‘Die barbaarsheid waartoe hy oorgegaan het, hoort nie eers tot die spesie “mens” nie.’ – Advokaat Sanet Jacobson
Samuel Tsietsi Msiza, die swarte wat landwyd berug geraak het as die “Tukkie-verkragter”, is ‘n vonnis van altesaam 65 jaar tronkstraf deur landdros Pieter Nel in die Pretoria-Noordse streekhof opgelê.
Die staatsadvokaat Sanet Jacobson het tydens haar betoog gesê: “Ek wens vandag dat ek kon vra vir die doodstraf.” Sy het ook na Msiza verwys as iemand wat nie tot “die spesie mens” behoort nie:
“Die barbaarsheid waartoe hy oorgegaan het, hoort nie eers tot die spesie ‘mens’ nie. Watter soort barbaar kry bevrediging uit seks met ’n sterwende liggaam wat hy 22 keer (met ’n mes) gesteek het? Die hof het gesien hoe fyn en klein die klaagster is. Hy (Msiza) sien die stukkende vernielde lyf, die oop wond oor haar gesig gaap vir hom. En hy besluit hy wil seks met haar hê.”
Die Tukkie-meisie het begin huil toe sy weer haar verkragter in die hof moes aanskou, hy wat haar as jong Christelike maagd ná ‘n Bybelstudiesessie in haar Pretoriase meenthuis op 26 Oktober 22 keer met ‘n mes gesteek en daarna verkrag het terwyl sy besig was om dood te bloei.
Volgens die staatsaanklaer, “is die beskuldigde te lui om te werk en maak ‘n lewe uit ander se besittings waarvoor hulle werk”.
Tydens sy vonnisoplegging het landdros Pieter Nel aan Msiza gesê: “U is skuldig bevind aan ses baie ernstige oortredings. Die foto’s van die klaagster (wat in die hospitaal geneem is) is aanduidend van die gewelddadige en genadelose aanval.
“Haar getuies skets ’n verhaal van ’n absoluut brutale, vernederende aanval.
“Dit het haar lewe en haar voorkoms verander.”
Nie net het Msiza ernstige trauma vir die jong vrou veroorsaak, wat tydens die aanval slegs 20 jaar oud was nie, maar hy het haar en haar gesin ook finansieel skade berokken weens die uitgebreide chirugie wat sy aan haar gesig en haar lyf moes ondergaan.
‘n Verdere verswarende omstandigheid was dat Msiza tydens die verhoor ontsnap het en sodoende gepoog het om aan die verantwoordelikheid vir sy dade te ontkom.
“Die gemeenskap verwag ongetwyfeld van die hof om ’n swaar vonnis op te lê en dat so ’n weersinwekkende misdaad op ’n gepaste wyse gestraf sal word,” het die landdros gesê, alvorens hy hom die volgende strawwe opgelê het:
Roof met verswarende omstandighede – 15 jaar;
Poging tot moord – 15 jaar;
Verkragting – lewenslank;
Ontsnapping op 28 Oktober 2011 (kort ná sy inhegtenisname weens die aanval op die studente) – 4 jaar; en
Huisbraak in Rietondale, Pretoria, in November 2011 terwyl hy op vrye voete was – 4 jaar.
Die slagoffer het ná afloop van die verrigtinge gesê:
“Ek is tegelykertyd verlig en oorweldig.
“Ek dink dis ’n regverdige vonnis en ek is bly dit is afgehandel. Ek hoef nie meer hof toe te kom en hom te sien nie.
“Ek dink ek mag dalk ’n bietjie beter slaap.”
Tot dusver ly sy aan slapeloosheid en moet slaappille drink om te kan slaap.
Ek was nog altyd onder die indruk dat vordering sou aandui dat daar ʼn verbetering is vanaf dít wat was tot dít wat nou is. So het ons vordering getoon vanaf grotte na huise, vanaf vingerprentjies teen genoemde grotmure na die geskrewe woord en pragtige stukke kuns, vanaf klippe rondsleep na die wiel (en uiteindelik die binnebrandmotor), vanaf somme op ons vingers doen na kragtige rekenaars die grote van ons mobiele telefone wat komplekse wiskundige algoritmes kan bereken. Tegnologies het ons oor die laaste paar honderd jaar baie vordering getoon. In Engels word daar verwys na “progress” wat natuurlik die direkte vertaling van die Afrikaanse woord “vordering” is.
Ook op geestelike gebiede (waaronder morele waardes, sedes en etiek) het ons vordering as ʼn samelewing getoon. Sekere samelewings het meer gevorder as ander en party het glad nie gevorder in hierdie opsig nie. Deur hierdie ontwikkeling (of vordering) het ons ons weg oop gevind om te kan onderskei tussen reg en verkeerd, wat aanvaarbaar is en wat nie. Sekere optredes en aksies was taboe en sommiges was nie net taboe nie maar is so afskuwelik dat dit teen ons menslikheid indruis. Dit is hierdie eienskap van lewende denke wat ons van die diereryk onderskei.
Verkeerdelik was ek van mening dat “vordering” en “progressief” nabye sinonieme is, maar dit wil eerder voorkom asof die term “progressief” deur Angel-Saksiese kultuurmarxisme gekoöpteer is in die taal van politieke korrektheid. Blykbaar beteken “progressief” nou iets heeltemal anders as wat ek en jy dink dit beteken – wat dit is vind ons maar daagliks uit soos diegene wat hulself as progressief bestempel die betekenis aanpas soos wat die wind waai.
Eweneens is die begrip van morele waardes, sedes en etiek ook daagliks ondergeskik aan herdefinisie soos wat progressiewe goed dink. Dermate dat dit nou esoteries van aard is. Ons gewone sterflinge is nie beskore om te verstaan nie aangesien ons nie progressief genoeg is om die hekwagte te wees van wat moreel, sedelik of eties is nie. Dit is slegs ʼn piepklein groepie beskore wat sterk herinner aan die Melvilliete van Naspers, wat dan in die bybels van die hoofstroommedia as onweerlegbare waarheid verkondig word.
Dinge is deesdae so progressief dat dit die indruk skep dat ons samelewing teen die spoed van die heilige wit Eland agteruit boer. Die vaart van die progressiewe treintjie raak al hoe doller en hoekom dit nog nie ontspoor het nie is vir my ʼn raaisel. Wat ek wel weet, is dat die progressiewe lot netjiese karikature van hulself maak.
Die gedagte dat progressiwiteit die absurde gaan probeer vermag, spook al ʼn wyle by my. Ons het alreeds ervaar hoe die normalisering van die een taboe na die ander werklikheid word. Sulke taboes moet genormaliseer word andersins kan almal nie gelyk wees nie. Gereeld word een of ander woordjie met die aanhangsel van “fobie” voor behoudende mense se koppe gegooi wanneer die “nuwe normaal” nie aanvaarbaar is nie. Tereg begin mense wonder wie is nou eintlik in beheer van die Malhuis.
