Etiket: ramp

Dan Roodt oor Guillaume Faye: die regse Sartre

Een van die voorste intellektuele van die Franse “Nieu-Regs” (nouvelle droite), wat later sy eie idees oor die lot van die Weste ontwikkel het, is pas dood. Dan Roodt kyk na die man en sy idees en vergelyk hom met Jean-Paul Sartre aan die linkerkant van die politieke spektrum.

Guillaume Faye het tussen 6 en 7 Maart gesterf. Hy het ‘n aantal geskrifte agtergelaat wat nou behoorlik gelees kan word, aangesien ons die geleentheid kwyt is om hom bloot ‘n vraag te stel by een van sy talle openbare lesings regoor die wêreld. Ek het hom twee keer in Amerika tydens 2006 en 2012 ontmoet, en het dadelik ‘n affiniteit met sy ikonoklastiese intelligensie aangevoel.

‘n Profeet word nie in sy eie land geëer nie, soos die spreekwoord lui, en miskien was dit ook die geval met Faye. Kort ná die aankondiging van sy dood was ek geskok om ‘n paar minagtende opmerkings oor hom te lees deur sommige voormalige kollegas en vriende uit die dae toe hy lid was van die Franse nouvelle droite (Nieu-Regs), veral die GRECE. Laasgenoemde akroniem staan ​​vir Groupement de recherche et d’études pour la civilisation européenne en word meestal geassosieer met sy stigter Alain de Benoist, wat later vir Guillaume Faye as ‘n “ekstremis” getipeer het.

Liberale of linkses sal waarskynlik dieselfde ding van De Benoist self sê. Die Engelse Wikipedia beskryf GRECE as “‘n etnonasionalistiese dinskrum”. De Benoist was nog altyd baie versigtig om hom nie nasionalisties te noem nie; in ‘n onderhoud met BuzzFeed het hy hom as ‘n ondersteuner van Bernie Sanders en Jean-Luc Mélenchon (die verlinkse Franse politikus) beskryf. In dieselfde onderhoud sê hy: “Een van sy bitterste gevegte was met Guillaume Faye, wat in die middel van die 80’s met De Benoist gebots het, aangesien Faye die soort oordrewe rassistiese posisies begin inneem het wat De Benoist wou agterlaat.”

Die R-woord, wat ten minste een keer in elke linkse toespraak of publikasie voorkom. As ons nou daarna kyk, is die posisies van De Benoist en Faye van dieselfde orde, en verteenwoordig ‘n poging om die Europese en Westerse identiteit te red. Albei was onverbiddelik gekant teen die laissez-faire immigrasie wat deur Links en immigrasioniste gepredik is. Maar dalk wou Faye, altyd die avant-gardistiese voorloper, verder gaan en die argument tot sy uiteinde voer, waar dit polities onkorrek word.

Baie Franse intellektuele van sy geslag het openlik ‘n oproep op Marxistiese revolusie gedoen, selfs pedofilie, soos Daniel Cohn-Bendit, die Europese LP en voormalige Maoïstiese studenteleier van die Mei 1968-opstand in Parys. Op die een of ander manier word mense en veral die media nie daardeur ontstig nie. Jean-Paul Sartre, wat miljoene boeke verkoop het wat die Westerse mens as eensaam, alleen en absurd uitbeeld, het selfs linkse terroriste verdedig. Hy en sy metgesel, Simone de Beauvoir, het hulself laat afneem saam met Fidel Castro en Ché Guavara wat duisende mense koelbloedig doodgeskiet het. Oënskynlik is dit as bewonderenswaardig en glansryk beskou.

Daarom vergelyk ek Guillaume Faye met Sartre: hy was ‘n betrokke intellektueel wat die wêreld wou verander. Ek het ‘n aanhaling gevind van Faye in ‘n onderhoud oor Nietzsche wat hierdie siening ondersteun:

“Dit is baie vreemd, want die publisiteitsbewuste wie se ideologie, polities korrek en konformisties, is presies die teendeel van Friedrich Nietzsche se filosofie. In werklikheid het die pseudo-Nietzscheans ‘n ernstige filosofiese fout begaan: hulle het beweer dat Nietzsche ‘n teenstander van die gevestigde orde was, maar het voorgegee dat hy nie verstaan ​​dat dit hul eie orde was nie: die egalitarisme wat uit ‘n sekulêre interpretasie van die Christendom gekom het. Christelike morfiese van binne en buite. Maar hulle het geglo (of het geneig om te glo) dat Nietzsche ‘n soort anargis was, terwyl hy ‘n onverbiddelike nuwe orde voorgestel het. Nietzsche was nie soos sy nabootsers ‘n rebel in pantoffels nie, maar ‘n revolusionêre visioenêr. “

Faye het volkome begryp ​​dat die stryd tussen Links en Regs in die Weste oor die afgelope twee eeue teruggevoer kon word na twee stelle idees, verpersoonlik deur twee figure wat so verskillend was soos Karl Marx en Friedrich Nietzsche. Aan die een kant, die klem op opsweping, jaloesie, sosialisme, wat diegene met talent of skoonheid straf, met wit skuldgevoelens en andersyds Nietzsche se klem op teling en afkoms, aristokratiese waardes en smaak, ‘n amorale onskuld.

