Jonathan Jansen hol weg nadat geweld by UV losbars

Studente aan die Universiteit van die Vrystaat (UV) sê die rektor Jonathan Jansen het Maandagaand weggehardloop toe geweld op die kampus uitgebreek het.

Hy het versuim om die situasie aan te spreek nadat gewelddadige betogings uitgebreek op die Bloemfontein-kampus.

Klasse is vandag en môre opgeskort nadat swartes ‘n Varsitybeker rugbywedstryd Maandagaand ontwrig het. Wit en swart studente het met mekaar gebots nadat swartes op die veld gehardloop het.

Oproerige swart studente sing en dans tans op die hoofkampus van die Universiteit van die Vrystaat.

Hulle betoog ter ondersteuning van werkers wat teen uitkontraktering gekant is. ‘n Groot groep polisiebeamptes is ook buite die ingang na Kovsies ontplooi.

Geen voorvalle van geweld het nog vanoggend voorgekom nie. Gister is minstens 44 werkers en studente in hegtenis geneem

Die Nasionale Organiseerder van die Sosialistiese Jeugbeweging by die Universiteit van die Vrystaat, Ithumeleng Lecheko lê die blaam vir die betogings by dié Universiteit voor die deur van die rektor, Jonathan Jansen.

Lecheko sê Jansen het op sy belofte teruggegaan om werkers in te kontrakteer. Hy beweer ‘n ooreenkoms oor inkontraktering en salarisse is verlede jaar gesluit.

Betogers het die Varsity Cup rugbywedstryd tussen die UV Shimlas en Madibaz Maandagmiddag onderbreek deur op die veld te hardloop. Geweld het uitgebreek toe rugby-ondersteuners die belhamels wou verwyder.

Die groep betogers later met koshuisinwoners op die kampus gebots. Die polisie en die kampussekuriteit was op die toneel en rubberkoeëls en skokgranate is afgevuur.

‘n Student, wat gevra het om anoniem te bly, bevraagteken hoekom Jansen, wat by die Varsity Cup rugbywedstryd was, geweier het om die situasie aan te spreek.

UV-woordvoerder, Lacea Loader, wat op die toneel was, wou nie reageer op vrae oor hoekom Jansen nie na vore getree het nie, soos sy posisie vereis.

Loader het gesê verskeie ondersoeke na die voorval is aan die gang.

Nog ‘n student, wat nie sy naam bekend wou maak nie, het gesê die situasie het heeltemal hand uitgeruk. Hy het gevra waar is die hoof van die kampus en waarom is hy nie daar om leiding te gee nie.

Loader het ontken dat die visekanselier daar was. Op die vraag waarom Jansen nie te siene is nie, het Loader gesê hy is wel bewus van die situasie op kampus. Sy’t voorts gesê ‘n vise-rektor is ontplooi om die situasie te monitor.

Die universiteit is glo bewus daarvan dat daar betrokkenes was wat nie verbonde aan die UV is nie.

Twee wit studente se eise teen Kovsies van die hand gewys

Twee wit studente se eise, wat ondermeer laster insluit, teen die Universiteit van die Vrystaat het nie geslaag nie. Afriforum het die regsgeding behartig.

Die universiteit het oor hul oorwinning gekraai en gesê die saak teen twee van sy voormalige studente word beskou as afgehandel.

Cobus Muller en Charl Blom het in twee afsonderlike sake elk vyf miljoen rand van die universiteit vir onder meer laster en skadevergoeding geëis.

Die hof het dié week die eise met koste van die hand gewys.

Muller en Blom het die eise ingestel nadat die hof die twee onskuldig bevind het op aanklagte van poging tot moord en aanranding.

Die twee is twee jaar gelede by van rassisme beskuldig deur ‘n swart leuenaar na sy versinsels oor ‘n beweerde voorval op die kampus.

Die rektor, Jonathan Jansen, het dadelik die swarte se weergawe van die beweerde insident aanvaar en die wittes veroordeel.

Muzi Damane Gwebu, het beweer hy is omgery en daarna aangerand by die Universiteit van die Vrystaat, en gesê dit is nie die eerste keer dat hy rassistiese mishandeling op die Bloemfontein-kampus moes verduur nie.

Die Menseregtekommissie kon egter bewyse van die beweerde rassisme teen Gwebu kry nie.

Betogers by UV vreedsaam uiteen na Jansen se beloftes

Die vergadering op die Universiteit van die Vrystaat (UV) se Bloemfontein-kampus het vreedsaam verdaag nadat die visekanselier en rektor Jonathan Jansen groot beloftes aan studente gemaak het.

Jansen het die meeste van die studente se 51 griewe, wat in ‘n memorandum vervat is, aanvaar.

Jansen het aan OFM-nuus gesê dit is te begrype dat gemoedere hoog sou loop.

Die studenteraad-voorsitter, Lindokuhle Ntuli, het na afloop van die vergadering met Jansen gesê hy meen dit was ‘n “produktiewe” vergadering.

Jansen het onderneem om studente op hoogte te hou rakende verdere besluite rondom die griewe wat nog verder ondersoek moet word.

Twee studente eis R6 miljoen van Kovsies en Jansen

Eise van meer as R6 miljoen teen die Universiteit van die Vrystaat (UV) en sy rektor, prof. Jonathan Jansen, is in die Vrystaatse hooggeregshof ingedien.

Twee oudstudente van die UV, Cobus Muller van Pongola en Charl Blom van Hertzogville, eis saam R5,15 miljoen in skadevergoeding van die UV, Jansen en prof. Teuns Verschoor, ‘n tugbeampte.

Die eise vir skadevergoeding en laster is Donderdag deur die balju beteken.

Muller en Blom eis elkeen R500 000 vir laster in twee ope e-posse wat die rektor op 20 Februarie verlede jaar aan al die studente van die UV gestuur het.

Die eise spruit uit ’n voorval die aand van 18 Februarie 2014 toe ’n bakkie met Muller agter die stuur en Blom langs hom byna vir Muzi Gwebu, ’n medestudent, op die kampus getref het.

Die voorval is as ‘n “rassevoorval” voorgehou en die twee is geskors en strafregtelik aangekla. Hulle is later in die Bloemfonteinse streekhof op alle aanklagte vrygespreek en ook deur die Menseregtekommissie, wat die aangeleentheid ondersoek het, onskuldig bevind.

Jansen het in sy eposse verwys na “walglike dade van geweld”, “ ’n verskriklike voorval” en ’n “onreg”. Hulle word beskryf as “misdadigers” wat “hulle swak gedra”, wat “gewelddadige en haatlike mense is”, “gewetenloos” en “oortreders” wat “nie by hul sinne (was) nie”.

Die e-posse is deur die UV en Jansen op Facebook en Twitter versprei.

Jansen wil verswarting van universiteite bespoedig

Prof. Jonathan Jansen, rektor van die Universiteit van die Vrystaat, Donderdag op ’n vergadering van die Kaapstadse Kamer van Koophandel en Nywerheid gesê die verswarting van universiteite moet bespoedig word.

Hy sê die “swart woede” by universiteite is aangevuur omdat daar nie genoeg swart professors op kampusse is nie, en veral geen swart vroueprofessors nie.

