Russel Botman sterf

Prof Hayman Russel Botman, Rektor en Visekanselier van die Universiteit Stellenbosch (US), is vannag by sy huis op Stellenbosch in sy slaap oorlede.

Mnr George Steyn, Voorsitter van die Universiteitsraad het sy innige medelye met prof Botman se vrou, Beryl, sy kinders, familie en die Universiteit se personeel en studente uitgespreek. “Russel was ’n liewe en geliefde mens. Ek het groot ontsag vir sy integriteit en sy leierskap, onder meer die manier waarop hy gedurende die stormagtige jare destyds die Fakulteit Teologie van die Universiteit van Wes-Kaapland oorgebring het na die Universiteit Stellenbosch. Hy is ’n man wat vas gestaan het ten opsigte van sy eie oortuigings en beginsels, en daarvolgens geleef het. Die Universiteit Stellenbosch het die afgelope klompie jare groot baat gevind by sy visioenêre leierskap, wat ʼn weerspieëling was van sy lewensfilosofie dat die US se uitnemende navorsing en onderrig ’n verskil in die samelewing moet maak.

“Russel het gereeld in gesprekke tussen ons verwys na die feit dat die ‘plaaseienaar se kind en die plaasarbeider se kind ʼn gelyke kans moet hê om ʼn Matie te wees’. Ook het hy telkens vir my gevra of ons genoeg doen om te verseker dat die US, as 21ste eeuse universiteit, genoeg doen om terselfdertyd toe te sien dat sy en my kleinkinders eendag hier in Afrikaans sal kan studeer.

“Ek wil ook namens die breë Universiteitsgemeenskap vir Beryl bedank en ons waardering uitspreek vir haar liefdevolle en onbaatsugtige bystand aan Russel.”

Dr Johann Rupert, Kanselier van die US, het gesê dat prof Botman ʼn persoon met onkreukbare integriteit was wat hom altyd vir sy medemens opgeoffer het. “Hy het sy diep geloof daagliks uitgelewe.

“Die twee van ons het net verlede week ʼn heerlike middagete geniet waartydens  ons ʼn breedvoerige gesprek gehad het. Taalkwessies, studente veiligheid en die algemene stand van Suid-Afrika was bespreek.

“Onregverdige kritiek uit verskeie oorde het hom duidelik diep seergemaak. Russel het dit egter verduur sonder om te kla.

“Namens my familie wil ek ook innige simpatie en medelye aan Beryl en die kinders oordra. Die Universiteit Stellenbosch en Suid Afrika het ’n persoon van groot waarde verloor. Ons gaan hom geweldig mis.”

Prof Botman sou komende week na die buiteland vertrek het, en hy het prof Leopoldt van Huyssteen, Bedryfshoof van die US as waarnemende rektor aangewys. Prof Botman sou in Julie vereer word met ’n eregraad van die Universiteit van Aberdeen in Skotland. Prof Van Huyssteen sal in hierdie hoedanigheid waarneem tot wanneer die Uitvoerende Komitee van die Raad in Julie vergader.

Prof Botman word oorleef deur sy vrou, Beryl en vier kinders: Hayman, Ilse, Roxanne en Lizelle. Die begrafnisreëlings is nog nie bekend nie.

Bio van Prof H Russel Botman

Professor Hayman Russel Botman was die Rektor en Visekanselier van die Universiteit Stellenbosch (US). Hy is in 2007 in dié amp aangestel, en in 2012 heraangestel vir nog ʼn 5-jaar termyn.

Ten tye van sy dood was hy ook Senior Visepresident van die Vereniging van Afrika-universiteite, Raadsvoorsitter van Kaapstad as Wêreldontwerphoofstad 2014, en ʼn Direksielid van Hoër Onderwys Suid-Afrika en van Media24. Hy het ook van 2006 tot 2011 as Direksievoorsitter van die Klein-Karoo Nasionale Kunstefees gedien.

Hy is op 18 Oktober 1953 in Bloemfontein gebore, en was as laerskoolkind in die Dr Blok-skool in Heidedal. Hy matrikuleer aan die Kliptown Senior Sekondêre skool in Johannesburg, waarna hy sy studies aan die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK) voortsit. Hy verwerf die grade BA (1978), BTh (1979), BTh Lisensiate (1981), MTh cum laude (1984) en DTh (1994).

As lid van UWK se Studenteraad in 1976, die jaar van die Soweto-opstand, het hy sy medestudente in protes teen apartheid gelei.

Hy is in 1982 as predikant van die destydse NG Sendingkerk georden, en dien van 1982 tot 1993 as leraar in Wynberg. Hy sou ʼn sleutelrol speel in die totstandkoming van die Verenigende Gereformeerde Kerk in Suider-Afrika, en was enduit ʼn sterk voorstander van eenheid in die NG Kerkfamilie.

In 1994 word hy as Senior Lektor in Praktiese Teologie by UWK aangestel, en in 1999 word hy tot Medeprofessor en Dekaan van die Fakulteit Godsdiens en Teologie bevorder. In 2000 word hy as Professor in Praktiese Teologie en Missiologie aan die US aangestel. Hy het 38 studente van UWK af met hom saamgebring toe daar besluit is om die VKSA se Kweekskool te verskuif weens rasionalisasie aan die UWK.

In 2002 word hy Viserektor: Onderrig, ʼn pos wat hy beklee tot sy historiese aanstelling as die US se eerste swart Rektor en Visekanselier in 2007. Hy het ook van 2003 tot 2007 as President van die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke gedien, en het talle akademiese en populêre artikels oor menseregte, versoening, menswaardigheid en maatskaplike geregtigheid gepubliseer.

Die titel van sy inhuldigingstoespraak aan die US in April 2007 was “ʼn Multikulturele universiteit met ʼn pedagogie van hoop in Afrika”, en hy het gesê hy sou hom daaraan toewy om die US se uitgesproke verbintenis tot regstelling en ontwikkeling in die praktyk te verwesenlik. In 2010 stuur hy die US se HOOP Projek van stapel, waardeur die Universiteit ontwikkeling in die samelewing bevorder. In 2013 aanvaar die Universiteit onder sy leiding ʼn nuwe Visie 2030, wat daarop gemik is om die instelling meer inklusief, innoverend en toekomsgerig te maak.

