Tag: Hitler

Karel Combrinck: Weimar 1918/2018
Daar is vele wat glo dat die geskiedenis hom herhaal. Kom ons hoop maar dit is nie so nie, want daar is weinig in die geskiedenis wat ons herhaal wil sien, veral die verhaal van die twintigste eeu, sekerlik die donkerste blad in die geskiedenis van die mensdom. As dit so is dat die geskiedenis hom herhaal, is dit miskien omdat die mensdom nie wil leer nie.

Die oorsake van die Tweede Wêreldoorlog is menigvuldig en kompleks, maar die hoofoorsaak is die ineenstorting van die Duitse geldeenheid in die twintigerjare van die eeu.

Ná die afgryslike menseslagting van die Eerste Wêreldoorlog wat in 1918 met die Duitse nederlaag beëindig is, het Frankryk, Engeland en Amerika ontsaglike reparasies van Duitsland geëis. Terselfdertyd het die sg. Geallieerdes die Duitse produksiemiddele, industrieë, grondstowwe ens. afgetakel en weggery. Die Franse het bv. die Swartwoud uitgekap en die hout na Frankryk gekarwei. Die gevolg was dat Duitsland reusagtige skulde opgestapel het wat hulle net nooit sou kon betaal nie.

Die President van die Duitse Reichsbank, oftewel die Duitse sentrale bank onder die Weimar regering, Rudolf Havenstein, het die probleem probeer aanpak deur steeds meer en meer Marke te druk wat die Duitse ekonomie op sy knieë gedwing het en die algemene bevolking in die diepste ellende gedompel het.

‘n Paar syfers oor die gevolge van Havenstein se besluit volg, tesame met, tussen hakies, die parallelle groei van Hitler se Nasionaal Sosialistiese (Nazi-) Party:
- Maart 1915 1$ = 4,85 Mark (Hitler totaal onbekend)
- Feb 1920 1$ = 100 Mark (Hitler begin klein groepies toespreek)
- Maart 1921 1$ = 260Mark (Hitler hou toespraak voor 6000 mense)
- Des 1922 1$ = 6,800 Mark
- Jun 1923 1$ = 193,000 Mark (Die Nasionaal Sosialiste wen 6,5% van die setels in die Reichstag.
- Nov 1923 1$ = 3,4,000,000,000,000 Mark
- Sept 1930 Die Nazi’s wen 18,3%van die setels in die Reichstag.
- Jul 1932 Nazi’s wen 37, 4% van die setels.
- Maart 1933 Nazi’s wen 48% setels. Hitler word Rykskanselier.
- Sept 1939 Tweede Wêreldoorlog breek uit.
Die Weimar-regering het geglo dat hulle geen ander keuse gehad het nie as om hulle geldeenheid te kelder ten einde aan die oorlogskuld te ontkom.

Vandag sit ons weer met ‘n situasie van astronomiese private en staatskuld. Daar is egter geen verskoning soos oorlog of oorlogskuld nie. ‘n Land soos Frankryk bestee die totaliteit van die inkomstebelasting wat sy burgers betaal aan die vereffening van die rente op staatskuld. L.W. die rente alleen. En die ander Westerse lande is nie juis beter daaraan toe nie, sommige selfs veel slegter.

In die private sektor gaan die banke steeds voort om maar te leen en te leen, dermate dat dosyne banke wêreldwyd die afgelope paar jaar bankrot en gesluit is. Talle ander banke, veral die heel grotes, is tegnies ook bankrot, maar dit is aanvaarde wysheid dat hulle “te groot is om bankrot te laat gaan”.

Hoe is dit dus moontlik dat reusebanke nie “toegelaat” kan word om in duie te stort nie? Die verklaring is tweërlei: Aanvanklik het die Westerse regerings probeer om die banke uit die verknorsing te help deur die bevolking (die middelklas) te belas. Die stadium is nou bereik dat die middelklas wêreldwyd belastingvoos is en nie verder uitgemergel kan word nie, wat maak dat Westerse regerings nou hulle toevlug neem tot … die druk van rommelnote, of soos dit ook genoem word, monopoly money.

Die Europese geldstelsel, nl. die euro, was uit die staanspoor gegrond op die Duitse Mark. Dit was trouens ‘n voorwaarde vir die toetrede van Duitsland tot die Europese Unie en die oogmerk was Duitse beheer oor die stelsel. Die Europese sentrale bank (ESB) is dus eintlik die Duitse sentrale bank met ‘n ander naam.

Vir baie jare het die Duitse sentrale bank met ‘n arendsoog gewaak oor die ESB en dus oor die lotgevalle van die euro. Die angswekkende gevolge van ‘n gepeuter met hul geldeenheid was nog te vars in hulle geheue om weer so-iets toe te laat.

Maar ongelooflik soos dit is, het Duitsland oor die afgelope paar jaar begin om, gebuk onder ‘n ondraaglike skuldlas van die staat en die groot banke, weer die druk van rommeleuros toe te laat. Die afgelope twee jaar druk die ESB 80 miljard rommeleuros per maand, so te sê in sy geheel bestem om die bodemlose put van die groot banke te probeer vul. Soos die Weimar-regering glo hulle dat hulle geen ander keuse het nie. (Die groot banke kan nie “toegelaat” word om te vou nie.)

Die Duitse nasionale skuldlas beloop tans 2, 064, 623, 120, 800 euro. Of liewer, dit was die posisie ‘n paar minute gelede, want die Duitse skuld groei teen 92,040 € per minuut. Minstens is dit ‘n syfer waarvan ons ‘n begrip kan vorm. Die jaarlikse rente op Duitse skulde beloop 48,396,856,438 euro. En, soos gesê, dis die algemene patroon in die Westerse nywerheidslande.

Die wesentlike vraag is: Wat doen die derduisende “demokraties verkose” politici wêreldwyd om die katastrofe te beredder? Hulle doen net niks, enersyds omdat die soustrein nog te lekker loop — vet salarisse en toelaes van allerlei aard, motors met bestuurders, gratis huise, ens. — en andersyds omdat hulle niks kan doen nie. Dis die groot banke wat die opdragte gee. Parlemente is niks meer nie as rubberstempels vir die banke en “demokratiese” verkiesings is weinig meer as sleutels tot die soustrein. En verder hou hulle hulle besig met die oplegging en invordering van belastings.

In skrille teenstelling met die fabelagtige rykdomme van ‘n handjie vol oligarge lewe dermiljoene mense in die Westerse wêreld vandag in armoede. Ons hoor net selde daavran. Netsoos die Weimar-regering in Duitsland in die twintigerjare, verkies “demokraties verkose” regerings om dit net te ignoreer. En so ook die fatsoenlike media, by uitstek die lakeie van die geldmagte. Hoeveel ruimte wy Die Burger bv aan die derduisende mense wat in Suid-Afrika in ellende verkeer? Ek lees die ding nie, maar my indruk is hulle bestee meer tyd aan die swangerskappe in die Britse koningshuis as aan die nood van hulle eie mense.

