Duitsland – Bladsy 10

Wêreld se grootste skrywer Günter Grass oorlede

Die grootste Duitse skrywer van ons tyd, Günter Grass, wat die stiltes van die verlede vir ‘n generasie Duitsers verbreek het, is in die hospitaal in Lübeck op die ouderdom van 87 oorlede.

Die Duitse president Joachim Gauck het die huldeblyke vir een van die wêreld se letterkundige reuse, gelei. “Günter Grass het ontroer, en hy het die mense van ons land in vervoering gehad, laat dink met sy literatuur en sy kuns,” het hy in ‘n verklaring gesê. “Sy literêre werk het aan hom vroeë erkenning regoor die wêreld besorg, soos sy Nobelprys tot ‘n groot mate daarvan getuig het.”

“Sy romans, kortverhale, en sy gedigte weerspieël die groot hoop en verdraaiings, die vrese en begeertes van ‘n hele geslag,” het die verklaring voorts gelui.

Huldeblyke het binne minute na die aankondiging van Grass se dood op Twitter deur sy uitgewer, Steidl begin verskyn.

Sy laaste roman in 2002, Kreeftegang, is in Afrikaans uitgegee deur PRAAG. Dit handel oor die Duitse skeepstragedie, die Wilhelm Gustloff wat in 1945 gesink het. Grass het sy laaste boek ‘n “liefdesverklaring aan die Duitse taal” genoem. Die boek bevat dele van die Duitse dialek, baie naby aan Afrikaans, wat Paul Kruger en Otto von Bismarck met mekaar gepraat het toe hulle ontmoet het.

Dit is meesterlik in Afrikaans oorgedra deur die akademikus, teaterkenner en vertaler Arnold Blumer.

Grass is opgekommandeer om in Hitler se weermag te dien in 1944 op die ouderdom van 16, as ‘n tenkkanonnier in die Waffen SS.

Dié onthulling het gesorg vir beskuldigings van verraad, skynheiligheid en opportunisme toe hy daaroor geskryf het in sy 2006-outobiografie, Skil die ui.

Die skrywer was verras deur die negatiewe reaksie. Grass het gesê die SS was bloot ‘n “elite-eenheid”, en dat hy openlik en eerlik was oor sy oorlogsrekord.

Hy is later in Cottbus gewond en gevange geneem, sonder dat hy ‘n skoot geskiet het en is in ‘n militêre hospitaal van die Amerikaanse weermag opgeneem.

Maar Grass het nogtans met sy kenmerkende eerlikheid verklaar: “As ek drie of vier jaar vroeër gebore was, sou ek, sekerlik, oorlogsmisdade gepleeg het.”

Hy het in 2012 vir groot omstredenheid gesorg nadat hy ‘n gedig Wat gesê moet word, gelyktydig in die Süddeutsche Zeitung, die Italiaanse La Repubblica en Spaanse El País, gepubliseer het.

Die gedig het Israel se beleid teenoor die Palestyne gekritiseer. Dit het ‘n woedende reaksie van die Israeliese ambassadeur in Duitsland, Shimon Stein, ontlok wat uitgevaar het teen Grass se “versteurde verhouding tot sy eie verlede, die Jode, en Israel”.

Franse ondersoek Germanwings-kajuit se sluitmeganisme

Die Franse ondersoekagentskap BEA, wat veiligheidsmaatreëls ondersoek wat tot die vliegramp kon gelei het, het die week gesê hulle fokus op die Germanwings-stuurkajuit se sluitmeganisme sowel as psigologiese evaluerings.

BEA probeer om die geskiedenis van die vlug te herkonstruktureer van die stuurkajuit se stemopnemer, een van die twee vlugopnemers wat dusver gevind is. Die tweede vlugopnemer, die vlugdata-opnemer, word steeds vermis.

“Die veiligheidsondersoek sal fokus op die stuurkajuitdeur se sluitmeganisme en stuurkajuittoegang- en uitgangprosedures, asook die kriteria en prosedures om spesifieke psigologiese profiele op te spoor,” het die BEA in ’n verklaring gesê.

Volgens Franse aanklaers het die medevlieënier, Andreas Lubitz, met opset die vliegtuig in die berg ingevlieg nadat hy die kaptein uit die kajuit gesluit het. Lufthansa is die moedermaatskappy van Germanwings.

Duitse aanklaers sê Lubitz was onder behandeling van sielkundiges en neuroloë. Hy het siektebriewe wat hom ongeskik verklaar het vir vlieg, glo opgeskeur.

Internasionale lugdienste het intussen ‘n minimum van twee mense in die stuurkajuit as ’n tussentydse maatreël geïmplementeer. Lufthansa is genoop om ’n nuwe pos van groepveiligheidsvlieënier te skep.

