Die mite van 9/11

Die Amerikaanse publiek word ‘n fabel vertel oor die tragedie van 11 September 2001.

Dit gaan veel verder as die dood van diegene wat in die torings gewerk het en die dood van die brandweerpersoneel en nooddienste van siektes wat veroorsaak is deur die inaseming van giftige stowwe.

Vir dertien jaar lank reeds word die 9/11-mite gebruik om Amerikaanse oorlogvoering te regverdig.

Die korrupte Bush en Obama regimes gebruik 9/11 steeds om dood te maak, te vermink, te verdryf en chaos in sewe lande te skep, waarvan nie een enigiets hoegenaamd te doen gehad het met 9/11 nie!

Volgens die amptelike feëverhaal, op 11 September 2001, is die magtigste land op aarde, die wêreld se enigste supermoondheid, verslaan deur ‘n paar jong Saudi-fundementaliste gewapen net met papiermesse.

Die grootse Amerikaanse Nasionale Veiligheidsopset was heeltemal hulpeloos en is die grootste vernedering ooit in die geskiedenis toegedien deur mense wat slegs kamele in die sand kon baasraak.

Daardie dag het geen aspek van die Nasionale Veiligheid van die VSA gewerk nie. Alles het misluk. Die Amerikaanse lugmag kon nie eers vegvliegtuie in die lug kry nie. Al sestien Amerikaanse intelligensie-agentskappe het misluk net soos dié van Amerika se NAVO en Israeliese bondgenote. Amerikaanse lugbeheer het misluk, en lughaweveiligheid het vier keer op dieselfde oomblik op dieselfde dag misluk.

Klink dit verdag? Ja nogal. Die waarskynlikheid van so ‘n mislukking is nul.

Indien so ‘n ding werklik gebeur het, sou daar ‘n magdom eise van die Withuis gewees het, van die Kongres, en van die media vir ‘n ondersoek. Amptenare sou verantwoordelik gewees het vir hul mislukkings en koppe sou vir seker gerol het.

In plaas daarvan, skop die Withuis hard teen eise van 9/11-families vir ‘n verdere ondersoek. Die ergste veiligheidsmislukking in die geskiedenis het daartoe gelei dat nie ‘n enkele persoon afgedank is nie. Niemand is verantwoordelik gehou nie.

Osama bin Laden, ‘n CIA-bate wat aan nierversaking dood is, het die skuld gekry ten spyte van sy eksplisiete ontkenning.

Vir die volgende tien jaar is Osama bin Laden as die verskoning gebruik vir Washington om ontelbare Moslems te gaan doodmaak wat voorheen nooit enige bedreiging vir die VSA ingehou het nie. Amerika was trouens besig om die Moslemwêreld oor te wen met sagte mag en die Persiese vyand Iran. Deesdae is die bordjies verhang.

En skielik op 2 Mei 2011, kondig Obama aan dat die Amerikaanse seesoldate Bin Laden in Pakistan gaan doodmaak het. Ooggetuies op die toneel weerspreek die Withuis se weergawe.

Osama bin Laden is die enigste mens in die geskiedenis wat nierversaking oorleef het vir ‘n volle tien jaar. Daar was geen dialisemasjien in Bin Laden se beweerde wegkruipplek gewees nie. Die talle doodsberigte van Bin Laden se afsterwe in Desember 2001 het ook verdwyn.

Dieselfde span seesoldate het ‘n paar weke later in ‘n geheimsinnige helikopterongeluk in Afghanistan omgekom. Een van hulle was glo besig om aan ‘n boek te werk.

Die duisende matrose op die vliegdekskip waarop Bin Laden se seebegrafnis gehou is en sy liggaam in die Indiese Oseaan gestort is het almal die huis laat weet dat geen sodanige begrafnis plaasgevind het nie.

Die sprokie van Bin Laden se moord deur Seal Team Six het Obama se nominasie vir ‘n tweede termyn gered en die “oorlog teen terreur” van die beperking wat Bin Laden daarop geplaas het. Washington wou Libië, Sirië, en Iran, lande waar Bin Laden nie organisasies het nie, gaan aanval.

Die vervalsde Bin Laden video’s, waarin die kêrel progressief jonger word, het ook geloofwaardigheid verloor onder kenners wat nie meer lus was om aan die speletjie deel te neem nie.

Maar wat van die twee torings en ​​WTC 7?

Dit is duidelik dat die geboue nie geval het as gevolg van strukturele skade nie. Toe dit duidelik word dat die Withuis ‘n onafhanklike ondersoek blokkeer oor die enigste drie staal wolkekrabbers in die wêreld se geskiedenis wat geval het as gevolg van lae temperatuur kantoorbrande, het almal met ‘n halwe breinsel besef die VSA se amptelike weergawe het niks met die werklikheid te make nie.

Na jare van volharding het ‘n groep in New York die nodige aantal geldige handtekeninge ingesamel om die oorsaak van die ineenstorting van die drie WTC-geboue te ondersoek. Die amptelike verklaring, indien dit korrek is, beteken dat die bestaande brand- en boukodes onvoldoende is om die publiek te beskerm en dat alle ander hoë staalstrukture dieselfde risiko inhou vir openbare veiligheid.

Die saak dien voor die hof in New York en berus op ‘n regter se uitspraak. Al skrik die regter vir die implikasies, sal die argitekte en ingenieurs en ander spesialiste nogtans die punt maak dat die Amerikaanse regering geen vertroue in die geldigheid van sy eie storie het nie.

Fisici, aptekers, argitekte, ingenieurs, en die nooddienste het oorweldigende bewyse wat die amptelike weergawe heeltemal weerlê.

9/11 is gebruik om fundamenteel die aard van die Amerikaanse regering en sy verhouding tot die Amerikaanse volk te verander. In wese, het wit Amerikaners vandag geen regte meer nie.

