korrupsie – Bladsy 15

Impak van Vavi se opmerkings

Die storm wat opmerkings van Cosatu se algemene sekretaris, Zwelinzima Vavi, oor beweerde korrupsie van twee ministers ontketen het, dui op meer as wat dit oppervlakkig lyk.

Vavi se opmerkings was gerig aan die adres van die minister van Kommunikasie, Sipiwe Nyanda en die minister van samewerkende regering, Sicelo Shiceka. Nyanda word geroskam oor ‘n besonder hoë hotelrekening, terwyl Sicika onder die loep kom oor ‘n aanspraak op sy CV dat hy oor ‘n meestersgraad beskik wat geblyk het vals was.

Dit is nie die eerste keer dat inligting in die openbare domein beland wat ongunstig op dié ministers reflekteer nie. Nyanda is onder meer geïmpliseer by besonder gunstige, maar verdagte veiligheidskontrakte met ‘n Transnet-filiaal, en daarna sy openbare ywer dat die hoof van hierdie filiaal Maria Ramos as Transnet-hoof moes opvolg. Die einste transaksies het egter Nyanda se witbroodjie se sy Transnet-loopbaan gekos.

Shiceka, die minister verantwoordelik vir die land se spartelende munisipaliteite, se eie munisipale rekening in Midrand was met ‘n astronomiese bedrag in die rooi.

Die twee ministers was ook nie die enigstes wat by skewe praktyke geïmpliseer is nie. Die minister in die Kantoor van die Presidensie verantwoordelik om ‘n ogie oor korrupsie te hou, het self geblyk sy amptelike kredietkaart vir eie gebruik in te gespan het. Minister Tina Joemat-Pettersson se naam word weer genoem in verband met verdagte wilds-invoere uit ‘n bek-en-klouseer-gebied. Sy het weliswaar gister hierop in dieselfde pers gereageer as waarin sy onlangs foutiewe grondhervormingsyfers gebruik het.

Die minister van Polisie en sy gevolg het self ‘n monster-hotelrekening in Durban opgedoen met amptelike anker dat hy in daardie tyd ‘n paar polisiestasies besoek het.

Trouens, daar is ‘n regsproses om te probeer verseker dat pres. Jacob Zuma self sy dag in die hof kry. Zuma se verklaarde troonopvolger, Julius Malema, is weer by tenderpreneurskap en onwaarhede betrek.

Hoekom dan die groot ontsteltenis oor Vavi se uitlatings? Pres. Zuma sê immers gereeld self dat daar verskerpte optrede teen korrupsie sal wees.

Die eerste implikasie is dat, sou daar wel erns met die stryd teen korrupsie wees, dit in werklikheid beteken dat sekere begunstigdes teen die optrede geïnsuleer moet wees.

Ten tweede dui dit op nog minder harmonie in die ANC as wat graag voorgegee word. ‘n Breukspul tussen ZANU-PF en sy vakbondarm het juis tot die totstandkoming van die MDC in Zimbabwe gelei. Verskeie politieke en ekonomiese kenners beskou die sg sosialistiese verteenwoordigers in die ANC, waaronder Vavi, as minder radikaal as die nasionalistiese arm wat Malema insluit, wat op nog ‘n ooreenkoms met Zimbabwe dui.

Of dit, eerder as Cope, op die finale skeuring van die ANC dui, is nog hopeloos te vroeg om te sê. Boonop was daar ook bewerings oor Vavi se vrou wat besonder mildelik sou oes deur polisse aan Cosatu-lede te fasiliteer.

Minstens is daar nou ‘n sprankie hoop dat die ANC nie – soos Zuma dit stel – tot die Wederkoms sal regeer nie, en dat Zuma daad by sy bekpraatjies oor korrupsie sal moet voeg om sy party se eenheid te bewaar.

Blykbaar het korrupsie nou so endemies geword dat iets meer as bekpraatjies ook nie meer eenheid sal bewaar nie.

Korrupsie is nie nuut nie. Uit die vorige bedeling is een minister tronk toe, en ‘n ander se aspirasies vir eersteministerskap is oor beweerde besproeiingstransaksies nek omgedraai.

Die ANC het nie korrupsie uitgevind nie, net vervolmaak.

game casino slots

Julius Malema – bevryder van die blanke

Heelwat mense is baie kwaad vir Julius Malema. Dr Pieter Mulder het ‘n klag teen Malema gaan lê by die SAPD. Steve Hofmeyr weier om saam met ons president te braai, omdat die ANC nie vir Malema in die bek wil ruk nie. Dít, en stellig ‘n titseltjie professionele jaloesie. As daar een man is in Suid-Afrika wat besiger is as Steve met die skoner geslag, is dit oom Jacob.

Met respek aan almal wat kwaad is vir Malema, ek dink hulle mis die punt. Kom ons neem dr Mulder as voorbeeld. Alhoewel hy en die VF+ hard probeer, stem minder as 200 000 kiesers vir hulle. Afrikaners is hoogstens louwarm teenoor die VF+.

Mens kan hoegenaamd nie dieselfde sê oor blankes se gevoelens teenoor Malema nie. Louwarm is die meerderheid van ons beslis nié waar dit by Malema kom nie. Inteendeel; die blote noem van Malema se naam in meeste blankes se teenwoordigheid is gewaarborg om hul bloeddruk te verhoog na gevaarlike vlakke. Julius Malema is veel meer effektief as ‘n vormer van blanke menings as wat enige Afrikanerorganisasie of -party ooit kan wees.

So tien, vyftien jaar terug was meeste van hierdie einste blankes egter ironies genoeg meegevoer deur die gees van euforie wat saam met die aankoms van die sogenaamde reënboognasie gekom het. Menige blanke het ‘n nattigheid in die oog gekry toe die voormalige saboteur – aan sommiges as Madiba bekend – François Pienaar se nommer-6-trui aangetrek het daardie dag op Ellispark. Die hagiografieë en lofsingery in die liberale pers aan Mandela en al wat ‘n ander middelmatigheid in die ANC was, byvoorbeeld Oliver Tambo, het hiertoe bygedra.

Ons blankes het onsself probeer oortuig dat Suid-Afrika op ‘n manier anders sou wees. Die pers, gelei deur ANC-rasieleiers soos Mad Max du Preez, het ons dag ná dag vertel welke wonderwerk die NSA kwansuis sou wees, en baie van ons het geglo dat ons tog ánders was. Ons het gerieflikheidshalwe die oorweldigende getuienis van bykans elke land noord van ons grense geïgnoreer.

Malema het hierdie illusie nekom gedraai. Hy is die argetipe van die Afrika-politikus: onnosel, opruiend, gierig, korrup, noem maar op. Malema sien homself skynbaar as ‘n Struggle-held, al het die Struggle verander in ‘n struggle vir tenders en geleenthede om die belastingbetaler te plunder. Hy is weliswaar ‘n opruier par excellence. Hierin is hy weliswaar suksesvol. Ten spyte van sy akademiese prestasies (aldan nie), is dit nie slegs die ongewaste swart massas wat Malema vir ‘n held aansien nie, maar ook die intellektuele onder die jong swartes. Malema het byvoorbeeld sy nuutste haatspraak teen blankes voor ‘n studentegehoor gepleeg, een wat hom luid toegejuig het.

Malema is egter sowat dertig jaar te laat om die swart massas te bevry. Hulle het reeds hulle Oehoeroe, maar is skynbaar steeds nie tevrede nie, want hulle gooi steeds klippe en brand steeds biblioteke af. Daar is wel diegene wat in die proses is om deur Malema bevry te word. Die geweldige ironie is dat daardie bevrydes blankes is. In ‘n klassieke geval van die wet van onbedoelde uitkomstes, is Malema besig om die oorblywende reënboognasie-illusies, dié wat nog kon staande bly in die aangesig van ongebreidelde misdaad, verval, korrupsie en wanbestuur, te vernietig – by blankes, van alle mense!

