[soundcloud id=’166357908′]
Hierdie verhaal deur die Franse skrywer Henri Troyat gaan oor die berggids Isaie Vaudagne wat deur sy jonger broer Marcellin aangesê word om saam met hom na die toneel van ‘n vliegongeluk in die Alpe te gaan om die dooie passasiers te gaan besteel. Ná sy eie bergongeluk jare gelede, wou Isaie nooit weer bergklim nie. Nou word hy voor ‘n ongemaklike keuse gestel. Luister saam na dié ongewone verhaal met verruklike beskrywings van die Europese Alpe!
[soundcloud id=’165852178′]
Hierdie verhaal deur die Franse skrywer Henri Troyat gaan oor die berggids Isaie Vaudagne wat deur sy jonger broer Marcellin aangesê word om saam met hom na die toneel van ‘n vliegongeluk in die Alpe te gaan om die dooie passasiers te gaan besteel. Ná sy eie bergongeluk jare gelede, wou Isaie nooit weer bergklim nie. Nou word hy voor ‘n ongemaklike keuse gestel. Luister saam na dié ongewone verhaal met verruklike beskrywings van die Europese Alpe!
[soundcloud id=’165696713′]
Hierdie verhaal deur die Franse skrywer Henri Troyat gaan oor die berggids Isaie Vaudagne wat deur sy jonger broer Marcellin aangesê word om saam met hom na die toneel van ‘n vliegongeluk in die Alpe te gaan om die dooie passasiers te gaan besteel. Ná sy eie bergongeluk jare gelede, wou Isaie nooit weer bergklim nie. Nou word hy voor ‘n ongemaklike keuse gestel. Luister saam na dié ongewone verhaal met verruklike beskrywings van die Europese Alpe!
Die nuwe eboek-opstel deur Dan Roodt in Engels, Raiders of the lost Empire: South Africa’s ‘English identity, waarvan daar verlede Sondag ‘n uittreksel in Afrikaans verskyn het, is nou beskikbaar teen slegs R30 of $3 via PayPal op praag.org.
Die boek beslaan ongeveer 27 500 woorde, wat gelykstaande is aan 80 tot 100 gedrukte bladsye. Lees ‘n langer uittreksel in Engels hier.
‘n Onderhoud met die skrywer oor die boek sal binnekort hier verskyn.
Só lyk die inhoudsopgawe van die boek:
Die ANC-bewind gaan 22 193 landsvlae by elke skool laat aanbring teen ‘n koste van R34 miljoen. Skoolkinders gaan ook gedwing word om Nkosi Sikelel’ iAfrika te sing en om “patriotiese gevoelens” teenoor die ANC te ontwikkel.
Dit het verlede week aan die lig gekom tydens die begrotingsrede van die departemant van kuns en kultuur wat in Mei vanjaar gelewer is. Die “projek” om ‘n vlagpaal by elke skool te laat oprig duur reeds nege jaar, maar tot dusver het “kepêssitie”-probleme dit verhoed om verwesenlik te word.
Dit blyk dat ‘n maatskappy genaamd “NF Branding” sy ervaring in die “Vlag-in-elke-skool-projek” as “ervaring” op sy webblad noem. By navraag het praag verneem dat dié maatskappy, wat in Wynberg, Johannesburg, geleë is, voorheen as “National Flag” bekendgestaan het. Die maatskappy het reeds miljoene rande verdien uit die nuwe vlag wat die land in 1994 gekry het en by polisiestasies en ander staatsgeboue landwyd aangebring moes word. Die vlae by skole verteenwoordig dus ‘n verdere “meevaller” vir NF Branding.
Die adjunkminister van kuns en kultuur, Rejoice Mabudafhasi het haar verlede week só uitgelaat:
“Ons is bewus daarvan dat ons jeug nie die geskiedenis van dié land ken nie, veral hoe dit gebeur het dat ons vryheid verkry het. Nou het ons dié vlae maar hulle kan nie die kleure ontleed nie, dis iets wat net pragtig is… Elke skool behoort die Suid-Afrikaanse vlag te vertoon and ons het vasgestel dat ons 22 193 vlae regoor die land gaan aanbring.”
Volgens Sapa het Mabudafhasi gesê dat “die veldtog verlede maand begin het toe vlae aan ‘n laerskool en ‘n opleidingskollege in Kimberley oorhandig is”.
Watter bedrae reeds op die projek uitgegee is, is nie duidelik nie, want in die 2005/2006-finansiëlejaar is daar R10,2 miljoen deur die destydse minister, Pallo Jordan, daarvoor begroot. Jordan het in 2005 gesê dat daar 29 000 vlae versprei sou word. Volgens hom was dit egter ‘n “duur projek” en sou dit “ingefaseer word en inkoop vereis van beide die provinsiale regering en die privaatsektor aangesien die aankoop van die vlae en vlagpale ‘n duur onderneming is”.
In September 2005, is die projek amptelik deur Jordan en die toentertydse onderwysminister, Naledi Pandor, by ‘n laerskoel in Mitchellsplein bekendgestel. Toe is belowe dat “al 29 000 skole in die land oor die volgende vier jaar van vlae voorsien” sou word.
Die daaropvolgende minister van kuns en kultuur, Lulu Xingwana, het aan aan ‘n vergadering van ministers en LUR’e gesê dat haar departement “sy werk voortsit om bewustheid, kennis en begrip van nasionale simbole te kweek… deur ons volgehoue werk rondom die vlag-in-elke-skool-veldtog”. ‘n Jaar later het Xingwana tydens die voorbereidings vir die Wêreldbekersokker in 2010 gesê dat haar departement sal “voortgaan om vlae by skole dwarsdeur die land te versprei”.
Die huidige woordvoerder van die departement van kuns en kultuur, Sandile Memela, ontken dat die vordering oor die afgelope nege jaar bietjie stadig was, in weerwil van die miljoene rande wat reeds daarvoor begroot is. “Ons het reeds reusetreë vooruit gegee om by ons doelwit uit te kom om vlae in skole te laat wapper,” meen hy. “Vanjaar sal al 22 000 skole met vlae gedek word.”
Die oplewing in die vlagkwessie by skole geskied te midde van die polemiek rondom Die Stem wat deur Steve Hofmeyr op Nelspruit ontketen is, asook kritiek op die ANC wat deur “patriotisme” ondervang moet word. Die bedryfshoof van die SAUK, Hlaudi Motsoeneng, wat gelieg het dat hy oor ‘n matrieksertifikaat beskik, het onder meer ‘n beroep op “patriotiese joernalistiek” gedoen. Die ANC-LP, Lindiwe Maseko, het insgelyks ‘n beroep op die nasionale uitsaaier gedoen om Nkosi Sikelel’ iAfrika twee keer per dag uit te saai.