Die verlinkse Jansen is besig om steun te verloor onder Afrikaners weens sy idees oor transformasie. Hy het tydens sy toespraak ‘n powere poging aangewend om die middelgrond te probeer beset en gesê hy word “van links én regs geklap” en dis waarom hy “staande bly”.

Hy het die gehoor probeer heuning om die mond smeer met stellings soos “sommige postkoloniale universiteite wat nou leë doppe is” veroordeel en gesê hy sal klem lê op “gehalte”. Jansen het waarskynlik na Zimbabwe verwys.

PRAAG, by monde van dr Dan Roodt, het al meermale voorgestel dat diegene wat aan ‘n hoë transformasiekoors ly gerus by die universiteit van Zimbabwe kan gaan inskryf aangesien hulle transformasie volvoer het.

Daar is ook druk op universiteite van die ANC om meer swart studente op te lei ten spyte van hul swak prestasie en Jansen het gesê hy kan 39 000 teen 2019 inneem, “maar nie ten koste van die gehalte nie”.

“Jy vra my om die samelewing te help ineenstort. Ter wille van die land se arbeidsmag sal ek dit nie doen nie.”

Jansen het reeds aangedui dat Afrikaans in die slag sal bly om sy doelwit te bereik. Hy het ‘n dwarsklap uitgedeel na dosente wat in die Afrikaanse Landbouweekblad publiseer en nie in “gehalte” publikasies nie.

Prof. Hennie van Coller: ‘Doodsklok vir Afrikaans lui’

Daar woed in die afgelope tyd weer ’n druk debat rondom Afrikaans en (veral) sy hoër funksies. Sonder sy hoër funksies (soos die gebruik van die taal in die regswese, politiek, media en onderwys) is ’n taal geen volwaardige standaardtaal nie.

Veral oor Afrikaans as onderrigtaal op universiteit én op skool word druk geargumenteer.

Die debat het sy oorsprong by die planne van prof. Dan Kgwadi om ’n nuwe bestuursmodel vir die Noordwes-Universiteit in te stel (eintlik af te dwing) waardeur Afrikaans benadeel sal word.

’n Ander aanleidende oorsaak is die planne van die Universiteit van die Vrystaat om sy taalbeleid opnuut te bekyk en veral die motivering daarvoor.

In die debat word standpunte nogal argeloos gestel, asof dit aksiomas sou wees: Dat Afrikaans onder ’n vroeëre bedeling bevoordeel is bo ander tale; dat Afrikaans om te oorleef groter erkenning moet verleen aan sub-variëteite (soos Kaaps) deur dit te erken in woordeboeke en spelreëls, en dat Afrikaans se redding lê in logiese en beredeneerde argumente wat vriendelik gestel word.

In ’n vorige bedeling was daar twee amptelike tale: Afrikaans en Engels; indien Afrikaans sogenaamd bevoordeel sou gewees het, geld dit eweneens Engels.

Opvallend was egter dat die (“apartheids-”) regering juis inheemse tale uitgebou het deur die instelling van afsonderlike radiodienste tot by die oprigting van universiteite vir verskillende “bevolkingsgroepe”, soos in Bellville, Westville, Thohoyandou, Empangeni, Pietersburg en Umtata. Dat dit ’n verlengstuk was van die beleid van “afsonderlikheid” verander niks aan die feit nie.

Voorts is daar vandag bykans geen kultuurtaal ter wêreld wat nie beskik oor ’n standaardvariëteit nie. Uiteraard beteken dit nie dat ander dialekte of subvariëteite daarmee van die tafel gevee word nie. Ook nie dat die spelling daarvan nie bereël kan word nie. As gebaar bring dit die nodige versoening.

Máár dit is juis die standaardvariëteit waarin die hoër funksies uitgeoefen word. Al word hoeveel woorde of uitdrukkings uit Afrikaans se subvariëteite ook formeel erken, het Afrikaans steeds ’n standaardvariëteit nodig vir amptelike kommunikasie én as skryftaal. Daarsonder is die stryd teen ’n ander kultuurtaal van meet af aan verlore.

Dit het die Vlaminge met hul veelheid van dialekte en subvariëteite goed besef in hul lang taalstryd. Ironies genoeg word die pleidooi vir groter erkenning van subvariëteite in Volksblad ook in keurige standaardafrikaans gerig!

As akademikus glo ek aan logiese, beredeneerde en ad rem-argumente, en as mens glo ek dat beskaafde redenering en vriendelike omgang met mense belangrik is.

Maar dit getuig van naïwiteit om te dink dat jy daarmee kan en moet volstaan in ’n volskeepse oorlog. En die optrede van die regering in die afgelope jare teen Afrikaans is niks minder as ’n oorlogsverklaring nie.

Die afskaling van Afrikaans in die openbare sektor – SABC, politiek, hoër onderwys (ook deur samesmelting van universiteite) – en in die regswese; die onttrekking van staatsubsidies aan die SA Akademie vir Wetenskap en Kuns en veral die voortdurende pogings om Afrikaanse skole te vernietig, is net die spits van die ysberg.

Die Nederlandse skryfster van veral historiese romans, Nelleke Noordevliet, het by geleentheid ongeveer die volgende beweer: dat geskiedenis as ’n terugblik op die verlede, nie primêr van historiese belang is nie, maar die teenswoordige tyd verstaanbaar maak én jou voorberei vir die toekoms of ten minste bedag maak op gevare wat wag.

Onbewese beskuldiging

Voorstanders van Afrikaans as onderrigtaal aan die UV kan met redelike gemak die belangrikste argumente weerlê waarom die onderrigtaalbeleid aan die UV opnuut bekyk moet word.

Die beskuldiging dat Afrikaanse studente bevoordeel sou word deur Afrikaanse dosente berus op persepsies (omdat hulle skynbaar beter presteer?) en nie op feite nie.

Die UV-bestuur se besluit om so ’n onbewese beskuldiging as belangrike argument te opper om ’n taalbeleid weer te bekyk, kom neer op die bevraagtekening van Afrikaanse dosente se integriteit.

Dat afsonderlike taalklasse apartheid sou bestendig, is onwaar, omdat die klasse oop is vir almal – ongeag geslag of kleur – en talle studente anders as wittes daarin sit.

Boonop word integrasie op soveel ander plekke op die kampus nagestreef (van die koshuise, studentepolitiek, sport en die verpligte eentalig Engelse UFS 101) dat dit ’n drogredenasie is.

Al geldige beswaar teen parallelmedium-onderrig is die herhaling van lesings, maar indien verskillende dosente dit behartig, is daar geen verdubbeling vir dosente nie.

Prof. Jonathan Jansen, rektor van die Universiteit van die Vrystaat. Foto: Jaco Marais

En die verdeling van groot klasse is in baie departemente reeds die gebruik vir dekades.

Maar ek vrees, beredeneerde en logiese argumente (hoe vriendelik ook gestel) gaan geen effek hê op ’n uitkoms wat vir my vasstaan nie: ’n eentalige Engelse universiteit waar Afrikaans selfs nie in enige openbare ruimte geduld sal word nie. En hierdie toekomsvoorspelling berus op wat in die verlede by die UV gebeur het.

