SAKP – Bladsy 3 – praag.co.za

Kasrils en minister van verdediging prys Hani vir 1994 se oorgawe

Voormalige minister van intelligensie Ronnie Kasrils asook die minister van Verdediging Nosiviwe Mapisa-Nqakula het Chris Hani se aandeel in die oorgawe van Suid-Afrika aan kommuniste Donderdag geprys.

Dié twee se openbare ondersteuning vir Hani kom te midde van oplaaiende druk om die baie siek Clive Derby-Lewis uit die gevangenis vry te laat op mediese parool.

Derby-Lewis is betrek by die sluipmoord op Hani en het reeds sy gevangenisstraf uitgedien, maar die owerhede weier om hom vry te laat.

Kasrils het die National Union of Metalworkers Suid-Afrika ( Numsa ) lof toegeswaai en gesê die vakbond “adem die gees van Chris Thembisile Hani” teen ‘n korrupte ANC.

Kasrils het gepraat tydens ‘n gedenklesing ter ere van die ontslape Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party-leier in Port Elizabeth.

Kasrils het die verhoog gedeel met Numsa se president Andrew Chirwa. Albei het ‘n oproer gedoen om in opstand te kom teen die ANC.

Chirwa het sê die ANC moet nie inmeng met die sake van Cosatu nie.

Die verkiesing van 27 April 27 1994 “het tot stand gekom as gevolg van die dood van kameraad Chris Hani” het die ANC se Nasionale Uitvoerende Komitee-lid Nosiviwe Mapisa- Nqakula gesê.

Sy het gesê Hani se dood in 1993 het die onderhandelingsproses vir die verkiesingsdatum versnel.

In haar toespraak in Queenstown, in die Oos-Kaap , op die 21ste herdenking van Hani se dood, het Mapisa- Nqakula gesê die omstandighede van Hani se generasie het hulle gemotiveer om by die bevrydingstryd aan te sluit en hulle “was bereid om vir vryheid te sterf”.

Mapisa-Nqakula het gesê die land moet Hani vir sy “sterk morele waardes” onthou en bygevoeg dat Suid-Afrikaners altyd moet onthou “dat daar mense is wat hul lewens gegee het vir ons demokrasie”.

Hani sowel as sy vrou het albei buite-egtelike verhoudings gehad en die huwelik was ten tye van sy dood heeltemal verbrokkel. Ten spyte daarvan voel Hani se weduwee blykbaar nog “pyn” oor haar vervreemde man se dood.

Die Oos-Kaap was voor 1994 die broeikas van die Xhosa-opstand wat deur Anglo-Amerikaanse belange bestuur is.

Dié opstande is moontlik gemaak deur ‘n rekenaardatabasis wat deur die VSA voorsien is aan die voormalige tuisland en deur Amerika en Israel gemyn is vir besonderhede oor hoe om tuislandinwoners as aktiviste aan te wend.

Numsa sluit by platinumstaking aan

Die twee maande lange staking in die platinumbedryf duur steeds voort nadat onderhandelings op ‘n dooie punt uitgeloop het.

Die stakende mynwerkers moes reeds vier miljard rand aan verlore inkomste opdok, terwyl mynmaatskappye al sowat nege miljard rand verloor het.

Intussen het die Metaalwerkersvakbond, Numsa, gesê sy eendaagse staking wat vir Woensdag beplan is, gaan ook voort.

Die stakings wil die werkloosheidprobleem onder jong mense belig.

Die adjunk-hoofsekretaris van die vakbond, Karl Cloete, sê sowat halfmiljoen mense sal na verwagting landwyd aan die staking deelneem.

Numsa het tydens die spesiale nasionale kongres in Desember verlede jaar besluit om nie die ANC te ondersteun of sy verkiesingsveldtog te borg nie.

Hulle het ook ‘n beroep op Cosatu gedoen om uit die drieledige alliansie met die ANC en die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party te onttrek.

Cloete het verlede week ‘n dokument aan Cosatu oorhandig waarin hulle verduidelik waarom hulle nie geskors behoort te word uit die vakbondfederasie oor die besluit nie.

Cloete sê dat Cosatu, ANC en SAKP-leiers wil sektore waar Numsa verteenwoordig is, met ‘n ander unie troef. Hy het gesê daar is ‘n plan om nog ‘n metaalwerkersunie tot stand te bring.

“Cosatu weet daar moet ‘n metaalwerkers [unie] binne die federasie wees as Numsa geskors word.”

ANC ontken brandstigting by SAKP-huise

Die ANC in die Nelson Mandelabaai Metro het homself gedistansieer van brandstigting by huise wat aan lede van die Kommunisteparty in die KwaLanga-township in Uitenhage behoort.

Dit volg nadat die huis van ‘n optogorganiseerder met petrolbomme bestook is, het RSG berig

Dit word beskou as ‘n weerwraak-aanval omdat die SAKP onlangse betogings oor grond gelei het.

Vroeër is twee huise wat aan ANC-raadslede behoort, afgebrand.

‘n ANC-raadslid en voorsitter van die Portefeuljekomitee oor Huisvesting, Vuyisele Mkavu, sê gerugte dat hulle die weerwraak-aanvalle op leiers van die SAKP uitgevoer het, is blote bespiegelings.

Hy sê getuies moet vorendag kom sodat dit deur die hof ondersoek kan word.