Daar is egter onaanvaarbare gedrag wat tot nou die strop vrygespring het juis omdat dit die meeste teen die morele aard van die Westerling indruis. Die samelewing vind hierdie gedrag en dade so afskuwelik dat dit wydverspreide veroordeling verdien wanneer dit plaasvind – dit is die eeue oue ontwikkeling van ons geestelikheid wat ons noodsaak om dit te veroordeel. Dit beteken nie dat pogings om hierdie afwykende en antisosiale gedrag te normaliseer deur die mees progressiewe van progressiewes nie daagliks plaasvind nie. Solank jy net nie die “misdaad” van rassisme pleeg of jou verskuldig aan ‘n (aanhangsel)-fobie nie, is enigiets mos aanvaarbaar, normaal en regverdigbaar.
Kort-kort lees mens dinge wat die hare in jou nek laat opstaan en daardie olierige gevoel op jou maag veroorsaak. Jy seg onmiddellik vir jouself: “Hier kom moeilikheid, nie vandag nie, dalk nie more nie maar binnekort.” En so was dit ook onlangs vir die uwe – verskeie artikels, berigte, gespreksforums en blogs het die nekhare laat regop staan, daai Sondagoggendbabelasgevoel op die maag gegee en ek seg vir myself: “Gaan ons dit rêrig toelaat?”
Ons almal weet dat daar verskeie afskuwelike dade is wat indruis teen alles wat die mens as goed en reg vind. In my boek is daar twee antisosiale dade wat kop bo water staan. Misdade teenoor vroue en kinders. Meer spesifiek, seksuele misdade teenoor vrouens en kinders. Jare se ondervinding in wetstoepassing het my geleer dat daar weinig ander misdade is wat so bytend en vernietigend is. Dit ontneem menslikheid, dit breek die psige en laat littekens na wat bitter min, indien ooit, genees. Dit tas hele gemeenskappe aan.
Pedofilie (seksuele misdade teenoor kinders) lê my naby aan my hart. Miskien omdat ek self jong kindertjies het en ys by die blote gedagte dat een of ander roofdier daar buite my kinders iets sal aandoen of miskien is dit omdat die wêreld so ʼn siniese plek is en kinders se onskuld dit weerspreek. Kinders is ons kosbaarste geskenk en indien ʼn mens dit nie kan insien nie, het hy of sy niks in die samelewing verloor nie. Selfsug is nie ʼn verskoning om nie kinders as ʼn gawe te erken nie.
My reis om te verstaan dat die normalisering en aanvaarding van pedofilie nie net moontlik is nie maar wel waarskynlik is, het vroeg verlede jaar begin toe ek gelees het van Allen Ginsburg – erkende leier van die homoseksuele beweging in Amerika in die 1960s wat gesê het: “Naked kids have been a staple of delight for centuries, for both parents and onlookers. So to label pedophilia as criminal is ridiculous.” Skokkend en walglik. Maar hierdie karakter staan nie op sy eie nie – hy het baie hulp om hierdie sienswyse die wêreld in te stuur
Die American Psychiatry Association (APA) het homoseksualiteit herklassifiseer vanaf ‘n afwyking na seksuele oriëntasie. Hierdie selfde organisasie het nie te lank gelede nie gepoog om dieselfde te doen met pedofilie maar is goddank deur wydverspreide teenkanting gekeer. Ek glo vir geen oomblik dat dit die laaste keer is dat hierdie linkse organisasie sal probeer nie.
Nie lank nadat ek bewus geword het van hierdie verwikkelinge nie, verskyn ‘n berig rakende die Pedophile Information Exchange (PIE) en die Britse Arbeidersparty se huidige leierskap wat gekonkel het in die 1970s en vroeë 80s om die instemmingsouderdom te verlaag.
Skielik begin berigte van soortgelyke agteraf gekonkelry tussen pedofiliegroepe, homoseksuele drukgroepe, politici, joernaliste en meningsvormers die lig sien. Veral Brittanje blyk onderhewig aan die plaag te wees waar selfs die Konserwatiewe Party vrot van progressiewe liberalisme is. En ons weet hoe graag ons plaaslike oes van progressiewe liberale, met hulle erge aanvalle van anglofilie, enigiets verorber wat vanuit die kwien se land afkomstig is. In die Europese Unie beveg ‘n georganiseerde pedofiliegroep hul verbanning in die hoogste howe – met bystand van progressiewe liberale regskenners.
Gegewe die gebrek aan kritiek op Islam waar kinderbruide nie net goedgekeur word nie, maar ook verkieslik is en die storm wat losbars wanneer enigiemand behoudend dui op inheemse Afrikagebruike van geforseerde kinderbruide en Vigs-genesing– selfs om sover te gaan om mense wat dit uitlig onthef te kry van hul poste – dui daarop dat daar alreeds ʼn stille goedkeuring is vir hierdie afskuwelike afwyking.
Binnekort is dit volskaalse normalisering en gedwonge aanvaarding. Verwag die neologisme pedofobie om binnekort sy verskyning te maak.
Feministe is vinnig om te praat van die “oorlog” teen vroue, die patriargale houding van mans jeens vrouens, die “verkragtingskultuur” wat onder mans “heers”. Absurde terme soos “mondelingse verkragting” en “visuele verkragting” doen wyd die rondte. Dit maak ʼn bespotting van ʼn ernstige aangeleentheid.
Ek onthou ʼn insident verlede jaar op Twitter waar ʼn feministiese joernalis aangevoer het sy is deur haar vriendin se vorige kêrel verkrag. Dat sy blykbaar onder die invloed van alkohol was, dat sy die aantyging gemaak het maande ná die insident en dat die horisontale rumba wedersydse goedkeuring gehad het op daardie tydstip – tot sy die volgende oggend wakker geword het en getref is deur spyt en ʼn intense skuldgevoel – was blykbaar nie van toepassing nie . Toe is dit verkragting, sy kon die arme man na hartelus beswadder en wee enigiemand wat haar weergawe in twyfel trek. Feministe het rondom haar gekoek soos bye om hul koningin – en om dieselfde rede ook.
Suid-Afrika is die verkragtingshoofstad van die wêreld, Islam vind dit heel aanvaarbaar dat mans vroue verkrag (soms is dit selfs geregverdig want die vrou het een of ander obskure reël van Mohammed oortree) en bitter min sal enigiemand ʼn haan daaroor hoor kraai. Maar boetie jy moet sien as ʼn sleg blanke werfbobbejaan ʼn vrou verkrag – die gifpyle vlieg hoog en suiwer. Selektiewe moraliteit op sy beste.
