praag.co.za

Tag: gas

  • Karel Combrinck: Skoorsoek

    Karel Combrinck: Skoorsoek

    Die ou aardbol van ons word by die dag ‘n gevaarliker plekkie om op te leef. Pas het pres. Trump die geleentheid van ‘n staatsbesoek aan die VSA deur die Poolse president, Andrzej Duda, gebruik om aan te kondig dat hy die Amerikaanse troepemag in Duitsland gaan verminder en ‘n sekere persentasie daarvan na Pole gaan verskuif. Hierdie verskuiwing sal, luidens die gesamentlike verklaring van mnre Trump en Duda, gepaard gaan met die oorplasing van wapentuig waaronder hommeltuie (drones). Lesers mag weet dat hommeltuie in staat is om kernwapens te dra.

    As rede vir die troepeverskuiwing voer mnr Trump aan dat dit sal geskied omdat Duitsland, na sy mening, nie sy verantwoordelikhede teenoor die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) nakom nie. Volgens hom is Duitsland se finansiële bydrae tot die onderhoudskoste van NAVO te gering, wat ‘n groter las op die skouers van Amerika plaas om die veiligheid van Duitsland teenoor Rusland te verseker. Terselfdertyd koop Duitsland aardgas ter waarde van miljarde euro van Rusland aan. Aldus die argument van mnr Trump.

    Feit is egter dat Duitsland geensins in ‘n konflik met Rusland betrokke is nie en sy veiligheid ook nie op enige wyse deur Rusland bedreig word nie. Die Duitsers sal tog seker beter weet as die Amerikaners of hulle veiligheid in gedrang is of nie. Hierdie eienaardige sienswyses van mnr Trump is natuurlik ‘n rookskerm vir die werklike rede, naamlik dat die Amerikaners Duitsland wil dwing om Amerikaanse skalie-gebaseerde gas te koop wat hulle teen astronomiese koste produseer en teen ‘n verlies verkoop. Om hierdie rede het die VSA dan ook onlangs sanksies gehef teen maatskappye wat betrokke is by die bou van die gaspypleiding (Nord Stream) tussen Rusland en Duitsland.

    Vir enige objektiewe waarnemer spreek dit vanself dat Duitsland nie die gas by Rusland koop ten einde Rusland ter wille te wees of om Amerikaanse belange te benadeel nie, maar bloot omdat hulle die gas nodig het en dat dit in hulle belang is om dit te te koop waar dit vir hulle ekonomies die voordeligste is. Dit is natuurlik ook waarskynlik dat die Amerikaners probeer verhoed dat die gasvoorsiening interafhanklike bande tussen Duitsland en Rusland mag versterk.

    Daarby moet gevoeg word dat daar ná die ineenstorting van die kommunistiese blok in Oos- Europa en dus ook ná die beëindiging van die koue oorlog, weinig bestaansreg meer vir NAVO is. Om dié rede het Rusland dan ook die kommunistiese teenvoeter vir Navo, nl. die Warskouverdragsorganisasie ontbind. Amerika het egter verkies om NAVO te laat voortleef wat uiteraard vir hulle ontstsaglike koste op die hals haal, koste wat hulle nou van ander NAVO-lidlande probeer verhaal onder die voorwendsel dat NAVO hierdie ander lande se veiligheid waarborg.

    Die Russiese ministerie van buitelandse sake het die beplande verskuiwing van Amerikaanse soldate na Pole vergelyk met die missielkrisis van 1962 toe die Sowjetunie probeer het om missiele in Kuba te vestig, wat op ‘n nippertjie na tot ‘n wêreldoorlog gelei het. Heel onlangs is ‘n reuse- NAVO- militêre oefening in Pole, Georgië en die Baltiese state waaraan 37 000 soldate sou deelneem, deur die koronakrisis in die wiele gery. Die VSA werk ook jare lank reeds aan ‘n missielstel in Oos-Europa om die sogenaamde Iranese bedreiging die hoof te bied. Soos enigeen op ‘n landkaart kan sien, is Pole byvoorbeeld duisende kilometer van Iran verwyder.

    Dit is dus duidelik dat ‘n plofbare situasie in sentraal- en Oos-Europa aan die ontwikkel is. Dit is ook duidelik dat die situasie die gevolg is van direkte Amerikaanse bedreiging van Russiese veiligheidsbelange.