Tergende vrae oor Mandela se verbintenis tot geweld teen blankes

'n Bietjie Mandela-doepa — Harris gee ‘n bietjie Mandela-doepa

Die Nelson Mandela-stigting se vrystellingsdatum van ‘n manuskrip geskryf deur die voormalige president Nelson Mandela, is vir Stephen Ellis, professor van sosiale wetenskappe aan die Vrye Universiteit, Amsterdam ‘n raaisel.

Die dokument van 627 bladsye is skynbaar aanlyn geplaas net ‘n paar dae voor Mandela se dood op 5 Desember. Die dokument is reeds in 1977 uit die gevangenis gesmokkel, maar nooit openbaar gemaak nie.

Ellis sê in ‘n artikel dis nie duidelik waarom so ‘n belangrike en selfs plofbare teks aanlyn geplaas is op daardie tydstip nie en die sentrum het selfs geen poging aangewend om die publikasie aan te kondig nie.

Die stigting het Ellis se beweringe ontken en gesê die manuskrip is die eerste keer op sy webwerf geplaas op 4 November 2011.

Die argief van die aangetekende gesprekke tussen Mandela en die invloedryke Joodse redakteur Richard Stengel, is gemaak tydens die werk wat hulle onderneem het ter voorbereiding van die Long Walk to Freedom se manuskrip

Ellis sê in sy kritiek dat iets aan die broei is, naamlik hoe die geskiedenis van die stryd so vaardig weggesteek is vir so lank om die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party en sy bondgenote die geleentheid te gun om die strategiese gebruik van misleiding en propaganda te ontplooi.

Ellis het gesê daar is groot verskil tussen die 1970-manuskrip en Mandela se 1994-boek . Hy beweer dat die manuskrip belangrike inligting bevat oor die gewapende stryd in 1960.

Ellis meen verder dat Mandela heel duidelik in sy memoirs een van die mees uitstaande kenmerke van Marxisme-Leninisme volledig omhels het: Dat dit moreel toelaatbaar is om geweld te pleeg as dit sal help met “die stryd”.

Mandela het in die openbaar die formele ANC-beleid wat geweld verwerp, verdedig, terwyl hy, soos nou bekend is, in sy hoedanigheid as ‘n senior lid van die SAKP besig was om voor te berei vir presies die teenoorgestelde!

Die medeskrywer van Mandela se outobiografie, Richard Stengel het hierdie ongerieflike feite verberg.

Kommerwekkend is ook Mandela se duidelike anti-wit-houding.

In sommige gedeeltes in die Robbeneiland-teks raak die onderwerp van die geweld teen blankes heel heftig.

Mandela beklemtoon sy bitterheid jeens Suid-Afrikaanse blankes in die algemeen. Hy wil sien dat hulle “deur ‘n Isandhlwana” (bladsy 194) uitgedelg word.

Dit is natuurlik ‘n verwysing na die bloedige nederlaag van die Britse troepe deur ‘n Zoeloe-oormag in 1879.

“Suid-Afrikaanse blankes”, sê Mandela in ‘n ander gedeelte, “het op rassisme geteer vir 3 eeue, en blote toesprake alleen …. sal nooit maak dat hulle oorgee en politieke mag en die natuurlike rykdom van die land met die swartes deel nie.” (bladsy 399).

Verne Harris, Mandela se hoofargivaris. kon nie vir kommentaar bereik word nie.

Terwyl Harris by die Universiteit van die Witwatersrand werksaam was is hy gevra om Mandela se dokumente “te help regmaak”.

Harris beskryf homself as ‘n ideoloog eerder as ‘n argivaris en hy sê in ‘n onderhoud hy wou die argief se “politieke moontlikhede uitbuit”.

Hy het ook vroeër Mandela se bande met Israel te sterkste ontken.

Slovo se dood herdenk

Die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty herdenk vandag by die Avalon-begraafplaas in Soweto die dood van sy voormalige hoofsekretaris, Joe Slovo.

Hy is in 1995 ná ‘n lang stryd teen kanker oorlede.

Slovo, wat die minister van behuising in die eenheidsregering was, is 19 jaar gelede oorlede.

Hy het in 1942 by die SAKP aangesluit en ook in die ANC se nasionale uitvoerende raad gedien.

‘n Woordvoerder van die SAKP, Alex Mashilo sê dat die oorgang tot demokrasie nie sonder Slovo moontlik sou gewees het nie, omdat hy belangrike bydraes tydens die 1990-onderhandelings gelewer het toe die samesprekinge vasgeval het.

Mashilo het gesê Slovo was een van die stigterslede van die Congress of Democrats en in die nasionale raadplegende komitee wat die Vryheidsmanifes geskryf het.

Die Vryheidsmanifes bevat sekere klousules om aan die swart massas toegang tot die demokrasie te gee, het Mashilo gesê.

Stalinistiese afgodbeelde

deur Manfred Delport

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Die mensdom is nou maar eenmaal lief vir sy standbeelde. Die volk Israel het vir Moses ernstig beswaard gehad toe hulle ‘n standbeeld van ‘n goue kalf gemaak het, toe Moses vir veertig dae op die berg Sinaï verdwyn het. Die volk en die Israeliet Aäron se standbeeld van die goue kalf het vir Moses só onstig dat hy die twee tablette waarop die Tien Gebooie geskryf was, stukkend gegooi het. Wonder terloops wat ‘n Afrikaner-Moses in die jaar 2013 sou gesê het, as hy die klakkelose afgodediens aan Sint Mandela sou gadeslaan.

