Genadelose Russiese aanslag op djihadi-vestings in Sirië

Russiese vegvliegtuie het ‘n genadelose aanslag op djihadistiese stellings in Sirië voorgesit.

Inwo­ners in die gebiede wat geraak word sê dat hulle ernstige tekorte aan kos en medisyne ondervind.

Die aanvalle teen dagbreek het groot brande in die Al-Mashhad- en Sayf al-Dawla-distrik laat ontstaan.

Dit was die vierde dag van intensiewe lugaanvalle op die stad, sedert die Siriese regering met ‘n hernude aanslag begin het om die hele Aleppo te herower ná die skietstilstandooreenkoms in duie gestort het.

‘n Neocon “menseregte-organisasie” kla dat minstens 128 mense sedert Donderdag dood is van wie “byna almal” burgerlikes was. Hulle kon nie meer besonderhede gee nie.

Tydens ’n noodvergadering van die Veiligheidsraad in New York Sondag het Amerika Rusland van “barbarisme” beskuldig oor die aanvalle teen die ISIS-kliënte.

‘n Diplomatieke oplossing vir die krisis lyk onwaarskynlik, met ­Amerikaanse en Russiese ­diplomate wat oor alles verskil het tydens die vergadering om die geweldpleging te bespreek.

“Wat Rusland doen, is nie om teenterrorisme te steun nie, dit is barbarisme,” het die VSA se ambassadeur by die VN, Samantha Power (foto), aan die 15-lid raad gesê.

“Eerder as om vrede na te streef, maak Rusland en Assad oorlog. Eerder as om te help en lewens­reddende bystand aan burgerlikes te verseker, bombardeer Rusland en Assad humanitêre konvooie, hospitale en eerste respondente, wat desperaat probeer om mense aan die lewe te hou,” het sy gesê.

Die VSA probeer voorgee dat die konflik in Sirië ‘n “burgeroorlog” is, terwyl dit ‘n Amerikaans-geleide inval is.

Die Franse en Britse ­ministers van buitelandse sake was rasend in hul kritiek teen Rusland ­en sê die land is skuldig aan ­”oorlogsmisdade”.

Rusland het sy posisie verdedig en die land se ambassa­deur by die VN, Witali Tsjoerkin, sê daar is honderde gewapende groepe in Sirië met dhihadistiese oogmerke wat ISIS steun.

Die VN se onderhandelaar oor Sirië, Staffan de Mistura, het ’n beroep op die Veiligheidsraad gedoen om met ’n manier vorendag te kom om die skietstilstand af te dwing.

Rusland is egter een van die vyf lede van die Veiligheidsraad met vetoreg, saam met Amerika, Frank­ryk, Brittanje­ en China.

Rusland en China het herhaaldelik die Assad-­bewind beskerm deur ver­skeie voor­stelle vir optrede van die raad te veto.

Libië, kerkhof van Amerikaanse ‘universele waardes’

Die Amerikaanse seesoldate het in Maart gekraai dat hulle die weghol-olietenkskip met die naam Morning Glory aan die Libiese regering terugbesorg het, nadat dié Noord-Koreaanse tenker olie by ‘n terminaal kom oplaai het wat hulle van ‘n rebellegroep gekoop het.

Die transaksie staan duidelik nie in die Amerikaanse reëlboek wat bepaal dat alles aan die VSA behoort nie.

Die herowering van die Morning Glory is die minste van die probleme waarmee Libië te kampe het. Dit blyk nou dat die VSA asook die EU hul diplomatieke personeel verlede week ontruim het uit Libië want dit het te gevaarlik geraak met konflik wat die land oorspoel het.

Drie jaar gelede het President Obama verklaar dat Amerika “nie net sal bly toekyk ​​in die aangesig van die aksies wat globale vrede en veiligheid ondermyn nie,” en sommer die volgende dag die land onder ‘n bommereën laat verkrummel as “steun vir ‘n stel universele waardes”.

Hoe het dié plan toe gewerk? Pragtig! het een van die vernaamste argitekte van die oorlog, die VSA se ambassadeur by die Veiligheidsraad Samantha Power aanvanklik getwiet. Sy het kort na die vernietigende bombardement haarself trots na Twitter gewend met “#Results” [resultate] want die “Libiese volk is nou verenig”.

Hillary Clinton was nog meer in haar noppies en het by Rome en Julius Caesar gaan leen toe sy laggend verklaar het: “Ons het gekom, ons het gesien, hy’s dood.” Sy het natuurlik na Moeammar Gaddafi verwys wat die VSA voor televisiekameras boendoehofstyl laat vermoor het sonder verhoor.

Dat sulke optrede voldoen aan navolgingswaardige “universele waardes”, is om die minste te sê werklikheidsvreemd.

Die Amerikaanse top-amptenare is deesdae ook aktiviste wat versot is op hutstekenveldtoggies en openlike minagting vir oordeelkundige studie van grondkwessies het.

Omdat hulle die hoofstroommedia beheer, meen Washington hul eie werklikheid kan gevestig word met ‘n paar welklinkende frases sonder om begaan te wees oor gevolge.

Binne twee jaar is meer as 100 prominente figure, senior sekuriteitsamptenare, regters en politieke aktiviste deur die VSA laat vermoor. Die golf moorde wat die plaaslike leierskap uitgewis het en die regering en die veiligheidsmagte verlam het, het tot chaos gelei en Libië se olieproduksie byna tot ‘n stilstand gedwing.

U en ek het daarvoor betaal by die vulstasie.

Beeld het ook gretig oor die NAVO-ingryping berig, alhoewel hulle eers Libië en Liberië verwar het. Leopold Scholtz het smalend na Suid-Afrika se “mislukte bemiddelingspoging om ’n einde aan die burgeroorlog in Libië te maak” verwys.

Die “spesmagte se rol agter die skerms” deur NAVO wat die “diktatuur van kol. Moeammar Ghaddafi na die afgrond dryf”, het hy dronk van bewondering geprys.

“Die groot sukses wat die lugaanvalle behaal het, volgens Navo-syfers is 890 doelwitte,” het Poldi jubelend die stelselmatige vernietiging afgetel. Vir ‘n Apartheidsapparatsjiek wat so graag dooies tel, is dit verbasend dat Scholtz nog nie opgemerk het wat op plase hier op sy agterstoep aangaan nie.

Dit was ten minste die tweede onlangse volksmoord na Irak, want Libië tel nie as ‘n “oorlog” nie. Dit was ‘n “humanitêre” ingryping deur NAVO. Die VSA het hul besluit verdedig omdat hulle “duisende mense se lewens gered het”.

Behalwe dat dit nie ‘n wettige argument is nie, is dit ook nie waar nie. Obama moes ‘n humanitêre bedreiging versin om militêre optrede in Libië te regverdig.

Obama en NAVO het nie alleen toegekyk hoe vrede en veiligheid in Libië ondermyn word nie, hulle het doelbewus aktief meegehelp en vandag is die “#Results”, resultate daar vir die wêreld om te aanskou. Skrikwekkend.