Geen bevoegde fisikus kan moontlik glo dat die amptelike storie van die drie WTC-geboue sin maak nie. Maar fisikadepartemente by Amerikaanse universiteite is baie afhanklik van die federale geld. Enige twyfelende fisikus sal nie net sy eie loopbaan in gevaar stel nie, maar ook die loopbaan van al sy kollegas. Fisikus Steven Jones, wat die eerste keer gewys het op die gebruik van termiet in die vernietiging van die twee torings, moes daarna instem dat sy universiteit sy ampstermyn uitkoop of hulle verloor al hul federale finansiering.

Argitekte en strukturele ingenieurs wat twyfel oor die amptelike verklaring van die ineenstorting van drie wolkekrabbers word beskou deur potensiële kliënte as Moslem-aanhangers. Die kliënte, natuurlik, het geen deskundige kennis waarmee hulle die kwessie kan evalueer nie. Hul indoktrinasie maak hulle immuun teen feite.

NAVO brei uit sonder MH17-vlugopnemerdatavrystelling

NAVO is reeds in die Oekraïne. ‘n NAVO-kubersentrum is reeds sedert Maart in Kiëf bedrywig. Die sentrum is in die gebou van die land se Nasionale Veiligheidsraad en Verdediging. Die spul NAVO-burokrate bepaal tewens die nuusagenda in die Oekraïne en die onophoudelike demonisering van alles wat Russies is.

Daardie uitnemende Deense middelmatigheid by name Anders Fogh Rasmussen, is al hoe meer koorsig van oorlogsug. Die sekretaris-generaal het by die pasafgelope NAVO-beraad in Cardiff en Newport in Wallis weer bewys dat hy die mees gedienstige NeoCon-skoothondjie is. Maar “Fogh of War” het dalk iets laat deurskemer met sy ywer.

Terwyl hy weer “die voorafplasing van voorrade, [wapen]toerusting” bepleit het dié naweek vir iets wat klaarblyklik al voor die afskiet van vlug MH17 gereed was, begin algar wonder waarom die vrystelling van die data op die vlugopnemers van die Maleisiese rampvlug dan so kan talm?

Sou dit nie besonder geleë wees om juis dié data te hê voordat NAVO nog verdere aanvalsplanne teen Rusland met ‘n mag van 10 000 soldate uitdink nie? Die “snelreaksiemag”, terloops is ‘n presiese weergawe van die Amerikaanse Imperium se aanvalsdoktrine wat sedert die eeuwending geld.

“Toerusting”, ‘n eufemisme vir wapens, nuwe basisse en hoofkwartiere in gasheerlande asook die vinnige reaksiemag om te reageer op Russiese “aggressie” binne ‘n maksimum van vyf dae is in Wallis ooreengekom sonder dat iemand weet wie vlug MH17 met bykans 300 passasiers afgeskiet het.

Oekraïne is intussen besig om Duitsland se politieke toneel te vergiftig. Berlyn weet dat ‘n politieke oplossing die enigste oplossing is wat vir kiesers links, sentrum en regs aanvaarbaar sal wees. En Berlyn wil natuurlik toesien dat Russiese gas via die Oekraïne weer vloei. Berlyn wil veral nie Amerikaanse missielverdedigingstelsels in Oos-Europa sien nie, ten spyte van die Baltiese state se histeriese aandrang.

NAVO se entoesiastiese verkoopsman Rasmussen het voorheen met die verkragting van Irak gesmous. Kiesers in Duitsland sal nie weer dieselfde produk koop nie. Maar die hondsdol Angelsaksiese aanvalshond gaan nie maklik die aftog blaas nie, selfs by gebrek aan ‘n sondebok vir die dood van onskuldige passasiers.

Daar gaan dus nie meer “magte-rotasie” wees vir NAVO se oostelike front nie.

Volgens wet kan NAVO-basisse nie gedefinieer word as “permanent” nie, want dit druis in teen ‘n NAVO-Rusland-verdrag van 1997. Maar dit sal permanent wees. Dit sal in Szczecin, Pole, naby die Oossee, geleë wees om land, lug en see te “verdedig”.

En daar is nuttige idiote wat van die Atlantiese aandag hou. Estland en Letland is vir alle praktiese doeleindes as “Poetin se volgende doelwitte” teen “Russiese aggressie” aangewys.

Daarbenewens kan Finland en Swede NAVO-ooreenkomste onderteken om gasheerlande te wees. Dit impliseer NAVO-troepe mag Sweedse en Finse grondgebied gebruik in die toekoms vir “bedrywighede”.

Ten minste moet die ontplooiing van buitelandse troepe parlementêre goedkeuring in dié twee lande kry, dus kan die kiesers nog optree teen dié waansin.

Rapport, Sunday Times kies Malema

Rapport sowel as die Sunday Times het dié week Julius Malema en die EFF se delegitimering van die parlementêre stelsel in Suid-Afrika verwelkom.

Dit is natuurlik geen toeval dat albei koerante skielik presies dieselfde gedagtes oor Malema se ontwrigting koester nie.

Iewers vanuit die bose skaduagtige buiterbeheerkamer van Suid-Afrika, waar veral buitelandse belangegroepe heers, moes ‘n opdrag gekom het om dit aan lesers te verkoop dat die rewolusie ‘n uitstekende idee is.

Sonder ironie skryf Rapport se politieke apparatsjiek Pieter du Toit: “[Malema] se biersaal-politiek die afgelope week was moontlik die begin van die einde van ons kwasi-Westminster-styl van parlement hou. En dit is dalk goed so.”

Werklik? Het die Grondwetters en Wigte-en-teenwigte-toneelgeselskappie tou opgegooi dat hulle skielik anargie innooi? “Biersaalpolitiek” is ‘n vriendelike term vir kras geweld en die laagste polarisering tussen swart en wit. Dis moeilik omkeerbaar.

“Malema se voorkeur is biersaal-politiek. Nie mooi nie, maar kom ons kyk wat hy regkry.” Is dit Rapport se onbesonne argeloosheid of begryp die handlangers wat van hulle verwag word?

Daar is sommige mense wat hoop dat as daar ‘n vlaag van swart-teen-wit geweld kom, sal wittes mobiliseer omdat die lae intensiteit van geweld op die oomblik teen die wit demografie werk. Dis veral mense wat geen benul het van hoe om propaganda te bestuur nie.