Die ANC-minister van basiese onderwys, Angie Motshekga, oorweeg dit ook om geskiedenis as vak in skole verpligtend te maak, waardeur die ANC sy eie politieke verhaal deur onderwysers sal laat doseer.
In sy kommentaar, het dr. Dan Roodt van PRAAG gesê:
“Ons ondersteun Steve Hofmeyr een honderd persent in sy standpunt dat Die Stem onafhanklik van ander liedere gesing moet word as uiting van Afrikanerkultuur en -patriotisme. Afrikaanse skole behoort soos tydens die hele twintigste eeu Die Stem gereeld saam met hul skoolliedere te sing en onder geen verpligting te verkeer om enige ander lied of vlag te eerbiedig nie.”
Roodt het ‘n beroep op die ANC-bewind gedoen om die “uitsonderlikheid” van die Afrikanergroep in Suid-Afrika te erken en verdraagsaamheid teenoor Afrikanersimbole aan die dag te lê. “Ons erken dat ons deur Umkhonto we Sizwe oorwin is en dat ons vorige leiers onvoorwaardelik oorgegee het. Nietemin bepaal die internasionale reg en die Geneefse Konvensies dat ‘n besetter of oorheerser nie oor die reg beskik om volkere onder sy beheer se kultuur, taal of nasionale identiteit af te breek en te verguis nie.”
Volgens Roodt kan die onderwysdepartement “geld bespaar” deur nie vlae by Afrikaanse skole aan te bring nie. Sulke skole behoort toegelaat te word om self te besluit watter vlag hulle by die skool wil vertoon, indien enige.
“Solank as wat daar onder ‘geskiedenis’ in ons land slegs die biografie van Nelson Mandela, wat deur ‘n Amerikaner, Richard Stengel geskryf is, verstaan word, mag dit nie ‘n verpligte vak op skool raak nie,” het hy voortgegaan. “In elk geval is die sogenaamde ‘nuwe geskiedenis van Suid-Afrika’ deur marxistiese historici versin en daarom ‘n anachronisme wat saam met die Berlynse Muur moes vergaan het.”
Roodt het ‘n beroep op Afrikaanse sangers, skrywers, filosowe en geskiedkundiges gedoen om nog meer te doen om die bewussyn van Afrikanergeskiedenis te verhoog. “Bok van Blerk en Steve Hofmeyr het reeds ‘n reusebydrae gelewer. Die internet is egter ‘n goeie medium om geskiedenis aan ons jeug oor te dra, solank daar ‘n samehangende verhaal oor ons vertel word, vanaf volksplanting tot oorgawe. Daar is te min ontleding en begrip van ons verhaal binne die groter geostrategiese verskuiwings in die wêreld,” het hy gesê.
Die keer is dit nie op die strate van Hillbrow nie, maar die strate van Bothaville, Ventersdorp en Pretoria waar jy dit hoor
‘n Paar dekades terug verkrag Dan Roodt die volkslied en lees gedigte voor met ‘n oshart teen sy bors, Koos Kombuis, met of sonder drugs, sing van AWB tiete en huisies by die see, Johannes Kerkorrel bedel harte vir Hillbrow en saam met Max krap die Vrye Weekblad almal se gat. Die een ding in gemeen is hulle rebellie teen die regering, teen ‘n stelsel wat nie werk nie, teen wat hulle glo verkeerd is. In coffee shops en rokerige bars groei die beweging. Dit is gewaagd, dit is protes en dit is hoogverraad. Party mense wil hulle doodskop, ander wil standbeelde bou, maar almal ken die soundtrack van die beweging. Dit is Voëlvry!
Die naweek sing Steve die stem en die skare, duisende van hulle, sing saam. Dan Roodt het ‘n webwerf en Naspers kry hom nogsteeds nie stil nie. Sunette skryf ‘n lied met Eugene se gebed in. Jong kunstenaars begin reguit en onbeskaamd sing van hulle mense, van dit wat verkeerd is, van ‘n stelsel wat nie werk nie en ‘n regering wat nie regeer nie. Die keer is dit nie op die strate van Hillbrow nie, maar die strate van Bothaville, Ventersdorp en Pretoria waar jy dit hoor. Dit is in die kroeg op die platteland en die kunstefees Innibos waar die stem gehoor word. In plaas van coffee shops en agterstraatjies is die beweging nou voor kooperasies en agter op plaasbakkies.
Dit is dalk nog net ‘n gefluister. Onafhanklike, ongekoppelde gebeure wat hier en daar sporadies kop uitsteek. Kunstenaars wat dalk nie tans om dieselfde vuur sit nie, maar wat mekaar nog gaan vind. Praag vervang die drukkoste van ‘n Vrye Weekblad. Sommige mense haat dit, ander wil standbeelde bou. Die regering wil dit smoor. Alles wat was, is, en sal weer wees.
Welkom by Voëlvry v2.0!
– Brief deur Vannermerwe
Ek wou vandag eintlik graag oor ander onderwerpe as Afrikaans en die Universiteit Stellenbosch (US) geskryf het. As ek uitstel, sou my reaksie op onlangse berigte egter inboet aan aktualiteit. Sowel Afrikaans as die US is vir die Afrikanersaak so belangrik dat ek verplig voel om nog ‘n rubriek hieraan te wy.
Die US het onlangs sy kort kursusse in koerante geadverteer. In die ellelange lys (200 kursusse) is daar net enkeles (11) wat ‘n Afrikaanse benaming het maar hulle aanbiedingstaal word as Afr/Eng aangedui. Selfs die kursus vernoem na Elize Botha het ‘n Engelse naam, maar word Afr/Eng aangebied. Die “Emerging Maties Course” se benaming is eweneens Engels en die aanbieding is Afr/Eng. Tensy daar aparte byeenkomste in hierdie twee tale is (wat onwaarskynlik is), beteken dit dat al 200 kort kursusse uitsluitlik of hoofsaaklik in Engels aangebied word.
Die rede wat vir hierdie toedrag van sake aangevoer word, sal waarskynlik wees dat die voertaal deur die aanvraag bepaal word. Dit beteken egter dat die tirannie van die meerderheid van deurslaggewende belang is; dat die Afrikaanssprekende minderheid verontrief word en dat hulle hulle na die gerief of eise van die meerderheid moet skik. Die punt wat ek wil stel, is dat uit die aanbiedingswyse van hierdie kort kursusse daar feitlik geen oorblywende aanduiding meer is van die US wat eens daarop kon roem dat hy die bakermat* van Afrikaans is nie. (* Pieter Kapp, Maties en Afrikaans, 2013, p 75.) Onder die leiding van Russel Botman is daarin geslaag om die US in oortreffende mate te verengels. Op 19 deser skryf Dosent Sonder Grys Skoene, Stellenbosch, in Die Burger: “Die realiteit is dat slegs 10% tot 20% van die voorgraadse lesings by Maties in Afrikaans is” (p 15).