Transformasie is die afgelope jare op verskillende vlakke by die UV deurgevoer. Dit het ook ’n direkte uitwerking gehad op die plek van Afrikaans binne die UV.

Nie net die aanstelling van verskeie eentalige Engelse persone in topposte nie, maar ook die inkorporering van twee Engelstalige kampusse het Afrikaans gemarginaliseer.

Rektor spilfiguur

Die huidige rektor, prof. Jonathan Jansen, was die spilfiguur in hierdie verwikkelinge en daarom is sy siening van Afrikaans ook belangrik.

Volgens ’n uitspraak van hom is “eksklusief Afrikaanse of selfs Afrikaans-oorheersende wit skole of universiteite . . . ’n ernstige bedreiging vir rasseverhoudinge in Suid-Afrika . . . ’n Mens kan gewoon nie jong mense voorberei om die letsels van ons verlede te verreken sonder om die beste moontlike geleenthede te skep om saam te leer en saam te leef nie”.

Hieruit moet ’n mens aflei dat eksklusief Engelse of Engels-oorheersende wit skole of universiteite nie ’n bedreiging vir rasseverhoudings inhou nie; die wit Afrikaner is die vlieg in die salf.

Dit word later duidelik dat hy vir Afrikaans selfs geen plek gun op skoolvlak nie – in ’n gepubliseerde artikel het hy voorgestel álle Afrikaanse skole moet hul voertaal na Engels verander.

Binne prof. Jansen se denke is aandrang op Afrikaans in skole en universiteite rassisties geïnspireer en taalaktiviste word oor een kam as rassiste geskeer. Daarom het hy die dood van prof Russell Botman voor die voete gelê van taalaktiviste by die Universiteit Stellenbosch.

In openbare uitsprake het prof. Jansen sy afkeer uitgespreek van die Kovsiekerk op kampus wat deur sy Afrikaanse dienste mense “uitsluit”.

Ook die Christelike en Nasionale Meisieskool Oranje is bygekom en Afrikaanse organisasies (van die SA Akademie tot en met die FAK) is bestempel as “kop in een mus”.

Hieruit blyk op die minste ’n aversie van (wit) Afrikaanssprekendes en dalk wittes as sodanig, want by geleentheid het hy na die naam van die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad verwys as “vreemd” en gesê dat “sulke name” (van vroeëre wit koloniste?) getransformeer moet word.

Binne die UV is Engels die afgelope jare met ’n ysterhand bevorder.

’n “Vrouemonument” met slegs Engelse inskripsies is opgerig. Op my skriftelike klag (as voorsitter van die UV-talekomitee) aan die rektor dat dit ’n klap in die gesig was van veral Afrikaans- en Sothosprekende vroue het ek ’n uitbrander ontvang omdat ek dit gewaag het om my brief in Afrikaans te skryf.

’n Ruk daarna is die talekomitee gewoon opgehef en het die enigste amptelike waghond oor taalsake verdwyn.

Tolking by die uitvoerende komitee van die senaat is beëindig en die verpligte kursus vir eerstejaarstudente (UFS 101) is ingestel. Dit word slegs in Engels gedoseer en alle besprekings is nét in Engels.

Gou was daar geen plek meer vir Afrikaans binne die studentepolitiek nie en studente het by my kom kla omdat hulle deur Rudi Buys, vorige studentedekaan, effektief verbied is om Afrikaans te praat.

Amptelike stukke en korrespondensie het toenemend slegs in Engels verskyn en openbare lesings en universiteitspublikasies het oorwegend of uitsluitlik Engels geraak.

Dit is merkwaardig dat by ander tradisioneel Engelse universiteite skynbaar ’n veel meer demokratiese gees heers: By die oer-Engelse Rhodes-universiteit word bepaalde kommunikasie toenemend in Engels, Afrikaans en isiXhosa uitgestuur.

By die afgelope paar kanseliersetes van die UV wat ek bygewoon het, het (veelal Afrikaanssprekende) gashere geen enkele woord in Afrikaans geuiter nie; selfs nie eens “baie welkom” nie.

Ook die huidige kanselier en oud-Vrystater het hom nooit verwerdig om maar één woordjie Afrikaans te besig nie. Ek sou kon aangaan.

Doodsklok lui lankal

Kortom: die doodsklok vir Afrikaans het lank reeds gelui op die UV-kampus.

Moet my dus nie verkwalik as ek sinies is oor die moontlike positiewe uitkoms van die “wye konsultasie” wat hieroor sal plaasvind nie.

Só is talle omstrede kwessies in die verlede ook behartig (soos oor die verandering van die kleure, wapen en leuse van die universiteit).

Ek herinner my bykans geen geval waar daar een wysiging aangebring is aan dit waaroor vantevore al besluit is nie.

Hoewel ek vuriglik hoop op ’n ander uitkoms, lyk my doemprofesie só: Die nuwe bestuursmodel en transformasie van die NWU-Potchefstroom-kampus sal nie gestuit kan word nie en ’n eentalige Engelse kampus (dalk ná ’n fase van parallelmedium-onderrig) lê in die verskiet. Die volgende teiken is Afrikaanse skole en daarna die Afrikaanse kerke.

In die hele proses is die Afrikaanssprekende sy eie grootste vyand, want ek voorspel nou dat van die voorste Afrikaanse hoërskole in Bloemfontein hulleself vrywillig gaan omskep in parallelmedium-skole sodra die UV se besluit val om eentalig Engels te word: “Om kinders voor te berei op Engelse onderrig.”

En hoe lank dan nog voordat die Vrystaat-Kunstefees dan ook oorwegend Engels gaan wees?

Is dit ondenkbaar dat binne só ’n klimaat van politieke korrektheid en “toeganklikheid” ander pilare ook gaan wankel?

Soos dat Volkblad (eers) met ’n naweekuitgawe in Engels begin om later tweetalig te word en dat Afrikaanse kerke besluit om Engelse dienste aan te bied?

Só was die situasie in die Wes-Kaap aan die einde van die 19de eeu waaroor C.P. Hoogenhout hom uitgelaat het: “Engels! Engels! Alles Engels! Engels wat ons sien en hoor; In ons skole, in ons kerke word ons moedertaal vermoor.”

Daar was gelukkig nog altyd die bittereinders en hulle is daar steeds.

Maar as Afrikaans wil oorleef, veral as volwaardige kultuurtaal, sal nuut gedink moet word. Daar sal onwrikbaar besluit moet word om sélf te koester, uit te bou en te skep.

Die prioriteit is ’n eie Afrikaanse universiteit, soos ek en kollega Jaap Steyn al 15 jaar gelede gepleit het en toe in rook afgeskiet is deur rektore van universiteite waar Afrikaans tans nie meer bestaan nie!

Voorts sal daar ’n inspirerende “bindende narratief” geskep moet word as samebindende krag.

By die Jode is dit godsdiens, by die Katalane en Baske, nasionalisme.

Sonder hierdie “bindende narratief” (of Groot Idee) wat Afrikaanssprekendes saambind oor kleurgrense heen, sal Afrikaanse vanne en artefakte in museums eendag dalk al herinnering wees aan ’n groep wat vir hierdie land ontsettend baie beteken het.

