Skrywer: Dan Roodt

Dan Roodt: Vanuit Amerika, met liefde

Ná my warrelwindbesoek aan Amerika, waartydens ek seker 50 000 km ver gevlieg het, voel ek opgewonde oor die toekoms. Die VSA is ‘n energieke land waar ook diegene aan die regterkant van die politieke spektrum kliphard besig is om te organiseer om hul land “terug te vat” by die bont versameling linkses, feministe en LGBT-aktiviste wat dit tans beheer, om nie van die huidige swart president Barack Obama te vergeet nie.

My verjaardag op die vliegtuig.
My verjaardag op die vliegtuig

Nog nooit op ‘n oorsese reis is ek met soveel warmte en toegeneentheid ontvang nie. Vanaf die eerste aand toe ek om tien oor nege by die lughawe van Nashville, Tennessee deur ‘n plaaslike sakeman verwelkom is, tot die uiteindelike afskeid, het die Amerikaners so te sê die rooi tapyt vir my uitgerol. “Suidelike gasvryheid,” noem hulle dit. Vandaar dus my titel, wat so effens slaan op daardie Ian Fleming-titel uit toeka se dae, From Russia, with love. Ek vind dit taamlik gepas, want die skrywer van die James Bond-rillers en ek is op dieselfde dag, 26 Mei, gebore – iets wat ek op die vliegtuig tussen Frankfurt en Johannesburg moes vier!

Veral die Amerikaanse jongmense hou Suid-Afrika met ‘n valkoog dop en voel dit eens met ons in ons stryd teen verswelging deur ‘n multikulturele massa. Net vanoggend sien ek ‘n twiet raak van ‘n jeugdige Amerikerin wat ek by die American Renaissance-konferensie ontmoet het.

Karl Marx en Friedrich Engels het mos geskryf dat kommunisme “‘n gees is wat by Europa spook”. Net so is Donald Trump tans ‘n gees wat by Amerika spook. En só het dit gebeur dat die jaarlikse konferensie van American Renaissance naby Nashville, Tennessee tot ‘n rekordgetal van 300 mense van regoor die wêreld aangegroei het, waarskynlik weens die wêreldwye toename in “immigrasiebewustheid” wat deur Trump se presidensiële veldtog ontketen is. Onder die konferensiegangers was daar Britte, Switsers, ‘n Australiër, Finne, asook Amerikaners vanuit die meeste state in die VSA. Daar was ook ongeveer 20 mediaverteenwoordigers, waaronder joernaliste van die Wall Street Journal, Dagens Nyheter in Swede, Voice of America, BuzzFeed, Talking Points Memo, Red Ice, Vice en die Political Cesspool. Op pad terug Nashville toe vanaf die Montgomery Bell Nasionale Park naby Burns, Tennessee, waar die konferensie gehou is, kon ek en die joernalis van die Wall Street Journal uitvoerig notas uitruil. Maar meer daaroor later.

Namens American Renaissance, het mnr. Jared Taylor gesê: “Nog nooit het ek so optimisties gevoel nie; nog nooit was daar so ‘n sterk wind in ons seile nie.”

Die konferensie is gehou in die idilliese Montgomery Bell Nasionale Park vol groen bome en kronkelende staproetes nie te ver van Nashville af nie. Die konferensie het die geleentheid gebied vir intellektuele, aktiviste en gewone mense om te beraadslaag oor sake soos immigrasie, die toekoms van die Westerse beskawing, identiteit en selfs sakegeleenthede. ‘n Vrienskaplike gees het die meeste van die gesprekke gekenmerk en Saterdagaand was daar ‘n partytjie ná die tyd wat tot in die vroeë ure van Sondagoggend aangehou het. Ek het 2 selfoonvideo’s by die partytjie geneem: een van ‘n gesprek met twee jong Amerikaners waarin hulle hul belangstelling en meegevoel met Afrikaners uitspreek, en nog een waarin twee jonge Suiderlinge ‘n bekende volksliedjie sing. Meer en meer kom ek onder die indruk van hoeveel ons en die Suiderlinge in gemeen het: ‘n eeu of meer gelede ‘n oorlog verloor, serdertdien geteiken deur die liberale media, met verlies van hul skole, universiteite, instellings en middestede. Ook hul Konfederasievlag waarop hulle so trots is, word as deur liberale en swartes as ‘n “simbool van rassisme” beskou.

Vyf jaar gelede in 2011 moes die konferensie afgestel word nadat linkse bomdreigemente aan die konferensiehotel in Charlotte, Noord-Carolina gerig is. Sprekers het agterna in die geheim in ‘n ander hotel in Charlotte vergader, van waar verrigtinge gestroom is en toesprake op video opgeneem is. Ek het ook by daardie konferensie gepraat, en hoe het die tye nie verander nie! Vanjaar het slegs drie linkse betogers in die park opgedaag met een van hulle wat ‘n plakkaat vertoon waarop kapitalisme en rassisme gelykgestel word. Dit klink amper soos iets wat die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty so gereeld kwytraak. Koferensiegangers het die betogers met hul selfone afgeneem, met ‘n enkele parkpolisieman wat tussen die slordige betogers en die welgeklede deelnemers aan die konferensie staan. Die omgekeerde korrelasie tussen die aantal konferensiegangers en betogers kan gesien word as ‘n aanduiding van hoe die politieke klimaat in die VSA verander het, met Trump se mediagedrwe gees iewers in die agtergrond.

Soos iemand ná die konferensie opgemerk het, was dit moontlik tot dusver die mees kosmopolitiese en internasionale vergadering van sy soort, met vyf uit die tien sprekers wat nie net nie-Amerikaans was nie, maar ook nie Engels as moedertaal praat nie. Ek (Afrikaans), Filip de Winter en Anke Van dermeersch (Vlaams), Ruuben Kaalep (Esties) en Fernando Cortés (Meksikaans-Spaans) tel onder die nie-Engelssprekendes. Jared Taylor, die leier van American Renaissance en ‘n trotse Suiderling “sonder enige Yankee-bloed in sy familie”, is ook uniek in dié sin dat hy vlot Japannees praat omdat hy in daardie land grootgeword het, asook Frans vanweë die tyd toe hy in Parys by “Science-Po” gestudeer het. Dus was die sprekers ‘n mengsel van Europeërs uit die Ou en Nuwe Wêreld, wat ‘n hartstog vir hul gemeenskaplike erfenis deel, asook ‘n intense besorgdheid oor die toekoms van die blanke, Westerse beskawing.

Interessant is dat sjiek geklede swartvrou ook die konferensie bygewoon het en selfs sjokolade aan ‘n paar van ons uitgedeel het. Ek het dit boeiend en ietwat ironies gevind. Maar, soos spreker ná spreker herhaal het, is geeneen van ons “rassisties” in die stereotipe sin nie; dit is bloot dat ons multikulturalisme en die gedwonge integrasie van onversoenbare kulture en rasse verwerp. Swart nasionalisme is reg, net soos elke ander vorm van nasionalisme.

My algemene indruk is dat die Amerikaners, veral in ‘n suidelike staat soos Tennessee ons baie goedgesind is

Die Joods-Amerikaanse skrywer en Nobelpryswenner wat ek destyds as student gelees het, Saul Bellow, verwys in een van sy romans na die woord “sensibiliteit… wat groot geraak het”. Wel, drie woorde wat “groot geraak het” by die konferensie was identitarian, cuckservative en Alt Right aangesien hulle in sowel die toesprake as in gesprekke oor ontbyt of aandete gehoor is. In Afrikaans sou mens hulle kon vertaal as: identitêr, koekserwatief en altregs. “Identitêr” het aanvanklik in Frankryk gewild geraak en het kennelik die Atlantiese oseaan oorgesteek, terwyl “koekserwatief” en “altregs” tuisgemaakte VS-skeppings is.

Die hunkering om ou of hoofstroom- konseratiewe idees, wat as “koekserwatief” gekenteken word, af te skud, lyk asof dit ‘n nuwe “sensibiliteit” (dankie, mnr. Bellow) na regs definieer. Soos die videowoernaler Paul Ramsey of RamzPaul soos hy op YouTube bekend is Saterdagaand in sy praatjie verduidelik het, is die beweging radikaal, parmantig, vernuwend, oneerbiedig, soms aanstootlik, maar doeltreffend. Dit beskik oor voorgangers in die Amerikaanse “paleokonserwatiewe” beweging, of dalk die Europese “Nuwe Regs” (nouvelle droite) van die sewentiger- en tagtigerjare, dog dit is wesentlik ‘n nuwe verskynsel. Anders as die Amerikaanse “koekserwatiewe” wat hul aan feminisme en politieke korrektheid onderwerp, skram altregs nie daarvan weg om oor geslags- en selfs rasseverskille te praat nie.

Ruuben Kaalep
Ruuben Kaalep

Die jong Estiese politikus en aktivis, Ruuben Kaalep, het die gehoor aan sy lippe gehad oor Estiese nasionalisme in ‘n toespraak wat met intensiteit en digterlike taal gelaai was. Sy plaaslike jeugbeweging het, soos hy dit gestel het, “in ‘n Sowjet-stylstudentekoshuis begin”. Vanaf dié beskeie begin, het dit deur betogings en nagmarse met fakkels aangegroei. Die ou heidense simbool van die Estlanders was ‘n reusepadda wat hul vyande in veldslae verorber het, wat dan later – op tipies altregse wyse – aan die internetmeem Pepe die Padda (Pepe the Frog) gekoppel is. Aangaande die hoofstroompolitiek het Kaalep onder dawerende applous verklaar: “Die hele politieke klas moet geëlimineer word.”

Fernando Cortés het hom voorgestel deur te sê dat hy “‘n Meksikaanse identitêr is wat hier is om met Amerikaanse identêre te praat”. Hy het aan die gehoor uitgelê hoe emigrasie na die Verenigde State deur sy landgenote die belang van multinasionale maatskappye en hul behoefte aan goedkoop arbeid dien, terwyl Meksiko in ‘n toestand van armoede en wydverspreide korrupsie gelaat word. Kortom, oorgrensmigrasie is net so sleg vir Meksiko soos vir Amerika. “Wallstraat besluit wat die Meksikaanse peso die volgende dag werd sal wees”, en sonder ‘n stabiele geldeenheid is spaar of ekonomiese vooruitgang moontlik nie.

Volgens Cortés “neem transnasionale maatskappye Meksikane in diens op sesmaandekontrakte wat $6 per dag betaal. Daar bestaan slegs ‘n plan van die regering en ondernemings om ‘n derdewêreldstaat in Meksiko in stand te hou… Die Meksikaanse regering word deur skelms beheer.”

Die Amerikaner James Edwards en aanbieder van die radioprogram “The Political Cesspool het die hoofstroommedia weens hul politieke korrektheid gekasty. “Net om te oorleef, word vandag as ‘n blanke heerssugtige begrip gesien,” het hy gesê. Mnr. Edwards het gekla oor ‘n Sweedse realiteits-TV-program wat hom eenkeer uitgenooi het om die tradisionele Suidelik-Amerikaanse oogpunt te verteenwoordig. Ná agt uur se verfilming, is hy presies 36 sekondes lugtyd gegun.

Edwards het lede van die pro-Westerse beweging as “makelaars in gesonde verstand” beskryf. Hy het ander aangemoedig om by die beweging aan te sluit deur te sê: “Ek het nog nooit ‘n vriend (as gevolg van my aktivisme) verloor nie. Dit het my vriendekring vergroot. Ek sal vir hulle gaan oorlog maak en hulle sal vir my gaan oorlog maak. My raad is: Raak op enige manier wat jy kan betrokke. Raak deel van die stryd.”

Die Brits gebore skrywer en aktivis Peter Brimelow het gepraat oor “Die Trump-tsoenami en die toekoms van die Amerikaanse nasie”. Brimelow was een van die eerste meningsvormers wat voorspel het dat Trump hom vir die Amerikaanse presidentskap, die magtigste politieke pos ter wêreld, verkiesbaar gaan stel. Hy het herhaal wat hy in sy toespraak by verlede jaar se American Renaissance-konferensie gesê het, naamlik dat ‘n enkele toespraak die politieke klimaat vir ‘n hele tydvak kan verander. Voorbeelde van sulke toesprake sou wees Joseph McCarthy s’n in 1950 oor kommuniste in die Amerikaanse departement van buitelandse sake en Enoch Powell se “Riviere van bloed”-toespraak in 1968. Hoewel Powell uiteindelik gedwing is om die Britse Konserwatiewe Party te verlaat, word daar steeds na sy beroemde toespraak verwys, selfs vandag. Trump se stelling oor die bou van ‘n muur op die grens tussen Meksiko en Amerika het insgelyks die immigrasiedebat in sy land verander, met duisende ondersteuners wat by sy politieke vergaderings sing: “Bou die muur! Bou die muur!”

Volgens Brimelow, “kan een vonk die vuur verskaf. Dit kan een vonk of een politikus wees… Verlede jaar het ek gesê net een toespraak is nodig. Nou sê ek dit kan een verkiesing wees wat die Amerikaanse vulkaan kan laat uitbars.”

Aan die ander kant is Brimelow bekommerd oor die verkiesing van Hillary Clinton as president aangesien “daar ‘n duidelike gevaar van ‘n immigrasieoplewing is indien sy sou wen”. Maar die blanke Amerikaanse kiesers kan moed skep uit die feit dat daar “sewe-en-dertig keer meer blanke as Hispaniërkiesers is”. Etniese en rassestempatrone gaan die toekoms van die Verenigde State bepaal. Terwyl die aantal blanke stemme gedurende die laaste twee verkiesings eintlik afgeneem het, was daar egter in sommige Suidelike state soos Texas sterk steun vir die Republikeinse Party, met 70% van blankes in Texas wat vir die GOP (“Grand Old Party” soos die RP ook genoem word) stem. “Indien blankes op Suidelike vlakke sou stem, sou Trump ‘n wegholoorwinning behaal,” het Peter Brimelow voorspel.

Tydens die dinee Saterdagaand het Brimelow, uitgewer van die webblad vdare.com, my gevra of ek ook bereid sou wees om artikels vir sy blad by te dra, net soos ek al vir American Renaissance gedoen het. Daartoe het ek onmiddellik ingestem, want hierdie is ‘n Amerikaans-Europese beweging met die Afrikaner wat vir die eerste keer in ‘n lang tyd weer deel van ‘n belangrike Westerse denkrigting word. Ons oorlewingstryd hier, asook dié van blanke Amerika en Europa, is één stryd en meeste mense sien dit ook so in.

Jared Taylor het gepoog om te verklaar waarom blankes regoor die wêreld “vir hulself lieg oor ras”. Hulle ignoreer die mees ooglopende maatskaplike verskynsels, soos misdaad of akademiese onderprestasie deur nie-blankes, eenvoudig om die etiket na te kom. “Blankes lieg om hulself om die bos te lei. Blankes is vreesbevange om rassiste genoem te word,” het hy gesê. In dieselfde trant het hy die “Black Lives Matter”-beweging in die VSA as ‘n “spul leuens” (pack of lies) beskryf.

Waar akademici ook al rassekwessies bestudeer, vind hulle “die waarheid te warm om aan te raak”, volgens Taylor. Hy het die geval genoem van professor Putnam van Harvard wat aanvanklik wou bewys dat rassediversiteit groter vertroue tussen mense kweek. Toe hy egter navorsing op voetsoolvlak begin doen, vind hy presies die teenoorgestelde, dat “diversiteit” eintlik gemeenskapsvertroue vernietig. Individue binne ras- of kultureel homogene groepe vertrou mekaar, terwyl die teenoorgestelde onwaar is. Putnam het aanvanklik gepoog om sy bevindinge weg te steek, nog ‘n leuen, maar toe dié uiteindelik uitlek, is hy gedwing om die waarheid te publiseer. As Amerikaanse Suiderling, stel Jared Taylor dit ondubbelsinnig: “Die Suidelike geveg is die geveg van Europa, die VSA en die hele blanke wêreld.”

Aangesien ek direk ná Taylor gepraat het, sou sy sin ‘n goeie inleiding vir my toespraak kon wees daar ek gepoog het om te wys op die parallelle tussen wat in Suid-Afrika en elders in die Westerse en blanke wêreld gebeur. Die Nederlandse Party vir die Vryheid-lid, Martin Bosma, het verlede jaar ‘n boek gepubliseer waarin hy juis beskryf hoe die Afrikanervolk van Suid-Afrika as die “kanarie in die steenkoolmyn” beskou kan word, die eerste Westerse volk wat in ons tyd kon uitsterf as gevolg van multikulturalisme en rasseoorheersing deur swartes.