Lank vóór Moses, het jou en my voorouers in Europa standbeelde gemaak van moederlike figure. Daar is byvoorbeeld ‘n sogenaamde Venus in Willendorf, Oostenryk, gevind, wat na bewering terugdateer na 26 000 jaar vC. Dié se liggaamsbou herinner aan ’n wafferse Angie Motshekga, met formidabele dye, boude en borste.

Die Grieke en Romeine het die kuns van standbeelde na ‘n hoogtepunt gevoer. As ek Azaniese taxibestuurders sien, wat so met die een arm by hul voertuie se vensters uithang, herinner hulle my aan die armlose Griekse standbeeld van die godin van liefde, Venus, wat in sowat 100vC geskep is, ter ere van die godin van liefde, wat in die Louvre staan.

Tydens die Renaissance het Michelangelo sy Dawid-meesterstuk geskep. Later het die Franse vir die Amerikaners die Statue of Liberty geskenk, en in 1903 is die meerminstandbeeld in Kopenhagen opgerig.

Politieke standbeelde is eweneens nie ‘n nuwe verskynsel nie. Die Romeine en Egiptenare was bekend vir hul standbeelde van hul adel en keisers. Gaius Julius Caesar se gevreet is aan ons almal bekend, as gevolg van verskeie borsbeelde en standbeelde tot sy eer, wat deur die Romeine aan ons nagelaat is. Ná Abraham Lincoln se dood is ‘n standbeeld van ‘n sittende Lincoln in Washington opgerig, wat strak oor die Washingtonse National Mall uitstaar. Ook in Suid-Afrika het ons ons politieke standbeelde gehad. Van Riebeeck en sy vrou pryk in Kaapstad. JG Strijdom se standbeeld het oor Strijdomplein in Pretoria gekyk. Verwoerd se standbeeld moes na Orania verskuif word.

Die meesters van groteske, politieke standbeelde was egter die kommuniste. Veral standbeelde van Stalin was berug vir hulle obsene verering van die anti-held, Stalin. ‘n Kenmerk van Stalin se standbeelde was hul enorme grootte. Hoe groter, hoe beter, was die riglyn vir kommunistiese beeldhouers; ‘n tipe hiperrealisme. Jan van Riebeeck se amper-lewensgrootte standbeeld en JG Strijdom se standbeeld is beskeie, gemeet aan die oordadige afmetings van tipiese kommunistiese standbeelde.

Die mees berugte voorbeeld hiervan was ‘n massiewe granietstandbeeld van Stalin in Praag, wat tussen 1955 en 1962 in Tsjeggo-Slowakye gestaan het. Díé groteske beeld was 15m hoog (sowat 5 verdiepings) en was sowat 22m lank. Op sy dag was dit die grootste standbeeld in Europa. Dit het die beeldhouer, ene Otokar Svec, sowat 5 jaar geneem om te voltooi. Dit het Stalin uitgebeeld, vooraan ‘n ry van figure, wat op spottende wyse die “tou vir vleis” deur die inwoners van Praag genoem is, in ‘n siniese verwysing na die kenmerkende toue vir kos in kommunistiese regimes. Mettertyd het Stalin egter selfs vir kommunistiese bewinde ‘n verleentheid geword, en díé standbeeld is in 1962 dmv 800kg springstof vernietig. Otokar Svec het die dag voor die onthulling van die standbeeld, selfmoord gepleeg. Kennelik het sy gewete hom gepla.

Suid-Afrika, synde een van die laaste vestings van die kommunisme, naas Kuba en Noord-Korea, het egter nog nie die lesse van die geskiedenis ter harte geneem nie. ‘n Enorme, 6m hoë, stalinistiese standbeeld van Mandela is in 2004 in Sandton Square opgerig. Tot vandag toe neem toeriste foto’s voor dié stalinistiese standbeeld in Sandton Square, salig onbewus van die feit dat die ikoon Mandela ook ‘n toegewyde kommunis was – hy het byvoorbeeld ‘n traktaatjie, How to be a Good Communist, geskryf, en die SAKP het onlangs op aanspraak daarop gemaak dat Mandela vanaf 1962 ‘n lid van die SAKP was. Ek het geen rede om van die SAKP te verskil nie – die KGB-kolonel en SAKP-lid, Joe Slovo, het sekerlik geweet waarvan hy praat. Daarom hoef ons nie verbaas te wees dat daar ook in Suid-Afrika ‘n stalinistiese verering van Mandela sou plaasvind nie.

Die jongste voorbeeld van die heersende neo-stalinisme in Suid-Afrika, is die onlangse onthulling van ‘n selfs groter stalinistiese standbeeld van Mandela as die obsene gedrog in Sandon Square – dié een is 9m hoog – by die Uniegebou. President Zuma het die opgrigting hiervan afgekondig nadat Mandela oorlede is. Met geweldige ironie is hierdie standbeeld, nes dié van Stalin in Praag, ook nie deur Mandela se volksgenote geskep nie. Otova Svec was nie ‘n Georgiër soos Stalin nie, en die skeppers van die stalinistiese beeld van Mandela was ook nie Xhosas soos Mandela nie. Nee; hulle was Afrikaners: André Prinsloo en Ruhan Janse van Rensburg.

G’n mens weet wat dié twee besiel het om aan ‘n stalinistiese standbeeld aan ‘n dooie kommunis te werk nie, buiten miskien geld. Ek hoop maar vir hul eie onthalwe dat hulle tot besinning kom, voordat hulle gewetens hulle ook, nes Otoka Svec, opkeil, en hulle miskien insgelyks selfmoord pleeg wanneer hulle besef wat hulle gedoen het. Stalin was ook ‘n held in 1955, maar skaars sewe jaar later is sy standbeeld met trinitrotolueen opgeblaas, toe hy ‘n verleentheid geword het. Sewe jaar is ‘n lang tyd in die politiek; ek droom van die blye dag wanneer die afstootlike standbeelde van Mandela, nes Stalin en Saddam s’n, vernietig word.