Aan ‘n ander eens Afrikaanse universiteit is die situasie soortgelyk. Die Universiteit Pretoria (UP) het ook onlangs sy kort kursusse geadverteer (bv Sake-Rapport, 25 Mei, p 13). Nie ‘n enkele van die 123 kursusse het ‘n Afrikaanse naam nie. Die naaste wat daaraan gekom word, is “Afrikaans for beginners.” Naas hierdie kort kursusse word 16 aanlynkursusse geadverteer. In slegs een geval, “Biblical counselling,” word genoem: “This course is also presented in Afrikaans”. Onderaan die advertensie staan: “Let wel: Alle kursusse word in Engels aangebied.” Die UP-afdeling wat hiermee gemoeid is, heet “CE at UP” of “CEATUP”, met CE wat seker ‘n afkorting vir “continuing education” is. Daar is hier dus nie eens ‘n pretensie van Afrikaans-wees nie. Kontrasteer dit met die UP-rektor, Cheryl de la Rey, en Beeld se poging om die indruk te wek dat alles wel met Afrikaans is; dat Afrikaans aan UP “woema” het (Praag 13 deser).
Die aanbieding van kort kursusse deur universiteite het eers in die nuwe Suid-Afrika momentum gekry. Dit volg uit die (grootlikse) dwaalleer dat ‘n universiteit naas onderrig en navorsing ook gemeenskapsdiens moet verrig. In die praktyk kom dit daarop neer dat die universiteit goed vir nie-wittes, veral swartes, moet wees deur aktiwiteite en selfs dienste te verrig wat die owerheid versuim om te doen. Maar daar is vir universiteite ook finansiële aansporing om allerhande kort kursusse aan te bied. Die ANC-regering verwag dat universiteite, afgesien van gemeenskapsdiens, ook ander ekstra laste moet dra (bv dat eens Afrikaanse universiteite sonder enige addisionele vergoeding ook Engels as onderrigtaal moet hê). Terselfdertyd neem die staatsubsidie aan universiteite in reële terme af. Deur kort kursusse aan die publiek te verkoop, verdien sowel die betrokke dosente as die universiteit ekstra geld.
Wat in die praktyk gebeur, is dat bv die owerheid en maatskappye van hulle werknemers in werkstyd stuur om van hierdie kursusse by te woon. Die werkgewer betaal die kursusgeld en die werknemer ontvang ‘n universiteitsertifikaat wat aandui dat hy/sy die kursus bygewoon het. Van die kant van die werknemer word daar geen prestasie (bv om in ‘n toets of eksamen te slaag) verwag nie. Dit is voldoende as hy/sy (laat) vir die byeenkomste opgedaag het. Nou kan die werknemer daarop aanspraak maak, met die sertifikaat as bewys, dat hy/sy aan bv die US of UP studeer het, selfs al het hy/sy nie naastenby matriek nie. As hy/sy bv die bogenoemde “Emerging Maties Course” bygewoon het, kan hierdie werknemer voortaan die volgende formele “kwalifikasie” agter sy/haar naam skryf: EMC (US). Die tragedie is dat die kameraad wat in bv die staatsdiens in ‘n hoë pos sit en oor aanstellings en bevorderings besluit ‘n grondige kennis van bv die AK47-geweer kan hê, maar dalk geen benul het van universiteitskwalifikasies nie. EMC (US) kan dus aanleiding tot oordadige voordele vir die werknemer gee. Met minder as dit kan ‘n mens deesdae moontlik selfs ‘n minister word.
Dit behoort duidelik te wees dat die aanbieding van kort kursusse die akademiese aansien van ‘n universiteit kan benadeel. Ek het geen beswaar as ‘n universiteit ter inligting van die publiek bv openbare lesings aanbied nie. Maar daar moet nie sertifikate uitgedeel word aan diegene wat dit bywoon nie. Deur kort kursusse teen ekstra vergoeding aan te bied, word die eintlike taak van ‘n dosent, naamlik tersiêre, akademiese onderrig en navorsing, verwater. Papiergebaseerde kwalifikasie-inflasie moet teengestaan word.
In die ou Suid-Afrika was die akademiese situasie veel beter. Die ideaal was dat universiteite grade, technikons diplomas en kolleges sertifikate toeken. Die ANC-regering, by name Kader Asmal as onderwysminister, het die hele opset deurmekaar gekrap deur kolleges te sluit, technikons tot universiteite te verklaar en selfs technikons en universiteite te laat saamsmelt. Universiteite en technikons behoort wesenlik te verskil. Aan technikons moet studente afgerig word om take uit te voer. Afgestudeerdes moet beroepe kan beoefen wat min teoretiese begronding vereis. Aan universiteite moet studente onderrig word in onderwerpe en beroepe wat ‘n deeglike teoretiese onderbou gegrond op navorsing het. Soos in die geval van primêre en sekondêre onderwys het tersiêre onderrig sedert 1994 plaaslik kommerwekkend agteruitgegaan
Maar laat ek terugkeer na my eintlike onderwerp: Afrikaans aan die US. Een van my griewe is dat geen dosent in die US se Departement Afrikaans en Nederlands die moed van sy of haar oortuiging het om die verengelsing van die US openlik en daadwerklik te bestry deur ‘n veldtog daarteen te voer nie. Die taalstryd is deur dosente in ander dissiplines gevoer (bv deur die historikus Hermann Giliomee). Minstens een Afrikaans-dosent, die Afrikaanse skryfster Marlene van Niekerk, steun reeds sedert Chris Brink se rektorskap (2002-2007) die verengelsing van die US. Sy het “Afrikaans as ‘n geformaliseerde kreool van Nederlands” bestempel (Kapp p 85). Van Niekerk het haar in 2005 aan die US-Woordfees onttrek uit protes teen Dan Roodt se deelname (p 107). Later in 2005 was Van Niekerk die enigste Afrikaans-dosent wat haar steun aan tweetalige klasse, waarin Engels ten koste van Afrikaans bevoordeel word, toegesê het (p 119). ‘n Bespreking van Kapp se uitstekende boek is op 6 April op Praag gepubliseer.
Nog iemand in die US se Departement Afrikaans wat ‘n twyfelagtige agenda het, is Gerda Odendaal. In haar doktorale proefskrif bepleit sy die herstandaardisering van Afrikaans. Haar motivering is klaarblyklik van ‘n politieke aard. Myns insiens word die verbruining van Standaardafrikaans deur ‘n doelbewuste onwittingsproses deur haar voorgestaan (Praag 2 Februarie).
Die Vriende van Afrikaans (VVA), onder die leiding van Amanda de Stadler, is in Stellenbosch gesetel. Sy is ‘n direksielid van die Afrikaanse Taalraad. Dit is sy wat vir Afrikaans ‘n nuwe baadjie wil aantrek. Haar ideaal is klaarblyklik Son-Afrikaans, dus verkaapsing. Met die oog hierop het sy drie Son-joernaliste, onder andere Jason Eldridge, genooi om ‘n VVA-byeenkoms toe te spreek (Praag 16 Februarie).