Malema is besig om blankes te bevry van ons wanpersepsies, van ons illusies, van ons gebrek aan realisme oor hoe dinge in Afrika werk. Ek sê dit al lankal: elke keer as Malema sy mond oopmaak, genees hy nóg 1 000 blankes van hulle geestesongesteldheid bekend as liberalisme. Dit is slegs die agtergelatenes, rubriekskrywers vir Rapport, onder andere, wat steeds ‘n wanhopige dog verlore stryd voer teen die gees van realisme wat Malema bykans op eie houtjie onder blankes kom vestig het.

Ek sien hierdie nuwe gees van realisme (asook Malema self) as ‘n uiters positiewe verwikkeling. Realisme is ‘n voorvereiste vir daadwerklike probleemoplossing. Omdat blankes deur Malema bevry is van ons illusies dat Suid-Afrika en die ANC op ‘n manier anders sou wees as enige ander Afrika-piesangrepubliek, kan ons nou meer realistiese planne begin maak as om ons hoop te vestig op die fundamenteel onwerkbare reënboognasie. Malema het op eie houtjie vermag wat al die blanke organisasies wat al vir jare lank probeer om blankes attent te maak op die realiteite, nie kon regkry nie.

Viva Julius Malema, die bevryder van die blanke!

Lees ook ander artikels op Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

кэк топкарго отзывы

Carin Visser antwoord minister Shiceka

Die munisipale aktivis van Sannieshof, wat landwye bekendheid verwerf het toe sy noodgedwonge begin het om self munisipale dienste in dié dorp te verskaf, het gereageer op minister Sicelo Shiceka se uitlatings dat daar “oorlog” teen blankes gaan kom as hulle nie erfbelasting aan ANC-munisipaliteite betaal nie. In ‘n ope brief aan die media skryf sy:

Ek kan net in antwoord hierop sê dat ek bitter terleursgesteld is in Shiceka wat in die posisie waarin hy aangestel is, sulke onverantwoordelike dinge kan sê en daarmee eintlik aggressie en rassisme stimuleer. Hy het ‘n uiters onverantwoordelike verklaring gemaak en, glo my, hierdie verklaring gaan in die townships nog meer oproer veroorsaak want daardie mense se klagtes word nou al vir meer as 5 jaar totaal geïgnoreer. En as Minister Shiceka dink hy kan elke keer die SAPD instuur met rubberkoeëls en traanrook om die situasie te ontlont, is hy so verkeerd. Hierdie metode om mense wat gefrustreerd is en ly as gevolg van regeringspraktyke word deur hierdie aksie net meer tot aggressie en verwoesting gestimuleer.

Sover dit myself aangaan – Shiceka het nog nooit op enige van my skrywes gereageer of ontvangserkenning gegee nie. Hy het kort ná sy aanstelling in 2008 ‘n status quo-verslag van my gevra deur Stef Coetzee van die AHI – nooit daarna iets terug laat weet nie.

Hy het ‘n afspraak met my gemaak vir ‘n span van die DPLG wat afgevaardigdes van verskeie NBU-takke in Noordwes sou kom sien op 17 Maart 2009. ‘n Uur en ‘n half voor die vergadering moes begin het, hulle laat weet hulle kom nie meer nie – ons het ‘n lokaal gehuur, verversings voorberei en mense het hulle werk gelos om van oral te kom. Die rede was dat daar opstande in Ventersdorp was – dit was onwaar. Alles was rustig op Ventersdorp. My kontak in die provinsiale wetgewer het my ingelig dat hulle ‘n groot verkiesingspartytjie vir Zuma in Mmabatho gehou het daardie dag en die groep besluit het om die partytjie by te woon. In sy verklaring stel mnr Shiceka dat hy die NBU in April ontmoet vir ‘n vergadering – op hierdie stadium bestaan daar nie so ‘n afspraak wat hy met die NBU gemaak het nie.

In Oktober 2009 het hy my een aand om 9:30 geskakel en gevra of hy my kan sien om te “talk”. Ek het gesê dit is reg, maar hy moet my asb gedurende kantoorure skakel sodat ons ‘n afspraak kan maak. Ek het nooit weer iets van hom of sy kantoor gehoor nie. Nog minder op al die briewe wat ek aan hom gerig het daarna.

Dus… sy verklaring dat ons met die regering moet praat as ons ontevrede is, beteken niks, omdat Shiceka self ‘n ongeloofwaardige en onbetroubare onderhandelaar is – en wat oorlogsdreigemente uitslinger aan die burgers van SA. Sulke gedrag getuig van uiters swak leierskap.

Die feit dat hy sg “wit mense” blameer vir die toestand van munisipaliteite is lagwekkend absurd, want toe die munisipaliteite die gelde alles twee jaar gelede nog ontvang het, het hulle niks gedoen nie. Toe al het hulle ouditeursgeneraalverslae aangetoon dat munisipaliteite wanbestuur word en dat korrupsie en bedrog hoogty vier. Niemand het iets daaraan gedoen nie. Inteendeel, die inwoners van verskeie dorpe se afkeurings van hul munisipale begrotings wat na die regering deurgestuur is, is totaal geïgnoreer.

Sy bewering dat oorlog teen wanbetalers gemaak gaan word, werp in die eerste instansie ‘n refleksie op die duisende in townships wat weier om vir enige dienste te betaal, omdat tydens stemmewerwing vir verkiesings swartmense belowe is dat hulle nooit weer vir iets hoef te betaal nie, die witmense sal daarvoor betaal. Hiervan het ek ‘n beëdigde verklaring.

Om die witmense nou te beskuldig van wanbetalings, nadat hulle die enigstes was wat bereid was om te betaal om in ‘n ontwikkelde gemeenskap te woon, is onregverdig … omdat hierdie witmense vir baie jare die regering bewus gemaak het van die totale afwesigheid van dienslewering en die regering nie bereid was om met die inwoners en burgers van SA hieroor te kommunikeer nie. Nie een van die sg “wit” inwoners het destruktief begin geboue afbrand en afbreek om hulle ontevredenheid te wys nie. Hierdie inwoners het eers deur hulle samewerking en hulp aan hulle munisipaliteite probeer om ‘n verskil in hulle dorpe te maak. As gemeenskapsgebasseerde organisasies is ons hulp geïgnoreer. Ná vele waarksuwings aan die munisipalteite, het die inwoners wettige dispute verklaar en begin om pro-aktief op te tree om die werk van hul afwesige munisipalteite namens die munisipaliteite te doen. Daar is nooit enige skade aan ‘n dorp aangerig nie en die aksie het al die mense van die gemeenskap bevoordeel, ongeag ras, kleur of geslag.

Minister Shiceka moet een ding baie goed hoor – hy en sy regering met al hulle departemente het hul plig teenoor al SA se burgers versuim. Trouens, die regering is direk verantwoordelik vir die totale ineenstorting van alle aspekte van “goeie regering”, asook die ernstige skending van grondwetlike menseregte en ons natuurlike hulpbronne. Hierdie ANC-regering is verantwoordelik vir die sterftes van duisende mense agv van onverantwoordelike optrede en versuim van hul verantwoordelikheid ten opsigte van ons veiligheid en sekuriteit, met daarby die chaos in die departement van gesondheid wat die vigs- en teringpandemies veroorsaak. Ons ervaar tans die ernstigste besoedeling ooit van ons land se water wat alle aspekte van die samelewing raak en onskuldige mense gaan laat doodgaan.

Ek maak dus ten sterkste beswaar teen minister Shiceka se persverklaring en het beslis meer van ‘n persoon in so ‘n hoedanigheid verwag.

игрушки my little pony topcargo развод

Welgedaan, Jaap Kelder!

Jaap Kelder is die voorsitter van die Nasionale Belastingbetalers-Unie. Hulle is die mense wat belastingboikotte reël wanneer die ANC-beheerde stadsrade voorspelbaar en onafwendbaar in duie stort; wanneer Jonas en Sipho, die ANC raadslede, eerder vir hulself S-klas-Mercedesse koop as om geld te verkwis op trivialiteite soos dienslewering, riolering, watervoorsiening en paaie.

