans, in die Ché Guevara-tradisie. Frans maak dus ‘n verstommende bekentenis: Kommuniste en terroriste het die land op rewolusionêre wyse oorgeneem in 1994, erken hy, agv die skandelike volksverraad van Pienk Frikkie en Rooi Roelf. Dit was dus g’n onderhandelde skikking by Kodesa nie; dit was bloot ‘n rewolusie. Jy as blanke verbeel jou dat die referendum van 1992 op een of ander manier jou demokratiese keuse was. Toe nou nie. Daar het ons dit, swart-op-wit, in die binneblaaie van die Afrikaner se eie Prawda; Rapport: 1994 was nie ‘n onderhandelde skikking nie, dit was ‘n kommunistiese rewolusie.
Sedert bogenoemde rewolusie het meer as ‘n miljoen blankes buiteland toe gevlug. Nog honderde duisende het hul werk verloor, nádat blanke staatsamptenare etnies uit die staatsdiens gereinig is, en talle ander blankes hul werk verloor het in die privaatsektor agv rassistiese regstellende aksie. Kennelik was Frans nie een van diegene wat hul werk verloor het nie, want hy sit veilig in sy pos by ‘n private akademiese instansie.
Die belasting wat ons betaal, word verkwis. Dit word gesteel. Ons kry niks in ruil daarvoor nie, want ons moet nog steeds ons eie privaatpolisiemagte, -onderwys en -gesondheidssorg voorsien. Ons belasting word spandeer op sousvliegtuie, op Nkandla en die huur van wynglase teen R200 elk sodat die kaders kan partytjie hou. Maar blankes mag nie kla nie, want blankes moet verstaan dat ons, mbv ons belasting, die prys sal moet aanhou betaal vir ons “voorvaders se sondes”. Blankes, seg Frans, moet dankbaar wees. Net so bly soos ‘n ivoortoringakademikus wat darem nog ‘n pos beklee, Frans?
Kennelik was Frans Cronjé se voorvaders miskien Broederbonders of diegene wat die swartes onderdruk het, en blykbaar voel Cronjé dus baie skuldig oor sy of sy voorvaders se sondes (wil jy ons iets vertel, Frans?), maar nóg ek, nóg my voorvaders, het al ooit enige swartmens te na gekom. Inteendeel; ons was nog altyd goed vir hulle. Indien ons nie aan hulle werksgeleenthede verskaf het nie, het ons, klaarblyklik anders as Cronjé se voorsate, geen swarte ooit benadeel nie.
Die héél interessantste ding van Frans se ontboeseming in Prawda, askies, Rapport, is sy intense vrees vir “die ander”. Frans se medeliberale vertel ons dikwels hoe “misdaad almal raak”, en dat iets soos georganiseerde swart-op-wit rassistiese misdaad nie bestaan nie, maar dan gaan Frans waaragtig en dreig blankes met presies dít: Georganiseerde, kwaadwillige swart rassistiese geweld. Hy maak so in die volgende sinnetjie: “Dit sal ’n gewelddadige, rassistiese en vernietigende oorgang wees..”
Let op Frans se woordkeuses: Geweld. Rassisme. Vernietiging. Hou dus jou bek, meneer die blanke belastingbetaler, of swart, rassistiese geweld is jou voorland, skryf Frans. Waar wás Frans die afgelope 19 jaar, moet ek dadelik vra? Is die bykans 4000 dooie plaasboere en derduisende blanke slagoffers van swart-op-wit geweld tot op hede dus diegene wat nie hul bekke gehou het nie, Frans? Sou hulle steeds geleef het, as hul maar net hul bekke gehou het, en met ‘n blye hart belasting betaal het, Frans?
Frans vrees duidelik die swart gevaar.
Hy is bang vir die monster wat in 1994 geskep is, tydens ‘n gebeurtenis wat hy, Frans, prontuit as ‘n rewolusie beskryf. Frans het egter geen antwoorde nie, buiten om aan te beveel dat blankes maar eerder nie moet kla as ons belasting verkwis word nie. Ons moet buk en ons pak vat. So nie, dreig Frans, wag daar selfs ‘n erger rewolusie as dié by Kodesa op ons.
Dit is ‘n donkere dag vir ‘n land as sy Nasionale Kommissaris beweer dat misdaad onder beheer is as die moordsyfer styg tot 16 259 gevalle per jaar. Dit beteken dat byna 2 moorde per dag ekstra gepleeg word om die totale aantal moorde op byna 45 per dag te staan te bring!