[followbutton username=’ManfredDelport’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Volg Manfred op Facebook.

Is Mandela deur die Mossad opgelei?

Winnie, 'David Mobsari' en Joe Slovo — Winnie, ‘David Mobsari’ en Joe Slovo

Volgens ‘n brief waarvan uittreksels in die Israelse koerant Haaretz gepubliseer is, het die jong Nelson Mandela in 1962 opleiding in sabotasie van dié land se geheimediens, die Mossad, ontvang. Blykbaar het Mandela die Mossad-agente gegroet met “Sjalom” en was “bekend met die probleme van die Jodedom en van Israel en het die indruk gewek dat hy ‘n intellektueel is. Die personeel het [daarom] gepoog om ‘n Sionis van hom te maak.”

Hierdie onthulling, wat ook deur die wêreld se grootste nuuswebwerf, die Huffington Post, oorgeneem is, kom ná enkele weke van intense heldeverering aan Mandela, oënskynlik in ‘n poging van die Joodse meningsvormer, David Fachler, om versoening tussen die ANC en Israel te bewerkstellig ná onlangse meningsverskille tussen die twee. Ná die uitlatings van die voormalige Israeliese minister van buitelandse sake Avigdor Lieberman dat ‘n “pogrom [ etniese vervolging of slagting ] teen die Jode in Suid-Afrika net ‘n kwessie van tyd is”, het die ANC die plaaslike Jode gepaai. Mary Kluk, die voorsitster van die Suid-Afrikaanse Joodse Raad van Afgevaardigdes, het insgelyks die gedagte verwerp dat daar hoegenaamd enige gevaar vir Jode in Suid-Afrika dreig.

Mandela het tydens sy tydperk in die buiteland blykbaar onder andere die skuilnaam David Mobsari gebruik Die aangehaalde gedeelte uit die geheime brief van die Mossad, wat in die Israeliese argief bewaar word, lui soos volg:

Amptelike embleem van die Mossad, die Israeliese geheimediens

Soos u u mag herinner, het ons drie maande gelede die geval bespreek van ‘n kadet genaamd David Mobsari wat by die Israelse ambassade in Ethiopië opgedaag het en van Rhodesië afkomstig was. Eersgenoemde het van die Ethiopiese personeel [wat amper vir seker Mossad-agente sou wees] opleiding in judo, sabotasie en vuurwapens ontvang.

Hy het ons manne met “Sjalom” gegroet, was bekend met die probleme van die Jodedom en van Israel en het die indruk gewek dat hy ‘n intellektueel is. Die personeel het gepoog om van hom ‘n Sionis te maak.

Tans beklee verskeie Suid-Afrikaanse Jode belangrike poste in die ANC-regering en ander instellings, soos byvoorbeeld die president van die Reserwebank, Gill Marcus, haar broer Gilbert wat die meeste van die ANC se belangrike hofsake as advokaat hanteer, asook die minister van handel en nywerheid, Rob Davies, die rektor van die Universiteit van Kaapstad, Max Price, en vele ander.

Maar volgens Haaretz, wat in Tel Aviv gesetel is en in beide Engels en Hebreeus verskyn, is Jode besig om terug te staan in die Suid-Afrikaanse politiek en speel hulle tans ‘n mindere rol as in die verlede:

Jode was eens op ‘n tyd aktief in die Suid-Afrikaanse politiek op elke vlak. Benewens Helen Suzman, is die Progressiewe Party deur die voormalige opposisieleier Tony Leon verteenwoordig, asook Selma Browde en Harry Schwarz. Die African National Congress, die bevrydingsbeweging wat in 1994 die regerende party geword het, het oor ‘n getalryke groep Jode beskik, waaronder Joe Slovo [lees praag se resensie oor sy biografie], Ronnie Kasrils en Dennis Goldberg. Jode was ook prominent in die munisipale politiek. Tydens Johannesburg se 120-jarige geskiedenis, was 22 van sy 94 burgemeesters Jode, volgens die stad se webwerf. Sedert 1907 het Kaapstad reeds oor 13 Joodse burgemeesters beskik.

Intussen het die Nelson Mandela-stigting in ‘n verklaring die brief wat deur Haaretz gepubliseer is, verwerp:

“Die media dra tans die verhaal oor dat Nelson Mandela in 1962 interaksie met ‘n Israeliese agent in Ethiopië gehad het.

“Die Nelson Mandela-stigting kan bevestig dat hy geen getuienis in Nelson Mandela se private argief (wat sy 1962-dagboek en notaboek insluit) kon vind dat hy interaksie met ‘n Israeliese agent gedurende sy toer van Afrika-lande in daardie jaar gehad het nie. Sowel die dagboek as sy notaboek is as getuienis teen hom in die Rivoniaverhoor in 1963-1964 vir sabotasie gebruik.

“In 1962 het mnr. Mandela militêre opleiding van Algerynse vryheidsvegters in Marokko en van die Ethiopiese Onluspolisie te Kolfe buite Addis Abeba ontvang alvorens hy in Julie 1962 na Suid-Afrika teruggekeer het. In 2009 het die Nelson Mandela-stigting se senior navorser na Ethiopië gereis en onderhoude met die mans wat by Mandela se opleiding betrokke was, gevoer – geen getuienis van ‘n Israeliese verbintenis het na vore gekom nie.”