  • Karel Combrinck: Maddie lui die klokkie

    Karel Combrinck: Maddie lui die klokkie

    Êrens op Youtube is daar ‘n toneeltjie van ‘n man wat aan sy worshondjie Maddie, opdrag gee om ‘n klokkie te lui vir ‘n lekkertjie of ‘n koekie: Maddie the 10 Week old Dachshund learning to ring a service bell!

    Hierdie toneeltjie is ‘n volmaakte simboliese uitbeelding van die verhouding tussen Amerika en Europa vandag. As Duitsland, Frankryk, ens gehoorsaam is, en meesal is hulle, kry hulle dan soms ‘n koekie en soms net ‘n bitterbessie, afhangende van Amerika se bui. Pas weer het American Airlines ‘n bestelling van 47 Europese Airbus-stralers gekanselleer ten gunste van Boeing, duidelik binne die raamwerk van president Trump se beleid van “America first” .Dus ‘n geval van die bitterbessie…

    ‘n Voorbeeld van die Europese Unie se volslae en patetiese gedienstigheid aan die VSA is dié rondom die gaspypleiding uit Rusland na Wes-Europa waarvan die Europeërs volkome afhanklik is. Soos ons weet, is die Amerikaners reëlreg teen die bestaan van hierdie pypleiding gekant en beywer hulle hul instede daarvan vir ‘n pypleiding vanaf die Midde-Ooste deur Sirië na Wes-Europa, wat onder hulle beheer sal wees. Sirië weier egter om hierdie pypleiding oor hulle grondgebied toe te laat. Verder hoef nie gesoek te word nie vir die knaende Amerikaanse veldtog teen Sirië en Rusland. Dat hulle ‘n stryd voer teen Sirië “ter bevordering van die demokrasie” en weens die Siriese regering se gebruik van “chemiese wapens” is klaarblyklik maar net nog meer van die deursigtige leuens waaraan ons al gewoond is.

    Interessant is terloops dat Naarpers met Vuilbaard Scholtz aan die voorpunt deurgaans die pro-Amerikaanse standpunt stel. ‘n Mens kan wonder of Amerika Scholtz se steun nodig het of kry hy dalk ‘n koekie.

    Maar nou is dit natuurlik wesenlik wat die Europeërs self dink en sê van die bestaan en gebruik van die Russiese gaspypleiding wat duidelik in hulle belang is, maar wat nie in die Amerikaanse kraam pas nie. Hulle houding is dat hulle liefs nie wil kant kies nie. Hulle sal liewer maar wag en kyk hoe die dispuut homself oplos. Dit sou lagwekkend gewees het as dit nie so jammerlik tragies was nie.

    Ten einde die tekort aan te vul wat veroorsaak sou word indien die Europeërs die gastoevoer uit Rusland moes afsny, bied die Amerikaners aan om hulle eie, veel duurder skaliegas aan Europa te verskaf, wat Europa net nog meer afhanklik van Amerika sou maak. Vir die oomblik het die Europeërs nog nie aan hierdie brokkie gebyt nie, maar gee net kans…

    Dit sou in die belang van die Europese Unie wees om goeie en noue betrekkinge met Rusland te handhaaf. Rusland is vir hulle ‘n buurland, met ‘n vergelykbare kultuur, met reusebronne van grondstowwe, wat ‘n afsetgebied kon wees vir hulle produkte en wat hulle in staat sou kon stel om in samewerking werklik ‘n rol op die internasionale verhoog te speel. Maar nee, hulle verkies om krampagtig aan die Amerikaanse rokspante vas te klou en vol te hou met ‘n totaal verspotte en teenproduktiewe sanksieveldtog teen Rusland.

    Met die skepping van die Europese Unie is aan die Europeërs voorgehou dat die nuwe eenheid Europa in staat sou stel om sy stem op die internasionale terrein dik te maak en veral die hoof te bied teen Amerikaanse politieke en ekonomiese oorheersing. Hiervan het totaal niks gekom nie en Europa is nou meer onderdanig aan Amerika as wat hulle ooit was, ligjare verwyder van die tyd van Generaal De Gaulle toe daar nog geen Europese Unie was nie.

    Wat het dan gebeur? Wel, wat gebeur het en wat nooit aan die Europeërs verduidelik is nie, is dat die Europese Unie geheel en al ‘n Amerikaanse skepping is. Die Amerikaners het die Europese Unie tot stand gebring ten einde beter beheer oor hulle te hê, d.w.s . beheer oor hulle verdediging, hulle buitelandse beleid, hulle bankwese, hulle ekonomie, ten einde uiteindelik meer geld uit hulle te kan maak. Europa kan vandag letterlik beskou word as ‘n kolonie van die Amerikaanse empaaier. Die vooruitsig van ‘n sterker, meer onafhanklike Europa was weinig meer as ‘n koekie wat aan hulle belowe was as hulle die klokkie lui.