Prof. Hennie van Coller is voormalige departementshoof, Afrikaans en Nederlands, Universiteit van die Vrystaat, asook voormalige voorsitter: S.A. Akademie vir Wetenskap en Kuns

Dan Roodt: Afrikaans word 90 in ‘n krisisjaar


Dit is lekker om vandag Afrikaans se negentigste verjaardag as amptelike taal te vier. Dit sou egter ‘n fout wees om te dink ons kan op ons louere rus, want die jaar 2015 gaan in die annale as ‘n swart jaar vir Afrikaans verewig word. Hoewel Afrikaners oor die algemeen neerhalend na die Britse Ryk en die Engelse onderdrukking van Afrikaans in die verlede verwys, moet ons onthou dat die amptelike status van Afrikaans op 8 Mei 1925 in die Unie-parlement eenparig aanvaar is! In sy toespraak op dié dag het die latere eerste minister, dr. D.F. Malan die Britse adellikes, asook die Britse goewerneur-generaal bedank vir die erkenning wat hulle aan Afrikaans verleen het. Trouens, vir baie jare was Afrikaans, naas Frans, een van die weinige nie-Engelse amptelike tale van die Britse Statebond.

roodt_fbfotoEintlik was die taalstryd in die 1920’s betreklik maklik. Waar Afrikaanse ouers ‘n Afrikaanse skool vir hul kinders verkies het, het die onderwysdepartement dit geredelik toegestaan en is sulke skole met staatsfondse opgerig. Vandag sal die ANC-bewind kwalik ons belastings aan ons bestee in die vorm van ‘n Afrikaanse skool. Onlangs het Panyaza Lesufi, die LUR vir onderwys in Gauteng, die provinsie waarin die meeste Afrikaners woon, ‘n ondersoek na die oorblywende Afrikaanse enkelmediumskole gelas met die doel om hulle sogenaam te “transformeer” en te verengels. Hy het aangekondig dat “Afrikaans nie bo ander tale verhewe is nie”, ‘n absurde stelling aangesien die ANC-bewind tot dusver baie seker gemaak het dat Engels bo Afrikaans en elke ander taal verhef en bevoordeel word.

Jaap Steyn haal in sy boek Tuiste in eie taal ene MJ Posthumus aan wat in 1956 nog die volgende kon sê:

“Ek glo nie ons generasie is in staat om die ontwikkeling van Afrikaans in die afgelope dertig jaar in sy volle omgang te skat nie. Dit het alles so sonder basuingeskal plaasgevind, maar die uitwerking en gevolge is nou al beslissend vir die toekoms.” (Steyn, bl. 211)

Onlangs het ons egter gesien hoe die ontwikkeling omgekeer word en as’t ware amper ‘n sterfproses word, veral wat die universiteite betref. Die laaste twee oorblywende Afrikaanse kampusse, Stellenbosch en Potchefstroom, word tans gedreig en afgepers om Engels te raak. Tydens die onlangse inhuldiging van die rektor van die US, prof. Wim de Villiers, is daar deur ‘n anti-Afrikaanse betoging gehou met die naam “Open Stellenboch”. Wat daarmee bedoel word, is ‘n Stellenbosch wat vir Engels “oop” is, maar vir Afrikaans geslote. Op die kampus van Tukkies is die naam van die weeklikse studentekoerant, Die Perdeby, al Afrikaanse woord of sinsnede wat ooit nog daarin verskyn. Die Potchefstroom-kampus van die Noordwes-universiteit is al werklik Afrikaanse kampus wat daar in die land oor is, maar danksy die verbete veldtog wat Adriaan Basson van die Beeld-koerant daarteen gevoer het, is die dae van Potch as ‘n laaste vesting van Afrikaanse hoër onderwys waarskynlik getel. Beeld se onsinnige berigte oor ‘n “Nazi-saluut” deur eerstejaarmeisies op dié kampus het die aandag van die kommunistiese minister van hoër onderwys, Blade Nzimande, getrek en daarom is sy lakei, Dan Kgwadi, as rektor van die NWU aangestel. Net vandeesweek het Kgwadi ‘n toespraak in Engels voor studente gehou waarin hy hulle vertel het dat hy die “handelsmerk” van hul kampus gaan verander en dat daar ‘n “balans tussen toegang en taal” op die kampus sal wees. Dat daardie “balans” baie vinnig na Engels gaan oorhel, is ‘n uitgemaakte saak. Van die swart studente wat Engels verkies, het die tolkdiens op die kampus wat volgens internasionale norme toegepas word as ‘n “simbool van die swartman se verdrukking” verwerp.

Trouens, indien die afgelope twintig jaar twee swart dekades vir Afrikaans was, was vandeesweek ‘n swart week vir die taal. Op die kampus van die Universiteit van die Vrystaat het die bruin rektor, Jonathan Jansen, wat homself as ‘n “Engelse swartman” definieer, aangekondig dat Afrikaans heeltemal as onderrigtaal by dié plattelandse universiteit afgeskaf behoort te word.

Sedert die sewentigerjare is die klimaat in Suid-Afrika deur linkses soos Adriaan Basson, Max du Preez en hul Engelse marionetmeesters vergiftig om ‘n Afrikaansvyandigheid te skep wat tans uiters negatief op die taal inwerk. Ook is Afrikaners self deur die media gebreinspoel om ‘n ondergeskikte status in die land te aanvaar, ‘n status wat veral hul taal en kultuur raak. Ons is gekondisioneer om tevrede te wees met die krummels wat van die Engelse tafel afval. Ons belastings en opgeleide mense word gebruik om die Anglo-Amerikaanse kultuur te bevorder. Só pleeg ons selfmoord: taalkundig, kultureel, ekonomies en polities.

‘n Onverkwiklike neiging wat kop uitgesteek het, is iets wat die digter Breyten Breytenbach jare gelede reeds raakgesien het: dat bruines om polities korrekte redes as “hekwagters” by die Afrikaanse kultuur aangestel word. Nie net is Afrikaansvyandige rektore soos Russel Botman en Jonathan Jansen by Afrikaanse universiteite benoem nie, maar elders in die media en by organisasies is sulke “regstellende bruines” ver bokant hul vlak van opleiding en bekwaamheid aangewys om vanuit magsposisies honende aanvalle op Afrikaners en Standaardafrikaans te loods. Om hulle terwille te wees, is ‘n nuwe “kreoolsteorie van Afrikaans” deur ‘n paar konformistiese taalkundiges geformuleer waardeur Afrikaners as’t ware uit die hele taalgeskiedenis “uitgeskryf” word, nes ons uit die land se geskiedenis geweer is. Terwyl Afrikaans dus deur die owerheid of deur rektore onderdruk word, word daar in dieselfde asem die cliché soos ‘n resitasie opgesê dat “Afrikaans aan almal behoort”. Dus het “almal” seker die reg om dit af te skaf ook.

Die enigste ligpunt in hierdie droewige toestand vir Afrikaans, is die oplewing in ‘n populêre Afrikaanse kultuur, waaronder gewilde liedjies en films. Terwyl die media gereeld vir Steve Hofmeyr aanval en verguis, koop die volk sy en ander se musiek of konsertkaartjies.