En toe lees ek van Richard Dawkins, doyen van militante ateïsme, progressiewe liberaal en algemene aangename persoon om mee ʼn gesprek te voer – veral as jou sienswyse net 100% lynreg met syne ooreenstem. Meneer Dawkins probeer toe mos onderskei tussen verskillende soorte verkragting – dat een minder ernstig as ʼn ander is. Die absurditeit van sy uitsprake het my sprakeloos gelaat.
Ek was sprakeloos maar nie gedagteloos daaromtrent nie. Veertig jaar gelede was die blote gedagte aan homoseksualisme as aanvaarbaar absurd, dertig jaar gelede was die gedagte aan homoseksuele huwelike die dwalinge van ʼn geestesversteurde. Vandag is beide nie net aanvaarbaar nie, die normalisering daarvan is voltrokke. Hemele behoed enigiemand wat durf om daarteen uitspraak lewer. Sien julle waarheen ek gaan hiermee? Die normalisering en aanvaarding van verkragting – maar net vir sekere kleure en geure omdat dit deel van hul kultuur en geloof uitmaak. Morele en sedelike waardes geherdefinieer, baie dankie!
Hierin lê die simulakrum van die progressiewe. Daar is geen progressiwiteit te bespeur nie, geen vordering om ‘n beter toekoms na te laat nie. Eerder word ons deur ‘n klein groepie sosiopatiese en psigopatiese bullebakke geforseer om agteruit te beweeg, regressief terug te gaan na vergane tye. Selfsug en nihilisme laat dit toe. Om dít wat deur ons voorouers – deur eeue se ontwikkeling – as afskuwelik en onaanvaarbaar verklaar is te omhels, te aanvaar, te normaliseer. Wat is dan volgende? Nekrofilie? Bestialiteit? Bloedskande? Waar eindig die krans en waar begin die afgrond?
Ek reageer op u skrywe op die Daily Maverick se webblad. Ek het dit terloops vir ‘n oomblik oorweeg om hierdie skrywe in Engels te rig, maar toe besef ek dat, verengels soos u mag wees met ‘n voornaam soos Julian, iemand met die van Rademeyer minstens iemand sal ken wat Afrikaans magtig is, en wat hierdie brief aan u sal kan voorlees.
U rubriek gaan opnuut oor die omstredenheid rondom Steve Hofmeyr en Sunette Bridges se bewering dat blankes die slagoffers is van ‘n moedswillige veldtog van rassistiese haatmisdaad. U organisasie, AfricaCheck, word in u rubriek voorgehou as ‘n rasionele, onafhanklike een, wat wetenskap en statistiek pleeg.
Ek sal dus maar die gewone, agterlike geskree-huil oor rassisme in u rubriek ignoreer, synde so holrug gery dat dit nie ‘n kwansuise wetenskaplik-gefundeerde organisasie betaam nie, en dus geen verdere reaksie werd is nie. Voorts is die tradisionele en breindood-verskoning dat “almal onder misdaad ly”, so absurd en inderdaad onnosel dat mens net sowel kan argumenteer dat die dwelmprobleem op die Kaapse Vlakte heeltemal normaal en in orde is, omdat Colombië ook ‘n dwelmprobleem het. Nee wat, jammer, selfs nie u glo sulke belaglikhede nie. Kom ons fokus maar eerder op u pogings om Hofmeyr en Bridges te weerlê.
U haal twee reaksies op Hofmeyr en Bridges se bewerings aan.
Die eerste is uit die pen van Nechama Brodie. Sy beweer dat die moordkoers op blankes vandag soortgelyk is aan die moordkoers tussen 1979 en 1991, en laer is as vir ander groepe. Goed en wel, blankes het kennelik beter sekerheid by hul huise, maar wat sy bloot oor kan raai, is hoeveel van daardie moorde deur swartes gepleeg word. Sy spekuleer, sonder om hoegenaamd eens te probeer om harde, wetenskaplike syfers aan te haal, dat die eintlike booswigte blanke mans is. G’n mens weet hoe sy daardie bewering kan staaf nie, want die rassegroep van veroordeeldes word nie tydens skuldigbevindings opgeteken nie. Vir ‘n organisasie wat beweer dat u kwansuis wetenskaplik gefundeerde metodes sou gebruik, is sulke “data” dus van nul en gener waarde nie. Dis blote raaiwerk, spekulasie en selfs vooroordeel aan die kant van me Brody, en dus is haar “bewyse” waardeloos – niemand weet hoeveel blankes deur ander blankes of swartes vermoor word nie.
Die tweede aanhaling is van Lisa Vetten, wat beweer dat blanke vrouens veel meer waarskynlik is om deur hul metgeselle vermoor te word, as deur swart aanvallers. Weer eens, soos me Brody se spekulasie, is dit hoogstens ‘n wilde raaiskoot. Vetten spreek in ieder geval nie dít wat Hofmeyr en Bridges beweer het, aan nie. Nie een van hulle het ontken dat blankes ook misdaad pleeg nie. Vetten se reaksie spreek nie die kern van die argument aan nie, en is dus ‘n strooipop-argument, iets wat ‘n eksterne kwessie opstel en daarop reageer, maar nie die opponent se argument hoegenaamd beantwoord nie. Om dit in eenvoudige terme te stel: In ‘n lelieblanke dorp, sê maar iewers in Noorweë, sal daar wel ook ‘n klein persentasie blanke mans wees wat hul vrouens aanval en selfs vermoor. Nes in Suid-Afrika, maar in Suid-Afrika is daar benewens hierdie geweld, ook die addisionele faktor van swart-op-wit, rassistiese aanvalle, wat insgelyks teen blanke vrouens gemik is.
En daardie punt, dat blankes buitensporig die slagoffers is van rassistiese, swart-op-wit haatmisdade, wat me Vetten, me Brody, asook uself, mnr Rademeyer, glad nie eens probeer aanspreek nie, is die kern van Hofmeyr en Bridges se argument. Ek kan dit soos volg formuleer: By die gebrek aan harde, verdedigbare data, maar te oordeel aan mediaberigte en persoonlike oorvertellings, is dit veel, veel meer waarskynlik dat swart-op-blank misdaad die omgekeerde vêr oortref. Ek stel dit aan u dat dit veel, veel waarskynliker is dat, waar dit by rassistiese misdaad kom, ‘n blanke deur ‘n swarte vermoor, aangeval, gekaap, vermoor of verkrag sal word, as dat ‘n blanke dit met ‘n swarte sal doen.