  • Eskom gebruik gas om ligte aan te hou

    Die maatskappy Sunbird Energy wat in Australië genoteer is, het ooreengekom om gas aan Eskom te verskaf in ooreenstemming met die kragverskaffer se planne om eerder gas te gebruik om sy kragopwekkers aan te dryf as diesel.

    Eskom moes die afgelope tyd swaar steun op sy diesel-aangedrewe turbines om die ligte aan te hou, het RSG berig.

    Sunbird sê sy Ibhubesi gasprojek in Suid-Afrika sal Eskom se Ankerlig kragstasie in Atlantis vir tot 15 jaar van 30 miljard kubieke voet gas voorsien.

    Ankerlig gebruik diesel sedert dit in 2007 gebou is.

    Sunbird sê die verskaffing van gas aan Ankerlig sal Eskom in staat stel om aansienlike besparings met sy brandstofkoste te bereik.

  • Westerse media rig ultimatum aan Poetin

    Rusland het Maandag gesê pres. Wladimir Poetin sal geen ultimatums rakende die Oekraïne duld nie.

    Dié reaksie volg op Anglo-Amerikaanse mediaberigte dat Duitsland Poetin “tot môre tyd gegee het om tot ’n nuwe vredesplan in te stem, anders sal Rusland nuwe sanksies in die gesig staar”.

    Poetin se woordvoerder, mnr. Dmitry Peskof, het op ’n Russiese­ radiostasie verbaas gesê dat niemand nog ooit aan die president ‘n ultimatum gestel nie. Dit bly ongeoorloof, ongeag die versoeking, het Peskof gemaan.

    Die leiers van die Oekraïne, Duitsland­ en Frankryk maak gereed vir ’n beraad met Poetin in Minsk, in Belarus, môre.

    Die doel is om ’n einde van tien maande se bloedvergieting­ in Oos-Oekraïne te bewerkstellig.

    Intussen oorweeg Amerika dit om die regeringstroepe van die Oekraïne­ te bewapen om pro-Russiese selfverdedigingsgroepe aan te val.

    Die VSA probeer ‘n burgeroorlog in die land stook na ‘n gefaalde kleurrewolusie namens groot oliebelange.

    Poetin het Sondag gedreig om hom aan môre se beraad te onttrek indien die ander leiers nie tot “verskeie­ punte” instem nie. Hy het nie oor dié punte uitgebrei nie.

    Poetin het Vrydag tot ounag in die Kremlin met me. Angela Merkel en Francois Hollande, onderskeidelik­ ­die Duitse en Franse leiers, vergader­. Dit was Merkel se eerste besoek aan Rusland sedert die krisis in die Oekraïne­ meer as ’n jaar gelede begin het.

    The Wall Street Journal het Sondag berig dat Merkel Poetin voor ’n ultimatum­ gestel het, maar dit is onwaarskynlik aangesien Duitsland van Russiese gas afhanklik is.

    Merkel, wat geen geheim daarvan maak dat sy heftig gekant is teen die verskaffing van wapens aan die regeringsmagte van die Oekraïne is nie, het ondersteuning van Frankryk gekry.

    Merkel het Maandag haar vredesplanne­ met pres. Barack Obama by die Withuis in Washington­ bespreek.

  • SA se gasinfrastuktuur gebrekkig sê rolspelers

    ‘n Voorlegging aan die Parlementêre portefeuljekomitee oor Energie het getoon dat ‘n gebrek aan infrastruktuur die verskaffing van gas vir huishoudelike en nywerheidsgebruik kniehalter.

    Rolspelers in die gassektor, insluitende SASOL, PetroSA, NERSA en die Departement van Energie het die Parlementêre komitee ingelig.

    Die Nasionale Energiereguleerder, NERSA sê plaaslike gasreserwes voldoen nie aan die potensiële vraag nie.

    ‘n Woordvoerder van NERSA, Nomfundo Maseti, sê alhoewel gas in buurlande ontdek word, is daar beperkte infrastruktuur om dit die land in te bring.

    Maseti sê daar is groot gasvondse in Mosambiek, Ghana, Tanzanië en in die Kongo. Die gasvoorraad is dus nie die probleem nie, maar die infrastruktuur om dit uit die buurstate by Suid-Afrika te kry.