Amanda is die eggenote van Leon de Stadler, ‘n hoogleraar in Afrikaanse taalkunde, wat tans die direkteur van die US-Taalsentrum is. In daardie hoedanigheid stel daardie Leon hom vry van deelname aan die Afrikaanse taalstryd. In werklikheid het hy Chris Brink se beleid van ‘n tweetalige US ten koste van Afrikaans gesteun. Tans openbaar hy ‘n soortgelyke entoesiasme vir Russel Botman se meertaligheidsbeleid, wat Xhosa insluit. Ek het voorheen oor Leon de Stadler se eienaardige verhouding met Afrikaans geskryf (Praag 7.11.2012).
In Kapp se genoemde boek is daar talle verwysings na die myns insiens oneervolle rol wat Leon de Stadler met betrekking tot Afrikaans as onderrigtaal aan die US speel. Hy het hom bv net ‘n enkele keer verwerdig om met die Konvokasie-bestuur van die US in gesprek te tree en wel eers in 2007 (p 156). In 2009, in die Botman-era, het hy “openbare en eerlike debat as ‘n gevaar vir Afrikaans beskryf en gespog dat die US se taalbeleid ‘die leiding neem onder Suid-Afrikaanse universiteite’ want dit is ‘n ‘unieke innoverende taalbeplanningsprogram'” (p 180). Leon de Stadler “veg vir mense, nie vir ‘n taal nie” (p 185). “Die US volg ‘n goed bestuurde model” (p 220). Die genoemde leiding, uniekheid, innovasie, beplanning en goeie bestuur benadeel Afrikaans deurlopend, maar daarvoor voel Leon de Stadler skynbaar vere.
Wat ek probeer aantoon, is dat daar deesdae aan die US ‘n eienaardige gesindheid teenoor Afrikaans geopenbaar word. Die duidelikste kenmerk is distansiëring van Afrikaans, wat in die afskaling van Afrikaans as onderrig- en voertaal vergestalt word. Daarin speel Afrikaanssprekende blankes, insluitende Afrikaans-dosente, ‘n leidende rol. Wanneer wel gepoog word om Afrikaans te bevorder, is dit nie noodwendig Standaardafrikaans nie, maar eerder (soos by die Afrikaanse Taalraad by monde van veral Michael le Cordeur) die mengeltaal Kaaps. Onlangs het twee van die bogenoemde name weer opgeduik: Gerda Odendaal en (in die VVA-tradisie) Jason Eldridge (LitNet 4 deser).
Op 24 April is ‘n middagetegesprek, “Afrikaans: 100 jaar as onderrigtaal,” op die US-kampus aangebied. Odendaal het as gespreksleier en Eldridge as gespreksgenoot en gasspreker opgetree. Die titel verwys na die besluit van die Kaapse Provinsiale Raad op 23 April 1914 om, op versoek van CJ Langenhoven, Afrikaans as onderrigmedium in skole tot standerd 4 goed te keur. Voordat Langenhoven ‘n kampvegter vir Afrikaans geword het, het hy in 1893 Engels korrek beskryf as “the future language of South Africa,” waaraan die US deesdae met soveel oorgawe meedoen.
Gedurende daardie middaguur het Odendaal die meeste van die praatwerk gedoen. Wat Afrikaans betref het sy haar weer bewys as iemand wat, in die woorde van Langenhoven, “die briek vasdraai teen die steil opdra’ende uit.” Sy het bv haar historiese oorsig in goeie Standaardafrikaans gelewer. Toe sy Eldridge aanspreek, het sy dadelik oorgeslaan na loslit-Afrikaans en gepraat van “deal” en “writer’s block.” Is dit nie paternalisties nie? Daarna tree die kenmerkende Odendaal-gesindheid na vore.
“Dink jy nie, en jy mag eerlik wees, wit Afrikaanssprekendes is ten minste deels te blameer daarvoor dat so baie bruin ouers deesdae eerder verkies om hulle kinders in Engels te laat onderrig nie? Want vir dekades het wit Afrikaanssprekendes so te sê die bestaan van bruin Afrikaanssprekendes misken deur hulle nie te betrek by besluite oor en liggame vir Afrikaans nie. So het selfs Langenhoven by meer as een geleentheid na Afrikaans as ‘witmanstaal’ verwys.” Odendaal plaas blankes doelbewus in die beskuldigdebank en laat bruines wat hulle kinders na Engelse skole stuur skotvry daarvan afkom. By implikasie neem sy die lede van die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) kwalik omdat Gideon Malberbe in 1875 tydens die stigting van die GRA nie sy huishulp en sy tuinhulp inspraak toegelaat het nie.
Langenhoven word soos volg aangehaal: dat Afrikaans “die enigste witmanstaal [is] wat nie onmiddellik oor die see kom nie” en Afrikaans is “die éen enigste witmanstaal wat in Suid-Afrika gemaak is en nie oor die seewater gekom het nie.” Langenhoven het in die era voor die oordrewe aandrang op inklusiwiteit en multikulturaliteit gelewe. Wat hy gesê het, is duidelik en ook feitelik korrek. Afrikaans is ‘n witmanstaal, of witmenstaal, soos dit deesdae nie-seksisties heet. Hy het nie beweer dat net blankes Afrikaans praat nie. Ook is sy stelling dat blankes die taal gemaak (dus gevestig, uitgebou en gekoester) het, heeltemal korrek. Blankes het hierin ‘n veel groter aandeel as enige ander etniese groep gehad en dit geld steeds. Afrikaans is volgens Langenhoven “die uitgedrukte siel van ons volk.” Dit is presies wat Afrikaans nie meer aan die US is nie. Dit is ook wat Afrikaans by ‘n goeiende getal (veral ontwikkelde) bruines nie is nie (Praag 17 deser).
Odendaal soek steun vir haar voorgestelde herstandaardisering van Afrikaans. “Sou ‘n mens kon sê dat bruin Afrikaanssprekendes nie soseer ‘n probleem het met Afrikaans nie, maar eerder met Standaardafrikaans?” Sy haal Michael le Cordeur aan wat beweer “baie bruin Afrikaanssprekendes ‘steeds soos bywoners in hul eie taal voel’, omdat Afrikaans in sy ‘wit’ vorm gestandaardiseer is. Dink jy die feit dat Standaardafrikaans vir baie bruin sprekers te ver verwyderd van hulle alledaagse taalgebruik is, het daartoe bygedra dat hulle eerder besluit om Engels te gebruik?” Odendaal volhard dus in haar pogings om van blanke Afrikaanssprekendes die sondebokke te maak.