Om die wit demografie tot nul te kry was immers nog altyd Rapport se langtermyndoelwit sedert 1994. Dat hulle genoop voel om wittes met groter ywer as tans te demoniseer as verhoogde rassekonflik aanbreek, beteken dat iemand in ‘n rookgevulde kamer besluit het dit is tyd om heeltemal van Afrikaners ontslae te raak.

Dit lyk asof die veelvolkige werklikheid te naby aan die reënboogdroom gesny het, want daar is ‘n koors vaardig onder Boerehaters om Zuma uit te skop.

Dis alles goed en wel, maar om Zuma met Malema te vervang is kwalik ‘n beter opsie. Die nuwe plan is kennelik om grondgryp te versnel met ons eie Mugabe-in-rooi. Zuma is te traag met sy etniese reinigingsplan, lyk dit.

Die Sunday Times is nog meer beslis:

In an interview published yesterday, Malema vented bitterly, […] telling the Sunday Times that Zuma did not have what it takes to be president and that the prospect of his serving a term was “scary and traumatic”.

And yet there is truth in what Malema now says. It is exactly what many South Africans feared to be the case when former president Thabo Mbeki was vanquished at Polokwane – that Zuma as a compromise candidate would not be good for the country.

Unfortunately, it is too late to turn back the clock. But what can certainly be avoided is to continue with a compromised candidate who has done little to move South Africa forward.

This country can ill afford another term of Zuma.

As Suid-Afrika nie vir Zuma kan bekostig nie, gaan Malema onbetaalbaar duur wees.

Merkel in Washington se onverkwiklike hoek geverf

Wanneer dit kom by die definisie van sinvolle ekonomiese beleid vis-à-vis Oos-Europa, kan Duitsers beter staatmaak op die Sosiaal-Demokrate as die Atlanties-gesinde Christen-Demokrate.

Dit was die CDU se Adenauer Stiftung wat probeer het om bokskampioen Vitali Klitschko as die volgende president van die Oekraïne in Desember verlede jaar aangewys te kry, maar het nie rekening gehou met die Amerikaanse assistent-sekretaris van buitelandse sake Victoria Nuland se eie destabiliseringsplanne vir die land nie.

Geen sodanige kleurrewolusiedwaasheid het van die SPD gekom nie. Die Duitse visekanselier Sigmar Gabriel (SPD), wat Merkel so vroeg soos 2015 sal kan uitknikker, het intussen gesorg vir ‘n paar voorstelle met plofkrag.

Die eerste is dat die Krim Russies moet bly. Dit was in elk geval altyd Russies, totdat die VSA besluit het hulle soek ‘n verskoning om die Koue Oorlog en die sukkelende NAVO te laat herleef.

Sigmar het pas ure voor Merkel se besoek aan Kiëf verklaar dat die Oekraïne ‘n federale staat moet word, en nie ‘n eenheidstaat soos wat die operette-Nazi’s van die junta dit graag wil hê nie.

Washington en Merkel moet kook by die aanhoor van hierdie weldeurdagte oplossings wat hulle oorlogsplanne teen Rusland in die wiele ry.

‘n Fassinerende klein detail wat niemand skynbaar nog opgemerk het nie, is dat die SPD hul Grosse Koalition met die CDU kan torpedo en dadelik ‘n meerderheidregering kan vorm met die Groenes en Kommuniste en oornag, sonder verkiesings, die leisels kan oorneem.

Dit maak Gabriel die magtigste politikus in Duitsland, want hy het opsies, in teenstelling met Merkel wat haarself al hoe meer in Washington se ongewilde hoek bly verf.

Nog ‘n interessante feit is dat die magtige Duitse nywerheid Merkel se anti-Russiese beleid met toenemende konsternasie gadeslaan. Dit is ‘n beleid wat deur Washington aangevoer word en tot Berlyn se uitsluitlike nadeel nagevolg word.

Nie alleen is Merkel se gedienstigheid aan Washington ongewild by nyweraars nie, maar ou swaargewigte uit linkse en regse kampe soos kanseliers Helmut Schmidt, Helmut Kohl en Gerhard Schroeder het reeds gewaarsku dat die huidige gevaarlike anti-Russiese koers Duitsland duur te staan kan kom.

Gabriel kan dus reken op aansienlike ondersteuning van Duitse kiesers van alle partye.

Alhoewel Angela Merkel die Euro-krisis uitstekend hanteer het, was sy nie opgewasse vir Washington nie.

Europa het politici nodig wat na hul eie mense se belange omsien en nie Washington oorlogsugtige imperiale projekte ondersteun nie. Wladimir Poetin en Marine Le Pen is twee leiers wat dit kan doen.

‘n Intelligente Duitse politikus kan die Europese politieke driemanskap help vorm om die Anglo-Amerikaanse houvas op die vasteland te likwideer en die “Weste” te vervang met die “Noorde”: Die Parys-Berlyn-Moskou-as.

In 2003 is die gedagte van die Parys-Berlyn-Moskou-as gebore, toe Rusland, Duitsland en Frankryk geweier het om die Amerikaners op hul verwoestende Irak-safari te vergesel.

Met hoe Irak en die Midde-Ooste tans daar uitsien, was Wladimir Poetin, Gerhard Schroeder, en Jacques Chirac se instinkte destyds reg.

Gelukkig het Rusland ‘n bestendige leier tot dusver gehad wat die gekheid van sulke optrede in die olieryke lande kon uitwys.

Zoeloe-treffer teen Indiërs gemik

Mbongeni Ngema se liedjie AmaNdiya [Indiërs] het in 2002 vir ‘n opskudding gesorg. Twaalf jaar later hou die Zoeloes nog ewe min van die Indiërs en nog ‘n treffer Umhlab ‘Uzobuya [Terug na die grond] verwys ook neerhalend na Indiërs.

Hulle is ‘n “ou-ou probleem” en moet “terug oor die see” of hulle gaan “aksie” sien, kletsrym die Zoeloe.