Ek het uitgewys hoe, tot en met die tweede wêreldoorlog, Suid-Afrika nog altyd deel van die Westerse stelsel was, met ons eerste minister wat beide huise van die Britse parlement in 1942 toegespreek het, met Lloyd George en Winston Churchill wat hul gemeenskaplike bewondering vir hom uitspreek en die hele skare Britse politici wat vir hom hande klap en “He’s a jolly good fellow” sing. Kort daarna het Suid-Afrika egter in onguns verval, en pleks daarvan dat sy bygestaan is om haar rasse- en etniese probleme op te los, is sy verguis, aangeval en geboikot.

Ek het na die eietydse Suid-Afrika as “‘n soort antirassistiese Sowjetunie” verwys, waar dit eenvoudig taboe is om die waarheid oor ras te praat. Daar is gereelde heksejagte teen akademici, skrywers en gewone mense wat dit durf waag om oor swart geweld, korrupsie en onverdraagsaamheid teenoor Europese kultuur en gebruike te kla. Teenoor diegene wat daaraan dink om Suid-Afrika te verlaat, het ek in my toespraak gewaarsku dat hulle deur mev. Merkel in Europa of mev. Clinton in Amerika met dieselfde nonchalance verraai kon word as wat mnr. FW de Klerk ons gedurende sy sogenaamde “onderhandelings” met die ANC en die SAKP verraai het.

Hoewel ons Afrikaners kanaries in ‘n gevaarlike multikulturele eksperiment is, is ons nog nie dooie kanaries nie aangesien ons vir ons eie oorlewing werk, met ‘n renaissance van gewilde musiek, film en die totstandkoming van klein sakeondernemings. Ek het ‘n beroep op die gehoor by in Montgomery Bell Nasionale Park gedoen om met ons handel te dryf en saam met ons te werk om ons eie etniese ekonomie te bou buite die beperkinge van regstellende aksie en rassekwotas in die handel waaraan ons gedurig onderwerp word.

Die twee sprekers van die Vlaamse patriotiese party, die Vlaams Belang, het die gehoor oor die toenemende oorheersing van Islam in België, waaronder die verdrukking van vroue, ingelig. Mnr. Filip de Winter het gesê: “Jy kan nie ‘n eerstewêreldland met ‘n derdewêreldbevolking hê nie. Die Westerse wêreld word binnegeval.” Hy het ook die toelating van Turkye tot EU-lidmaatskap as “suiwer waansin” beskryf. Europa is ‘n swak prooi vir ‘n aggressiewe Islam, die roofdier.

anke_van_dermeersch
Anke Van dermeersch

‘n Ander spreker van die Vlaams Belang, me. Anke Van dermeersch, was ‘n vorige Mejuffrou België en is tans senator in daardie land. Sy het ‘n organisasie Vrouwen tegen Islamisering gestig; dié lei media- en inligtingsveldtogte wat provokatiewe plakkate insluit waarin die vryheid en skoonheid van Europese vroue gevier word. Senator Van dermeersch het verder verduidelik dat “individualisme, materialisme en selfverheerliking die grootste vyande van familiewaardes en daarom ook ons demografie” is. Sy is sterk gekant teen die VN se voorstel dat miljoene Afrika-immigrante na Europa uitgenooi moet word om vir die vrugbaarheid onder die vervangingskoers te vergoed, en dit as “‘n kruipende, aanhoudende volksmoord van Europeërs” beskryf.

In sy afsluitingstoespraak het die veteraan- VS-aktivis en regsgeleerde Sam Dickson vir Angela Merkel daarvan beskuldig dat sy “die ergste verraaier in die geskiedenis van Duitsland is. Sy beskik oor geen land nie.” Hy het die gehoor daaraan herinner dat “die woord ‘rassis’ ‘n semantiese wapen is wat deur die wrede kommunis Leon Trotski in die 1930’s uitgevind is”.

Kort ná die konferensie het Ruuben Kaalep op Engels getwiet:

Ek kon nie anders as om saam te stem, dit ‘n “hou van” te geen en te hertwiet nie.

Opsommenderwys is daar ‘n paar dinge wat my omtrent die kongres bybly:

  • Amerikaners stel oor die algemeen meer in ons Afrikaners as in die Engelssprekende blankes belang, omdat ons heelwat waardes en ervaringe met hulle deel, hoewel hulle bereid sou wees om alle blankes in ons land by te staan.
  • Vanweë my eie en PRAAG se werk, word Afrikaners en by uitbreiding Suid-Afrika gesien as deel van die internasionale “altregse beweging” wat ten doel het om die hele Westerse/Europese wêreld (waarby Rusland ingegrepe is) op ‘n nuwe konserwatiewe, pro-blanke koers te plaas. Ons stryd is hulle s’n, en andersom. Almal verstaan dit. Donald Trump, maar ook Marine Le Pen, Geert Wilders en ander is by verstek die “altregse politici” wat deur ‘n magtige intellektuele en maatskaplike beweging gerugsteun word.
  • Indien dit reg beplan word, kan ons en veral die Amerikaners gesamentlike projekte aanpak om byvoorbeeld blanke armoede in ons land uit te wis, werk te skep, handel te dryf, of selfs om onsself te beveilig. Oor en oor het van die kongresgangers my gevra: “Do you have the right to own guns?” Solank ons gewapen is en oor ‘n goeie inkomste beskik, is daar niks wat die ANC of EFF kan doen om ons uit die land te verdryf nie. Ons sal ons ook teen misdadigers kan verweer. Ongelukkig sukkel baie van ons mense ekonomies, is ongewapen en daarom weerloos teen aanvalle. Dis wat reggemaak moet word.
Prof. James Otteson
Prof. James Otteson

‘n Plek soos Nashville, Tennessee wat nie eens onder die toptienstede in Amerika figureer nie, is welvarend, skoon, goed georganiseer en dinamies. Daar is vier universiteite, streeksbanke, asook allerlei konserwatiewe dinkskrums waarvan ek Dinsdagaand ‘n lesing te Cool Springs net buite Nashville gaan bywoon het. Die titel van die lesing was “The end of socialism” en prof. James Otteson van die Wake Forest-universiteit het ‘n boeiende ontleding aangebied oor waarom sosialisme en staatsinmening meermale misluk terwyl privaat onderneming gewoonlik slaag. Agterna het hy my sy visitekaartjie gegee en daar was ook ander mense by die lesing wat gretig was om met my te gesels, eposadresse uit te ruil, ens.

My algemene indruk is dat die Amerikaners, veral in ‘n suidelike staat soos Tennessee ons baie goedgesind is en graag sal wil sien dat ons oor en weer saamwerk teen verswelging deur die derde wêreld, of deur swart demografie in Suid-Afrika. Die boodskap dat die hele blanke bevolking wêreldwyd bedreig word, word oral gehoor en daarom bestaan daar ‘n nuwe behoefte aan blanke solidariteit, ongeag taal, kultuur of land. Almal wat deel is van die blanke, Europese beskawing moet saamwerk om dit te red, waar ons ons ook al mag bevind.

Sondagoggend was ek so half en half gestrand by Montgomery Bell Nasionale Park, totdat ‘n Ierse ingenieur uit Kalifornië wat so begeester is ná my toespraak dat hy sommer hierheen wil emigreer om ons te kom help om die stryd te stry, my ‘n geleentheid aanbied. Tien minute later sê hy, nee, hier is ‘n joernalis van een van Amerika se grootste koerante wat my sal aanry dan kan ons sommer in die motor op pad Nashville toe gesels. Dis Amerika: dinge gebeur vinnig en spontaan. Hier in Suid-Afrika sal hoofstroomjoernaliste nie eens my eposse beantwoord nie, want nog te sê my ‘n geleentheid aanbied en agterna vir my ‘n bier in die sentrum van Nashville koop. Intussen het die man my Washington toe genooi. Ek dink as ek meer tyd in die VSA deurbring, kry ek nog ‘n afspraak met die president, veral as daardie president se naam dalk binnekort Donald Trump is!

Bygesê: die Amerikaners is gou om uit te vind of jy oor ‘n goeie opvoeding beskik, oor hul eie en die wêreldpolitiek kan saamgesels en beoordeel jou daarvolgens. Anders as by ons, waar onderlinge nyd en afguns dikwels hoogty vier, verleen die Amerikaners geredelik erkenning aan talent of kennis as hulle dit teëkom.

Vir ‘n dag of twee het ek by ‘n gesin in Green Hills, ‘n voorstad van Nashville, tuisgegaan wat my ook bederf het deur my rond te ry en allerlei besienswaardighede te gaan wys, onder meer die lewensgetroue replika van die Parthenon (hier bo). Die dame se ma was Afrikaans en haar pa ‘n Engelsman van Natal, maar sy het op Potgietersrus grootgeword, daar in Afrikaans skoolgegaan en ook op Tukkies gestudeer. Haar man is in Kanada gebore, en het ‘n tyd lank by Wits klasgegee alvorens hulle uit die land weg is. Hul twee seuns wat tans op universiteit is, het in Amerika grootgeword en praat Engels. Maar hulle is baie gretig om hul Afrikaans te verbeter en daarom het ek vir hulle twee Afrikaanse films met Engelse onderskrifte laat kry, wat vir hulle verdere blootstelling aan die taal sal gee. Só leef die Afrikaanse belangstelling in Nashville, Tennessee, waar daar blykbaar ook ander Afrikanergesinne woon.

Terug in Suid-Afrika lees ek al weer die vervelige, voorspelbare, polities korrekte gesanik van Piet Kopdoek en ander in Rapport en wonder: bly ons op dieselfde planeet? Besef mense nie dat die wêreld daarbuite, in Europa – maar veral ook in die magtige VSA – besig is om met rasse skrede te verander nie?

Politieke korrektheid, witskuld, swart oorheersing, dis alles so… iets wat tot gister behoort. Ons is besig om ‘n nuwe tydvak binne te gaan. Dis opwindend, interessant, en vol belofte.

As ek mense hier by ons net dít kan laat verstaan, dan is alles wat ons doen al die moeite werd.

Dan Roodt: Rekenaars vir alle Afrikaners?

Volgens beskikbare statistiek, beskik ongeveer die helfte van Afrikaners nie oor rekenaars nie. Mense het oor die algemeen selfone wat hulle toegang tot die internet gee, maar nie noodwendig ‘n rekenaar nie. Baie gebruik ook rekenaars by die werk.

‘n Idee sou wees om by groot maatskappye hul ou rekenaars in die hande te kry waarvan hulle ontslae raak en hulle bietjie op te gradeer of reg te kry vir arme of werklose Afrikaners sonder rekenaars. Enige rekenaar ná 2005 of so is eintlik goed genoeg, want mens kan ‘n ligte weergawe van Linux daarop laai en dan behoort dit heeltemal goed te wees om aanlyn mee te werk. Ons kan hulle dan gratis versprei of per koerier landwyd laat aflewer teen ‘n minimale koste van ongeveer R100 per rekenaar.

Enigiemand met ‘n rekenaar behoort tussen R5000 en R10 000 per maand van die huis af te kan verdien, want daar is ‘n hele globale wêreld waar ‘n mens jou dienste kan verkoop.

Ons kan ook nuwe aanlynbesighede begin om vir sulke mense werk te skep. Van die besighede kan ook in die buiteland geregistreer wees, dus geen BEE of ander nonsens nie.

Dit kan nog ‘n baie opwindende PRAAG-projek word!

Dan Roodt: Hokaai, mense! Moenie emigreer nie

Nou die dag gesels ek met ‘n studente van Tukkies. Feitlik al die “kinders” – sy praat nog steeds soos op skool, van “kinders” – in haar klas wil ná hul studies uit Suid-Afrika vort. Hulle sien vir hul geen toekoms hier nie. Die gras is groener aan die ander kant van die draad, ens. Sekerlik word hulle dit ook deur hul ouers wysgemaak, want wat weet ‘n jongmens van 19 of 20 jaar oud ook nou?

Ek het daar en dan verduidelik waarom Suid-Afrika steeds die land van melk en heuning is. In weerwil van ons mensgemaakte (as FW ‘n mens is) probleme, bied ons land steeds die hoogste lewensgehalte ter wêreld.

Kom ons begin by die klimaat en die natuur: ‘n Halfuur se ry uit die stad uit, kan jy iewers in ‘n ongerepte omgewing ontspan, na die voëls luister, gaan stap, fietsry of wat ook al. Heel jaar deur. In ‘n plek soos Kanada is dit 9 maande van die jaar so koud dat jy in jou huis of kantoor vasgekluister is. As jou motor in Kanada op die pad gaan staan, kan dit lewensgevaarlik wees, want jy kan binne enkele ure verkluim. Ons het geen aardbewings, orkane, oorstromings, sneeustortings, vulkane of ander natuurrampe nie. In San Francisco, Kalifornië of Auckland, Nieu-Seeland, loop jy gevaar dat jy in ‘n aardbewing sterf.

‘n Mens moet elke dag eet. In die meeste ander lande is voedsel duur of sleg of albei. Die Franse moet hul vleis met allerlei souse doodgooi, anders kan jy dit nie in jou liggaam kry nie. In Amerika is ‘n hamburger omtrent ‘n gourmet-dis, want die res is oneetbaar. In die meeste supermarkte sien jy geen vars kos nie en as jy dit daar vind, is dit omtrent vyf of tien keer die prys wat jy hier sal betaal.

Jy moet ook aantrek. Een van die voordele van die massas swartes in ons land – miskien die enigste – is dat klere betreklik goedkoop is. As jy oordeelkundig in sekere winkels koop, kan jy eintlik vir ‘n appel en ‘n ei soos ‘n Europese aristokraat aantrek. Vanweë ons klimaat, hoef jy ook nie duur wintersklere en stewels te koop nie. Wat voedsel en kleding betref, leef ons in die paradys.

In die onlangse verlede as ek op die kampus van Tukkies gekom het, het dit my opgeval hoe modieus al die studente aantrek. Laggend en sorgvry sit hulle in die kafees of op die grasperk rond. Wat ‘n idilliese studentelewe. Geen kommer oor verhitting, waar die volgende bord kos vandaan gaan kom of waar hulle uiteindelik werk gaan kry nie. In die meeste Europese lande is die werkloosheidskoers onder jongmense 30% of meer. Vele van hulle studeer jare lank sonder dat hulle ooit kan hoop om ‘n behoorlike werk te kry.

Maar daardie sorgvrye studente wat lyk my almal geld het om mooi aan te trek, in redelik nuwe karretjies rond te rits en R20 of meer vir ‘n capuccino te betaal, is dié wat steen en been oor ons land kla en wil emigreer!

Dit bring my by nog ‘n punt: Hoe goedkoop dit is om in Suid-Afrika te studeer. Goed en wel, in sommmige Europese lande soos Duitsland is universiteitstudie gratis, maar verblyf, kos, vervoer en die res is nie. Vergelyk jy egter ons kampusse met dié in die VSA, is klasgeld in Suid-Afrika gemiddeld tien tot vyftien keer goedkoper by ons. As ek ‘n jong Amerikaner was, het ek in Suid-Afrika kom studeer! Die gemiddelde jong Amerikaner begin sy lewe met studieskuld van honderde duisende dollar, miljoene rande in ons geld. Hy kon ‘n huis daarmee gekoop het of sy eie onderneming begin het, maar nou het hy net ‘n stuk papier en nog geen werk nie. Miljoene der miljoene blanke Amerikaners is ook arm, werkloos of kan net by McDonalds of agter die kasregister by Wal-Mart ‘n laag besoldigde betrekking verkry.

So pas het die ANC R41 miljard gestem om nog beurse en lenings aan studente beskikbaar te stel. Ek sê: terwyl Tukkies, Stellenbosch, die PUK en ander nog redelik goed funksioneer, laat ons jongmense almal gaan studeer en goeie kwalifikasies bekom!

Daar is maatskappye van regoor die wêreld in Suid-Afrika wat geld moet maak. Daarvoor het hulle opgeleide mense nodig. Al stem die ANC nou hoeveel wette om blankes in die werkplek te benadeel, gaan maatskappye iewers die oë toeknyp en mense aanstel wat die werk kan doen. In die Sowjetunie het Stalin mense doodgemaak wat sy vyfjaar- ekonomiese planne oortree het, nogtans het baie hulle nie daaraan gesteur nie. Daar gaan ‘n tyd kom dat regstellende aksie net in die staatsdiens sal geld, want die privaat sektor gaan dit toenemend verwerp.

Dus, my boodskap aan Afrikanerjongmense is: Daar wag ‘n blink toekoms in Suid-Afrika, mits jy hardwerkend of goed gekwalifiseer of albei is.

Maar selfs al kan jy nie sonder meer ‘n werk kry wat jou geval nie: Ons land is een van die maklikstes ter wêreld om ‘n eie onderneming te begin. In Europa is daar veel meer rompslomp en kostes as hier. As jy iemand in diens neem, moet jy benewens sy salaris, nog 60% salarisaftrekkings bytel wat aan verskeie staatsagentskappe verskuldig is. Dis nou nog afgesien van gewone belasting en BTW. Deesdae kan jy in Suid-Afrika binne ‘n maand tot ses weke ‘n maatskappy registreer, ‘n bankrekening open en daar gaan jy! Jy kan uitvoer, invoer, goedere of dienste verkoop, en die ANC beskik nóg oor die mannekrag nóg oor die vermoë om ons werklik almal te kan beheer.