Eldridge het na Odendaal se lang relaas ‘n kort toespraak gelewer. Tot sy eer het hy nie op Odendaal se wysneusige opmerkings en vrae gereageer nie. Hy het nie die aas gevat wat paternalisties na hom gegooi is nie. Dit is nie heeltemal duidelik of sy verwysing na “‘n uiters onverdraagsame vorm van Afrikaans” na Standaardafrikaans verwys nie. Hy het genoem dat sy kind in ‘n Afrikaanse skool is omdat hy as ouer (en seker sy vrou ook) lief vir Afrikaans is. “‘n Taal wat al meer as 100 jaar ons brood en botter vir die siel is.” Hy het ook gespot met die soort Engels wat sommige mede-bruines praat maar dat hulle desnieteenstaande Afrikaans steeds as skeltaal gebruik. Die volgende Engelse woorde het hy heeltemal onnodig bygesleep: mood swings, job, boring, tool, anyway, baggage.
Ten spyte van Odendaal se uitlokking het Eldridge hom nie aan anti-blanke opmerkings skuldig gemaak nie. In hierdie opsig het haar strategie nie die verlangde resultate gelewer nie. Op die keper beskou is Odendaal en van die ander Stellenbossers wat hierbo genoem is se omgang met Afrikaans eienaardig en eintlik ongesond. Op so ‘n manier word die heil van Afrikaans nie bevorder en sy toekoms nie verseker nie.
Vandag sal daar geen rubriek van Dan Roodt op praag verskyn nie, aangesien hy ‘n artikel oor die Franse politiek in vandag se Rapport geskryf het. Die artikel sal later vandeesweek ook op praag as rubriek verskyn.
‘n Wes-Kaapse lid van Front Nasionaal, me Franci Kunneke, het dit gister onder die aandag van die party gebring dat die Gauteng-provinsie reeds die besluit geneem het om 10 historiese geboue in die middestad van Johannesburg te sloop. Dit is deel van die sogenaamde “Gauteng Precinct”-projek en die geboue moet vernietig word om plek te maak vir ‘n groot stadsplein waar betogings en massa-byeenkomste gehou kan word.
Volgens me. Kunneke, was daar ‘n kennisgewing op ‘n webblad van die Tshwane-metro dat Krugerhuis in Pretoria ook gesloop gaan word om plek vir ‘n parkeerruimte te maak, maar dié kennisgewing het intussen “verdwyn”.
Die meeste van die geboue in Johannesburg is ouer as 60 jaar wat hulle daarom vanself erfenisgeboue maak. Die Gauteng-provinsie moes daarom toestemming by die SA Erfenisraad kry om die geboue te sloop. Volgens berigte is 40 reaksies van die publiek ontvang waarvan slegs een “positief” was en 39 besware teen die slopings was.
Tydens 1930s was Johannesburg een van die wêrelstede waar ‘n opbloei van moderne argitektuur plaasgevind het met modernisme en art déco wat hoogty gevier het. Argitekte soos die firma Cook & Cowen, asook Gordon Leith, het hoogstaande ontwerpe uitgevoer wat regoor die Westerse wêreld bewonder is. In weerwil van sy Engelse naam, het Gordon Leith aan die Universiteit van Pretoria gestudeer en was hy vlot in Afrikaans en Engels, maar ook Nederlands. Leith en Pierneef was tydgenote en van sy geboue se hoekstene is deur dr. D.F. Malan gelê. Leith was ‘n voorloper van die eg inheemse moderne argitektuur van die “Pretoria-skool” wat ná die Nasionale Party se verkiesingsoorwinning in 1948 beslag gekry het. Die Afrikanerargitek het ook in Swede en ander Skandinawiese lande gereis en is deur moderne Skandinawiese boustyle, maar ook klassieke Italiaanse argitektuur, beïnvloed.
Die Gauteng-provinsie gaan ‘n glassstruktuur “soortgelyk aan die glaspiramide by die Louvre-kunsmuseum in Parys” naby die gesloopte gebied oprig. Dié glasstruktuur gaan glo op “inheemse argitektuur” gegrond wees, waaronder nie-Westerse Afrika-boustyl verstaan moet word. Soortgelyk aan die voormalige Sowjetunie, wil dit voorkom asof die geboue om ideologiese redes vernietig gaan word, omdat hulle as deel van die blanke en Afrikanererfenis in Suid-Afrika en in Johannesburg gesien word.
Die tien geboue wat gesloop gaan word of reeds gesloop word, is:
Dr. Dan Roodt van PRAAG en onderleier van Front Nasionaal, het sy ontsteltenis oor die vernietiging van die geboue uitgespreek.
Hy sê: “In die ongeveer veertig jaar wat ek reeds in Johannesburg woon en ook toe ek in die middestad in die banksektor gewerk het, was dit altyd vir my ‘n estetiese hoogtepunt om dié werke van Leith, asook Cook en Cowen, te aanskou en te beleef. Die besluit om die geboue te sloop, verteenwoordig ‘n daad van aggressie teen ons Afrikanerserfenis wat net as etniese suiwering in die ergste graad beskryf kan word. Net soos vir ons taal, moet ons nou veg vir die behoud van ons manjifieke argitektoniese erfenis wat deur die filistynse kommunisme wat in ons land werksaam is, bedreig word.”
Terwyl sowel die DA as die Vryheidsfront Plus op die Johannesburgse stadsraad en in die Gautengprovinsie verteenwoordig is, het geen opposisieparty nog teen die slopings beswaar aangeteken nie.
“Dit is tyd dat alle Afrikaanse organisasies en politieke partye wat waarde aan ons Afrikanererfenis heg, hulle teen hierdie vernietigingsdaad uitspreek en ook daarteen verset,” meen Roodt. “Indien hierdie geboue vir altyd verlore gaan, sal dit ‘n tragedie van ongekende omvang wees wat ‘n skandvlek op Johannesburg sal laat.”
Die meegaande foto van ‘n Cook & Cowen-gebou, Lourenco-hof, is deur dr. Roodt in die vroeë tagtigerjare geneem. Dié gebou, wat oorkant Joubertpark geleë is, het ook reeds verval.
Suid-Afrika se “veiligheidsgroepering”, wat die polisie, weermag, openbare werke en staatsveiligheid insluit, het Die Openbare Beskermer, Thuli Madonsela se bevinding oor Nkandla verwelkom.
Die “bevinding” is die jongste Anglo-Amerikaanse aanslag teen BRICS se invloed in Suid-Afrika en teen Jacob Zuma wat hulle nie as ‘n betroubare bondgenoot beskou nie.
Madonsela se verslag het glo bevind dat daar wanadministrasie, bestuurstekorte en die uitbuiting binne die voorsieningsketting was.
Die DA, wat soos AgangSA deur skaduagtige buitelandse miljardêrs befonds word, gaan Donderdag strafregtelike aanklagte by die Nkandla-polisiestasie indien na die bekendstelling van die Openbare Beskermer se verslag oor die wanbesteding en swak bestuur.