In Maart 2014 het hy ʼn eredoktorsgraad van Hope College in die VSA ontvang vir leierskap in die hoëronderwys en die gereformeerde kerk om geregtigheid vir alle Suid-Afrikaners te bevorder. In April 2013 het hy die Abraham Kuyper-prys van die Princeton Theological Seminary in die VSA ontvang vir uitnemendheid in teologie en die openbare sfeer. Hy het ook erelidmaatskap van die Verenigde Nasies Vereniging van Suid-Afrika ontvang vir die bevordering van die Millennium Ontwikkelingsdoelwitte. En op 8 Julie 2014 sou hy ʼn eredoktorsgraad van die Universiteit van Aberdeen in Skotland ontvang het.

Prof Botman word oorleef deur sy vrou, Beryl en vier kinders: Hayman, Ilse, Roxanne en Lizelle. – Universiteit van Stellenbosch se mediavrystelling

American Renaissance besin oor Amerika in 2034

Die konserwatiewe Amerikaanse webblad onder redaksie van mnr. Jared Taylor, American Renaissance, het onlangs ‘n reeks artikels deur bekende konserwatiewe denkers en aktiviste geplaas waarin hulle poog om te voorspel hoe die VSA oor 20 jaar daar gaan uitsien.

Die reeks van tien opstelle heet Race and America in 2034 en vertoon ‘n algemene pessimisme wat nie aan Afrikaners onbekend is nie. Die meeste skrywers voel dat die linkse establishment in die vorm van die akademici, die media en die Demokratiese Party volledig in beheer van die land verkeer, met min vooruitsig op verandering. Kulturele marxisme is vandag in die VSA net so ingeburger soos Marxisme-Leninisme in die voormalige Sowjetunie. ‘n Nimmereindigende, onverklaarde oorlog op blanke gesinne sal woed, met die belange van swartes, immigrante, Spaanssprekende kleurlinge, gays en feministe wat voorrang sal geniet. Demografies het die VSA reeds die kantelpunt bereik en word daar jaarliks ‘n meerderheid nie-blanke babas in die land gebore.

Sommige skrywers soos Paul Gottfried hoop dat, indien dinge nóg slegter gaan en daar meer geweld op en diskriminasie teen blankes kom, hulle “wakker sal skrik” en dalk in opstand sal kom. Ons ervaring in Suid-Afrika, met die mees antiblanke wetgewing en beleid ter wêreld, spreek egter van die teendeel. Dit wil voorkom asof blankes maklik gekondisioneer kan word om tweederangse burgerskap te aanvaar, met die meeste mense wat net aan hul eie belang dink en poog om die stelsel ter wille van hul eie oorlewing te pypkan.

Die jong aktivis Richard Spencer, met wie ek al namens praag ‘n uitgebreide potgooi-onderhoud gevoer het, meen dat blanke Amerikaners deur siklusse van “passiwiteit en ongemaklike tevredenheid”, asook woede, gaan soos die karakter Howard Beale in die 1976-film, Network. Ná elke siklus keer hulle egter tot passiwiteit terug.

Mnr. Jared Taylor plaas sy hoop op blanke enklawes wat in landelike en voorstedelike gebiede in die VSA tot stand sal kom, asook op die huidige oplewing in nasionalistiese politiek in Europa. Hy voorspel dat daar oor 20 jaar drie Europese lande mag wees wat deur nasionalistiese partye regeer mag word, met koalisies waarin sulke partye dien in vyf ander lande.

Ondanks die gebrek aan klinkklare oplossings in die reeks artikels, verteenwoordig Race and America in 2034 ‘n interessante oefening in toekomskunde waarin Afrikaners heelwat van ons eie situasie sal herken, met die verskil dat ons natuurlik veel later in die proses van vervreemding, geweld en marginalisering as die blanke Amerikaners verkeer.

Miskien is dit nodig dat ons ook ‘n slag besin oor waarheen Suid-Afrika en Afrikaners op pad is?

Wat is so skokkend aan plan vir skole?

Ek maak beswaar teen die opskrif “LUR se skok-plan vir skole” (Beeld, 16 Junie). Wat op aarde kan “skokkend” wees daaraan om voormalige model-C-skole met inrigtings in minder gegoede woonbuurte saam te smelt en die hoofskappe te transformeer?

Na my ervaring gee slegs ’n baie klein persentasie Afrikaners nog om vir ons kultuur, geskiedenis en die vryheidstrewe van ons voorouers.

Dan Roodt’n Jaar of twee gelede het ek voor die grondwethof ’n soort eenmanbetoging gehou vir die reg van beheerrade om die taalbeleid van skole te bepaal.

Soos mev. Thatcher gesê het, het ek my in “ ’n minderheid van een” bevind en moes aanvaar dat die meerderheid Afrikaners of “Afrikaanses” of wat hulle hulself ook al deesdae noem, Amerikaanse waardes van “diversiteit” en multikulturele samesyn met ywer omhels het. Immers stem meer as 90% van Afrikaanssprekendes vir die DA, wat in sy handel en wandel daardie VS-ideaal van diversiteit uitleef, met leiers wat kopdoeke dra en veral saam dans.

Mnr. Panyaza Lesufi gaan nou bloot die beleid en beginsels toepas waarvoor die Afrikaanse pers, asook die DA-kiesers in verkiesing ná verkiesing smeek, met ander woorde groter transformasie en vermenging van tale, kulture en mense. Dis hoegenaamd nie “skokkend” nie; dis suiwer ’n logiese toepassing van die beginsels wat almal heelhartig ondersteun.

Dus, pleks dat Beeld so ’n reaksionêre opskrif by ’n berig plaas wat ’n volgende stap in ons Groot Samesyn aankondig, behoort daar eerder blydskap en opgewondenheid oor dié vooruitsig te heers! In elk geval het wyle minister Kader Asmal die Afrikaanse kampusse saamgesmelt en almal het die nuwe diverse, meestal Engelstalige kampusse verwelkom. Waarom sou dit vir skole anders wees?