Faye betrek ook Nietzsche se idee van die “goeie Europeër” wanneer hy praat van sy eie Europese of Westerse nasionalisme, wat alle Europese volke omhels as die nasionale komponente van een beskawing. Hy het gedink dat “eng nasionalisme” tot die wêreldoorloë van die twintigste eeu gelei het en was nie skaam om te sê dat hy ‘n Italianer of ‘n Duitser as sy landgenoot en sy broer beskou het nie, maar nie ‘n Afrikaan of Arabier wat die Franse nasionaliteit gehad het nie.

Sulke uitsprake het Faye in konflik gebring met die Franse owerhede en linkse NRO’s wat hom van “rassisme” beskuldig het. Ná die publikasie van sy boek, La colonisation de l’Europe, is hy met 300 000 Franse frank (sowat R600 000) beboet omdat hy durf waag het om die idee te betwis dat dit moontlik was om miljoene derdewêreldimmigrante in Frankryk te integreer.

In daardie boek verklaar hy onomwonde dat Islam onversoenbaar met Europa is. Hy verwerp die gedagte dat die Magreb of Noord-Afrika ooit deel van Frankryk kan word soos sommige sosialiste al aangevoer het. “Die Magreb het niks om tot Europa by te dra nie, geen ekonomiese of geopolitieke voordeel nie. So ‘n huwelik sou wees soos om jou aan ‘n parasitiese struktuur te verbind. “(La colonisation de l’Europe, p. 41.)

Faye sien egter ook die hand van Amerika om Europa nader aan Islam te dwing en die kunsmatige kloof tussen “Westerlinge” en “Slawe” in stand te hou. ‘n Swak Europa verseker die wêreldwye hegemonie van die VSA.

Aan die ander kant onderskei Faye tussen daardie Moslems van min of meer Europese afkoms, soos die Turke en die Afrika- of Midde-Oosterse Moslems. Hy verwys na Duitsland, wat tot voor sy besluit om Midde-Oosterlinge te verwelkom, veel minder immigrasieprobleme soos misdaad en onluste as Frankryk gehad het. “Wat bewys dat dit nie die wetlike status van vreemdeling te wees wat die immigrant onassimileerbaar maak nie, dit is sy etniese oorsprong. Die Turke van Duitsland, wat vreemdelinge is, veroorsaak veel minder probleme en kos die Duitsers baie minder as wat die Afro-Arabiere die Franse staat kos, en laasgenoemde beskik grotendeels oor Franse burgerskap! “(La colonisation de l’Europe, p. 42.)

‘n Bietjie na die negentiende-eeuse bioloog Georges Cuvier met sy leer van “katastrofisme” waardeur hy die evolusie van die aarde verduidelik het, heg Faye veel waarde aan katastrofes of rampe. Hy voorsien ‘n komende ramp wanneer immigrasie, rassevermenging en die finale verowering van die Weste deur die Derde Wêreld sal lei tot ‘n ineenstorting van die beskawing, veral in Europa, maar moontlik selfs op wêreldwye skaal.

Sy leer van “archeofuturisme” bied ‘n uitweg uit die komende ramp. Terwyl die mensdom terugkeer na sy primitiewe, stamgebonde voorgeskiedenis soos wat in Afrika en dele van Asië tot die twintigste eeu geheers het, sal ‘n elite-minderheid tegnologie kan aanwend om ‘n nuwe beskawing te skep. Daarom het die Engelse vertaling van sy boek Archeofuturisme die onderskrif: “Europese visioene vir ‘n postrampspoedige tydvak.”

Aan die begin van die tweede hoofstuk van Archeofuturisme verklaar hy: “Slegs radikale denke is vrugbaar, want dit is die enigste wat in staat is om gewaagde idees te skep om die heersende ideologiese orde te vernietig en ons in staat te stel om onsself van die bose kringloop van ‘n mislukte stelsel van beskawing te verlos. ”

‘n “Toeloop van rampe” sal Europeërs in ‘n nuwe Donker Tyd dompel, en die moderne uitwis — iets wat in elk geval ‘n soort Protestantse en Angelsaksiese uitsondering was. Hy noem die moderne ‘n “pirriese oorwinning”, wat die kiem van sy eie vernietiging in hom omdra. Hy onderskei agt “ramplyne” wat die moderne sal oorweldig:

  1. Metastase van die Europese sosiale weefsel, in wese die demografiese kolonisering van die noordelike halfrond wat die ontwikkelde sentrums huiseves deur die globale Suide.
  2. Ekonomiese en demografiese krisis, met die verspreiding van armoede en werkloosheid, wat reeds in Frankryk en Suid-Europa gebeur, en wat ‘n “Derdewêreld-Europa” tot gevolg het.
  3. Die chaos van die Suide, wat van groot Derde Wêreld-stede soos Rio de Janeiro, Lagos, Kinshasa, Meksikostad, Koeala Loempoer, ensovoorts,  versprei waar ‘n gewelddadige misdadige onderklas saamleef met ‘n superryk elite wat beskerm word deur gewapende private waarmagte.
  4. ‘n Wêreldwye ekonomiese krisis, wat gekenmerk word deur dalende markte, depresiasie van geldeenhede, nie-terugbetaling van soewereine skuld, soos ons reeds gesien het, maar nog nie op ‘n heel rampspoedige skaal nie.
  5. Die oplewing in fundamentalistiese godsdienstige fanatisme, veral van Islamiste, maar ook van sommige Hindoes.
  6. ‘n Konfrontasie tussen Noord en Suid op teologiese en etniese gronde, met die rassebegronding van alle politiek. “Paradoksaal genoeg het egalitêre kosmopolitisisme gelei tot geglobaliseerde rassisme,” skryf Faye.
  7. Die onophoudelike besoedeling van die planeet.
  8. Die verspreiding van kernwapens, veral in Asiatiese lande.

Sodra die rampspoed sy hoogtepunt bereik, met die ineenstorting van moderne stelsels, sê Guillaume Faye dat “die mensdom sal terugkeer na die argaïese waardes wat suiwer biologies en menslik is (dws antropologies): die skeiding van geslagsrolle; die oordrag van etniese en volkstradisies, spiritualiteit en priesterlike organisasie; sigbare en strukturele maatskaplike hiërargieë; die aanbidding van voorvaders; rites en toetse vir inisiasie; die herstelling van organiese gemeenskappe (van die familie tot die volk); die deïndividualisering van die huwelik (egverbintenisse moet die sorg van die hele gemeenskap betrek en nie net van die egpaar nie); ‘n einde aan die verwarring tussen erotiek en eggenootskap; die prestige van die krygerkaste; ongelykheid wat sosiale status betref … ”

Benewens sy pessimisme oor die toekoms van die moderne, sal Guillaume Faye onthou word vir sy vurige oproep tot die stryd, met die titel Waarom ons veg: ‘n manifes vir die Europese weerstand. Dit is vir die eerste keer in die oorspronklike Frans in 2001 gepubliseer, en roep mense van ‘n gemeenskaplike Europese beskawing op om te verenig teen die vele bedreigings wat hulle in die gesig staar. Faye sê:

“Ek was nog altyd ‘n ‘nasionalis’ – nooit ‘n ‘Franse nasionalis’ nie, maar eerder ‘n ‘Europese nasionalis’. Ten spyte van haar drome van grootsheid (wat haar ontwyk het), is Frankryk te klein. Om te bestaan, om onsself te verdedig, om ons in ‘n toenemend moeilike wêreld te verweer, is dit nodig om op ‘n groter vlak as ‘n vastelandse blok te hergroepeer. “

Maar enige verwarring met die soort kosmopolitiese “Europeanisme” van die EU-politikus Guy Verhofstadt, word gou deur Faye reggestel. Sy Europa, soos hy dit stel, sou “die Pentagon se nagmerrie wees… ‘n etnosentriese Eurosiberia. Dit is ‘n langtermyn-unie van Wes-en Sentraal-Europese volkere met die Russiese Federasie – ‘n unie vry van Islamisering, Amerikaanse hegemonie en nie-Europese kolonisasie. ”

Elders in dieselfde manifes verwys hy na Europa se Prometheaanse vermoë om bo dodelike uitdagings uit te styg:

“Mens moet altyd hoop. Ons mense beskik nog oor enorme hulpbronne. Ten spyte van die voortdurende ondermyning, moet die tragiese kreatiwiteit van die Europese beskawing nog geblus word. “

Hier is ‘n video (in Engels) van ‘n toespraak wat deur Guillaume Faye in 2012 gelewer is by die American Renaissance-konferensie naby Nashville, Tennessee.

Dak van kerk stort ineen in Nigerië

Die dak van ‘n volgepakte kerk in die suide van Nigerië het Saterdag in duie gestort.

Minstens 60 mense is dood, het ooggetuies en amptenare aan AP gesê.

Die “Reigners Bible Church International” in Uyo, die hoofstad van die Akwa Ibom-staat, was nog onder konstruksie en werkers het gejaag om dit betyds klaar te maak vir Saterdag se seremonie om die kerk se stigter, Akan Weeks, as biskop in te huldig, het lede van die gemeente gesê.

Honderde mense, onder wie die goewerneur­ van die staat, Udom Emmanuel,­ was in die kerk toe die metaal­dwarsbalke op die aanbidders neergestort en die sinkplaatdak ingeval het. Emmanuel en Weeks, wat predik dat God sy aanhangers­ ryk sal maak, het ongedeerd ontsnap.

Die oorskot van 60 slagoffers is reeds uit die puin gehaal, maar die dodetal kan styg namate ‘n hyskraan meer rommel verwyder.

‘n Woordvoerder van die goewerneur, Ekerete Udoh, sê ‘n ondersoek is gelas om vas te stel of met die boustandaarde laat slaplê is. Geboue stort gereeld in Nigerië ineen as gevolg van endemiese korrupsie asook kontrakteurs wat onderstandaard-­boumateriaal gebruik en inspekteurs omkoop om swak werk of ‘n afwesigheid van boupermitte te ignoreer.