Luidens die artikel in Haaretz was Golda Meir, die toentertydse eerste minister van Israel, ‘n groot ondersteuner van die swart bevrydingsbewegings in Afrika. Eers later in die sewentigerjare, toe die meeste onafhanklike Afrikalande onder Arabiese invloed besluit het om die Palestyne te steun, het Israel sy posisie verander en begin om militêr met Suid-Afrika saam te werk. Samewerking tussen die ANC en die Mossad in die vroeë sestigerjare, gegewe ook die aansienlike persentasie radikale Jode wat die ruggraat van die ANC- en SAKP-leierskap uitgemaak het, sou dus strook met die destydse Israeliese buitelandse beleid.

Vavi: SAKP deel van ‘oligarge wat sal moor’

Die ANC verdeel die werkersklas, volgens Cosatu se geskorsde sekretaris-generaal, Zwelinzima Vavi, het The Star Woensdag berig.

“Dit is duidelik dat die post-apartheid-staat ‘n kapitalistiese staat is,” het Vavi glo Dinsdag gesê.

“Is dit nie die tyd om … ‘n beweging vir sosialisme, ‘n breë anti-kapitalistiese front te bou nie?”

Vavi het ook na bewering Numsa se bewerings ondersteun dat hulle geteiken word om politieke redes .

“Die korrupte en selfsugtige oligarge sal ons altyd sien as ‘n irritasie en sal nie huiwer om rampokkers te huur om ons te vermoor nie,” het hy gesê.

Oor die naweek, het die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party ( SAKP ) se sekretaris-generaal Blade Nzimande glo gevra vir leefstyl-oudits oor Numsa se hoofsekretaris Irvin Jim en sy adjunk Karl Cloete .

Numsa het op sy beurt vir leefstyl-oudits op die lede van die ANC se nasionale uitvoerende komitee, waaronder Nzimande, gevra.

Hulle beskuldig Nzimande en sy adjunk Jeremy Cronin dat hulle die SAKP in ‘n “magtelose” en “hol monopolie-kapitaal front” verander het.

Blade Nzimande loods SAKP se ‘Rooi Oktober’-veldtog

Die hoofsekretaris van die SAKP, Blade Nzimande het ‘n beroep op die finansiële sektor gedoen om weg te beweeg van die finansiering van verbruik en te fokus op beleggingsfinansiering om sodoende ‘n produktiewe ekonomiese te ondersteun. Hy het op die bekendstelling van die party se Rooi Oktober-veldtog in Welkom in die Vrystaat gesê infrastruktuurprojekte van die regering moet ondersteun word om werkskepping aan te help. Nzimande sê wetgewing vir herbelegging in die gemeenskap is nodig sodat die finansiële sektor ‘n gedeelte van sy fondse in laekoste behuising en voorkeur-regeringsprojekte kan belê.

Nzimande het ook die regering se planne verwelkom om ‘n kantoor te vestig wat die waarde van grond sal bepaal. Hy het sê grondhervorming sal slegs suksesvol wees indien grond produktief bly. Hy het ook gesê suksesvolle grondeisers moet bygestaan word met befondsing en vaardigheidsontwikkeling. – RSG

Helen en Joe hou kajuitraad oor die bevryding

deur Skoppensboer

Die toneel is ‘n suite in ‘n vyfsterhotel in Johannesburg. Satan het so pas vir Joe Slovo (gebore Yossel Mashel Slovo, in Obeliai, Litaue) pas gegee om vir ‘n paar dae weer die ondermaanse te kom bewandel waar hy sy handewerk kan gadeslaan.

Helen Zille (gebore Helene Otta Zille in Hillbrow, Johannesburg) strek haarself uit om Slovo te omhels.

Helen: “Joe, Joe, hoe wonderlik om jou weer te sien! Hoe gaan dit daar bo met jou?”

Joe: “Baie goed. Al my beste vriende is hier, al die ou bomplanters uit Rivonia se dae. En ou Bram Fischer, hy is die enigste Boertjie hier, ons spot hom daaroor.”

Helen: “Dit klink wonderlik! Wel, ons gee die Boere sommer hel hier in die nuwe Suid-Afrika. Het jy die DA se nuwe manifes gesien? Grondhervorming is heel bo! En swart ekonomiese bedrog. Ons gaan die skroewe nou aandraai.”

Joe: “Ek het so skrams iets gesien, ja. Die revolusie loop klopdisselboom en jy verrig wondere. Ons het sommer nou twee sosialistiese partye in die land, ons en julle!”

Helen: “Presies, Joe! Vryheid lê net om die draai.”

Joe: “Ek kan nie wag nie. (Sy oë raak mistig agter sy dik brilglase.) Die dag as die laaste Afrikanerboer van sy plaas af is, sal ek voel my taak is volbring.”

Helen: “Dis wat ek ook sê, Joe. Ons sal hulle sommer gou-gou verjaag en ons kolgosse oral in die land oprig: in Noordwes, die Vrystaat, Limpopo, oral. Die werkers sal regeer!”

Joe (grinnik): “Vertel my nou: is die Afrikaners nog so dom?”

Helen: “O ja, geen bekommernis daar nie. So dom soos altyd. Dié dat hulle as die ‘dumb Dutchmen” bekendstaan. Hulle is net so… onnosel en naïef. Goedgelowig. Mens kry hulle amper jammer.”