Die Europese versekeringsreus Allianz sal die skadevergoeding vir die ramp dek.

Vlieënier van Alpe-rampvlug ‘uitgesluit’

Een van die twee vlieëniers op die gedoemde vlug wat in die Alpe verongeluk het, was uitgesluit uit die kajuit voor die vliegtuig met 150 mense neergestort het, het ‘n bron na aan die ondersoek Donderdag aan AFP gesê.

Kajuitopnames wat van die toneel verhaal is, het aangedui dat een van die sitplekke teruggestoot word en die deur oopgemaak word en dan weer toe, gevolg deur die klank van ‘n klop, het die bron gesê, en bygevoeg “daar was nie meer ‘n gesprek van daardie punt af tot die ongeluk nie”.

Die bron het gesê ‘n waarskuwingsalarm wat die nabyheid van die grond aandui, kon voor die impak gehoor word.

Die opname het getoon dat die vlieëniers normaal en in Duits gesels aan die begin van vlug-4U9525 vroeg Dinsdag. Die bron kon nie sê of dit die kaptein of die eerste beampte was wat die kajuit verlaat het nie.

Die New York Times het ‘n senior militêre amptenaar aangehaal wat betrokke is by die ondersoek, en berig dat die vlieëniers se gesprekke roetine was tot en met die punt waar een van hulle nie in staat was om terug te keer na die kajuit nie.

“Die man buite klop eers liggies aan die deur, en daar is geen antwoord nie,” het die koerant die ondersoeker aangehaal. “En dan slaan hy die deur harder en geen antwoord nie. Daar is nooit ‘n antwoord nie.”

Die klankopname dui daarop dat die uitgesluite vlieënier “probeer om die deur oop te breek.”

Die kajuitstemopnemer is laat Dinsdag gevind, ‘n paar uur na die ongeluk van die ekonomievlug vanaf Barcelona na Düsseldorf, en die data is Woensdagmiddag ontleed.

Die Airbus A320 het skielik ‘n noodlottige agt minute se daling ondervind kort nadat hy kruishoogte bereik het.

Geen noodsein is gestuur nie en die bemanning het nie gereageer op desperate pogings van grondbeheer om kontak te maak nie.

Merkel ontmoet Griekse premier

Die Duitse kanselier, Angela Merkel en die Griekse eerste minister, Alexis Tsipras het met hul ontmoeting in Berlyn glo gesels oor Griekeland se eis dat Duitsland die Grieke vergoeding skuld vir die Tweede Wêreldoorlog.

Albei was vaag oor hoe om te verhoed dat Athene se geld opraak. Merkel het gesê sy wil sien dat die Griekse ekonomie groei en Tsipras het gesê dit is beter om mét mekaar as óór mekaar te praat.

Die twee lande verskil oor Griekeland se pogings om die terme van sy internasionale skuldkrisis te onderhandel.

Die leiers het Maandag vir ’n uur vergader voordat hulle ’n gesamentlike mediakonferensie toegespreek het. Hierna het hulle ’n verdere vyf ure agter geslote deure byeengekom en eers ná middernag verdaag.

MH17 in die doofpot

Enkele maanden na het neerhalen van Malaysia Airlines vlucht 17 boven oost-Oekraïne op 17 juli vorig jaar publiceerde journalist Joost Niemöller zijn eerste bevindingen in een boek, ‘MH17—de Doofpotdeal’. Het is in oktober verschenen bij Van Praag in Amsterdam, met een voorwoord van oud-mariniersgeneraal K. Homan, en beslaat 193 pagina’s met een katern kleurenfoto’s die het boek een meerwaarde geven omdat de foto’s enkele belangrijke punten uit de tekst van bewijsmateriaal voorzien. Dit, uiteraard snel geschreven boek, is een prestatie die m.i. een belangrijke bijdrage levert aan een beoordeling van het drama.

Niemöller begint met een hoofdstuk waarin hij uiteenzet dat ‘Nederland’, dus onze regering, niet zo maar slachtoffer was op grond van het aantal omgekomen landgenoten, maar een bewuste keuze heeft gemaakt om niet met de ‘separatisten’ te onderhandelen. Daarmee werd toegang tot de wrakstukken bemoeilijkt, en het lot van het onderzoek in handen van Kiev gelegd—alle lijnen lopen daarheen; ‘of lopen ze eigenlijk naar Washington?’ vraagt Niemöller zich af (p. 13).

Immers, de Russische kant van het verhaal wordt in het Westen genegeerd, iets waarbij de schrijver het niet wil laten. Hij geeft in dit boek een proeve van onderzoeksjournalistiek die niet op van te voren ingenomen standpunten is gebaseerd maar die alle feiten en interpretaties waar hij de hand op heeft kunnen leggen, meeneemt. De schaliegasbelangen van grote Westerse bedrijven, ja directe betrokkenheid van familie van hoge Amerikaanse regeringsfunctionarissen, de stoute plannen om de NAVO uit te breiden met Oekraïne en Georgië, alles passeert de revue.