In 2014 is 116 mense dood toe ‘n multiverdieping-­gastehuis van ‘n kerk in Lagos, Nigerië se kommersiële hoofstad, ineengestort het. Die meeste slagoffers was Suid-Afrikaanse volgelinge van die kerk se invloedryke stigter, T.B. Joshua.

Twee strukturele ingenieurs, Joshua en trustees van die kerk is van strafregtelike nalatigheid en onopsetlike manslag aangekla nadat bevind is dat strukturele probleme, wat deur die ontwerp en foute met die bouproses meegebring is, daartoe gelei het dat die gebou ineengestort het.

Lagos se staatsaanklaers se pogings om hulle voor die hof te bring, het telkens misluk vanweë vele regsuitdagings wat die verhoor steeds vertraag.

Geen plofstof op menslike oorskot van EgyptAir-ramp nie

Egipte het Sondag ’n duikboot gestuur om te help met die soektog na die vlugopnemers van die straler van Egypt­Air wat in die Middellandse See neergestort het. Al 66 mense aan boord het gesterf.

Honderde mense het Sondag in die Koptiese Christelike kerkgebou in Kaïro vergader om vir naasbestaandes onder die slagoffers te bid.

Daar is nog geen aanduiding wat tot die neerstorting van vlug 804 van Parys na Kaïro gelei het nie, ten spyte van spekulasie oor plofstof.

Egipte se pres. Abdel-Fattah el-Sissi sê dit sal tyd neem om vas te stel wat presies aan boord van die Airbus A320 gebeur het.

Menslike oorskot dui daarop dat daarop dat geen plofstof gebruik is nie, het ‘n Egiptiese forensiese beampte en ondersoekbronne gesê.

Egipte se lugvaartnywerheid is onder die interna­sionale vergrootglas sedert 31 Oktober verlede jaar. Toe het ’n Russiese Airbus A321 onderweg van die Rooi See oord Sharm el-Sheikh onderweg na St. Petersburg, in die Sinai-skiereiland neergestort.

Altesame 224 mense het in daardie ongeluk die lewe gelaat.

Grondstortings in Sri Lanka eis talle

Meer as 150 mense is moontlik dood ná twee grondstortings Woensdag in Sri Lanka. Dit kom ná swaar reën die afgelope twee dae in die sentrale deel van Sri Lanka geval het.

Die hoop vervaag dat oorlewendes wat deur die twee modderstortings begrawe is, lewendig gevind sal word.

Meer as 300 000 mense moes voor die vloedwater en modderstortings in Colombo en omliggende gebiede vlug.

Sowat 196 000 mense moes hul huise weens die swaar reën ontruim en reddingswerkers kon 350 mense in veiligheid bring.

Die modder in sekere gebiede is byna tien meter diep. Die swaarste reën in 25 jaar sak al sedert verlede naweek uit.

Reddingswerkers soek naarstiglik na oorlewendes, maar verwyder ook lyke, het rampbestuurders gesê.
’n Rooikruis-hospitaalwerker het gesê hulle vrees dat die dodetal veel hoër as die verwagting kan wees. Die Rooikruis-hospitaal het ’n kamp vir die oorlewendes opgerig.

Totale migrasie-ramp tref Duitsland

Dat zich in Zuid-Duitsland door de massale illegale immigratie een ramp voltrekt, dringt nog niet tot iedereen door. Politici in Berlijn proberen de indruk te wekken dat Duitsland de komst van een miljoen asielzoekers dit jaar wel kan verwerken. “Wir schaffen das”, zei bondskanselier Angela Merkel (CDU): “Het gaat ons lukken”.

Maar dit is helemaal de vraag. Kijk naar een huilende vrouwelijke afgevaardigde uit Beieren, de zuidelijke regio die de zwaarste klappen moet opvangen. Op een bijeenkomst van haar sociaal-democratische partij, de SPD, in Berlijn, waar zo’n driehonderd regionale en lokale SPD-politici hun hart kwamen luchten over de onhoudbare toestanden in hun gemeentes en regio’s, deed een moedige Brigitte Meier behalve emotionele ook zeer verontrustende uitspraken. “De openbare veiligheid is in het geding!”, zegt zij, nee, roept zij naar de zaal.

Kijk en huiver. Dit is een opname van een besloten SPD-bijeenkomst in de Rijksdag. Die vrou is in trane!

Vertaling uit Duits:

“Er moet iets veranderen. Stelt u zich voor wat dit veiligheidstechnisch allemaal betekent. Het Oktoberfeest begint, met 7 miljoen bezoekers – Ik heb het hier over een acuut veiligheidsprobleem! – dit kan het hoofdstation van München helemaal niet meer aan!

Er kwamen de afgelopen twee weken 55.000 mensen naar München, 55.000, en we konden de treinen niet meer doorsturen omdat jullie, uit de andere regio’s, die vluchtelingen weigerden. Op Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen na! Dank daarvoor!