Joe (onthuts): “Jammer? Jy moet hulle nie jammer kry nie. Hulle is die klassevyand! Die fascistiese kleinburgery!”

Helen (paaiend, verskonend): “Nee, nee, Joe. Ek grap net. Natuurlik kry ek hulle nie jammer nie. Ek lees elke dag met genoegdoening hoe ons kaders hulle daar op die plase uitmoor. Of sommer in hul voorstedelike huisies. Die revolusie is asemrowend, bloedig, jy is ‘n genie dat jy dit vir ons gebring het.”

Joe (verleë): “Nee wat, Helen, iemand moes dit doen. Die teenstrydighede het revolusie onafwendbaar gemaak. Ek was maar net die instrument wat die triomf van die proletariaat verseker het.”

Helen: “Ons triomf is naby, Joe. Dit sal groter as ooit wees. Hulle sal finaal vernietig word, die klassevyand.”

Joe: “Sê my, Helen, is dit waar dat al die Afrikaners vir jou stem? Dis nou jammer ek het dit nooit probeer nie. Hulle sou seker vir my ook gestem het, as ek hulle net gevra het. Hulle kan mos nie ‘nee’ sê nie, haha.”

Helen (laggend): “O ja, Joe, hulle is uiters getrou. Getrou soos honde. Niks ter wêreld sal hulle daarvan weerhou om vir my te stem nie. Maar ons het mos Naspers ook aan ons kant, die grootste mediagroep in die land. Die arme stommerike aanvaar alles wat Naspers vir hulle vertel.”

Joe: “Maar wat nou van die internet? Ek hoor daar is van dié Afrikanergroepe wat los en vas allerlei dingetjies op webblaaie skryf? Hoe gaan ons dit keer? Ons wil nie hulle moet nou op die vooraand van die slotbedryf van die revolusie hergroepeer nie?”

Helen (verbaas): “Maar Joe, is jy dan nie op hoogte nie? Kameraad Jeff Radebe het reeds die wetgewing gereed. Dis mos nou die dag aangekondig: haatspraak gaan ‘n kriminele oortreding raak! Dus as enigeen op ‘n webwerf iets teen my of jou of die revolusie sê, gaan hy van haatspraak aangekla word en in die tronk beland.”

Joe (verlig): “Haatspraak! Watter wonderlike idee! Ek moet sê, ek is siek en sat daarvoor dat hulle my ‘n terroris noem, net omdat ons daardie Kerkstraatbommetjie laat afgaan het. Dit sal die swernote ‘n les leer. Haatspraak! Moet sê: ek hou daarvan!”

Helen (vertederend): “Jy sien, Joe, ons hou jou erfenis lewendig. Ons sit die stryd voort en binnekort is al die plase, al die myne, die banke, ons s’n! Die revolusie snel voort, onstuitbaar! Viva SACP! Viva!”

Terwyl hulle oor die boomryke voorstad van Johannesburg uitkyk, slaan Helen en Joe ‘n veglustige soort proletkult-houding in, met vuiste in die lug, terwyl hulle luid om die beurt “Amandla!” en “Viva SACP!” skree…

Goudstaking skop af

Werksaamhede word vanoggend ingekort by die Goldfields South Deepmyn op Westonaria suidwes van Johannesburg. Sowat 80 000 werkers wat tot die NUM behoort het die Kamer van Mynwese se verhoogde salarisaanbod van 6,5 persent verwerp en begin staak. Slegs kontrakwerkers het vandag vir diens aangemeld. Daar is onbevestigde berigte dat hulle met die opsegging van hul kontrakte gedreig is indien hulle sou wegbly. Om twaalf-uur vanmiddag gaan daar ‘n massabyeenkoms en betoging by die suidelike skag wees, waar die mynbestuur, die SAKP, Cosatu en die burgerlike organisasie, SANCO die werkers sal toespreek. Sekuriteit is by die myn verskerp.

Die Suid-Afrikaanse kamer van koophandel en nywerheid sê intussen goudprodusente se salarisaanbod moet in die regte perspektief gesien word. Goudprodusente sê die huidige ekonomiese toestande in Suid-Afrika het bygedra tot die finale salarisaanbod. ‘n Woordvoerder van die kamer, Peggy Drosky sê beide werkgewers en vakbonde moet bereid wees om opofferings te maak. Drosky sê werkers het dalk werklike behoeftes, maar maatskappye moet ook winsgewend wees om te kan voortgaan om mense in diens te neem. Volgens Drosky moet daar ‘n duideliker definisie wees van wat ‘n ordentlike lewenspeil in Suid-Afrika is.

In ‘n afsonderlike voorval, het betogers myngereedskap by ‘n skag van Anglo-Platinum se Twickenhammyn buite Burgersfort in Limpopo aan die brand gesteek en verskeie voertuie beskadig. ‘n Plaaslike munisipale raadslid, Vincent Mpofela sê ‘n elektriese transformator is ook afgebrand. Inwoners verkwalik die myn omdat plaaslike werkers afgelê word, terwyl werkers uit ander provinsies aangestel word. Die myn-bestuur was nie beskikbaar vir kommentaar nie.