  • BNP Paribas betaal boete van $9 miljard

    Soos daar verwag is, word die Franse bank BNP Paribas met $8,9 miljard (ongeveer R100 000 000 000) deur die Amerikaanse regering beboet. Die aankondiging is gisteraand deur die kantoor van die prokureurgeneraal van New York-staat gemaak. ‘n Advokaat van die Franse bank het in die hof skuldig gepleit op aanklagte van vervalsing van handelsdokumente en sameswering. Een van die aanklaers het verklaar dat BNP Paribas aandadig was aan ‘n “langtermynsameswering” wat in “verskeie jurisdiksies” plaasgevind het en die Amerikaanse sanksies teen die Soedan, Kuba en Iran oortree het.’Fout is gemaak’Mnr. Jean-Laurant Bonnafé, die algemene direkteur van die bank, het Vrydag reeds die werknemers van die bank in ‘n memorandum op die ergste voorberei. “Ek wil dit duidelik stel: ons sal swaar gestraf word. Omdat daar wanbestuur was en foute gemaak is.”

    Die Amerikaanse ondersoekers het vasgestel dat die bank transaksies ter waarde van 30 miljard dollar uitgevoer en weggesteek het, hoofsaaklik by sy filiaal in Genève, Switserland. Die transaksies het handel in ru-olie met die lande behels.Omdat die ru-oliemark in dollar verhandel, moes BNP Paribas hom herfinansier by die Federale Reserwebank in New York, daarom ag die Amerikaanse departement van justisie dit as sou die transaksies oor sy grondgebied “beweeg” het en behoort die federale wet eerbiedig te gewees het, selfs al was die betalings nie onwettig daar waar hulle plaasgevind het nie: nóg Frankryk, nóg Switserland het tydens dié periode enige sanksies teen die Soedan, Iran of Kuba toegepas.Ander Europese banke was reeds die slagoffers van sogenaamde “dollar-imperialisme”. In 2012 moes die Nederlandse bank ING ‘n boete van $619 miljoen betaal omdat hy transaksies in dollar met Libiese, Birmaanse, Iranese en Kubaanse kliënte aangegaan het. Maar dit was nie naastenby so hoog soos die byna $10 miljard wat van BNP Paribas verlang word nie. Die Franse bank word swaarder as die ander gestraf omdat die bedrae groter was, asook omdat hy nie dié winsgewende handel gestaak het nadat hy deur die Amerikaners in kennis gestel is dat dit onwettig was nie.

    ‘Goeie nuus vir ons kliënte’

    Vir Bonnafé is die ooreenkoms wat daar met die Amerikaanse regering bereik is, “goeie nuus vir al ons spanne en vir ons kliënte aangesien dit die onsekerheid wat op ons groep gerus het, uit die weg ruim”.

    Die reuseboete sal nie tot die bankrotskap van die bank lei nie, aangesien dit min of meer ‘n jaar se winste verteenwoordig, maar dit gaan tog die solvensie en kapitaalsterkte van die bank raak. Sy verhoudings met institusionele beleggers mag ook in die gedrang kom. Sekere pensioenfondse mag nie in maatskappy belê wat teenoor die Amerikaanse gereg skuldig gepleit het nie. Dit was juis dié verhoudings waaroor daar nog ter elfder ure onderhandel is.

    Buiten die boete, word BNP Paribas verbied om sekere transaksies in dollar uit te voer. Die bank sal vir een jaar nie handel in dollar mag dryf sover dit ru-olie en gas betref nie. Hierdie strafmaatreël sal in Januarie 2015 in werking tree. Intussen sal die bank tyd hê om alternatiewe reëlings te tref deur byvoorbeeld ‘n ander bank te kry wat as tussenganger vir sulke transaksies kan optree.

  • Brandstofpryse op voor vakansie

    Brandstofpryse op voor vakansie

    petrolprysVakansiegangers sal meer moet opdok vir brandstof hierdie skoolvakansie as die prys sal Woensdag met 17c per liter styg.

    Die prys van diesel sal met 10c per liter styg, gas met 18c per kilogram en paraffien sal met 22c per liter duurder wees.

    Na drie maande se dalings is die prys van 95-oktaan-petrol aan die kus weer op na R12,82 en in die binneland na R13,19.

    Verbruikersgoedere sal ook duurder word omdat produkte per pad vervoer word, wat die druk op die inflasiekoers sal laat toeneem.