Heel belangrijk: het feit dat op het moment dat MH17 werd neergehaald, hadden Merkel en Poetin een omvattend akkoord bereikt (pp. 37-8).

Een boek als dit kan geen grote theoretische beschouwingen als uitgangspunt nemen. Toch levert Niemöller een nuttig raamwerk waarin we iets beter gaan begrijpen waarom er zo koppig aan bepaalde standpunten wordt vastgehouden (men denke bv. aan NRC of Volkskrant die nooit ook maar de mogelijkheid noemen dat de Oekraïense en/of Westerse partij in het conflict iets met het ongeluk te maken zou kunnen hebben gehad). Niemöller hanteert hiervoor het begrip ‘tunnelvisie’, het vasthouden aan bepaalde uitgangspunten of eerste indrukken, een mechanisme dat heel diep in de menselijke psyche ligt opgeslagen en dus makkelijk bespeeld kan worden (pp. 45-8). Timmermans’ speech in de VN, die alom de handen op elkaar bracht, hem ‘politicus van het jaar’ maakte, enz. enz. wordt door Niemöller teruggebracht tot zijn ware proporties als een staaltje demagogie dat de tunnelvisie nog eens scherp stelt.

Dat Niemöller het verhaal van de andere kant (de Russen in dit geval) even zorgvuldig analyseert als ‘onze’ positie, geeft het boek een grote waarde. Langzaam legt hij de puzzelstukjes (o.a. de inslagen van projectielen, wrakstukken en het patroon waarin ze verspreid zijn neergekomen) naast elkaar om uit te komen bij de mogelijkheid dat een Oekraïense straaljager middels boordkanon en/of -raket MH17 heeft neergehaald (overigens ook het officieuze standpunt van Maleisië) Zonder dat Niemöller zelf deze theorie noodzakelijk omhelst (de schrijver behoudt een prijzenswaardige afstand die het boek natuurlijk alleen maar ten goede komt), komen we dan bij de ondertitel: ‘de Doofpotdeal’.

Want Nederland en een aantal andere Westerse landen tekenden op 8 augustus 2014 een overeenkomst met Kiev dat bevindingen over de ramp alleen naar buiten zouden worden gebracht bij overeenstemming van alle partijen (p. 125). Daarbij raken de politieke belangen steeds verder verweven. Zo is Timmermans eerste vice-voorzitter van de Europese Commissie geworden, in een EU die voortgaat Rusland aan sancties te onderwerpen. Van de ‘leidende rol’ die Nederland in het onderzoek zou hebben, blijft dus steeds minder overeind (p. 134). Uitvoerig worden dan de procedurele constructies uiteengezet die bijna garanderen dat er geen sluitend resultaat uit de verschillende onderzoeken zal komen. ‘Het klinkt cynisch, maar het enige waar Nederland goed in bleek, was de rouwceremonie’ (p. 146). Sinds het verschijnen van het boek hebben we dat dan ook nog een paar keer overgedaan.

‘MH17—de Doofpotdeal’ is niet alleen belangrijk als documentatie over de ramp, het laat ook heel goed zien hoe ‘feiten’ nieuws worden. Anders dan de leek zou denken gaat dat immers niet door reportages ter plekke of bestudering van het (beeld- of ander) materiaal, vervolgens redaktie enz., maar via het steekspel van regeringsverklaringen over en weer. Dus een belangrijk gegeven als het feit dat het vliegtuig lager vloog dan eerst aangenomen werd, wordt pas nieuws anderhalve maand na het gebeurde, .n.a.v. een verklaring van de Nederlandse regering (p. 61). Het beeld dat de mensen voor ogen hebben is dan echter al zo stellig, dat deze technische details op de al (bewust of onderbewust) beantwoorde schuldvraag geen invloed meer hebben.

Voor eenieder die zich in de tragische geschiedenis van MH17 (en de achterliggende politiek van het Westen om Oekraïne uit de bufferzone met Rusland te breken) wil verdiepen, is dit boek een onmisbare eerste stap.

Kees van der Pijl

Namibiese plaasmoord: Verdagtes vas

Vyf swart mans wat van die moord op mnr. Reinhard Schmidt op die Namibië Hoodia Jagplaas verdink word, is Dinsdagaand in Windhoek in hegtenis geneem, het die Republikein berig.

Hoofinspekteur Samuel Gariseb van die Mariental-polisie het gister gesê die vermeende misdadigers sal vandag na Kalkrand vervoer word waar die ondersoek na die moord voortduur.