Soos die LUR sê: Dis net ’n stereotipe dat die standaard van wiskunde in Alexandra of Diepsloot laer as in Waterkloof of Linden is. Boonop is dit ’n rassistiese stereotipe wat nou in die praktyk verkeerd bewys sal word as hoofde en leerkragte tussen skole uitgeruil gaan word en kinders insgelyks tussen skole in busse aangery word.

Die Afrikaner het sedert die 1990’s reeds triljoene rande se bates op ’n skinkbord prysgegee. Die totale waarde van die oorblywende Afrikaanse skole is seker nie veel meer as R50 miljard werd nie. ’n Bagatel waaroor niemand ’n traan sal stort nie.

Die voordele van diversiteit vir ’n kind se opvoeding het derduisende Amerikaanse opvoedkundiges al in proefskrifte en handboeke besing.

Prof. Jonathan Jansen sal dit kan beaam. As Beeld dit nie kan insien nie, skort daar iets.

Hierdie rubriek het ook as brief in vandag se Beeld verskyn.

Boerehaat op die internet: Wat gaan ons doen?

Die pla my al geruime tyd dat daar soveel negatiewe inligting oor Afrikaners op die internet bestaan. Doen ‘n mens enige soektog met die slagwoorde “Afrikaner” of “Boer”, word jy gekonfronteer met honderde blaaie waar dit gaan oor apartheid, rassisme, diskriminasie teen swartes, konserwatisme, Calvinisme en wat nog.

Dan RoodtDaar bestaan waarskynlik geen ander volk op aarde wat so konstant op die internet sleggesê word soos ons nie, met ‘n legio wanvoorstellings oor ons geskiedenis, taal, kultuur en hoe ons is.

‘n Mens noem dit Boerehaat. In die Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT) word “Boerehater” soos volg gedefinieer:

Hater van die Afrikaners; persoon wat vyandiggesind is teenoor alles wat Afrikaans is.

Op die Engelse Wikipedia word Boerehaat só omskryf:

Boerehaat is an Afrikaans word meaning hatred of the Boers, or Afrikaners. The term Boerehater (English: Boer-hater or Boer hater) has been used to describe a person who hates, prejudices or criticises the Boers, or Afrikaners.

Jode beskik oor iets soos die wêreldwye Anti-Defamation League wat onlangs binne ses maande $500 miljoen (R5,5 miljard) ingesamel het om antisemitisme en holocaust-ontkenning te bekamp. Daar bestaan egter geen organisasie wat hom spesifiek beywer om globale Boerehaat teen te staan nie.

Selfs die inskrywing op Wikipedia oor Boerehaat het enkele dae gelede drasties verander om insgelyks ‘n anti-Afrikaanse kleur te verkry, asof dit ons eie skuld is dat Britte en Suid-Afrikaanse Engelse chauvinisties teenoor ons optree en gedurig propaganda teen ons publiseer of uitsaai.

Wikipedia is seker vandag een van die invloedrykste publikasies op aarde, indien nie dié invloedrykste nie. Skoolkinders in alle lande gebruik dit om take uit te werk. Dit verskyn heel bo-aan op soekenjins en daarom verteenwoordig dit in die praktyk omtrent al wat iemand in die buiteland ooit oor ons te wete gaan kom. Net om die gemors wat op Wikipedia as ons geskiedenis – asook dié van Suid-Afrika – aangebied word, gaan ‘n voltydse werk wees.

‘n Groep praag-vrywilligers sou seker so iets op gekoördineerde wyse kon aanpak, maar dit gaan ‘n taai stryd wees. Ek het persoonlik ervaring van die soort vooroordele wat daar by baie anonieme Wikipedia-bydraers bestaan en wat jaloers oor hul stukkies propaganda waak om te sorg dat niemand daaraan verander nie. Indien ons hoegenaamd so iets wil aanpak, sal ons besef dat ons met feite en verwysings gewapen sal moet wees en ook hewige teenstand van derduisende Engelse dwarsdeur die Britse Statebondslande gaan teëkom vir wie Boerehaat op die internet ‘n soort stokperdjie geword het.

So pas het 16 Junie weer gekom en gegaan, met al die mites en clichés oor Soweto wat van voor af aangedik en uitgebasuin is. Die skade wat ons reputasie in die wêreld en ons eie selfbeeld hierdeur ly, is grotesk. Op die internet is dit soos ‘n konstante kuberoorlog wat teen ons gevoer word.

Daar word deesdae baie oor indentiteitsdiefstal gepraat. Nog nooit in die geskiedenis egter is die identiteit van ‘n groep mense of ‘n hele volk gesteel en op vertekende wyse aanlyn gekanoniseer soos wat met ons gebeur het nie. Ons moet besef dat internetinskrywings, veral op iets soos Wikipedia, amper vir ewig is – indien hulle nie drasties verander kan word nie.

Ek sal graag by lesers wil verneem wat hulle hiervan dink en hoe ons te werk moet gaan.

Of het ons nou maar gaan lê? Aanvaar ons dat ons verhaal deur die vyand geskryf is en dat ons maar suutjies van die aardbol af gaan verdwyn, omdat ons dit nêrens kan durf waag om ons gesigte te wys nie?

praag se voorkoms het verander

praag se voorkoms het verander! Lewer gerus hier onder kommentaar op die nuwe voorkoms, wat ons nog verder oor die volgende dae en weke sal verfyn.

Ons het besluit om die meer teksgerigte voorkoms wat reeds op die Engelse praag te siene was, te gebruik. Nie net gaan dit vir ons makliker wees om by te werk nie, maar dit sal ook veel minder bandwydte van lesers gebruik, vinniger aflaai en makliker op selfone en tablette gelees kan word.

Dankie vir u ondersteuning en begrip.