Maak geen fout nie: die ineenstorting van dienste onder ‘n ANC-regering is nie uitsonderlik of iets wat slegs in klein dorpies gebeur nie, dis onafwendbaar in alle ANC-beheerde munisipaliteite. Omtrent twee weke gelede het ek ‘n slaggat getref op ‘n groot verkeers-aar in Johannesburg, wat derduisende rande se skade aan my kar aangerig het. Amos Masondo-hulle se lae intelligensie en volslae gebrek aan bestuursvermoëns het regstreeks hiertoe gelei. Ek woon in Trashtown, Aapstat, die metrogebied voorheen bekend as Pretoria, wat ook gebuk gaan onder die wanbestuur van die ANC. Vir die afgelope drie weke gaar ons rommel op ons sypaadjies op, omdat die ANC nie ‘n pomp in ‘n hoerhuis kan organiseer nie, laat staan nog ‘n moderne stad aan die gang kan hou.

Jaap Kelder-hulle het gedoen wat ek al lankal meen blankes moet doen: hulle is besig om ‘n alternatiewe regering daar te stel, afsonderlik van die falende Azaniese piesangrepubliek. Sodra blankes ophou om die ANC-regime te befonds dmv ons belastinggeld, stort hy in duie en kan hy ons nie meer onderdruk nie. Jaap Kelder-hulle doen presies dit. Hulle is besig om blankes op plaaslike regeringsvlak van die ANC se dwingelandy te bevry. Hulle is inderdaad reeds besig om ‘n parallele regering daar te stel.

Sowat 300 munisipaliteite se inwoners betaal reeds geld in ‘n trustfonds wat deur die NBU bedryf word, eerder as om belasting aan die ANC-stadsrade te betaal. Dis terloops snaaks dit gebeur nie in die enkele DA-beheerde stadsrade nie, nie waar nie? Niks vestig Sipho en Jonas se aandag so vinnig as die moontlikheid dat hulle hul S-klasse sal moet prysgee vir trapfietse nie, en daar is duidelik paniek by die ANC regime. Minister Sicelo Shiceka skree dat die NBU se optrede onwettig is, maar soos mens kan verwag van ‘n ANC-kader, het hy die kat aan die stert beet. Die NBU het reeds ses uit sewe hofsake teen stadsrade gewen.

Dis heeltemal wettig, indien nie ook moreel verdedigbaar nie, om belasting te weerhou en ons eie planne te maak om dienslewering te verseker. Aan die einde van hierdie maand sal ek my Aapstatse erfbelasting met ‘n bedrag gelykstaande aan driekwart van my maandelikse fooi vir vullisverwydering verminder. As Aapstat nie ‘n diens aan my kan lewer nie, kan hulle ook nie verwag om my geld te ontvang nie. Die slag as 400,000 blanke huishoudings in Aapstat ons eie ding begin doen, kan antie Gwen maar loop slaap. Blankes moet na my mening nie bloot ophou by die plaaslike regering nie, maar ook belasting weerhou van die sentrale regering, op welke moontlike manier ook al.

Shiceka, raas, skree en dreig selfs met oorlog, volgens vandag se Beeld. Tipies van Afrika-politici. Hulle soek sondebokke vir hulle totale onbekwaamheid. Plaas daarvan dat Shiceka die oorsaak van die probleem aanspreek – die per-definisie-onbekwaamheid van swart regering – blameer hy die wittes. Ek sal my reaksie vir hom in Engels gee: “Bring it on! Let the whites’ own Struggle begin!”

slots play for

Malema en ons wanbegrip oor die politiek van plundery

Daar woed tans ‘n groot storm oor Julius Malema se miljoene, wat hy uit sy tenderpreneurskap “verdien” het. Al wat ‘n koerant is dra dit as voorbladnuus, en ek is seker dat daar in die komende weke groot gewag gemaak gaan word hiervan deur al wat ‘n redakteur en briefskrywer aan ‘n koerant is. Dié ontstokenheid spreek egter myns insiens van ‘n fundamentele gebrek aan begrip oor die ware aard van politiek op hierdie vasteland. Diegene wat ontstoke is oor Malema se miljoene, verstaan duidelik nie wat ons op onsself losgelaat het met 1992 se referendum nie.

Politiek is maar ‘n morsige spulletjie, selfs in Westerse lande. Daar is oral rugstekery, gekonkelry en oneerlikheid. Nietemin is daar in die meeste Westerse demokrasieë ten minste ‘n voorgeëry dat dit gaan daaroor om die land te verbeter, of om die land se bevolking tot diens te wees. In ‘n Westerse demokrasie verwag die kiesers weliswaar dat daar vuilspel sal wees, maar as die vuilspel te erg is, soos met die Watergate-skandaal, word die regerende party in die volgende verkiesing uitgestem. Sodoende is daar minstens sprake van toerekeningsvatbaarheid.

Bogenoemde toerekeningsvatbaarheid en ‘n voorgee dat dit sou gaan om dienslewering aan die publiek, bestaan egter nie in Afrika nie. Afrika-politici pleeg politiek met een, en slegs een, doel voor oë: dit gaan oor plundery. Politieke mag beteken bloot toegang tot geleenthede om die land se rykdom te plunder. Dit gaan allermins oor die verbetering van die samelewing. Die kiesers verstaan laasgenoemde baie goed. Daarom sal hulle klippe gooi oor swak dienslewering, maar dan in die volgende verkiesing soos tropdiere vir die regerende party stem. Die Afrika-kieser verstaan wat baie van ons Westerlinge nie verstaan nie: die betogende kieser in Balfour wil nie die ANC ontset nie. Hy wil self ‘n raadslid word, sodat hy ook sy beurt kan kry om te plunder. Selfs Sint Mandela, daardie heilige van die liberalis, het deelgeneem aan dié plundery. Hoe anders het Mandela aan sy rykdom gekom? Waar kom sy stigting aan sy geld? Hoe bekostig hy sy verskeie huise en hou hy sy lewensstyl vol? Hy was slegs vir vier jaar lank president, en het in daardie tydperk sowat ‘n miljoen rand per jaar aan salaris verdien. Dis kwalik ‘n fortuin.

Malema is dus niks indien nie verteenwoordigend van die Afrika-politikus se inherente aard nie. Sy organisasie, die ANCYL, maak al lankal gebruik van die geleenthede tot plundery wat hul politieke mag hulle bied. Dikwels heul Westerlinge en Westerse maatskappye met die plunderaars om hul doelwitte te bereik. Oliemaatskappye betaal omkoopgeld aan politici in Nigerië en Angola. ‘n Blanke sakeman en beweerde rampokker, Brett Kebble, het glo miljoene aan die ANCYL geskenk, sodat Kebble politieke gunste by laasgenoemde kon bekom.

Derhalwe hoort die nuutste “onthullings” oor Malema se rykdom niemand te verbaas nie. Natuurlik is hy ryk – hy is immers ‘n Afrika-politikus. Die feit dat diegene wat onstoke is oor sy rykdom hulself opwerk, spreek bloot van ‘n opperste naïewiteit en ‘n grootskeepse gebrek aan begrip oor Afrika se politiek van plundery, en waaroor die “demockracy” eintlik in Afrika gaan.

пазла для детей

Oog op die bal

Met bykans 100 dae oor voor die groot Fifa-toernooi in Suid-Afrika afskop, word nog meer kaartjies aan Suid-Afrikaners beskikbaar gestel, en boonop teen verlaagde pryse.

Dit haal die media oorsee, soos ook berigte oor die wreedheid van plaasaanvalle, pres. Jacob Zuma se poligamie en buite-egtelike kinders, Julius Malema se nasionaliseringspraatjies, en misdaad in die algemeen.