Nou goed, u kan argumenteer dat Hofmeyr en Bridges se data verdag of selfs foutief is. Beide is immers sangers, nie demograwe of kriminoloë nie. U organisasie, daarenteen, roem u op u wetenskaplike benadering en u beweer dat u, anders as Hofmeyr en Bridges, op harde data staatmaak. Ek daag u dus hiermee in die openbaar uit: Gebruik met liefde alle wetenskaplike middele en data tot u beskikking. Doen enige nodige navorsing. Haal soveel bronne as wat u wil aan. Onderwerp u bevindings aan ‘n proses van evaluasie, maar antwoord asseblief vir ons die volgende twee eenvoudige vragies, met verdedigbare, harde data:
Hoeveel blankes word vermoor, verkrag, aangeval, beroof en gekaap deur swart oortreders, en hoeveel swartes word op hul beurt deur blankes op soortgelyke wyses aangeval?
Hoeveel plaasaanvalle en huisinvalle, dikwels gepaard met marteling, is teen blanke slagoffers deur swartes gepleeg, en hoeveel huise in plekke soos Soweto of plaasaanvalle in plekke soos landelike KwaZulu-Natal, is deur blanke booswigte gepleeg?
Kom, dis eenvoudige vrae, en harde syfers is mos u kos. Met bostaande, harde, wetenskaplik verdedigbare syfers, het u hier die geleentheid om die argument vir eens en vir altyd en oortuigend te wen. Kontroleer dit gerus vir bevolkingsgetalle; deel met ander woorde die aantal rassistiese haatmisdade teen blankes hierbo deur die blanke bevolking en druk dit uit as ‘n syfer per 100 000, en doen gerus dieselfde met wit-op-swart aanvalle.
Ek sien met opgehoue asem uit na u antwoord op bostaande, eenvoudige vragies.
Zwelinzima Vavi, Cosatu se hoofsekretaris, sal Maandag terug wees op kantoor, nadat sy skorsing ongeldig en onwettig verklaar is.
Die Suid-Gautengse hooggeregshof in Johannesburg het Vrydag beslis dat sy skorsing uit die vakbond nie geldig en wettig was nie.
Vavi is in Augustus deur die vakbondfederasie geskors weens ‘n buite-egtelike verhouding met ‘n junior-kollega nadat hy eers van verkragting beskuldig is. Die kollega het egter nooit ‘n klag van verkragting teen Vavi gelê nie.
Cosatu se bestuur sal Dinsdag vergader om te besluit of die federasie verdere stappe gaan doen ná Vavi se skorsing ter syde gestel is.
Die woordvoerder vir Cosatu, Patrick Craven, het vroeër gesê hulle sal die uitspraak bestudeer om te besluit of verdere regstappe gedoen sal word.
Nege vakbonde wat by Cosatu geaffilieer is, het Maandagoggend by Cosatu-huis in Johannesburg byeengekom om die vakbondfederasie se hoofsekretaris terug te verwelkom.
Die metaalwerkersvakbond, Numsa, het Vavi deurentyd ondersteun het nadat faksies binne die organisasie ‘n veldtog geloods het om van hom ontslae te raak.
Numsa het op ‘n vergadering in Durban laat blyk dat Vavi steeds geteiken word en dalk weer deur die federasie geskors kan word. Cosatu-leiers vergader môre om te besluit of daar verder teen Vavi opgetree gaan word.
Cosatu se tak in Noordwes beplan om die week ‘n optog na die myngebied op Rustenburg te hou teen die arbeidsonrus in die platinumgordel.
Die vakbondfederasie se provinsiale sekretaris, Solly Phetoe, het die aankondiging op ‘n gebedsdiens in die Olympiastadion op Rustenburg gedoen dat hulle vrede en bestendigheid sal nastreef.
Hy het alle rolspelers in die sektor genooi om deel te word van die Mynmisdaad-bekampingsforum, ‘n inisiatief van adjunk-president Kgalema Motlanthe.
Phetoe sê verskeie gevalle van intimidasie van nie-stakende mynwerkers is tydens Amcu se loonstaking is aangemeld.
Die staking wat deur die meerderheidsvakbond Amcu in die platinumbedryf uitgeroep is, is nou reeds in sy derde maand.
Die oortreders in die moord en verkragting van die Stiglingh-egpaar net buite Ventersdorp verskyn tans in die rondgaande hof in Pretoria. Andries Mokataka, 23, en Solomon Mojaki, 22, pleit albei onskuldig.
‘n Genetikus van die polisie se forensiese laboratorium, Lorraine Harris-Barnes, het egter gister getuig dat DNS van Andries Mokataka op die onderklere en liggaam van mev. Corra Stiglingh gevind is. Die kanse dat dit nie sy DNS is nie, is naby aan nul, of een uit triljoene. Van die Stigling-egpaar se goedere is ook in die besit van die aanvallers gevind.
Johan, 67, en Corra Stiglingh, 65, is Sondagoggend omstreeks 9:00 op hul plaas Sterkstroom in die Ventersdorpdistrik op 17 Maart 2013 aangeval. Mnr. Johan Stiglingh is so erg buite die huis aangerand dat hy aan kopwonde beswyk het. Terwyl mev. Stiglingh deur een van die rowers vasgemaak, geblinddoek en verkrag is, kon sy haar man nog swaar hoor asemhaal. Toe sy egter loskom, het hy geen polsslag meer gehad nie. Sy is self ook erg geslaan sodat haar arm gebreek is.
Die tweede aanvaller, Mojaki, se DNS is insgelyks op ‘n tou gevind waarmee die twee mev. Corra Stiglingh tydens haar verkragting vasgebind het.
Tydens die verkragting is daar blykbaar “kru taal” teenoor mev. Stiglingh gebesig.
Geen van die Engelse media in Suid-Afrika berig tans oor die hofsaak nie.
Henry Geldenhuys, voorsitter van TLU SA se Veiligheidskomitee het sy misnoeë uitgespreek oor die swak diens van die SAPD in Utrecht nadat ʼn 74-jarige dame dringende hulp by die SAPD stasie gepleit het en eers dae later enige reaksie ontvang het.
ʼn Swarte het op hul plaas buite Utrecht aangekom om die eienaar te kom sien. Die plaaseienaar was egter nie tuis nie en het sy vrou haarself in die huis gaan toesluit en die SAPD wat 5 km van die plaas geleë is verwittig.
Die man het egter al om die huis gestap en ʼn venster gebreek om toegang tot die huis te verkry. Nadat die vrou fisies en seksueel aangerand is, het die aanvaller met haar selfoon, kontant van R150 en die huis se sleutels gevlug.
Swak en geen diens gelewer deur die SAPD blyk die reël te wees eerder as die uitsondering. Dit laat die landelike grondeienaars desperaat en keelvol, aldus Geldenhuys.
ʼn Verdagte is intussen deur die plaaslike arbeidersgemeenskap uitgeken en is gearresteer.
Daar is seker min mense wat so goed vir die Afrikaanse term “suurstofdief” kwalifiseer soos die pseudo-regsgeleerde Pierre de Vos van die Universiteit van Kaapstad. De Vos dra niks tot die samelewing by behalwe halfgebakte interpretasies van die Suid-Afrikaanse grondwet met ‘n onderliggende toon van Boere- en antiblanke haat nie.