Dikwels is die gehalte van Afrikaanse popkultuur egter twyfelagtig en stadigaan dring al hoe meer Engelse woorde en gesegdes dit ook binne. Die Afrikaanse letterkunde is so te sê morsdood en al wat oorbly, is ‘n Kaapse kliek met vriende wat by die Naspersuitgewerye werk wat mekaar se boeke uitgee en wedersyds ophemel. Baie min Afrikaners lees nog Afrikaanse literêre werke en sulke boeke het meesal niks met hulle te make nie, maar verwoord die benepe en narcistiese wêreldjie van een of ander Kaapse pseudo-intellektueel. Sulke selfvoldane “Afrikaanse skrywers” het gewoonlik self nog net ‘n paar polities korrekte Engelse boeke gelees en vermoed verder niks van die klassieke Westerse letterkunde of denke nie. Die Europese literêre debat gaan heeltemal by hulle verby, asook die politieke en kulturele strominge in hul eie taal, Afrikaans, wat grotendeels aanlyn geskied vanweë die sensuur wat die enigste oorblywende Afrikaanse mediahuis, Naspers, op ons almal toepas.

Saam met Cicero wil ‘n mens uitroep: “O, die tye! O, die sedes!”

Afrikaans is egter ‘n taal wat in stryd gebore is en daarom al strydende sal voortleef, al word dit ook hóé deur die owerheid en die omringende Anglo-Amerikaanse wêreldkultuur onderdruk.

Vandag is Afrikaans slegs nog in naam ‘n amptelike taal en het hy die status van 1925 stelselmatig sedert 1994 ingeboet. Die Afrikaanse skryfster, aktivis en joernalis, M.E.R. het van haar “strafbare moedertaal” gepraat. Nie net Afrikaners nie, maar ook Afrikaans, word tans vir “apartheid” gestraf, ‘n begrip wat toenemend alle Westerse invloed in die land en selfs die koms van Jan van Riebeeck na die Kaap in 1652, insluit.

Uit die strafkamp wat Suid-Afrika geword het, smag ons vandag na ‘n oomblik iewers in die toekoms wanneer ons weer vrylik ons eie taal sal kan praat en skryf, sonder om ons spyt daaroor uit te spreek.


Jonathan Jansen wil Kovsies nou finaal verengels

Jonathan Jansen, die rektor van die Universiteit van die Vrystaat, het Maandag in sy weeklikse brief aan personeel sterk standpunt ten gunste van die afskaffing van Afrikaanse lesings en totale verengelsing ingeneem. “Wat vir my duidelik is, is dat die bestaande taalbeleid (Engels en Afrikaans) vir ons studente op kampus en, ek vermoed, vir baie van ons personeellede, ‘n probleem is,” skryf Jansen. ‘n “Gesprek” oor die afskaffing van Afrikaans en die oorskakeling na uitsluitlik Engels is blykbaar reeds by die universiteit aan die gang.

Volgens Jansen “voel die meeste studente baie sterk daaroor dat onderrig in Afrikaans en Engels heeltemal te veel nadele in die klasse, asook vir die dosente, meebring”. Daarom is die aangewese oplossing om na ‘n enkelmedium-onderrigtaal oor te skakel, “wat vir die meeste studente teenwoordig Engels is”.

Jansen hou ook nie daarvan dat die Afrikaanse klasse grotendeels deur blanke studente bygewoon word nie. Hy meen dit is “strydig met die UV se integrasiebeleid” en gedwonge rasvermenging wat elders, byvoorbeeld in koshuise, afgedwing word.

Die Kovsie-rektor voel ook dat Afrikaanse studente tydens eksamens “bevoordeel word” omdat dosente aan hulle meer kernagtige leermateriaal tydens lesings verskaf, teenoor die swart Engelse studente wat vermoedelik nie so goed presteer nie.

Die voorstel om die universiteit voortaan uitsluitlik Engels te maak, is reeds Dinsdag tydens ‘n senaatsvergadering te berde gebring en dit sal ook aan die raad oorgedra word. Blykbaar het Jansen die senior bestuur van die universiteit gevra “om met ’n proses te begin wat die insette van alle personeellede en studente, wat met die gevolge van ons bestaande taalbeleid moet saamleef” sal ondersoek.

Hoewel “insette” van studente en personeel gevra word, is die kanse skraal dat daar noemenswaardige teenstand teen Jansen se verengelsingsvoorstel sal wees. Tot dusver het die personeel en studente Jansen se outokratiese “transformasie” van die universiteit klakkeloos aanvaar, wat ook toenemende verengelsing insluit.

Jansen is oorspronklik op aandrang van regter Faan Hancke van Bloemfontein as rektor aangestel, wel wetende dat hy sowel anti-wit as anti-Afrikaanse beleide sou invoer.

Jansen en Goldberg dans die Boerehaat-riel met oorgawe

Die geseur van die bruin rektor van die Universiteit van die Vrystaat oor “transformasie” oftewel gedwonge verengelsing van Afrikaanse instellings, het ‘n gehoor wat die Joodse redakteur van timeslive, Reuben Goldberg betref.

Goldberg het die ongewilde baas Jonathan Jansen se gedeeltelike mislukking om Engels af te dwing met sy gewone über-Boerehater-simpatie en growwe gemeenplase begroet.

Volgens Goldberg se blad het Jansen onlangs een oggend wakker geword met twee dosyn “te koop”-borde buite sy huis. Kennelik is die rektor nie so gewild in sy tuisdorp soos in sekere Jingo-voorstede van Johannesburg waar hy Afrikaners as agterlike, rassistiese bullebakke voorhou nie.

Jansen meen die borde is geplaas deur ‘n persoon of persone van sy universiteit wat ontsteld is oor sy anti-Afrikaanse transformasie-agenda.

Eerder as om te besin oor sy stommiteite om internasionaal erkende taalregte te ignoreer, het Jansen klaarblyklik homself eerder tot bruin vervolgingswaan voor sy Engelse gehoor gewend.

Diktator Jansen was ‘n lid van ‘n paneel van senior akademici in Kaapstad wat Dinsdagaand transformasie by universiteite bespreek het.

Jansen het sonder ironie na “tradisioneel” Engelssprekende universiteite verwys, ‘n onbewuste erkenning dat Afrikaanse instellings intussen ook verengels het.

Hy het gesê hoewel die ou Engelse universiteite soos Kaapstad, ‘n “kultuur van hoë intellektuele lewendige debat” het, ken “tradisioneel Afrikaanse universiteite soos Stellenbosch en Bloemfontein net doodsdreigemente en beledigings”.

Jansen het gesê hy kry glo gereeld doodsdreigemente. Indien dit waar is, is dit egter vreemd dat die polisie dit nog nie opgevolg het nie.

Die gehoor het egter merkbaar verstyf toe hy ‘n onbedekte aanval op die Universiteit van Stellenbosch geloods het. Jansen het gesê die US het ‘n ernstige gebrek aan sensitiwiteit vertoon deur die begrafnisdiens van hul eerste swart visekanselier Russel Botman, by die DF Malan-sentrum te hou.