Voeg hierby dat talle Suid-Afrikaanse entrepreneurs waarskuwings vooraf in die wind geslaan het en blatant probeer het om die verwagte getal buitelandse besoekers met hemelhoë pryse te melk.

Berigte oor korrupsie en misdaad wil maar nie gaan lê nie. Die regering se antwoord op die misdaadprobleem was skynbaar om dit min prominensie te gee, maar met ongekende lompheid is juis gesorg dat in die oë van die wêreld weerlig trek – en boonop lyk dit nou of die regering hieroor volstruispolitiek speel. Die weiering om die duisende briewe teen misdaad in ontvangs te neem gaan nog lank hard by die regering spook.

Volgens sommige syfers word nou net die helfte van die getal buitelandse besoekers verwag as wat aanvanklik verwag is, hoewel sommiges steeds volhou dat die volledige kontingent te wagte kan wees.

Entrepreneurs wat duidelik nie ‘n afskaling verwag nie, is die koppelaarbedryf. Volgens koerantberigte uit Bloemfontein lyk dit of die koppelaars, dikwels Nigeriërs, vir niks stuit nie en selfs ontvoering inspan om meisies van so jonk as 13 jaar vir die groot geleentheid gereed te kry.

Intussen is ‘n nuwe woord ook gebore: Tenderpreneur. Die jongste tenderpreneur wat aan die kaak gestel is, is Julius Malema, maar dit is klaarblyklik net die oortjies van die seekoei. In die Vrystaat is alle provinsiale tenders vir padbou en padherstel op die oomblik deur ‘n hofbevel op ys geplaas nadat onsuksesvolle tenderaars lont geruik het. Een van Mangaung se vernaamste straatherstelprogramme met die oog op die Wêreldbekertoernooi het ook in die howe beland, ook weens vermoedens oor tenderbedrog.

In provinsies soos Noordwes gaan dit klaarblyklik nie beter nie.

‘n Gevolg van ‘n geknoeiery met tenders is dat te veel aan paaie per kilometer spandeer word en dat die bou- en herstelwerk dan ook dikwels veel te wense oorlaat. Uiteindelik is die begrote bedrae te min, en word agterstande opgebou, met die kenmerkende slaggate die gevolg.

Uiteindelik lei die land se beeld en ekonomie daaronder.

Dit word algaande duideliker hoekom die wêreldbank korrupsie as die diefstal van ‘n land se toekoms beskou.

Die gevaartekens dat die toernooi ‘n verdere wig in rassepolarisasie sou dryf was toe blankes in die algemeen die skuld by heethoofde gekry het dat hulle minder entoesiasties oor die toernooi sou wees, of selfs deur foutvindery dit aktief probeer saboteer.

Intussen is ruim belastingbetalersgeld in die toernooi belê, sodat elkeen ‘n belang by die sukses sal hê. Maar, so lyk dit nou, die fout is by die verkeerde adres gesoek. Die groot sondaars is die regeringslui wat foute deur ‘n boemerangspel probeer verdoesel het.

Pas het dit byvoorbeeld aan die lig gekom dat die SANW, wat veronderstel is om die grensbeveiliging eersdaags by die SAPD oor te neem, beoog om minder soldate te ontplooi en minder geld vir dié doel aan te wend as wat die SAPD gedoen het. Die funksie is juis weer na die SANW terugverskuif omdat die SAPD nie werklik die mas opgekom het nie. Trouens, Vrystaat Landbou het met ‘n ambisieuse regsaksie teen die regering begin oor die ontoereikende beveiliging van die grens met Lesotho, en dit word op die ys gehou na aanleiding van beloftes vir beterskap deur die regering.

Nou blyk dit dat die weermag glad nie beplan om die grens met Lesotho te beveilig nie, en so ook nie die grens met Namibië en met Botswana nie.

Niemand kan die kieser verkwalik as hy die indruk kry dat die regterhand van die regering nie net dikwels nie weet wat die linkerhand doen nie, maar dat die linkerhand dikwels ook nie weet wat die linkerhand verbrou nie.

Met ‘n effektief-onbewaakte Lesothogrens kan die regering hom maar by voorbaat vetsmeer dat berigte oor vee- en weidingdiefstal en selfs plaasmoorde volop kan wees terwyl die Fifa-toenooi aan die gang, en die oë van die wêreld op die land gerig sal wees. Die regering kan hom by voorbaat oor die Lesothogrens vir nog ‘n vernederende hofsaak regmaak om sy grondwetlike pligte na te kom.

кладка печи

Blankes kan die ANC se marionetmeesters teiken

Baie witmense, ekself inkluis, is geneig om die ANC te blameer vir meeste dinge wat verkeerd loop in Suid-Afrika. Dis meestal geldig. Die ANC is inderdaad korrup, onbevoeg, misdadig en hopeloos daarmee om ‘n land te bestuur. Die groot meerderheid blankes is insgelyks gatvol vir staatsrassisme soos regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging.

Twee gebeurtenisse die afgelope week het my egter bietjie maak nadink: minister Gordhan se begrotingsrede, asook The Times se berig oor Malema se “onverklaarbare” rykdom (let op die aanhalingstekens.)

Gordhan se toespraak was eintlik ‘n merkwaardige een. Onthou dat Zuma se presidentskap ‘n maaksel van die linkses was; die SAKP en Cosatu. Nietemin gaan Gordhan en hou hy die skip op presies dieselfde ekonomiese koers as wat onder Mbeki gegeld het. Cosatu is woedend daaroor. Dis verraad, skree die linkses. Hulle is ontnugter met “hulle” president Zuma. Al wat ek hierop kan sê is dat die linkses bitter, bitter naïef is, en ek beveel Niccolò Machiavelli se “Die Prins” vir hulle aan as verpligte leesstof.

In die bogenoemde berig in The Times lees mens dat Malema glo slegs R20 000 per maand verdien, maar twee luukse huise, ‘n Breitling-horlosie en verskeie duur motors besit. The Times is amper net so verbaas soos Cosatu. Waar kom Malema tog aan sy rykdom, maak The Times of hulle wonder? Asseblief! Spaar ons die hoogheiligheid. Die liberale pers in Suid-Afrika weet bitter, bitter goed waar Malema se befondsing vandaan kom.

Die antwoord op beide raaisels is natuurlik nie heeltemal so moeilik om te bedink nie. Maak soos Thabo Mbeki se broer, Moeletsi, in sy boek Architects of Poverty oor hierdie onderwerp, volg bloot die geld, en vra die voor-die-hand-liggende vraag: Wie befonds die ANC? Wie slaat die kitaar wat diegene wat saakmaak in die ANC maak dans?

Wenk: die rampokker, Brett Kebble, het miljoene aan Malema se ANCYL geskenk. Nog ‘n wenk: iemand is steeds besig om aan Malema geld te verskaf. Malema se uitlatings is bloot daar om die onnosel massas te paai. Die ANC sal hom nie stilmaak nie, want dit pas hulle dat hy sy populistiese retoriek spu, terwyl sy lewensstyl ten hemele skrei dat Malema nie ‘n woord van sy eie retoriek glo nie. Iemand het vir Zuma ook bygekom (byna nes Zuma bykans alle swart vrouens in die land tussen 18 en 80 al bygekom het), en in sy oor gefluister dat ‘n swaai na links in terme van ekonomiese beleid nie die aangewese ding sou wees nie. In wie se belang sou dit wees vir Zuma om sy linkse bondgenote van 2007 uit te verkoop?

Dis weer eens nie te moeilik om dit te bedink nie. Die marionetmeesters in beheer van die ANC is uiteraard die groot sakebelange in Suid-Afrika, veral daardie ondernemings wat, durf ek dit skryf, deur Joodse en Engelse sakemanne besit word. Dis egter nie slegs die Jode en Engelse nie. Gisteraand is die nuwe kanselier van die Universiteit van Stalinbos, Johann Rupert, hand om die blaas met kameraad Blade Nzimande.