Die meeste entrepreneurs waarvan ek weet, betaal die absolute minimum aan belasting. Hulle het slim rekenmeesters en sorg dat hulle nie groot salarisse uit hul besighede onttrek nie. Met die globale geleenthede wat die internet en aanlynverkope bied, kan enige jongmens binne tien jaar lag-lag ‘n miljoenêr word – in dollar of euro.

Wat die gehalte van ons behuising betref, troon Suid-Afrika kop en skouers bo alle ander lande uit. Jy kan deesdae in ‘n veiligheidsbuurt woon waar jy teen die meeste misdaadgevare beskut word, teen ‘n breukdeel van die prys van ‘n piepklein woonstelletjie in die meeste wêreldstede. In Londen of New York sal jy nie eens ‘n toilet kan koop met die prys van ‘n groot huis in Suid-Afrika nie. Nou onlangs het ‘n vriend sy luukse huis in ‘n Johannesburgse veiligheidsbuurt vir iets meer as R5 miljoen verkoop en Australië toe geëmigreer. In sy eie woorde, het hy nou huisvesting in ‘n “kleinerige, stokou huisie soos in Benoni”. Dis nou in Perth. As jy regtig Benoni toe wil trek, doen dit, maar sonder om jou en jou gesin se werlvaart aan die Australiese droom op te offer.

Afgesien nog van al die materiële voordele wat Suid-Afrika bied: fantastiese voedsel, groente en vrugte, klere, huisvesting, ens., beskik ons Afrikaners oor ‘n kultuur wat met dié van enige Europese staat vergelyk kan word. Ons het ons eie taal, letterkunde, musiek, rolprente, kookkuns, styl, argitektuur, tradisies, geskiedenis, noem maar op. Die meeste “nuwe lande” soos die VSA, Kanada, Australië en Nieu-Seeland droom daarvan. Hulle voel minderwaardig teenoor Europeërs, veral die Britte en die Franse, en doen hul bes om hulle na te aap. Voel ons minderwaardig teenoor Britte? Miskien bestaan daar ‘n paar gedekultureerde Naspersjoernaliste wat so voel, maar die deursnee-Afrikaner is trots op wie en wat hy is. In weerwil van ‘n stortvloed propaganda, asook die ANC se meedoënlose verengelsingsbeleid, eet ons nog steeds boerewors en melktert, praat, skryf en sing Afrikaans, en onderhou die vernaamste aspekte van ons tradisie. Hoe kan ‘n mens so iets kosbaars wat oor eeue tot stand gekom het, verruil vir ‘n ersatz, nagebootste lewe in ‘n ander land? Ek sou kon verstaan indien mense sou wou emigreer na Frankryk, Italië of Oostenryk, selfs Nederland, waar jy elke week opera toe kan gaan of museums kan besoek en sodoende ‘n eeue oue, ryk kultuur kan inadem, maar baie min Afrikaners emigreer soontoe. Die meeste vertrek juis na daardie kultuurarm, oppervlakkige, Engelssprekende lande waar jy maar net nog ‘n stuk papier is wat deur die wind aangewaai kom. Jy is niks beter as ‘n Chinees, ‘n Indiër, ‘n Somaliër, ‘n Nigeriër of armoedige Oos-Europeër wat op soek na ‘n beter lewensgehalte na die VSA, Kanada of Australië emigreer nie.

Die enigste verskil vir die Afrikaner-emigrant is egter: Hy aanvaar ‘n verlaging in lewenstandaard en -gehalte! Hy gee iets kosbaars prys vir die illusie van “veiligheid en welvaart”.

Daarmee wil ek nie sê dat Suid-Afrika nie groot probleme het nie. Maar dis probleme wat ons goed verstaan en wat sekere “leiers” doelbewus geskep het. Die oomblik wat ons begin om hulle regtig aan te pak, sal hulle soos mis voor die son verdwyn. Ons word egter verlam deur die Naspersmedia, die ANC se propaganda, die soeke na kitsoplossings (soos emigrasie), sonder dat ons doelgerig en planmatig optree. Aan ‘n groep mense, en veral ‘n volk, wat optree, is daar geen keer nie. Toe Afrikaners dit in die dertiger- veertigerjare van die vorige eeu begin doen het, het ons die land verower. In die vroeë sewentigerjare het Ken Owen van die Sunday Times gevrees dat Engels in Suid-Afrika sou uitsterf want dit word nêrens in die staatsdiens of die parlement gebruik nie. Van daar af het ons tot hier geval waar ons tans so dikwels aan onsself en aan hierdie mooi land wat ons voorouers opgebou het, begin twyfel.

Europa sit met ‘n Moslemprobleem, en gepaardgaande bomme in hul stede. Amerika en Kanada se blanke getalle neem skerp af en binnekort gaan hulle dieselfde soort regering hê as ons in Suid-Afrika, met dié verskil dat hulle doeltreffend verdruk gaan word. Die ANC is te hopeloos om ons doeltreffend te verdruk. Daarom word daar bloot misdadigers of “vryheidsvegters” ingestuur om ons lukraak te vermoor, te verkrag of te beroof. Dis egter ‘n baie primitiewe vorm van verdrukking wat gou-gou opgelos kan word deur tegnologie en beter veiligheidstelsels. Byvoorbeeld bestaan daar reeds stelsels waarmee jy vir ‘n paar rand enigiemand se misdaadrekord aanlyn met behulp van sy ID-nommer kan opkyk. As niemand meer misdadigers in diens neem of naby ons toelaat nie, sal hulle naderhand moet terugkeer na die tuislande toe. Of Zimbabwe toe emigreer.

Swart demografie in ons land het ook myns insiens gestabiliseer, veral weens die Vigsprobleem. Voorheen het die swart bevolking in ons land elke twintig jaar verdubbel, maar tans sukkel dit om verby veertig mijoen te kom. Weliswaar stroom daar steeds onwettige immigrante oor ons grense, maar die plaaslike swartes maak hulle dood en diskrimineer teen hulle. As ek ‘n Nigeriër was, het ek eerder Kanada toe as Suid-Afrika toe gegaan.

As ons genoeg werk vir ons eie mense kan skep, kan ons selfs weer Europese immigrante – daardie werklose jongmense – hierheen lok en sodoende ‘n beter demografiese balans in die land tussen blank en nie-blank skep, soos dit in die sestigerjare was.

Ons moenie dié land prysgee nie. Hy is geologies stabiel, strategies uitstekend geleë, met hope sonskyn, natuurskoon, goeie infrastruktuur en steeds met ‘n skatkis van minerale onder die grond.

Zuma en ‘n paar Zoeloes, of Malema en enkele Pedi’s, kan ons mos nie so bang maak dat ons stert-tussen-die-bene elders heen wil vlug nie? As ons voorouers by Vegkop en Bloedrivier ewe skrikkerig was, was ons mos nie vandag hier nie? En die ou liberale Engelse in Johannesburg en Kaapstad wat aanmekaar “rassisme” skree… is hulle nie eintlik skadeloos nie? Hul polities korrekte gesanik neem vir my so ‘n histeriese huiltoon aan, soos hulpkrete. As enigiemand deur swart geweld verdryf gaan word, gaan dit juis die liberale element wees wat gedink het “demokrasie” gaan vrede en voorspoed bring, maar nou uitvind dat dinge in Afrika glad nie so eenvoudig is nie. Weet dat die wanorde, stakings en betogings wat plek-plek losbars, ons hinder, maar ons vyande nog meer. Mens kan amper praat van: hulle kry hul verdiende loon.

Selfs Telkom begin plek-plek optiese vesel beskikbaar stel. (Ongelukkig het die swernote ons voorstad oorgeslaan, maar nogtans kan ek 40 Megagrepe per sekonde kry, as ek sou wou.) Een van die dae het ons dieselfde internetspoed as enigiemand in Stockholm of München, om en by 100 Megagrepe per sekonde. ‘n Meenthuis in ‘n Suid-Afrikaanse veiligheidsbuurt, met ‘n hoëspoedverbinding.  Wat meer het jy nodig? Kom ons bóú daardie meenthuise, met Afrikaanse name, veiligheid, optiese vesel en al! Dalk iewers in die Suid-Kaap. Dis baie mooi en Afrikaans daar, en ‘n bietjie weg van die Afrosentriese gedrang in die groot stede.

Dus, kom ons klou vas aan wat ons het. Die gras aan die oorkant is nie groener nie, inteendeel.

Naskrif: Gee hierdie aan ‘n jongmens om te lees.

Dan Roodt: Ná die Guptas is Malema se pad na die presidentskap oop

Mev. Margaret Thatcher het mos gesê (vry vertaal): “Enigeen wat dink dat die ANC Suid-Afrika kan regeer, bly in ‘n malhuis.” Ongelukkig het FW die Griek (lees hier onder) nie dieselfde siening gehad het nie en het hy die land op ‘n skinkbord aan ‘n klomp kranksinnige terroriste en misdadigers oorhandig, die sogenaamde “kamerade”. Een of ander Engelsman – ek meen dit was RW Johnson – het mos ‘n boek geskryf met die titel Comrades in business. (Helaas, nee, dit was Heribert Adam en Frederik van Zyl Slabbert, die eerste synde ‘n Duitse Engelsman met ‘n Indiërvrou en die tweede ‘n ontslape Afrikaanse Engelsman met ‘n Engelse vrou. Dis egter nie belangrik nie.)

Oor die afgelope ruk veral word die leuenagtige hoofstroommedia in ons land oorheers deur die Gupta-petalje, met die nuus wat vanoggend rugbaar geword het dat hulle inderdaad “landuit” is. Die Guptas verteenwoordig egter net ‘n enkele faset van die malhuis wat ons land onder ANC-“regering” geword het. Mense blameer Zuma, maar dit was ten minste ewe erg onder Mandela en Mbeki. Die belastingbetaler betaal nog steeds aan die miljarde dollar – nie rand nie – wat aan die wapentransaksie bestee is. Daaroor word min gesê want De Klerk en sy korrupte Broederbond-NP-bende het sáám met die ANC geskep toe die vliegtuie en duikbote aangekoop is. Vliegtuie en duikbote wat volgens mediaberigte tans hetsy in die loodse sonder opgeleide vlieëniers of grondpersoneel staan, hetsy vir herstelwerk onbepaald in droogdokke die tyd verwyl.

Wat ons tot dusver gesien het, is egter maar net ‘n voorsmakie van wat nog kom. Iemand kan gerus ‘n satiriese roman skryf, iets in die trant van: Die 120 dae van Julius Malema. Want die kanse dat Malema president gaan word, raak by die dag groter. Waarom sê ek so?

Die inploffing van alle Afrikanermag en -invloed onder die NP-Broederbond-kruipers het ‘n magsvakuum in die land geskep. Joe Slovo, sy kommunistiese bende en hul Mandela-marionet wat kastig namens “die swart massas” praat, het in die magsvakuum ingestap en sedertdien regeer die ANC en sy SAKP-vennoot skynbaar permanent. Die ongekende mediaveldtog teen Zuma rig egter wel skade aan die ANC aan. Wie gaan hulle vervang? Geen van die ander opposisiepartye beskik oor genoegsame steun en organisasie om die ANC werklik te kan troef nie. Maar dalk kan die ANC net-net die verkiesing in 2019 verloor. Gestel die ANC kry 49% van die stemme en daar ontstaan ‘n politieke krisis, iets wat vele Europese lande soos België of Italië al in die onlangse verlede oorgekom het? Onderhandelings om ‘n koalisie tussen die ANC en een van die kleiner partye saam te stel, kan maande lank duur terwyl die land verder en verder in chaos en onsekerheid verval.

Ons weet dat van die belangrikste regeringsveranderings in die geskiedenis met slegs ‘n minderheid steun by die stembus plaasgevind het. Dink maar aan die Bolsjewiste in Rusland in 1917 of aan Adolf Hitler se NSDAP in 1933. In Afrika is die voorbeelde van staatsgrepe en oornames legio. Natuurlik kan die ANC eenvoudig ‘n Mugabe trek en die stemme kook, maar dalk is hulle te dom daarvoor of hou die buitelandse veiligheidsdienste hulle te veel dop en stel enige pogings om die stemme te manipuleer aan die kaak.

Dis nou presies hier waar die scenario vir ‘n satiriese toekomsroman inkom. Ons het gesien hoe die DA en die EFF in die onlangse verlede baie goed teen Zuma en die ANC saamgewerk het met die grondwetlike hofsaak oor Nkandla. Hoewel hulle oënskynlik ideologies van mekaar verskil, weet ons dat die politiek dikwels “vreemde bedmaats” skep. Óf die ANC kan met ‘n minderheid in die parlement aanhou regeer, óf ‘n grootse koalisie van al die ander politieke partye kan oorneem. Uiteraard sal Malema en die EFF die sterkste aanspraakmaker wees, synde die enigste ander party met beduidende swart steun. Malema word president en Mmusi Maimane sy adjunk. Dalk word Pieter Mulder van die VF Plus dié keer ‘n volle minister van landbou en nie net ‘n adjunk nie. As Buthelezi nog leef, sal hy ook ‘n pos kry, tesame met Lekota en al die ander randfigure.

“Die media” sal oor hul oorwinning oor die Zuma-ANC juig. “Demokrasie” sal soos laas in 1994 ten hemele aangeprys word. Malema in sy rooi oorpak sal breed glimlag. Dalk sal hy weer duur Italiaanse pakke klere begin dra as hy met groot fanfare as president by die Uniegebou ingesweer word. Die twee oorblywende Gripens wat nog vlieg, sal ‘n verbyvlug waarneem, met bystand agter die skerms van ‘n paar Swede wat vir die geleentheid ontbied is.

Maar dan sal die ware revolusie begin. Binne die eerste maand sal die EFF sy weergawe van “grondhervorming” van stapel stuur – met die volle steun van die huidige party waarvoor Afrikaners stem, die DA. Daar sal grondbesettings op die Zimbabwe-manier plaasvind. Blanke boere en hul gesinne sal eenvoudig met geweld van plase verwyder word.

Naspers-Media24, die Business Day, en elke TV-kanaal sal dít alles met oorgawe steun, soos hulle jare lank reeds doen. Terloops, die huidige redaktrise van die Business Day, Hillary Joffe, was in haar jong dae by Wits ‘n marxistiese revolusionêr en sal daarom heimelik Malema se grondhervormingsbeleid steun. Marx du Preez se rubrieke sal op die voorblaaie van Beeld en Die Burger verskyn waarin boere en “regses” gepaai word om “niks ontwettigs” te doen om die ontplooiing van Malema se “groot transformasie” te probeer stuit nie.

In die handelskamers van die buitelandse banke sal ‘n minder gebreinspoelde siening egter posvat. Die woord “onstabiliteit” sal op Reuter en Bloomberg gefluister word. Binne die eerste paar weke van ‘n Malema-bewind sal die rand vanaf R15 per dollar tot R30 halveer. Gevolglik verdubbel voedsel- en brandstofpryse. Soos wat landbouproduksie tot stilstand knars, skiet voedselpryse verder die hoogte in.

In maand twee van Malema se “regering” vind die eerste voedselonluste in die groot stede plaas: supermarkte in Johannesburg, Pretoria, Kaapstad en Durban word geplunder. Eendag stap 200 000 swartmense vanaf Alexandra via die nuwe voetgangerbrug oor die M1 na Sandton City en plunder die hele winkelsentrum leeg. Gesette swart vroue wuif vrolik skoene, rokke en langbroeke wat die etikette van duur Europese handelsmerke vertoon. Die beelde word regoor die wêreld uitgesaai en viraal op die internet versprei. Die rand kry nog ‘n knou en die tienjaarstaatseffek raak-raak aan die 40% opbrengs. Dog selfs teen dié voordelige rentekoers is daar weinig kopers, want die maandelikse inflasie staan reeds op ‘n paar honderd persent.

Aan die einde van dieselfde maand kan die staat nie sy amptenare betaal nie. Of liewer: dalk kan hy nog salarisse betaal, maar teen die nuwe pryse beteken die salarisse nie veel nie. Die twee miljoen staatsamptenare, waaronder die polisie, brandweer, hospitale en ander nooddienste, begin staak.