Die afvaardiging sal die DA-woordvoerder, Musi Miamane en die DA se federale voorsitter, Wilmot James, insluit. Die DA se Parlementêre leier, Lindiwe Mazibuko, het vroeër gesê hulle is op die punt om met die prosedure te begin om President Jacob Zuma in ‘n staat van beskuldiging te plaas.
Die eensydige berigte in die hoofstroompers oor Nkandla is ‘n duidelike bewys dat die mediamonopolie Anglo-Amerikaanse belange verteenwoordig en nie belangstel in gebalanseerde nuusdekking nie.
Die wapenskandaaldiefstal waar Britse en Duitse agente hul sakke volgestop het met belastingbetalers se geld, beloop miljarde meer as Nkandla, maar die swendelaars sal waarskynlik nooit voor stok gekry word nie.
Die Openbare Beskermer, Thuli Madonsela, het in haar verslag bevind dat Zuma en sy familie onregmatig voordeel getrek het uit die veiligheidsopgraderings aan die president se privaatwoning.
Die DA het nie kommentaar gelewer op die feit dat KwaZulu-Natal se finansies waarskynlik die gesondste in die land is nie, in teenstelling met plekke soos Midvaal of die Oos-Kaap waar die DA hoop om hul invloed uit te brei nie.
Madonsela hou vol met onbenullighede soos die beeskraal, hoenderhok, swembad en besoekers se ontvangsgebied wat nie deel was van die vereiste veiligheidsmaatreëls nie.
Die Presidensie sê intussen die Openbare Beskermer se verslag oor Nkandla bevestig die belangrikheid van Hoofstuk Nege-instellings om die demokrasie te versterk.
‘n Woordvoerder van die Presidensie, Mac Maharaj, sê Zuma was deurlopend bekommerd oor bewerings van wanpraktyke in verband met aankope in die Nkandla-projek en het die Spesiale Ondersoek-eenheid opdrag gegee om die berigte te ondersoek.
Die regering het vroeër sy standpunt herhaal dat alle installasies by die President se privaatwoning noodsaaklike veiligheidsopgraderings was.
Die Front Nasionaal het Woensdag ‘n beroep gedoen vir groter gelykheid tussen partye om ‘n vry, regverdig en geloofwaardige verkiesing te verseker.
Dr Dan Roodt, die party se mediaverteenwoordiger, het na sy inleidende woorde, oorgeslaan na Afrikaans en die media gevra om alle partye ‘n gelyke kans te gee in hul dekking.
Die FN was van die partye wat die Gedragskode vir die verkiesing onderteken het wat vra vir politieke verdraagsaamheid.
Dr Roodt het ook melding gemaak van die belangrike gebeure in die Krim waar die skiereiland dié week ‘n eensydige onafhanklikheidsverklaring uitgereik het.
Talle partye het gesê die Gedragskode moet aangepas word. Mpho Ramakatsa van die EFF sê hulle wil hê die verpligte OVK deposito om aan die verkiesing deel te neem moet hersien word.
Dit volg nadat hulle hofaansoek om die deposito ongrondwetlik te laat verklaar van die hand gewys is. Die EFF wil ook hê dat die SAUK regverdige mediadekking aan alle partye moet gee.
Die VF+ het by monde van Pieter Mulder ironiese grappe uit sy voorbereide aflewering gelees. Hy het in Engels gepraat en gesê: “Politics is about relatives. When you win, the relatives come.” Die VF+ word deur die Mulderfamilie bedryf, met slegs Mulders in die topposisies.
Mulder het ook nie geskroom om blatant te lieg nie, en die gehoor verseker dat die party steeds groei, nadat die VF+ reeds in drie agtereenvolgende verkiesings kwaai stemme verloor het.
Hoewel die party reëlreg die teenoorgestelde politieke standpunte as die Ekonomiese Vryheidsvegters (EFF) huldig, het Front Nasionaal ‘n verklaring by die Pretoriase Hoër Hof ingedien waarin die party die vermindering of afskaffing van die huidige verkiesingsdeposito steun.
“Ons het ‘n regstreekse belang by die saak,” het dr. Dan Roodt, woordvoerder en onderleier van die party, gesê. “Die bestaande partye word teenoor nuwes bevoordeel omdat hulle hul deposito’s met belastingbetalersfondse betaal terwyl ons ondersteunersfondse moet gebruik.”
Uitspraak is voorbehou in die saak wat deur die Ekonomiese Vryheidsvegters aanhangig gemaak is oor die verpligte registrasiefooi wat politieke partye voor die Algemene Verkiesing moet betaal. Partye moet 600-duisend rand betaal indien hulle in al 9 provinsies aan die verkiesing op die 7de Mei wil deelneem. Die EFF het by die Noord-Gautengse hooggeregshof aansoek gedoen dat die Onafhanklike Verkiesingskommissie se fooi verminder of opgeskort word. Die party het aangevoer dat die deposito ongrondwetlik is en strydig is met die reg om vir ‘n amp verkiesbaar te wees. Hy sê die finansiële verpligtinge wat nuwe partye moet nakom, nie nog ‘n bykomende fooi toelaat nie. Regter Takalani Raulinga sal ‘n besluit neem vóór die OVK se spertyd vir betaling van die 12de Maart.
Honderde mense het by die nuwe politieke party, Front Nasionaal, aangesluit nadat die party se webwerf gistermiddag laat aanlyn verskyn het. Dít binne slegs enkele ure en sonder dat dit amptelik aangekondig is. Mnr. Hannes Engelbrecht, ‘n joernalis van Potchefstroom en aktivis van Boere-Krisis-Aksie, is onlangs op Dunottar tot leier van die party verkies.
Meeste mense het van die nuwe webblad via Twitter en Facebook verneem, met die nuus wat soos ‘n veldbrand versprei het. Vele mense op Facebook het gesê: “Daar is niemand anders om voor te stem nie. Julle het my stem!”
Een aktiewe PRAAG-lid het laat weet: “Ek is nou ‘n trotse lid van Front Nasionaal!” Dog een van ons lesers, ‘n Afrikaner uit Hamburg, Duitsland het op Facebook sy bedenkinge uitgespreek:
“Dit is myns insiens nie Praag se plek om enige politieke party te promoveer nie. Indien Praag die Afrikaner se Russia Today of Al Jazeera gaan word, kan hy nie bekostig om eensydigheid ten opsigte van steun aan ‘n spesifieke politieke entiteit te toon nie.”