– Die redaksie

‘Laat die wit ras radikaal verwater word’: dr. Leon Weskoppies

Skoppensboer het vandeesweek die voorreg gehad om ‘n onderhoud met die vermaarde dr. Leon Weskoppies te voer rondom sy ewe beroemde akademiese verslag van 200 000 woorde met die belowende titel: “Die outoritêre persoonlikheid soos gemanifesteer in nazistiese en fascistiese ontgroeningspraktyke aan die Noordwes-universiteit, Potchefstroom, se dameskoshuise: ‘n marxistiese perspektief.”

Dr. Leon Weskoppies is ‘n lang man met ‘n ruie bos grysgeworde hare en ‘n ietwat skuldige uitdrukking op sy gelaat. Omdat hy tans met belangrike psigiatriese en “krities-teoretiese” kwessies besig is, dra hy heel gepas ‘n wit jas.

Skoppensboer: Dr. Weskoppies, hoe ernstig is die situasie op Potchefstroom? Is daar ‘n hernieude uitbarsting of opwelling van fascisme en nazisme?

Dr. Leon Weskoppies (kug, dan met geesdrif): O ja! Nadat die media, oftewel die gedrukte media, meer in die besonder die Johannesburgse dagblad Beeld en sy redakteur mnr. Adderjan Beesneus, dit onder ons aandag gebring het, het ek onmiddellik geweet: Hier is ‘n krisis! En soos mnr. Rahm Emmanuel, die burgemeester van Chicago, eens gesê het: “‘n Mens moet nooit ‘n goeie krisis vermors nie.” Of wat praat ek nou als, hêhêhê…”

skoppensboer_251_150_200_150Skoppensboer: Waar sou u dit plaas op die skaal van krisisse? So erg soos Vigs? Ebola? Verg dit ‘n noodtoestand?

Dr. Leon Weskoppies (nou opgewonde, beduie vervaard met sy hande en arms wat voor sy gesig slinger): Vir alle praktiese doeleindes het ons reeds die noodtoestand afgekondig! Dis veel erger as Suid-Afrika se Vigspandemie, maar miskien nie heeltemal op die vlak van Ebola nie, nè… Sedert die uitbraak van fascisme egter, is ek byna 24-uur in verbinding met die minister van hoër onderwys, kameraad Blade Nzimande, en ons doen verslag soos wat die gebeure ontvou. Die doen en late van alle blanke, Afrikaanse damestudente word fyn dopgehou en ‘n reaksiemag staan by, indien nodig. As een van hulle dalk ‘n arm sou lig om ‘n aanstootlike armgebaar te maak, sal ons onmiddellik optree, summier!

Skoppensboer: Watter strawwe gaan die damestudente opgelê word? Tronkstraf, eensame opsluiting, selfs die doodstraf?

Dr. Leon Weskoppies: Ek sal eers met Baas Blade moet praat, alvorens ek enige inligting kan bekendmaak. Stel dit so: die doodstraf is nie uitgesluit nie.

Skoppensboer: Maar wat nou van enige damestudente wat dalk ballet of joga beoefen en moontlik die verkeerde handgebare maak? Sou hulle nie ook strafbaar wees nie?

Dr. Leon Weskoppies: Juistement! Ek en my liewe vriend, doktor Leuens Kruiphof, het juis by wyse van dekreet alle vorme van ballet op of naby die kampus verbied. Joga mag wel met ministeriële toestemming in uitsonderlike gevalle beoefen word.

Skoppensboer: Ek verstaan. Waarskynlik meen doktor Leuens ballet is te eurosentries binne die nuwe tye van die Afrika-renaissance…? Maar is die doodstraf vir fascistiese damestudente versoenbaar met die grondwet? Ek dag die doodstraf is verbode?

Dr. Leon Weskoppies: Kyk, my siening oor die grondwet was nog altyd: dis oop vir interpretasie. Ons respekteer die reg op lewe, maar as dit gaan oor die regstelling van wanbalanse uit die verlede, kan die doodstraf in bepaalde gevalle toegepas word. Waarom nie? (Al hoe driftiger.) Ons moet fascisme met wortel en tak uitroei! Sê ek jou!

Skoppensboer: Ek sien daar word in die verslag vermeld dat die “hoë konsentrasie wit, Afrikaanse studente in van die koshuise by die Puk-kampus… radikaal verwater” gaan word. Wat beteken dit?

Dr. Leon Weskoppies: Ek dink dis voor die hand liggend. U weet dat ons tydens die Kemptonpark-onderhandelinge in die vroeë negentigerjare die beginsel van “transhoerasie” aanvaar het. Suid-Afrika en al sy instellings moet getranshoereer word, van onder na bo, van voor na agter, und so weiter. Reeds is ons progressiewe akademici, ook aan die Puk, besig met witheidstudies waarin bevind is dat “die wit ras die kanker van die geskiedenis is”.

Skoppensboer: Soos Susan Sontag gesê het? Vanuit haar knusse woonstel in New York?

Dr. Leon Weskoppies: Mnr. Skoppensboer, ek is bly u ken die teksvers. Is u self ‘n graduandus van Witheidstudies?

Skoppensboer: Dit was so te sê my hoofvak op universiteit, doktor Weskoppies. Ek koester ‘n vurige belangstelling in Witheidstudies en dink daaraan om ‘n nagraadse kursus aan die Universiteit van Stellenbosch by proff. Amanda Gouws en Anton van Niekerk daaroor te loop.

Dr. Leon Weskoppies: Uitstekend! Alle kennis begin en eindig by Witheidstudies, asook die besef dat die wit ras ‘n siekte is wat ons in ons land en in die wêreld moet uitroei!

Skoppensboer: Met wortel en tak?

Dr. Leon Weskoppies: Juistement, juistement! Met wortel en tak!

Skoppensboer: Maar in die praktyk, hoe gaan die owerheid presies die “hoë konsentrasie wit, Afrikaanse studente radikaal verwater”? U het reeds na die doodstraf verwys. Sluit dit skerppuntaksie in?