Vanuit sy kantoor in die presidensie begin die jonge Julius, wat deesdae oor ‘n BA-graad van UNISA – helaas sonder enige ekonomie of finansies – beskik, na sondebokke soek om te blameer vir sy pragtige revolusie wat begin skeefloop. Die “boere”, met klein of hoofletter, Afrikaners en “wittes” word natuurlik soos gewoonlik verkwalik vir spekulasie met voedsel, valuta, brandstof, en dies meer. Streng prysbeheer oor basiese middele word ingestel. Malema se rooihempiebrigade, wat intussen een en almal in die SA Nasionale Weermag “geïntegreer” is, word met outomatiese wapens op straat ontplooi. Hulle word ook in Amerikaanse dollar betaal. Hulle dra egter steeds rooi barette om hul lojaliteit aan die Sterkman in Pretoria duidelik te maak.

By hierdie punt breek enkele vergeldingsaksies onder Afrikaners uit. Roelf Meyer word deur “onbekende regses” in sy huis doodgeskiet. FW de Klerk en sy vrou vlug dadelik landuit, Griekeland toe. Op die Afrikaanse webwerwe word daar opnuut met “FW die Griek” gespot, terwyl vele die feit bekla dat hy nie dieselfde lot as Roelf Meyer te beurt geval het nie. Media24 bestee miljarde van die nuwe waardelose rande aan privaatveiligheidsdienste om hul joernaliste teen “regses” te beskerm. Soos altyd, meen dié mediagroep dat Afrikaners ‘n groter bedreiging vir die vrede as president Malema en sy afro-marxistiese beleid inhou.

In maand drie van die Groot Transformasie probeer almal net oorleef, te midde van chaos, rooftogte en geweld. Die meeste Afrikaners in Gauteng vlug na ‘n enklawe in Pretoria waar ‘n aantal buurtwagte ‘n groot deel van die voorstede afgesper het en streng toegangsbeheer handhaaf. Op die platteland word sekere plase beveilig. Van die swart plaasbesetters word verjaag en noodvoorrade voedsel word gekweek, wat aan die stedelike enklawes gelewer word.

Die land verkeer op die rand van burgeroorlog, want in Zoeloeland het die Zuma-sibbe intussen ‘n eie weermag versamel en beheer oor Durban en sy hawe geneem. Hulle sny die brandstofpyplyn na Gauteng af en enige tenkvragmotors wat Van Reenenspas wil oorsteek, moet astronomiese tolgeld in harde geldeenhede betaal. Met dollars en euro’s kan die Zumas wapens en ammunisie bekostig wat sommer in hul eie hawe in Durban per skip afgelewer word. Aan die Rand is die meeste pompe reeds leeg en brandstof slegs op die swartmark verkrygbaar. By die Uniegebou vergader president Malema en sy generaals om planne te maak ten einde die Zoeloe-bedreiging die hoof te bied…

Wie sal dié storie vertel? Dalk ‘n regse Sweedse blondine wat in die land is om navorsing te doen vir haar boek oor hoe haar land die ANC aan bewind gestel het en wat met die Gripens aangaan. Moontlik raak sy halfpad verlief op ‘n jong Afrikanerrebel in die Noord-Transvaal wat met sy handjie vol manne en ‘n paar jaggewere hul pad van Louis Trichardt af oopveg om enkele vragmotors met voedsel aan die voorstede in Pretoria te lewer waar die honger begin knaag.

Terugslae vir Trump en Hillary in Wisconsin

Die senator van Texas, Ted Cruz, het gisteraand Suid-Afrikaanse tyd oor Donald Trump geseëvier in die Republikeinse nominasiestryd in die deelstaat Wisconsin. In die Demokratiese resies het die senator van Vermont, Bernie Sanders, op sy beurt vir Hillary Clinton geklop en daarmee nog ‘n onlangse oorwinning ingeryg, hoewel hy steeds ver agter loop sover dit afgevaardigdes betref.

Met meer as driekwart van die stemdistrikte wat hul uitslae ingedien het, het Cruz 49 persent van die stemme op hom verenig, teenoor 34 persent vir Trump. Die senator van Ohio, John Kasich, het 14 persent ontvang.

Die volgende rondte in die nominasiestryd sal in die New Yorkse deelstaat plaasvind, tuiste van sowel Clinton as Trump. Volgens onlangse meningspeilings loop Trump ver voor Cruz in New York, ‘n groot deelstaat wat weens die wenner-vat-als-formule tot 95 afgevaardigdes vir Trump kan beteken.

Volgens huidige vooruitskattings, ná sy verloor in Wisconsin, mag Trump nie ‘n algehele meerderheid van 1237 afgevaardigdes hê by die Cleveland-kongres waar die Republikeinse presidentskandidaat in Julie aangewys gaan word nie. ‘n Paneel van Amerikaanse verkiesingsdeskundiges het onlangs voorspel dat Trump waarskynlik met ‘n totaal van 1208 afgevaardigdes mag opeindig, net-net te min. Maar steeds sou so ‘n syfer hom in staat stel om die presidentskandidaat te word, aangesien daar iets soos 138 onverbonde afgevaardigdes bestaan wat self kan besluit vir watter kandidaat hulle wil stem. Indien Trump oor slegs om en by 1200 afgevaardigdes van sy eie beskik, hoef hy slegs 27% van die onverbondes (37) oor te haal om vir hom te stem om steeds die 1237-kerf tydens die eerste rondte van stemmery te haal. Daarna sal dit vir Cruz en Kasich neusie verby wees.

Volgens huidige beramings deur Associated Press, sou Cruz gisteraand 39 afgevaardigdes in Wisconsin behaal. Dit laat hom tans steeds met ‘n agterstand van meer as 200 afgevaardigdes teenoor Trump, want die miljardêrsakeman staan op 740 teenoor Cruz se 514 en Kasich se 143. Trump beskik steeds oor meer afgevaardigdes as Cruz en Kasich sáám, wat hom steeds die voorloper maak.

Wat die Demokratiese uitslag in Wisconsin betref, het die linkse Bernie Sanders 56 persent van stemme verower teenoor mev. Hillary Clinton se 44 persent, met driekwart van die stemdistrikte wat getel is. Dit laat Sanders egter steeds met ‘n aansienlike agterstand, want Clinton beskik oor 1274 afgevaardigdes teenoor sy 1025. As sogenaamde “superafgevaardigdes” ingesluit word, het Clinton reeds 1743 teenoor Sanders se 1056. Hillary Clinton moet 2383 bereik om die benoemingstryd in haar guns te beklink, wat op dié stadium waarskynlik lyk.

Dan Roodt: Stuur gerus jou kind na ‘n Engelse skool (nie)

‘n Mens hoor deesdae van al hoe meer Afrikaners wat hul kinders na ‘n Engelse skool wil stuur. Dis nogal moeilik om te verstaan, maar dit blyk dat die hoofrede waarom ouers dit doen, is om hul eie Engels te verbeter. Gewoonlik kom die ouers van die platteland of van grondig Afrikaanse dele van Pretoria of die Rand af en voel hulle selfbewus oor hul eie vermoëns om die Rooitaal te besig. Dalk is hulle bang hulle steek af by Julius Malema of Jacob Zuma of watter ander figure ook al die toon aangee as dit by Suid-Afrikaanse Engels kom.

“I frou him wif a ball.” As jy só Engels praat, is jou bloedjies reg vir die Engelse skool, is lyk my die doktrine.

Daar mag egter nog ander redes ook wees. Miskien dink jy Afrikaanse skole is te goed vir jou kind. Hy sal moet meeding met slim, blanke Afrikaanse kinders waarvan sommige in wiskunde en wetenskap ook uitblink. Jy sien nie kans daarvoor nie en weet dat Engelse onderrig in Suid-Afrika volstrekte middelmatigheid verseker. As iemand wat talent en die ontwikkeling daarvan verafsku, is jou kinders op ‘n Engelse skool daarvan verseker dat hulle in middelmatigheid gaan versink.

Blykbaar is die beste hoërskool in die land, of ten minste in Gauteng, Hoërskool Garsfontein in Pretoria. Dis nou volgens binne-inligting wat ek van iemand in die onderwysdepartement ontvang het. Min mense weet dit egter, want sien, die Gautengse onderwysdepartement, wat uit Engelse en verengelsde swartes bestaan, wil nie hê dat enigiemand dit moet uitvind nie. Dit word so te sê geheim gehou. Soos in ‘n Ayn Rand-roman waar die hele samelewing saamsweer om uitnemendheid te onderdruk of te verbied, wil niemand hê dat dié feit rugbaar word nie. Nóg minder dat Afrikaanse skole oor die algemeen stukke beter as Engelse skole presteer.

As jy egter soos die Naspersrubriekskrywer, Tim du Plessis, van Klerksdorp af kom, nie baie goed Engels praat nie en voel jy wil met Sipho die swartbemagtigingswonder kan saampraat as dit by skole kom, gaan jy vir seker aangetrokke tot ‘n Katolieke of Anglikaanse privaatskool voel. Iets met “Sint” in die naam. Soos Sint John’s. Of Sint Stithians of Sint Peter’s of Sint Andrew’s of Brescia House of wat ook al.

Sulke skole is natuurlik duur. R100 000 per jaar aan skoolgeld is niks buitengewoons nie. En dis nie al nie. Omdat jou duur Engelse privaat skool se standaard van onderrig so laag is, gaan jou kind ekstra lesse van ‘n private leermeester moet ontvang as hy matriek wil slaag. Gewoonlik is sulke leermeesters skrander oudleerlinge van Afrikaanse hoërskole wat tans een of ander hipermoeilike universiteitskursus draf en vir bietjie sakgeld die agtergeblewenes by Engelse privaat skole ekstra lesse gee. Agtergeblewenes soos jou bloedjies op hul Sint-skool met sy lae standaarde en swak leerkragte wat nie goed genoeg is om werk by ‘n Afrikaanse skool te kry nie…

Een van die ironieë is natuurlik dat vele onderwysers aan Engelse skole self Afrikaners is. Nou betaal jy groot geld om jou kind deur tweedeklas- Afrikaanse leerkragte in Engels te laat onderrig. Maak dit sin? Seker nie vir ons gewone mense nie, maar vir jou, die Afrikaner wat voel jy is terug op die brug maar jou kind gaan een van daardie Van der Merwes wees wat nie Afrikaans magtig is nie, maak dit seker sin.

As daar een ding is wat nog slegter as ‘n Engelse privaatskool is, is dit ‘n Engelse staatskool. Om jou kind in ‘n Engelse staatskool te plaas, is om hom letterlik vir die wolwe te gooi. As die Engelse privaatskool se standaard om en by 50% van die Afrikaanse skool s’n is, draai die Engelse staatskool s’n so tussen 20% en 25%.

Maar vir jou gaan dit mos nie oor jou kind se opvoeding nie, dit gaan oor jou selfbeeld as ouer, met jou “wif” en jou “dis” en “dêt”. Jou kind moet sondebok wees vir jou eie gebrekkige uitspraak, in ‘n land waar gebrekkige uitspraak inderdaad die norm is en niemand eintlik meer daarvoor omgee nie. Trouens, om iemand op sy of haar gebrekkige Engelse uitspraak te wys, kom neer op rassisme en mag jou in die Gelykheidshof laat beland!

Daar is nog ander, noem dit “byvoordele”, van ‘n multikulturele Engelse skool. Die kanse dat jou kind MIV mag opdoen, verhoog eksponensieel. Hier naby waar ek woon, is ‘n kliniek wat deur ons donkerder landgenote besoek word. As jy daar aankom, al is dit met ‘n verkoue, gee hulle jou sommer eers ‘n MIV-toets, net om seker te maak jy het nie óók Vigs nie. Volgens ‘n personeellid van die kliniek toets een uit elke tien van hul pasiënte positief vir MIV, dus 10%. Gegewe dié stand van sake, kan jy maar seker wees dat ‘n ewe aansienlike persentasie hoërskoolleerlinge aan jou kind se Engelse skool MIV-positief gaan wees. Miskien dink jy dis “goeie blootstelling aan die nuwe Suid-Afrika” of watter ander regverdiging jy ook al daarvoor uitdink. Kinders speel, val, kry seer, bloei en so ‘n ongeluk kan dalk in jou kind se geval lewensbedreigend raak. In weerwil van antiretrovirale middels, bly Vigs ‘n doodsvonnis.

Maar goed, as anglofiel of anglomaan wat jou kind teen wil en dank wil verengels, is selfs die risiko van MIV die moeite werd. Niks gaan jou van sy Engelse “reënboogskool” laat afsien nie. Selfs nie eens die wete dat jou kind eerder Engels met so ‘n lokasie-aksent gaan praat as Britse Engels nie. Baie kinders op Afrikaanse skole maak daardie aksent na: “Eisj, me and my friend we smoke a zol during break, what what,” en dergelike meer. Dis nog iets wat jy moet oorweeg: danksy die wetteloosheid in ons lands, is daar dwelmhandelaars rondom elke skool, maar ten minste is dit nog taamlik taboe by Afrikaanse skole en werk hoofde en onderwysers hard daaraan om dit van kinders weg te hou. Maar Engelse skole synde “liberaal”, is die weerstand teen dwelms nie so groot nie en ons weet mos dagga is by uitstek die inheemse dwelm wat vrylik in elke swart woonbuurt beskikbaar is, dus is jou kind met al sy nuwe swart skoolmaats goed geplaas om te kan “eksperimenteer”.

Iemand het eenkeer vir my gesê om ‘n seiljag te besit, is om met ‘n reënjas onder ‘n koue stort te staan en R200-note op te skeur. Maar dan het jy darem nog ‘n seiljag. Met jou kind by ‘n Engelse privaatskool, skeur jy R200-note op en kan min of niks daarvoor wys nie. Iemand het jou ingeloop met ‘n skoolwapen wat dalk vir jou kind ‘n pos by Anglo American gaan beteken. Skrik wakker: Anglo American is al amper bankrot en omtrent glad nie meer in die land nie. Daardie dae van “baantjies vir boeties met die regte Engelse skooldasse” is vir goed verby. Die kanse dat PW Botha terugkom, is groter as dat jou kind met sy Engelse privaatskool ‘n joppie gaan kry, want hy gaan nie kan meeding met skrander, goed opgevoede Afrikaanse kinders vanaf Afrikaanse skole wat toevallig ewe goed of nog beter as jou kind kan Engels praat nie. Boonop sonder ‘n lokasie-aksent. En hulle wiskunde en wetenskap is net soveel beter as jou agtergeblewe Engelse bloedjie met sy agtergeblewe vriende (en vriendinne).

Toegegee, hier en daar is daar seker ‘n onderwyser by ‘n Engelse skool wat aan ‘n Engelse universiteit gestudeer het en oor ‘n soortgelyke kwalifikasie beskik as sy eweknie by ‘n Afrikaanse skool. Maar raai wat, synde iemand wat nie veel van die Engelse wêreld weet nie, anders sou jy nie so graag wou hê dat jou kind daarin opgeneem word nie, daardie Engelse onderwyser is van meet af aan by Wits, Kaapstad, Rhodes of Natal geïndoktrineer om Afrikaners en witmense te haat, in daardie volgorde. Hy het “witheidstudies” geneem, of Engelse “letterkunde” wat op dieselfde ding neerkom. Vir seker dra hy of sy nie jou kind se belange op die hart nie. Vir hom is jy en jou kind albei uit die bose…

Dalk wil jy Australië toe emigreer en redeneer jy: “Hoe gouer my kind Engels word, hoe beter. Ek gaan mos nou in ‘n Engelse land woon en wil deel word van die Britse Statebond, met ‘n landsvlag wat die Union Jack trots vertoon.” Tensy jou kind matriek in Australië gaan skryf, moet hy dalk nog hier die eksamen slaag. Ook sal hy in Australië wat as ‘n eerstewêreldland beskou word, met kinders moet meeding waarvan die skole meer met Afrikaanse skole ooreenstem as met jou Engels-Suid-Afrikaanse skool. Hulle gaan bepaalde vaardighede van hom verwag, nie net die towerspreuk: “Ek is Engels want ek was op ‘n (sogenaamde) Engelse skool” nie.

Dis nog ‘n neteligheid: die matriekeindeksamen, veral waar dit in Engels afgelê word. Volgens beskikbare inligting is die gehalte van die Engelse merkers wat matriekvraestelle moet merk heelwat laer as dié van die leerlinge wat hulle moet beoordeel. Foute word met die punte gemaak. Waar enige subjektiewe oordeel, soos byvoorbeeld die gehalte van ‘n opstel, ter sprake is, kan die vyftigpersentopstel ‘n negentig persent word, of andersom… Ten minste is die Afrikaanse kind nog verseker van ‘n redelike standaard sover dit die gehalte van merkers en nasieners in die matriekeindeksamen betref.

Maar selfs al “frou” ek jou met “dis stoun” teen jou kop, gaan jy nie bes gee nie, dít weet ek. Want as jou kind se toekoms so min vir jou tel, is ons volk se toekoms vir jou nog veel minder werd. Jy is bereid om alles wat ons geslagte lank in ons taal en in ons onderwysstelsel belê het, te verloën ter wille van jou Australiese droom of om “in te pas” by ANC-Suid-Afrika. Dis die weg van die minste weerstand, of so dink jy.