Dit moet vir enigeen met oë en ‘n bietjie verstand in sy kop duidelik te wees dat die situasie nie onbepaald kan voortduurtnie. Dis nie meer ‘n vraag van of die kaartehuis in duie gaan stort nie, maar wanneer en wat die gevolge gaan wees. Tog net nie weer ‘n wêreldoorlog nie, maar dis nie uitgesluit nie, helaas.
5 January 2018
Oostenrykse verkiesing ontaard in getier oor honde

Oostenryk se berugste boorling, Adolf Hitler, se naam word selde in sy geboorteland genoem. Dit het dus as ‘n skok vir vele gekom toe ‘n presidentskandidaat, Alexander van der Bellen, tydens ‘n onlangse TV-debat na ‘n lêer gereik en twee foto’s van “der Fuehrer” te voorskyn gebring het.

Van den Bellen het sy teenstander, die nasionalis Norbert Höfer in die presidentsverkiesing verslaan met ‘n vreesveltog en plakkate waarop hy homself as ‘n ware Oostenryker voordoen met sy honde in die natuur.

Die voormalige leier van die Groen-party het gekla oor ‘n onlangse boodskap op Facebook waarin ‘n veldtogfoto van hom wat met sy hond stap teenoor ‘n foto van Hitler wat met sy Duitse herdershond by die Nazi-leier se vakansiehuis stap, gepubliseer is.

“Vind jy dit in orde?” wou Van der Bellen van sy opponent, Norbert Höfer van die regse Vryheidsparty (FPÖ) weet. Hy het daarop gewys dat een van die FPÖ se amptenare die foto op Facebook gedeel het.

Höfer, wat die boodskap as “afskuwelik” bestempel het, het self gekla omdat sy veldtogplakkate met swastikas en Hitler-styl snorre geskend word.

Höfer se verdediging teen die Groenes se aantygings het hom die verkiesing gekos.

‘n Groen distriksraadslid Sabine Beck van die 8ste distrik van Wene het op haar Facebook-album ‘n vergelyking tussen die FPÖ-voorsitter HC Strache en Adolf Hitler getref. Dit het Van der Bellen egter nie gepla dat een van sy party se lede hiermee besig is nie.

5 December 2016
Hitler-huis gaan platgestoot word

Adolf Hitler, berugte Duitse Nazi-leier, se geboortehuis in Oostenryk gaan vernietig word.

Dié besluit is geneem om te voorkom dat dit ‘n neoNazi-monument word.

Die Minister van Binnelandse Sake, Wolfgang Sobotka, sê ‘n nuwe gebou sal ‘n liefdadigheidsorganisasie huisves.

Sabotka sê die besluit is gegrond op aanbevelings van ‘n komitee wat moes besluit wat om met die omstrede gebou in die noordelike dorp Braunau am Inn te doen.

Die huis staan leeg sedert 2011 toe die regering betrokke geraak het in ‘n geskil met die eienaar.

Die vrou se familie het vir meer as ‘n eeu die huis besit waar Hitler in 1889 gebore is.

18 October 2016
Karel Combrinck: Die dodelikste sweer is Anti-Afrikaner-Afrikaners

Oor die naweek het een van die walglikste stukkie anti-Afrikanerskap, geskryf deur ene M.C. Botha , wat ek ooit onder oë gehad het op Netwerk24 verskyn. Die Netwerk24-redaksie maak nie melding van wie dié M.C. Botha dan kan wees nie, dus moet ons maar raai. Daar is, soos ek verstaan, iemand met die naam M.C. Botha wat glo romans skrywe. Persoonlik het ek nog nooit iets van hom gelees nie en ek voel my ook nie om daardie rede juis geestelik veel armer nie raai. Dan is daar ook nog ‘n M.C. Botha, wat redakteur is van een van Naspers se publikasies. Is dit dalk dieselfde persoon? Ek gaan nie my kop daaroor breek nie. Kom ons kyk maar na wat hierdie M.C. Botha te sê het, wie hy ook al mag wees.

Sy stuk is ‘n aanval teen kampvegters vir Afrikaans wat hy die «taalbulgilde» noem. Die pogings van mense wat veg vir Afrikaans beskryf hy as ‘n «ge-oink in die moddertrog».

Botha se relaas is so skokkend verregaande dat dit eintlik geen kommentaar verdien nie. Kom ons beperk ons dus maar grootliks tot aanhalings daaruit wat min of meer vanself spreek.

Volgens hom is daar «geen einde aan die groepies bejaarde wit mans wat uit die dampkring van Afrikanernasionalisme hul verskyning maak nie». Dis nou mense wat Afrikaans probeer verdedig.

En terloops, ek wil raai dat Botha ook reeds bejaard is al probeer hy sy lyf jonglat hou. Ons het almal die manier om die een of ander tyd bejaard te raak. M.C. Botha is hierop tog seker geen uitsondering nie of hoe?

Botha meen voorts dat «Hitler en Mussolini vir hul uitdelgingsbeleid nie uitsluitlik van hul moedertaal afhanklik was nie». Daarenteen het «Malan ens. hul ganse beleid van afsonderlike ontwikkeling geskoei op die lees van daardie beminde begrip: moedertaal-nasionalisme».

Let dus daarop, die Afrikaners was, soos Hitler en Mussolini, ook verantwoordelik vir ‘n «uitdelgingsbeleid». Verdien so ‘n stelling ernstige kommentaar?

En dan nog: «Sonder Afrikaans was apartheid niks. Sonder apartheid was Afrikaans niks.»

Dus, as ‘n mens ‘n bietjie elementêre logika wil beoefen: Noudat apartheid nie meer daar is nie, is Afrikaans, volgens Botha, ook niks. Daar kan tog geen ander afleiding wees nie.

Dan haal Botha, met goedkeuring, ene Lovelyn Nwadeyi aan wat op die onlangse jaarvergadering van die US-konvokasie (asof dit ‘n getuigskrif is) sou gesê het dat «Afrikaners vir hierdie klaarblyklike sonde (van apartheid) tot dusver amper skotvry daarvan afgekom het». En dan voeg hy by dat hierdie stelling «vir die taalbulle (ons) wat slegs die samboktaal van hulle vaders ken, te subtiel is». Vir ons, met ons samboktaal, is Lovelyn Nwadeyi se stelling te «subtiel»!

Die noodwendige afleiding is dus weer eens: Ons as Afrikaners is nog nie genoeg gestraf vir die «sonde» van apartheid nie. En wanneer die straf kom, dan hoop M.C. Botha natuurlik dat hy uit erkentlikheid vir ‘n artikel soos hierdie, ongestraf sal bly. Die manne wat die straf uitdeel moet tog net nie die fout maak om M.C. Botha, die romanskrywer, te verwar met M.C. Botha, die redakteur nie. Dit sal tog alte naar wees. Al die gatkruipery verniet.

«Die simbiose tussen Afrikaans en apartheid» noem Botha ‘n «dodelike sweer wat in 1976 deur die jeug van Soweto geprik is». ‘n Veel meer dodelike sweer, wat nog nie geprik is nie, is die verskynsel van Anti-Afrikaner-Afrikaners soos M.C. Botha.

Verder was die Soweto-opstand «nouliks vroegtydig», m.a.w. net betyds om «die geboorte van die nuwe Suid-Afrika te verhaas» Die «pyn en lyding van die 197- opstand was net deur swartes gevoel, met die uitsondering van enkele Engelse simpatiseerders». L.W. Die Engelse simpatiseerders verdien eintlik ons bewondering.

Nog is dit die einde nie. «Die taal van die koloniseerders van Suid-Afrika was nie Engels nie, maar Nederlands – Afrikaans se stamtaal». Waar, in hemelsnaam, kry hy so ‘n stukkie snert vandaan? Waar en wanneer was daar ooit ‘n Nederlandse kolonie aan die Kaap? Die VOC het hoogstens ‘n verversingspos vir verbygaande skepe op ‘n nietige stukkie aarde rondom Kaapstad gevestig en bedryf.