Pierre de Vos kan gerus my rubriek oor die Inval van die imbesiele lees, want hy behoort beslis tot die pes van onnoselheid wat hierdie land onder die ANC se korrupte skrikbewind getref het. Hy is by uitstek ‘n aap en ‘n na-aper. Maar selfs as ek dít sê, voel ek sterk dat ek die orde van die primate beledig! Eugène Marais, skrywer van Burgers van die berge en Die siel van die aap, sou my gelyk gee dat die gemiddelde blouaap of bobbejaan interessanter as Kaapstad se sogenaamde “Claude Leon Foundation Chair in Constitutional Governance” is. Dis blykbaar wat De Vos is: ‘n langnaamstoel. Hulle het net vergeet om die suffiks “-gang” by te voeg, dan sou dit ‘n goeie Afrikaanse vertaling kon wees!
Pretensie is waarskynlik die naamwoord wat Pierre de Vos die beste opsom. Iewers het ek al kommentaar gelewer oor die “Dunning-Kruger-effek“, wat slim mense onseker maak en die onintelligentes van selfvertroue laat oorloop. Die dom persoon wéét eenvoudig nie wat hy nie weet nie, daarom glo hy dat hy “volleerd” is. De Vos se presieuse politiekery onder die vaandel van sy o so Ingelse woernaal, “Constitutionally Speaking” popel van die uiterste pretensie. Dis nog ‘n eienskap van die horingdom Afrikaner, sy voorliefde vir Engels, die Britse koningsgesin, soos hulle in die Naarpers-tydskrif Die Huisgenoot opgehemel word – en alles wat daarmee saamhang. Hulle ondersteun ook Britse sokkerspanne en droom van ‘n lewe in ‘n council flat waar hulle saam met ander bleek halfgeletterdes bier kan drink terwyl hule na Tottenham Hotspur op die kroegtelevisie kyk.
In Afrikaans praat ons, ietwat chauvinisties, van “die Engelse ghwar”. Soos Oscar Wilde egter sou kon sê: “Daar is een ding wat erger as ‘n Engelse ghwar is, en dis ‘n Afrikaanse ghwar wat Engels geword het.”
Die grinnikende Pierre de Vos straal sy nuutgevonde status as Engelse ghwar met trots uit. Tesame met ghwarskap, het hy ook – dit spreek vanself – ‘n stewige dosis Boerehaat ingekry. Volgens Wikipedia het “Pierre Francois de Vos” aan die Pietersburg High School gematrikuleer. Is daar so iets op Pietersburg en het dit iets met Hoërskool Pietersburg te make? Blykbaar was daardie ander verloopte Afrikaneridioot, Van Zyl Slabbert, insgelyks in Pietersburg op skool. In Inval van die imbesiele het ek hom beskryf as “verreweg een van die domste mense wat ek ooit die twyfelagtige voorreg gehad het om te ontmoet”.
Weereens stem dit my ongemaklik om Pierre de Vos enigsins met ‘n verloopte Afrikaner – al was hy ook ‘n volslae moroon soos Van Zyl Slabbert – te vergelyk. Dit impliseer ‘n vorm van “erkenning” vir Pierre de Vos, wat gereeld op “Radio Sonder Mense” gehoor word, waarskynlik omdat die Britse geheimediens ‘n mol daar geplant het om die Afrikanerbevolking deur nie-mense te laat teister. Hy word uitgenooi om sy onsinnige, polities korrekte opinies met die arme luisteraars te deel. Moenie lag oor die “Britse-geheimediens”-deel nie: ek het my vermoedens oor sekere omroepers van Radio Sonder Mense!
Weereens sukkel ek om Pierre de Vos te kategoriseer. Dat hy nie tot die spesie homo sapiens behoort nie, is gewis. Selfs nie ‘n primaat nie, nee. Hy laat my dink aan daardie kortverhaal van Jorge Luis Borges oor antieke Chinese klassifikasies, waaronder “diere wat van ver af soos vlieë lyk”. Dan eerder: reptiel.
Pierre de Vos is inderdaad ‘n dinosourus wat iewers uit die Jurassic Park van politieke korrektheid ontsnap het. Hy verlang na Oos-Duitsland en die dae toe die hoof van die Stasi, Markus Wolf, en Joe Slovo nog iewers in Oos-Berlyn in ‘n kantoor bomme vir Suid-Afrikaanse Wimpy-restaurante beplan het. In perverse Pierre se stiksienige klein universum is enige misdaad of gruweldaad geregverdig solank dit teen blankes, verkieslik Afrikaners, gepleeg word. Of gepleeg is.
Want in sy jongste lispelende gesis op Konstitoesjinillie spiekieng, nogal oor sy geesgenoot Robert McBride, verdedig die Rooi Reptiel van Rondebosch die gebruik van terreur teen burgerlikes in Suid-Afrika! Hy skryf oor die dronklap McBride se aanstelling as hoof van die Onafhanklike Polisie-ondersoekdirektoraat:
But my guess is that many people who are horrified by McBride’s appointment, are motivated by other, completely irrelevant, considerations.
People who believe in the moral equivalence of acts committed in pursuit of the struggle against Apartheid and acts committed to defend and protect the minority Apartheid regime, will invariably point out that McBride was involved in the planting of a bomb outside Magoo’s Bar, which killed three people and injured 69 others.
However, I would argue that such a belief in the moral equivalence between those who fought Apartheid and those who enforced it is itself morally despicable. One side was fighting injustice. The other side was fighting to protect injustice.
Judging McBride for his involvement in the Magoo’s Bar incident is a bit like judging Winston Churchill for his involvement in the bombing of Dresden or judging Harry Truman for ordering the bombing of Hiroshima and Nagasaki. (Although it must be said that this analogy is unflattering to McBride – in the latter two examples, hundreds of thousands of people were killed, while only three people were killed in the Magoo’s Bar bomb.)
Unless you believe the Apartheid state was a legitimate state and that any illegal acts of resistance against it was illegitimate, you cannot judge McBride for his involvement in this case. In any event, like many others, McBride received amnesty from the Truth and Reconciliation Commission for his actions, which wiped the slate clean.
Uit hiedie idee-arm klein betoog (betogie?), sien ons helder die beperkinge van die reptielbrein. Die reptielbrein, die oerbrein, dink naamlik binêr: óf-óf. Veg of vlug. Óf wit óf swart. Wit sleg, swart goed. Apartheid sleg, kommunisme goed.