Die anti-Indiese Mazibuye Africa Forum in Durban draai nie doekies om nie. Hulle blameer die Guptas, Shaiks, Moodleys en Reddys vir die probleme in die land.

In Durban se lokasies en elders is dit ‘n gegewe dat die Indiërs meer rassisties as ander etniese groepe is. Gerugsteun deur statistiek, argumenteer Zoeloes voorts dat Indiërs in KwaZulu-Natal oorverteenwoordig in die regering en sakeondernemings is, en voordeel trek uit regstellende aksie en swart ekonomiese bemagtiging.

Hulle glo dat wanneer dit kom by die herstel van ‘n hiërargie van wie die meeste gely het, is swartes bo-aan.

In die ou hiërargie van etniese groepe se voorregte, is swartes seker minder verdra as Indiërs, maar dat hulle nou voordeel wil trek uit sogenaamde regstelling, is gewis.

As die gewilde Durban-lobby sy sin kry, sal die Indiese sakelui dadelik uitgesluit word van ekonomiese bemagtiging en regeringstenders.

Die ANC sukkel om xenofobiese aanvalle teen Somaliese winkeleienaars in lokasie aan te pak, en daar was reeds ‘n beleidsvoorstel om te verhoed dat buitelanders spazawinkels besit.

In die openbaar, veroordeel ANC-leiers soos KwaZulu-Natal se premier, Senzo Mchunu en provinsiale sekretaris Sihle Zikalala anti-Indiese retoriek, maar sulke uitsprake is ongewild by hul kiesers.

Sport Minister Fikile Mbalula, vir een, begryp dit goed. Hy het een keer in die openbaar die aantal Indiese studente in KwaZulu-Natal tersiêre instellings veroordeel, en gesê dié kampusse lyk soos Mumbai.

Terwyl hy nog die ANC-jeugliga se leier was, het Malema onder groot toejuiging in die openbaar die neerhalende woord “makula” vir Indiërs gebruik.

Die krake in die reënboognasie begin wys.

Vliegongeluk skep ‘n probleem vir pro-BRICS Brasilië

Brasilië se presidensiële verkiesing wat in Oktober plaasvind, sou vir die huidige president Dilma Rousseff ‘n maklike oefening gewees het, totdat ‘n vliegongeluk Rousseff se lustelose teenstander, ekonoom en voormalige goewerneur van Pernambuco, Eduardo Campos se dood veroorsaak het.

Op 13 Augustus is berig dat die vliegtuig met Campos, ‘n Brasiliaanse presidensiële kandidaat in die derde plak agter die meer konserwatiewe Sosiale Demokratiese Party-kandidaat Aecio Neves – ‘n ekonoom en ‘n kampioen van soberheid – neergestort het in ‘n residensiële gebied van Santos in die Sao Paulo-staat van Brasilië.

Campos was die kandidaat van die voorheen linksgesinde maar nou “pro-besigheid” Brasiliaanse Sosialistiese Party.

Soos met die Britse, Australiese en Nieu-Seeland se linkse partye, die Kanadese liberales en die Amerikaanse Demokratiese Party, is die linkses oorgeneem deur globalistiese korporatiewe belange.

Dit is duidelik dat daar sedert onthullings van die Amerikaanse NSA (National Security Agency) se spioenasie op die e-pos en selfone van Dilma Rousseff en haar ministers, Rousseff se gevolglike kansellasie van ‘n staatsbesoek aan Washington, en Brasilië se gasvryheid teenoor die Russiese president Vladimir Poetin en ander BRICS-leiers op ‘n onlangse beraad in Fortaleza, Washington ongelukkig blyk te wees.

Die State Department sou dus op soek wees na swak skakels in Rousseff se mondering om onstabiliteit te skep soos wat hulle in ander lande in Latyns-Amerika graag doen.

Rousseff, wat van Washington ‘n vyand gemaak het deur die BRICS-aankondiging oor die vestiging van ‘n BRICS-ontwikkelingsbank om te kompeteer met die Wêreldbank, se kanse vir ‘n herverkiesing was uitstekend tot 13 Augustus toe Campos en vier van sy veldtogadviseurs, saam met die vlieënier en mede-vlieënier, dood is in die ongeluk met hul Cessna 560XL.

Die ongeluk het die leisels gegee aan Marina Silva. In 2010, Silva het ‘n verrassende 20 persent van die stemme gekry vir die leierskap van die Groen Party. Eerder as om by die Groenes vanjaar te bly, het Silva gekies om by Campos se pro-besigheidsinisiatief aan te sluit.

Silva word tans beskou as die Sosialistiese Party se beste kans om Rousseff te verslaan as president in die Oktober-verkiesing.

Silva, ‘n evangeliese Christen in ‘n grootliks Rooms-Katolieke land, is een van George Soros se gunstelinge. As ‘n leier van Brasilië se Amasone-reënwoud beskermingspogings, is Silva al baie geprys deur die omgewingsgroepe gefinansier deur Soros se Open Society Institute.

Silva se veldtogretoriek is deurspek met sulke Soros kodefrases soos “volhoubare samelewing”, “kennissamelewing” en “diversiteit”.

Silva is ook meer gematig as Rousseff oor Israel se beleid teenoor Palestina. As ‘n Pinkster Christen, is Silva ‘n lid van ‘n denominasie wat kernlidmaatskap vir die wêreldwye beweging van “Christelike Sioniste” bied.

Haar kerk ondersteun Sionistiese Joodse organisasies soos B’nai B’rith en die Wêreld Joodse Kongres as volg:

“Volgens die Skrif, het Israel ‘n belangrike rol om te speel in die eindtye. Toe die moderne nasie van Israel gestig is in 1948, en die Jode begin terugkeer het van oor die hele wêreld, het die Bybelgeleerdes geweet dat God aan die werk is en dat ons heel waarskynlik in die laaste dae verkeer.”

In 1996, was Silva bekroon met die Goldman Environmental-prys, wat gestig is deur Goldman Insurance Company stigter Richard Goldman en sy vrou, Rhoda Goldman, ‘n erfgenaam van die Levi Strauss klerefortuin. In 2010, is Silva deur die buitelandse beleidstydskrif, geredigeer deur David Rothkopf, ‘n voormalige besturende direkteur van Kissinger Associates, as “top globale denker” aangewys.