En dan, uiteindelik iets waarmee ‘n mens kan saamstem: «Die Grondwet van Suid-Afrika is ‘n utopiese dokument wat Afrikaans net so min kan beskerm soos enige ander moedertaal – ook Engels.» Behalwe net dat Engels, soos Botha behoort te weet, geen beskerming nodig het nie.

En les bes is daar ook nog ‘n stekie na die Bittereinders van die ABO. «Almal moes na die ABO die mas opkom ten spyte van die Bittereinders se gekners van tande. Vandag is dit bekend wat hùlle op die lang duur nagelaat het: Twisgierigheid, agterdog en bitterheid.» M.a.w. die agterdog en bitterheid was nie die werk van die Engelse nie, maar van die Bittereinders! Dit slaan ‘n mens se asem weg. En met «vandag is dit bekend» bedoel hy seker vandag is dit bekend in die wandelgange van Naspers.

Mense soos M.C. Botha het natuurlik die probleem dat hulle FW de Klerk se oorgawe, aangestig deur Naspers, ten alle koste moet probeer goedpraat. Daarom moet die onvergelyklike moed en vasberadenheid van die «bittereinders» as agterlik en teenproduktief afgekam word. Hulle het ook die probleem dat die behoud van Afrikaners se selfrespek na die ABO grotendeels te danke was aan die uiterste offers wat die «Bittereinders» bereid was om te bring terwyl die meeste Afrikaners van die skandelike De Klerk-kapitulasie net vernedering en skaamte oorgehou het.

Gelukkig is daar darem ook nog Afrikaners, soos Steve Hofmeyr, wat bereid is om hulle nek uit te steek vir die Afrikaanse saak, maar dit wil amper lyk asof Steve ‘n beter ontvangs in Nederland het as in Suid-Afrika self.

5 June 2016
ANC kla 3 ‘rassiste’ van DA aan, om ‘rasse-oorlogvoering’ te voorkom

Die ANC het losgetrek met ‘n reeks regsprosedures teen vier mense wat die party as die land se grootste “rassiste” beskou. Twee van hulle is DA-ampsdraers, Dianne Kohler Barnard en Chris Roberts, asook die sedertdien geskorste DA-lid wat reeds nasionale en internasionale berugtheid verwerf het, Penny Sparrow. Die enigste swart “rassis” wat aangekla word, is Velaphi Khumalo, ‘n werknemer van die dept. sport, kuns en kultuur in die Provinsie Gauteng. Khumalo het op Facebook geskryf dat blankes die “Hitler-behandeling” moet kry (sien hier bo).

Waarskynlik word Khumalo slegs aangekla omdat die Suid-Afrikaanse Raad van Joodse Afgevaardigdes druk toegepas het oor die verwysing na Hitler en die implisiete goedkeuring van sy beleid jeens Jode in die Facebook-uitspraak, en nie omdat die ANC-SAKP hoegenaamd begaan is oor antiblanke stellings nie. Dié afleiding word gestaaf deur die ANC se mediaverklaring gister waarin dié stap só omskryf word:

“Die ANC se sekretaris-generaal, Gwede Mantashe, sê die ANC beskik as regerende party oor die morele en wetlike verpligting om leierskap te betoon en die verantwoordelikheid om rassekonflik en -oorlogvoering te voorkom. Die aansoeke word primêr gebring om die waardigheid van die swart, kleurling- en Indiërmeerderheid te herstel en om die grondwet te verdedig.”

Die party wil hê die vier moet onder die Wet op die bevordering van gelykheid en die voorkoming van onbillike diskriminasie vervolg word. Die ANC het Dinsdag ‘n aansoek by die Wes-Kaapse Hooggeregshof teen die DA-lid, Dianne Kohler Barnard, geliasseer, waarin hy om ‘n bevel vra dat Paul Kirk se Facebook-inskrywing, wat verlede jaar in September deur Kohler Barnard gedeel is, as rassisties verklaar word en haatspraak en onbillike diskriminasie verteenwoordig, soos dit deur die wet omskryf word.

In sy funderende eedsverklaring beweer Gwede Mantashe dat “Kohler Barnard se oproep om die terugkeer van PW Botha ‘n oproep is vir die terugkeer van verdrukking, onderdrukking, aanhouding, marteling, skending en moord op ontelbare swart, Indiër- en kleurlingmense. Trouens, dit is ‘n oproep om die terugkeer van die gehate stelsel van apartheid self.”

Die ANC eis ook ‘n verklarende bevel dat die gedrag van Kohler Barnard die lede en ondersteuners van die ANC, asook die miljoene swartmense, kleurlinge en Indiërs hul inherente waardigheid misken, tesame met hul grondwetlike reg om hul waardigheid geag en beskerm te sien. Daar word ‘n beroep op die hof gedoen om te verklaar dat spraakvryheid nie rassistiese uitlatings en haatspraak insluit nie.

R500 000-boete vir Kohler Barnard

Die regerende party wil hê dat Kohler Barnard R500 000 moet betaal aan ‘n organisasie wat nie-rassigheid, vedraagsaamheid en versoening in Suid-Afrika bevorder en doen ‘n beroep op die direkteur van openbare vervolgings om ook strafregtelike stappe teen haar te neem.

In die Port Elizabethse Hooggeregshof doen die ANC insgelyks aansoek teen die DA-raadslid in die Nelson-Mandelabaai-metropolitaansemunisipaliteit, mnr. Chris Roberts, wat sy mederaadslid, Mongameli Bobani, tydens debat in die raadsaal op 30 Julie verlede jaar ‘n “bobbejaan” genoem het.

Gisteroggend het die ANC insgelyks ‘n aansoek teen Penny Sparrow in die Scottburgse Landdroshof in Kwazulu-Natal geliasseer weens haar uitspraak dat swartes wat rommel strooi ape is. Dié uitlating moet volgens die ANC tot haatspraak verklaar word en sy moet vergoeding ten bedrae van R200 000 betaal, asook “as ‘n misdadiger” vervolg word.

Volgens dieselfde verklaring deur Zizi Kodwa, die ANC se mediawoordvoerder, het die ANC Dinsdag ‘n geding teen Velaphi Khumalo in die Roodepoortse Landdroshof ingestel vir haatspraak en onbillike diskriminasie na aanleiding van sy oproep “dat Suid-Afrika van alle blankes gesuiwer moet word soos wat Hitler met die Jode gemaak het” (sien skermskoot hier bo).

PW Botha en Verwoerd se beleid ‘identies met dié van Hitler’

Volgens Mantashe, “het die ANC vele blanke en Joodse lede en is dit die organisasie se plig om sy lede te beskerm en die fokus op die bou van ‘n nierassige maatskappy te behou. Hitler het die Jode aan die mees onmenslike vorme van menseregteskendings onderwerp, identies met dít waaraan swartes, kleurlinge en Indiërs in Suid-Afrika onder PW Botha en Hendrik Verwoerd onderwerp is.”

22 January 2016
Studenteraadvoorsitter boet vir sy Hitler-opmerkings

Die voorsitter van Wits se studenteraad Mcebo Dlamini, wat aspekte van Hitler bewonder, is summier uit sy amp verwyder.