Dr. Leon Weskoppies: Net as daar weerstand is, maar danksy die goeie samewerking van doktor Leuens Kruiphof en sy manne en vroue aldaar, verwag ons nie weerstand nie. Fascisme is in die eerste instansie, soos u weet, ‘n sielkundige afwyking of toestand wat psigiatries behandel kan word. In ons voormalige Unie van Sosialistiese Sowjetrepublieke het ons klinkende sukses daarmee behaal. Ons praat hier van “normalisering”, om almal met die nuwe, progressiewe norme in te prent. Insgelyks in ons verslag, verwys ons na die dringende behoefte aan “radikale normalisering” aan die PUK, waaronder die “afdwing van ‘n normale demografie”.

Skoppensboer: Maar hoe verhoed ‘n mens al die abnormale jong wit studente op Potch om hardnekkig voort te gaan met abnormale wit gedrag, soos om byvoorbeeld partytjies te hou met abnormale demografieë of sê maar in kafees in groepies met abnormale demografieë bymekaar te sit? Hoe gaan die owerheid en die universiteit dit alles onder beheer hou?

Dr. Leon Weskoppies: Een van die aanbevelings in ons verslag is juis dat daar veel meer kameras op en rondom die kampus aangebring moet word, sodat ons al die abnormale blanke studente kan dophou waar hulle dalk weer verbode demografiese konsentrasies mag vorm. Ons sal ook ‘n spesiale taakmag in die omtrek hê wat oombliklik kan toeslaan indien sulke voorvalle sou plaasvind.

Skoppensboer: Dit klink asof die taakspan wat u manjifieke krities-teoretiese verslag saamgestel het, sy werk goed gedoen het!

Dr. Leon Weskoppies: (Hêhêhê.) Noudat u dit sê… Ek voel trots op ons verslag wat nou deur die universiteitsraad goedgekeur sal word en daarna na Baas Blade toe sal gaan vir die nodige toepassing van bo.

Skoppensboer: Ek sien dr. Graeme Bloch “‘n besoekende professor by Wits en lid van Equal Education”, word soos volg deur Rapport aangehaal: “Die NWU het groter probleme as sy rassedemografie.” Wat sou hy daarmee bedoel? Is witheid en die abnormale konsentrasie blanke studente nie die grootste probleem en siekte van ons tyd nie?

Dr. Leon Weskoppies: Jammer, ek sal eers kameraad Bloch moet raadpleeg alvorens ek presies kan sê wat hy daarmee bedoel het. Ek het egter die grootste agting vir sy mening, komende van iemand wie se ouers en voorouers dalk ook iewers onder die nazisme gely het. Waarskynlik meen Bloch dat daar nog nie genoeg kritiese denke onder die studente aangemoedig word nie. En hier bedoel ek nou juis die kritiese teorie van Adorno, Marcuse en Horkheimer wat die lokus van die fascisme in die gesinstruktuur van die Westerse samelewing raakgesien het. Iemand met ‘n moeder en veral ‘n vader, is ‘n potensiële kandidaat vir fascistiese gedrag, dit weet ons.

Skoppensboer: Maar wat nou van Afrikaans? As die abnormale konsentrasies wit Afrikaanse studente uit die samelewing verwyder word, sal Potch nog Afrikaanse klasse mag aanbied? Is Afrikaans nie ook maar ‘n abnormale taal nie?

Dr. Leon Weskoppies: Kyk, soos ek in my artikel in Beeld gesê het wat goedgunstiglik deur Adderjan Beesneus met fanfare in sy voortreflike mondstuk vir progressiewe denke geplaas is: Afrikaans is net ‘n buffelagtige gestamp en stoot. Dus is dit nie belangrik dat Afrikaans steeds aan die PUK gedoseer word nie. En in elk geval het prof. Marlene Verdof en die res van die NWU se personeel reeds in 2005 die beleid van “funksionele meertaligheid” aangeneem, dus is dit lank nie meer ‘n Afrikaanse universiteit nie! Trouens, die aandrang op ‘n eie taal behalwe Engels is ‘n simptoom van fascisme, as u my vra.

Skoppensboer: Dus kan ons daarna uitsien dat die kampus en veral die koshuise toenemend niewit en funksioneel meertalig sal word?

Dr. Leon Weskoppies: In ‘n neutedop, ja. (Kyk op sy horlosie.) Enige verdere vrae, kameraad Skoppensboer?

Skoppensboer: Nogmaals oor die fascisme en nazisme: Stem u saam met mev. Hillary Clinton dat Wladimir Poetin soos Hitler is?

Dr. Leon Weskoppies: O ja, baie beslis! Wat hy daar in die Krim aangevang het, Russe wat hulself wil regeer en in Russies wil skoolgaan, ook hul taal op universiteit gehandhaaf wil sien, dis alles fascisme.

Skoppensboer: Glo u dus ook soos wyle prof. Jakes Gerwel dat die heengaan van die Sowjetunie en die Duitse Demokratiese Republiek ‘n groot terugslag was?

Dr. Leon Weskoppies: (Bewoë, met ‘n skor stem.) Ag, ons liewe ou USSR en DDR! Ek het, daardie keer… saam met my boesemvriend Jakes geween toe ek sien hoe die Muur afgebreek word, daardie pragtige “Skansmuur teen die fascisme” soos ons progressiewe denkers dit genoem het. (Snik, buig die hoof.) As ons net ons ou DDR kon terugkry wat vir ons sulke mooi bomme in die Wimpy’s en in Kerkstraat gemaak het, waarmee ons die fascistiese Afrikaners kon uitroei! Dis wat ons vandag nodig het: ‘n lekker demokratiese DDR-motorbom op die dameskoshuise van Potch!

Skoppensboer: (Vertroostend.) Sjoe, ek begryp. Maar daar is darem nog Swede, waar hulle een van die dae die verskil tussen mans en vroue gaan afskaf. Blykbaar moet ‘n mens nie meer “han” (hy) en “hon” (sy) op Sweeds sê nie, want dit bestendig die fascistiese illusie dat daar iets soos geslagsverskille bestaan…

Dr. Leon Weskoppies: (Bemoedig.) Nou praat u! Wat sou ons sonder die Sosiaal-Demokratiese Party van Swede gemaak het? Hulle het miljoene bygedra sodat Suid-Afrika kon normaliseer en transhoereer! (Skielik briesend.) Dis hoog tyd dat Afrikaans helemaal afgeskaf word! Nu talar vi svenska!

