Die minister van landelike ontwikkeling en grondhervorming, Gugile Nkwinti, het oor die naweek gedreig dat grondhervorming na die Zimbabwiese model in Suid-Afrika toegepas gaan word.
Nkwinti het op Vryheid in Kwazulu-Natal gesê: “Ons het gesien wat in Zimbabwe gebeur het, dit gaan hier gebeur omdat grond ‘n sleutelkwessie tydens bevryding is.” (In die oorspronklike Engels het hy gesê: “We have seen what happened in Zimbabwe , it will happen here because land is a key question in liberation.”
Die adjunkminister van landbou, dr. Pieter Mulder van die Vryheidsfront Plus, het met onsteltenis gereageer en dit in ‘n verklaring as “onverantwoordelik” bestempel. Volgens Mulder skep so ‘n uitspraak “groot onsekerheid in die landbougemeenskap”.
Nkwinti het ook daarna verwys dat die regering nie oor genoeg geld beskik om grond by boere te kan koop nie en dat grondhervorming daaronder lei. Volgens Mulder is “die onafwendbare afleiding wat hieruit deur die Suid-Afrikaanse landbougemeenskap gemaak word, dat die Minister Zimbabwe-tipe grondhervorming onbewustelik aanmoedig. Dit is tot niemand in Suid-Afrika se voordeel nie.”
Die Vryheidsfront Plus-leier het voorts gesê: “Omdat onsekerheid oor grondhervorming reeds voedselsekerheid in Suid-Afrika bedreig, maak uitsprake soos hierdie dit moeiliker en nie makliker nie om die samewerking van kommersiële boere te kry. Dit word as ’n verskuilde dreigement en afpersing deur die boere ervaar.”
By dieselfde geleentheid het die Minister sy bekommernis uitgespreek oor die honderde plase wat onproduktief is na hulle aan nuwe eienaars oorgedra is.
Navrae deur praag.co.za aan die ministerie is tot dusver onbeantwoord gelaat. Die minister het van persoonlike assistent verander en ‘n woordvoerder van die departement, Elton Green, was nie beskikbaar nie.
Die toenemende toestroming na stedelike gebiede deur landelike swartes plaas geweldige druk op die stedelike infrastruktuur, het die minister van menslike nedersettings, Tokyo Sexwale, gister gesê.
Die reisgeselskap van De Mist kon agterkom in watter moeilike omstandighede baie mense lewe. Op Matjesfontein in die Roggeveld het Lichtenstein geluister na die ervarings van die “dikke” Gerrit van Wyk se dogter. Byna twee jaar tevore het slawe en Khoi-Khoin haar man, Cornelis Coetsee, haar skoonvader en nog drie mense voor haar oë vermoor, die plaas leeg geplunder en met die geld, beeste en ander besittings gevlug. Sy is meegevoer en het ternouernood aan die dood ontkom. ‘n Broer van die vermoorde en sy suster het op die moordplaas gewoon. Sy het Nederlands suiwerder as ander plattelanders gebruik, en die tale van die Xhosas, Khoi-Khoni en San geken.
Omdat die Blou Bulle so ‘n stoere bydrae tot die Springbok-lotgevalle maak, het hulle seisoen die patroon van die afgelope paar jaar herhaal: Terwyl die hardebaarde met toetsspanne wedywer, word hulle plekke volgestaan deur belowende maar nat-agter-die-ore penkoppe. Hulle werk is om huis en haard te verdedig totdat die gesoutes terug is van hulle internasionale pligte. As die Blou Bulle binne trefafstand op die punteleer is, is die plan dat die toetsspelers ‘n plek in die halfeindrondtes sal konsolideer en as hulle eers daar is, wel, geen ander provinsiale span verstaan so goed soos die Blou Bulle hoe om trofees te wen nie.
Thabo Mbeki se broer, Moeletsi Mbeki, maak ‘n interessante opmerking in sy boek Architects of Poverty. Mbeki meen dat dit in die belang van blanke sakelui aan die stuur van groot organisasies is om swart rassebewussyn aan te vuur. Vir so lank as wat Jimmy Manyi en sy soortgelykes “rassisme!” skree, so lank sal besighede vermeende blanke rassisme as voorwendsel kan gebruik om regstellende aksie toe te pas.
Ek weet nie hoeveel mense het het PF Bruwer se boek in 1986 “Die Derde Vryheidsoorlog woed …” gelees het nie. Daar is ‘n hele hoofstuk gewei aan die situasie in Algerië, wat onlangs deur ds. Nico Smith opgehaal is. Ek wil graag net ‘n paar feite onder lesers se aandag bring:
Bruwer skryf dat dit vir die colons seker die bitterste einde denkbaar was. Hulle het nie net hulle vryheid verloor nie, maar ook hulle land, wat hulle oor 150 jaar opgebou het.
Die Suid-Afrikaanse president, Jacob Zuma, het gister gesê dat die einde van apartheid in sy land moet dien as ‘n voorbeeld van die vermoë van samewerking op die globale verhoog.
Die rassedebat wat in die Afrikaanse media, sowel koerante as webwerwe, begin het, het oor die naweek na die TV oorgespoel toe twee programme van die SAUK die toenemende verwydering tussen wit en swart opgehaal het.