Die verskoning wat gebruik is om Dlamini die swye op te lê is glo ‘n hangende appèl teen sy skorsing rakende ‘n ander klag. Dit is nie bekend wat die aanklagte teen Dlamini is nie.

Adam Habib, visekanselier van die Universiteit van die Witwatersrand, het gesê Dlamini is in Februarie skuldig bevind aan wangedrag en hy het ‘n opgeskorte vonnis van een jaar vir elke klag ontvang.

Habib het eers ontken dat Dlamini se verklaring “oor sy bewondering vir Hitler” sy besluit beïnvloed het, maar later toegegee dat dit wel “ondersoek” word as deel van die veldtog teen die studenteraadvoorsitter se spraakvryheid.

“Kragtens die grondwet van die Verteenwoordigende Studenteraad (VSR) word ‘n lid van die studenteraad uit sy amp verwyder indien hy skuldig bevind word aan wangedrag deur ‘n studente dissiplinêre komitee. Die SR-lid kan appèl aanteken teen sy skorsing,” het Habib Maandag in ‘n woordryke verklaring gesê wat kennelik daarop gemik was om die werklike redes vir die skorsing te verbloem.

Dlamini is met onmiddellike effek uit sy amp geskop “in die beste belang van die universiteit”, het Habib gesê.

Die heksejag teen Dlamini het gekom toe hy aspekte van Hitler uitgesonder het en daarna geweier het om om verskoning te vra.

Dlamini het nie die gaskamers of die Holocaust verdedig nie en in sy reaksie sy bewondering vir Hitler gekwalifiseer, maar dit was klaarblyklik nie genoeg om sy vryheid van spraak te waarborg nie.

Dlamini het ook Hitler se magsvergrype met dié van oorlogsmisdadigers Benjamin Netanyahu, George Bush en Tony Blair vergelyk.

Volgens Habib kan Dlamini nie vryheid van spraak geniet nie omdat “die universiteit ooreenkomstig sy waardes moet optree”.

Dié waardes behels blykbaar dat Afrikaners vir volksmoord uitgesonder mag word en swart leiersfigure aangehits mag word om op die basis van ras teen Afrikaners te diskrimineer.

Die hoeveelheid geleenthede waar Wits se Great Hall amptelik gebruik is vir sulke bedrywighede is te veel om te noem.

Beeld het verlede jaar ‘n soortgelyke heksejag teen die NWU-Puk kampus van stapel gestuur oor mindere bewerings van “Nazisme”.

Die koerant het ‘n koshuis se dans-choreografie waar studente se arms opgehou word, as Nazisme voorgehou en as ‘n rede aangevoer vir die PUK om te “transformeer”.

5 May 2015
Wits tree op teen Hitler-liefhebber

Die Visekanselier en Rektor van die Universiteit van die Witwatersrand, Professor Adam Habib, het gevra dat daar ondersoek ingestel word na die voorsitter van Wits se Studenteraad, Mcebo Dlamini.

Dlamini het die naweek in ‘n Facebook-inskrywing gesê hy is ‘n groot bewonderaar van Adolf Hitler en dat alle wit mense ‘n element van Hitler in hulle het.

Hy het bygevoeg dat die wêreld meer leiers van Hitler se kaliber benodig. Habib veroordeel Dlamini se uitsprake.

Dlamini se kommentaar is binne die konteks van Israel se houding teenoor die Palestyne gemaak. Hy het Israel met Nazi-Duitsland vergelyk.

Dlamini het sy uitlatings later in die studentekoerant die universiteit, die Wits Vuvuzela verdedig.

Habib het in ‘n verklaring gesê die Facebook-inskrywings en daaropvolgende kommentaar is “rassisties en aanstootlik in die oortreffende trap”.

Dieselfde instelling het vroeër “spraakvryheid”, onder meer van die spotprenttekenaars van Charlie Hebdo wat Moslems en Christene aanval, ywerig verdedig.

29 April 2015
Wêreld se grootste skrywer Günter Grass oorlede

Die grootste Duitse skrywer van ons tyd, Günter Grass, wat die stiltes van die verlede vir ‘n generasie Duitsers verbreek het, is in die hospitaal in Lübeck op die ouderdom van 87 oorlede.

Die Duitse president Joachim Gauck het die huldeblyke vir een van die wêreld se letterkundige reuse, gelei. “Günter Grass het ontroer, en hy het die mense van ons land in vervoering gehad, laat dink met sy literatuur en sy kuns,” het hy in ‘n verklaring gesê. “Sy literêre werk het aan hom vroeë erkenning regoor die wêreld besorg, soos sy Nobelprys tot ‘n groot mate daarvan getuig het.”

“Sy romans, kortverhale, en sy gedigte weerspieël die groot hoop en verdraaiings, die vrese en begeertes van ‘n hele geslag,” het die verklaring voorts gelui.

Huldeblyke het binne minute na die aankondiging van Grass se dood op Twitter deur sy uitgewer, Steidl begin verskyn.

Sy laaste roman in 2002, Kreeftegang, is in Afrikaans uitgegee deur PRAAG. Dit handel oor die Duitse skeepstragedie, die Wilhelm Gustloff wat in 1945 gesink het. Grass het sy laaste boek ‘n “liefdesverklaring aan die Duitse taal” genoem. Die boek bevat dele van die Duitse dialek, baie naby aan Afrikaans, wat Paul Kruger en Otto von Bismarck met mekaar gepraat het toe hulle ontmoet het.

Dit is meesterlik in Afrikaans oorgedra deur die akademikus, teaterkenner en vertaler Arnold Blumer.

Grass is opgekommandeer om in Hitler se weermag te dien in 1944 op die ouderdom van 16, as ‘n tenkkanonnier in die Waffen SS.

Dié onthulling het gesorg vir beskuldigings van verraad, skynheiligheid en opportunisme toe hy daaroor geskryf het in sy 2006-outobiografie, Skil die ui.

Die skrywer was verras deur die negatiewe reaksie. Grass het gesê die SS was bloot ‘n “elite-eenheid”, en dat hy openlik en eerlik was oor sy oorlogsrekord.

Hy is later in Cottbus gewond en gevange geneem, sonder dat hy ‘n skoot geskiet het en is in ‘n militêre hospitaal van die Amerikaanse weermag opgeneem.

Maar Grass het nogtans met sy kenmerkende eerlikheid verklaar: “As ek drie of vier jaar vroeër gebore was, sou ek, sekerlik, oorlogsmisdade gepleeg het.”

Hy het in 2012 vir groot omstredenheid gesorg nadat hy ‘n gedig Wat gesê moet word, gelyktydig in die Süddeutsche Zeitung, die Italiaanse La Repubblica en Spaanse El País, gepubliseer het.

Die gedig het Israel se beleid teenoor die Palestyne gekritiseer. Dit het ‘n woedende reaksie van die Israeliese ambassadeur in Duitsland, Shimon Stein, ontlok wat uitgevaar het teen Grass se “versteurde verhouding tot sy eie verlede, die Jode, en Israel”.

14 April 2015
Angie Motshekga gee Hitler-saluut!

Suid-Afrika se minister van onderwys, Angie Motshekga, is op ‘n foto vasgevang waar sy die Hitler-saluut gee. Die antifa-koerant, Beeld, is ook reeds daarvan bewus en daar word verwag dat sy redakteur, mnr. Adriaan Basson, van môre af ‘n intense veldtog teen Motshekga van stapel gaan stuur.