    Van Woensdag sal die brandstofprysformule ook aangepas word, met kleinhandelaars (vulstasies) se winsmarge wat ten koste van groothandelaars (oliemaatskappye) sal toeneem.

    Vulstasies verdien tans R1,04 per liter aan marge en oliemaatskappye 58c per liter. Van Woensdag sal vulstasies R1,39 inoes en oliemaatskappye net 31c.

  • Elektrisiteit in ‘n digitale ekonomie

    Image

    Elektrisiteit is veel meer as net ‘n energiemedium. Die potensiaal vir innovasie wat in elektrisiteit opgesluit lê maak dit die hartklop van die beskawing, waarsonder die mensdom moeilik sou kon voortbestaan. Dit is veilig om te aanvaar dat die pas van tegnologiese innovasie uit elektrisiteit nog vinniger in die toekoms gaan versnel.

    Die belangrikste voordeel hiervan is die potensiaal om produktiwiteit te vermenigvuldig. Die produktiwiteit van ontwikkelende lande versnel tans vinnig a.g.v. innovasie sodat die gaping tussen hulle en die eerstewêreld se ekonomieë begin krimp. Om hul voorsprong te behou, stimuleer eerste wêreldlande hul ekonomië deur innovasie en word hierin deur die sogenaamde ‘digitale rewolusie’ gehelp.  

    Vandag se digitale ekonomie is soos ‘n reuse visnet wat uit knope of nodusse en konneksies bestaan en regoor die aardbol gespan is. Elke dag word duisende nuwe silikonskyfies met greintjies intelligensie as nuwe nodusse in voorwerpe ingebou en vermeerder die aantal konneksies. 'n Ontploffing van verbindings vind so plaas en miljoene kuberkonneksies bestaan reeds wêreldwyd tussen nodusse soos selfone en selfone, rekenaars en rekenaars ook tussen selfone en rekenaars, tussen rekenaars en masjiene, voertuie op land, lug en see.  

    Wat is die verwantskap en hoe het dit betrekking op die elektrisiteitsbedryf? Die potensiaal wat in ‘n digitale netwerkekonomie opgesluit lê en wat tans rondom ons ontvou, beteken dat verouderde infrastrukture vandag as ‘digitale hindernise’ beskou word en word wêreldwyd reeds deur politieke – en tegnologiese druk bevraagteken. ‘n Gaping het reeds tussen die reste van die infrastrukture van ‘n vorige geslag tegnologie en die nuwes ontstaan. Verouderde elektriese infrastrukture het ‘n leeftyd van veertig jaar. Sentrales wat in die 1960s en 70s gebou was kom eersdaags aan die einde van hul ekonomiese lewens en sal vervang moet word.  

    Maar waarmee?  

    Word dit met dieselfde ou tegnologie of met vars 21ste eeu tegnologie vervang? Moet sentrale elektrisiteitsverskaffers nie ook digitaal transformeer nie?.

    Vandag se infrastruktuur, wat uit ‘n relatief klein aantal reuse kragstasie-nodusse met beperkte konneksieskakels oor lang afstande bestaan, sal uitgebou moet word om soortgelyke betroubaarheid en akkuraatheid te verskaf as die soomlose mikroskyfie-bedryf wat hy moet bedien. In ‘n digitale ekonomie is kragonderbrekings taboe. Die huidige eensydige toepassing van geografiese beurtkrag getuig van ‘n gebrek aan insig en beplanning en is blatante ekonomiese sabotasie. In ‘n digitale ekonomie moet ander denkprosesse gevolg word deur tegnologie in te span wat beurtkrag op genuanseerde basis instel sodat die digitale netwerk te alle tye in stand gehou sal word. Intelligente skakelaars vir byvoorbeeld geisers, stowe, verhitters ens kan byvoorbeeld in huise se distribusieborde geïnstalleer word en kan sentraal deur elektiese impulse oor die kragnetwerk aan en afgeskakel word om kragverbruik te reguleer. Hierdie is nie ‘n oplossing vir die probleem van verouderde kragstelsels nie, maar kan as oorgangsmaatreëls dien totdat die dosyn of so groot kragsentrales uiteindelik deur duisende kleiner eenhede of nodusse vervang of aangevul is.  