Die vakbond die NUM gaan nie afsien van sy eis vir ‘n 15 persent verhoging vir sy lede in die konstruksiebedryf nie. Dit volg nadat die vakbond BCAWU vroeër ‘n aanbod van ‘n 10 persent verhoging deur die Suid-Afrikaanse federasie van kontrakteurs in siviele ingenieurswese aanvaar het. BCAWU verteenwoordig 40 000 konstruksiewerkers. Die NUM, wat die meerderheidsvakbond is, eis ook ‘n minimumloon van R5 500, bonusse en ‘n mediese fonds pakket. Die vakbond se sekretaris in KwaZulu-Natal, Bongani Manyoni sê vakbondleiers gaan na verwagting môre byeenkom om te bespreek hoe die staking uitgebrei kan word. Manyoni sê hulle wil hê werkgewers moet besef dat hulle ernstig is oor hulle eise.

Werknemers by die OR Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg kla dat hulle toegang tot die SAL-kantore sowel as die tegniese perseel geweier word. Dit wil voorkom asof dit deur stakende tegniese personeel veroorsaak word. Werkers wat aan die vakbond, Satawu verbonde is, staak reeds twee weke lank omdat hulle op hoër salarisse aandring. Na bewering is gisteraand se nagskofwerkers ook nie toegelaat om die gebou te verlaat nie. – RSG

Taakspan sal omstrede NOP-aspekte ondersoek

African National Congress ( ANC) se sekretaris-generaal Gwede Mantashe sê die omstrede ekonomiese aspekte van die Nasionale Ontwikkelingsplan (NOP) sal nie afgeskryf word nie.

Die Alliansie se ekonomiese beraad kon die naweek nie ooreenstemming bereik oor die ekonomiese hoofstuk van die plan wat reeds deur die regering en die ANC aanvaar is nie.

Hulle het ingestem om ‘n taakspan saam te stel om hul verskille aan te spreek. Cosatu en die SAKP het hul afkeuring van die ekonomiese hoofstuk van die plan herbevestig.

Cosatu-affiliasies het die plan verwerp, en gesê dit is teenstrydig met die Vryheidsmanifes .

Mantashe het gesê: “Ons het nie die besorgdheid wat geopper is oorbeklemtoon nie, dit is ‘n lewende dokument. Die NDP is nie ‘n beleid nie, dit is ‘n plan. Jy kan nie die HOP of die Vryheidsmanifes daarteenoor stel nie, die klem is op die implementering van die bestaande plan, wat die rede is waarom ons ooreengekom het op die tweede fase van die oorgang.”

Die regerende alliansie het ‘n beroep vir eenheid onder sy vennote gedoen, en het gewaarsku teen wat hulle noem “chroniese teenkanting”.

Die verdeeldheid in Cosatu oor die lot van sy geskorsde Sekretaris-generaal, Zwelinzima Vavi heers egter steeds en word gesien as ‘n manier om kritiek teen die ANC stil te maak.

Die Alliansie se ekonomiese beraad wat gister geëindig het, het gesê slegs ‘n verenigde front kan effektiewe leierskap verskaf, maar het elke vennoot se onafhanklikheid bevestig.

Die SAKP se adjunk-sekretaris-generaal Jeremy Cronin het gesê die Alliansie moet met vrymoedigheid en konstruktief en op kameraadskaplike wyse met ‘n sin van verantwoordelikheid nie net vir ons eie organisasie, maar vir die eenheid van die alliansie omgaan.”

Hy het gesê die ANC loop die gevaar om nie die stem van die massas te wees indien hulle nougeset konformisties raak en kritiek onderdruk nie. Cronin het gewaarsku dat dit nie met “chroniese teenkanting” verwar moet word nie.

Stakers se boodskap aan die ANC-elite

Die huidige stakinglus van die NSA se werkerskorps is besig om ‘n crescendo te bereik, en reeds is daar vele teorieë oor die oorsprong en werklike rede vir die staking. Hierdie staking dreig om ‘n ander kleur en karakter te hê, as vorige jare s’n.

Augustus en September is tradisioneel stakingstyd, en dus verwag mens dit hierdie tyd van die jaar, maar die intensiteit is besig om ooglopend toe te neem, en dit lyk nie of die vakbonde enigsins hierdie keer ‘n toegeeflike houding teenoor die regering wil of gaan inneem nie.

Dit is baie duidelik dat die Cosatu / Kommuinistiese Party-alliansie vir die ANC duidelik wil wys dat dit nou tyd is om beloftes na te kom in ruil vir hulle ondersteuning aan Zuma met sy staatsgreep. Elke ding het sy prys, en dit is nou betaaltyd. Maar daar is ‘n groter motivering van die werkers se kant af, en dit is ‘n boodskap wat onderliggend al dringender deur die oerwoudtromme uitgedra word.

Op hierdie stadium het die werkers agtergekom dat, in terme van die Orwelliaanse staat wat die ANC geskep het – “some animals are more equal than others”. En hulle wil dit nie meer aanvaar nie. Daardie siek gees van materieëe aanmatiging waarmee die ANC-elite net ryker en vetter word, het ‘n breuk in die fyn balans geword. Veral in die staatdiens, dra baie werkers kennis, en is bewus van die vergrype en korrupsie van die ANC-politici en senior bestuurders en dit blyk dat hulle nou besluit het genoeg is genoeg. Die situasie in die staatdiens het nou onhoudbaar geword, met baie werkers wat stilbly oor bedrog, net om nie afgedank te word nie, en sommiges wat openlik gedreig word.

Die werkers se boodskap in hierdie staking, is direk aan die ANC -fat cats” gerig. Betaal ons beter, want julle kan nie alleen uit hierdie magsvergryp voordeel trek nie.