Angie Motskhekga gee die Hitler-saluut.

6 January 2015
‘Hitler het nie genoeg uitgemoor nie’

’n Franse parlementslid is Dinsdag swaar beboet nadat hy glo gesê het Adolf Hitler, Nazi-leier, het “dalk nie genoeg sigeuners uitgemoor nie”.

Hy het voorheen appèl aangeteken teen die vonnis, maar het Dinsdag sy saak verloor.

Gilles Bourdouleix (54), burgemeester van Cholet, het in Julie 2013 ‘n oop stuk grond besoek wat onwettig deur ‘n nomadiese sigeuner-groep beset is, en toe die gewraakte woorde aan ‘n joernalis gefluister.

‘n Plaaslike koerant het die volgende dag daaroor berig en groot opslae gemaak. Die woedende burgemeester het die joernalis daarna vir ‘n “petit merde” uitgekryt, en is daarvoor ook aangekla.

Intussen het die burgemeester se vrou doodsdreigemente ontvang, Sy regsverteenwoordiger sê sy woorde was binne ‘n uiters vyandige konteks geuiter toe hy tydens sy besoek openlik deur die onwettige besetters gedreig is.

Hoewel hy in Januarie 2014 skuldig bevind is aan die goedpraat van ‘n misdaad teen die mensdom is sy boete eers opgeskort. Die staat het geappelleer en ‘n appèlhof het besluit hy moet wel met die boete gestraf word.

Bourdouleix hou vol hy is onskuldig en dat sy woorde in konteks nie as kwaadwillig beskou kan word nie. Die sigeuners skep ‘n yslike misdaadkopseer waar hulle teenwoordig is, sê inwoners wat hom ondersteun.

Bourdouleix het ‘n geskiedenis van konflik met die sigeuners. In 2006 het hy met ‘n petisie aan 36.500 burgemeesters in Frankryk oorreed dat plaaslike owerhede spesiale magte gegee word om onwettigge besetters van grond te verwyder.

In November 2012 het hy gedreig om te bedank, na ‘n “nuwe inval” van sowat 20 karavane in sy gebied. Die reisigers het die volgende dag die pad gevat.

13 August 2014
ANC-minister herhaal party se verbintenis tot ‘tweede revolusie’

Fikile Mbalula, ANC-minister van sport

Ná die herrie wat in 2012 rondom die ANC en SAKP se “tweede, Leninistiese revolusie” en die “tweede oorgang” losgebars het, het die ANC-minister van sport, Fikile Mblalula, gister op Twitter bevestig dat sy party tot so ‘n tweede omwenteling verbind is.

Die twiet lui:

Radical Transformation of economy in the 2nd transition is ANC’s resolution.

— Fikile (@MbalulaFikile) April 10, 2014

Tydens die party se kongres naby Bloemfontein in 2012 is ‘n afgewaterde weergawe van die tweede-oorgangsdokument aanvaar waarin die marxisties-leninistiese ideologie aan die wortel daarvan effens verdoesel is, maar uit bogaande blyk dat die idee van ‘n tweede revolusie nog springlewendig in die party is.

In ‘n ander twiet wat wye kommentaar uitgelok het, het Mbalula gister die opposisiepartye met Adolf Hitler vergelyk deur te sê:

Continue to dream even Hitler had a dream Team Anc Tbe ( the best ever) let’s rock and roll street by street, house ro house no retreat!!!

— Fikile (@MbalulaFikile) April 9, 2014

Volgens die dagblad Beeld het sy woordvoerder, Anda Bici, gister gesê dat “Hitler ‘n fascis Hitler was wat gedroom het om die heelal te verower, maar misluk het. Die fascistiese ideologie het selfs dié in die steek gelaat met omgekeerde fascistiese idees wat daarvan droom om die ANC in die (komende verkiesing) te verslaan, maar wat sal misluk.”

Hy het bygevoeg een twiet kan nie uitgesonder word om by ’n “verkeerde, nou en misleidende gevolgtrekking te kom nie”.

“In Potchefstroom word kinders egter geleer om Hitler-styl te salueer. Hoekom het ons nie ’n debat daaroor in 2014 nie? Dié wat droom dat dié land terug sal gaan na onderdrukking, dagdroom.”

Keith Khoza, ANC-woordvoerder, het gesê Mbalula het in die twiet na opposisiepartye verwys. “Dit is net ’n droom wat hulle kiesers belowe wat nooit verwesenlik sal word nie.”

Die rubriekskrywer van die Business Day se aanlynweergawe, Gareth van Onselen, wy ook vandag sy “Twiet van die week” aan Mbalula se Hitleruitspraak onder die titel: Mbalula, Hitler and God.

11 April 2014
Ons vat geen morele lesse van Duitsers, Antje Schuhmann

deur Dan Roodt

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

Eergister was ek saam met my 11-jarige seuntjie, ‘n motorgeesdriftige met sy eie aanlyn- virtuele “motormaatskappy” by die Johannesburgse Motorskou. By die BMW-afdeling het ‘n besoekende Duitser aan my gesê dat een uit elke sewe van sy landgenote in die motorbedryf werksaam is. Sommige is blykbaar ook dosente aan Engels-Suid-Afrikaanse universiteite, want enkele dae gelede is ‘n groteske aanval deur ene Antje Schuhmann van Wits op die Rooi-Oktober-betoging, asook Afrikaners geloods onder die titel: Red October: part of the rise of global, right-wing white supremacy?

Schuhmann is nie baie subtiel nie, want sy skel sommer die vorige Afrikanerregering uit as:

…the last state-organised white supremacist anachronisms, upholding racist fascist ideologies in order to legitimise a murderous system of white domination? My interest is to outline the parallels the Red October phenomenon has with other extremist movements, particularly in Germany, and to then provide some institutional and civil society responses.

In die Daily Maverick verskyn ‘n advertensie vir ‘n luukse Mercedes-Benz soos wat korrupte staatsamptenare graag ry, langs Antje Schuhmann se aanval op Afrikaanse betogers

Ons, die “rassisties-fascistiese… moordenaars” waarna die skryfster verwys, betaal egter die belastings wat korrupte munisipale en staatsamptenare in staat stel om luukse Duitse motors soos Mercedes-Benze of BMW’s te koop. Toevallig verskyn daar naas Schuhmann se kwasi-kommunistiese tirade teen Afrikaners ‘n advertensie vir ‘n baie duur, sportiewe Mercedes soos wat staatsamptenare en ontvangers van SEB-voordele gewoonlik bestuur. En in vele opsigte is die skryfster besig om die institusionele korrupsie en geweldsmisdaad, selfs volksmoord van die nuwe Suid-Afrika te verdedig – ten einde Duitse motormaatskappye in staat te stel om nog luuksevoertuie in ons land te verkoop!

Soos ek al voorheen geargumenteer het, is die huidige Suid-Afrikaanse stelsel patologies van aard. Daarom lei dit onvermydelik tot vorme van sadisme waar weerlose oumense en vroue deur “vryheidsvegters” aangeval, verkrag en tot die dood toe gemartel word. Die linkse, globalistiese en internasionalistiese diskoers skeld hulle gedurig vry van enige verantwoordelikheid vir hul gruwels, wat niks minder as oorlogsmisdade is nie. Die grondslag vir hul morele kwytskelding is sosio-ekonomies. Omdat die swart bevolking as groep gemiddeld “armer” as die blanke bevolking is, is hul sadistiese moordparty geregverdig. Tydens die Al Jazeera-debat toe ek en Sunette Bridges saam teen Christi van der Westhuizen en Sipho Singiswa geargumenteer het, het Van der Westhuizen weereens met dié argument vorendag gekom. Vanweë “inkomste-ongelykheid” in Suid-Afrika, is swart sadisme, korrupsie en misdaad implisiet geregverdig en “legitiem”.