Stuur dus gerus jou kind na ‘n Engelse skool.

Ek voel net jammer vir jou kind. Hy of sy verdien dit nie.

Dan Roodt: Wat u kan doen om PRAAG te ondersteun

Dis seker dat die krisis in Suid-Afrika en veral die krisis in Afrikaans vandag nie meer ontken kan word nie. Ons sien hoe geweld en onluste feitlik daagliks woed. Oproepe tot geweld en selfs volksmoord teen blankes het al amper roetine geword. Propaganda teen Afrikaners in die vorm van ‘n konstante gesanik oor apartheid en rassisme is byna al wat mens in die hoofstroommedia lees en hoor. Ons universiteite word een na die ander onder dwang van die EFF en uitvaagsels soos Jonathan Jansen verengels. Volgende sal die Afrikaanse skole wees.

PRAAG is ‘n moedige poging om die ondergang van blankes, Afrikaners en Afrikaans teen te werk. Ons bied ‘n alternatief teenoor die leuens van die hoofstroommedia wat ewe korrup en oneerlik as die ANC-bewind self is. In die howe, via diplomatieke kanale en met die pen veg ons voor in hierdie, ons oorlewingstryd.

Maar sonder u steun en hulp kan ons nie slaag nie. Op verskeie maniere kan u ons help om die huidige aanslag teen Afrikaners en Afrikaans die hoof te bied:

  • Steun ons by wyse van ‘n maandelikse debietorder of PayPal-subskripsie. Selfs ‘n klein bedraggie per maand beteken vir ons baie. Onlangs het ‘n bejaarde dame wat na Australië geëmigreer het, vir ons R1500 via ‘n familielid gestuur wat by ABSA inbetaal is. Daar is nog vele ander sulke voorbeelde; dis vir ons ‘n riem onder die hart dat soveel mense ons met geesdrif en toewyding ondersteun.
  • Koop ‘n PRAAG-boek en beveel dit ook by vriende en familie aan.

Die volgende is gratis en doeltreffende maniere om ons te ondersteun:

  • Teken op ons nuusbrief in.
  • Word ‘n PRAAG-vrywilliger en help ons om klagtes by plaaslike instellings, asook internasionale organisasies, aanhangig te maak. Ons moet ‘n “papierspoor” van ons verdrukking skep.
  • Lees elke dag ons twee webblaaie, praag.co.za in Afrikaans vir ‘n plaaslike gehoor en praag.org in Engels vir ‘n plaaslike en buitelandse gehoor.
  • Versprei die skakels na ons artikels op Facebook, Twitter en per e-pos. Moenie net ‘n artikel kopieer en vir u vriende stuur nie; stuur liewer die vriend na ons webblad waar hy dit self kan lees en tot die besoekersyfers van ons webblaaie kan bydra. Hertwiet en deel ons artikelskakels op Twitter en Facebook.
  • Volg ons op Twitter en “hou van” ons Facebook-blad. Kry ook vriende en familie om ons op Twitter en Facebook te volg.
  • Neem deel aan die Disqus-kommentaarblaaie onder aan ons artikels; sodoende dra u self by tot die verandering van mense se denke en verlewendig die inhoud van ons webblaaie. As u enige probleme met Disqus ondervind, kan u ons te eniger tyd by inlig[by]praag.org kontak.

Ons sal nooit die huidige oorheersing en gruwelike onregte wat daar teen ons gepleeg word, aanvaar nie. Dat ons sal oorwin, is ‘n uitgemaakte saak. Hoe lank dit egter gaan neem, hang van ons elkeen af.

Vir al ons betalende en nie-betalende ondersteuners sal ons binnekort opwindende nuwe voordele aankondig, veral wat vermaak en gratis lees- en kykstof betref. As ons net ‘n breukdeel van die fondse kon ontvang wat aan volksvyandige organisasies soos Naspers en die SAUK oorbetaal word, sou ons lankal vry kon gewees het…

Honderd jaar gelede het ‘n groot Afrikaner die volgende gesê:

Ons staan op die punt om óf ‘n groot volk te word, óf om op te hou as ‘n volk te bestaan. Laat ons dus werk terwyl dit dag is. Laat ons ons volk opbou.

– Christiaan de Wet, tydens die begrafnis van MT Steyn, 3 Desember 1916

 

Dan Roodt: Anton van Niekerk: agterryer in die stryd vir Engels

By die artikel van Anton van Niekerk op Netwerk24 waarin hy vandag Engels op Stellenbosch bepleit, is daar net een fout: Van Niekerk verskyn nie op die foto van Open Stellenbosch se betoging teen Afrikaans (sien hier bo) wat deur die blanke dr. Kylie Thomas van die Engelse departement, omring deur haar swart studente, gelei word nie. Waarom was Van Niekerk nie ook daar nie? Hy is dan nie ‘n voorstander van Engels nie? Of volg hy maar die stroom en is vandag ‘n stoere ondersteuner van ANC- en EFF-beleid téén Afrikaans, nes hy in die verlede ‘n NP-sikofant op Stellenbosch was?

Soos by alle volkere wat vir lang tye deur vreemdelinge oorheers is, is die tema van verraad besonder bekend onder Afrikaners. Jaap Steyn se postmoderne roman uit die laat sewentigerjare, Dagboek van ‘n verraaier, het skerpsinnige vrae oor lojaliteit teenoor die eie volk en taal gestel, in die lig van ‘n Breyten Breytenbach-agtige figuur wat verraad pleeg en hom by die ANC skaar. Verder terug was daar die joiners en hensoppers van die Tweede Vryheidsoorlog waaroor daar nou nog geskryf word.

Om soos die ietwat naïewe en dweperig godsdienstige hoofkarakter Anton in Dagboek van ‘n verraaier uiteindelik teen Afrikaners te draai, oorskry ‘n grens wat iewers in die boek só verwoord word:

“Jy sal baiekeer in jou lewe nie mooi weet wat om te doen nie, jy sal nie altyd weet of is iets reg of verkeerd nie, maar dan sal jy tog op een of ander manier weet: ‘n Afrikaner maak nie so nie.” (bl. 94)

Wesentlik is daar geen verskil tussen dít wat Van Niekerk in die linkse Netwerk24-media bepleit en die EFF se standpunt wat juis vandag in hul mediaverklaring oor die triomf van Engels by Kovsies verwoord is nie. “Afrikaans must fall.” Dit is die EFF se standpunt en dit is insgelyks Van Niekerk s’n. So pas het die EFF ‘n verklaring uitgereik waarin die aanvaarding van Engels as enigste taal aan die Universiteit van die Vrystaat verwelkom word:

Nothing marks the step towards transformation at UFS than this decision to abandon Afrikaans as a medium of instruction. This is because within the institutions of higher learning, as well as in many public schools in South Africa, Afrikaans has maintained segregation and racial privileges. As an institutionalised language, it has kept alive white supremacist cultural practices and given license to white right-wing groups to think it is legal and legitimate to be racist.

We commend all the students whose protests have brought the question of the language policy sharply into the university agenda such that it could not be postponed any more. We further call on universities of Stellenbosch, Pretoria and UNISA to heed to the call that Afrikaans Must Fall as a step towards transformation of the university.

In addition, all colonial and apartheid statues in our campuses across the country must be removed, including symbols such as names and insignia. Our campuses must be freed from being centres that celebrate colonialists, mass murderers and their associated racist ideas. The insistence to keep Afrikaans as a medium of instruction, along with colonial statues and symbols, is a direct legitimisation of white supremacy and anti-black racism.

Ek beskou my as ‘n Afrikanerdissident of iemand wat in weerwil van die groteske verwarring, propaganda, etniese konflik en politieke geknoei in ‘n land soos dié nog altyd gepoog het om te dink en te handel volgens daardie vae, verskuiwende lyn wat in bogaande paragraaf van Steyn verwoord word: te midde van die verwarring en propaganda moet ons standpunt inneem en handel, en tog moet ons iewers weet dat daar grense bestaan wat nie mens durf oorskry sonder om jou aan afskuwelike verraad skuldig te maak nie.

Nou die dag vertel die uitgeweke digteres Annesu de Vos my dat die Afrikanerterroris, Hein Grosskopf, op ‘n stadium in ‘n ANC-opleidingskamp in Zimbabwe beland het waar een van ZANU PF se instrukteurs met smaak vertel het van die wreedhede wat hy en ander teen blankes gepleeg het. Grosskopf het toe blykbaar besef dat sy verraad hom nou in ‘n situasie laat beland het waaruit geen terugkeer meer moontlik was nie. Weier hy om voortaan mee te doen, sou hy self as verraaier deur sy ANC- en ZANU PF-makkers doodgemaak word. Volhard hy op sy ingeslane weg, bevind hy hom uiteindelik in ‘n wêreld van terreur en sinnelose geweld teen burgerlikes, een van die “vryheidsvegters” vir wie wreedheid self die enigste sin van hul opstand teen alle beskaafde norme is. In sy boek Negrologie, noem die Franse joernalis Stephen Smith van die linkse koerant Le Monde, dit “die vryheid van die wolwe” binne die “paradys van wreedheid”.

‘Tans sien ons egter hoe die brandende buiteband, met die swart rook wat daaruit opstyg, die simbool van Matiedenke – of gebrek daaraan – geword het.’

Hein Grosskopf se verraad het tot ‘n bom in Johannesburg gelei. Anton van Niekerk s’n lei tot die ondergang van Afrikaans aan die Universiteit van Stellenbosch. Net soos Grosskopf in sy opleidingskamp wat nie meer oor die wil of die moed beskik het om “nee” te sê vir die drukgang waarin hy hom bevind het nie, volhard Van Niekerk ewe willoos op sy ingeslane verraaierstrajek. Beide Grosskopf en Van Niekerk beskik oor ‘n intense, anomiese dislojaliteit teenoor die Afrikaner as volk en as gemeenskap waaruit hulle na vore gekom het, en waarin hulle, soos die spreekwoord lui, gebore en getoë is.

Dog verraad is verleidelik, vermoed ‘n mens. Suid-Afrika is ‘n sadistiese land. Net ‘n paar dae gelede is ‘n Afrikaanse dogtertjie, Kayla Meyer, en haar hele gesin op Randfontein deur vier nihilistiese “vryheidsvegters” uitgewis. Só word wreedheid en die oorheersing van die wolfmens elke dag in ons land gevier. Swakker en dommer tipes soos Van Niekerk voel aangetrokke tot die krag en mag, die primitiewe heerssug wat ‘n Afrikadiktator-in-wording soos Julius Malema uitstraal. Soos Stephen Smith in sy opmerkings oor “die paradys van wreedheid” insgelyks aandui, speel die tropgevoel ‘n groot rol.

Die trop is Engels, daarom moet hy gevolg word. In sy burokratiese prosa skryf Anton van Niekerk:

Ek self doseer tans ’n module vir ongeveer 115 derdejaarstudente. Uit herhaalde navrae wat ek reeds tot hierdie studente gerig het, blyk dit dat daar nie een onder hulle is wat Afrikaans as onderrigmedium verkies nie (hoewel daar waarskynlik ’n paar is wat opstelle en eksamens in Afrikaans sal doen).

Dr. Kylie Thomas, die Boerehater-Engelse-dosent roep haar trop op om Engels by Stellenbosch te laat oorheers. Noem haar dan ‘n Engelse taalstryder, waarvoor ons as Afrikaanse taalstryders seker respek moet hê. Al doen sy dit om imperiale redes of om haarself in haar beroep te bevoordeel, is daar tog – hoe afskuwelik ons sulke Engelse ook al mag vind – by haar sprake van ‘n wíl. By Van Niekerk is daar geen wil, geen sweem van ‘n keuse te bespeur nie. Hy is die blote agterryer van Kylie Thomas en die Open Stellenbosch-gepeupel wat sy vanuit haar kantoor in die Engelse departement opgetower het, soos die dorpie Combray uit Proust se koppie tee te voorskyn kom as die madeleinekoekie daarin gedoop word.

Is dit nie ironies dat iemand soos Van Niekerk ‘n dosent in die wysbegeerte is nie? Kan jy nou meer! Hy het nog nie eens daardie gewilde werke van Sartre en Camus wat ons geslag as tieners verslind het en waarin die problematiek van keusevryheid so intens aan bod kom, gelees nie. Of indien hy dit gelees het, het hy dit met sy uiters middelmatige intellek nie begryp nie. Of as hy dit begryp het, beskik hy nie oor die morele moed om dit ter harte te neem nie. Hy is bloot ‘n willose hensopper, ‘n joiner, ‘n agterryer vir ‘n polities korrekte Engelse vrou.

Kierkegaard, die Deense filosoof wat juis in Deens geskryf het – daardie klein ou Skandinawiese taaltjie, wat seker vir tropmense onbenullig moet wees, net so onbenullig soos Afrikaans – behandel iewers die problematiek van “nie te kies nie” as juis óók ‘n keuse. Van Niekerk, die slaprugslungel, die willose, die volger, die na-aper van ‘n middeljarige Engelse dame in jeans en tekkies – ai, die smaakloosheid van Engelse vrouens! – is soos Kierkegaard se bootsman op die rivier wat moet kies maar net die stroom volg, dieselfde stroom wat hom oor die afgrond gaan voer.

Noem my dan ‘n Deen, of ‘n Afrikaner, wat onder Afro-Saksiese heerskappy deesdae ‘n vloekwoord geword het, maar ek kies juis vír Afrikaans. Na my ervaring voel jong Afrikaners deesdae ewe patrioties en lief vir Afrikaans as vorige geslagte. My dogter, wat in ‘n Engelse Johannesburg voor YouTube grootgeword het en dolgraag ‘n tyd lank in Seoel, Suid-Korea wil gaan woon om ‘n “stedelike ervaring” te hê, verbaas my nou die dag toe sy met ‘n Voortrekkerkappie huis toe kom wat sy iewers in ‘n tweedehandse winkel in Pretoria raakgeloop het. Ook het sy opgelees oor die stylvolle kleredrag van die Voortrekkers op Sondae, hul mansmodes, en dergelike meer. Ons kinders word groot in ‘n globale wêreld, maar steeds met ‘n waardering vir ons geskiedenis, asook ‘n sterk hunkering na Afrikanerskap, Afrikaans en ‘n eie identiteit. Hulle vrees bloot die beskuldigende geweld van die marxistiese wolwe wat van die universiteite hul skuilplek gemaak het. Vandaar dus hul versigtigheid om hoegenaamd ‘n voorkeur vir hul taal uit te spreek.

Indien daar vyf dosente aan die Universiteit van Stellenbosch was wat – ‘n mens weet nie hoe om dit te stel nie – oor ‘n paar nanogram testosteroon beskik het, was dit sonder twyfel heel anders. En sou studente nie gehuiwer het om ombeskaamd in Afrikaans klas te loop, eksamens af te lê of proefskrifte te skryf nie.

Helaas, daar heers bloot onderdanigheid aan die nuwe orde, aan Malema se taalbeleid wat die rooihempiebrigade met ‘n brandende buiteband op ons afdwing.

Sekerlik is Anton van Niekerk, soos al die verloopte Broederbond-Afrikaners – nee, die hele FW de Klerk-geslag met hul ellendige verraaiersmanie – ‘n bewonderaar van Winnie Mandela. Mevrou Mandela, soos Die Burger seker sou skryf. Sy het mos gepraat van die land “wat met vuurhoutjies en buitebande bevry moet word”. Tans sien ons egter hoe die brandende buiteband, met die swart rook wat daaruit opstyg, die simbool van Matiedenke – of gebrek daaraan – geword het.

Dit herinner my aan ‘n frase van die ontslape Franse – en ja, ek weet Piet Kopdoek en die res van die universitêre agente meen dat Frankryk ewe onbenullig as Denemarke of selfs die reste van ons Afrikanerdom is – postmodernis, Jean Baudrillard.

In een van sy essays oor die VSA verwys Baudrillard na iemand wat ‘n slang as troeteldier aanhou en die ooreenkoms tussen die baas en die reptiel se breine. Hy gebruik die sinsnede: “die innerlike nag van sy brein”.

Van Niekerk, wat so bedwelm is deur die stink rubberreuk vanuit die EFF-betogers se brandende buitebande, asook die intellektuele erfenis van mevrou Mandela en die hele Afrikaans must fall-beweging… Hoewel om dit ‘n “beweging” te noem, laat dit klink asof ons met iets soos impressionisme of die Duitse Romantiek te make het, wat heeltemal te eurosentries is. Veel eerder dan: Van Niekerk wat so deur die Raka-agtige Afrikaans must fall-instinkte oorweldig word, openbaar deur sy anglomanie bloot die innerlike nag van sy brein.

Hy is net iemand, hetsy Kylie Thomas, hetsy Julius Malema, se troetelslang. Met al die verraderlikheid en lis wat deur die slangmetafoor gesuggereer word.