“Ek het net gedink dit was hoogs onsensitief. DF Malan was die eerste apartheidspremier. Hy het chaos in die land gesaai. Om nie te besin daaroor as ‘n universiteit nie, is ‘n baie hartseer ding,” het hy gesê.

Jonathan Jansen wil geen Suid-Afrikaner as viserektor by Kovsies

In sy drif om die Universiteit van die Vrystaat van Afrikaners en selfs Suid-Afrikaners te suiwer, moedig die omstrede rektor, Jonathan Jansen, slegs buitelanders aan om vir die vakante pos van viserektor aansoek te doen. Dié pos het juis ontstaan omdat Jansen die bekwame dr. Driekie Hay sonder rede soos ‘n hond weggejaag het. Sy is op 6 Augustus vanjaar summier deur Jansen geskors.

Teken ons petisie dat Jonathan Jansen moet bedank.

Prof. Gabriel Kabanda (middel)
Prof. Gabriel Kabanda (middel)

Weg met Afrikanerskap en Suid-Afrika! Welkom aan Zimbabwe, Amerika en Argentinië: dit is die lande waarvan die kandidate op die kortlys vir die pos van viserektor: akademies aan die Universiteit van die Vrystaat burgers is. Hulle is die Zimbabwiër, prof. Gabriel Kabanda, die Amerikanerin, dr. Le Lene Quesenberry en die Argentyn, dr. Lis Lange. Opvallend is ook dat daar geen blanke man op die kortlys is nie, waarskynlik op Jansen se aandrang.

Liz_Lange
Dr. Lis Lange

Gerugte wil dit egter hê dat Jansen vir Lange, wat voorheen in regeringskringe opgang gemaak het, verkies. Onder andere was sy uitvoerende direkteur van die raad op gehalte in hoër onderwys (2006 – 2010) en het ook ander amptelike poste beklee.

Die universiteit se skakelbeampte, wat as direktrise vir kommunikasie en handelsmerkbestuur bekendstaan, Lacea Loader, het egter aan die media verklaar: “Geen individu beskik oor die mag om aanbiedings te maak of aanstellings te doen nie. Dit word altyd deur middel van komitees van die universiteit gedoen.”

Volgens haar is geen besluit oor die aanstelling nog geneem nie. Die bestuur van die universiteit sal aanvanklik ‘n aanbeveling doen, waarna die UV-raad dit op 21 November sal goedkeur.

Hoewel Lange ‘n Argentynse burger is, het sy haar Ph.D. in geskiedenis aan die Universiteit van die Witwatersrand verwerf. Wits is bekend vir sy klem op die marxistiese benadering teenoor die geskiedenis. Tans word verskeie linkse en ekstreemlinkse akademici na Afrikaanse kampusse ontplooi om hulle ideologies te transformeer.

Boonop is daar van haar mede-akademici by Kovsies wat meen dat Lange “onbevoeg” is om as viserektor aangestel te word. Sy het geen bewese publikasierekord nie, was nog nooit ‘n departementshoof of dekaan nie of selfs promotor van ‘n nagraadse student nie en beskik oor geen navorsingsgradering nie.

Volgens Lacea Loader is Lange se aanstelling by die DINAB of selfs haar huidige kandidatuur vir viserektor: akademies nie ongewoon nie. Sy sê: “Lange is as hoof van die DINAB aangestel deur dieselfde proses as ander senior personeel in ’n senior werwingsprojek onder die mandaat van die UV-raad. Lange word wyd erken as die mees senior persoon in die land wat betref hoër­onderwysbestuur en administrasie wat verband hou met gehalteversekering, akkreditasie en programoorsig – alles kritieke take vir universiteitsleierskap in Suid-Afrika en in die buiteland. Dit is vir hierdie doel dat sy aangestel is as hoof van die DINAB.”

Prof. Gabriel Kabanda, wat op die foto hier bo soos ‘n Nigeriër geklee is, is tans visekanselier: korporatiewe beplanning en sake-ontwikkeling aan die Zimbabwe Open University (ZOU). Blykbaar het hy in 1996 ‘n doktorsgraad in rekenaarwetenskap iewers in Kalifornië, VSA, verwerf. Agterna het hy in 2007 nog ‘n graad of diploma in die bestuur van hoëronderwysinstellings in Israel behaal.

Dr. Le Lene Quesenberry
Dr. Le Lene Quesenberry

Die derde kandidaat, die Amerikanerin, dr. Le Lene Quesenberry, was tot einde verlede jaar waarnemende presidente van The Royal University for Women in die koninkryk van Bahrein. Volgens haar LinkedIn-profiel beskik sy oor ‘n Ph.D. in regte van die Universiteit van Gonzaga in Washingtonstaat in die VSA. ‘n Soektog op Google Scholar het geen resultate met maar naam opgelewer nie. Google Scholar bevat gewoonlik titels van akademiese publikasies of verwysings na sulke publikasies. Op haar LinkedIn-profiel word slegs drie liggewigartikels aangedui. Maar sy is Russies en Arabies magtig wat seker in Bloemfontein handig te pas kan kom.

Waarom wou die vyand ons universiteite inpalm?

Met die jongste nuus in verband met die PUK vandeesweek, is dit helder dat die oorname van die Afrikaanse universiteite nou voltrek is. Iron Rensburg, Botman, Jansen en nou Kgwadi by die Noordwes-universiteit het seker gemaak dat al die Afrikaanse universiteite onder vyandelike beheer verkeer sodat die Afrikanerjeug tegelyk beheer en gebreinspoel kan word. Die armswaaiery van ‘n meisieskoshuis op Potchefstroom was die laaste teken van dissidensie wat nog op ‘n kampus bestaan het, as ‘n mens nou die grapjasse met hul swart gesigte by Tukkies en Maties buite rekening laat.

roodt_fbfotoOok by Tukkies is daar gesorg dat enige dosente wat afwyk van die neomarxistiese dogma in die geesteswetenskappe vasgevat word en summier in die pad gesteek of verdryf word. Die vraag is nou: Maar waarom wou die vyand ons universiteite so graag inpalm? Tradisioneel koester die Engelse marxiste in ons land net minagting vir die Afrikaanse universiteite en erken geen navorsing wat in Afrikaans gepubliseer word nie. Trouens, Wits, Kaapstad, Natal en Rhodes erken skaars enige navorsing wat daar in Engels by ‘n Afrikaanse universiteit geproduseer word, tensy dit deur hul eie alumni is.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

In die sewentiger- en tagtigerjare, toe die NP nog aan bewind was, het die Engelse universiteite die regering fel aangeval. In ruil het die regering niks gedoen om hul aktiwiteite aan bande te lê of selfs om hul staatsbefondsing in te kort nie. Die oorwegend marxistiese Engelstalige universiteite in Suid-Afrika het universitêre outonomie en akademiese vryheid onder sogenaamde “apartheid” geniet. Tans val die regering en die media konstant die Afrikaanse universiteite aan en gil dat hulle moet “transformeer”, waaronder verswarting en verengelsing verstaan moet word. Trouens, soos ek onlangs getwiet het, is “transformasie” in die Suid-Afrikaanse sin ‘n eufemisme vir blanke volksmoord.