Mao het gesê dat as mense oor “kultuur” praat, haal hy sy pistool uit. Ek voel omtrent dieselfde oor mense wat in Suid-Afrika oor “moraliteit” praat. In die mees immorele, perverse, gewelddadige, misdadige, korrupte, leuenagtige en esteties afstootlike bestel op aarde, kry verraderlike slange soos De Vos dit reg om oor “moraliteit” te praat. Selfs om ‘n argument – nee, dis die verkeerde woord, want praatsieke Pierre is nie tot argumente in staat nie, noem dit ‘n verwyt, ‘n gekyf – selfs om sy gekyf op “moraliteit” te begrond, verg darem een of ander begrip van moraliteit of morele waardes, waaroor nóg De Vos nóg kriminele Azanië beskik. Anders as Mao, kry ek nie lus om my pistool uit te haal as ‘n laer vorm van lewe sy “moraliteit” uitpluk nie; dit sou goeie ammunisie vermors. Eerder ‘n byl of iets dergelike waarmee zombies gewoonlik uit hul halfdooie bestaan verlos word. Lees gerus ook episode 23 van Gustav Venter se Bodem elders hier.
In sy newelagtige reptielbrein sonder nuanse, poneer die konstitoesjinil hanswors sy totalitêre teleologie van: die doel heilig die middele: One side was fighting injustice. The other side was fighting to protect injustice.
Ek is seker dis wat Beria gesê het toe hy die Katynwoudmassamoord op Poolse nasionaliste gerasionaliseer het. McBride se lafhartige bom in Magoo’s Bar wat “maar net drie mense gedood” en ‘n verdere 69 beseer het, word daarmee geregverdig. Ek herinner my dat selfs die vader van kultuurmarxisme, Herbert Marcuse, teenoor die Baader-Meinhof-terreur in die toenmalige Wes-Duitsland in ‘n Time-onderhoud opgemerk het dat “die etiek van jou einddoelwit ook uit jou optrede moet spreek”. Soos die voormalige polisiekommissaris, Johan van der Merwe, in sy outobiografie skryf, het die ANC hom nie aan die Geneefse Konvensie en verwante protokolle oor aanvalle op burgerlikes gesteur nie. “Propaganda deur die daad”, die slagspreuk van elke terroris, was die enigste beginsel wat die bose Joe Slovo en sy ewe bose handlangers soos McBride se optrede gerig het. Om Churchill en Dresden of Horosjima by te sleep, is net nog ‘n voorbeeld van De Vos se algemene sofisme en voorliefde vir drogredenasies. Dis seker daarmee dat hy al die pad van Pietersburg-hoërskool af in Kaapstad kon gaan stoel.
En dan kom ons by die finale bewys dat die Groot Stoel byna niks van die volkereg verstaan nie, want hy beweer:
Unless you believe the Apartheid state was a legitimate state and that any illegal acts of resistance against it was illegitimate, you cannot judge McBride for his involvement in this case. In any event, like many others, McBride received amnesty from the Truth and Reconciliation Commission for his actions, which wiped the slate clean.
Soos die horde dom kommunistiese dinosourusse en Berlynsemuur-nostalgiste in dié land gewoonlik maak, gebruik De Vos hier die begrip “apartheidstaat”. Op sigself is dié gedagte terug te voer na die gevleuelde woorde van Marx en Engels, naamlik dat die staat bloot ‘n “komitee is om die sake van die burgery (bourgeoisie) te reël”. Die apartheidstaat, dus die Westers georiënteerde staat met Rormeins-Hollandse en Engelse gemenereg wat tussen 1652 en 1994 bestaan het, was weens sy “gebrek aan legitimiteit” as’t ware “vrye wild” vir McBride of enige ander terroris, sadis of aanvaller van vroue en kinders om na willekeur aan te val, die bloed van sy burgers te vergiet of les bes, soos die fameuse Winnie, die “halssnoer” te laat botvier.
Pierre de Vos… grinnikend
Onderliggend aan die brandsiek, grinnikende Pierre de Vos se stelling is geen logika of argument nie, dog bloot leedvermaak. Die vieslike klein tor verlekker hom in die pyn en lyding van sy held, McBride, se terreurdaad. Dit spreek nogal boekdele oor die gehalte van akkademiese akkedisse in die Nuwe Suid-Afrika, die element van sadistiese perversie wat aan soveel universiteite uitslaan. Nie net is McBride deur Tutu se lieg-en-bieg-kommissie kwytgeskeld nie, maar ons mag nie eens die uitvaagsel se afskuwelike optrede “oordeel” of veroordeel nie!
Wat Tutu se lieg-en-biegkommissie betref, het ek destyds in my boekie Om die waarheidskommissie te vergeet so min of meer die vooroordeel daarvan uitgewys. In welke mate was daardie kommissie en sy werksaamhede “legitiem” terwyl dit die metodes van ‘n Stalinistiese “vertoonverhoor” gevolg het? Die veelgeroemde kommissie is bloot opgerig om die destydse veiligheidsmagte te veroordeel, amnestie van sommiges te weerhou en voor die voet ANC- kommunistiese terreur kwyt te skeld. Voorbeelde van die Tutu-kommissie se juridiese mistastinge is legio en ons hoef nie nou weer daarop in te gaan nie.
In die oë van alle regdenkende mense sal Robert McBride se terreur egter nooit regverdigbaar wees nie, ongeag hoeveel linkse propaganda in die Oos-Duitse en Sowjetstyl daar tans op ons deur die regime en sy meelopers soos De Vos uitgegiet word.
Gepraat van kommunisme, bring dit my by die ergste van sy fantasmagoriese uitsprake, die gedagte dat die staat vóór 1994 “oor geen legitimiteit beskik het nie”. Op sigself is so ‘n uitspraak gegrond op die kommunistiese idee dat slegs die finale, sosialistiese staat van die toekoms, die kommunistiese utopie, enige bestaansreg of “legitimiteit” het. Die wette van die parlement tussen 1910 en 1994 beteken niks en kan maar geïgnoreer word. Hoewel, tans sien ons hoe dikwels selfs ANC-advokate soos Gilbert Marcus, broer van die reserwebankgoewerneur Gill Marcus, hul op uitsprake van regters in die verlede beroep en hoe die jurisprudensie van die “onlegitieme apartheidstaat” in die hede voortduur.
Toegegee, hierdie land is deur propaganda verower. Daarom is die openbare mening sedertdien insgelyks vergiftig teen alles, hoe goed bedoel ook al, wat voor 1994 plaasgevind het. Die soort algehele veroordeling van selfs die onskuldigste uitinge van vóór ’94 spreek insgelyks van die gebrek aan nuanse of rasionaliteit van die heersende ideologie wat deur ywerige napraters en Boerehaters soos De Vos onderhou word.
Die blote feit dat ‘n sekere aantal gebreinspoelde mense aan ‘n idee glo, maak dit nog nie wáár nie. Dis tog die aanvangspunt van enige vorm van logiese denke.