Dan Roodt: Kan ‘n Trump-presidentskap die ANC tot ‘n val bring?

Kan Donald Trump die volgende Amerikaanse president word? En watter gevolge sou dit vir Suid-Afrika inhou? Ons weet dat Jan Smuts gesê het dat ons land se toekoms “altyd in die buiteland bepaal sal word” en gedagtig aan FW de Klerk se halsoorkopoorgawe onder buitelandse druk, was dit nog nooit so waar soos oor die afgelope twintig of dertig jaar nie. Onder Clinton en Obama was daar Amerikaanse ingryping in vele lande, met “regimeveranderings” in Noord-Afrika en in Oos-Europa. Donald Trump mag baie krities begin kyk na Suid-Afrika se ekstreemlinkse, antiwit bewind wat gereed maak om die land in dieselfde rigting as Zimbabwe te stuur.

Terwyl vele hoofstroommeningsvormers hulle nog enkele maande gelede doodgelag het vir Donald Trump, lyk die Amerikaanse miljardêrsakeman al hoe meer onstuitbaar. Met gisteraand se benoemingsverkiesings in Mississippi en Michigan onder sy gordel, is Trump besig om sy Republikeinse teenstanders soos Ted Cruz, Marco Rubio en John Kasich al hoe verder in die stof agter te laat. Terwyl ek hierdie rubriek skryf, wil dit lyk asof Trump in Mississippi selfs meer as 50% van die stemme kan inpalm, wat sou beteken dat hy al die afgevaardigdes in dié deelstaat by sy totaal sou kon voeg. Dit sou ‘n ramp-in-die-kleine vir sy mededingers beteken, veral vir Ted Cruz wat die enigste is wat nog naastenby by Trump kan kers vashou wat afgevaardigdes betref. Aanstaande week op 15 Maart vind sogenaamde “wenner-vat-als”-benoemings in Florida en Ohio plaas, met Trump wat in meningsopnames reeds met agt persentasiepunte of meer in die groot deelstaat Florida voorloop. Marco Rubio, die Republikeinse establishment se gunstelingkandidaat, wie se tuisstaat dit is, loop gevaar om heeltemal uit die wedren geknikker te word indien Trump Florida sou wen.

Trump is ‘n nuwe verskynsel: ‘n regse of konserwatiewe kandidaat wat ondanks die honende vyandigheid van die hoofstroommedia en selfs die grootbase en geldskieters binne sy eie party, toenemende kiesersteun monster. Invloedryke Amerikaanse koerante soos die New York Times, Washington Post en die Los Angeles Times, het reeds herhaaldelik venynige aanvalle op Trump geloods. Hulle het hom ‘n “rassis” en “fascis” genoem, asook met Hitler en Mussolini vergelyk. Onder blanke kiesers in Suid-Afrika sou so ‘n mediabelastering sekerlik die doodskoot vir enige kandidaat gewees het, maar sy meesal blanke Amerikaanse kiesers steur hulle nie meer aan die media nie. Hoe meer hy deur die ultraliberale New York Times, asook die TV-kanale soos CNN of selfs die konserwatiewe Fox News aangeval word, hoe meer stem hulle vir hom.

Dieselfde hoofstroommeningsvormers wat tot onlangs voorspel het dat Trump nie eens die eerste paar rondtes van die benoemingstryd sou oorleef nie, voorspel tans dat hy as Republikeinse presidentskandidaat nie ‘n kat se kans teen Hillary Clinton in die presidentsverkiesing staan nie. Hoewel Hillary in die Demokratiese benoemingstryd redelik ver voorloop teenoor haar onmiddellike teenstander, die linkse Bernie Sanders, lyk sy tog kwesbaar. Benewens die oorweldigende steun wat Clinton onder swart kiesers in die Suide van Amerika geniet, iets wat haar tot dusver bevoordeel het, lyk sy glad nie so sterk in die res van Amerika nie. So pas het die nuus bekendgeraak dat Clinton gisteraand teen Sanders in Michigan verloor het. Toe Sanders begin voorloop met die stemtellery, is daar gehoop dat die stemme uit die swart gebiede van Detroit dalk tot Clinton se redding kon kom. Toe nie. Hoewel haar neerlaag nie veel aan haar afgevaardigdevoorsprong bo Sanders gaan verander nie, besorg dit aan hom ‘n klinkende morele oorwinning wat sy ondersteuners nuwe moed gee. Die knaende welslae van ‘n buiteperd soos Sanders, wat nes Trump ‘n anti-establishmentkandidaat binne Demokratiese verband is, dui egter op groot gapings in Hillary Clinton se steunbasis wat haar in ‘n toekomstige stryd teen Donald Trump duur te staan mag kom. Trouens, sommige van Bernie Sanders se linkse kiesers mag selfs hul stemme vir Trump uitbring. Ander Sanders-kiesers dui in meningspeilings aan dat hulle eerder buite stemming sou bly indien Sanders nie as Demokratiese kandidaat aangewys word nie.

Gestel egter die hoofstroommedia se ergste nagmerrie word waar en Trump bestyg die Withuis ná 8 November vanjaar? Hy het belowe dat hy sal ophou met Amerika se onnodige oorloë in ander wêrelddele, soos Noord-Afrika en die Midde-Ooste, asook konstruktief saam met Rusland sal werk. Die burgeroorlog in Sirië mag dalk sodoende beëindig word.

Waarskynlik het die herhaalde aanvalle op Trump as “rassis” taamlike simpatie by hom gewek vir ander mense en groepe wat insgelyks deur die links-liberale media verguis word. Soos Afrikaners, byvoorbeeld? Trump het reeds hier en daar te kenne gegee dat hy nie van Robert Mugabe hou nie, weens sy konfiskering van blanke boere se bates in Zimbabwe. Met die Effers en ANC wat Mugabe in soveel opsigte na-aap, mag Trump se argwaan jeens dié groepe insgelyks toeneem.

Onder Trump se presidentskap sal daar onluste in die meeste Afro-Amerikaanse buurte uitbreek. Daarvoor sal Hillary en die linkse media sorg. Die huidige rassepolarisering in Suid-Afrika sal dus insgelyks in die VSA weerspieël word.

Die Suid-Afrikaanse media volg reeds die meer linkse Amerikaanse en Britse media slaafs na. Hulle is tans erg anti-Trump en sal met Trump as president oorgaan tot volslae anti-Amerikaanse histerie. Waarskynlik sal die Effers die “rassistiese” Amerikaanse ambassade in Pretoria probeer beset, soos hulle tans met Tukkies probeer doen.

In ‘n wit-swart gepolariseerde wêreld sou dit vir Donald Trump sin maak om die lot van Afrikaners en blankes as ‘n kaart in sy Amerikaanse en globale pokerspel te gebruik. Waarom nie ook minderheidsregte aan Afrikaners toeken soos wat Afro-Amerikaners in die VSA geniet nie? Of selfbeskikking in eie gebiede, selfs ‘n volkstaat nie?

Dit mag waar wees dat die Afrikaner hom in sy lot onder die ANC berus en nie in vryheid belangstel nie. Immers stem feitlik alle Afrikaners vir die ANC Lite, die DA met sy swart leier wat ook links en regs sy eie blanke kiesers van “rassisme” beskuldig. Agri SA pas vrywillig “grondhervorming” toe en die senate van die Afrikaanse universiteite stem keer op keer ten gunste van verengelsing en die etniese suiwering van hul eie kampusse van bleekvellige studente en dosente. Ek verkeer dus onder geen illusie dat Afrikaners ooit self teen die ANC en EFF sou wou opstaan nie. Maar net so willoos as wat die dom, konformistiese Broederbond-NP-groepering van destyds aan die SAKP en ANC oorgegee het, sal hulle enige ander Amerikaanse oplossing wat van buite af op die land afgedwing word, aanvaar. In elk geval is dié mense nie meer ‘n faktor nie, hoewel Naspers, Afriforum en Solidariteit seker kliphard teen Donald Trump en Amerika se “rassisme” sal skree.

“Los ons uit. Ons wíl deur die ANC regeer word!” sal die krete weerklink. Maar net soos wat ‘n klein minderheid blanke, meesal Joodse, kommuniste sonder enige kiesersteun – die SAKP het in die veertigerjare konstant sy deposito’s verloor waar hy in verkiesings gestaan het – uiteindelik die land met buitelandse steun oorgeneem het, mag ‘n handjie vol stoere Afrikaners in mnr. Trump hul “troefkaart” sien. Danksy al die artikels op PRAAG se Engelse webwerwe, ons besoeke aan die VSA en skakeling met pro-wit groepe wat almal bankvas agter Trump staan, is daar reeds voorbrand gemaak vir Afrikaans-Amerikaanse samewerking.

Die huidige Amerikaanse ambassadeur in Pretoria heet Patrick Gaspard. Nou die dag sien ek hom in sy koeëlvaste, twaalfsilinder-BMW raak en ‘n paar dae later weer saam met sy vrou in die Sandton City-winkelsentrum. Daar is ‘n soort ongemaklike oomblik as ons mekaar herken. Sonder enige rede het hy my op Twitter versper, waarskynlik omdat hy daarvan bewus is dat ek tot die gehate Afrikanervolk behoort. Gaspard is in die Kongo gebore en het agterna in Chicago by Obama se linkse, antiblanke versetsgroepe betrokke geraak, daarom is hy met die ambassadeurskap in Suid-Afrika beloon. Vir seker sal hy onder mnr. Trump nie lank hou nie. Inteendeel, mnr. Trump mag dalk net iemand soos Jared Taylor van American Renaissance aanstel. Nie net is Taylor ‘n leiersfiguur in die pro-blanke beweging in die VSA nie, maar hy dra ook uitvoerig kennis van Suid-Afrika, plaasmoorde en antiwit diskriminasie. Soos Trump, word hy gereeld deur die liberale media in die VSA vir ‘n “rassis” uitgekryt, al het hy nog nooit in sy lewe die woord “nigger” gebruik nie. Die ANC en die Effers sal seker ‘n floute vang, maar met Trump in die Withuis, sal enigeen nog omgee wat die narre wat hul in ons land as politici voordoen, dink?

Die hele gespuis wat De Klerk – gesteun deur die verraderlike plaaslike en oorsese media – oor ons aangestel het, moet weg. Daar moet opnuut oor politieke oplossings vir Suid-Afrika gedink word. Sogenaamde “swart meerderheidsregering” lei regstreeks na korrupsie, geweld en armoede. Trump is ‘n sakeman en dus kan hy nie korrupsie, geweld en armoede as begeerlike uitkomste vir “regering” sien nie.

Soos Richard Spencer, nog een van die jong, pro-Westerse intellektuele in Amerika en ‘n persoonlike vriend van my, oor Trump gewiet het:

Min Afrikaners besef dit nog, want sotte soos Leopold Scholtz of Max du Preez het dit nog nie vanaf hul preekstoele in ‘n Media24-koerant aangekondig nie, maar Trump het reeds die wêreld verander. As hy in die Withuis kom, gaan die poppe dans.

Die feit dat die meeste Afrikaners dus vir hul eie “Obama”, Mmusi Maimane, stem, behoort ons min te skeel. Demokrasie het in Suid-Afrika nog altyd baie min getel. Dis bloot ‘n sirkus wat aandag van die werklike magsverhoudinge en buitelandse invloed aflei. Soos die skerpsinnige Smuts ingesien het, word ons lot buite ons grense bepaal.

Die aardbewing as Trump in die Withuis kom, sal tot hier gevoel word. Die handjie vol Afrikaners wat nog lojaal teenoor ons eie mense en die Westerse beskawing staan, moet regmaak daarvoor. Daar is ‘n groot golf op pad, selfs ‘n tsoenami. En dié keer is dit ‘n wit tsoenami!

Binnekort drink ons dalk groentee – dis wat ek deesdae drink, nie meer koffie nie – in die Amerikaanse ambassade by Pretoriusstraat 877 saam met mnr. Jared Taylor. Ons sal nie eens ons probleme aan hom hoef te verduidelik nie, want hy verstaan dit reeds. Daar moet meer as een manier wees om van die ANC en die Effers, sonder geweld en te veel bohaai, ontslae te raak. As hulle almal net van die misdade en korrupsie wat hulle reeds gepleeg het, aangekla word, sal daar nie genoeg plek op Robbeneiland of in Polssmoor wees om hulle almal aan te hou nie.

Op die Britse Guardian se webblad het daar nou die dag ‘n interessante artikel verskyn oor die versweë rassedinamiek wat die Amerikaanse politiek dryf: American crossroads: Reagan, Trump and the devil down south: How the Republican party’s dog-whistle appeal to racism, refined by Richard Nixon and perfected by Ronald Reagan, led inexorably to Donald Trump. Volgens die skrywer, Ben Fountain, wat uiteraard vanuit ‘n linkse oogpunt skryf, is die politiek selfs in Reagan se dae gekenmerk deur “gekodeerde” rasse-elemente. Die blanke Suide, wat erg onder swartes en die sogenaamde “desegregasie” gely het, het in 1948 die Demokratiese Party weens sy toenemende liberalisme verlaat en Republikeins begin stem. Hierna moes die Republikeinse Party voortdurend op ‘n subtiele manier ‘n pro-blanke sein uitstuur, sonder dat die media dit kon opvang. Die skrywer haal vir Lee Atwater – destyds ‘n strateeg in die Reagan-Withuis – aan waar hy die sogenaamde “suidelike strategie” só opsom:

You start out in 1954 by saying ‘nigger, nigger, nigger’. By 1968, you can’t say ‘nigger’ – that hurts you. Backfires. So you say stuff like, uh, forced bussing, states’ rights and all that stuff. You’re getting so abstract now you’re talking about cutting taxes, and all these things you’re talking about are totally economic things and a byproduct of them is blacks get hurt worse than whites. And subconsciously maybe that is part of it. I’m not saying that. But I’m saying that if it is getting that abstract, and that coded, that we are doing away with the racial problem one way or the other. You follow me – because obviously sitting around saying ‘We want to cut this’ is much more abstract than even the bussing thing, and a hell of a lot more abstract than ‘nigger, nigger’.

In die VSA, nes in Suid-Afrika, draai alle politiek rondom ras. Terwyl dit in die verre verlede gegaan het oor swart “burgerregte” in die Amerikaanse Suide, het dit tans te make met blanke oorlewing in ‘n “gekleurde wêreld”, dít wat Lothrop Stoddard en ander Amerikaners in die twintigjare voorspel het in boeke soos The Rising Tide of Color Against White World-Supremacy.

Die ANC-SAKP is wesentlik ‘n terroriste-organisasie wat nooit Suid-Afrika moes regeer het nie. Mev. Thatcher was reg toe sy gesê het dat hul ondersteuners in die Weste kranksinnig was. Sy en mnr. Reagan was die enigste Westerse leiers wat helder genoeg was om te kon insien op watter ramp radikale, linkse en antiblanke regering in Suid-Afrika sou afstuur.

Donald Trump volg so reg in Reagan se voetspore. Hier van die kantlyn af, behoort Afrikaners hom toe te juig, al is ons net ‘n klein groepie. Die res van Suid-Afrika, en veral natuurlik die Verraaierkaners, sal ons altyd met dieselfde teerkwas van “fascisme” en “rassisme” toetakel as waarmee hulle Trump probeer swartsmeer.

Maar soos wat iemand nou die dag twiet:

Inderdaad raak verguising as “rassis”, “fascis” en “Nazi” deesdae op ‘n manier deel van die blanke identiteit. Selfs liberale en linkse blankes word gereeld as “rassiste” uitgeskel.

Met sy geniale sin vir bemarking, het Trump dit ingesien en die “reserweweermag van armblankes” waarvan Ilana Mercer praat, tot sy mees lojale ondersteuners verhef. Hulle is gewoond daaraan om beledig te word, dus hoe meer die media Trump beledig het, hoe meer kon hulle met hom identifiseer. Hoewel Trump nog niks gesê het wat as openlik pro-blank geïnterpreteer kan word nie, het hy aan die ander kant ook nog niks kwytgeraak wat as antiblank getipeer kan word nie. Anders as mev. Clinton, byvoorbeeld, wat gereeld tirades teen “rassisme” en “blanke bevoorregting” lewer.

Trump sal moet vasbyt. Maar vir die eerste keer sien ek ‘n sprankie hoop op die horison raak. ‘n Trump-Withuis gaan die wêreld verander. En dalk Suid-Afrika daarmee saam. Selfs Europa sal nie ongeskonde gelaat word nie en die nuwe regse partye op die Vasteland mag dalk net vinniger groei. Donald Trump in die Withuis, Marine Le Pen in die Élysées, Geert Wilders aan bewind in Nederland… almal goeie vriende van Wladimir Poetin. Kan u u so iets voorstel?