Gariseb kon egter nie gister die name van die verdagtes verstrek nie, maar het gesê drie van die swartes het vermoedelik by Schmidt se huis ingebreek, terwyl die ander twee in ’n motor vir hulle gewag het.

Van die items wat hulle uit Schmidt se huis gesteel het, is intussen gevind en die ander items is vermoedelik reeds verkoop.

Schmidt, ’n Duitse burger en eienaar van die jagplaas buite Kalkrand, is verlede Vrydagoggend dood in sy huis aangetref met sy hande agter sy rug vasgemaak en sy mond en neus met kleefband toegeplak. Die nadoodse ondersoek is nog nie voltooi nie, maar Schmidt het vermoedelik versmoor.

Die mans is vyf dae ná die moord in hegtenis geneem, nadat die polisie en bestuur van die jagplaas met ’n onverpoosde ondersoek die Vrydag begin het.

“Ons is baie dankbaar vir al die hulp en ondersteuning wat ons van die Kalkrand-polisie, plaasbure en die gemeenskap van Kalkrand en Schlip gekry het,” het Schmidt se dogter, dr. Anja Huppertz, Donderdag gesê.

“Die een positiewe ding uit hierdie tragedie is die besef dat daar werklik ’n gemeenskap van wit en swart bestaan wat saamstaan om die land te ontwikkel en sy wettigheid te verseker.”

Huppertz en haar ma, me. Gudrun Schmidt, het van Duitsland na Namibië gevlieg ná die nuus van die moord. Huppertz sê haar ouers het 40 jaar gelede Namibië besoek en omdat hulle lief vir die land geword het, wou hulle nog altyd ’n plaas hier koop. Schmidt was die eienaar van die Reinhard Schmidt Lennestadt RSL GmbH maatskappy in Duitsland wat die hoofverskaffer van plastiese en metaalinspuiters vir General Motors, Volkswagen, Ford en tot ’n minder mate BMW was. Die maatskappy het ook produksieaanlegte in Spanje, Portugal en Kanada gehad.

Schmidt word Maandag op die plaas begrawe.

Die sluipmoord op Boris Nemtsof

Die moordaanslag op die aartshertog van Oostenryk-Hongarye en erfgenaam van die Oostenryk-Hongaarse keiserryk, Franz Ferdinand was in 1914 die druppel wat die emmer laat oorloop het om die moeisame vrede in Europa tot ‘n einde te bring. Die sluipmoord het direk aanleiding tot die Eerste Wêreldoorlog gegee.

Franz Ferdinand en sy vrou Sophie was in Sarajevo, die hoofstad van die provinsie Bosnië-Herzegovina. Die keiserlike paar het besoek gebring aan die weermag daar, maar sou die stad nie lewendig verlaat nie.

Bosnië-Herzegovina was in 1914 deel van die keiserryk, maar buurland Serwië is teen die wil van die Serwiërs deur die keiserryk as provinsie in 1908 by Oostenryk-Hongarye ingelyf.

Die Bosnies-Serwiese nasionaliste, die Swart Hand is opgesteek om die aartshertog uit die weg ruim en drie studente is opgelei om die werk te doen. Hulle het uiteindelik ‘n mislukte bomaanslag op Franz Ferdinand se motor uitgevoer waarin niemand omgekom het nie.

Toe Franz Ferdinand een van die beseerdes van die bomaanval egter wou gaan opsoek na sy ontmoeting met die troepe, is hy en sy vrou deur Gavrilo Princip doodgeskiet toe hulle in ‘n systraat beland het nadat hul bestuurder glo verdwaal het.

Daarmee het die Geallieerdes se verdragsverpligtinge oorgeneem en die hele kontinent in ‘n bloedige oorlog gedompel, met Rusland aan die kant van Serwië en Duitsland aan die kant van Oostenryk. Engeland en Frankryk het die kant van die Russe gekies en die Ottomaanse Ryk weer die Duitse kant.

Die sluipmoord Vrydagaand in Moskou op Boris Nemtsof – ‘n uitgesproke kritikus van Wladimir Poetin – het al die bestandele van die intrige wat in 1914 aanwesig was.

Die eerste vraag is natuulik cui bono?

In hierdie geval weet ons dat Rusland, en in die besonder Poetin, geen voordeel kan trek uit die sluipmoord nie.

Die dood van Nemtsof sou, onder huidige omstandighede, nie sin maak uit die oog van Russiese belange nie.

Polities het hy nie ‘n werklike bedreiging ingehou vir die Russiese leierskap nie. Met minder as 5% steun, was hy nie eers bestem vir die Duma nie. En Poetin se gewildheid is steeds bo 85%.