Die volledige besonderhede van die oorsaak van Campos se vliegongeluk sal waarskynlik nooit bekend gemaak word nie. Bystand in die ondersoek van die ongeluk is deur die US National Transportation Safety Board (NTSB) en die Federal Aviation Administration gedoen. NTSB en FAA ondersoekbeamptes sal nie hul ondersoek openbaar maak nie.

In verskeie vliegongelukke soos dié van die Panamese President Omar Torrijos in Panama, die Ecuadoriaanse president Jaime Roldos, was daar min vlugdata, ook bekend as ‘n “swartboks” op die vlug.

In Zurich, Switserland het die polisie hul eie ondersoek gedoen wat ontdek het dat die amptelike Ecuadoriaanse regeringsondersoek uiters swak gedoen was. Die Ecuadoriaanse regeringsverslag oor die ongeluk het versuim om te noem dat die vliegtuig se enjins afgeskakel is voordat die vliegtuig in die kant van ‘n berg ingeploeg het.

Soos met Roldos se vliegtuig, het Campos se Cessna nie ‘n vlugdata-opnemer gehad nie. Verder het die Brasiliaanse lugmag aangekondig dat twee uur van die klank van die kajuit se stemopnemer aan boord nie die gesprekke tussen die vlieënier, mede-vlieënier, en grondbeheer op 13 Augustus weergee nie.

Die kajuit stemopnemer aan boord van die noodlottige Cessna 560XL is vervaardig deur L-3 Communications, Inc van New York. L-3 is ‘n groot Amerikaanse intelligensiekontrakteur wat die National Security Agency van baie van sy ondersese kabelafluistervermoëns deur middel van ‘n NSA ooreenkoms met L-3 se Global Crossing filiaal voorsien.

Die VSA en Soros is op soek na verskeie maniere om BRICS-lande te ontwrig.

Soros se poging om die Chinese Politburo binne te dring met Bo Xilai het platgeval toe hy en sy vrou is in hegtenis geneem en in die tronk gestop is vir korrupsie.

Indië en Brasilië is die fokus vir Soros se huidige ontwrigting van BRICS. Hoewel Narendra Modi se regse regering in Indië nog nuut is, is Indië se minister van buitelandse sake, Sushma Swaraj, ‘n uitgesproke en toegewyde bondgenoot van Israel.

Brasilië se Marina Silva, in die leierskap van ‘n BRICS-land, is dalk so bestuur ten einde ‘n “Trojaanse perd” in te stuur teen die toenemend belangrike ekonomiese blok.

Van die Oekraïene tot Gasa

Van die Oekraïne tot Gasa is daar geopolitieke risiko’s wat swaar weeg, met nog talle verwikkelinge daar buite wat nie die nuus haal nie.

Die Amerikaanse middeltermynverkiesings kan ‘n Republikeinse oorwinning in die Senaat en die Huis beteken wat die sukkelende presidentskap kan ontspoor en die VSA kan lamlê.

Amerikaanse kiesers voel nie meer dat hulle ‘n invloed op beleidsbesluite van hul regering het nie. Obamacare, grense wat nou oopstaan vir bruin immigrante en ‘n algemene verveling met die presidentskap kan aan die Demokrate later vanjaar ‘n pak besorg wanneer kiesers na die stembus gaan.

As die president beheer van die Kongres verloor, sal hy nie in staat wees om beleggingsvertroue in sy land te herstel nie.

Skotse onafhanklikheidsreferendum

As kiesers sê “ja” vir Skotse onafhanklikheid, sal dit Brittanje in trurat gooi. Britte raak paniekerig dat ‘n oorwinning vir die “Ja”-stem kan ‘n morsige geskil tussen Edinburgh en Londen sal veroorsaak oor hoe om onafhanklikheid te definieer.

Dit sal skokgolwe stuur deur Britse markte en die pond terwyl Skotland sy geldeenheidopsies oorweeg. Meer belangrik, miskien, is dat die Verenigde Koninkryk se voortbestaan ​​in twyfel getrek mag word, en Brittanje sy vetoreg in die Verenigde Nasies en die G7 nie meer seker is nie.

Die gevolge vir die Britse ekonomie kan enorm wees en die pond laat tuimel.
 
Anti-korrupsie veldtog in China

Politiekery oor anti-korrupsie in China kan sakevertroue in Asië se ekonomiese reus nadelig raak, en die wêreldwye ekonomiese herstel uitstel.

Na jare van gryp-wat-jy-kan groei daar is baie wie se rekords nie heeltemal skoon is nie. Die probleem is dat sulke individue se einde ook die einde van dele van China se ekonomie kan beteken.

Selfs net gerugte oor ‘n uitvoerende hoof kan belegging raak en laat ontspoor wat ‘n domino-effek op die ekonomie kan hê.

Daar wag dus nog groot opwinding voor 2014 sy asem uitblaas.

Tyd vir ‘n Afrikanerbank is hier!

Die African Bank-bankrotskap gaan nie die land se bankstelsel ongeskonde laat nie. Hoewel die banksektor in sy geheel nie aangetas word nie, sal sowel die Reserwebank (dus die belastingbetaler) as die kommersiële banke moet instaan vir African Bank se verlies van om en by R10 miljard. Dít alles gaan uit ons sakke kom, want immers betaal ons almal bankkostes aan die banke.

African Bank leen hoofsaaklik geld aan swart verbruikers sonder enige sekuriteit. Hoeveel van die ander banke is nie ook betrokke by soortgelyke lenings nie? In elk geval het die ANC-bewind oor die afgelope twintig jaar ‘n kunsmatige middelklas van ongeveer 2 miljoen staatsamptenare geskep wat almal oor huis- en motorlenings beskik. Hierdie mense beskik nie oor die vaardighede om in ‘n moderne ekonomie mee te ding nie en is bloot in diens geneem omdat hulle aan die regering se maatstawwe vir regstellende aksie en “transformasie” voldoen.