Die teenpool van sadisme is natuurlik masochisme. Ons is veronderstel om die huidige geweld, anargie en wetteloosheid te “geniet”. Trouens, dit is die boodskap wat telkens aan ons oorgedra word, dat geweld in die vorm van moord en verkragting ‘n noodwendige uitvloeisel van sogenaamde “demokrasie” is en dat ons daarmee vir lief moet neem!

Die parallelle wat Schuhmann tussen Afrikaners en Duitsers tref, is onverskoonbaar, selfs lasterlik. Sy sien byvoorbeeld ‘n ooreenkoms raak tussen Steve Hofmeyr se kommentaar oor Verwoerd se skoolbouprogram tydens die betoging by die Uniegebou en mense wat Hitler probeer rehabiliteer:

Firstly, historic revisionism and denialism. The expression “Hitler… if he would not have done this thing with the Jews… but he gave us highways and decreased unemployment” resonates with Hofmeyr saying about Apartheid “no, I don’t think all of it was wrong but it couldn’t go on forever[…] Hendrik Verwoed gave us good schools, how can I say that’s wrong?”

Terwyl Duitsers Jode in konsentrasiekampe geplaas het, het ons vir swartmense skole en klinieke opgerig. Brittanje het in ons land konsentrasiekampe bedryf en hierdie Duitse vrou is in haar argument besig om die Brits-koloniale volksmoordlogika dat “Afrikaners moet verdwyn” te herhaal. Want, sê sy, enige aandrang op volkskap of wat sy op Duits Volksgemeinschaft noem, is per se rassisties!

Tesame met die afstootlike Afrikanerverraaier, Christi van der Westhuizen, maak sy die vrees en verskrikking wat ons slagoffers van plaasmoorde en huisaanvalle ervaar af as Angst, oftewel verbeelde/sielkundige angs! Met ander woorde, die moorde en verkragtings waaroor die media elke dag berig, bestaan net in ons verbeelding.

‘n Toneel in Inglourious Basterds waar die ‘Beer-Jood’ ‘n Duitser op sy knieë met ‘n bofbalkolf vermorsel

Ek wil my nie veel uitlaat oor die stryd tussen Duitsers en Jode nie, behalwe om te sê dat dit dikwels tot perversie aanleiding gee. Enersyds is daar masochistiese Duitsers (soos hierdie Schuhmann?) wat steeds derms uitryg oor die tweede wêreldoorlog en andersyds is daar Jode soos die Weinstein-broers wat ‘n rolprent soos Inglourious Basterds deur die geweldskultusregisseur, Quentin Tarantino, laat maak het. In die film kry ‘n Jood geleentheid om Duitse krygsgevangenes se harsings letterlik een na die ander met ‘n bofbalkolf uit te slaan. Joodse slagofferskap regverdig Joodse sadisme teenoor Duitsers (net soos swart slagofferskap in Suid-Afrika swart-op-Afrikaner-sadisme sou regverdig?). Die held, die “Beer-Jood” (Bear Jew), verlustig hom in sy teregstellings van Duitse krygsgevangenes.

In ‘n berig in The Atlantic, beskryf Eli Roth, die Joodse akteur wat die protagonis vertolk, die film as “kosjerporno” (kosher porn):

““It’s almost a deep sexual satisfaction of wanting to beat Nazis to death, an orgasmic feeling,” Roth said. “My character gets to beat Nazis to death. That’s something I could watch all day. My parents are very strong about Holocaust education. My grandparents got out of Poland and Russia and Austria, but their relatives did not.”

Tarantino’s producer, Lawrence Bender, says that after reading the first draft of Inglourious Basterds, he told Tarantino, “As your producing partner, I thank you, and as a member of the Jewish tribe, I thank you, motherfucker, because this movie is a fucking Jewish wet dream.” Harvey and Bob Weinstein, the film’s executive producers, also reportedly enjoyed the film’s theme of Jewish revenge.

Tarantino told me he has received only positive reactions from his Jewish friends. “The Jewish males that I’ve known since I’ve been writing the film and telling them about it, they’ve just been, ‘Man, I can’t fucking wait for this fucking movie!’” he told me. “And they tell their dads, and they’re like, ‘I want to see that movie!’”

Nog ‘n toneel uit Inglourious Basterds waarin die geregverdigde moordlus van die slagoffer opgehemel word

Die gelykstelling van die NP-beleid met nazisme is ‘n propagandategniek wat deur Joe Slovo, Brian Bunting (skrywer van The rise of the South African Reich) en ander kommuniste aangewend is. Ons weet ook dat die terreurveldtogte van die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty onder leiding van Joe Slovo met die hulp van die Oos-Duitse geheimediens, alombekend as die Stasi, geskied het. In die biografie van Markus Wolf, die voormalige hoof van die Stasi, word vermeld dat hy en Joe Slovo noue bande gehandhaaf het.

Anjte Schuhmann en die Daily Maverick maak van dieselfde Stasi- en SAKP-tegniek gebruik om Afrikaner-beswaarmakers teen plaasmoorde en ander geweld as neo-Nazi’s te konstrueer. Sy beweer selfs dat die kleure van die Red October-webwerf, wat deur Sunette Bridges gekies is, die kleure van die Nazi-party en die AWB reproduseer:

…Red October, citing Martin Luther King on its English-only website, follows that logic, yet borrowing the red, white and black colours of the German National Socialist Party and the Afrikaner Weerstandsbeweging.

Duidelik is die handskoene nou af in die Links-Regs-stryd in Suid-Afrika en gaan ons mekaar as Nazi’s en Staliniste uitskel. Schuhmann en die Daily Maverick het egter heelwat meer in gemeen met die Stasi, die muurskieters van Oos-Duitsland en die Sowjet-goelag as wat ons Afrikaners met Nazi’s het. Indien die Rooi Oktober-veldtog enigiets bereik het, is dit ook om die onderliggende Boerehaat hier in Johannesburg, aan Wits en in die geledere van die Daily Maverick-medewerkers te ontbloot.

Afrikaners wat soos die Suidlander-groepering daaroor fantaseer dat daar op ‘n dag “hulp uit Duitsland” sal opdaag om ons uit die huidige dwingelandy te “bevry”, kan gerus daarvan vergeet. Terwyl die ANC ons staatskas leeg steel, word ‘n groot deel van daardie fondse aan Mercedes-Benze bestee.

Die een se dood is die ander se brood, soos hulle sê.

Noem Antje Schuhmann ‘n ideologiese werktuigkundige van die Vierde Ryk, dié van Daimler-Benz en die ander groot Duitse motormaatskappye. Ons sal nie enige morele lesse vanuit Oos-Berlyn, Stuttgart of München vat nie.

En dalk is dit hoog tyd dat Afrikaners na Franse of Koreaanse motors toe oorskakel?