Iemand anders uit Pretoria het weer gesê:
“Front Nasionaal moet nie net nog ‘n politieke party wees nie dit moet ‘n lewenswyse word. Politieke partye veral in blanke geledere geniet nie meer die aansien wat hulle vroeër jare gehad het nie. Front Nasionaal moet buiten partypolitiek ook direk betrokke raak by die Afrikanergemeenskap self want ek dink dis waar die probleem vandaan kom dat mense sê: ‘Maar politici soek net ons stem en na die verkiesing sien jy hulle nie meer nie.’ Die VF het die Afrikaner vergeet; dit gaan nou om ander politieke doelwitte as om Afrikanerselfbeskikking of -opheffing. Front Nasionaal moet uit die gemeenskap vir die gemeenskap wees.”
In sy algemene repliek op Facebook op hierdie en ander kommentare het dr. Dan Roodt, die onderleier van Front Nasionaal, soos volg gereageer:
“Front Nasionaal moet die parlementêre speerpunt van ‘n breë Afrikanerbeweging wees wat vir ons mense werk skep, ‘n plek in die ekonomie oopstoei, na hul veiligheid begin omsien, maar hulle ook van nuuts af aan weer opvoed en kultiveer. Ons is ook moeg vir Hollywood-losbandigheid, dekadensie, dwelms vir ons kinders waarmee ons bietjie-vir-bietjie finaal tot niks afgebreek word. Slawe, met ons jong dogters wat prostitute en dwelmslawe van Nigeriërs word. Hoe laag het ons nie geval onder die ‘leiding’ van FW en Naarpers nie!”
Terselfdertyd sal sowel PRAAG as Front Nasionaal hul onderlinge identiteite behou, met PRAAG wat as gemeenskapsmedia-orgaan Afrikaanse nuus en menings publiseer, en Front Nasionaal wat die parlementêre geveg vir die Afrikaner en goedgesinde blankes aanpak.
Soortgelyk aan die nuwe Europese politieke partye wat opgang maak, bestaan Front Nasionaal ook nie uit beroepspolitici nie, maar uit ‘n verskeidenheid aktiviste en gewone mense. Die jongste FN-bestuurslid is die tesouriere, me. Anell Fourie van Pretoria, wat berading aan verkragtingslagoffers verskaf. Haar blootstelling aan die skadukant van die “reënboognasie” het haar oortuig om polities betrokke te raak. Sy het ook verlede jaar aktief aan die Rooi Oktober-betoging teen geweldsmisdaad deelgeneem.
Na afloop van ‘n debat op Facebook gisteraand, het mnr. Hannes Engelbrecht, leier van Front Nasionaal, die volgende verklaring uitgereik betreffende argumente wat tydens die debat gebruik is.
“Volkseenheid” en “saamstaan” is tot ‘n groot mate ‘n mite. Met die Groot Trek was daar talle trekleiers soos Tirchardt, Landman, Maritz ens. Plus sewe verskillende kerkgenootskappe. Teen die einde van die Tweede Vryheidsoorlog het tot soveel as 20% van die “Boere” as National Scouts en Hensoppers vir die Britse magte gewerk.
Selfs met Republiekwording het Verwoerd skaars meer as 50% steun gehad. Die naaste wat ons nog ooit aan “eenheid” was, was in 1977 toe Vorster meer as 70% van die stemme getrek het.
Ons is ‘n individualistiese volk (vanuit ons Franse erfenis) en pleks dat ons dit as ‘n swakheid moet beskou, moet ons dit eerder as ‘n sterkpunt beskou, want dit het nog altyd debat gestimuleer. Ons spits ons toe op daardie enersdenkendes wat dieselfde kultuur en Westerse lewensbeskouing het.
Elke politieke handboek en elke woordeboek in die hele wye wêreld sal dieselfde definisie gee as ‘n persoon van een party in ‘n ander party se regering dien: dis ‘n “koalisie”, “alliansie” of “pakt”. Jy kan die adjunkministerskap van dr Mulder versiersuiker soos jy wil en dosyne redes daarvoor aanvoer – dit bly ‘n feit. Dis ‘n koalisie met ‘n multikulturele party. Presies dieselfde met die “koalisie” wat nou voor die verkiesing met die oorwegend swart en multikulturele partye soos Cope aangekondig is. Hoe kan jy praat van selfbeskikking en terselfdertyd ‘n multikulturele koalisie goedpraat? Ons het geen probleem met die VF+ se geskrewe beleid of sy lede nie. Ons het wel ‘n enorme probleem met die siening van die leierskap.
Front Nasionaal neem deel aan die verkiesing, nie om deel van ‘n multikulturele staat te word nie, maar om ten minste ons saak vir selfbeskikking op die internasionale toneel te plaas. Enigeen wat dink jy gaan iets regkry sonder internasionale steun en sonder instemming van die Verenigde Nasies is bietjie naïef. Die VN en wêreldregerings steur hulle eenvoudig nie aan kleiner groepies nie, maak nie saak hoe sterk jou saak is of hoe goed jou argumente is nie. Ons sal móét steun bewys vir selfbeskikking en die verkiesing as “referendum” is ‘n goeie begin. Vir iets om aan die VN voorgelê te word moet ‘n lidland van die VN die saak vir jou verder voer. Ons het reeds gesien hoe die Nederlandse en Vlaamse parlementslede van die Europese Parlement ons saak stel in 2012 en 2013. As die Franse Front Nasionaal en die Griekse Golden Dawn se parlementslede ons ook begin steun, word die saak al sterker. Ongelukkig is selfbeskikking ‘n “politieke saak” en Europese “politici” moet ons ondersteun; en politici verstaan net één ding: stemme vir ‘n saak tydens ‘n verkiesing.
Sedert 1910 was daar nog altyd vier of vyf “wit” partye en dit het voortgeduur tot 1994. Sedertdien het ons baie buite-parlementêre partye en een parlementêre party – die Vryheidsfront. Ongelukkig is dit so dat jy nie uit blinde lojaliteit vir ‘n party moet stem nie. As die VF+ nie in 20 jaar uiting gegee het aan dít wat ons verwag nie, is dit tyd vir ‘n nuwe party. Nes die Mulders, Groenewalds en Boshoffs die reg het om ‘n politieke party te bedryf; net so het enigiemand anders ook die reg om ‘n politieke party te bedryf. Ons standpunt is dat as 10% van die bevolking wit is, daar darem seker 5% parlementariers moet wees wat na ons belange omsien? Wie gaan vir ons baklei teen regstellende aksie, kwotas, diskriminasie, swart ekonomiese bemagtiging?
Die DA gaan sowat R174m aan die verkiesing bestee. Dis aanvaarde praktyk (mens argumenteer nie eers daaroor nie) dat partye geld insamel vir hulle stryd. Selfs kleiner organisasies soos Boervroueliga, FAK, AWB samel geld in om hulle doelstellings na te streef. Front Nasionaal het die reg om verkiesingsgeld in te samel – ons het die reg om dit te bestee om ons beleid te bevorder. Dit het deur die eeue so gewerk en dit werk nog steeds so.