Als dit zo doorgaat dan kunnen we de openbare veiligheid niet meer garanderen. Als het ons niet gaat lukken… We hebben ons al afgevraagd bij Sociale Zaken in München of we misschien de noodtoestand moeten uitroepen, net als bij overstromingen. Maar dat was al nutteloos geweest in dit geval, dat stadium zijn we al voorbij. Alle hulpdiensten waren al gemobiliseerd, misschien hadden we nog twee dagen nieuwe bedden en tenten kunnen krijgen.

Zelfs dat helpt ons dus niet meer. Daarom zijn we zo ongeduldig.

De vraag hier is: erken wat zich in Passau, Rosenheim en München afspeelt! Kom zelf kijken wat er bij ons aan de hand is. De situatie in het zuiden van deze republiek zal snel veiligheidstechnisch buiten controle raken. We wilden de Olympiahal openen, maar we wisten niet eens hoe en met wat. Er waren geen bedden en dekens, we zochten al naar luchtbedden, we hebben via vrijwilligers die spullen bij elkaar moeten zoeken.

En met wie? Het Technisches Hilfswerk, het Duitse Rode Kruis, ze konden niet meer, die mensen waren aan het einde van hun krachten, We hebben notabene het leger in moeten schakelen!

Dat is de stand van zaken in Beieren, overal. In Passau, in Rosenheim en München.”

Nepal-skudding: Everest-klimmers dood

Minstens 17 bergklimmers is op Everest dood toe ’n massiewe sneeustorting weens ‘n groot aardskudding in Nepal hulle verswelg het.

Die sneeustorting het ’n groot gedeelte van die basiskamp op Everest verwoes en vrese laat ontstaan dat baie meer ongevalle op die berg kan wees omdat baie bergklimmers daar uitgekamp het.

Die skudding, wat 7,9 op die Richterskaal geregistreer het, het oos van Pokhara in Nepal getref en kantoorgeboue en verskeie huise verwoes.

Die dodetal in die verwoestende aardskudding wat die Katmandoe-vallei Saterdag geruk het, styg steeds en volgens owerhede die is meer as 3 200 mense dood.

Tienduisende is dakloos gelaat na die ramp. Inwoners se huise is vernietig, terwyl ander te bang is om na hulle huise terug te keer, te midde van sterk na-skokke.

Talle sterftes in China en Indië is ook weens die aardbewing aangemeld. Intussen het talle reddingspanne en hulpmateriaal in die land begin aankom.

Telefoonlyne is erg beskadig en wat kommunikasie met nooddienspersoneel bemoeilik.

Vyf Suid-Afrikaners wat vermis was na die skudding is glo intussen opgespoor en hul gesinne laat weet dat hulle veilig is.

Die Britse regering het hulp beskikbaar gemaak om Nepal by te staan. Die Britse departement van internasionale ontwikkeling sê die fonse is dadelik beskikbaar om broodnodige voorrade te verskaf, terwyl die res aan die Rooi Kruis gegee sal word.

Verskeie Britse burgers is direk deur die aardbewing geraak.

Vlieënier van Alpe-rampvlug ‘uitgesluit’

Een van die twee vlieëniers op die gedoemde vlug wat in die Alpe verongeluk het, was uitgesluit uit die kajuit voor die vliegtuig met 150 mense neergestort het, het ‘n bron na aan die ondersoek Donderdag aan AFP gesê.

Kajuitopnames wat van die toneel verhaal is, het aangedui dat een van die sitplekke teruggestoot word en die deur oopgemaak word en dan weer toe, gevolg deur die klank van ‘n klop, het die bron gesê, en bygevoeg “daar was nie meer ‘n gesprek van daardie punt af tot die ongeluk nie”.

Die bron het gesê ‘n waarskuwingsalarm wat die nabyheid van die grond aandui, kon voor die impak gehoor word.

Die opname het getoon dat die vlieëniers normaal en in Duits gesels aan die begin van vlug-4U9525 vroeg Dinsdag. Die bron kon nie sê of dit die kaptein of die eerste beampte was wat die kajuit verlaat het nie.

Die New York Times het ‘n senior militêre amptenaar aangehaal wat betrokke is by die ondersoek, en berig dat die vlieëniers se gesprekke roetine was tot en met die punt waar een van hulle nie in staat was om terug te keer na die kajuit nie.

“Die man buite klop eers liggies aan die deur, en daar is geen antwoord nie,” het die koerant die ondersoeker aangehaal. “En dan slaan hy die deur harder en geen antwoord nie. Daar is nooit ‘n antwoord nie.”

Die klankopname dui daarop dat die uitgesluite vlieënier “probeer om die deur oop te breek.”

Die kajuitstemopnemer is laat Dinsdag gevind, ‘n paar uur na die ongeluk van die ekonomievlug vanaf Barcelona na Düsseldorf, en die data is Woensdagmiddag ontleed.

Die Airbus A320 het skielik ‘n noodlottige agt minute se daling ondervind kort nadat hy kruishoogte bereik het.

Geen noodsein is gestuur nie en die bemanning het nie gereageer op desperate pogings van grondbeheer om kontak te maak nie.