Plaasmoorde toon ‘n nog meer onrusbarende prentjie. In dieselfde tydperk het plaasmoorde met 34% gestyg tot 68 in 2012/2013 teenoor die 50 moorde in 2011/2012. Plaasaanvalle het toegeneem van 112 gevalle tot 176 gevalle. Omdat plaasaanvalle gereken word as aanvalle op mense en nie op eiendom nie, kan aangeneem word dat baie van hierdie aanvalle niks anders is nie as poging tot moord, wat suksesvol afgeweer kon word.
“Wat nog meer ontstellend is, is die polisie se oënskynlike argeloosheid oor hierdie situasie. Op die SAPD se amptelike webwerf is die bladsy oor ‘Farm Attack’ onder ‘Crime Prevention’ al vir maande ‘under construction’, wat daarop dui dat hulle hoegenaamd geen erns toon met hierdie misdaad nie,” sê mnr. Henry Geldenhuys, Adjunk-President van TLU SA en Voorsitter van die Veiligheidskomitee. “Omdat die polisie hardnekkig weier om plaasmoorde as ‘n aparte misdaad kategorie te toon in sy statistiek is hy dus nie eens bewus van hierdie onrusbarende toename in plaasaanvalle nie. Daarby moet in gedagte gehou word dat TLU SA se databasis op plaasaanvalle en -moorde waarskynlik onvolledig is omdat ons net aangewese is op die terugvoer van ons lede of wat die media rapporteer, en wat ons dan verifieer. Die prentjie kan dus selfs slegter daar uit sien,” sê mnr. Geldenhuys.
Sedert 1 April vanjaar tot op hede toon TLU SA se databasis 37 moorde in 110 plaasaanvalle. As hierdie tendens sou voortduur tot aan die einde van die huidige verslagjaar, sal plaasmoorde op 74 te staan kom uit 220 aanvalle, wat ‘n verdere styging van 24% sal verteenwoordig.
“Die feit dat die kommissaris reken dat misdaad onder beheer is, dui daarop dat boere geen verhoogde belangstelling in hulle probleme moet verwag van die polisie nie, en gevolglik moet voortgaan met hulle selfbeskermings opleidingsprogramme en opknapping van hulle veiligheidsmaatreëls,” sê mnr. Geldenhuys.
Die burgerregte-organisasie AfriForum en die families van plaasmoord-slagoffers wil ‘n petisie aan die Verenigde Nasies oorhandig om die minister van polisie te dwing om op te tree.
“AfriForum het vandag [Woensdag] ‘n petisie begin vir die prioritisering van plaasmoorde,” sê Ernst Roets, adjunkhoof van AfriForum, in ‘n verklaring.
“Die petisie sal in November vanjaar aan die VN se forum vir minderheidskwessies voorgelê word.”
Roets sê die petisie sal op 1 November sluit, waarna die finale voorbereiding vir AfriForum se deelname aan die forum sal begin. – Sapa
‘n Bejaarde boer het die naweek aan sy beserings beswyk nadat hy verlede week op sy plaas buite Vanderbijlpark aangeval is.
Die hoofstroommedia probeer die aanval as ‘n “roof” voorhou en die aanvallers as “rowers”.
Aanvallers het die drie-en-sewentigjarige Hennie Bentley Dinsdag in die bors geskiet. Sy seun, George, is in dieselfde aanval beseer, en sterk steeds in die hospitaal aan.
Bentley en ander familielede is vroeër die week aangeval en erg aangerand is op hul plaas in die Lochvaal-gebied buite Vanderbijlpark.
Die gesin het op die plaas gekuier toe hulle Dinsdagaand net na 20:00 aangeval is. Die familieplaas is sowat 25km buite Vanderbijlpark.
Die aanvallers het ʼn elektriese koord gebruik om die familie mee vas te bind wat hulle van die kragtoevoer afgesny het, waarna die krag afgegaan het.
Die swart aanvallers het sowat R500 en wapens gebuit.
Bentley is na die voorval in die hospitaal opgeneem en is Vrydagaand oorlede. ‘n Ander bejaarde familielid is verskeie kere met ʼn voorwerp oor die kop geslaan en word steeds in die hospitaal behandel.
Die aanval het net sowat 20 minute geduur. “Ons glo dit sou ʼn lang uitgerekte proses gewees het indien hulp nie opgedaag het nie.” Die voorman het dadelik gaan hulp soek toe hy die skote gehoor het.
Die aanvallers was gewapen met ʼn pistool, hamer, kettie en ʼn kous vol klippe. Die polisie kon nie onmiddellik vir kommentaar bereik word nie.
Drie swart jeugdiges het in die Hooggeregshof in Pietermaritzburg erken dat hulle ‘n gesin van drie op ‘n plaas in Richmond, KwaZulu-Natal vermoor het.