    Vroeër was “groter is goedkoper” die wagwoord, maar vandag se kleiner stelle bevat die potensiaal om dubbel so doeltreffend en die helfte minder besoedelend te wees as die ou grotes. 'n Soomlose netwerk van verspreide kragopwekking, wat net soos die internet interaktief aaneen geskakel is, is nou ‘n realistiese toekomsbeeld. Sou een ketel van Eskom vandag buite werking raak, verloor die netwerk 600 Megawatt krag. Een kraglyn kan tans 3600 Megawatt krag verloor. Daarenteen verloor een mikro-verskaffer wat foutief raak slegs een Megawatt of selfs net ‘n tiende daarvan. Gedesentraliseerde kraglewering is inherent dus meer betroubaar en doeltreffend. Boonop beteken hoër doeltreffendheid, minder besoedeling per eenheid krag gelewer.  

    Suid-Afrika se eie steenkoolreserwes is voldoende om vir eeue lank in die land se energiebehoefte te voorsien. Maar dan sal daar anders met steenkool te werk gegaan moet word. Onlangs is berig dat Eskom ondersoek instel na die moontlike vergassing van ondergrondse steenkool (die UCG-proses) om gasturbines vir kragopwekking te dryf. 'n Gangbaarheidstudie word glo gedoen na die werkbaarheid om ‘n 2100 MW-kragstasie by die Majuba steenkoolvelde in Mpumalanga op te rig. Hoewel die ‘groot is goed’ paradigma beoog om een van die skoonste steenkool kragstasies te bou wat goedkoper krag teen 80% van die installasiekoste sal lewer, moet daardie krag nog deur die bestaande kwesbare netwerke vervoer word.  

    Die waarde van daardie projek is dus nie sodanig die projek as sulks nie, maar die kommersialisering van die ondergrondse vergassingsproses vir die volgende geslag kragopwekkers. Die UCG-proses is reeds dekades gelede in die voormalige Sowjet-Unie ontwikkel. Diepliggende steenkool van swak gehalte en wat nie ekonomies ontginbaar is nie, word ondergronds vergas. Die as bly ook sommer ondergronds. Die tegnologie bestaan ook reeds geruime tyd om steenkoolgas van kweekhuisgasse en swawelhoudende stowwe te suiwer. Voordat die gas deur ‘n netwerk pypleidings versprei word, word die koolstofdioksied uitgeskei en ondergronds gepomp om in waterhoudende formasies opgelos te te word in gebiede waar grondwater nie gebruik word nie, soos byvoorbeeld onder die seebodem by die kus, of naby meergebiede.

    Skoon omgewingsvriendelike gas uit steenkool, wat uit waterstof, metaan en koolstofmonoksied bestaan, is ‘n goeie brandstof vir hoë temperatuur brandstofselle (SOFC’s) wat primêre elektrisiteit kan verskaf. Die uitlaatgas van sulke brandstofselle bevat genoeg energie om mikro-turbines aan te dryf vir sekondêre kragopwekking. Hierdie kombinasie word ‘brandstofsel hibriedes’ genoem en het ‘n brandstof-na-elektisiteit effektiwiteit van beter as 70%, ‘n syfer wat tot onlangs nog ongehoord was. Gewone steenkoolkragstasies se doeltreffendheid is minder as die helfte daarvan. 'n Verdere aaneenskakeling van tegnologie soos waterverhitting of lugverkoeling wat van die turbine se uitlaatgas gebruik maak, stoot die nuttigheidsgraad op na oor die 80%. Dit kan egter slegs naby die verbruikspunte en in pas met die spesifieke behoefte op ‘n gedesentraliseerde basis aangewend word.

    Omgewingsvriendelike steenkoolgas kan dus vanaf dertig of meer ondergrondse bronne regdeur die land deur ‘n netwerk gaspypleidings versprei word om brandstof aan die nodusse van ‘n gedesentraliseerde kragnetwerk te verskaf. Is dit te vergesog dat duisende 1 Megawatt hibriede eenhede regoor die land digitaal aanmekaar geskakel is om die toekomstige vraag na elektriese krag op ‘n inkrementele basis aan verbruikers te voorsien? Sommige nodusse sal meervoudige installasies wees, ander weer enkeling opwekkers. Hulle sal naby die verbruikers geplaas word en as ‘n gesamentlike netwerk deur rekenaartegnologie bestuur word.  

    Ons moet egter daarteen waak dat die land se navorsingsenergie nie heeltemal deur wind en sonenergie oorheers word nie. Daar is ‘n behoefte aan albei. Soos die armes, sal termiese stelsels, groot en klein, vir minstens nog ‘n honderd jaar by ons wees.

    для водоснабженияпрокурор харьковской области