Japan skenk R30 miljoen vir SA rampbestuur

Japan het 30 miljoen rand geskenk vir die opleiding van rampbestuurspanne in Suider-Afrika, het RSG berig.

Dit volg nadat Redding Suid-Afrika Japan in 2011 na die aardbewing en tsoenami bygestaan het. Meer as 20 000 mense is in die ramp dood.

Suid-Afrika se span was die enigste uit Afrika wat gaan help het. Gister was die vierde herdenking van die ramp.

Die Japanse ambassadeur in Suid-Afrika, Shigeyuki Hiroki, sê daar het sedertdien ‘n band van vriendskap ontstaan, wat uitgeloop het op die vennootskap tussen die Japanse regering en Redding Suid-Afrika.

Hiroki het gesê rampe tref verskeie dele van die wêreld onverwags en hulle wil graag vaardighede ontwikkel en veral in Suid-Afrika se buurlande.

Paniek oor Eskom: binnekort dalk geen krag en water, maar wel onluste, plundery

Soos wat meer en meer nuus oor Eskom uitlek, kom dit voor asof jare se wanbestuur deur hoogs besoldigde “uitvoerende beamptes” uiteindelik hul tol begin eis. Die koerant Business Day berig vandag dat die elektrisiteitsreus Donderdag “ten minste 10 000 Mw van sy vermoë verloor het”, die ergste sedert die kragonderbrekings in 2008. Hierdie toestand gaan ten minste vir die volgende twee tot drie jaar duur.

Volgens Eskom het daar Donderdag 10 424 Mw (een kwart van die land se totale elektriese vermoë) se opwekkeningseenhede “onverwags onklaar geraak”, wat die maatskappy naarstiglik laat soek het na maniere om ‘n totale ineenstorting van die netwerk te keer. ‘n Verdere 5 000 Mw se vermoë was boonop onbeskikbaar vanweë beplande instandhouding.

Ingenieurs en afgetrede ingenieurs wat buite die stelsel verkeer en dus meer vrylik kan praat, is bekommerd dat ‘n totale ineenstorting van die kragnetwerk nie meer ver is nie. Dit kan tussen 2 weke en 2 maande neem vir die netwerk om weer aan die gang te kom soos wat kragsentrales weer aangeskakel moet word, wat miljoene mense binne ure sonder krag, water, kommunikasie en veral veiligheid kan laat.

Die Amerikaanse ervaring in New Orleans na afloop van die Katrina-orkaan het getoon dat veral die swart bevolking dit as ‘n geleentheid om te roof, te plunder en te verkrag gesien het. Terwyl die hoofstroommedia in die VSA dié aspek van die ramp in Augustus 2005 geïgnoreer het, het konserwatiewe webblaaie in die VSA gewemel van eerstehandse berigte van die chaos wat gevolg het toe daar nie meer krag of water was nie.

‘n Ingenieur van Pretoria, mnr. Alex Bell, het gepoog om uit te vind of die Pretoriase munisipaliteit oor enige gebeurlikheidsplanne beskik om seker te maak dat inwoners ten minste water sou hê indien Eskom se kragnetwerk ineenstort. Hy skryf in ‘n epos dat mense hul eie voorsorgmaatreëls moet tref aangesien die Suid-Afrikaanse “owerheid” nóg besorg oor die krisis is nóg oor enige voorsorgmaatreëls beskik:

Ek woon in ‘n sekuriteitsoord met ongeveer 250 wooneenhede. Dit kan na my mening onverantwoordelik wees om NIKS te doen nie, maar elkeen moet sy eie plan beraam.

INDIEN die Eskom-NETWERK VAL – ineenstort, soos totaal, gaan dit ten minste enigiets van 2 weke tot 2 maande neem om dit weer aan te kry.
MAAR waar lê die grootste risiko? Dit is nie die feit dat ons nie gaan krag hê nie, daarvoor kan ons ‘n plan maak soos gas of iets, MAAR WAT MAAK ONS INDIEN DAAR NIE WATER IS NIE !!!!

Daar is geen bron van waar drinkwater aangery kan word nie – moontlik rou water vanaf nabygeleë damme. Die kettingwinkels sal net vir ‘n dag of twee water hê en die reservoirs wat in die Randwater- en byvoorbeeld munisipale verspreidingsnetwerke is sal maksimum vir ongeveer 48 uur water kan voorsien. En daarna ??? In ‘n stad soos Pretoria of Johannesburg sal dit afhanklik wees van waar die water voorsien word, maar nog steeds sal die munisipale pompstasies asook dié se Randwater-inlynpompstasies NIE water kan pomp sonder krag nie !!!!

Ek het met “bekwame persone” van byvoorbeeld Pretoria-munisipaliteit gesels en dié sê dat Pretoria geen bystandsgenerators het wat aangeskakel kan word vir dié doel nie.

Só het ek ook gesels met bekwame persone van Randwater, en dié sê hulle het by verre nie genoeg / voldoende / net enkele bystandskragopwekkers wat gebruik kan word, sou daar ‘n krisis ontstaan.

Ek dink dié boodskap moet uitgaan sodat ons mense NIE KAN SÊ HULLE IS NIE BETYDS GEWAARSKU NIE !!!