Sluipmoorde deur ‘n regering lyk desperaat, skep ‘n onnodige martelaar uit ‘n marginale karakter en gee brandstof aan die opposisie tuis, en veral in die buiteland.

Terwyl Nemtsof, ‘n Jood, voorheen ‘n belangrike posisie in 1998 onder Jeltsin as adjunk-premier beklee het, het sy politieke loopbaan sedertdien nie die massas geïnspireer nie.

Die Westerse pers het hom voorgehou as die waarskynlikste persoon om Poetin te vervang indien ‘n ernstige krisis politieke stabiliteit in Rusland aantas.

Nemtsof se gewildheid was tasbaar onder diegene wat Westerse liberale waardes as wenslik bo natuurlike en universele waardes regoor die wêreld stel.

Die enigste party wat egter werklik vir Poetin die stryd kan aansê, is die Kommunistiese Party van Zjoeganof. Maar hierdie feit druis in teen Westerse belange, en is in stryd met die Weste se propaganda wat beweer dat die Weste die Koue Oorlog gewen het.

Intussen het die owerhede aangedui dat Nemtsof nie ver van die Kremlin geskiet is nie, waarskynlik deur hoogsopgeleide sluipmoordenaars. Verskillende koeëls is in sy torso gekry. Hy is in die hart getref.

Sy jong Oekraïense vriendin, ‘n model, is ongedeerd. Laasgenoemde feit sal deur talle Russe aangegryp word as die werklike leidraad om op te volg.

Met die konflik in die Oekraïne wat dreig om NAVO-lande by ‘n volskaalse oorlog teen Rusland te betrek, soos in 1914, glo die meeste dat Nemtsof se moordenaars só ‘n uitkoms sal verwelkom.

Griekeland kry nog 4 maande

Ministers van finansies van die Euro-sone het Dinsdag hul steun toegesê aan nuwe hervormings wat deur Griekeland voorgestel is in ruil vir ’n vier maande verlenging van die finansiële reddingsboei wat die land tydelik aan die gang sal hou.

Sowel die internasionale monetêre fonds (IMF) as die Europese Sentrale Bank (ESB), het egter hul bedenkinge oor die plan uitgespreek.

Verskeie Europese parlemente insluitende dié van Duitsland, moet nog die verlening van die bystand goedkeur.

Griekeland, ‘n lid van NAVO, dreig om uit die EU te stap indien hulle eise nie gehoor word nie.

Poetin vra dat internasionale gemeenskap Krim erken

Die leiers van Frankryk en Duitsland is werklik op soek na ‘n skikking wat sal help om ‘n einde aan die konflik in die ooste van die Oekraïne te bring, het die Russiese president Wladimir Poetin gesê in sy jongste onderhoud.

Tydens ‘n onderhoud met Rossiya 1 TV-kanaal oor die deurbraak van die Minsk-ooreenkoms waarvan die VSA nie deel is nie, het Poetin gesê “Dit lyk vir my [die leiers van Frankryk en Duitsland], het ‘n opregte begeerte om ‘n kompromie te bereik en oplossings te vind wat sal lei tot die uiteindelike skikking [van die konflik] … ”

Hy het verwys na die Minsk-protokol wat die desentralisering van mag in die Oekraïne voorstel.

“Ek het die indruk dat ons vennote meer vertroue in ons het as wantroue, en in elk geval glo in ons opregtheid,” het Poetin gesê.

Poetin het weer die belangrikheid van die implementering van die Minsk-ooreenkoms benadruk wat op 12 Februarie deur die Normandië Vier – Oekraïne, Rusland, Frankryk en Duitsland – gesluit is. “As die Minsk-ooreenkoms geïmplementeer word, is ek seker die situasie sal geleidelik normaliseer,” het hy gesê.

Intussen probeer die VSA die konflik aanwakker waarin duisende burgerlikes reeds omgekom het, deur wapens aan die junta te kanaliseer. Dit is een van die hoofredes waarom die VSA nie na die vredesamesprekinge in Minsk genooi is nie.

Oor die moontlikheid van Rusland wat betrokke raak in ‘n oorlog met die Oekraïne, het Poetin gesê “so ‘n apokaliptiese scenario is skaars moontlik, en ek hoop dit sal nooit gebeur nie.”

Wat die Krim betref, het die president die internasionale gemeenskap versoek om die Russiessprekende streek se keuse om deel van Rusland te wees, te respekteer.

“Met betrekking tot nasionaliteit, het die inwoners van die Krim hul keuse gemaak [toe hulle gestem het om by Rusland aan te sluit] en dit moet gerespekteer word. Rusland kan nie anders optree nie,” het hy gesê.