Hoe lank dié kunsmatige swart middelklas gaan aanhou bestaan, weet nugter. Die oomblik as die staat se finansies onder druk kom, gaan ons ons in ‘n afwaartse spiraal bevind wat sowel die staat se kredietwaardigheid as die banke s’n kan tref.

Geruime tyd reeds bepleit ek dat ons met ‘n klein beleggingsmaatskappy in die buiteland moet begin, wat aanstons tot ‘n Afrikanerbank buite die land se grense kan aangroei. Switserland of Luxemburg sal ‘n geskikte plek vir so ‘n bank wees. Deesdae kan mens aanlyn al jou banksake doen en maak dit nie saak in watter land jou bank gedomisilieer is nie.

Nie net kan so ‘n bank ons fondse veilig hou en bestuur nie, maar dit kan ook deur geld vir nuwe ondernemings in Suid-Afrika te leen, werk vir ons mense skep.

As u in so iets belangstel, vul die vormpie aan die regterkant van dié blad as praag-vrywilliger in of klik hier. Meld op die vormpie dat u in die oorsese beleggingsmaatskappy belangstel, dan vertel ek u hoe dit kan begin.

Dan Roodt

Libië, kerkhof van Amerikaanse ‘universele waardes’

Die Amerikaanse seesoldate het in Maart gekraai dat hulle die weghol-olietenkskip met die naam Morning Glory aan die Libiese regering terugbesorg het, nadat dié Noord-Koreaanse tenker olie by ‘n terminaal kom oplaai het wat hulle van ‘n rebellegroep gekoop het.

Die transaksie staan duidelik nie in die Amerikaanse reëlboek wat bepaal dat alles aan die VSA behoort nie.

Die herowering van die Morning Glory is die minste van die probleme waarmee Libië te kampe het. Dit blyk nou dat die VSA asook die EU hul diplomatieke personeel verlede week ontruim het uit Libië want dit het te gevaarlik geraak met konflik wat die land oorspoel het.

Drie jaar gelede het President Obama verklaar dat Amerika “nie net sal bly toekyk ​​in die aangesig van die aksies wat globale vrede en veiligheid ondermyn nie,” en sommer die volgende dag die land onder ‘n bommereën laat verkrummel as “steun vir ‘n stel universele waardes”.

Hoe het dié plan toe gewerk? Pragtig! het een van die vernaamste argitekte van die oorlog, die VSA se ambassadeur by die Veiligheidsraad Samantha Power aanvanklik getwiet. Sy het kort na die vernietigende bombardement haarself trots na Twitter gewend met “#Results” [resultate] want die “Libiese volk is nou verenig”.

Hillary Clinton was nog meer in haar noppies en het by Rome en Julius Caesar gaan leen toe sy laggend verklaar het: “Ons het gekom, ons het gesien, hy’s dood.” Sy het natuurlik na Moeammar Gaddafi verwys wat die VSA voor televisiekameras boendoehofstyl laat vermoor het sonder verhoor.

Dat sulke optrede voldoen aan navolgingswaardige “universele waardes”, is om die minste te sê werklikheidsvreemd.

Die Amerikaanse top-amptenare is deesdae ook aktiviste wat versot is op hutstekenveldtoggies en openlike minagting vir oordeelkundige studie van grondkwessies het.

Omdat hulle die hoofstroommedia beheer, meen Washington hul eie werklikheid kan gevestig word met ‘n paar welklinkende frases sonder om begaan te wees oor gevolge.

Binne twee jaar is meer as 100 prominente figure, senior sekuriteitsamptenare, regters en politieke aktiviste deur die VSA laat vermoor. Die golf moorde wat die plaaslike leierskap uitgewis het en die regering en die veiligheidsmagte verlam het, het tot chaos gelei en Libië se olieproduksie byna tot ‘n stilstand gedwing.

U en ek het daarvoor betaal by die vulstasie.

Beeld het ook gretig oor die NAVO-ingryping berig, alhoewel hulle eers Libië en Liberië verwar het. Leopold Scholtz het smalend na Suid-Afrika se “mislukte bemiddelingspoging om ’n einde aan die burgeroorlog in Libië te maak” verwys.

Die “spesmagte se rol agter die skerms” deur NAVO wat die “diktatuur van kol. Moeammar Ghaddafi na die afgrond dryf”, het hy dronk van bewondering geprys.

“Die groot sukses wat die lugaanvalle behaal het, volgens Navo-syfers is 890 doelwitte,” het Poldi jubelend die stelselmatige vernietiging afgetel. Vir ‘n Apartheidsapparatsjiek wat so graag dooies tel, is dit verbasend dat Scholtz nog nie opgemerk het wat op plase hier op sy agterstoep aangaan nie.

Dit was ten minste die tweede onlangse volksmoord na Irak, want Libië tel nie as ‘n “oorlog” nie. Dit was ‘n “humanitêre” ingryping deur NAVO. Die VSA het hul besluit verdedig omdat hulle “duisende mense se lewens gered het”.

Behalwe dat dit nie ‘n wettige argument is nie, is dit ook nie waar nie. Obama moes ‘n humanitêre bedreiging versin om militêre optrede in Libië te regverdig.

Obama en NAVO het nie alleen toegekyk hoe vrede en veiligheid in Libië ondermyn word nie, hulle het doelbewus aktief meegehelp en vandag is die “#Results”, resultate daar vir die wêreld om te aanskou. Skrikwekkend.

Matfield se skrumpet gaan nie geweld teen blankes keer nie

Die Suid-Afrikaanse Rugbyunie, Saru, moet die aanval van Cosatu teen die Springbokke terdeë geniet.

Dit stel die Rugbyunie in ‘n goeie lig ten spyte daarvan dat hulle steeds agteroorbuig om swart spelers te probeer insluit in die span om hul irriterende “verbintenis tot transformasie” te verklaar.

Cosatu het ’n beroep op Fikile Mbalula, minister van sport, gedoen om in te gryp by Saru, wat volgens die vakverbond steeds ‘n wit “old boy’s club” is.