Terloops, het ‘n peiling deur die staatsradio in Rusland wat kort ná Mandela se dood in Desember gehou is, bevind dat 83% van Russe glo dat “Mandela ‘n terroris was”; boonop was 86% insgelyks van mening dat “apartheid ‘n legitieme regeringsvorm is”. Kennelik werk die Suid-Afrikaanse Kommunisteparty se propaganda nie so goed in ‘n land wat self vir 70 jaar aan kommunisme blootgestel is nie. Asof dit nog nodig is, wys dit die absurditeit van De Vos, die anti-apartheidsreptiel, se stomonnosele argumentum ad populum uit. Immers is daar meer inwoners van Rusland as van Suid-Afrika. Moet ons daarom hul mening as die waarheid aanvaar; hulle is dan ‘n meerderheid? Of is die waarheid meer as ‘n meningspeiling?
Dit ly geen twyfel dat Suid-Afrika vóór 1994 universeel as ‘n staat erken is nie. Die Montevideo-konvensie van 1933 het die volkereg uiteengesit wat die erkenning van state betref. Die eerste artikel daarvan bepaal die vier elemente wat nodig is vir ‘n staat om erkenning te geniet:
“Die staat as ‘n persoon binne die volkereg behoort oor die volgende kwalifikasies te beskik: (a) ‘n permanente bevolking; (b) ‘n gedefinieerde grondgebied; (c) ‘n regering; en (d) die vermoë om met ander state verhoudings aan te gaan.”
Veel meer as enige ander Afrikaland, het Suid-Afrika destyds aan elkeen van dié kwalifikasies voldoen en is universeel as ‘n staat erken, selfs deur vyandelike lande. Waar kom De Vos daaraan dat ons land destyds een of ander seerowerseiland of tydelike afstigting deur ‘n groepie gewapende Afrika-rebelle was? Dis tog loutere snert!
De Vos se skryfsels word ook op die webblad The Daily Maverick geplaas. Meer nog as die Mail & Guardian of selfs die naargeestige Naarperspublikasies, verteenwoordig die Daily Maverick tans die uitgesproke mondstuk van Boerehaat in Suid-Afrika. Dit is daar waar Afrikaners selfs in hul huidige verarmde, gewonde, verstote, verdrukte en magtelose toestand verder beswadder en tot vyand, nie net van die swart meerderheid nie, maar selfs van die mensdom gemaak word! Plaasmoorde en ander geweld word vergoeilik of geringgeskat deur Pierre de Vos en sy Engelstalige Boerehaat-kamerade.
Africa Check, wat laas vir Steve Hofmeyr met fanfare gekritiseer het weens sy uitspreek dat Afrikaners “soos vlieë in hierdie bedeling sterf”, het so pas ‘n stuk op die Daily Maverick geplaas waarin geargumenteer word dat Suid-Afrika eintlik glad nie die “verkragtingshoofstad van die wêreld” is nie. Weereens wemel die artikel van absurde gevolgtrekkings:
In South Africa, a study in 2010 by Gender Links and the Medical Research Council found that in South Africa’s Gauteng province only one in 13 women reported non-partner rape and overall only one in 25 rapes had been reported to the police.
Given these variables “no international comparisons will be accurate,” Lizette Lancaster, manager of the Institute for Security Studies crime and justice hub, told Africa Check.
Met ander woorde, omdat die eintlike verkragtingskoers waarskynlik dertien keer hoër as die amptelike syfer is, mag ons nie van Suid-Afrika as die “verkragtingshoofstad” van die wêreld praat nie! Sulke terme is taboe, maar nie die aanhoudende verguising van Afrikaners as Nazi’s, rassiste, oorlogsmisdadigers en ongewenstes in die land nie.
Wat presies is hier aan die gang? wonder ‘n mens. Waarom vind De Vos en sy Boerehaat-juigkommando van die Daaglikse Nar dit nodig om soveel haat en nyd teen ons aan te blaas?
Die voormalige tenniskampioen, Bob Hewitt, wat van verkragting beskuldig word, sal na verwagting vanoggend in die Boksburgse landdroshof verskyn.
Die 73-jarige Hewitt staan tereg op twee aanklagte van verkragting.
Een van die voorvalle het glo by Sun City in 1981 plaasgevind, en die tweede in 1982 in Boksburg aan die Oos-Rand.
Albei sy vermeende slagoffers was 16 jaar oud toe die voorvalle plaasgevind het en ‘n derde jonger as 18.
Hewitt staar benewens die aanklag van verkragting ook ‘n aanklag van onsedelike aanranding in die gesig.
Die voormalige Grand Slam-dubbelskampioen het die bewerings ontken en dreig om die vermeende slagoffers te dagvaar.
Hy is tans in Port Elizabeth woonagtig en kon weens ‘n siekte nie ‘n vorige keer in die hof verskyn nie, het sy prokureur Alwyn Griebenow aan die hof gesê.
Sy saak moes ‘n voorheen op op 4 Oktober aangehoor word.
Landdros Emmanuel Magampa het gesê ‘n lasbrief sal tot Hewitt se volgende verskyning weerhou word.
Die saak is uitgestel nadat die staat gesê het ‘n aansoek is ingedien om al drie aanklagte in een hof te hoor.
Honderde mense het by die Siloam Ministries-kerk in Dalpark aan die Oos-Rand bymekaargekom om ‘n biddiens vir die vermoorde Jasmine Pretorius by te woon.
Sy het gesterf aan die hand van ‘n wit verkragter.
Duisende onskuldige wit slagoffers van swart verkragters word daagliks botweg deur die media geïgnoreer en doodgeswyg.
Die vier-jarige dogtertjie se liggaam is verlede naweek onder ‘n bed in haar pa se huis in Brakpan gevind.
Die diens word deur die Suid-Afrikaanse polisie aangebied om oënskynlik die plaag van verkragtings in die land te help oplos.
Dit is nie duidelik hoe die SAPD hoop om dit te bereik nie, aangesien verreweg die meeste verkragters van wittes swart is.
Dit wil voorkom of die polisie juis hierdie tragiese geval vir ‘n hernude anti-wit veldtog wil uitbuit. Duisende wit vroue en kinders sterf jaarliks wreed aan die hand van swart moordernaars, maar die SAPD weier om dit as prioriteitsmisdaad te verklaar.
Lede van die ANC-vroueliga is ook teenwoordig.
Na verwagting sal daar binnekort ook meer as duisend motorfietsryers aankom om aan Jasmine respek te betoon.
Nkosingiphile Hlekwayo, 50, het in 2009 ‘n 11-jarige dogtertjie in sy klas by drie geleenthede verkrag. Vir dié misdade is hy Woensdag tot drie keer lewenslank deur die Empangeni-distrikshof in Kwazulu-Natal gevonnis.
Die familie van die verkragter het kragtens tradisionele Bantoegebruik aangebied om beeste ter vergoeding aan die familie van die slagoffertjie te betaal, maar dié aanbod is van die hand gewys.