Die noodsaaklike behoefte aan water sal in die orde van sê 4 000 liter (4 kubieke meter) per persoon per maand wees. Bronne wat gebruik kan word is byvoorbeeld: boorgate, swembaddens en watertenks.

Indien mense twyfel oor die moontlikhede dat die Eskomnetwerk kan faal, skakel en gesels met verantwoordelike persone oor die stand van onderhoud wat by Eskom ondervind word.

Ongeag die vooruitsig van ‘n volslae krisis en moontlike chaos wat daarop kan volg, rig Eskom reeds enorme skade aan die ekonomie aan. ‘n Energiekundige wat gereeld selfs in die hoofstroommedia aangehaal word, Chris Yelland, het vanoggend soos volg getwiet oor ‘n verdere “menslike fout” by die Koebergkragstasie:

Benewens water, behoort mense ook droë kos soos rys wat min water verg om gaar te maak, byderhand te hou, tesame met genoeg gas, kerse en brandstof in voertuie aangesien die pompe by vulstasies ook nie mag funksioneer nie.

Nigerië talm met uitkenning van rampslagoffers

Die Suid-Afrikaanse regering het berigte ontken dat gespanne betrekkinge tussen Suid-Afrika en Nigerië ‘n probleem geskep het om die oorskot van slagoffers van ‘n kerkramp terug te bring.

Die troebel verhoudinge tussen die twee lande is glo die oorsaak van vertragings om die liggame van Suid-Afrikaners wat in Lagos dood is, na die land terug te bring.

Sedert die ramp, sukkel Nigeriese owerhede steeds om ontbindende lyke te identifiseer deur middel van DNA-toetse, maar dit blyk ‘n moeilike taak vir die swak toegeruste Wes-Afrikane te wees.

Amptenare kla dat dit ‘n onbegonne taak is om vingerafdrukke te kry van ontbindende lyke.

Volgense bewerings word die meeste lyke in lykshuise koel gehou alleen deur waaiers, met geen verkoeling nie.

Volgens amptelike bronne is 80 Suid-Afrikaners en nog vier mense wat in Suid-Afrika gewoon het, dood toe ‘n gastehuis by ‘n kerk van die prediker, TB Joshua op 12 September ineengestort het.

Die ramp, wat aan swak bouwerk toegeskryf is, het die lewens van 115 mense geëis.

‘n Regeringswoordvoerder, Phumla Williams sê hulle volg die nodige riglyne om te verseker dat die liggame van die oorledenes sou gou moontlik terug in die land is.

Volgens Williams gee die Nigeriese owerhede hul volle samewerking.

Williams het egter toegegee dat sy verstaan dat die naasbestaandes graag die gebeurtenis wil afsluit.

‘Red Haïti’ sê Clinton

Die voormalige Amerikaanse president, Bill Clinton, het korporatiewe sakeleiers by die Wêreldekonomiese Forum aangemoedig om die ramp in Haïti te gebruik as ‘n geleentheid om die rampgeteisterde Karibiese eilandbevolking van geslagtelange armoede te red.

“Hulle moet gehelp word deur hierdie vreeslike ramp,” het Clinton in sy toespraak gesê.

Die VSA vrees ‘n toestroming van swart vlugtelinge ná die aardbewing die eiland in puin gelê het.

Dit volg nadat reddingswerkers Woensdag ‘n 16-jarige meisie, Darlene Etienne, na 15 dae onder die puin uitgehaal het.

Volgens dokters is sy stabiel, maar ongelooflik gedehidreer, aan boord ‘n Franse hospitaalskip.

“Ek kan dit nie medies verduidelik nie, maar sy het vanoggend vir my gesê dat sy niks geëet of gedrink het nie,” het Evelyne Lambert, die hoof-dokter aan boord die Siroco, gesê.

Bure het Woensdag haar noodroep gehoor en reddingswerkers na die toneel ontbied.

Dokters was bekommerd dat haar hart sal gaan staan omdat sy so swak was. Sy is sover die persoon wat die langste vasgekeer was na die aardbewing en dit oorleef het.

Internasionale fondse wat vir Haïti ingesamel is het Donderdag die $2 miljoen-perk  bereik, het die Verenigde Nasies verklaar, maar ‘n groot taak lê egter voor om die land weer op die pad van herstel te plaas.

саун иФильчаков прокуратура харьков

Neus in ander se sake

Met ‘n reuse internasionale hulpaksie op die rampgeteisterde Haïti gefokus, het die VSA opnuut in sekere kringe onder skoot gekom as synde ‘n imperialistiese land wat sy neus ongevraag in ander lande se sake steek. Dié keer het verskeie regeringsleiers tot die VSA se verdediging ingetree en daarop gewys dat die hulpaksies sonder die VSA onbeduidend sou wees.

In talle lande waar interne spanning manifesteer, word gedesentraliseerde regeringsvorme as moontlike oplossing voorgehou. Een hiervan is federalisme.

Die VSA is in talle opsigte ‘n rolmodel vir federalisme. Met federasievorming het die deelnemende state hul soewereiniteit oor bykans alle regeermagte behou, en slegs enkele aspekte aan die federale regering afgeteken, waaronder verdediging, buitelandse sake en sekere maatskaplike aangeleenthede.