Dieselfde mense en groeperings wat in die tagtigerjare die ou regering vanuit die universiteite aangeval het, sit nou in die regering en in sy administrasie. Tans gebruik (misbruik) hulle die staatsmag om ons universiteite te kasty, oor te neem en uiteindelik teen ons aan te wend. Anders as die destydse NP, speel hulle nie volgens die reëls nie.

Baie van die dosente op die kampusse is insgelyks ideoloë wat die klimaat skep vir plaasmoorde en stedelike rooftogte om plaas te vind. Soos ek al voorheen genoem het, werk ‘n organisasie soos PLAAS aan die Universiteit van Weskaapland kliphard om blanke Afrikanerboere te demoniseer, hul eiendomsreg verdag te maak en onregstreeks hul uitwissing te bepleit. Omdat ons vyande so bewus is van die waarde van universiteite as plekke waar ideologie en propaganda geproduseer word, wil hulle enige poging van Afrikaners om op kampusse te hergroepeer, in die kiem smoor. Ook moet die blanke middelklas toenemend van toegang tot tersiêre onderrig ontneem word. Hoe armer ons word, hoe meer blootgestel raak ons, want dan kan ‘n mens nóg privaatveiligheid nóg -gesondheidsorg bekostig en is dit soveel makliker om jou net voor die voet dood te maak, soos wat reeds gebeur.

Dwarsdeur die geskiedenis het die Afrikaner nog altyd die boosheid van sy vyande onderskat. Op die vooraand van die Tweede Vryheidsoorlog het die Transvalers en die Vrystaters gedink dat daar “fair play” sou wees en dat Engeland volgens beskaafde reëls sou oorlog maak. Op die ou end het die Engelse besluit dat, indien hulle nie die Afrikanermans met hul Mausers in die veld kan baasraak nie, sal hulle wel teen ongewapende vrouens en kinders kan wen.

Net so het die Kommunisteparty onder Joe Slovo en Ronnie Kasrils die vuilste en mees moorddadige metode van oorlogvoering – stedelike terreur – gekies, waarmee die NP op sy knieë gebring is. Natuurlik het FW de Klerk se verraad ook ‘n rol gespeel, maar die klimaat vir verraad en propaganda is haarfyn beplan en deur stedelike terreur geskep. Die vier Engelse universiteite met hul hordes marxistiese dosente en “intellektuele” was die uitsaaisentra wat die regverdiging vir stedelike terreur moes verskaf. Net soos hulle tans onregstreeks met hul konstante propaganda van “boere wat die swartes se grond gesteel het” die grondslag vir volksmoord lê.

In sy Calvinistiese naïwiteit, goedgelowigheid en onkunde oor die groteske boosheid van sy vyande, kan die Afrikaner hom nie indink in hoe dit moet wees om die uitwissing van ‘n ander volk of groep te beplan en uit te voer nie. En tog is dit presies wat vandag besig is om met ons te gebeur. Elke faset van ons bestaan word wesentlik aangeval: ons fisieke en ekonomiese oorlewing, ons taal en kultuur, ons skole en universiteite, ons identiteit en spraakvryheid.

Die Franse marxis Louis Althusser het onderskei tussen “onderdrukkende en ideologiese staatsapparate”. Die onderdrukkende staatsapparaat is die weermag en die polisie, wat vroegaan tydens die revolusie deur Umkhonto we Sizwe en die Kommunisteparty oorgeneem is. Die ideologiese staatsapparaat is die media en die opvoedingstelsel wat effens langer geneem het om eers binne te sypel en daarna volkome onder vyandelike beheer te plaas.

Ek is daarvan oortuig dat ‘n aansienlik persentasie van Afrikaanse joernaliste in die hoofstroommedia onder beheer van die staat se geheimedienste verkeer. Indien hulle nie regstreeks op die staat se betaalstaat verkeer nie, word hulle deur ‘n staatsagent gehanteer of “beïnvloed”. Ek mag verkeerd wees, maar die gladde manier waarop die Potchefstroom-kampus vanjaar “omgedop” is, vertoon al die kenmerke van ‘n beplande intelligensie-operasie. Eers ‘n bietjie negatiewe publisiteit wat uit niks uit opgewek word. Daarna ‘n wollerige reaksie van ‘n paar bekende Afrikanerverraaiers, omgekooptes of diegene wat graag hul eie mense sou wou uitverkoop en ten slotte die leier van die Kommunisteparty, Blade Nzimande, wat met ‘n suiweringsveldtog van die Potch-kampus begin.

Onthou: die ANC en SAKP het jare lank in Oos-Europa deurgebring. Anders as die destydse NP, verstaan hulle die logika van suiwering soos dit oor en oor deur Stalin en ander leiers toegepas is, baie goed. Afrikaans, maar ook alle andersdenkendes, sál uit die stelsel gesuiwer word. Dit gebeur reeds sienderoë.

‘n Ander vraag sou wees: Wie beheer vir Blade Nzimande? Want hy is heeltemal te dom om die hele komplekse proses waardeur die universiteite van andersdenkendes gesuiwer moet word en die Afrikaner verder op sy knieë gedwing moet word, te verstaan en te bestuur. Agter Blade sit daar duistere manne wie se name en gesigte ons nie maklik sal sien nie. Ons weet dat daar in die departement van hoër onderwys en opleiding ook wit Engelse marxiste werksaam is wat verslae skryf, beleid maak en strategie bepaal.

Indien daar enige twyfel bestaan oor hoe ekstremisties hierdie mense is, dink bietjie daaraan: Is u daartoe in staat om nou uit te gaan en ‘n bom in die naaste restaurant te plaas of ‘n landmyn op ‘n plaaspad waar enigiemand, die boer en sy gesin of selfs plaaswerkers, dit kan aftrap? Die Afrikaner se vyande het dit egter sonder enige gewetenswroeging gedoen. Net soos wat Pol Pot of Mao Zedong miljoene mense gedood het om hul magswellus in die naam van absolute gelykheid te bevredig, is ons huidige maghebbers (en hul meelopers!) tot enigiets in staat.

Soos Paul Kruger destyds met Sir Theophilus Shepstone uitgevind het, bestaan daar mense wat een ding sê en ‘n ander doen. Al die praatjies oor die grondwet en demokrasie, asook die welwillendheid teenoor Afrikaans – wat kastig “een van die elf amptelike tale” is – is blote oëverblindery. Skynheiligheid. Sogenaamde “demokrasie” in Suid-Afrika was ‘n blote set om Afrikaners polities skaakmat te stel. In ‘n regte demokrasie beskik minderhede ook oor regte en is die meerderheid versigtig om hulle openlik te oorheers, te haat en uit te wis. Nie by ons nie. Hier gaan dit oor naakte etniese oorheersing wat deur krete van “rassisme!” en “Julle het ons besteel!” verseker word.

Daarom sou die Afrikaner ‘n fout maak deur hom op sy “demokratiese” en grondwetlike regte te verlaat. Ná agt jaar se hofsake rondom die Renate Barnard-geval, het ons bitter min om daarvoor te wys. Vanuit die marxistiese vestings wat die universiteite geword het, hoon die akademici die “laaste paar wittes wat nog teen transformasie skop”.