FRONT NASIONAAL is nie rondom persoonlikhede gebou nie, want persoonlikhede het op die ou einde voete van klei. Ons dagbestuurslede is nie van dieselfde dorp/stad of selfs dieselfde provinsie nie. Ons is wyd versprei onder mense wat net dieselfde doel nastreef van oral in die land. Ons het ook die mees demokratiese Reglement van Orde van enige SA politieke party met ‘n stelsel van terugroeping/”recall” soos in die Voortrekker- en Boererepublieke gegeld het en wat nou nog in Swede en Switserland van krag is. Terugroeping beteken dat enige kongres van FN te eniger tyd met ‘n gewone meerderheidstem ontslae kan raak van enige verkose ampsdraer wat nie sy of haar werk doen nie. Daarby moet die dagbestuur elke drie jaar weer verkies word. FN wil nie mense in posisies plaas waar hulle vir twintig jaar sit en niks doen en jy kan nie ontslae raak van hulle nie.
Ook ons aanwysing van kandidate is die modernste in die hele SA. Sewe dagbestuurslede oorweeg lyste as individue, waarna die sewe lyste gekonsolideer word. Daarmee keer ons dat families en vriende bevoordeel word. (Kyk gerus na die omstrede kandidatelys van die DA wat eintlik maar deur Zille opgestel is met haar voormalige woordvoerder en sekretaris wat hoog op die lys is). Van die Vryheidsfront se nepotisme gaan ek nie eers praat nie.
Die sosiale media is hoog op ons prioriteitslys. Ons almal weet van Naspers se rol in 1994 se oorgawe en die rol wat hulle steeds speel. Vir die eerste keer in die laaste vyftig jaar bereik ons deur Facebook en Twitter meer mense as wat Naspers se Afrikaanse koerante bereik. Ons moet daarvan gebruikmaak. Beeld, Volksblad en Burger kan ons ignoreer soos hulle wil – ons boodskap gaan na honderde duisende mense toe. Natuurlik gaan almal wat jou boodskap kry nie vir jou stem nie, maar ten minste gaan hulle weet van jou; iets wat nie in die verlede die geval was nie.
‘n Wiskundige model wat deur nagraadse studente van die PUK gebruik is, het gewys dat ons kan reken op omtrent 500.000 stemme. Ons nismark was daardie 800.000 mense wat “nee” gestem het tydens die 94-verkiesing. ‘n Meevaller is derduisende wat skielik moeg geraak het vir die DA en ook mense wat ontnugter is deur ander partye. Ons besef ons tyd is kort om verkiesing te veg en mense te oortuig. Ons het daarom nie ‘n idée hoeveel stemme ‘n mens regtig kan verwag nie. Ons sal enigiets bokant 50.000 as ‘n bonus beskou. Maar my hart is op ‘n halfmiljoen stemme en tien volksverteenwoordigers wat uit ons belastinggeld betaal word eerder as tien “multikulturele parlementariërs” van ander partye.
Selfbeskikking gebeur nie oornag nie. Dit sal waarskynlik nie in my, dr Dan Roodt of Gordon Fox se leeftyd gebeur nie. Dis ‘n lang proses wat stapsgewys gevolg moet word. Eerste prioriteite is om beheer oor jou eie onderwys, kultuur en volkslewe te verkry. Om ‘n grondgebied te bepaal, was die werk van die Volkstaatraad – dit het ongelukkig nie gerealiseer nie. Ons sal moet om ‘n ronde tafel kyk na ons demografiese, stempatrone en geskiedkundige aansprake. Orania, Boererepublieke, Noord-Kaap, Ohrigstad, Oase; almal; sal moet insette lewer. Ons gaan beslis nie op ‘n klein plekkie sit en krepeer nie – daarvoor het ons voorouers te veel in hierdie land belê. Dit moet lewensvatbaar wees.
Ons stel nie belang in so ‘n debat nie. Dit is reeds in 1992/93 afgehandel en was een van die groot redes waarom die “Nee”-stem verloor het en ons in vandag se chaos beland het. Afrikaander is reeds in die 1700s gebruik. De la Rey se sekretaris het gepraat van Afrikaners. Ons was al Vryburgers, Voortrekkers, Boere, Afrikaners, Bittereinders… Boer is ‘n kulturele begrip en Afrikaner ‘n geskiedkundige begrip. Dis snaaks dat diegene wat nou die term “Boer” vir hulleself wil opeis en al die ander tot die hel wil verdoem, géén beswaar gehad het om tydens die Grensoorlog in die loopgraaf saam met die Kaapse Afrikaner, die Porra of die Soutie te lê nie! Hulle haal ook nie graag aan dat daar tydens die Vryheidsoorlog ‘n Ierse, Russiese, Buitelander- en Nederlandse kommando was wat saam met die Boere geveg het nie en dat tientalle Kaapse Rebelle deur die Britte tereggestel is nie.
DUNNOTTAR – Die nuutverkose leier van Front Nasionaal, Hannes Engelbrecht, het in sy eerste openbare optrede Churchill se woorde aangehaal: “Ek is nie die leeu nie, maar die lot het op my geval om die leeu se brul te gee”. Hy is geen Moses wat as die groot Afrikaner- of Boereleier die volk uit die ellende kan lei nie, maar met ‘n sterk dagbestuur kan FN groei en uiting gee aan die mense se strewe.
Lede van die dagbestuur wat tydens ‘n vergadering op Dunnottar aan die Oos-Rand verkies is:
Leier: Hannes Engelbrecht
Onderleier: Dr Dan Roodt (met spesiale mag tot mediaskakeling)
Voorsitter: Gordon Fox
Sekretaris: David Spohr
Tesourier: Anell Fourie
Addisioneel: Jean Cilliers
Addisioneel: Berto Ramos (met spesiale mag tot regsverteenwoordiging)
Die volgende streeksleiers maak deel van die Hoofbestuur uit:
Vrystaat: Schalk van der Merwe
Noord-Kaap: Jannie Kuhn
Gauteng: Willie Cloete (oorkoepelend – Noord, Suid en Sentraal).
Gauteng-Suid: Hans Johansen
Gauteng-Noord: Trevor Stumpke
Engelbrecht het genoem dat veral die jongeres soveel ondervinding as moontlik moet opdoen sodat hulle oor twee of drie jaar die leisels kan oorneem, want dit is juis die jongeres wat ly onder regstellende aksie, kwotas en swart ekonomiese bemagtiging.
“Baie sal afhang van mense soos dr Dan Roodt om met mediaskakeling die party te bemark,” meen Engelbrecht.
Vroeër het die voorsitter, Gordon Fox, gese dat dit ‘n lang pad sal wees om selfbeskikking te verkry, maar dat dit iets is wat gedoen moet word, want die paadjie raak al styler in Suid Afrika.
Ná die vergadering het van die aanwesiges gekuier, is ruitplakkers uitgedeel en het verskeie boere en sakemanne van die omgewing lidmaatskapvorms ingevul.