Oor die juntapresident Poroshenko se stelling dat Kiëf van voornemens is om die Krim te herower, het Poetin het gesê dat sulke optrede “wraaksugtig” is. Hy het beklemtoon dat ‘n groot Europese land soos die Oekraïne moet fokus op “die bevordering van die ekonomie en sosiale sektor, en verhoudings met die suidoostelike deel van die land behoort te herstel.”

Die Oekraïne sê intussen hy gaan nie sy wapens onttrek volgens die besluite van die jongste Minsk-vredesooreenkoms nie, omdat “pro-Russiese rebelle aanhou om die skietstaking te verontagsaam”.

‘n Woordvoerder van die ministerie van verdediging in Kief, Wladislaf Seleznijof sê hulle oorweeg dit nie om swaar wapentuig te verwyder nie. Seleznijof sê die skietstaking moet vir minstens 24 uur gehoorsaam word, voor ‘n onttrekking kan begin.

Die Oekraïense minister van buitelandse sake, Pavel Klimkin het voorts met konsternasie gereageer op voorstelle van ‘n VN- of EU-vredesmag in die wegbreekrepublieke waar regeringsmagte reeds swaar verliese gelei het en honderde van sy soldate gedros het.

Ten minste 8000 mans in die Ivano-Frankivsk-streek wat deur Kiëf opgeroep is vir weermagdiens, is soek, het die nuusportaal Vesti berig. Die meeste het glo na ander lande gevlug om nie weermagdiens te doen nie.

‘n Britse regeringswoordvoerder sê die vredesmagbesluit sal alleen deur die VN se Veiligheidsraad geneem word, maar daar is geen sprake daarvan op dié stadium nie.

Klimkin het gesê hy bevraagteken die “rasionaliteit” van só ‘n besluit en gesê sy regering se versoek om ‘n buitelandse aanvalsmag op die been te bring behoort nie deur die Minsk-ooreenkoms ongedaan gemaak te word nie.

Die Oekraïne het vroeër gesê hy sal Sondag sy wapens begin onttrek, ná ‘n nuwe ooreenkoms met selfverdedigingsmagte en die Russiese weermag gesluit is.

Volgens selfverdedigingsmagte het regeringstroepe egter 29 keer op hulle stellings gevuur in ‘n poging om die skietstilstand tot niet te maak.

Dom linkses snobeer Pegida

Betogings is Maandag in Duitsland deur die anti-Islamitiese Pegida (Patriotiese Europeërs teen die Islamisering van die Weste) gehou.

Die byeenkoms is voor die Kerk van Onse Dame in Dresden waar duisende betogers plakkate met die woorde “tuisland, vryheid, tradisie” omhoog gehou is.

Die betogings word deur superklas in Duitsland veroordeel asook kanselier Angela Merkel wat klaarblyklik vergeet het dat sy voorheen in die openbaar gekla het oor ongebreidelde immigrasie.

Lees meer hier.

Westerse media rig ultimatum aan Poetin

Rusland het Maandag gesê pres. Wladimir Poetin sal geen ultimatums rakende die Oekraïne duld nie.

Dié reaksie volg op Anglo-Amerikaanse mediaberigte dat Duitsland Poetin “tot môre tyd gegee het om tot ’n nuwe vredesplan in te stem, anders sal Rusland nuwe sanksies in die gesig staar”.

Poetin se woordvoerder, mnr. Dmitry Peskof, het op ’n Russiese radiostasie verbaas gesê dat niemand nog ooit aan die president ‘n ultimatum gestel nie. Dit bly ongeoorloof, ongeag die versoeking, het Peskof gemaan.

Die leiers van die Oekraïne, Duitsland en Frankryk maak gereed vir ’n beraad met Poetin in Minsk, in Belarus, môre.

Die doel is om ’n einde van tien maande se bloedvergieting in Oos-Oekraïne te bewerkstellig.

Intussen oorweeg Amerika dit om die regeringstroepe van die Oekraïne te bewapen om pro-Russiese selfverdedigingsgroepe aan te val.

Die VSA probeer ‘n burgeroorlog in die land stook na ‘n gefaalde kleurrewolusie namens groot oliebelange.

Poetin het Sondag gedreig om hom aan môre se beraad te onttrek indien die ander leiers nie tot “verskeie punte” instem nie. Hy het nie oor dié punte uitgebrei nie.

Poetin het Vrydag tot ounag in die Kremlin met me. Angela Merkel en Francois Hollande, onderskeidelik die Duitse en Franse leiers, vergader. Dit was Merkel se eerste besoek aan Rusland sedert die krisis in die Oekraïne meer as ’n jaar gelede begin het.

The Wall Street Journal het Sondag berig dat Merkel Poetin voor ’n ultimatum gestel het, maar dit is onwaarskynlik aangesien Duitsland van Russiese gas afhanklik is.