“Die slagoffer het haar ouers in kennis gestel en ‘n saak is by die Empgeni-polisiesstasie geopen,” sê kolonel Jay Naicker van die Suid-Afrikaanse Polisiediens.
Die een vir gesinsgeweld, kinderberskerming en seksuele oortredings het die ondersoek oorgeneem en die beskuldige is dieselfde dag as wat die saak aanhangig gemaak is in hegtenis geneem,” gaan Naicker voort.
Doodsdreigemente
Omdat die slagoffer se ouers die aanbod van beeste indien hulle die saak sou terugtrek van die hand gewys het, het hulle blykbaar doodsdreigemente ontvang. Volgens Naicker is “die slagoffer na ‘n veilige plek geneem totdat die saak afgehandel is”.
Die provinsiale polisiekommissaris, luitenantgeneraal Mmamonnye Ngobeni het die vonnis verwelkom en haar vertroue in die regstelsel uitgespreek. – praag.co.za, SAPD-verklarings
Die polisie het drie vermeende verkragters in hegtenis geneem ná ‘n driejaar-oue kind aan die dood ontkom het toe ‘n inwoner haar hoor huil het net ure nadat sy na bewering verkrag en gesteek is in Thaba Nchu .
Die verkragte en gewonde kind is op ‘n verlate ou industriële perseel in Thaba Nchu gevind. Sy is glo aangeval deur drie swart tieners tussen die ouderdomme van 15 en 18 .
Die slagoffer is glo verkrag voordat die verdagtes haar verskeie kere gesteek het oor haar lyfie. Die polisie kon nie bevestig hoeveel kere die slagoffer gesteek is nie.
Volgens die inligting wat aan die polisie deurgegee is, word beweer dat ‘n vrou van Sakanyoka Sondag die dorp verlaat het en die driejarige in die sorg van ‘n ouer kind gelaat het om na ‘n sjebien te gaan.
“Daar word beweer dat drie verdagtes die slagoffer na ‘n ou industriële gebied in Thaba Nchu geneem het, waar hulle begin het om haar beurtelings te verkrag voordat hulle haar verskeie kere gesteek het en haar daarna agtergelaat het, denkende dat sy dood was,” sê polisiewoordvoerder , Consolation Mokoale.
“Teen ongeveer 10:00 in die oggend het ‘n lid van die gemeenskap ‘n kind hoor huil en gaan ondersoek instel . Sy het die meisie in ‘n plas bloed gekry,” het Mokoale in ‘n verklaring gesê .
Sy het gesê die polisie en paramedici is ontbied en die meisie is lewendig gevind, maar in ‘n kritieke toestand.
“Sy is na die Pelonomi Medi-Clinic geneem vir behandeling. Die polisie het ‘n wenk ontvang en drie verdagtes tussen die ouderdomme van 15 en 18 is in hegtenis geneem vir die ontvoering, poging tot moord en verkragting,” het Mokoale gesê.
Hulle sal Woensdag voor Selosesha landdroshof verskyn.
‘n Vier-en-veertigjarige swart man verskyn vandag in George se landdroshof in verband met die verkragting van ‘n sewejarige meisie.
Hy is verlede week tussen die Pacaltsdorp en Thembalethu in hegtenis geneem. Die kind is in die sorg van ‘n familielid in Rosemoor gelaat, volgens die polisie.
Die verdagte het haar na bewering ontvoer en na ‘n nabygeleë huis geneem hy haar verkrag het.
Die kind het in die daarin geslaag om in die vroeë oggendure te ontsnap en na die familielid se huis terug te keer.
Sy is in die hospitaal opgeneem waar sy ‘n operasie ondergaan het. Sy is die volgende dag ontslaan.
Die veldtog teen verkragting en geweld wat tans loop, toon wit daders en wit slagoffers.
Die minister vir Vroue, Kinders en mense met gestremdhede, Lulu Xingwana, het intussen uitgevaar teen die 24-jarige man wat na bewering ‘n baba verkrag het.
Die swart man is in hegtenis geneem en het reeds in die hof verskyn.
Xingwana het gevra dat hy die swaarste moontlike straf opgelê word.
President Jacob Zuma het ‘n beroep op lede van die publiek gedoen om hulle noue samewerking aan die polisie te gee om geweldsmisdade te staak, ná die gruverkragting van die sesweke oue baba.
Die baba is vermoedelik deur ‘n familielid, in Galeshewe naby Kimberley uit ‘n kamer gegryp en verkrag. Die slagoffer is tans in ‘n hoësorgeenheid in ‘n hospitaal in Kimberley.
Zuma het die misdaad as ontstellend bestempel omdat dit plaasgevind het tydens die 16 dae van aktivisme van geen geweld teen vroue en kinders.
Die bemarkingsmateriaal vir die veldtog beeld egter wit verkragters en geweldenaars en wit slagoffers uit. Dit is nie bekend wie die veldtog beplan of ontwerp het of hoeveel dit gekos het nie.
Zuma het gesê die gemeenskap moet meer bewus gemaak word van sulke misdrywe sodat die oortreders aan die kaak gestel kan word en dié ernstige vergrype hokgeslaan kan word.
Die kans dat die veldtog enige invloed sal hê, is egter gering, aangesien dit nie op die teikenmark gerig is nie. Die verkragters en geweldenaars is in die meeste gevalle swart het vorige navorsing reeds getoon.
Hoofregter Mogoeng Mogoeng het Vrydag gesê die regstelsel moet mense onderrig oor die prosedures veral wat betref die toestaan van borgtog aan beweerde oortreders.
Hy het in Kimberley gepraat tydens die bekendstelling van die Noord-Kaapse Provinsiale Doeltreffendheidskomitee.
Mogoeng sê mense het die opvatting dat die regstelsel nie simpatiek is nie, omdat verdagtes in gevalle van moord en verkragting borgtog kry.
‘n Ses-weke oue baba is in ‘n hoë-sorgeenheid opgeneem nadat sy verkrag is.
‘n Polisiewoordvoerder, Marriam Mochologi sê die saak word nog ondersoek.
‘n Vier-en-twintig-jarige swart man, na bewering die oom van die kind, verskyn vandag in die plaaslike landdroshof op Galeshewe buite Kimberley in die Noord-Kaap.
Die ongetroude moeder het die kind in die slaapkamer neergesit en gaan televisie kyk saam met die ouma.
Die baba is glo deur die venster gesteel en verkrag.
Die man wat aangehou word in verband met die verkragting van ‘n baba, is twee weke gelede glo deur deur die polisie geskiet.
Dié jongste verkragting kom te midde van ‘n veldtog van 16 Dae van Aktivisme vir Geen Geweld teen Vroue en Kinders, wat tot die 10e Desember voortduur.
Die nasionale polisiekommissaris Riah Phiyega sal die baba besoek en ‘n bidsessie hou.