Dit is selfs nie vergesog om te sê dat Kodesa ‘n weerligafleier was nie. Die onderhandelinge wat werklik saak gemaak het, het waarskynlik oor ‘n glas whisky of ses (Blue Label, natuurlik) in een of ander Sandtonse klub or restourant plaasgevind, met die ANC aan die een kant, en die Oppenheimers en Ruperts aan die ander. Tydens daardie onderhandelinge is daar ooreengekom dat kaders met die regte verbintenisse bemagtig sou word, sodat Tokyo Sexwale en kie goue trone in hul badkamers kon installeer. In ruil hiervoor sou die groot sakemanne se bates nie gestroop of genasionaliseer word nie. In hierdie opsig is Malema se warm lug oor die nasionalisering van die myne gevul met skreeusnaakse ironie. Die rampokker wat hom en sy maatjies befonds het, was die deeltydse mynmagnaat, Brett Kebble.

Soos ek hierbo geskryf het, is hierdie nie juis ‘n aardskuddende onthulling nie, en het Moeletsi Mbeki die geheul tussen die Oppenheimers en die ANC lankal reeds gestriem in sy boek. Wat ek wel meen is dat ons wat aan die ontvangkant van regstellende aksie en SEB is, bietjie buite die kassie moet dink. Want sien, buiten vir die staatsdiens, is dit mense wat net so wit soos ek en jy is, wat teen ons diskrimineer. Dis nie gesiglose Jimmy Manyi’s nie. Dis daai direkteure in die hoekkantore in jóú werkgewer se gebou wat die agente is van die ANC. Dis húlle wat regstellende aksie deel van jou maatskappy se beleid gemaak het.

Hulle sal hulself uiteraard verontskuldig en agter die ANC se rassistiese wetgewing skuil, maar dié verskoning gaan nie op nie. Verskeie maatskappye het onttrek uit die vorige Suid-Afrika op grond van besware teen die destyds rassewette. Waarom is die ANC se rassistiese wette nou skielik aanvaarbaar vir hierdie maatskappye? Dit spreek van dubbele standaarde vir General Motors om Suid-Afrika in die ou dae te boikot, maar vandag wanneer ‘n swart regime rassisties teenoor wittes optree, niks daarmee verkeerd te sien nie. ‘n Rassistiese wet bly ‘n rassistiese wet, al het hy ‘n pragtige, positiewe naam soos reg-stelende aksie. Weer eens: blanke vetkat-sakemanne het met die ANC geheul om jou en my kinders bloot te stel aan regstellende aksie. Blanke sake-eienaars se geheime ooreenkomste het gesorg dat jou blanke onderneming nie kan meeding sonder swart passasiers aan boord nie. Nicky Oppenheimer en Johann Rupert se kinders kan oorsee gaan studeer as hulle nie plek kry by die mediese fakulteit in SA nie, maar joune en myne nie.

Blankes het nie die getalle om die land onregeerbaar te maak soos wat die ANC se binnelandse vleuel, die UDF, in die jare tagtig gemaak het nie. Ons hoef egter nie so te maak nie. As ons werklik kwaad genoeg is oor regstellende aksie en SEB, en die politieke wil het, behoort ons myns insiens die marionetmeesters te teiken. Moet ons wat besware het teen die Nuwe Suid-Afrika nie daaraan begin dink om ‘n vakbond te stig nie? Ek besef Solidariteit is reeds daar, maar te oordeel aan hulle uitsprake, is hulle NSA-entoesiaste en twyfel ek of hulle radikaal genoeg sal optree.

Ek dink hier aan ‘n eie, regse, vakbond soos Pole se Solidariteit onder Lech Walesa, een met ‘n baie meer radikale politieke doelwit: om die ANC se bondgenote te teiken met duidelike politieke doelwitte in gedagte. Dis presies waarmee Cosatu die ANC tans dreig, terloops. Solidariteit het die Poolse Kommunistiese Party se lewe hel gemaak, en regstreeks bygedra tot die val van die kommunisme in 1989. Wat is die ANC nou in vergelyking met die magtige Sowjet-Unie van weleer? Die slag as al die blanke kundiges, rekenmeesters, tegnici en ingenieurs staak, knars Eksdom, Telkom, Anglogold, Impala Platinum en al wat ‘n groot onderneming is tot stilstand. Laasgenoemde is diegene wat die agente is van die ANC. Hulle pas regstellende aksie teen hul mede-blankes toe. Nie net tree hulle rassisties teenoor hulle mede-blankes op nie, maar befonds hulle ook die ANC.

Getalle maak nie saak as jy Eksdom tot stilstand wil dwing nie. Dit sal slegs ‘n honderd of wat blanke tegnici en ingenieurs kos wat staak, en die land is donker. Staak bloot lank genoeg, en welke mynbaas ook al tans vir Malema befonds, sal noodgedwonge moet ophou, want sy geld sal op wees. Sulke stakings moet myns insiens beplan word met spesifieke doelstellings in gedagte, byvoorbeeld die afskaffing van regstellende aksie en outonome selfregering vir Afrikaners.

Kortom: ek dink nie ons blankes is heeltemal so magteloos as wat ons dink nie. Mens kan weliswaar vra of daar tans genoeg politieke wil is om onsself effektief te organiseer, en of blankes bereid is om groot opofferings te maak, soos om sonder ‘n salaris te sit as ons staak. Ek moet bieg dat ek nie dink genoeg van ons is op die oomblik kwaad genoeg vir die ANC en hul sake-trawante nie.

Gee egter kans. Die slag as dinge regtig in ‘n Zimbabwiese rigting begin beweeg, en genoeg van ons begin besef dat ons sal moet plan sien, kan dinge vinnig verander. Wie weet – miskien sal die huidige Suid-Afrikaanse Solidariteit ook besef dat die spel verander het, dat voortgesette voorgeëry oor die reënboognasie geen verdere doel sal dien nie.

Lees ook Anton Barnard se woernaal, SAmizdat.

Pres. Jacob Zuma se staatsrede

‘n Staatsrede met ewe veel weglatings as belangrike sake wat gemeld is, met ‘n groot vraagteken oor of daar dié keer iets op grondvlak van goeie voornemens gaan gebeur.

Terwyl baie gemaak is van die skep van werksgeleenthede en die ekonomie, het misdaad weinig meer as ‘n terloopse vermelding gekry. In die lig van sy later verbintenis tot rekonsiliasie was sy swye oor die omvang ban plaasmoorde hinderlik.

Korrupsie is wel bietjie meer onder die loep geneem, maar daar was geen sterk standpuntinname dat korruptes in die pad gesteek gaan word nie. Trouens, die hele morailiteitskwessie het uitstaande gebly. Hiersonder is die teen-Vigsprogram se tande by voorbaat getrek.

Aan die positiewe kant, is dit bemoedigend dat die skep van intensiewe groen werkgesleenthede is die oog is. In aansluiting hierby die standpunt dat privaat kragvoorsieners ook ‘n groter bydrae sal lewer, en ‘n mens kan maar net hoop dat dit hoofsaaklik na groen krag verwys.

Plek-plek wil ‘n mens bekommerd raak dat van sy adviseurs eerder ideologies as met kennis dink. Met grondhervorming is die gedagte weer eens geopper van die vestiging en ontwikkeling van klein boere om hierdie sektor uit te brei en lewensvatbaar tye maak. Terwyl die president in bykans dieselfde asem na Suid-Afrika as waterarm land verwys, sou ‘n mens begrip verwag dat min dele van die land hom leen tot lewensvatbare kleinboerdery, veral ‘n boerdery wat ‘n betreklik seker inkomste van bokant die broodlyn sal lewer.

Uiteindelik – baie voornemens vir regruk, maar so was daar ook voornemens en selfs ‘n nege man ministeriële taakspan om Balfour se probleme aan te spreek.

Skynbaar was dit ‘n geval van waar een blinde ‘n ander lei, val beide in die sloot.

By Balfour het die hoë vlak span skynbaar dadels vermag en het die dorp maar weer gebrand.