‘n Mens is geneig om te vra: Wat daarvan? En by te voeg: Gaan blaas asseblief nou doppies.

Cosatu is so desperaat vir aandag – wat deesdae deur die EFF opgeëis word – dat hulle selfs Victor Matfield, die Springbok-kaptein, se skrumpet raakgesien het.

“Die span word steeds oorverteenwoordig deur wit spelers, ongeag die talle puik swart spelers wat daar is,” sê Cosatu in ’n verklaring.

“Wanneer jy kyk na Saterdag se wedstryd is swart spelers wéér net in die laaste vyf minute speelkans gegee, toe die Springbokke reeds gemaklik voor was.

“Dit is omdat die afrigter bang is dat die swart spelers die wit spelers gaan oorskadu,” lui die verklaring.

Heyneke Meyer weet natuurlik dat die kwotaspelers nooit ‘n wedstryd sal wen nie. Hy het seker ook sokker gekyk en weer gesien hoe ‘n hele span vol swart spelers nooit êrens kom nie.

Matfield het deurgeloop oor die kamoefleer-skrumpet waarmee hy in die toetswedstryd teen Skotland in Port Elizabeth uitgedraf het.

Cosatu sê Matfield verontagsaam die uitwerking wat dit op swart mense kan hê.

Duidelk meen Cosatu dat swart mense nie van wet en orde hou nie. Hulle is dalk heeltemal reg, gegewe die hoë misdaadvlakke in die land.

Die Bulle speel vanjaar in die Superrugby-kompetisie met kamoefleertruie waarvan Matfield se pet een item is.

Cosatu kla dat dit die arrogansie van dié klub se wit spelers beklemtoon.

“Matfield wys dít openlik met die pet van die voormalige Suid-Afrikaanse onluste-eenheid”, oftewel die riot squad skull cap.

Dit klink so asof die bruinman van Cosatu weer geweld teen blankes wil pleeg en nou naarstiglik ‘n verskoning soek daarvoor.

Praag kan Cosatu gerusstel wat dit betref. Daar word steeds aanhoudend gruwelike geweld daagliks teen wittes gepleeg.

Matfield se skrumpet gaan nie daarvoor help nie.

 

Snowden se jongste onthullings toon die Angelsaksiese swart projek

Die onlangse onthullings van Edward Snowden dat die NSA op die hele wêreld spioeneer met die uitsondering van die vier groot Engelssprekende lande, kom as ‘n groot ontnugtering vir die meeste mense.

Elk van hierdie vier lande is doelbewus vrygestel van die mees intensiewe toesig wat ooit  aan die gemeenskap van volke opgelê is.

Daarom is ‘n mens verplig om te vra: Hoekom ontvang die vier Engelssprekende lande nie sulke spesiale behandeling van die supermoondheid nie?

Die 193 ander lande wat die slagoffers van NSA-spioenasie is kan net begin wonder oor wat Engelssprekende volke vir die hele planeet in gedagte het.

Dit lyk op die oog af na ‘n globale sameswering onder die vaandel van die Britse Ryk.

Sedert die ineenstorting van die Britse Ryk, is Angelsaksiese mag eenvoudig omskep in ‘n multi-faset- globale bestuurskema vanuit die Stad van Londen, die finansiële hoofstad van die wêreld.

Die militêre regime, wat netjies is in plek gestel is sedert die begin van die 20ste eeu, word kennelik geadministreer uit Washington, DC.

Die VSA is dus die militêre arm van die Nuwe Wêreldorde wat uit Londen beheer word.

Dit weerspieël onteenseglik dat Edward Snowden baie meer as eenvoudige data-bedrywighede openbaar gemaak het.

In werklikheid het die aard van sy onthullings selfs die gewone man of vrou ‘n kykie gegee in hoe die planeet doelbewus deur die Engelssprekende globale meesters beheer word.

Die Washington Post het Maandag amptelike dokumente wat deur Snowden vrygestel is, gepubliseer wat nuwe bewyse oor die omvang van die NSA se toesig boekstaaf.

Die Internasionale Monetêre Fonds, die Europese Unie en die Internasionale Atoomenergie-agentskap word deur die Angelsaksers dopgehou.

“Feitlik geen buitelandse regering is buite perke vir die National Security Agency nie, wat gemagtig is om inligting te onderskep van elke individu,” skryf die joernaliste Ellen Nakashima en Barton Gellman vir die Post.

Die verslaggewers skryf dat die NSA se vermoë om die kommunikasie van buitelandse persone en partye te teiken is “baie meer uitgebreid” as wat voorheen bekend was.

Volgens die Post kan die NSA se rekenaars outomaties oproepe van Brittanje, Kanada, Australië en Nieu-Seeland, filter wat andersins met behulp van FISA afgelaai sou word.

Nakashima en Gellman erken dat die lys slegs 28 Engelssprekende soewereine gebiede bevat.

Wat die res van die aardbol betref, is geen volk soewerein wat die Angelsaksers betref nie.

Die gemeenskap van volke staan dus duidelik onder ‘n verpligting om hierdie growwe skending te ondersoek en die VSA se wydverspreide, deurlopende en gevaarlike oortreding van die internasionale reg uit te daag.

Om dit nie te doen nie sal die hele wêreld in ‘n baie haglike situasie laat waar die vervalle en dekadente multikulti oftewel swart ideologie van die VSA die oorhand sal kry.

Hoe langer die gruwelike swart seekat toegelaat word om sy tentakels oral in te wurm, hoe moeiliker sal dit wees om die globale gemeenskap te bevry van die bleek bestaan waarin Miley Cyrus, Jay-Z, vetsug, gemorskos, ongebreidelde seks en konsumpsie al is wat toegelaat word.

Die groot verloorders in Irak: Britte, Turke, Chinese

Die moontlike verdeling van Irak in drie dele sal oliekaarte herskommel.

Met die deurbraak van ISIS, het al die oliemaatskappye hul personeel verminder.

Sommige meer as ander: Die verloorders is BP, Shell, Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) en Chinese maatskappye (Petro, Sinopec en CNOOC).