[followbutton username=’danroodt’ count=’true’ lang=’en’ theme=’light’]

Hou van Dan Roodt se Facebookblad

20 October 2013
Hitler was links! en ander gedagtes uit Nederland

Van al die lande waar een of ander regse of konserwatiewe beweging tans aan die gang is, is Nederland by verre die opwindendste. Eers was daar die flambojante Pim Fortuyn, eertydse Marxistiese sosioloog wat agterna die sin van tradisie ingesien het. Fortuyn het binne ‘n paar jaar, deur ‘n hele aantal boeke en onderhoude, die grondslag vir ‘n nuwe politiek in Nederland gelê. Hy is natuurlik tragies deur ‘n linkse landgenoot vermoor.

Een van die beste boeke om die linkses te verstaan, was nog altyd Raymond Aron se Die opium van die intellektuele. Daarin verduidelik hy onder andere dat die romantiek van geweld onlosmaaklik aan die romantiek van die revolusie verbind is. Terwyl Pim Fortuyn deur ‘n linkse Nederlander vermoor is, is die filmmaker Theo van Gogh deur ‘n Moslem omgebring, ‘n daad wat insgelyks skokgolwe deur die normaalweg vreedsame Nederlandse samelewing gestuur het.

Ná Fortuyn het Geert Wilders op die toneel verskyn om die vaandeldraer van die Nederlandse regse beweging geword. Hy is bygestaan deur Martin Bosma wat vanaf die eerste oomblikke toe Wilders uit die VVD bedank het hom vanaf 2004 by die nuwe beweging, aanvanklik bekend as “Groep Wilders”, ingewerp het. Hy het sy pos as joernalis bedank en sonder ‘n inkomste in ‘n agterkamertjie van die Nederlandse parlement vir die nuwe beweging begin arbei.

Nie net het Bosma vele van Wilders se toesprake geskryf nie, maar openbaar hom veral ná die verskyning van sy jongste boek as die intellektuele stukrag agter die Partij voor de Vrijheid. So ‘n week gelede het ek deur Bosma se toedoen ‘n komplimentêre eksemplaar van sy boek ontvang en watter verkwiklike verrassing is dit nie! Dit heet: De schijn-élite van die valse munters – Drees, extreem rechts, die sixties, nuttige idioten, Groep Wilders en ik. ‘n Mondvol, maar juis daarom nie minder interessant nie.

Op een of ander stadium wil ek ‘n breedvoerige resensie oor die boek skryf as ek dit klaar gelees het, maar my opgewondenheid verlei my daartoe om hier enkele eerste indrukke met my lesers te deel.

Soos sommige “nuwe filosowe” van die jare sewentig in Parys, veral Jean-François Revel, word Bosma geïnspireer deur sekere Amerikaanse denkers. Maar dan veral die “ontnugterde liberale” soos Irving Kristol wat homself beskryf as: a liberal who’s been mugged by reality. Bosma, wat self uit ‘n linkse, Arbeidersgesinde, huis afkomstig is, verskaf ‘n hele lang lys van Amerikaanse en ander denkers wat hom beïnvloed het, soos: Friedrich von Hayek, skrywer van The road to serfdom, William F. Buckley Jr., skrywer van God and man at Yale, Allan Bloom, uit wie se pen The closing of the American mind verskyn het, asook Norman Podhoretz wat Breaking ranks publiseer en Leo Strauss, outeur van On Tyranny.

Interessant omtrent hierdie toonaangewende Amerikaanse filosowe is dat, soos Bosma dit stel, hulle “dikwels Joods (is), van huis uit brandarm, dikwels afgestudeer aan die City College of New York, dikwels Trotskiïsties was en almal met Links gebreek het…”

Ook behou Bosma ‘n sagte plekkie vir Ronald Reagan, die Amerikaanse president wat ook sy bes gedoen het om finansiële sanksies teen Suid-Afrika in die tagtigerjare af te weer en uiteindelik onder druk van die Swart Koukus deur sy eie party, die Republikeine, verraai is, om wel sanksies teen ons toe te pas.

Met soveel van Bosma se idees kan ‘n mens saamstem. Hy blameer die radikalisme van die sestigerjare vir baie wat in die Weste verkeerd geloop het. Die invloed van die neo-Marxisme, waaronder die Frankfortskool en Gramsci, wat die universiteite en agterna die joernaliste en die media stormenderhand verower het, kan nie geringskat word nie. ‘n Kulturele revolusie het die Westerse kultuur van binne af gerysmier en daaruit het die multikulturele ideaal – Bosma verwys daarna as “die multikul”, want ons word gekul – ontstaan.

Maar heel dikwels haal hy ‘n merkwaardige Nederlander aan: Jacques de Kadt. Dié het reeds in 1939 ‘n ontleding van fascisme verskaf waarin hy aantoon dat Hitler meer sosialis as nasionalis was. Trouens, die stryd tussen kommunisme en fascisme is die tweestryd tussen twee sosialismes. ‘n Ander Nederlander, die sosioloog Jacques van Doorn, het tot presies dieselfde slotsom gekom in sy uitgebreide studie oor Duits socialisme wat in 2008 verskyn het.

Bosma se boek behoort ook wyd deur Afrikaners gelees word. Die Afrikaner se probleem is dat hy nie ‘n goeie begrip van linkse denke het nie. Vandaar ons mense se verwondering oor die staat wat deesdae op alle gebiede in ons lewens ingryp, die ideologie van “multikul” en “transformasie” wat geen lewensterrein, nóg die skool of universiteit, nóg die sakeonderneming, nóg die kerk of selfs die gesin, ontsien nie. Dwarsdeur die Westerse wêreld is min of meer dieselfde proses besig om hom te voltrek waar Westerlinge deur nie-Westerlinge vervang word. Bosma noem byvoorbeeld dat in ‘n land soos Frankryk, wat eens op ‘n tyd selfs die setel van die Katolieke Kerk en die georganiseerde Christendom was en waarin Calvyn gebore is, een uit elke drie babas wat tans gebore word, reeds Moslems is.

Een van die mees defaïtistiese uitsprake wat ek onlangs in Afrikaans gelees het, is die volgende, nogal van ‘n akademikus wat homself ‘n Afrikaner noem: “Hoekom kan daar nie ‘n einde wees aan ‘n kudde mense, bekend as die Afrikaner, nie?

Daar was ‘n einde aan groot beskawings wat oor eeue gestrek het. Wat verhoed dat ‘n troppie mense, wie nie eens ‘n unieke ‘beskawing’ gevestig het nie, nie ook ‘n ‘einde’ kan hê nie?

Wil ‘Die Afrikaner’ steeds so arrogant wees om op voortbestaan aan te dring, en hoe verkry hy/sy ‘n ewige voortbestaan?”

Dit is natuurlik onverdunde ANC- en Naspers-ideologie wat hier met presieuse hovaardigheid herhaal word, nogal binne die kader van ‘n “Filosofiekafee”. Soveel wat ons deesdae in Afrikaans lees, is genoeg om ‘n mens moedeloos of selfs naar te maak. Óf dit gaan om ‘n konformistiese verheerliking van die multikul soos hierbo, óf dis mense sonder enige intellektuele of politieke agtergrond wat byna Middeleeuse uitsprake oor teokrasie maak en die Bybel as hul enigste politieke handboek beskou.