Skoppensboer: Tack för intervjun, doktor Weskoppies.

Dr. Leon Weskoppies: Hej da!

Skoppensboer: Hej da!

En met dié Sweedse groet, eindig die onderhoud gepas “funksioneel meertalig” in ‘n progressiewe taal.

Afrikaanse regstudie aan die Universiteit van Johannesburg afgeskaf

In die UJ-biblioteek
In die UJ-biblioteek

‘n Mens kan nie meer regte in Afrikaans aan die Universiteit van Johannesburg, die voormalige Randse Afrikaanse Universiteit, studeer nie. Die laaste Afrikaanse klas, wat uit slegs 15 studente bestaan het, is einde verlede jaar afgeskaf.

Volgens die dekaan van die regsfakulteit, prof. PH O’Brien, wat in weerwil van sy Ierse van uit huis uit Afrikaans is, “het die Afrikanergemeenskap van Johannesburg ons in die steek gelaat. Hulle stuur hulle kinders na ander universiteite of andersins verkies hul kinders om in Engels te studeer.”

Volgens hom was daar nooit vyandigheid van die universiteitsowerheid jeens Afrikaans nie. Die taal het eenvoudig weens ‘n gebrek aan belangstelling van studente weggekwyn. LLB-studente wat wil, mag steeds hul vraestelle op Afrikaans beantwoord, maar in die praktyk sal dit waarskynlik ‘n sonderlinge gebeurtenis wees.

Tans stuur vele ouers in Johannesburg hul kinders na die Potchefstroom-kampus van die Noordwes-Universiteit, wat veel meer koste meebring omdat hulle vir verblyf en vervoer heen en weer Potchefstroom toe moet betaal.

Die vorige anti-Afrikaanse minister van onderwys, Kader Asmal, het die destydse R.A.U. met die Soweto-kampus van Vista en die Witwatersrandse Technikon saamgesmelt omdat hy die universiteit sodoende wou dwing om te verengels. Sy strategie het uitmuntend geslaag, want vandag sit hoofsaaklik swart studente wat deur medium van Engels studeer in die voormalige HF Verwoerd-biblioteek, omring deur duisende Afrikaanse boeke, verhandelings en proefskrifte wat die RAU destyds in Afrikaans geproduseer het. Kosbare boeke in Europese tale soos Duits en Frans wat destyds deur studente en navorsers gebruik is, staan ook in onbruik op die rakke, aangesien die verlies aan Afrikaans ook toegang tot Duits en Nederlands aan studente ontsê. In die regsafdeling van die biblioteek word die jurisprudensie van Nederland, Duitsland en Frankryk steeds bygehou.

‘n Faktor wat Asmal se verengelsingstrategie teenoor die RAU gebaat het, was dié van “wit vlug”. Soos in die VSA waar blankes instellings verlaat sodra daar ‘n meerderheid swartes teenwoordig is, het die Universiteit van Johannesburg ook vinnig sy oorblywende blanke studente verloor toe die universiteit oorwegend swart geword het.

Studente in Johannesburg met wie praag gepraat het, beaam dat die oorwegend swart bevolking op die kampus hulle ongemaklik maak. “Jy voel soos ‘n marsman daar, mens sal nooit kan vriende maak nie,” sê ‘n jong man wat self weekliks heen en weer Potchefstroom toe pendel waar hy in die koshuis tuisgaan.”

Die Universiteit van Johannesburg doen moeite om by die Afrikaanse hoërskole in Johannesburg en aan die Rand te bemark en aantreklike beurse word veral aan toppresteerders aangebied. Matriekleerlinge met ‘n 80-persent-gemiddeld kan byvoorbeeld gratis aan die UJ studeer. Desnieteenstaande keer jong Afrikaners hul rug op die universiteit en verkies om Potchefstroom of Pretoria toe te gaan. Sommige pendel ook daagliks heen en weer Pretoria toe met die Gautrein.

Van die studente wat wel hul eerste studiejaar aan die UJ aanpak, verkies om agterna Pretoria of elders heen te gaan omdat hulle op die kampus van dié eens trots Afrikaanse universiteit vervreem voel.

Intussen woed daar ‘n debat oor die Potchefstroom-kampus wat moontlik deur die nuwe swart rektor, prog. Dan Kgwadi, gedwing gaan word om ook soos die UJ swart en Engels te word. Volgens berigte elders in die media, het hy gesê:

“Om een kultuurgroep soos Afrikaans op ’n universiteit te bewaar en dit so te wil behou, is gevaarlik vir ons land se toekoms,

“Wanneer ons van ’n institusionele kultuur praat, dink hulle dat ons in ’n institusionele kultuur ’n besonderse ras-kultuur moet bewaar en ek kan nie daarmee saamstem nie.”

“Die Mafikeng-kampus kan tog nie die Tswana-kultuur bewaar nie, net soos die Potchefstroom-kampus nie die Afrikaanse kultuur kan bewaar nie.

“Ek wil dít prioritiseer, nie ’n raskultuur nie.”

‘n Voormalige NP-minister, dr. Leon Wessels, het in Beeld afwysend oor die behoud van Afrikaans aan universiteite geskryf, wat wye reaksie, ook hier op praag, ontlok het.

Ons geslag beleef ‘n belangrike hoofstuk in Afrikanergeskiedenis

Die sangeres Nádine
Die Afrikaanse sangeres Nádine

deur BJ Engelbrecht

Ek dink al twee weke hoe om hierdie brief te skryf sonder om negatief te wees oor die Afrikaner se toekoms is Suid-Afrika. As mens om jou kyk sien jy net negatiewe tekens vir ons, ons sien korrupsie en ons teenstanders sien konneksie. Die skeuring tussen reg en geregtigheid en straf raak net al hoe groter. As jy op die regte plekke het, hoef jy nie verantwoordelikheid te aanvaar vir jou dade nie. Die snaakse ding in Suid-Afrika is dat dit ‘n demokrasie genoem word, maar dit beteken nie omdat dit so genoem word dat dit wel een is nie.