Die tyd mag binnekort aanbreek dat geen blanke Afrikaner meer toegelaat mag word om aan ‘n universiteit in Suid-Afrika te studeer nie. Kwotaïsme – ‘n nuwe woordskepping wat iemand nou die dag op Twitter onder my aandag bring – sal daarvoor sorg. Soos wat ons demografies wegkwyn, sal ons vyande sorg dat ons deelname aan instellings streng tot ons persentasie van die bevolking beperk word, indien ons nog hoegenaamd verdra sal word.

Vir elke situasie of penarie – hoe haglik ook al – bestaan daar ‘n plan en ‘n strategie. Die klein minderheid Afrikaners wat nog omgee wat van ons word, sal baie hard moet begin dink.

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Jonathan Jansen het PhD oor Zim-opvoedingstelsel behaal

Prof. Jonathan Jansen, die omstrede antiblanke en anti-Afrikaanse rektor van die Vrystaatse Universiteit, het sy doktorale proefskrif oor die revolusionêre ZANU-PF-opvoedingstelsel van Zimbabwe behaal. Die onderwerp heet: The state and curriculum in transition societies: Zimbabwe 1980-1990.

Die proefskrif is in 1991 aan die Universiteit van Stanford by die departement van opvoedings in die VSA ingehandig. PRAAG kon nêrens ‘n aanlynafskrif van die proefskrif bekom nie en dit lyk ook nie asof enige Suid-Afrikaanse universiteitsbiblioteek ‘n eksemplaar daarvan besit nie.

Jonathan Jansen slaan vandeesweek 'n hotnotsgotterige houding in
Jonathan Jansen

Jansen is egter bekend daarvoor dat hy hom as “swart” tipeer en daarom aansluiting vind by Amerikaanse swart nasionalisme. Dit sou interessant wees om te sien watter standpunt hy in sy PhD-proefskrif huldig, aangesien hy ‘n duidelike belangstelling in ZANU-PF se revolusionêre en destyds marxistiese opvoedingsbeleid koester.

PRAAG het onlangs berig dat Jansen, op een na, reeds alle blanke lede van die topbestuur aan die Universiteit van die Vrystaat afgedank het.

Lees ook:

PRAAG eis Jansen se bedanking en verskoning

Jonathan Jansen se swart-wit ding

Swart nazi Jansen op heksejag teen veilige verblyf

Rassetransformasie moet diep sny – Jonathan Jansen

Jonathan Jansen is ‘n wolf in skaapsklere, resensie

Storm om vloekende Jonathan Jansen en sy handlanger Rudi Buys

Terwyl PRAAG reeds verskeie male ‘n oproep gedoen het dat prof. Jonathan Jansen, die vloekende, antiblanke en rassistiese rektor van die Vrystaatse Universiteit moet bedank, het ‘n storm nou in Bloemfontein losgebars. Volgens ‘n berig in Rapport, is “prof. Jonathan Jansen se messias-droom vir Kovsies… besig om in te tuimel soos TB Joshua se tabernakel”.

Alumni van die Bloemfonteinse kampus is woedend oor Jansen se “transformasie” van die kampus, wat die etniese suiwering van Afrikaners beteken. Die mees onlangse slagoffers van Jansen se antiwit haat is prof. Driekie Hay-Swemmer wat in Augustus “uit die bloute geskors en “soos ‘n misdadiger” van die kampus verwyder is, blykbaar omdat sy sonder die diktatoriale rektor se toestemming met Die Volksblad gepraat het.

Haar man, dr. Derek Swemmer, wat tans registrateur is ná ‘n swarte nie die mas kon opkom nie, is insgelyks gevra om te bedank. Met die Swemmers uit die pad, is daar slegs een blanke in die universiteit se topbestuur oor.

Aandenkings en gedenkwaardighede van die JBM Hertzog-koshuis is in Maart vanjaar van die mure verwyder
Aandenkings en gedenkwaardighede van die JBM Hertzog-koshuis is in Maart vanjaar van die mure verwyder

PRAAG het reeds voorheen die universiteit as ‘n “heropvoedingskamp” beskryf. ‘n Predikant van Stellenbosch, Rudi Buys, wat tot Amerikaanse politieke korrektheid bekeer is en slegs Engels met studente praat, tree as Jansen se handlanger op om studente te intimideer en te indoktrineer. In Maart vanjaar het Buys die huiskomitee van die JBM Hertzog-koshuis beveel om “self” die naam van die koshuis te verander. Alle foto’s van vorige huiskomiteelede en die geskiedenis van die koshuis is ook verwyder te midde van verwyte dat van die kosbaarhede “verdwyn” het.

Die Volksblad het insgelyks in Maart ‘n opname van die vergadering – waartydens Buys slegs Engels met ‘n swaar Afrikaanse aksent gepraat het – vrygestel waarin hy as studentedekaan die huiskomiteelede en studente voor die ultimatum stel dat hulle die naam van die koshuis onmiddellik moet verander. Hulle moet ook ophou om ‘n vlagparade voor die koshuis te hou, al word die nuwe Suid-Afrikaanse vlag daar gehys, want “dit herinner aan apartheid en mense wat dink dat hulle beter as ander is”.

Hier is die opname van die byna uur lange “gesprek” wat Die Volksblad op Soundcloud beskikbaar gestel het:

[soundcloud id=’140666879’]

Die publisiteitshonger Jansen wat die universiteit gedwing het om vir hom ‘n persoonlike skakelbeampte aan te stel om sy eie publisiteit te reël, verseg tans om met die media te praat. Kritiek wat daar tans teen Jansen uitgespreek word, is die volgende:

  • sy etniese suiwering van Afrikaners en blankes uit die universiteit;
  • sy obsessie met ras, want hy herlei alles na ras;
  • sy hantering van die vals klag van rassisme teen twee studente, Cobus Muller en Charl Blom wat intussen deur sowel die Menseregtekommmissie as die landdroshof vrygespreek is, maar wat heel jaar lank geskors is en daardeur loopbaansgewys benadeel is;
  • sy gevloek in die openbaar waar hy lustig die “f-woord” in formele situasies voor ‘n gehoor gebruik;
  • godslasterlike uitlatings teen Christene;
  • opmerkings deur Jansen dat “oudstudente geen rol op die kampus het nie” en wat veroorsaak het dat alumni hul finansiële bydraes aan die universiteit gestaak het.
Jonathan Janse, 'Führer van Kovsies wat net soveel eerbied soos Jesus Christus verdien'
Jonathan Jansen, ‘Führer van Kovsies wat net soveel eerbied soos Jesus Christus verdien’, volgens sy handlanger Rudi Buys

Mnr. Paul Colditz van Fedsas het vandeesweek vanuit die raad van die universiteit bedank omdat hy hom nie langer met Jansen se dikatoriale en onprofessionele optrede kan vereenselwig nie. Volgens Die Volksblad het hy “bedank om sy integriteit te beskerm en om hom van die optrede van die universiteitsbestuur te distansieer. Ek is bitter ontevrede met die UV se nie-prosedurele optrede, veral rakende die skorsing van prof. Driekie Hay, die gewese viserektor, en die hantering van die Kovsie-studente Charl Blom en Cobus Muller.”