Merkel, wat geen geheim daarvan maak dat sy heftig gekant is teen die verskaffing van wapens aan die regeringsmagte van die Oekraïne is nie, het ondersteuning van Frankryk gekry.

Merkel het Maandag haar vredesplanne met pres. Barack Obama by die Withuis in Washington bespreek.

Le Pen sien regdeur Amerikaanse oorlogsplanne

Die leier van Frankryk se opkomende Front National (FN), Marine Le Pen, het Brussel daarvan beskuldig dat hulle “Amerikaanse lakeie” is wat die EU-beleid in die Oekraïne betref.

Sy het Washington voorts beskuldig dat hulle probeer om ‘n “oorlog in Europa” te ontketen en met NAVO uit te brei tot teenaan Rusland se grense.

“Europese hoofstede het nie die wysheid om te weier om afhanklik te wees van Amerikaanse posisies oor die Oekraïne nie,” het Le Pen Sondag aan Franse joernaliste gesê.

“Wat die Oekraïne aanbetref, het ons onself gedra soos Amerikaanse lakeie,” het sy gesê, voordat sy gewaarsku het dat “die doel van die Amerikaners is om ‘n oorlog in Europa te begin deur NAVO na die Russiese grens uit te brei.”

Sy het die Europese leiers beskuldig dat hulle hulself blind hou vir die Oekraïense regering wat burgerlikes bombardeer en bygevoeg dat beide die Krim sowel as die Oos-Oekraïne onafhanklik behoort te word.

In Junie, het sy insgelyks aan RT se Sophie Shevardnadze gesê dat daar “geen onafhanklike state in Europa is nie,” en baie van hul buitelandse beleidsfoute in die afgelope tyd is gemaak “onder Washington se invloed”.

Haar woorde eggo verklarings deur die voormalige Franse premier Francois Fillon, wat dié naweek aan die openbare uitsaaier France 5 herhaal het dat die Verenigde State van Amerika ‘n poging aanwend “om ‘n oorlog in Europa te ontketen, wat sal eindig in ramp”. Hy het bygevoeg dat sodra ‘n oorlog uitgebreek het, die VSA boonop sal probeer om homself te distansieer daarvan.

“Die Amerikaners het een fout na die ander gemaak en vandag is hulle eenvoudig gediskrediteer,” het Fillon gesê.

“Om Rusland te verneder is eenvoudig onaanvaarbaar.”

Saterdag, het die voormalige Franse president Nicolas Sarkozy gesê dat Europa deel is van “‘n gemeenskaplike beskawing met Rusland,” en dat dit daarom nodig is om konflik op die vasteland te vermy.

“Die belange van die Amerikaners en die Russe is nie die belange van Europa en Rusland nie,” het hy gesê, en bygevoeg dat die herlewing van ‘n Koue Oorlog tussen Europa en Rusland ongewens is.

Intussen het gerugte die rondte gedoen dat ‘n kernontploffing Donetsk in Oos-Oekraïene geruk het waar hewige gevegte steeds voortduur tussen selfverdedigingsgroepe en die junta in Kiëf wat deur die VSA bewapen word.

Griekeland se skuldsirkus

Die Griekse eerste minister, Alexis Tsipras, het gister gesê sy linkse regering sou ten volle gebruik maak van ’n mandaat om onderhandelinge met Europese vennote aan te gaan en ten sterkste ontken dat hy bystand by Rusland sal vra.

“Ons is in ’n gevorderde stadium van onderhandelings met ons vennote in Europa en ander wat vir ons geld geleen het. Ons het ’n verpligting teenoor hulle,” het Tsipras tydens ’n mediakonferensie gesê toe hy gevra is of hy bereid is om bystand van Rusland te ontvang.

“Op die oomblik is geensins sulke gesprekke op die tafel nie.”

Tydens sy eerste buitelandse reis as eerste minister, het Tsipras in Nicosia gesê hy en pres. Nicos Anastasiades van Ciprus het ’n gekoördineerde standpunt bespreek vir ’n “brug van vrede en samewerking tussen Europa en Rusland”.

Tsipras het gesê sy land sal voortgaan om die euro te gebruik, en bygevoeg dat enigiemand wat glo klein eurosone-lande soos Griekeland en Ciprus is nie noodsaaklik in die blok nie, verkeerd bewys sal word.

Tsipras het ook ’n beroep gedoen op die vervanging van die “troika” meganisme van die Europese Kommissie, Europese Sentrale Bank en Internasionale Monetêre Fonds wat die finansiële toestand van sukkelende lidlande beheer.

Die president van die Europese Parlement, Martin Schultz het ‘n beroep op die nuwe Griekse regering gedoen om sy anti-Duitse retoriek in te perk.