Daarom verteenwoordig Martin Bosma ‘n vars bries. By die lees van sy boek skep ‘n mens weer moed en kry daardie gevoel van: Ons is nie alleen nie. Nie net bestaan daar enorm veel raakpunte tussen die Nederlandse problematiek en ons eie nie, maar die helderheid waarmee Bosma die historiese en ideologiese omgewing skets waarbinne ons huidige stryd plaasvind, is goud werd.

Afrikaners besef dit nie, maar vir ‘n groot deel van die twintigste eeu het ons oor ‘n baie suksesvolle regse beweging beskik wat kommunisme suksesvol afgeweer het en ook tot een van die merkwaardigste ekonomiese, kulturele en menslike ontwikkelings waar op aarde ook al gelei het. Veral, natuurlik: in Afrika. Maar omdat die Afrikaner intuïtief regs en nie intellektueel regs was nie, was ons bydrae tot die regse beweging in die Weste grootliks beperk tot ‘n praktiese demonstrasie van hoe ‘n behoudende en gematigde nasionalistiese of patriotiese samelewing met multi-etniese elemente kon werk.

Op die ou einde het ons egter geen argumente meer oorgehad om dít wat vir ons dierbaar was en wat ons voorouers met soveel opoffering gevestig het, te verdedig nie. De Klerk en sy geesgenote het wel verraad gepleeg; dit was egter nie bloot uit listigheid nie, maar ook uit domheid en oningeligtheid.

Vandag, met sy rug teen die muur, het die Afrikaner geen ander keuse as om sy opstand teen die beklemmende linkse multikul-stelsel in dié land ordentlik te beredeneer met verwysing na die hooftemas van die Westerse politieke debat nie. In dié opsig is Martin Bosma se boek ‘n handige handleiding wat ook plaaslik versprei behoort te word, al het baie Afrikaners verleer om Nederlands te lees.

Omdat Bosma insgelyks joernalis is, is syne geen droë akademiese relaas nie, maar neem hy die leser op ‘n toer deur die Nederlandse politiek en Westerse denke met heelwat interessante anekdotes rondom sy politieke wedervaringe.

In Afrikaans het ons insgelyks so iets nodig. Oor die afgelope tien jaar is daar by ons ook ‘n felle stryd gevoer, al was dit net ‘n stryd om te bly voortbestaan en nie heeltemal onder te gaan nie. Tot dusver het niemand nog daardie stryd, wat ewe ongewild en ondankbaar was as dié van Geert Wilders se Partij voor de vrijheid in Nederland, beskryf nie en loop dit gevaar om in die vergetelheid te versink.

Tot tyd en wyl daardie onlangse Afrikanerstryd verwoord word, kan ‘n mens egter met interesse en genoegdoening Martin Bosma se relaas oor die konserwatiewe revolusie in Nederland lees.

Ek gebruik hier doelbewus die term van die Duitser Carl Schmitt, “konserwatiewe revolusie”. Onder al die regse denkers van die twintigste eeu is Schmidt van soveel belang dat selfs die linkses hom, soos Nietzsche voorheen, nie kon ignoreer nie.

Nie so lank gelede nie het ek en die besoekende Israeli Avigdor Eskin juis ‘n uur lank in ‘n sauna oor ‘n konserwatiewe revolusie vir die Afrikaner en Suid-Afrika gefilosofeer. Dit was asof ons, kaal en swetend in die stoombad, soos die siniese filosowe van ouds gestroop van alle wêreldse besittings, die kortpad na die waarheid kon vind. Die sinici in ou Griekeland was bekend vir hul “kortpad na die waarheid” wat met persoonlike opoffering gepaard gegaan het.

As die Afrikaner nie binnekort ‘n kortpad na vryheid vind nie, is ek bevrees ons tyd in Afrika gaan uitgespeel wees. Maar by die lees van Martin Bosma, is die ondergang van Nederland en Wes-Europa ook nie so ver weg nie.

Tensy ons doelgerig en daadkragtig begin optree.

2 November 2010
Jode is ‘baas van die plaas’

Elkeen van ons het ‘n begeerte om ‘n stuk grond te besit en daarop te boer. Om die baas van jou eie plaas te wees en ‘n bestaan te maak deur boerdery is die strewe van die meeste Afrikaners. Dit is ons definisie van vryheid. Ons wil in vrede gelaat word om te kan boer.

Ons leef egter in ‘n wereld wat stelselmatig deur Joodse mense oorgeneem word. Ek is nie anti-Semities nie, en ek weet dat daar goeie Boerejode is wat ook Afrikaners is, maar sekere groep Jode glo dat hulle alleen die volk van God is en dat alle heidene ondergeskik aan hulle is. Hulle glo dat hulle die wêreld behoort te beheer, en doen dit ook deur die finansies, groot maatskappye, grondstowwe, banke, ens. in elke land beheer en deur die regerings wat hulle goedgesind is te befonds. Dit gebeur tans regoor die wêreld.

Hierdie Jode glo dat hulle heidene behoort dood te maak wat in hulle pad staan. So is die wêreldoorloë gebruik om hulle vyande te vermorsel (vors gerus na oor Hitler en Mussolini se Britse konneksies), en so het Josef Stalin meer as 100 miljoen mense in die vorige eeu vermoor.

So het Rhodes, wat deur die Rothschilds befonds is, gesorg dat tot 50 000 Afrikaners van ellende sterf ná die oorlog. So word daar heelwat Afrikaners jaarliks vermoor met die “seën” van die Oppenheimer-befondste ANC. En ons moenie dink dat hulle klaar is met ons nie. Hulle sal nie rus voordat die laaste een van ons geneutraliseer is nie.

Die Bybel sê dat die een wat leen die slaaf is van die een wat uitleen. So het die Jode die hele wêreld verslaaf en voer hulle oorlog d.m.v. die VSA se oorlogsmasjien teen die paar lande wat nie saamwerk nie .

Die Afrikaner en sy vryheidstrewe val nie so lekker in by die Jode se planne om die wêreld te oorheers nie. Die grond waarop ons wil boer, bevat die grondstowwe wat hulle wil myn. Daarom is ons nou besig om die pad van die blanke volk in Rhodesië te volg. Ons is besig om uit te sterf.

Ons Afrikaners bevind onsself weer in die posisie waarin die trek van Piet Retief hom bevind het. Ons is omring deur die vyand en daar is geen menslike uitkomkans nie. Hierdie keer is daar egter nie veel Afrikaners wat wakker genoeg is om die vyand rondom die laer raak te sien nie. Hulle is te besig om die Bulle te ondersteun, in hulle 4×4’s te ry en Naspers se stories te lees. Die oogklappe van die NSA se leë beloftes en hulle geloof dat God in beheer is laat hulle soos paddas die louwarm water van die pot op die vuur geniet.

In my skoonpa se gang hang daar ‘n ou portret wat koue rillings by my ruggraat laat afgaan elke keer as ek dit sien. Hulle het dit saamgebring toe hulle gevlug het. Dit is die buitelyne van die kaart van Rhodesië; daar is ‘n wit soldaat met ‘n geweer en daar staan: “As my volk hulle verootmoedig en bid, en My aangesig soek, sal Ek uit die hemel hoor en hulle land genees.”

Rhodesië het in die laaste tyd twee groot geestelike herlewings beleef. Die eerste was tydens die oorlog, en die tweede een toe die plase gevat is. Met Buchan se herlewing stewig aan die gang, herinner dit sterk aan die herlewings wat Rhodesië beleef het. Die skrif van ons volk se vernietiging is aan die muur, mense.

21 February 2010