Die land kan maar net hoop dat die staatsrede meer konkrete suksesse as ‘n sterk ministeriële taakspan sal oplewer.

Crime Scene

Uitvoerende burgemeesters se uitvoerige blapse

Niemand, behalwe die soustreinryers self, sal probleme hê daarmee dat die ANC beplan om van die stelsel van uitvoerende burgemeesters ontslae te raak nie. Trouens, hoe gouer hoe beter, soos die TLU SA dit in effense ander woorde uitdruk.

Hierdie gedagte volg nie baie lank nie nadat die ANC nog kort-kort vlieërs opgestuur het oor die moontlikheid om die provinsiale bedeling af te skaf. Die gedagte was dan dat die vakuum minstens ten dele deur die munisipaliteite gevul sou word wat in nog groter monstrositeite omskep sou word.

Die grondwetlike beginsels waarop by Kemptonpark ooreengekom is, is egter oor hierdie sake baie duidelik. Punt XVI stel dat die regering op nasionale, provinsiale en plaaslike vlak gestruktureer sal wees. Die volgende punt stel dit dat die verteenwoordiging op elkeen van hierdie vlakke demokraties verkose sal wees. Grondwetkenners verskil oor die bindendheid van hierdie beginsels.

Met die planne om van die provinsiale bedeling ontslae te raak was daar egter min erg aan die bepalings van die grondwetlike beginsels. Wat is die posisie egter met die stelsel van uitvoerende burgemeesters?

Kritiek op die stelsel is wyd-uiteenlopend. In wese kos dit te veel en tweedens gee dit aan die burgemeesters en hul uitvoerende rade magte wat kundigheid vereis wat nie beskikbaar is nie. Dit word vererger deurdat hierdie ampte as aflaaiplek vir politieke ontplooiing dien sodat uitgediendes nie die soustrein verpas nie.

Die gevolg is ‘n peperduur stelsel wat weens lae betaalkoerse nie bekostig kan word nie, en in elk geval nie werk nie soos die OG-verslae jaar vir jaar bewys.

Boonop is die politieke partye aan bewind nie altyd in voeling met hul partye se nasionale beleid nie, wat regeerbaarheid ernstig kortwiek. ‘n Voorbeeld was byvoorbeeld toe die DA in die Vrystaat vuur gespoeg het oor die pogings van ‘n paar Vrystaatse munisipaliteite om voortydig grondbelasting op landbougrond te probeer hef, terwyl die DA-raad van Cullinan (Nokeng) dit self geïmplementeer het en dié onregmatige heffings nou blykbaar terugbetaal moet word.

Dit was egter die lengte van die soustrein wat soms verstom het. ‘n Vorige uitvoerende burgemeester van Mangaung (Bloemfontein en omstreke) staan nou tereg op aanklagte van onder meer rampokkery en korrupsie. Dit is egter die titels van sommige van sy mede-aangeklaagdes wat die oë laat rek – mense soos politieke adviseurs. Kritici op die stelsel wys onder meer daarop dat dit hom tot nepotisme en korrupsie met tenders leen. In die Mangaung-geval word die burgemeester se vrou se spysenieringsonderneming juis geïmpliseer.

Nog ‘n verstommende verskynsel is dat ‘n bitter klein munisipaliteit in die Karoo, met bykans geen inkomste nie, se burgemeester, raadslede en topamptenare die een ekskursie na die ander oorsee wou onderneem en dan uiters suur raak omdat belastingbetalersverenigings dan dispute verklaar en aandring dat die geld vir iets soos dienste aangewend moet word. Met riool wat die strate afloop is die aankoop van ‘n peperduur burgemeesterskar hoër op die agenda. Dis juis hierdie vuurwaens wat al die oë laat rek het – motors met ingeboude drankkabinette, en in die geval van Rustenburg, selfs ‘n satelliet-navigasiestelsel sodat, soos dit verduidelik is, die burgemeester nie dalk verdwaal as hy sy gemeenskap besoek nie. Een van die swakste Vrystaatse munisipaliteite het in ‘n stadium koeëlvaste motors op bestelling gehad, en dan tog die brandweer ingespan om die burgemeester se dogter van die skool na die huis te neem. ‘n Raadslid is uit die Raad gejaag weens sy taalgebruik toe hy opgemerk het dat ‘n burgemeesterskar wat afgeskryf is, net so gou in daardie toestand kon verval het as iemand dit deur sy agterent getrek het.

‘n Suid-Kaapse munisipaliteit het onder DA-beheer vir die onderburgemeester ‘n ampsmotor gehuur en voortgegaan om ‘n vervoertoelaag te betaal.

Die vraag is egter of daar nie op ander regeringsvlakke ook groot besparings moontlik is nie. Is pres. Zuma se vergrote Kabinet nie buitensporig nie? Is dit werklik nodig dat die kleiner provinsies se Uitvoerende rade uit ‘n premier en tien lede moet bestaan, terwyl die provinsiale departmentshoofde in elk geval veronderstel is om kundiges te wees?

Is dit werklik nodig dat Suid-Afrika naas die Menseregtekommissie ook ‘n Kommissie vir geslagsgelykheid moet hê? Is vroueregte dan nie menseregte nie? Het die Kommissie vir die Beskerming en die Bevordering van Taal-, Godsdiens- en Kultuurregte in sy huidige gedaante en wetlike beperkings hoegenaamd nodig, en hoekom is Pansat deesdae so stil te midde van ooglopende vergrype teen taalregte by skole?

Die lakmoestoets bly egter: geskikte mense moet in ampte dien en in poste dien, anders gaan die gemors net so groot bly, maar darem teen ‘n laer tarief.

куклі барби

Ilze Salzwedel pleeg volstruisverraaierspolitiek

Beste Ilze, volstuispolitiekery was nog nooit op die lang duur standhoudend nie – en dit is wat jy pleeg in jou ope brief – wat deur die spreuk in die Afrikanermond so mooi omskryf word – al gaan ‘n leuen hoe snel, die waarheid agterhaal hom wel. Jy gaan my gelyk gee geen spreuk in enige volksmond ontstaan sonder deurwinterde ervaring nie.

Die hele beskaafde wereld vandag het ontstaan uit trek en vestigings van nedersettings wat uiteindeik tot ‘n volk gegroei het met ‘n eie unieke taal en kultuur. Dus maak dit die Afrikaner nie anders of uniek in hierdie opsig as ander volkere nie.

Die feit dat ander groepe nie die geleentheid gebruik het om dít wat deur die Afrikaner tot stand gebring is te ewenaar nie kan kwalik voor die deur van die Afrikaner gelê word of nog meer – ons daarvoor verantwoordelik hou. Nog minder het hulle die reg gehad om ons land op te eis bloot omdat hulle hulle arbeid teen vergoeding aan die Afrikaner aangebied het.

Die feit dat ons ontneem is van ons wettige eienaarskap van ons land Suid-Afrika wat ons opgebou het oor ‘n periode van 300 jaar plus – deur oningeligte en onregverdige druk van die buiteland en deur verraad van ons gekoopte en betaalde “eie”, asook uitbuiting van ons goedgelowigheid en medemenslikeid en ons naïewe vetroue in ons medemens – verander nie die realiteite nie.

Goedgelowig en vir seker naïef het ons geglo in die nuwe bestel van ‘n reënboognasie – maar soos die realiteite van die eskalerende vergrype van die nuwe ANC-regering ons getref het – het ons al hoe meer in skok en ongeloof teruggetrek.

In apatie het ons gesien hoe ‘n skooldogter op haar bromfietsie brutaal en moedswillig doodgery is – waar sy in ‘n ry staan by ‘n verkeerslig – op pad skooltoe – net omdat sy nie vinnig genoeg pad gegee het vir ‘n swart taxibestuurder nie.

Duisende blankes is deur swartes vermoor op die grusaamste en onmenslike maniere. Blanke vroue is verkrag en gemartel, jong vaders en broodwinner is net doodgeskiet, blanke motoriste is gekaap en geskiet, blanke kinders is doodgemartel en duisende blanke boere op plase is insgelyks dood gemartel of geskiet.