Dit plaas natuurlik die ANC-elite in ‘n baie netelige posisie, want sou hulle nie uiteindelik toegee nie, kan daar nare stories van hulle vergrype op die lappe kom. ‘n Groot persentasie van die geld wat deur senior staatsamptenare en politici se bedrog gegenereer word, word natuurlik ook na die koffers van die ANC gekanaliseer, en dit sou hulle nie graag in die openbare oog wil hê nie.

En wat ons moet onthou, is die meer as 50% wat die Afrikaner tot die staatskas bydra. Ons finansier al daardie bedrog, en uiteindelik die ANC. Hoe langer ons onder mekaar stry, en die beweging na ‘n soewereine Vryheidstaat uitstel, hoe langer dra ons tot ons eie verdrukking en slawerny by.

Фильчаков прокурор

ANC se revolusie verloop volgens plan

‘n Mens kan nie anders as om ‘n bewondering vir die ANC en SAKP te hê om te sien hoe hul revolusie, wat jare lank in Moskou, Londen, Oos-Berlyn en ander stede beplan is, stap vir stap geïmplementeer word nie. Wie sou kon dink dat die blanke Afrikaanse skole uiteindelik gedwing gaan word om ook te staak soos die gebruik in die swart woonbuurte is? Maar die gedwonge sluiting van ons skole is maar een revolusionêre simptoom van vele.

Ander simptome van revolusionêre vordering deur die ANC/SAKP/Cosatu-alliansie is grondhervorming en boere wat binnekort vyftig persent van hul bates en inkomste met hul werkers sal moet deel, die verdieping van regstellende aksie en swart bemagtiging, die gebruik van geweldsmisdaad om ons mense te laat uitmoor en oorsee te verdryf, asook ‘n nasionale dienspligstelsel wat bedoel is om die vrugte van die revolusie met geweld te kan verdedig.

Daagliks staan ‘n mens verstom oor die ongelooflike naïwiteit van die destydse Afrikanerleierskap wat sonder slag of stoot die hele land en infrastruktuur aan ‘n revolusionêre bende ballinge vanuit Londen en Oos-Europa oorhandig het. Maar ook die gewone Afrikaner wat vandag skynbaar sy oë sluit vir die revolusie wat in radikalisme en intensiteit toeneem, ontken die werklikheid wat hom as’t ware elke dag oor die kop slaan. Soos die spreekwoordelike potpadda waarvan die water gaandeweg al hoe warmer word, sit almal en wag dat die volgende fase van die revolusie oor hulle spoel.

Wat moet nog gebeur vir mense om wakker te skrik? Moet daar Rooi Wagte soos tydens Mao se kulturele revolusie by elke skool opdaag – eintlik gebeur dit reeds – om ons kinders as kanonvoer vir die revolusie weg te voer? Moet plase een vir een beset word en die eienaars onder bestuur van die revolusionêre staat geplaas word? Moet die hamer en sekel op die sewe-uurnuus op TV gehys word? Eintlik is ons mense al so gekondisioneer en so gewoond aan die hamer en sekel dat hulle skaars agterkom hoeveel dit in die massamedia vertoon word.

Die huidige landwye staking van staatsdienswerkers wat binnekort deur Cosatu se lede in die privaatsektor aangevul gaan word, verteenwoordig nog ‘n klassieke simptoom van oplaaiende revolusionêre energie. Die linkse leiers van die vakbonde – Cosatu en ander se bande met die SAKP is oorbekend – kry tereg die indruk dat hul mag besig is om toe te neem. Hulle wil die meer gematigde elemente in die ANC dwing om groter salarisverhogings toe te staan, asook ‘n meer linkse beleid oor die algemeen toe te pas.

Die Afrikaner is met sy rug teen die muur. Ons sal moet besef dat die veranderingsproses, die “transformasie” (wat al jare lank ‘n eufemisme vir revolusie is), reeds veels te ver gevoer is. Onder die huidige omstandighede gaan ons nie kan oorleef nie. Die honderdduisende blanke en Afrikanerwerkloses, waarvan vele reeds in plakkerskampe woon, is die stille getuienis van die revolusie wat ons stuk vir stuk van ons ekonomiese kanse en menswaardigheid ontneem.

Die revolusionêre van die ANC/SAKP weet baie goed dat ons hulle vyand is. Hulle gebruik oor en oor die term “vyand”. Danksy sy leierloosheid, gebrek aan eerlike media en verskynsels soos Angus Buchan wat mense in godsdienstige euforie dompel, is die Afrikanervolk vandag so werklikheidsvreemd dat hy nie agterkom dat sy vyand besig is om hom stelselmatig te vernietig nie.

Die hoop beskaam egter nie dat mense deur die toenemende wanorde gaan agterkom dat “alles nie pluis is nie”. In die destydse kommunistiese Oos-Europa het ons gesien hoe mense se denkbeelde volledig deur die revolusionêre bepaal kan word wat die media, skole en universiteite beheer, maar dat gesonde verstand tog iewers die individu soos ‘n klein stemmetjie in sy agterkop begin pla.

Indien u vandag wonder waarom ons skole vir die eerste keer in die geskiedenis nie funksioneer nie en wat presies die betekenis van ‘n “algemene staking” in die geskiedenis van linkse revolusies is, dan is daardie stemmetjie in u agterkop besig om met u te praat.

Dit is so belangrik dat elkeen van ons wat aan die breinspoeling van die afgelope anderhalf dekade ontkom het en helder kan sien wat gebeur, met mekaar moet kommunikeer en ook moet organiseer om die aftakelingsproses te stuit.

Alvorens dit heeltemal te laat is.

игры девочкам