Onthou net: U het dit hier vir die eerste keer gelees.

Onderhoud met Steve Hofmeyr oor dreigemente teen hom op Ermelo

Wie dink jy sit regtig agter die veldtog teen jou op Ermelo?

Ek was verbaas om die http://www.satirenews.co.za-artikel as verspreide pamflet oral oor Ermelo te sien. Dis moontlik nie hulle nie, maar genoeg om halsoorkop-brandstigters aan te por tot enigiets. Ek word reeds nasionaal geboikot oordat ek kastig “rassisties” sou wees.

Het Naspers of Media24 iets daarmee te doen?

Ek het geen bewyse van wie die samesweerders sou wees nie, maar dis heel maklik om sirkels om my antagoniste te trek. Ek is ‘n dr*l in die drinkwater van die linkse narratief dat wit, Afrikaans en Westers taboe is en dat hulle alleen die juk moet dra van elke historiese nederlaag suid van die Sahara.

Is daar ‘n algemene anti-Afrikaanse veldtog in Suid-Afrika aan die gang, byvoorbeeld aan die universiteite, by die Woordfees (wat jy ook noem), ens.?

Deur die studente wat brand en breek met progressiewe handskoentjies te paai, skep ‘n heerlike platform vir anargie. Ermelo (asook Tukkies en Kovsies) het reeds gewys dat dit nie oral so maklik gaan wees om Afrikaans af te skaal, Afrikanererfenis te vandaliseer en “wit” leergewoontes en orde te ontwrig nie. Ek voorsien ook hofsake van hier af aan in dié verband.

Die stroom van die tydgees loop nie net teen ons in nie, maar inspireer ‘n skuim-om-die-mond-selfgeregtigheid onder swartes wat stadig besig om sy morele hoëgrond prys te gee.

Wie het aan jou ekstra veiligheid op Ermelo voorsien?

Ermelo was nie enige Boerepaartie nie. Verskeie sekuriteitsfirmas het vrywillig en gewapend opgedaag om ons te beskerm. Boere het van heinde en verre ingery, meesal ook gewapen. G’n wonder daar was geen rooi of geel trui in sig nie. Ek vermoed die Afrikaners sou mý skiet as ek nié Die Stem gesing het nie. Gelukkig was die ANCJL se ultimatum dat ek nie “die volkslied (De la Rey)” mag sing nie. Toe die skou hulle daarop wys dat dit eintlik ‘n Bok van Blerk-lied was, was die jeugliga se pertinente antwoord: “Do you think we are stupid?”

Lees ook: Swart ‘bloedbad’ teen Steve Hofmeyr-konsert op Ermelo met kulpamflet aangehits

PRAAG rig brief aan Persraad oor golf van Boerehaat en Afrikaanshaat in media

In die lig van die opwelling van anti-Afrikaanse veldtogte en haatspraak jeens Afrikaners op verskeie kampusse en in die Engelstalige media, het dr. Dan Roodt van PRAAG gister ‘n brief aan die Persraad van Suid-Afrika gerig. Daarin bring hy die oortredings van die grondwet en van internasionale verdrae deur die hoofstroommedia in die land onder die Persraad se aandag en versoek dat sy skrywe aan alle redakteurs versprei sal word. Hy vra ook dat alle inligting oor die Persraad en klagtes wat die publiek teen koerante aanhangig kan maak, in Afrikaans beskikbaar gemaak sal word. So nie, sal PRAAG hom tot die howe wend om die Persraad daartoe te dwing.

Hier volg die volledige brief wat gister per e-pos aan dr. Johan Retief versend is.

Haatspraak teen Afrikaans, Afrikaners en Afrikaanssprekendes

Dr. Johan Retief
Persombudsman
Persraad van Suid-Afrika

Beste dr. Retief,

Oor die afgelope weke, veral rondom die radikale eise van die EFF en verwante organisasies wat Afrikaans by Tukkies heeltemal wil “afskaf”, soos hulle dit stel, is ek geskok deur die oplewing in Boerehaat, anti-Afrikaanse stellings en antipatie teen Afrikaans wat daar veral in die gedrukte media, maar ook aanlyn, na vore gekom het.

‘n Mens sou ‘n lys kon maak van al die berigte en meningsartikels waarin daar ‘n antipatie teen Afrikaans as taal, maar ook as onderrigmedium, uitgespreek is. Hiermee saam was daar die vernietiging van kunswerke en beelde op verskeie kampusse waaroor daar in die media berig is.

Dit ly by my geen twyfel dat daar by redakteurs en sommige joernaliste in Suid-Afrika simpatie en selfs steun vir geweldpleging, rassehaat, Boerehaat, asook etniese, kulturele en talige chauvinisme bestaan nie. Op subtiele en minder subtiele wyse het dié houdings in berigte en kommentaar oor die afgelope weke gemanifesteer.

Hoewel die Engelstalige media die grootste sondebokke is, kan ‘n mens ook nie Media24 se Afrikaanse publikasies hiervan kwytskeld nie, wat – hoe ironies dit ook mag klink – self met ‘n veldtog teen Afrikaans op universiteit besig is. Trouens, dit wil voorkom asof al die groot mediahuise verenig het in hul haat en afkeer van Afrikaans en die Afrikaanse minderheid. Daar word nie ewewigtig berig nie en hoewel anti-Afrikaanse menings vrye teuels gegee word, word daar streng sensuur teen enige menings toegepas wat die grondwetlike en selfs internasionale regte van Afrikaanssprekendes wil verdedig.

Die Kaapstadse akademikus, prof Robert Morrell, het onlangs die volgende in sy aanlynkritiek op gewelddadige kampusbetogings gesê:

“This campus violence rather is an expression of a worrying close-mindedness, a myopia, which refuses to acknowledge any other point of view – not even that of the vast majority of students – and insists on being the only voice that should be heard and heeded. When it fails to persuade its audience, it uses violence.

This has been the way of fascism in the 20th century and of extremist, non-democratic movements in the 21st century.

Campus violence has up to now occurred with virtually no action taken against perpetrators. They have operated with impunity. I cannot speculate about the reasons for the lack of consequence that has attended the perpetration of violence but the widespread sympathy of the media has contributed to the view that students are ‘right’ and that their actions are therefore justified. In this sense, the media are complicit with the perpetration of campus violence because they contribute to a climate that legitimizes it.”

http://www.dailymaverick.co.za/article/2016-02-22-op-ed-the-burning-issue-of-campus-violence/#.VtcOyEJb_Qo

Soos hy dit stel, word die klimaat vir geweld en ekstremisme deur die media geskep en “gelegitimeer”. Daardie geweld en ekstremisme word merendeels teen Afrikaans en Afrikaners gemonster. Nie net verteenwoordig dit ‘n grootskaalse en algemene oortreding van die Perskode nie, maar ook van die grondwet en die volkerereg.

Die ekstremistiese politieke party, of beweging, of rebellegroep, hoe mens ook al na die EFF moet verwys, se verklarings en manewales word alles verbatim in die media weergegee as legitieme aansprake, sonder die nodige balans. Vandag en gister het die EFF se provinsiale leier in Gauteng “oorlog teen die Universiteit van Pretoria verklaar” omdat hy nie summier alle Afrikaanse lesings wil staak nie. Dit word klakkeloos in die pers weergegee en die Afrikaanse taal word konsekwent as ‘n “probleem” getipeer.

Bedekte of onbedekte geweldsdreigemente teen blankes, Afrikaners en Afrikaanssprekendes word ook deur rubriekskrywers gemaak.

Namens ons aksiegroep teken ons ten sterkste beswaar aan teen die huidige veldtog teen Afrikaans, Afrikaners en Afrikaanssprekendes. Daarom versoek ek u om hierdie skrywe aan u lede en redakteurs te sirkuleer met die gedagte dat hulle sal ophou met hul onbesonne aanhitsing van etniese konflik in ons land.

Ons besef dat die wortels van Boerehaat en Afrikaanshaat in ons land baie diep lê en na die negentiende eeu terug te voer is toe daar die idee bestaan het dat almal in Suid-Afrika Engels as taal behoort aan te neem en dat dit die enigste taal van die howe, die koerante, die onderwys en die staatsdiens behoort te wees. In die twintigste eeu het die gedagte via die kommunisme posgevat dat Suid-Afrika tot ‘n Afro-marxistiese staat met een taal gesosiogenieer mag word.

Die huidige Grondwet, vir wat dit werd is, erken egter elf amptelike tale. Waarom moet daar dus ‘n veldtog teen een van die elf tale gevoer word?

Dit bring my by ‘n verdere kwessie: alle inligting oor die Persraad, asook die Perskode, is tans slegs in Engels beskikbaar. Dit maak eintlik ‘n bespotting van die Perskode self wat gegrond sou wees op die handves van regte in die grondwet.

Aangesien Afrikaans en Afrikaanssprekendes geruime tyd reeds die teiken van veral die Engelstalige media is, is dit onses insiens van kardinale belang dat alle inligting oor die Persraad en die moontlikhede om klagtes teen koerante aanhangig te maak, ten volle in Afrikaans beskikbaar behoort te wees.

Indien die Perskode met die grondwet bestaanbaar is, moet u organisasie die veeltalige aard van Suid-Afrika in ag neem en dat Engels beswaarlik die enigste taal is waarin die publiek en koerantlesers diens verlang.

As ‘n reël dring ons aan op gelyke behandeling van Afrikaans met Engels of enige ander taal. Suid-Afrika het ook verskeie internasionale verdrae onderteken wat met die grondwet saamgelees moet word en wat erkenning vir Afrikaans op alle gebiede nog meer bindend maak.

Indien die Persraad nie bereid is om sy webblad en ander kommunikasie vir Afrikaans aan te pas nie, sal ons genoodsaak wees om ons na ‘n bevoegde hof of ander tribunaal te wend om ons regte te laat geld. Aangesien die ANC-bewind reeds die Pan-Suid-Afrikaanse Taalraad ontbind het, sal dit seker nie dié liggaam wees nie.

Ek verneem graag u reaksie.

Met vriendelike groete,

Dr. Dan Roodt
Direkteur, PRAAG

Dan Roodt: Dis nou tyd om ANC te looi oor Afrikaans

Soos ons reeds Vrydag op hierdie webblad berig het, het Solidariteit en provinsiale leiers van die ANC in Gauteng, asook studenteorganisasies van die Universiteit van Pretoria (UP), Woensdag byeengekom om ‘n kompromie oor die taalkwessie by Tuks te vind. Dit word vandag met groot fanfare in Rapport aangekondig.

Volgens Rapport is:

“Een van die eerste besluite wat gevolg het op Woensdag se hoëvlak-vergadering by die Pretoriase stadsraadkantore tussen onder meer Solidariteit, AfriForum en AfriForum Jeug aan die een kant, en die ANC, SAKP, Sasco, Cosatu en Nehawu aan die ander kant, was die opskorting gister van Tukkies se plan om op aandrang van die EFF Afrikaans as onderrigtaal te skrap.”

Die ANC het reeds beheer oor swart studente op die kampusse verloor, wat deesdae erg antiwit en EFF-gesind is. Selfs die Thuli Madonsela, wat oor die algemeen as DA-gesind gesien word, se dogter by Tuks is ‘n EFF-ondersteuner.

Ook die jeugleier van die ANC op die kampus, Samkelo Cetyiwe, met wie PRAAG vandeesweek ‘n video-onderhoud gevoer het, het onomwonde gesê dat Afrikaans “afgeskaf moet word”.

Kennelik is hy nie geken in die besluit van sy provinsiale partybase nie. Na alle waarskynlikheid gaan radikale groepe op die kampus soos die EFF-jeug en UPrising dit nie aanvaar nie en aanhou moeilikheid maak. Die polisie sal egter in die komende week op die kampus ontplooi word om studente wat wil studeer teen onlusmakers te beskerm. Hopelik werk dit.

Enersyds is mens verheug dat daar moontlik nou vrede na die UP-kampus kan terugkeer, dog andersyds weet ‘n mens dat die ANC nooit sy beloftes hou nie. Ooreenkomste, veral met Afrikaners, word maklik aangegaan en ewe maklik verbreek. Ek en Steve Hofmeyr het destyds ‘n stel met Jacob Zuma by die fameuse braaivleis in Houghton afgetrap toe hy ons hart en siel belowe het dat Afrikaners, synde ‘n “spesiale groep in Suid-Afrika” op ‘n ewe spesiale bedeling geregtig is, veral wat die behoud van hul kultuur en onderwysinstellings betref. Daarvan het natuurlik dadels gekom.

Sluit aan by PRAAG!

Vroeër of later sou Afrikaners vir hul regte moes begin opstaan. Toe dit rugbaar raak dat Afrikaans summier by Tuks op aandrang van die EFF en die skaduagtige Engelse organisasie “UPrising” afgeskaf sou word, het beide studente en ouers in Pretoria hul stem begin dik maak. Bykans 14 000 mense het PRAAG se petisie vir die behoud van Afrikaans by Tukkies onderteken.

As u nog nie u naam en e-pos hier ingevul het nie, kan u dit steeds doen. Ons gaan môre ‘n memorandum aan prof. Cheryl de la Rey stuur, tesame met die 14 000 name.

[emailpetition id=”7″]

Soos in die negentiende en vroeë twintigste eeue, het Afrikaans weereens die sluitsteen van die Suid-Afrikaanse politiek geword. Afrikaans verteenwoordig ‘n skans teen amptelike ANC-beleid wat feitlik op alle gebiede diskriminasie teen blankes toepas. Engelse onderrig in Suid-Afrika is derdewêreldonderrig. Aan Engelse universiteite soos Wits of Kaapstad is daar ook so ‘n substraat van marxisme en radikalisme dat standaarde in alle vakke daaronder ly, selfs waar dosente nog in ‘n mate op meriete aangestel word. Maar omdat Afrikaanse skole en universiteite steeds ‘n tradisie van uitnemendheid voortsit, word Afrikanerjongmense toegerus om in die arbeidsmark mee te ding. Hier en daar knyp maatskappye selfs die oë vir rassewetgewing toe en stel blankes aan, bloot “om die werk gedoen te kry”.

Indien Afrikaans dus, soos die EFF en die Engelse groep UPrising dit wil, “afgeskaf” sou word, sou ons Afrikaanse kinders binne enkele jare hul enigste mededingende voordeel in ‘n antiwit stelsel – ‘n goeie opvoeding – verloor.

Daarom gaan die stryd vir Afrikaans om veel meer as bloot die behoud van ons taal en kultuur, hoe kosbaar albei ook al vir ons is. Wesentlik verteenwoordig Afrikaans ‘n laaste reddingsboot tussen ons en volslae ondergang en verarming, selfs volkmoord. Want as ons nie meer ekonomies kan oorleef nie, sal ons nie meer enige veiligheid kan bekostig nie en sal ons op nóg groter skaal as tans uitgemoor word.

Oor die afgelope 20 jaar het ons gesien hoe Afrikaners stap vir stap agteruit geboer het. Een na die ander het die skanse of die domino’s geval, tot hier waar ons feitlik daagliks om oorlewing moet stry. Net Vrydag ontmoet ek ‘n Afrikanervrou wat in ‘n woonstelgebou vol swartes en kleurlinge in Linden, Johannesburg woon. Toe sy kla oor die lawaai wat haar bure maak en hulle vriendelik vra om hul kinders in toom te hou dat hulle minder skree en amok maak, is sy onmiddellik as “rassis” uitgeskel. Selfs die eienaar van die gebou, ‘n welaf Duitser, het die kant van sy ander huurders teen haar gekies en wil haar summier uit die gebou smyt, sonder enige hofprosedure. Binnekort sit sy en haar kind op straat, bloot omdat sy wit en Afrikaans is.

Eintlik is ons reeds totaal uitgelewer: aan staatsmag, maar ook die mag van getalle. Die verskillende anti-Afrikaanse organisasies op die UP-kampus voel dat hulle nou demografies sterk genoeg is om Afrikaners toegang tot hul eie universiteit wat hulle en hul voorouers opgebou het, te ontsê. Tuks moet tot ‘n Afro-marxistiese universiteit met lae standaarde waar min bruikbare kennis gedoseer word, “getransformeer” word.

Maar die streep is nou getrek. Ons aanvaar nie meer om, soos in die verlede onder NP-leiding, willoos tot oorgawe gedwing te word nie. Afrikaners het ook regte, hoe polities onkorrek dit ook al mag klink.

Wat PRAAG betref, gaan ons nou tot die aanval oor. Ons gaan nie betoog of fisiek die EFF te lyf gaan nie. Maar ons gaan alle middele gebruik, soos die howe en ons verhoudinge met simpatiek gesinde groepe oorsee, asook ons toegang tot internasionale organisasies, om taaldiskriminasie en taalvertrapping te stuit. Die ANC verkeer onder die indruk dat hy alles oor die boeg van “ras” kan gooi, en geen blanke kan ooit ‘n rassestryd wen nie, so word daar geredeneer.