Die verloorders is die Britte, die Turke, en veral die Chinese, wat by verre Irak se grootste kliënt was. Die wenners is die VSA, Israel en Saoedi-Arabië.

Die spel is dus nie ‘n stryd om die “ware Islam” nie, maar ‘n volskaalse olie-oorlog in Irak.

Met die hulp van Israel, is Sirië se olietoevoer afgesny en die pomp van olie uit Kirkuk deur die plaaslike regering van Koerdistan in volle swang.

Die verkope word deur Aramco verseker wat uitvoere as verhoogde “Saoedi-produksie” sal verbloem.

Binne dae het olie gestyg tot $115, dit wil sê die vlak van September 2013.

Die markte was glo “bekommerd” oor die stryd vir die Baiji-raffinadery naby Tikrit. In werklikheid, produseer hierdie raffinadery net vir plaaslike verbruik.

Stygende oliepryse is dus nie as gevolg van moontlike onderbrekings van die Irakse produksie nie, maar die ontwrigting van aflewerings.

Saudi Arabië het aangekondig dat hulle aansienlik produksie sal verhoog om te vergoed vir die verminderde toevoer.

Maar kenners is skepties en wys daarop dat die koninkryk nog nooit meer as 10 miljoen vate per dag geproduseer het nie.

Hulle probeer agteraf eintlik om olieputte in Irak te monopoliseer.

Die vraag wat eintlik gevra moet word: Hoe is dit moontlik dat ISIS-terroriste olie op die internasionale markte verkoop wat gemonitor word deur Washington?

In Maart, het die Libiese Benghazi-groep olie wat hulle gesteel het probeer verkoop. Die Amerikaanse vloot se Morning Glory het dadelik die tenker onderskep.

Exxon Mobil, die Rockefeller-maatskappy in Katar, verkoop olie van Sirië, terwyl Aramco (VSA / Saoedi-Arabië) ISIS se olie verkoop.

Tydens die Libiese konflik, het NAVO Katar gemagtig om Exxon Mobil-olie te verkoop van die “gebiede bevry deur al-Qaeda”.

Die feit dat die ISIS gefinansier word deur Aramco is genoeg om te verduidelik waarom Saoedi-Arabië skielik in staat is om te vergoed vir die afname in Irak se produksie: Die koninkryk sit sy stempel op die vate afkomstig van gebiede onder ISIS-beheer.

Die deurbraak van ISIS beteken dat die twee hoofpypleidings na Sirië en die Turkse hawe van Ceyhan onder Amerikaanse beheer is.

Die Al-Maliki-regering, wat nog nie deur Washington omvergewerp is nie, het hierdie toedrag van sake ontbloot.

Die 300 Amerikaanse militêre raadgewers is dus waarskynlik gestuur om al-Maliki tot ander insigte te bring.

 

Eens florerende landboubedryf binnekort geknak

Dit lyk asof die ANC met die hulp van die EFF die eens florerende landbousektor binnekort op sy knieë sal hê.

Die Ekonomiese Vryheidsvegters sê die voorstel dat wit boere 50 persent van hulle grond aan hulle werkers moet gee, sal ‘n massa-uitsetting van plaaswerkers tot gevolg hê.

‘n Woordvoerder van die EFF oor grondsake, Andile Mngxitama, sê die regering kan die eiendomsklousule in die Grondwet verander met die hulp van die EFF om ‘n tweederde meederheid te monster.

Op die manier sal grond sonder vergoeding onteien kan word.

‘n Tweederde meerderheid is nodig om artikel 25 in die Grondwet te wysig om ‘n einde aan die beleid van gewillige koper-gewillige verkoper te maak.

Boere het tot April volgende jaar tyd om op die voorstel van die ANC te reageer.

Deur die skep van verdere onsekerheid in die landbou – vir werkers ook – sal die minister verseker dat boere groener weivelde opsoek. Die EFF gee verdere aansporing daartoe.

Boerdery vereis belegging, maar ook krediet. Volgens Agri SA is landbougrond in Suid-Afrika R155 miljard werd, maar dra ‘n skuldlas van R89 miljard.

As die regering die helfte van die grond wat boere kommersieel besit wegneem en aan werkers gee, wat gebeur met daardie skuld?

Sal banke tevrede wees om te sien hoe hul sekuriteit verdwyn in ‘n verwarde smeltkroes van kollektiewe eienaarskap?

Dis ook ‘n feit dat 90% van swart boerderye op totale mislukking uitloop en daar word tans van boere verwag om dié las op hulself te neem met die wete dat die staat daarbenewens ook oor die mag beskik om die grond te konfiskeer met die hulp van die EFF.

Daar is seker kwalik groter afskrikmiddels vir enige belegger. Voeg daarby landelike onveiligheid waar plaasmoorde gedy, en dis donker op die horison.

Dit is duidelik dat boere sal ophou om te belê. Dit het reeds op talle plase gebeur onder die huidige grondhervormingskemas en die situasie kan net verder versleg.

Dit strek almal tot nadeel, insluitende plaaswerkers. Die verbruiker sal uiteindelik vir die gelag moet betaal.

Die regering “koop” die belang van 50% van die kommersiële boer, maar die opbrengs gaan nie na die boer nie. Dit is ‘n doodgewone ekonomiese onsinnigheid.

Die ANC-kieser, net soos die EFF-kieser, brand van wit haat en hebsug, maar terwyl hulle grondgryp as ‘n doelwit stel, stroom honderde duisende ironies genoeg na stede sonder die minste belangstelling in boerdery.

Swart Suid-Afrikaners meen grondhervorming is nodig want hulle is ideologies verblind deur verslete beloftes. Die Afrikaners se eiendom is in hulle visier. Aanstons sal dit waarskynlik elke eiendom raak, nie alleen plase nie.

Die ANC skep aaneenlopende chaos in die landboubedryf en ondermyn doelgerig voedselsekuriteit, terwyl die EFF dié treurige stand van sake verder aanhelp.

Elke besorgde landsburger sit magteloos en toekyk hoe die landbousektor stelselmatig vernietig word.