Die gevolg is dat sommige deelstate die doodstraf toepas, en ander dieselfde grondwet so uitlê dat dit ongrondwetlik is. Oor die afgelope paar jaar het bykans elke deelstaat rug styfgemaak, hetsy deur wetgewing van hul staatsregerings, hetsy deur staatsreferendums of deur hofuitsprake, om gay-huwelike te verbied.

Die gevolg van hierdie federale manifestasie is dat die VSA oor ‘n groot en magtige regering, bestaande uit ‘n uitvoerende president, ‘n senaat en huis van verteenwoordigers beskik wat oor min sake seggenskap het. Weens verskeie faktore, soos ‘n groeiende Amerikaanse identiteit, het die sentrale regering sy impak op binnelandse aangeleenthede via die venstertjie van sekere maatskaplike aangeleenthede, al groter oopgewring. Pres, Barack Obama het pas ‘n lang stryd deur die kongres gevoer om ‘n bekostigbare gesondheidsorgstelsel vlot te kry. Hoewel hy hier sekere konsessies oor aborsieregte teen Christengroepe moes maak, het hy deur ‘n strategiese aanstelling op die federale regbank gesorg dat die VSA se stryd teen aborsie op aanvraag – volgens ‘n onlangse peiling die meerderheid Amerikaners – na raming sowat 20 jaar teruggesit is.

Verskeie deelstate het trouens voor Obama se verkiesing reeds wetgewing in plek begin sit om in pas te wees wanneer die hoogste hof die uitspraak van Wade v Roe, waarkragtens aborsies gewettig is, tersyde sou stel. Aborsiekliniekbase het op Indiaanse reservate toegesak om in daardie gebiede aborsieklinieke binne die state wat aborsies op aanvraag sou verbied op te rig, omdat die reservate wat hierdie aspek betref, onder regstreekse federale wetgewing val.

Hierdie aspek toon ook hoe kompleks die federale regeervorm in die VSA in werklikheid is.

Tog, buite die VSA hoor ‘n mens selde indien ooit van enige ander ministers, as die Secretary of State en die Secretary of Defense, onderskeidelik die ministers vir buitelandse sake en van verdediging.

Dit is ‘n noodwendige gevolg dat die VSA, of enige staat wat ‘n soortgelyke grondwet het, baie aktief buite sy grense sou wees. Indien nie, sou die Wit Huis en kongres nie veel meer as wit olifante gewees het nie.

Hierdie werklikheid het al baie positiewe verwikkelinge, soos die Camp David-vredesberaad opgelewer, hoewel kenners destyds reeds gewaarsku het dat die elemente van mislukking ook ingebou is soos om die Palestynse kwessie in ‘n bylaag in die lug te laat hang.

Moderne tegnologie, vinnige lugreise en kommunikasie het die wêreld tot ‘n neutedop laat krimp, en so die VSA se reikwydte tot ver buite die grense van die Monroe-leer laat rek. Omgekeerd het dit wat die VSA se belange raak, ook as bedreiging binne trefafstand gekom, en die binne die VSA se vermoë om iets daaraan te doen. Die VSA se beste belange was nie altyd noodwendig dieselfde as ander lande se beste belange nie, en dikwels is ‘n wig ingedryf.

In Suid-Afrika het die sentrale regering die finale sê oor alle uitvoerende magte, en is dit dieselfde regering wat op plaaslike vlak manifesteer en riool die strate laat afloop, wat ook besluit om bande van wisselende vlakke van vriendskap met die wêreld se muishondlande soos Kuba, Venezuela en Noord-Korea te smee.

Dit kan as kwalik bevorderbaar vir Suid-Afrika se buitelandse belange met die VSA se bondgenote en lande wat ‘n beleid van realpolitik volg, beskou word. Suid-Afrika, via onder meer USAid, is juis een van die groot ontvangers van hulp uit die VSA.

‘n Paar lesse van die internasionale politiek staan soos pilare in die stroom: Die regeervorm wat ‘n bevolking kies het implikasies na buite. In die internasionale politiek het lande slegs belange, nie vriende nie, en in die internasionale politiek is alle state gelyk en ongelyk tegelyk.

Wanneer ‘n regering van ‘n heterogene land, soos in Suid-Afrika, tegelyk binnelands en buitelands regeer, moet die implikasie in gedagte gehou word dat ‘n buitelandse beleid wat onaanvaarbaar vir sekere binnelandse groepe sal wees, tot die polarisasie tussen daardie groepe sal bydra. ‘n Kortstondige adjunk-minister van buitelandse sake het in die afwesigheid van die minister ‘n ongehoorde sterk pro-Palestynse standpunt teen Israel ingeneem. Dat sy self ‘n Moslem is, het waarskynlik haar oordeel meer beïnvloed as wat die realiteit dit beïnvloed het. Met die eerste kabinetskommeling het sy in die slag gebly. Hierdie verstellings is egter te min.

 

пескоструйный аппарат karcherтопкарго отзывы