Die Afrikaner ry golwe van oplewing en sit en wag….wag vir wat? Ek ervaar dit self; dit voel partykeer of ek teen die mure kan uitklim van frustrasie en vra ek 5 minute om gehoor te word, dan kry ek nie eers ‘n antwoord terug nie, want ek is nie belangrik genoeg in die belangrike mense se oë nie, ek pas nie in by hulle belangrike plan nie. Ander kere voel dit of my hart uit my bors gaan klim van trots as ek hoor hoe boere mekaar help en hoe mense om ‘n gemeenskap soos Rustenburg laertrek. Ek glo nie en hoop nie ek ly aan grootheidswaan nie, want ek glo daar is honderde duisende mense wat net soos ek voel, wat stom en verslae rondkyk vir antwoorde en gehoor wil word en dan net groot woorde lees op sosiale netwerke en koerante oor wat hierdie en daardie ou in die vorige eeu gesê het en hoe dit betrekking het op Suid-Afrika vandag. Dit is irrelevant in ‘n tyd waar mens nóú antwoorde, gemoedsrus en motivering soek.

Jy as Afrikanerleier, hetsy politiek, vermaak- of ander vorm kan nie die gewone Afrikaner beïndruk met groot woorde nie. Die enigste ouens wat jou antwoord op jou stellings in die media is die 2% wat ook vyf grade agter hulle name het en in die kringe beweeg waarin jy beweeg. Die ander 98% van ons verloor jy in die eerste twee sinne. Ons leiers moet leer om met die Afrikaner se hart te praat, en ‘n standpunt in te neem en daarby te hou. Dalk het die Afrikaner ‘n nuwe leier nodig uit die werkersklas, iemand wat die taal van die gewone ou op straat kan praat. ‘n Man met ‘n stem wat mense se koppe laat draai. Ná die verkiesing het ek nog nie weer een sms gekry van enige politieke party oor die groot dinge waarmee hulle nou besig is nie, alles doodstil. Moet die aanloop na die volgende verkiesing nie dalk ‘n 5-jaarplan in plaas van ‘n 5-weekplan wees nie?

Sunette se Klein Vallei-projek trap klei, want sodra iemand geld ruik, raak die grond daarvoor ewe skielik onbekostigbaar duur. Sy skryf daagliks op Facebook soos wat plaasmoorde gebeur en dit laat my wonder wat word van daardie plase ná so ‘n boer vermoor is? Koop iemand in die kontrei die plaas, koop een van ons teenstanders die plaas of trek die familielede wat oor is dorp toe en ‘n ekonomiese eenheid wat bygedra het tot voedselsekerheid word onproduktief? Hoekom kan ons nie om ‘n tafel sit met die familie wat agtergebly het en ‘n huurooreenkoms aangaan dat 33% van die oesinkomste aan die familie gaan, 33% aan ‘n gevestigde boer in die omgewing wat help om die boerdery te bestuur en 33% aan ‘n paar Afrikaner gesinne wat op die plaas gevestig word en op ‘n kibboetsstelsel op die plaas werk met ‘n oesbonus elke jaar? Ek weet dis baie eenvoudig gestel maar daar moet ‘n manier wees om hierdie ontvolking te keer. “‘n Boer maak ‘n plan” is ‘n Afrikanergesegde vandat ek my verstand gekry het. Dit raak nou tyd dat ons begin planne maak, nie lugkastele nie maar planne wat kan werk. Ons benodig suksesvolle planne en ons eie propagandamasjien om weer ons mense te laat opkyk en hul borse uit te stoot. Elke keer wat ons val, raak die donker gat al hoe dieper tot ons nie meer die lig sal kan sien nie.

As mens kyk na TV-advertensies word ons Afrikaners 99% van die tyd uitgebeeld as onnosel. Ons is nie onnosel nie maar dit word elke dag in ons gesigte geprop. Hoekom is dit nie meer gewild vir jongmense om Afrikaners te wees nie? Want ons word as onnosel uitgebeeld. Hierdie is ‘n doelbewuste aanslag teen elke Afrikaner. Ons het nodig om ons eie mense op te rig en op te bou.

Ek het nie die antwoorde nie, maar wat ek wel weet, is dat ons sit en wag vir een of ander wonderwerk om te gebeur sodat alles net weer sal regkom. Ek glo die ongesiene, ongeskrewe beleid is om hierdie land in die grond in te ry todat almal ewe min het en ‘n paar fat cats alles besit, dan kan dit baie makliker as ‘n kommunistiese staat bedryf word, want dan is almal van die staat afhanklik.

Ons wag vir Siener van Rensburg se ou met die bruin klere om van Lichtenburg af te kom. Ons wag vir iemand om vir ons ‘n stuk grond te gee sodat ons ons eie ding kan doen, en ons wag, en ons wag, en ons wag. Daar is binne elk van ons ‘n ou met ‘n bruin safaripak aan, daar is binne elk van ons ‘n hart van ‘n leeu, daar is binne elk van ons die bloed van geslagte van deursettingsvermoë en oorlewing. Hou aan trots wees op jou Afrikanerskap, as jy val staan weer op, jy is dit verskuldig aan jou voorgeslagte en jou nageslagte. Jy is deel van die belangrikste generasie en tyd in die Afrikanergeskiedenis. Elk van ons is ‘n fakkeldraer vir die voortbestaan van ‘n volk of die verdwyning daarvan en net jy weet of jou fakkel  brand en of hy geblus is.

Sterkstaan!

 

 

Afrikaners is g’n agressief – ope brief aan Vossie Goosen

deur René Kruger

Ope brief aan Vossie Goosen, na aanleiding van haar gesprek op Dagbreek:

Me. Goosen, jy reken ons Afrikaanssprekendes is wêreldwyd bekend vir ons wreedheid, dus is dit die rede hoekom ons so maklik agter ons rekenaars kan sit en mekaar sleg maak.