Ons word sonder enige wettige rede gearresteer en tussen swart kriminele geplaas wat dan aangemoedig word deur die swart polisie om ons te verkrag – veral die blanke mans.

Doelbewus en openlik is daar gewerk om ons taal en kultuur te vernietig.

Doelbewus is ons uitgesluit daarvan om enige werk te bekom deur alle vakante poste te reserveer net vir swarte en die blankes te ontslaan uit poste wat hulle beklee het.

Doelbewus is ons eie isisiatiewe om werk te skep vir onsself gekaap deur die ANC-regering deur ons met wetgewing te verplig om net swartes aan te stel.

Die ANC-regering het ons land binne 16 jaar verlaag tot ‘n derdewêreldland waar:

die land deur ‘n kriminele mafia geregeer word;
skool- en universiteitstandaarde vernietig is;
topinfrastruktuur vernietig is;
ons riviere met riool besmet is;
die armes nog armer gelaat is;
die regering ons belasting jaarliks op miljoenrandmotors verkwis;
ander miljoene rande op ongebriedelde brassery, vakansies en konferensies in duur hotelle vermors word;
en bowenal hulle eie sakke met ons swaar verdiende belastinggeld vul.

Nou kom jy wat Ilse is en sê dit is nog steeds ons verantwoordelikheid om die land se probleme alleen op te los en ons verantwoordelikheid om die honger massas te voed, wat deur hul eie regering in ellende gedompel word.

Kry jy nie skaam vir jou brief nie, want nou weet almal van jou volstruisverraaierspolitiek?

Vervolgens wil ek dit vir jou hier omonwonde stel: die Afrikaner het opgestaan en die Afrikaner is ‘n mag om mee rekening te hou as hy gese het: genoeg is nou genoeg!

топкарго отзыв

Afrikanerminderheid moet SAUK-belasting verwerp

Die SAUK is lankal reeds deel van die ANC se soustrein waar amptenare rojale salarisse verdien en geld op partytjies en statussimbole verkwis word. Hierbenewens saai die korporasie hoofsaaklik in die meerderheidstaal, Engels, uit. Ook die politiek, kultuur en sienings van die meerderheid word deur die SAUK in ons kele afgedruk.

Afrikaans word reeds geruime tyd gruwelik deur die SAUK verwaarloos. Waar Afrikaans nog in TV-programme gebruik word, word dit saam met Engels gebesig. Kreoolse programme soos Sewendelaan is nie net ‘n belediging vir die intelligensie van die Afrikanerkyker nie, maar verteenwoordig insgelyks ‘n aanval op Standaardafrikaans wat vir die SAUK ‘n steen des aanstoots is.

Die uitspraak en taalgebruik van radio-omroepers is, op enkele uisonderinge na, ewe beroerd en selfs die eenvoudigste Afrikaanse woorde word verkeerd uitgespreek. Hierteenoor word die woordeskat van Britse Engels met gewyde eerbied deur die SAUK gerespekteer.

Omdat die SAUK hoegenaamd geen erkenning aan ons taal en kultuur verleen nie, moet die Afrikanerminderheid van die voorgestelde nuwe belasting wat die uitsaaier sou finansier, kwytgeskeld word. Indien nie, moet Afrikaners weier om sodanige ekstra belasting of heffing te betaal.

Aan die ander kant, sou dit sin maak om oor die algemeen belasting van die ANC-bewind te weerhou, aangesien sulke belasting ten bate van die meerderheid en gewoonlik ten nadele van die Afrikanerminderheid gebruik word.

Hoe gouer ons tot ‘n algemene belastingboikot teen hierdie korrupte en spandabele bewind oorgaan, hoe beter. Die nuwe SAUK-belasting sou ‘n goeie begin wees.

мой домик для барби

Chirac gaan van korrupsie aangekla word

Oudpres. Jacques Chirac, 76, van Frankryk gaan van korrupsie aangekla word, het ’n vroulike ondersoekregter, Xavière Simeoni, gelas.

Die aanklagte het betrekking op die tyd voordat Chirac in 1995 staatshoof geword het, toe hy burgemeester van Parys was.

Hy het na bewering toe 21 poste in die Paryse munisipaliteit geskep sonder dat daarvoor gewerk is. Die poste was glo as beloning vir politieke en ander vriende uitgedeel.

Chirac was van 1977 tot 1995 burgemeester van Parys. Terwyl hy president was, het hy immuniteit teen vervolging geniet Hy het twee jaar gelede afgetree. Peilings wys dat Chirac se gewildheid sedert sy aftrede versterk het.

Die oud-president hou tans in Marokko vakansie en is luidens ‘n verklaring “ontspanne” oor die aanklagte. Hy sê die poste, hoofsaaklik in kuns en kultuur, was nie ‘n kullery nie en dat elke pos wel gevul was.

Intussen het Ségolène Royale, die sosialistiese party se kandidaat vir die 2007-verkiesing gesê die klagte moet laat vaar word. “Vandag is hy [Chirac] ‘n man wat verdien om met rus gelaat te word.”

Sarkozy het voor sy verkiesing as president in sy boek, in Engels vertaal as Testimony, oor die onderwerp belowe dat hy die “afsydige” politieke klas waaraan Chirac behoort, tot ‘n einde sal bring. Kandidaat Sarkozy bevestig ook sy verbintenis met die VSA en sê dat Frankryk nader aan Amerika is as baie ander lande.

Die huidige president se sorge groei. Sy vrou, Carla Bruni-Sarkozy, se selfgesentreerdheid en gebrek aan begrip vir die kwellinge van gewone mense is onlangs met dié van Marie-Antoinette vergelyk in ‘n voorbladartikel van die tydskrif Point de Vue.

Bruni was glo instrumenteel in die aanstellings van die minister van kultuur, Frédéric Mitterand, en die hoof van die radiostasie France Inter, Philippe Val. Mitterand het in sy outobiografie onthul dat hy gereeld seks met minderjariges gehad het.

Sarkozy se ondersteuning vir Roman Polanski, die filmregisseur en vermeende kinderverkragter, het ook kritiek uitgelok.

Daarbenewens het Sarkozy ook onlangs sy seun Jean, 23, vir ‘n pos ver bokant sy bekwaamheid aangeraai en vir ‘n herrie in Frankryk gesorg.

Die besluit om Chirac aan te kla lyk dus na ‘n foefie van Sarkozy om die negatiewe media-aandag van homself af te lei.

movie over 21 Данильченко

Hy kan doen met sewe miljoen

Die uitgaande openbare beskermer Lawrence Mushwana het ‘n afskeidspakket van byna R7-miljoen ontvang, wat allerweë kritiek ontlok.

Hy word ook daarvan verdink dat hy vergeldingsoptrede teen die hoof van die openbare beskermer se kantoor, Themba Mthethwa, onderneem het omdat dié sy betaling bevraagteken het. Mushwana het Mthethwa geskors toe hy dit gewaag het om vrae daaroor te stel, waarna die geld binne 48 uur in sy rekening inbetaal is.

Die betaling is deur Shirley Thoke gemagtig, wat ses dae as uitvoerende bemapte van die beskermerskantoor waargeneem het, net lank genoeg om die sewe miljoen aan Mushwana oor te betaal. Sy is blykbaar ‘n vertroueling van Mushwana. Daar was voorheen sprake van “nepotisme” teen Mushwana as gevolg van die verhouding tussen hom en Thoke, maar dit is as ‘n “vendetta en ‘n smeerveldtog” teen hom afgemaak.

Volgens Mushwana is hy op so ‘n rojale uitbetaling geregtig omdat sy nuwe pos, voorsitter van die SA Menseregtekommissie, nie oor byvoordele beskik nie. Mushwana het ook met sy vertrek ‘n luuksevertrekvoertuig, ‘n BMW X5 wat as ampsvoertuig vir die openbare beskermer diens gedoen het, saam met hom geneem. Daarom moes die staat vir die nuwe openbare beskermer, Thulisile Madonsela, ‘n motor huur voordat hy ‘n nuwe voertuig sal ontvang.