Schultz sê dit is teenproduktief om Duitsland en sy leier in die openbaar te beledig.

Tsipras het voorts beweer dat Duitsland Griekeland miljarde euro skuld weens die Nazi-besetting gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Griekeland skuld Duitsland tans miljarde euro.

Samesprekings oor Griekeland se internasionale skuld duur intussen voort. Die land se minister van finansies, Yanis Varoufakis is tans op besoek in Parys waar die Franse regering Griekeland teen Duitsland probeer afspeel het.

Varoufakisis ‘n burger van Australië wat in Brittanje studeer het en as ‘n professor by die Universiteit van Texas werksaam was.

Hy mag een van diegene wees met botsende lojaliteite in die EU. Varoufakis was voorheen ‘n ekonoom-in-opleiding vir die Valve Corporation, wat deel is van Microsoft.

Die waarskuwingstekens sê ontleders, dat Varoufakis ‘n “Trojaanse perd” vir George Soros is, is vollop.

Hy het intussen voorgestel dat sy land se terugbetalings aan ekonomiese herstel gekoppel word.

Die Britse minister George Osborne het Varoufakis gul ontvang, maar gewaarsku dat die stygende konfrontasie tussen Griekeland en die eurosone die “grootste risiko vir die globale ekonomie” inhou.

Duitsland en ander noord-Europese lande staan volgens Osborne “onverskillig” teenoor die gedagte dat Griekeland gedwing sal word om uit van die euro te tree.

Sommige ekonome sê die euro kan selfs beter sonder Griekeland vaar.

Joschka Fischer, die voormalige Duitse minister van buitelandse sake en visekanselier, sê die Syriza-oorwinning is regtig ‘n “Griekse begrafnis” vir die breër Duitse strategie van besuiniging en soberheid vir Europa.

Die regse politikus Bernd Lucke het by die AfD se partykongres in Bremen gesê Griekeland behoort so gou as moontlik uit die EU-groep van 19 lande te tree.

Nazi-konsentrasiekamp-oorlewendes herdenk ontsetting

Ongeveer 300 oorlewendes van die Nazi-konsentrasiekamp Auschwitz-Birkenau het Dinsdag saam met wêreldleiers teruggekeer na die kamp om die ontsetting op 27 Januarie 1945 deur Russiese troepe te herdenk.

Die herdenking het plaasgevind te midde van groeiende kommer oor die opkoms van anti-Semitisme in Frankryk, Duitsland en ander dele van Europa, het AFP berig.

“Ons wil nie hê ons verlede moet ons kinders se toekoms wees nie,” het een oorlewende, mnr. Roman Kent (86) in ’n stem rou met emosie gesê.

“Ek het gedink ek sal hier doodgebrand word en nooit eens my eerste soen ervaar nie. Maar tog, as 14-jarige meisie, het ek oorleef,” het me. Halina Birenbaum, wat in 1929 in Pole gebore is, gesê.

Verskeie staatshoofde, insluitende Frankryk se pres. Francois Hollande, Duitsland se pres. Joachim Gauck en die Oekraïne se pres. Petro Poroshenko, was onder die leiers wat die verrigtinge bygewoon het.

Poroshenko se magsbasis en steun in sy eie land bestaan ironies grootliks genoeg uit neo-Nazi’s

Voor sy vertrek na Pole het Hollande waarskuwings deur Duitsland se kanselier, Angela Merkel, beaam oor geweld teen Jode in hedendaagse Europa.

“Frankryk is jul tuisland,” het Hollande aan Jode in Parys gesê en die opkoms van anti-Semitisme in Frankryk as “onhoudbaar” bestempel. Vier mense is vroeër die maand in Joodse supermark in Parys na bewering deur Molsem vermoor.

Anti-Semitiese aanvalle in Frankryk, die tuiste van Europa se grootste Joodse bevolking, het in 2014 tot 851 teenoor die vorige jaar verdubbel.

By ’n geleentheid in Berlyn om die bevryding van Auschwitz te herdenk, het Merkel gesê dis is ’n “skande” dat Jode in Duitsland beledigings en bedreigings ontvang vanweë hul “Joodsheid” of steun vir Israel.

Van die meer as 1,3 miljoen mense wat by Auschwitz aangehou is, het meer as 1,2 miljoen, meestal Joodse gevangenes omgekom, hetsy in gaskamers, van hongersnood of siektes.

Geskiedkundiges beraam dat tot 150 000 etniese Pole ook in Auschwitz aangehou is en as slawearbeiders gebruik is. Die helfte van hulle het in die kamp gesterf.

Europese Roma, die vasteland se grootste etniese minderheidsgroep, is ook vir uitwissing geteiken en nagenoeg 23 000 is na Auschwitz gedeporteer. Net ongeveer 2 000 het oorleef.