Nou wil ek gou ‘n toets doen: Gaan hierdie brief u verbrand met kokende water?

Gaan my woorde u hart lewend verwyder vir moeti om my onsigbaar te maak vir my vyande?

Gaan my sinne u aan die hare gryp en u keel met ‘n panga afkap, u oë uitgrou sodat u my nie na die dood kan herken en uitwys nie?

Gaan my sinsnedes ‘n besemstok in u agterwêreld opdruk totdat dit by u keel uitkom?

Gaan die kommas en punte u in ‘n konsentrasiekamp gooi, met vuil rioolwater en vrot aartappels vir kos?

Hier is juis ‘n konsentrasiekamp, ‘n klipgooi van my af, in Standerton. So reg langs die Vaalrivier, met sy “skoon” water en die weer is juis nou geskik vir ‘n besoek van u. Ek is egter jammer dat ek u nie sal kan voorsien van ‘n kombers nie, want weens ons Afrikaanssprekendes se bekende wreedheid, is al my nuwe komberse geskenk aan die arm haweloses, en my aftrekorders is uitgeput, reeds uitgemaak aan organisasies wat met noodlenigingswerk besig is.

Me. Goosen, u moet tog asb verstaan, ons Afrikaanssprekendes se wreedheid is van so ‘n aard, dat ons nie ons medemens kan bystaan in Rustenburg met basiese benodighede nie, aangesien ons nie die goeie inbors het soos die anderstaliges nie.

Mag u, me. Goosen, aan hierdie vreeslike wreedheid van my woorde gaan herkou in die konsentrasiekamp van u gewete.

Geskil tussen Marine Le Pen en haar pa oor anti-Joodse grappie

Jean-Marie en Marine Le Pen
Jean-Marie en Marine Le Pen

Marine Le Pen, die leidster van die Front National, wat sedert onlangs as Europa se mees suksesvolle regse party gesien word, het haar vader, Jean-Marie, in die openbaar gekritiseer oor ‘n opmerkinig wat hy Vrydagaand 6 Junie oor die Joodse sanger en akteur Patrick Bruel gemaak het. Sy het dié opmerking as ‘n “politieke fout” beskryf wat kwaadwillig deur die Front National se vyande aangegryp sal word.

Le Pen vader is reeds deur ‘n horde Joodse en antirassistiese organisasies in Frankryk oor die kole gehaal oor sy opmerking in ‘n internetvideo waarin hy kommentaar lewer op openbare figure soos Madonna, Guy Bedos en die tennisspeler Yannick Noah wat onder andere sou gesê het dat hulle “Frankryk gaan verlaat indien die Front National die meeste stemme kry”. Ook die sanger-akteur Patrick Bruel, wat van Joodse afkoms, asook ‘n profesionele pokerspeler is, het iets dié trant kwytgeraak, wat deur Jean-Marie Le Pen se gespreksgenoot op die intervideo aangeroer is. Hierop het Jean-Marie Le Pen geantwoord: “Dit verbaas my nie… Luister, volgende keer sal ons ‘n oond vol bak.” Die Franse woord “fournée” wat hy gebruik het, beteken ‘n “hoeveelheid brood of koek wat saam gebak word”, maar kan ook net ‘n “klomp mense met dieselfde lot beteken”. Boonop speel dit op “four” (oond) wat gewoonlik op Frans in verband met die Joodse slagting tydens die tweede wêreldoorlog gebruik word.

Le Pen senior het jare gelede in 1987 ook die holocaust as ‘n “besonderheid van die geskiedenis” beskryf, waarvoor hy sedertdien konstant gekritiseer is en waarvoor hy in 1986 “een simboliese frank” as boete deur die hof van Aubervilliers, ‘n voorstad van Parys, opgelê is.

Sy dogter se metgesel, Louis Aliot, wat gewoonlik baie lojaal teenoor Jean-Marie Le Pen is, het eerste in die openbaar losgetrek deur Sondag sy uitlating as “polities dom” te beskryf. Hierop het Le Pen senior geantwoord: “As daar mense aan  my kant is wat dit op dié manier interpreteer, is hulle imbesiele.” Intussen het die FN die video van hul webblad verwyder.

Hierop het Marine Le Pen die openbare reaksie op haar pa se uitlanting as ‘n “kunsmatige polemiek” beskryf, maar tog gesê dat hy ‘n “politieke fout” begaan het. Terwyl sy daarvan oortuig is dat “die betekenis wat aan sy woorde geheg word, van kwaadwilligheid spreek”, het die FN se leidster Sondagaand verklaar dat haar pa “in die lig van sy lang ervaring… nie kon insien watter interpretasie daar van dié formulering gemaak sou word nie, ‘n politieke fout is waarvoor die Front National nou die gevolge moet dra”.

Volgens die koerant Le Monde, gaan dit vir die Front National oor ‘n “subtiele” spel daartussen om as hoofstroomparty hom te “ontdemoniseer”, maar terselfdertyd steeds “teen die stelsel” voor te kom waardeur sy gewildheid onder ontevrede Franse kiesers toeneem. Die koerant praat van “goeie demonisering” en “slegte demonisering”. Deur haar kritiek op die Europese Unie, laat Marine Le Pen haar op ‘n goeie manier deur die media “demoniseer”, maar deur sulke moedswillige antisemitiese uitlatings ontketen haar vader die slegte vorm van demonisering. Aldus Le Monde.

Jean-Marie Le Pen het verder verklaar dat “die politieke fout gemaak word deur diegene wat in pas verkeer met eenvormige denke en wat soos die ander partye wil lyk”.

Le Pen vader is die lewenslange erepresident van die party waarvan hy in 1972 stigterslid was. Hy gaan dus moeilik uit die kussings gelig word, selfs al word hy ‘n verleentheid vir sy dogter. In die Franse streeksverkiesings wat om die draai lê, sal die uitslae wel aantoon of sy uitlating die party skade berokken het, aldan nie.