Dog benewens ras in hierdie land, is daar ook taal. En Afrikaans sou nie teen die Britse Ryk geseëvier het as ons nie in die verlede gedugte taalstryders was nie. Op ‘n stadium in die 1890’s het Olive Schreiner voorspel dat daar oor ‘n honderd jaar nêrens in Suid-Afrika meer Afrikaans of “Afrikander Dutch” gepraat sou word nie, slegs Engels. Wel, die honderd jaar het verbygegaan; en Afrikaans is steeds hier!

Die bres is geslaan. Die swetterjoel anti-Afrikaanse organisasies op die Tukskampus het oor die afgelope weke met geweld en histerie – waaronder die bekende aanklag van “rassisme” – gepoog om Afrikaans die doodskoot toe te dien. Daarin kon hulle egter nie slaag nie.

Toe PRAAG oorspronklik in 2000 gestig is, was ons versiende genoeg om in te sien dat die Afrikaanse stryd uiteindelik ons voortbestaan in dié land gaan bepaal.

Die oomblik van waarheid het nou aangebreek.

Die opstand het begin. Die ANC moet nou gelooi word soos nog nooit vantevore nie. Hulle moet ons naderhand smeek om op te hou baklei vir Afrikaans.

Vir ons gaan dit oor intellek teen blinde, Raka-agtige geweld. Ons moet die stoomroller van getalle met slim strategie beantwoord. Teenoor die kanon, die sluipskutterskoot wat sekuur tref. In die aangesig van die panga wat soos in Rwanda lukraak geswaai word, die rapier.

Die magtige mediagroep Naspers en sy Netwerk24 het reeds teen Afrikaans en vir die EFF gekies, want hy sanik aanmekaar dat ons “ter wille van die vrede” ons aansprake op taalregte en ‘n ordentlike opvoeding vir ons kinders moet laat vaar.

Die slagordes is opgestel: Netwerk24 + ANC + EFF téén Afrikaans en die Afrikaner. Dis Dawid teen Goliat. Maar ná alles het Dawid gewen.

Sluit asseblief by PRAAG aan, want in dié stryd wat nou ontketen is, kan ons nie sonder u steun oorleef nie.

Sluit aan by PRAAG!

NWU sluit Mafikengkampus nadat studente geboue afbrand

Volgens ‘n mediaverklaring van die Noordwes-universiteit is die Mafikengkampus “onbepaald gesluit” nadat woedende swart studente verskeie geboue afgebrand het. Die studente was ontevrede oor ‘n nuwe studenteraad wat aangewys is. Op die universiteit se Facebookblad het hy die volgende verklaring gepubliseer, wat ons volledig hier aanhaal.

As gevolg van wydverspreide brandskade wat op 24 Februarie aan verskeie geboue op die Mafikengkampus aangerig is, is die kampus onbepaald gesluit. Studente is aangeraai om die kampus onmiddellik vir hul eie veiligheid te verlaat en huis toe te gaan aangesien dit ’n geruime tyd sal neem voor bedrywighede hervat sal word. Studente sal minstens ’n maand voor die tyd in kennis gestel word wanneer die kampus heropen sal word.

Die gebeure het soos volg ontvou:

’n Geleentheid is vir die oggend van 24 Februarie beplan waartydens die nuut aangewysde Kampus Verteenwoordigende Studenteraad (KVSR) ingehuldig is. Net voor die verrigtinge begin het, het ’n groep studente, na bewering van die EFF-studentebevelstruktuur en ondersteuners van die ontbinde KVSR, die geleentheid ontwrig. Die aanvanklike betogings het buite die Great Hall begin, waarna dit na binne uitgebrei het. Terwyl sprekers die studente toegespreek het, is die geleentheid deur ’n gesingery en geskree ontwrig.

Ná die geleentheid het die tydelik geskorsde KVSR-voorsitter, mnr Linda (Benz) Mabengwane op die kampus aangekom en ’n groep studente toegespreek. Sekuriteit wat op die kampus ontplooi is, het die groep uiteengejaag, wat tot botsings tussen hulle en die studente gelei het. Sekuriteit moes traangas en rubberkoeëls gebruik om die situasie onder beheer te kry. Die studente het sekuriteit met klippe bestook, wat tot verdere teenreaksie gelei het.

Teen laatmiddag het die situasie weer opgevlam en is voorvalle aangemeld waar studente ’n motorfiets wat aan ’n personeellid behoort het, asook ’n sleepwa van die sekuriteitsmaatskappy aan die brand gesteek het. Die personeel-kafeteria is ook geplunder.

Studente het voortgegaan om verskeie geboue op die kampus aan die brand te steek, waarvan die administrasiegebou hul hoofteiken was. Hierdie gebou is in totaliteit vernietig, insluitend alle amptelike rekords. Na berekening beloop die skade miljoene rande.

Arrestasies is klaarblyklik gemaak, maar dit kan nie in hierdie stadium formeel bevestig word nie.

Gerugte is versprei dat ’n student dood is as gevolg van ingryping deur sekuriteit, maar dit is van alle waarheid ontbloot. Daar word wel vermoed dat studente beseer is tydens die botsings met sekuriteit, maar geen bevestigde inligting is in hierdie stadium hieroor beskikbaar nie.

Dan Roodt: Die taaloorlog en wat dit beteken

Die huidige stryd wat daar rondom Afrikaans op kampusse woed, is gegrond op suiwer Boerehaat en rassehaat. Selfs sommige van die nugterder swart studente by Tukkies het al toegegee dat die bestaan van ‘n minderheid Afrikaanse lesings op die kampus hulle “glad nie raak nie”. Trouens, die Universiteit van Pretoria het al dermate verengels dat ‘n mens skaars nog tekens van die vorige voer- en doseertaal, Afrikaans, raaksien. Maar selfs hierdie oorblyfsels van Afrikaans aan die universiteit “gee aanstoot” en moet daarom uitgewis word. Op die duur – so lyk dit – moet Afrikanerkinders toegang tot universiteitstudie ontsê word deur die invoer van rassekwotas en ‘n beleid van antiwit diskriminasie.

In ‘n insiggewende onderhoud wat PRAAG gister gevoer het met een van die anti-Afrikaanse agitators op die Tukkie-kampus, ene Samkelo Cetyiwes van die ANC-jeugliga en Kommunisteparty-jeugliga en binnekort op ons YouTube-kanaal beskikbaar sal wees, blyk dit dat die “afskaffing van Afrikaans” bloot die eerste stap in ‘n omvattende revolusie is wat by Tuks beplan word. Soos Sydney Gregan onlangs gevra het, Wie sit agter Malema? En waarom? kan mens tereg ook vra: Wie sit agter die Boerehaatveldtog by Tuks? En waarom?

Die volgende twiet noem die aantal organisasies op wat teen Afrikaans by Tuks baklei:

As ons dus ‘n lys van die Afrikaansvyandige studenteorganisasies moes maak, sou dit só daar uitsien:

  1. ANC-jeugliga
  2. Kommunistiese jeugliga (wat met die ANC-jeugliga verstrengel is)
  3. EFF-jeug
  4. SASCO
  5. PASMA
  6. Tuks UPrising

Die boonste vier organisasies is redelik aan ons bekend, maar wat van die onderste twee? Daar bestaan ‘n kort Wikipedia-inskrywing oor PASMA:

The Pan Africanist Student Movement of Azania (PASMA) is a revolutionary student movement born at the University of the Western Cape, Cape Town, South Africa. It was founded in 1989 as the “Pan Africanist Student Organisation of Azania” (PASO) in Roodepoort, Johannesburg. Among its founders were Lungelo Mbandazayo (Founding President) or Lawrence “General” Nqandela (Secretary General), who led the Pan Africanist Congress of Azania youth wing.

Maar wie is “Tuks UPrising”? Dié organisasie beskik oor ‘n Twitter-rekening met 2 669 volgelinge en ‘n Facebookblad met 3 979 voorkeure. Omdat die organisasie blykbaar ook teen die benaming “Tuks” gekant is, het hy die term “Tuks” laat vaar en staan tans slegs as “UPrising” bekend.

Oor die afgelope week of twee het daar rassepolarisering op die Tukkiekampus plaasgevind, asook by Kovsies. Maar soos gewoonlik bespeur ‘n mens “die wit hand in die swart handskoen” want terwyl PRAAG gister by die kampus was, het ons opgemerk dat ‘n blanke Engelse dame, asook ‘n Indiërvrou, ‘n leidende rol by Tuks UPrising speel en waarskynlik al hul verklarings opstel en die strategie bepaal. Dit wil ook voorkom asof Tuks UPrising “die agenda bepaal” en die ander swart jeugorganisasies soos die ANC, Kommuniste en Effers koördineer. Daar word van ‘n anti-Afrikaanse “kollektief” gepraat.

As ‘n mens na die radikale eise van Tuks UPrising kyk, moet Afrikaans nie net afgeskaf word nie, maar Afrikanerseuns en -meisies ook uit die koshuise gesmyt word. Kortom, dit moet so moeilik as moontlik gemaak word vir Afrikaners om hoegenaamd te studeer! Dít op ‘n kampus wat vir dekades deur Afrikaners bedryf, befonds en opgebou is.

Die vermetelheid van die Afrikanerhaatbeweging by Tukkies en in die land as sodanig skrei ten hemele. ‘n Woordvoerder vir die ANC en radio-omproeper, Shaka Sisulu, het gister getwiet:

Die taaloorlog of die oorlog teen Afrikaans, word dus ook eksplisiet as ‘n “rasseoorlog” gesien. Hoewel, soos ek hier bo noem, verkeer daar ook Engelstalige blankes en Indiërs aan die “swart kant” van die verdeling. Ek dink ons moet aanvaar dat, indien hulle moet kies tussen Afrikaners en radikale swartes, is daar ‘n deel van die Engelse wat eerder saam met die swartes sou staan. Net so is daar sekerlik ‘n klein minderheid Afrikaners van die Max du Preez-tipe wat insgelyks saam met marxistiese swartes en Engelse sou staan om Afrikaners en die Afrikaanse kultuur uit te wis. Aan die ander kant bestaan daar moontlik ‘n “stille meerderheid” van ander rasse en selfs Engelse wat net orde en voorspoed in die land sou wou sien en nie aktief aan die radikale politiek deelneem nie. Dalk sou hulle selfs ‘n Afrikanerbeweging teen die revolusionêre en marxistiese elemente steun. Dog daarop kan ons geensins reken nie. Wesentlik staan die Afrikaner alleen teen die huidige aanslag, en sal ons ons eie planne moet maak om dit die hoof te bied.

Die De Klerk-geslag se oorgawepolitiek het nou sy logiese uiteinde bereik: van oorgawe kom ondergang. Afrikaans moet afgeskaf word, maar ook die kaart en transport op jou plaas of jou huis. Vandeesweek het die parlement die Onteieningswet goedgekeur. Só strompel die land voort op pad na ‘n Zimbabwe wanneer alle blankes se besittings toegeëien sal word en ons met die klere aan ons lywe oorsee sal kan vlug, as ons gelukkig is. Op sosiale media word sulke dinge al openlik gesê: dat ons nie in die land hoort nie en in die see gejaag behoort te word.

Ons moet die huidige vlaag van Boerehaat, waaronder die intense renons in die Afrikaanse taal, sien vir wat dit is: ooglopende tekens van etniese konflik. Hier op my rak het ek twee boeke van die Amerikaanse spesialis oor etniese konflikte, Donald L. Horowitz: The deadly ethnic riot en Ethnic groups in conflict. Groepe wat op dieselfde grondgebied of binne dieselfde staat om hulpbronne of mag meeding, gaan dikwels tot geweld oor wanneer onluste uitbars, geboue afgebrand en lede van die teikengroep voor die voet gedood word. Dit noem Horowitz die “dodelike etniese onlus” wat hy soos volg omskryf:

“Anyone who studies severely divided societies at close range will probably encounter the deadly ethnic riot sooner or later. Deadly riots are not ubiquitous, merely episodic, but when these attacks occur a good many people lose their lives in the most brutal sort of killing, typically accompanies by mutilation, and many more become refugees. The deadly ethnic riot has an element of fury that signals widespread hostility and portends worse. This form of violence produces memories that linger, coloring group relations long afterward.” (Deadly ethnic riot, bl. xiii)

Joe Slovo, Ronnie Kasrils en ander kommunistiese leiers het in die verlede Suid-Afrika se etniese verdeeldheid tussen Zoeloe en Xhosa, Afrikaner en Engelsman, kleurling en Indiër, meesterlik uitgebuit om geweld en selfs massamoorde soos by Boipatong, Trust Feed en KwaMashange of tydens die “volksoorlog” (“people’s war”) in Natal aan te blaas. Tans word dieselfde taktiek op kampusse gebruik om etniese onluste teen Afrikaners aan te hits. Dít wat ons die afgelope paar dae op die Vrystaatse kampus gadegeslaan het, waaronder die afbreek van adv. C.R. Swart se standbeeld of die onderbreking van die Shimla-rugbywedstryd Maandag, pas reg binne dié definisie van etniese onluste.

Soos Carl Schmitt gesê het, kies ‘n mens nie jou vyand nie: hy kies jóú. Bepaalde revolusionêre, Engelstalige groepe in die land het die Afrikaner en Afrikaans tot vyand verklaar. Dis ‘n feit wat nie eens die mees werklikheidsontkennende, apatiese Afrikaner kan ontken nie. Dit behoort ons nie te ontstel nie; immers leef ons al dekades of selfs eeue lank daarmee saam. By tye in die negentiende eeu is die land byna permanent in konflik en chaos gedompel, maar danksy leiers soos Paul Kruger is orde telkens herstel en kon die land van daardie punt af ontwikkel.

Op ‘n manier is ons vandag terug in die negentiende eeu. Daar is geen reëls meer nie en aanvalle geskied skielik en lukraak, soos die veiligheidsbeampte by Tukkies wat deur ‘n swart student van agter af aangeval is.

Die vyandelike, anti-Afrikaanse organisasies op kampusse gaan aanhou agiteer totdat hulle hul doelwit bereik het om Afrikaans en die Afrikaner te vernietig.

Wat nou nodig is, is dat ons soos van ouds sal groepeer, ongeag ons verskille in ouderdom of wat sienswyses betref, om die aanslag die hoof te bied. Afrikaans is omtrent al wat ons oorhet, nadat soveel van ons bates reeds van ons afgevat en geplunder is.

Maar dit gaan om meer as net Afrikaans. Dis ons voortbestaan self wat op die spel is. Danksy die vorige geslag se oorgawepolitiek, word ons as swak en besluiteloos – en dus ‘n maklike prooi – gesien. Tensy ons die teenoorgestelde sein na die vyand toe uitstuur, gaan ons probleme bloot vererger.

Agter die taaloorlog skuil ‘n etniese stryd wat min of meer openlik teen ons gevoer word. Dit help nie ons bly passief en verdedigend nie. Die stryd woed op morele en propagandavlak, toenemend ook fisiek. Ons sal op alle vlakke weerstand moet bied en waar nodig selfs offensief moet begin optree.

Teenoor die slagspreuk, “Skaf Afrikaans af”, kan ons sê: “Skaf Engels af”! Hoewel Engels in die land baie sterk lyk, moet ons onthou dat die anglofiele ‘n bonte versameling van groepe sonder ‘n natuurlike etniese kern verteenwoordig. In teenstelling met Engels wat in Suid-Afrika ‘n soort “nuttigheidstaal” is, beskik Afrikaans wel oor ‘n sterk etniese volkskern in die vorm van Afrikaners. Soos wat die spanning verhoog, sal daar wel krake in die Engelse alliansie verskyn terwyl die samehorigheid van die Afrikaanse groep behoort toe te neem. Sonder ordentlike Afrikaners wat ander goedgunstiglik in die taal van die vyand onderrig en pamperlang, sal die hele hoër onderwysstelsel in elk geval tot stilstand kom.

Geen Afrikaner behoort meer enige onderrig in Engels aan vyandelike groepe te verskaf nie. Laat hulle dosente ten duurste uit Engeland of Amerika invoer. Of beter: laat hulle oorsee aan Engelstalige universiteite gaan studeer. Net soos die “Rhodes must fall”-beweging van Kaapstad na Oxford uitgebrei is, kan Suid-Afrika se etniese onluste gerus na die buiteland verplaas word.

Dis nog ‘n logiese teenstrydigheid wat ek nie kan begryp nie: As die minagting vir Afrikaners so groot is, waarom dan hoegenaamd op ‘n kampus soos Tuks van Afrikanerdosente onderrig ontvang, sy dit dan in Engels? Immers is geen Afrikaner werklik gekwalifiseer om in Engels klas te gee nie, behalwe dié wat ‘n TOEFL-eksamen by die British Council afgelê het.