Mushwana is veronderstel om die voertuig van die staat aan te koop indien hy dit sou wou hou, maar in weerwil van sy sewemiljoenpasella het hy nog niks betaal nie.

Die enorme gratifikasiebedrag wat Mushwana ontvang het, is in die openbare beskermer se jaarverslag opgeneem, wat in September sonder slag of stoot deur die parlement goedgekeur is. Tydens ‘n ondersoek deur die Johannesburgse koerant, die Mail & Guardian, is joernaliste van bakboord na stuurboord gestuur en wou die kantoor van die openbare beskermer, die parlement en die presidensie nie kommentaar lewer nie.

‘n Woordvoerder van die departement van justisie, Tlali Tlali, het gesê die departement beskik oor geen inligting oor Mushwana se gratifikasie nie aangesien die kantoor van die openbare beskermer ‘n onafhanklike grondwetlike liggaam is wat aan die nasionale vergadering verslag doen. Hoofstuk 9 van die SA grondwet maak daarvoor voorsiening.

Volgens Tlali “is dit nie outomaties dat besoldiging en diensvoorwaardes vir alle hoofstuk 9-instellings dieselfde is nie, aangesien elke instelling oor sy eie wetgewing beskik”.

Die voorsitter van die SA Menseregtekommissie (SAMRK) , wat insgelyks ‘n hoofstuk 9-instelling is, verdien effens minder as ‘n adjunkdirekteurgeneraal in die regering – ‘n jaarlikse salaris van R889 000. As openbare beskermer het Mushwana egter dieselfde salaris as ‘n regter verdien, ongeveer R1,5 miljoen.

As deel van sy “goue handdruk” het Mushwana blykbaar R90 000 se verlofgeld ontvang, iets wat nie binne die reëls toelaatbaar is nie.

машинкі на пульту

‘n Afrikanersekerheidsmaatskappy

Dit is al lankal ‘n voldonge feit dat die Azaniese stelsel van reg en geregtigheid, nes alle ander regeringstrukture, stelselmatig besig is om in duie te stort. Die verrotting het in 1994 begin, toe rassistiese transformasie die howe en die polisiemag van binne begin rysmier het. Ek hoef nie eens die skokkende moordstatistieke van tot 30 000 slagoffers per jaar aan te haal nie, want dit is alombekend.

Dit is voorts duidelik dat dit ‘n enorme fout sou wees om op die SAPD te vertrou om ons teen misdaad te beskerm. Ek loop nou die risiko van ‘n klag teen my, maar laat ek dit reguit stel: vir blankes om op ‘n swart polisielid te vertrou, het uit bittere ervaring uiters, uiters riskant geblyk te wees. Die barbaarse stukke drek (en hiermee is ek besig om drek ernstig te beledig), geklee in SAPD-uniforms, wat eers op omkoopgeld aangedring het, en toe ‘n blanke vrou hierdie pas afgelope naweek verkrag het, is net nóg ‘n bewys hiervan. Korrupsie strek skynbaar tot op die hoogste vlakke van regstellende aanstellings in die polisie, soos die korrupte voormalige kommisaris, Jackie Selebi.

Die verrotting, korrupsie en misdadigheid van die Azaniese regstelsel strek veel verder as slegs die SAPD. Die regbank word toenemend bevolk deur ontplooide ANC-kaders, wat op grond van politieke aanneemlikheid en nie bekwaamheid nie aangestel word. Watter blanke kan ‘n regverdige verhoor te wagte wees voor die leuenaar en rassis Nkola Motata, of sy mede-rassis, “regter” John Hlope?

Die meeste blankes wat dit kan bekostig, het lankal reeds die skrif aan die muur gesien en instinktief besef dat die SAPD se transformasie die sade van sy vernietiging gedra het. Sekerheidsmaatskappye soos Chubb, Securicor en andere is het as gevolg van hierdie besef die leemte begin vul. Al wat ‘n blanke huishouding is, het bykans ‘n privaatsekerheidsmaatskappy. Die probleem is egter dat hierdie sekerheidsmaatskappye heelwat lede van dikwels twyfelagtige opleidingsvlakke en met ‘n onbekende agtergrond in diens het. Estee van Rensburg, ‘n danseres van Pretoria, is juis deur ‘n sekerheidswag in die kop geskiet. Daardie einste privaatwagte wat jy betaal om jou eiendom te bewaak, kan heel moontlik juis die misdadigers wees wat by jou gaan inbreek en jou vrou gaan verkrag. Laat ek liefs swyg oor waarom ek meen dit die geval is.

Dit raak vir my toenemend duidelik dat Afrikaners sal moet ingryp, en die funksies van die falende Azaniese staat sal moet oorneem. Ek wil daarom aan die hand doen dat daar ‘n landswye Afrikanersekerheidsmag geskep moet word. Daar is derduisende Afrikaners met uitstekende ervaring en kundigheid, onder andere voormalige polisie- en weermagoffisiere, wat só ‘n mag kan bedryf. Daar is reeds organisasies met bestaande veiligheidsstrukture in plek, byvoorbeeld die Transvaalse Landbou-unie se sekerheidsafdeling.

In plaas daarvan dat derduisende blanke huishoudings ander sekerheidsmaatskappye per debietorder befonds, hoort ons veel eerder ons maandelikse bydraes aan die Afrikanersekerheidsmag te gee.

Só ‘n mag sal heelwat probleme aanspreek:

• Ek vertrou veel eerder op ‘n Afrikanersekerheidsmag as op die stukke SAPD-drek wat die vrou verkrag het, of op die sekerheidsmaatskappy wie se lid die danseres in Pretoria vermoor het.

• Weens die kundigheid van baie Afrikaners oor sekerheid, sal so ‘n mag uiters effektief wees. Die buurtwag van Louis Trichardt, beman deur voormalige polisielede, weermaglede en selfs die NGK se dominee, het binne enkele maande ‘n afname van 95% in Louis Trichardt se misdaadkoers teweeggebring. Mense verloor egter spoedig belangstelling in ‘n buurtwag, en daarom wil ek juis nié ‘n buurtwag voorstel nie, maar eerder ‘n voltydse, professionele sekerheidsmag.

• Daar is derduisende blanke weermag- en polisielede wat agv rassistiese transformasie hul werk verloor het, en wat selfs so ver soos Irak moes gaan werk soek. ‘n Afrikanersekerheidsmag sal hierdie mense ‘n heenkome gee.

• Daar gaan natuurlik aantygings wees dat hierdie ‘n rassistiese mag is. Ek kan my reeds indink hoe Jan-Jan Joubert se skril stemmetjie nog ‘n oktaaf sal styg uit pure vrees, en hoe hy gal sal braak in al wat ‘n Nasperskoerant is hieroor. Ek verwelkom dit egter. As daar een ding is waarvoor Kees die voornemende motorkaper banger is as die duiwel vir ‘n slypsteen, is dit ‘n bebaarde en bebliksemde Boer in khaki geklee. Ek sou die uniform van die Afrikanersekerheidsmag doelbewus laat herinner aan Boerekrygers of selfs die voormalige SAW se uniforms, en bonusse uitdeel aan lede wat baarde het.

• ‘n Afrikanersekerheidsmag behoort na my mening die eerste amptelike struktuur binne in ‘n Afrikanerowerheid, ‘n regering in die kuberruim vir Afrikaners, te wees – ek het iets soortgelyks as die Palestynse Owerheid en dié se polisiemag in gedagte.

Ek kan aan geen rede dink waarom so ‘n mag nie winsgewend en effektief bedryf kan word nie. Ek sal beslis lekkerder slaap as ek weet dat daar Afrikaners is wat my buurt patroller. Waarvoor wag ons?

справка от нарколога Данильченко